Fundjavat e kanë kthyer Parkun Kombëtar të Divjakës në një vend shlodhjeje dhe vëzhgimi për vizitorët vendas dhe të huaj.
Këtë fundjavë, ky park u vizitua nga një grup turistësh që vinin nga Norvegjia dhe Franca. Administratorët e parkut konfirmojnë se janë të shumtë ata që vijnë këtu në fundjavë nga vendet europiane dhe vëzhgojnë natyrën e egër.
Tashmë, jemi në fillim-verën e këtij viti dhe flora që mbulon këtë park është harlisur në bukurinë e saj të gjelbër. Peizazhi bëhet shumë piktoresk dhe tërheqës.
Shpendët ujorë janë gjallëruar dhe tërheqin vizitorët kuriozë. Flamingot japin shfaqjet e tyre mëngjesore dhe në mbrëmje trazojnë lagunën.
Turistë të shumtë vijnë në këtë park dhe vëzhgojnë nga afër lëvizjen e tyre dhe të shpendëve të tjer ujorë. Këtë fundjavë ata mbërritën nga Norvegjia e largët dhe Franca për të vëzhguar nga afër gjallesat e lagunës së Karavastasë.
Stafi drejtues i parkut i priti dhe i shoqëroi me njohës të natyrës, historisë së zonës si dhe me biologë kompetentë që u folën për faunën dhe florën që gjendet në këtë park, duke e komentuar atë në disa gjuhë për turistët e shumtë që erdhën këtë fundjavë. Në park janë hapur shtigje te reja për lëvizjen turistike si dhe janë ngritur qendra vëzhgimi të shpendëve. Një tjetër investim është dhe stacioni i varkave që shëtisin turistët në lagunën ujore.
Një prej këtyre investimeve që pritet të ofrojë argëtim, krahas plazhit të bukur dhe natyrës përrallorë të Divjakës, është edhe kulla e vrojtimit e ndërtuar në park, e cila të lejon të shikosh mbi pishat e larta të parkut./ATSH
Në portin e Durrësit që nga fillimi i vitit 2018 janë ankoruar 84 jahte të huaja, pjesa më e madhe e të cilave kanë mbërritur në dy muajt e fundit.
Nga sektori i Statistikave në APD, mësohet se në muajin maj të këtij viti portin më të madh të vendit e vizituan 55 jahte, ndërsa në 10 ditët e para të qershorit në kalata janë ankoruar edhe 20 jahte të tjerë.
Në vijim të sezonit turistik pritet që numri i jahteve në portin e Durrësit të vijë duke u rritur.
Ndërkaq, mësohet se gjatë vitit 2017 në portin e Durrësit janë ankoruar 9 kroçera dhe 294 jahte turistike.
Përveç shërbimeve portuale, turistët dhe drejtuesit e jahteve kanë vizituar qendrat arkeologjike të qytetit bregdetar.
Koha e qëndrimit të jahteve turistike në kalatat 1-5 të Terminalit perëndimor shkon deri në një javë./ata
Ndërsa zbret poshtë valëve, ujërat e turbullta në pak metrat e parë i hapin shumë shpejt udhën ujërave të kristalta dhe pamjes marramendëse të dhjetëra e mbase qindra vazove antike në shtratin e detit, testament i udhëtimit të pafat të ndonjë tregtari me shumë se 1600 viteve më parë.
Në bregun e thyer të Shqipërisë, një prej zonave nënujore më pak të eksploruara në botë, shtrihet një thesar i madh, shkruan gazetarja e “Assosiated Press”, Elena Becatoros në një reportazh kushtuar vendit tonë.
Amfora të lashta, vazo prej qeramike që mbanin vajin e ullirit dhe verën përgjatë udhëtimeve detare mes Afrikës së Veriut dhe Perandorisë Romake, gjenden në fund të detit bashkë me rrëfenjat e fshehura të heroizmit dhe tradhtisë nga dy luftërat botërore, formacionet shkëmbore spektakolare e jetën e pasur nënujore.
Ndërsa citon një ekspert amerikan që ka eksploruar bregdetit shqiptar përgjatë dekadës së fundit, gazetarja pohon se në ujërat e vendit tonë nuk mund të notosh më shumë se disa metra pa gjetur diçka të mrekullueshme.
Tani, Shqipëria po vlerëson se si t’i studiojë e t’i mbrojë më mirë atraksionet nënujore, vijon artikulli, duke ia treguar ato edhe vizitorëve në një vend me territor të virgjër për industrinë e zhytjes.
Dikur më e izoluar se Koreja e Veriut, Shqipëria po hapet gradualisht ndaj turizmit ndërkombëtar, por reliket nënujore deri më tani janë ruajtur me fanatizëm pasi ekziston frika se nëse ato të bëhen më të aksesueshme mund të plaçkiten.
Gazetarja e “Assosiated Press” kujton se legjislacioni për mbrojtjen e trashëgimisë nënujore pritet të miratohet së shpejti, çka do të mundësojë edhe qasjen e turistëve./topchannel
Kanionet e Osumit janë shndërruar tashmë, në një destinacion turistik gjithmonë e më i pëlqyer për aventurierët e sporteve të “adrenalinës”. Këtë fundjavë, përveç atyre që ushtrojnë sportin rafting, të ngjitjeve shkëmbore, hedhjeve nga lartësitë ujore, turistëve që vijnë me familjet e tyre, Kanionet kanë pritur edhe grupe të organizuara.
Kështu, këtë javë drejt Beratit dhe Skraparit udhëtuan me dhjetëra autobuzë e mikrobuzë që vinin nga Tirana apo qytete të tjera të vendit, të mbushur me qytetarë që dëshironin të vinin në provë guximin e tyre në kanionet e bukur dhe të frikshëm të Osumit. Specialistët e ADZM-së Berat që ndoqën dhe shoqëruan në shtigje të rrezikshme aventurierët e sporteve ujore, thonë për ATSH-në se, një vargan prej më shumë se 25 makinash të rrugëve të ndryshme, që transportonin edhe 60 turistë francezë, u ngjitën në lartësitë e kanioneve të lumit Osum.
Sezoni turistik sapo ka filluar dhe Kanionet e Osumit me madhështinë, lashtësinë, mitologjinë dhe bukurinë e tyre janë përherë të lakmuar për t’u vizituar. /atsh
Nga qyteti i Durrësit, ministri i Turizmit dhe Mjedisit, Blendi Klosi ndërsa ishte i pranishëm në kompleksin Fafa ku 60% e të punësuarve vijnë nga shkollat e arsimit profesional, deklaroi se krahas punësimit të 300 të rinjve ka ende 100 vende të lira punë për ata që kanë përfunduar këtë arsimim.
Ministri Klosi e konsideroi investimin e kryer në këtë kompleks, një investim që ka kaluar parashikimet, pasi për herë të parë po krijohen brende, që po menaxhohen sipas tij me mjeshtëri.
“Është një investim që ka kaluar parashikimet në investim por edhe një investim që krijon për herë të parë disa brende të cilat në vështirësitë e tyre po arrin që të menaxhohet me mjeshtëri nga iniciativa e brendshme private por edhe nga puna dhe energjia e drejtuesve të tij. Ky hotel që po inaugurojmë sot është pjesë e një kompleksi FAFA grup që ka tre hotele në këtë zonë dhe ka një kapacitet mbi 650 dhoma. Hoteli i sotëm ka 330 dhoma dhe po ashtu në këtë zonë janë disa djem të rinj që kanë arritur të krijojnë disa brende që janë të konkurrueshme në të gjithë zonën në të cilën jetojmë”, tha Klosi.
Turistët norvegjezë dhe suedezë kanë pronotuar në këtë resort, tha ministri, duke shtuar se ky grup turistësh ka 7-fishuar numrin e vizitorëve nga vendet skandinave në Shqipëri.
“Sivjet janë 35 mijë turistë nga këto vende që kanë pronotuar në Shqipëri”, tha Klosi.
Ai i konsideroi të rinjtë e punësuar pranë këtij kompleksi, si një përgjigje ndaj thirrjes së kryeministrit në 2014 për të zgjedhur arsimin profesional.
“Sot jemi këtu me ata të rinj që ju përgjigjën thirrjen se kryeministrit në 2014, që arsimin profesional ta shndërrojmë në një energji të madhe për ekonominë e vendit tonë. Sot jemi këtu me 300 të punësuar në resorin FAFA dhe po ashtu, me shume të tjerë të arsimit profesional për të pasur një punësim të sigurt. Hoteli ka akoma kërkesa për 100 vende të reja pune”.
Ndërkaq, Klosi vuri në dukje kërkesat për punë për ata që kanë përfunduar arsimin profesional, ndaj edhe u bëri thirrje prindërve për të nxitur fëmijët e tyre të zgjedhin punësim dhe të ardhme të sigurt.
“Kërkesa është edhe këtu është ulëritëse. Kërkesa jonë e kahershme që arsimi profesional me shpejtësi të shndërrohet në një nga burimet e mëdha të ekonomisë së vendit tonë. Bashke me kryeministrin mbështesin iniciativën që arsimi profesional të dyfishohet, të trefishohet ç’ka ka ndodhur në Durrës dhe përsëri kërkesat janë shumë më tepër se kaq”, përfundoi ministri./atsh
Punimet e nisura rreth dy vjet më parë për termainalin e ri të portit ,u pezulluan për shkak të Lungomares,teksa me përfundimin e këtij, projekti rinisi sërish,por aktualisht për terminalin i ri duhet ende kohë për të përfunduar.
Porti i Vlorës për këtë sezon turstik do të vijojë të funksionojë me terminalin e vjetër,ndërsa do të vijohet me shtim të shërbimit. Drejtori i portit Vlorë Admir Malaj,konfirmon se punimet për terminalin e ri ,pritet të përfundojnë brenda këtij sezoni,ndërsa gjatë pikut do të vijohet të punohet me terminalin e vjetër.
Sa i përket linjes Vlorë-Brindisi në funksion mbetet vetëm një traget,ndërsa nga kompania aktuale,është rikonfirmuar vënia në funksion e një tjetër traget, vetëm gjatë pikut të sezonit turistik. Lajmi i mirë për turistët vendas dhe të huaj,mbetet hapja e ishullit të Sazanit,një pikë turistike,mjaft e kërkuar dhe me shumë atraksion. Këtë sezon veror do të jetë më i prekshëm si nga turistët vendas ashtu edhe ata të huaj.
Porti i Vlorës,mbetet ende një nga pikat kryesore për hyrjen dhe daljen e shtetasve të huaj dhe shqiptarë,turistëve që mbërrijnë nga Italia dhe anasjelltas. Ndërsa gjatë sezonit pritet më shumë fluks,megjithatë ka ende shumë për të zgjidhur ,duke nisur nga punimet për terminalin e ri dhe deri në vendosjen në funksion të një tjetër trageti në linjën Vlorë-Brindisi.
“Të zbulosh zonën e Orikumit, Dukatit, Tragjasit është si të rrugëtosh në gjurmët e historisë. Vlera të ralla, kala, qytete antike, monumente kulture që i gjen kudo, e që kanë shumë për të thënë, edhe pse nuk kanë pasur mjaftueshëm zë, për të treguar gjithçka ato fshehin”.
Rreth 20 kilometra nga qyteti i Vlorës, Tragjasi i ri qëndron në këmbët e Tragjasit të vjetër. I riu ngre krye me banesat e reja shumëkatëshe, ku jetojnë mëse 1300 banorë, ndërsa më tej mijëra sy të gurtë ku s’jeton askush derdhen në horizont. Tragjasi ka një histori shekullore që shtrihet, sipas studiuesve, që prej shekujve 4-7 para Krishtit. Disa herë është djegur që nga koha e Sulltan Bajazitit, është masakruar, por nuk është shuar. Këto gërmadha të mbetura mbajnë brenda shekuj histori, mbajnë peshën e rëndë të moteve të shkuar. Banorët nisën të zbrisnin ngadalë, vit pas viti, shekull pas shekulli, nga ky fshat, shënjestër e sulmeve të shumta të okupatorëve, që nuk rreshtën edhe në Luftën e Dytë Botërore, kur Tragjasi u dogj nga gjermanët. Sot këtu gurët flasin e tregojnë me rrudhat e gdhendura mbi trupin e tyre nga shekuj histori.
Sot pamja që ofron Tragjasi i vjetër është impresionuese; nga shtëpitë mund të kuptosh pozitën e lartë që kanë pasur banorët e tij, ndërsa “varri i çifutit”, siç e njohin banorët e që gjendet diku në një pjesë të fshatit, e bën edhe më mistike e misterioze historinë e këtushme. I sigurt është fakti se ky fshat mund të kthehet në një burim të jashtëzakonshëm turistik, një muze në natyrë, një natyrë muze, që flet me shtëpitë e çdo gur të tij.
Nuk do të duhej shumë investim, por do të duhej imagjinatë e dëshirë për t’i dhuruar turistëve një perlë të tillë identitare, një vend ku ke ç’të shohësh e mësosh, pas çdo kthine e çdo rrugice, sot të vetmuar.
“Një dorë e vogël, një ndihmë e vogël e një fuqie të madhe, do të bënte mrekullinë. Mendoj se do të ishte një nga vendet më të vizituara”, thotë Lame Troqe, banor i zonës.
Jo larg nga fshati i vjetër, e as nga ai i riu, ngrihet edhe kalaja e Gjon Boçarit. Ai mendohet se ka qenë një nga luftëtarët e Skënderbeut, që më pas u kthye në këtë vend për të ngritur këtë fortesë, që daton sipas disa studiuesve që në shekullin e 14. E megjithatë, në kala e kemi të pamundur të shkojmë, pasi e vetmja rrugë është e rrethuar brenda një prone private, ndaj çdo tentativë tjetër është e pamundur mes pemishteve, ferrave e gjelbërimit të hazdisur. Në Shqipëri ndodh edhe kështu, të detyrohesh të shohësh një vlerë të tillë veç nga larg, ose veç përmes fotografive.
19 kilometra na ndajnë nga një tjetër fshat historik, që emrin e mban që prej të paktën shekullit të tretë para Krishtit, Dukatit. Në krye të tij, në pjesën e vjetër, ngrihet shtëpia e një prej krerëve më të njohur të kryengritjeve antiosmane të viteve 1847, Dervish Ali Dukatit. Kulla, monument kulture, që më shumë i përngjan një kalaje të vogël, në masën më të madhe ka rënë mbi vete, e kjo sepse edhe fondet që janë kërkuar nga Zyra Rajonale e Monumenteve të Kulturës duket se kanë fjetur sirtarëve, e kurrë nuk janë miratuar.
“Ky objekt me të cilin duhet të mburret krahina, është krenari e krahinës, por ka mbetur kështu siç është. Ka nevojë për investime, rregullime, mirëmbajtje dhe për fonde”, tha Sokrat Gjikoka.
Në kullat mbrojtëse, ato të vrojtimit, odat dhe gjithë ambientet e tjera, vërehen dëmtimet e shumta të ndërtesës, që dikur në kohën e diktaturës ka qenë muze, ndërsa sot është kthyer në një rrënojë.
Jo larg ngrihet edhe shtëpia e një tjetër figure të madhe, Pilo Andon Gjikokës, luftëtar i shumë betejave, i internuar e masakruar nga osmanët tek italianët. Edhe këtu gjithçka është shkatërruar.
Në Dukat Fushë kalojmë edhe nga ujësjellësi i Ferrunit, i ndërtuar në vitin 1888 nga mjeshtrat vendas, e që sot duket i dënuar me shembje për shkak të degradimit të tij. Diku më tej, edhe Kisha e Marmiroit, një tjetër monument kulture i shekullit të 12. Dikur në vitet 1970, Instituti i Monumenteve të Kulturës, nën kujdesin e profesor Aleksandër Meksit, e ngriti nga gërmadhat duke e kthyer thuajse në gjendjen fillestare, ndërsa sot fati po shkon drejt rikthimit të saj ashtu siç u zbulua, në shesh.
Laguna e Orikut të drejton për nga qyteti antik, pjesa më e madhe e të cilit gjendet brenda territorit të bazës së Pashalimanit. Oriku, që mendohet se është themeluar në shekullin e 6 para Krishtit shtrihet përreth kodrës së Paleokastrës.
Përtej zbulimeve, që këtu ende vazhdojnë, e për të cilat Zyra Rajonale e Vlorës dhe Instituti Arkeologjik kanë dhënë kontributin e tyre, problemi më i madh duket mungesa e një mbështetjeje të denjë, e mbi të gjitha fondet që do t’i jepnin më shumë hijeshi e mundësi gërmimesh të reja.
“Është ‘i mbyllur’, sepse në fakt është i hapur, por s’pret njeri. Pa vënë dorë nga institucionet përkatëse dhe vështirë për t’u parë, për të gjetur rrugët për të identifikuar monumentet një e nga një, siç i ka parku”, shprehet Eduard Demo, kryetar i shoqatës “Oriku”.
Vlera të mëdha, që shqiptarët nuk kanë ditur kurrë t’i nxjerrin e promovojnë mjaftueshëm.
Në Orik, mbi të gjitha duhet të bëhesh gati edhe për një betejë, vështirë të përballueshme, me mushkonjat, duhet të jesh me fat të kalosh pa ndonjë virus nga pickimet e shumta, që vijnë nga laguna ku shtrihet sot edhe një pjesë e mbytur e qytetit antik.
Do të duheshin ditë të tëra të rreshtoje monumentet e kësaj zone, e mbi të gjitha vlerat historike e kulturore që ajo ka, e ku gjithçka bie ndesh me harresën, indiferentizmin, mungesën e investimeve disavjeçare, që kanë qenë veç grimca e asgjë më shumë.
“Ky është një rrugëtim për të sjellë në vëmendje vlerat kulturore e historike të këtyre zonave, këto pasuri të ralla, me shpresën se zëri i tyre do të dëgjohet për të shkundur harresën e apatinë”.
Top Channel
Parku Arkeologjik i Apolonisë u vizitua nga mbi 8100 turistë vetëm gjatë muajit maj, prej të cilëve rreth 3500 janë të huaj.
Në një intervistë për ATSH-në, drejtoresha e Parkut Arkeologjik të Apolonisë, Ornela Durmishaj shprehet se, “fluksi i vizitorëve në Parkun Arkeologjik të Apolonisë është në rritje”.
Krahasuar me majin 2017 kur Apoloninë e vizituan vetëm 2900 turistë, statistikat e muajit që lamë pas janë mjaft optimiste, duke shënuar edhe rritje të të ardhurave për këtë park.
Po ashtu, sipas Dyrmishaj, në rritje është edhe numri i turistëve të huaj që vizitojnë këtë park, ndërsa gjeografia e tyre po zgjerohet nga dita në ditë.
“Shumica e turistëve të huaj janë gjermanë, italianë dhe francezë, por kanë filluar edhe turet nga grupet izraelite”, tha Dyrmishaj për ATSH-në.
Interesi i të huajve, sipas saj, është jo vetëm për Apoloninë, por për gjithë Shqipërinë, si një vend mesdhetar ende për t’u zbuluar.
Apolonia në Fier është një nga sitet më të mëdhenj të Shqipërisë, por edhe një nga qytetet më të mëdhenj në botën antike. Si një nga 27 Apolonitë e pellgut të Mesdheut, ajo është një nga vlerat e perlat e trashëgimisë tonë arkeologjike./atsh
