Turizem

A do të shkoni për pushime në Ksamil? Tek notoni në ujërat ngjyrë topazi, merrni me vete një pjesë të historisë së Ksamilit, të asaj historie që nuk ndodhi.

Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave ka publikuar planin e vitit 1992 dhe si parashikohej të shndërrohej Ksamili në një zonë turistike elitare.

Përmes një Vendimi të Këshillit të Ministrave të vitit 1992, Ksamili parashikohej të shndërrohej në një zonë turistike elitare, me fshat turistik dhe zonë hotelerie, por edhe me fushë golfi dhe aeroport turistik.

Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave sqaron se “sheshi i i ndërtimit i vihej në dispozicion Drejtorisë së Përgjithshme të Albturizmit, e cila kishte të drejtë të kontraktonte kompani private të huaja, për zhvillimin e planit”.

Këtë plan të vitit 1992 Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave na e servir si një ndër thesaret e shumta që ajo mbart./atsh

Për një vend që shumë njerëz zor se e kanë dëgjuar, kjo masë gjigante uji ka shumë emra.

Në varësi të vendit nga vini, mund të quhet Shkodra, Shkodër apo Scutari, ndërkohë që pjesë më e madhe e vizitorëve e njohin si Liqeni i Shkodrës, shkruan rrjeti informativ prestigjioz amerikan, CNN.

Ky destinacion qëndron nga të dy anët e kufirit mes Malit të Zi dhe Shqipërisë dhe është liqeni më i madh i Europës Juglindore, një hapësirë e pacënuar dhe park kombëtar.

Ai nuk është ndoshta në listën e vendeve më të vizituara për turistët globalë, por ata që marrin mundimin shpërblehen me një mjedis unik dhe një përvojë shumë speciale udhëtimi.

Liqeni është i paprekur nga zhvillimi apo komercializimi – të paktën tani për tani. Megjithatë, ekziston shqetësimi se Projekti i Portit të Liqenit të Shkodrës, një resort i ri ekologjik në liqen, mund të kërcënojë ekosistemin dhe speciet e rralla, përfshirë shumë që janë endemike.

Ndërkohë, të tjerë përgjigjen se projekti do të jetë i ndjeshëm ndaj mjedisit dhe do të kontribuojë në krijimin e vendeve aq të kërkuara të punës, infrastrukturës dhe rritjes ekonomike.

Ndërsa debati vazhdon, këtu ka disa arsye se pse porti dhe ligatina me rëndësi ndërkombëtare, që mbulojnë një sipërfaqe mbi 200 miljesh katrore, i bëjnë ato një destinacion kaq imponues.

Kur vizitoni Shkodrën, ju duhet ta ulni një marsh, pasi për adhuruesit e udhëtimeve të ngadalta, ka pak destinacione më të mira.

Stili lokal i jetesës duket se reflekton një pamundësi për t’u ngutur, ndërkohë që deri tani rruga më e mirë për të vizituar pjesën më të madhe të liqenit është nëpërmjet udhëtimit me varkë, fillimisht nga qyteti i fjetur malazez i Virpazarit.

Flora

Të gjitha kafshët e egra kanë nevojë për bimësi dhe në mesin e shumëllojshmërisë së tyre gjenden më shumë se 25 specie të konsideruara të rralla dhe të rrezikuara, duke përfshirë një varietet të gështenjës ujore, krokëllit dalmat dhe orkide të shumta të mbrojtura.

Bambuja është shpesh e dukshme në bregun e liqenit, ndërkohë që disa prej luleve më fotozhenike duhet të jenë zambakët e bardhë dhe të verdhë që dalin nga ligatina.

Mund të mos jenë aq të bukura, por ka qindra lloje algash, shumë prej të cilave përsëri janë të rralla ose unike. Pyjet gjithashtu mbulojnë pjesën më të madhe të peizazhit përreth, duke përfshirë shelgun e bardhë dhe lisin.

Histori

Pavarësisht nga qetësia dhe natyra kryesisht e paprekur e liqenit, ai ka qenë dëshmitar i një historie shpesh të trazuar.

Rreth liqenit qëndrojnë mbetjet e 18 manastireve, fortesave, monumenteve dhe kishave.

I banuar nga ilirët e lashtë, grekët dhe romakët, Shkodra dikur ishte pjesë e Perandorisë Bizantine dhe u pushtua nga Perandoria Osmane për pesë shekuj, siç tregohet nga rrënojat përfshirë fortesën e Besakut në Virpazar.

Pas rënies së perandorisë në shekullin XIX, Mali i Zi më pas u bë një principatë e pavarur para se Virpazari të bënte histori si vendi i kryengritjes së parë partizane të Malit të Zi në kohën e Luftës së Dytë Botërore.

Alcatrazi i Malit të Zi

Sundimi i Perandorisë Osmane nxori gjithashtu një nga legjendat më famëkeqe të liqenit. Kështjella e Gërmozurit u ndërtua në 1843 në një ishull me gurë, përpara se të shndërrohej në versionin malazez të Alcatrazit nën mbretin Nikolla I.

Thuhej se as të burgosurit dhe as rojet e burgut, të cilët ishin në gjendje të notonin, e kishin teorikisht të pamundur arratisjen.

Por, dy të burgosur, me sa duket, ia dolën të ikin, duke përdorur një derë si trap.

Për rojet e pafat që i vëzhgonin, dënimi ishte të vuanin të njëjtin dënim si të burgosurit e shpëtuar.

Ushqimi

Ndërsa liqeni është një strehë e mbrojtur e kafshëve të egra, peshkimi me leje është i mundur në disa zona, që do të thotë se peshku nuk mund të jetë më i freskët sesa kur vjen në tryezën tuaj.

E njëjta gjë vlen edhe për produkte të tjera, duke përfshirë djathrat e shkëlqyer të bërë në shtëpi, bimë të tilla si rozmarinë dhe sherbela si dhe pirgje me fruta dhe shegë të kudogjendura, fiq, qershi dhe arra.

Një numër i vogël opsionesh për të ngrënë janë të dallueshme përgjatë liqenit. Në një prej tyre, me pamje nga rrënojat e shtëpive të lashta dhe shtretërve të kallameve, ushqimi është i thjeshtë, por i shijshëm.

Një çift i moshuar mbikëqyr gjërat, në karrige plastike kopshti dhe tavolina pikniku që ofrojnë sfond të përsosur për festë.

Mund të fillojë me proshutën, domate të shkëlqyera lokale të bëra sallatë, përpara se krapi të skuqet dhe të shërbehet me bukë të bërë në shtëpi.

Dollitë me një pije alkoolike ”të zjarrtë” të quajtur raki të sigurojnë një udhëtim të butë me varkë gjatë të cilit mund të jeni edhe të përgjumur.

Manastiret

Një numër manastiresh historike janë të shpërndara në dhe përreth liqenit, në heshtjen, paqen dhe bukurinë natyrore që i rrethon.

Manastiri i Vraninës, më i njohur si Shën Nikolla, është një manastir ortodoks serb dhe gjithashtu një nga më antiket e zonës, që daton në shekullin XIII. Ai ndodhet lart në një kodër në një ishull me të njëjtin emër duke patur një pamje të pabesueshme.

Megjithëse është sulmuar dhe pothuajse është shkatërruar gjatë historisë së saj, kisha u restaurua rreth 20 vjet më parë, ndërsa përpjekjet vazhdojnë për rinovimin e gërmadhave të tjera në vend.

Sot atje jeton vetëm një murg, i cili kujdeset për kishën dhe gjithashtu punon si bletar duke prodhuar mjalt mesa duket me përfitime mjekësore./ atsh.

Ajri i pastër, natyra e bukur dhe plot gjallëri si dhe bregdeti ranor i pastër, kanë bërë që Divjakën nga muaji janar deri në korrik 2018 ta vizitojnë plot 207 mijë turistë të huaj dhe vendas.

Të dhënat janë bërë publike për Agjencinë Telegrafike Shqiptare (ATSH) nga bashkia e Divjakës, ku vihet re një trend në rritje i vizitorëve të huaj për të kaluar pushimet në Divjakë, krahasuar me shifrat e një viti më parë.

Parku i Karavastasë është një nga atraksionet kryesore, pasi së fundmi këtij parku i është vendosur në dispozicion edhe guida me barka, e cila përshkon një gjatësi prej 5 kilometrash.

Kryetari i bashkisë së Divjakës, Fredi Kokoneshi theksoi për ATSH, se dy nga faktorët kryesorë për përthithjen e kaq shumë vizitorëve në Divakë janë projektet e “Rilindjes Urbane”, si dhe stabiliteti që po kalon vendi.

“Besoj se një nga elementët kryesorë që doja të theksoja kanë të bëjnë me pjesën e stabilitetit në tërësi të gjithë vendit, si edhe me gjithë punën e bërë për krijimin e kushteve optimale për turistët në të gjithë vendin, ku ndër to përfshihet edhe bashkia e Divjakës. Doja të theksoja që ndër punët tona kryesore që kanë synuar përthithjen e turistëve ka të bëjë me projektet e “Rilindjes Urbane”. Nga muaji janar-korrik 2018 Divjakën e kanë vizituar plot 207 mijë turistë. Veç atyre janë edhe projektet tona të përfunduara këtë vit, siç kanë të bëjnë ato me krijimin e një infrastrukture të përshtatshme për t’i bërë më shumë të njohura edhe bukuritë natyrore të Divjakës.

Kuptohet që peshën kryesore e zë shëtitja me varka duke u njohur më mirë me biodiversitetin e zonës, florën dhe faunën e parkut, si dhe përtej asaj, që të krijohen aktivitete argëtuese për turistët.

Janë krijuar shumë kilometra shëtitore, por kemi ndërtuar edhe pika referimi në këtë zonë, siç është edhe Kulla. Nga Kulla shikohet pjesa panoramike e qytetit dhe ajo çfarë e bën këtë më të veçantë është vështrimi në një pozicion tjetër, ku syri mund të shikojë lirshëm bukuritë e këtij parku, lagunat, por shikimi mund të shkojë edhe më larg, ku mund të shihet edhe mali i Tomorrit si dhe ishulli i Sazanit”, – theksoi Kokoneshi.

I pyetur për turistët e huaj dhe nacionalitetet që preferojnë të kalojnë pushimet në qytetin e Divjakës, Kokoneshi thekson se Divjaka është një vend i cili preferohet së tepërmi nga turistët francezë, të cilët zënë edhe vendin e parë.

“Ndër nacionalitetet që vizitojnë Divjakën të parët janë ata francezë, pastaj vijnë turistët çekë, polakë dhe nga vendet nordike. Jam i befasuar nga fluksi i turistëve të huaj. Jo vetëm në fundjavë, por në qytet ata vërehen çdo ditë, thjesht një lëvizje me pak financa, ne kemi arritur të përthithim shumë turistë këtë vit”, – u shpreh kreu i bashkisë Divjakë.

Duke u ndalur te kushtet dhe komoditetet që ofron Divjaka ndaj turistëve të huaj dhe vendas, Kokoneshi bën me dije se këtë vit ka një risi, që të gjitha ndërtesat që akomodojnë turistët janë restauruar dhe se arma e fortë e Divjakës mbetet gatimi tradicional, ku turistët e huaj mbeten të kënaqur nga shija që ofrojnë produktet bio të zonës. /atsh

Hyrjet e qytetarëve të huaj që vijnë në Shqipëri për të kaluar pushimet ka shënuar një rritje neto prej 23.9% në muajin qershor, krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit të kaluar, shkruan portali italian albanianews.it.

Sipas statistikave të Institutit të Statistikave (Instat), në fakt, janë rreth 500 000 të huaj që kanë mbërritur në Shqipëri në fillim të muajit të verës.

Më shumë se gjysma e tyre kanë deklaruar në kufirin shqiptar se do të kalojnë pushimet.

Maqedonasit (+ 58,3%) dhe polakët (+ 16,9%) janë ata që kanë regjistruar rritjen më të madhe.

Nga ana tjetër, qytetarët anglezë (-10,9%) dhe ata zvicerane (-7,9%) janë ata që kanë bërë regjistrimin më të ulët në krahasim me vizitorët e ardhur në Shqipëri.

Nëse konsiderohet se në gjysmën e parë të vitit 2018, numri total i shtetasve të huaj që hynë në Shqipëri ishte rreth 1,9 milionë, kjo do të thotë një rritje prej 9,1% krahasuar me të njëjtën periudhë të një viti më parë.

Ajo që bie lehtësisht në sy (-0,4%) është rënia e numrit  të qytetarëve kosovarë, duke u zëvendësuar nga turistë të vendeve të tjera si SHBA dhe vendet e Europës.

Turizmi: strategjia e re për vitet 2018-2022

Strategjia e re për turizmin e publikuar nga Ministria shqiptare e Turizmit dhe Ambientit, në fillim të këtij viti, tregon se si objektivat kryesorë për këtë vit dhe për katër vitet e ardhshme do të jenë rritja e kontributit të turizmit në PBB, zhvillimi i ofertës turistike dhe të shërbimeve, rritja e numrit të punonjësve në këtë  sektor, përmirësimi i cilësisë së jetesës dhe zbutja e varfërisë në zonat turistike të të gjithë territorit si edhe rritja e investimeve publike në turizëm, rritja e të ardhurave nga aktivitetet dhe shërbimet turistike dhe garancitë e mbrojtjes ligjore dhe institucionale të të drejtave të udhëtarëve dhe vizitorëve.

Gjithashtu, rritja e numrit të turistëve do të kërkojë edhe më shumë struktura hotelerie.

Për këtë arsye, qeveria ka ofruar disa incentiva për ndërtimin e tyre, veçanërisht për ato me nga katër ose pesë yje, si masa për përballimin e fluksit turistik në rritje. Janë parashikuar më së paku pesë resorte të reja nga 4 apo 5 yje brenda vitit 2022./atsh