Asnjë mashkull nuk do të ketë guximin t’i tregojë dobësitë e tij. Por e vërteta është se edhe ky “duke qenë i vështirë” kërkon vëmendje të veçantë. Përveç hapësirës së tij, duhet të keni kohën tuaj për të përfunduar aktivitetet e tij. Në të njëjtën mënyrë që gruaja ka nevojë për kohë vetëm për vete, aq shumë për t’u shoqëruar me miqtë, për të bërë një sport që i pëlqen apo për çdo aktivitet tjetër të përditshëm.
Nëse respektoni këto hapësira, marrëdhënia juaj gjithmonë do të jetë e mbushur me motivim. Duke kujtuar se ne besojmë se burrat dhe gratë kanë të drejta të barabarta dhe kurrë nuk do të mbështesim asnjë diskurs të gjinisë seksiste. Ata thonë se gratë gjithmonë kanë nevojë për shoqëri, por në aspektin e mungesës, gjërat nuk janë shumë të ndryshme për burrat.
Të ndiejnë se nuk janë vetëm
Megjithëse shumë prej tyre nuk kanë guximin ta pranojnë, por gratë janë shumë më të nevojshme. Planifikoni së bashku një udhëtim për t’u relaksuar, shkoni në vende të ndryshme. Sillni përvoja të reja për të pasur kujtime të reja të mira. Mos e lini marrëdhënien të bjerë në rutinë. Do të jetë një domosdoshmëri për të dy.
Kuptimi dhe durimi
Shumica e meshkujve thonë se në mesin e karakteristikave që kërkojnë tek një grua është mirëkuptimi. Nëse ky është një udhëtim në fundjavë ose një punë për të bërë në shtëpi, gjinisë mashkullore, nuk i pëlqen që gruaja e tyre nuk ka ndjenjën se nuk po bëjnë më të mirën.
Të jesh i përulur është të mendosh dhe të vendosësh veten në këpucët e personit tjetër. Arsimi i mashkullit është krejtësisht i ndryshëm nga juaji, ai nuk mendon si ti. Megjithëse ky skenar ndryshon gjatë viteve, ku mashkulli nuk di se si të bëjë pothuajse asgjë në shtëpi ose të pretendojë se nuk e di se si ta bëjë këtë. Pra, përpiquni të bashkëpunoni me të, madje edhe me durim duke i mësuar disa gjëra që për fat të keq ai nuk i njeh, është më mirë se të ankohet, të grindet ose t’u ankohesh shokëve të tij.
Të dy kanë nevojë për kohë dhe hapësirë
Një nga arsyet më të mëdha për përfundimin e marrëdhënieve është monotonia. Një burrë thjesht e urren të bëtë të njëjtën gjë çdo ditë, sepse ai ka nevojë për kohë për të bërë diçka vetëm për interesin e tij, që mund të jetë një sport apo një aktivitet shoqëror, si pirja e birrës në fund të ditës së tij të punës.
Pra, nëse mashkulli ndjen edhe dëshirën për të qëndruar në shtëpi dhe të luajë në playstation ose thjesht të shikojë një lojë futbolli ose një garë, pse nuk fillon të shikosh edhe ti gjërat e tij të preferuara dhe kështu mund të argëtoheni së bashku.
Gazetari i njohur, Baton Haxhiu, ka humbur njeriun e tij më të shtrenjtë, nënën.
Haxhiu nuk ka bërë ende një dedikim në rrjetet sociale për këtë humbje të madhe. Ndërkohë kryetari i Partisë Demokratike të Kosovës, Kadri Veseli, nëpërmjet një postimi në Facebook i ka shprehur ngushëllime gazetarit.
“Ngushëllimet më të thella mikut tim Baton Haxhiu për humbjen e nënës së tij. Nëna Mane pushoftë e qetë në paqe. Lutem që Familja Haxhiu të gjejë forcë për përballimin e kësaj dhimbjeje”, shkruan Veseli në Facebook
Nga sheshi i Flamurit, Presidenti i Republikës Ilir Meta deklaroi se lufta e Vlorës tregoi se ky vend ka zot dhe zoti i tij është vetë populli.
Presidenti Ilir Meta mori pjesë në ceremoninë e përkujtimit të 100 vjetorin e Luftës së Vlorës.
“Lufta e Vlorës dëshmoi se ky vend ka zot, dhe zot i këtij vendi është vetë populli.
“Kujtojmë dhe vlerësojmë diasporën. Një ndër figurat e lavdishme, Fan Noli e bindi SHBA-në të ishte në krah të Shqipërisë.
“Kur populli i merr në dorë fatet e veta, ato janë të sigurta”.
“Zot i këtij është vetëm populli shqiptar dhe se fati i këtij vendi i përket vetëm këtij populli”, – tha ndër të tjera presidenti Ilir Meta, sot në Vlorë.
Nis ceremoninë e 100 vjetorit të Luftës së Vlorës, Rama e Meta ulen pranë, por pa u përshëndetur me njëri-tjetrin.
“Lufta e Vlorës tregoi qartë se pavarësia jonë u fitua me luftë”, tha sot kryetari i Akademisë së Shkencave Skënder Gjinushit, i cili mori pjesë në konferencën shkencore kombëtare, “Lufta Kombëtare e Vlorës, luftë për mbrojtjen dhe rikonfirmimin e Pavarësisë”.
“Periudha historike e viteve 1918-1920, me Luftën e Vlorës si ngjarje kulmore; tërë zhvillimet para dhe pas saj, për nga rëndësia dhe vlera, përbëjnë një prej periudhave që meritojnë interesimin e veçantë të historianëve, të politikës e të tërë opinionit, si dhe të institucioneve kryesore të kërkimit e studimit në këto fusha. Është kjo arsyeja pse figurat tona më të spikatura, historianët më në zë të Akademisë së Shkencave dhe të institucioneve të tjera akademike, i kanë kushtuar ne vazhdimesi studimet e tyre me serioze e profesionale kësaj periudhe të historisë sonë. Shembullin e tyre po e ndjekin me po atë përkushtim edhe shumë nga studiuesit e sotëm”, tha ai.
Gjinushi shtoi se “studimet e shumta që janë kryer dhe mijëra dëshmi dokumentare të kohës, të fituara edhe prej hapjes rishtazi të shumë arkivave, janë mbështetja themelore që mundësuan zhvillimin e kësaj konference, me pjesëmarrjen e studiuesve tanë më të njohur të periudhës. Qëllimi i konferencës nuk është thjesht një riparaqitje, me rastin e 100-vjetorit të fitores së Luftës së Vlorës, e ngjarjeve në rrjedhën e tyre kronologjike, e rolit të protagonistëve më të rëndësishëm të saj si dhe e rezultateve kryesore për të cilat i kushtojmë nderim, siç janë: ndalja e ricopëtimit të trojeve shqiptare dhe njohja përfundimtare e pavarësisë së Shqipërisë, por mbi te gjitha evidentimi i vlerave dhe tipareve më të spikatura të popullit tonë të shprehura gjatë kësaj periudhe, i ndikimit që pati kjo ngjarje në tërë zhvillimet e mëtejshme”.
“Në Luftën e Vlorës, populli ynë evidentoi ndër cilësitë më të vyera të tij si një popull me ndjenja kombëtare të përparuara: tiparin e tij si një popull liridashës, luftarak dhe trim; ndjenjën e fortë kombëtare të mishëruar ndër shekuj dhe veçanërisht gjatë Rilindjes Kombëtare dhe lëvizjes për pavarësi; aftësinë e tij për të reaguar në mënyrën e duhur në momentet kryesore historike siç ishte Lufta e Parë Botërore; formimin e plotë të ndërgjegjes kombëtare dhe krijimin e një elite të nevojshme politike me aftësinë për t’u vetëqeverisur e për të mbrojtur lirinë e sovranitetin e vendit”, tha ai.
Në vijim Gjinushi tha se “analizimi nga afër i kësaj periudhe ka rëndësi për t’u dhënë vlerën e duhur e për t’i paraqitur me objektivitet tërë veprimet e zhvillimet kulmore të shqiptarëve gjatë shekullit të 20-të, që është shekulli i luftës për pavarësi dhe bashkim kombetar të shqiptarëve, duke nisur me Shpalljen e Pavarësisë më 1912, me Luftën e Vlorës më 1920, me luftën për çlirim krah aleatëve në Luftën e Dytë Botërore, me përqafimin e lëvizjes demokratike në vitin 1990 dhe së fundi me luftën çlirimtare të Kosovës përkrah NATOS, më 1999 në mbyllje të shekullit”.
“Lufta e Vlorës tregoi qartë se pavarësia jonë u fitua me luftë. Ajo nuk u arrit vetiu, me shpalljen e saj më 1912, dhe as prej përkrahjes dhe interesave të ndonjë fuqie të kohës në momente të caktuara. Vlora tregoi se pavarësia ishte rezultati i tërë lëvizjeve për mëvetësinë shtetërore të Shqipërisë, të nisura që nga fillimi i shekullit dhe të kurorëzuara në Luftën e Vlorës, si luftë e tërë shqiptarëve. Me Kongresin e Lushnjës dhe vendimet e tij; me tërë veprimet e politikës shqiptare e të qeverive të kohës për mbrojtjen e Korçës; për marrjen nen kontroll te Shkodrës dhe deri organizimin e Luftës së Vlorës, shqiptarët treguan se dinë të bashkohen kur duhet e mbi të gjitha se tashmë identiteti e vetëdija e tyre kombëtare ishin më se të konsoliduara, ndryshe nga çka janë përpjekur a përpiqen të thonë edhe sot qarqe apo zëra që e vënë në dyshim këtë ndjenjë parësore, me argumentin se më 1912 hezitohej ndarja nga Turqia apo më 1920 ndarja nga Italia”, tha ai.
Po ashtu, Gjinushi shtoi se “me Luftën e Vlorës shqiptarët, duke përshëndetur parimin prej 14 pikash të formuluar nga Presidenti Uillson; si dhe duke vlerësuar si atëherë edhe sot se ato ishin një nga faktorët kryesorë që çuan në pavarësinë e Shqipërisë, kuptuan se ky parim paqësor nuk zbatohet vetvetiu, por kërkon që populli të imponohet edhe me forcën e armëve. Përvojë e cila i shërbeu shqiptareve dhe për çlirimin e Kosovës. Fitorja e Luftës së Vlorës është fitore e një lufte pas mbarimit të Luftës Botërore, është fitore jo ndaj të mundurve, por ndaj palës fituese, që tashmë kishte të drejtën për të caktuar kushtet e paqes dhe rendit të ri botëror”.
“Ishte pikërisht mbrojtja e imponimi i këtij parimi nga SHBA, krahas me Luftën e Vlorës më 1920 dhe me atë e Kosovës më 1999, që i dhanë pavarësinë Shqipërisë e më pas edhe Kosovës. Nga kjo periudhë shqiptarët kuptuan se nuk kishin aleatë jashtë interesave të tyre; se gjithkush që kërkonte protektoratin ndaj Shqipërisë e desh jo për të krijuar një Shqipëri të madhe, as për të garantuar sovranitetin e pavarësinë e saj. Ishte ky mësim që bëri që shqiptarët, ndryshe nga politikat qeveritare, të rreshtoheshin në krah të aleatëve të mëdhenj, në krah të fitimtarëve të Luftës së Dytë Botërore, për të mos lejuar që vendi i tyre të bëhej pre e ricopëtimit”, tha ai.
Në fund, Gjinushi shtoi se Janë vlerat politike dhe morale të kësaj periudhe heroike, që janë evidentuar nga studiuesit dhe do të evidentohen me profesionalizëm edhe nga punimet e kësaj konference; janë këto vlera historike që kanë bërë që edhe sot, pas 100 vjetësh, Lufta e Vlorës të jetë lufta më e papërfolur, më e papërbaltur, edhe prej mendjeve më kritike e më tendencioze, qoftë për rëndësinë që ka, qoftë për vlerat ushtarake, qoftë për vendin e rolin që zë në historinë e Shqipërisë”./atsh
Në qytetin bregdetar të Vlorës nisën sot festimet dyditore në kuadër të 100-vjetorit të Luftës së Vlorës.
Këto ditë nderimesh nisën me përurimin e bustit të njërit prej njerëzve më aktiv të historisë së Vlorës, mbështetësi kryesor i Ismail Qemalit, Osman Haxhiu.
Kryetari i bashkisë së Vlorës, Dritan Leli, tha në ceremoninë e organizuar se “jam i nderuar që më takoi mua të jem pjesë e këtij përvjetori historik të Vlorës, për të kujtuar një nga ngjarjet më të rëndësishme të qytetit, siç është Lufta e Vlorës së 1920”.
“Këto dy ditë nderimesh të personaliteteve bosht të këtij vendi, i nisëm me përurimin e bustit të njërit prej njerëzve më aktiv të historisë së Vlorës, mbështetësi kryesor i Ismail Qemalit, Osman Haxhiu, që më vonë do të bënte një karrierë të shkëlqyer si Kryetar i Komitetit “Mbrojtja Kombëtare” të Luftës së Vlorës, delegat në kongresin e Lushnjës dhe deputet në parlamentin Shqiptar”, – theksoi Leli.
Kryebashkiaku Leli u shpreh se “bashkë me deputetin Vullnet Sina dhe kryetarin e shoqatës ‘Armeni’, Shpresim Kasaj, çelëm këtë maratonë aktivitetesh që do të vijojnë deri në mbrëmje me ardhjen e Kryeministrit Edi Rama”.
Po ashtu, ditën e sotme u promovuan disa prej librave historikë dhe u zhvillua Konferenca Shkencore Kombëtare “Lufta kombëtare e Vlorës, luftë për mbrojtjen dhe rikonfirmimin e pavarësisë”.
Në aktivitetet e zhvilluara ishte i pranishëm edhe prefekti i qarkut Gjirokastër, Astrit Aliaj, i cili shprehu nderimet e larta për këtë ngjarje historike dhe prezantoi librin “Prefektura Gjirokastër gjatë Luftës së Vlorës” të historianit Shyqyri Hysi, libër i botuar me mbështetjen e institucionit të Prefektit të qarkut Gjirokastër.
Ndër të tjera, Aliaj u shpreh se “institucioni i Prefektit të qarkut Gjirokastër ka iniciuar vazhdimisht botimin e veprave, të cilat nxjerrin në dritë fakte rreth historisë sonë kombëtare”.
Aktivitetet festive do të zhvillohen dhe ditën e nesërme dhe do të përfundojnë me ceremoninë përkujtimore, me pjesëmarrjen e autoriteteve të larta të vendit./atsh
“Histori në Polifoni” titullohet libri më i ri i Muhamet Tartarit, i cili ka sjellë përmes tij punën 45-vjeçare në fushën e polifonisë labe, kulturës dhe arsimit.
Në libër përfshihen studime, ese dhe këngë që nga kryengritja e jugut kundër Tanzimatit, në mesin e shekullit XIX, deri tek zhvillimet në fushën e arsimit pas Luftës së Dytë Botërore. Po ashtu në libër janë pasqyruar edhe këngët e vjetra të Labërisë, të cilat hedhin dritë mbi ngjarjet e mëdha historike të kësaj zone e më gjerë.
Një vend të veçantë në librin e Tratarit zë edhe Lufta e Vlorës më 1920, duke përkujtuar përmes studimeve në këtë 100 vjetor figurat më të rëndësishme të asaj kohe. Në pjesën e dytë, autori fokusohet tek figura të ndryshme, të pushkës e penës, të valles e këngës, që dhanë kontributet e tyre në mëse dy shekuj për zonën e Labërisë. Në pjesën e tretë, shohin dritën e botimit tekste të poezive, këngëve e valleve labe të poetit Muhamet Tartari, që u kënduan në gjysmë shekulli nga grupet polifonike më në zë të trevës së Labërisë e deri tek Ansambi Kombëtar i Këngëve e Valleve, Ansambli i Ushtrisë etj.
Akademiku Vasil S. Tole, i cili ka përgatitur edhe parathënien e librit, thekson se “zakonisht hyrjet bёhen pёr tё futur nё temё lexuesin e panjohur me lёndёn qё libri sjell mё pas, e nё kёtё kuptim ato janё si njё lloj urimi mirё se ardhjeje, i ngjashёm me formulat qё zakonisht i zoti i shtёpisё i drejton me dorё nё zemёr e me gaz nё buzё, mikut, apo miqve qё pret tek dera e shtёpisё. I tillё mё duket vetja mua sot, si njё zot shtёpie imagjinar i cili fton miq e kalimtarё (nё kёtё rast lexues), pёr tu kthyer nga rruga e pёr tё qëndruar njё copё herё e pёr t’u çlodhur e soditur nё faqet e kёtij libri, pёr t’u njohur me tё zotin e vёrtetё tё librit-shtёpi, Muhamet Tartarin, kёtё “kёmbё mali” Labёrie, e shqiptarie”.
“E vёrteta kёrkon tё thuhet qё pёr Muhametin tonё nuk ka shumё nevojё tё flitet gjatё, pasi koha dhe historia ka folur e shkruar pёr tё, biles ai, ndryshe nga shumica qё kanё veç jetёn fizike, ka disa jetё: jetёn si bartёs e mbledhёs folklori, si rapsod e poet, si kёngёtar e valltar, si gazetar, drejtues e organizator i artit dhe kulturёs, pa folur pёr jetёn e pёrjetshme tё artit tё tij qё rron e pёrcillet mё tej sa herё qё kёnga dhe vallja labe kёrcehet e kёndohet”, – theksoi Tole.
“Sapo tё filloni tё shfletoni me kёrshёri faqet e kёtij libri, i cili nuk ёshtё shkruar siç shkruhen zakonisht librat. Para se faqet e kёtij libri tё ishin sё bashku, ato ishin tё shpёrndara fije-fije si pjesё e peizazhit kulturor qё Muhameti formoi me talentin, jetёn dhe veprimtarinё e tij krijuese mbi 50 vjeçare pёr njerёzit. Prandaj ato vijnё tek ne ashtu siç vijnё flora dhe fauna erёmirё e natyrёs shqiptare, tё cilat sjellin me vete gjithё elementet e botёs krijuese qё ka pёr autor Muhametin. Ajo ёshtё njё botё qё ju mirёpret krahё hapur, sepse krijuesi i saj ёshtё mbi tё gjitha njeri me zemёr tё madhe dhe me shpirt tradite e mik pritjeje. Muhameti mban emrin e profetit dhe si mbiemёr ka emrin e njё mali. Kёshtu ёshtё edhe jeta e tij. E lartё dhe e rёndё si mali nga rёndёsia dhe shpirtёrore, me paqe e bekim nga brendia e emrit tё Tij”, nënvizoi Tole.
Ndërsa mjeshtri i madh i poezisë popullore Lefter Çipa shprehet se “Muhamet Tartari është poeti – artist i shquar i Labërisë së Madhe. Krijimtaria e tij poetike është aq e dallueshme sa krijimet më të mira të poetit të Luftës së Dytë Botërore nga trevat tona, Memo Meto. Talenti i tij për mishërimin e teksteve poetike në vallen magjike të Vranishtit, është një majë e pakapshme suksesi në këtë një qind vjetësh të fundit. Në artin e Fosforinës Vënçe Labe, Muhamet Tartari është pagëzuesi më i shquar i valles burrërore.”
Libri vjen me redaktimin e studiuesit prof. dr. Bardhosh Gaçe si dhe me hyrje të akademikut prof. dr. Vasil S. Tole dhe botohet nga Shtëpia Botuese Toena.//atsh
100-vjetori i Luftës Kombëtare të Vlorës bëri bashkë në qytetin historik studiues, autoritetet vendore, deputetë të qarkut Vlorë si dhe përfaqësues nga Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave, Muzeu Historik Kombëtar dhe Muzeu Kombëtar Vlorë, të cilët ishin dhe organizatorët e ekspozitës së realizuar me këtë qëllim.
Ekspozita përmbante dokumente që datonin që nga fillesat e organizimit të luftës, deri në fund të çlirimit të qytetit të Vlorës, foto të vullnetarëve në luftë, telegrame për çlirimin e vendit, fotografi nga festimet e çlirimit, dekoratat dhe vlerësimet për heronjtë e luftës, si dhe krahës ekspozitës ishin paraqitur disa objekte muzeale.
Lufta e Vlorës, e njohur ndryshe si Lufta e 20-ës, ishte një seri betejash mes forcave italiane dhe patriotëve shqiptarë për zotërimin e qytetit të Vlorës.
Kjo luftë zgjati 3 muaj dhe më 3 shtator 1920 pas shumë luftimesh, forcat shqiptare arrijnë të çlirojnë qytetin duke i detyruar pushtuesit italianë të largohen jo vetëm nga rrethi i Vlorës, por edhe nga Saranda, Durrësi dhe Shëngjini. Nuk duhet lënë pa përmendur dhe kapedani Hodo Zeqiri i cili ka qenë një ndër heronjtë dhe udhëheqësit legjendarë të kësaj lufte.
Ekspozita do të jetë e hapur për të gjithë vizitorët gjatë gjithë ditës së sotme në pedonalen e Vlorës./atsh
Violinistja dhe artistja shqiptare Enxhi Kumrija mori çmimin e tretë në Festivalin “Rruga për në Jaltë”, që u mbyll mbrëmjen e djeshme në Rusi, në një garë të vështirë ku merrnin pjesë artistë nga e gjithë bota.
Performanca e artistes shqiptare është vlerësuar si ndër më të mirat në festival.
Ambasada Ruse në Tiranë, pas mbylljes së festivalit, përgëzoi përmes një mesazhi artisten shqiptare mbi suksesin e arritur.
“Ambasada Ruse në Shqipëri uron këngëtaren shqiptare Enxhi Kumrija për fitimin e çmimit të tretë të Festivalit “Rruga për në Jaltë”, finali i të cilit u zhvillua mbrëmë në qytetin e Jaltës”, – shkruhet në mesazh .
“Enxhi, je e paparë!”, – i është drejtuar ambasada përmes mesazhit të urimit artistes shqiptare.
