Kuriozitete

Për të shkuar në kullën e Zekatëve, duhet të kaloje në oborrin e një tjetër shtëpie, të po të njëjtit mbiemër.
Në qendër të oborrit ishte një tavolinë ku kalonin ditën, siç dukej, Meliha Zeka me të shoqin.

Kishin ca vite që i kishin kaluar të dy të ’80-at, ndaj të ngjisnin e zbrisnin tatëpjetën që të çonte për në shtëpinë e tyre nuk mundeshin më. Mjaftoheshin me pamjen që ofronte ballkoni, që në të vërtetë ishte nga më të mirat në qytet.

Edhe me sy të lirë mund të shihje njëmijë rrugicat ndarëse të lagjeve, sikurse, po njësoj, shihje edhe muret e kalasë në të djathtë të pamjes. Që të mos ishte duke u fjalosur (jo në kuptimin grindur) me të shoqin, ishte gjë e pritshme. Vetëm të dy nuk kanë më ç’biseda të bëjnë. Por që t’i kishte kthyer shpinën, sikur të mos ishte aty, e të vazhdonte jetën e saj me dylbitë në dorë, kjo pamje, po, ishte nga ato të Kadaresë.

Mungonin vetëm gratë e tjera rreth e përqark për të plotësuar kornizën. Ndoshta pse dukej burrë ca i rëndë, o pse ishin informacione të konsumuara ato të thënat nga e shoqja tashmë, i shoqi rrinte ftohtë ndaj çdo dukurie që po i ndodhte në ballkonin e shtëpisë. Nuk pranonte të fliste për asgjë.

“Ja, fol me Melihanë, thosh, asaj ia pe dylbitë, jo mua”. Jo se ai s’i përdorte fare, por kish vite që ngjarje të mëdha, siç ka qenë ardhja për vizitë e Enver Hoxhës në vend të vet, nuk ndodhnin më. Melihaja ishte më përparimtare, pranonte të gjitha pamjet që i servireshin. Po të provoje të shihje me dylbi pikërisht nga vendi ku kishte vendosur pak skiç karrigen, në një cep të ballkonit, nuk ngelte e krisur guri pa parë. Shihje deri përtej mureve të kalasë…

Në fillim, sa pa u çliruar ca biseda, Melihaja tha se dylbitë ua kishin falur, sikur të donte të shpërfillte ekzistencën e tyre. Por, në fakt, nga njëra fjali te tjetra, zbuloi se pa to nuk do të jetohej njësoj. Sado që intensiteti i vizitave të grave të lagjes për të komentuar (fundja dhe lezeti i dylbive) nuk është më ai i mëparshmi.

“Po ja, kot i përdor, meqë na i dhanë, për të parë se kush hyn e kush del!”. Me “të dhënë” Melihaja kishte parasysh “rinovimin”, sepse menjëherë më pas pranoi që gratë në Gjirokastër i kanë përdorur gjithëherët dylbitë. Edhe ndonjëra që mund të mos kishte, i gëzohej “syve të shoqes”.

“Dikur, i përdornim për të parë këta të qeverisë, kush vinte, nga shkonte. Kur ndërroheshin, kishim material për të folur. Po do s’do ti, te kalojnë ata, të zë syri edhe gjëra të tjera. Kush vajti te njëri e kush u takua me tjetrin”. Melihaja, sot 84 vjeçe, ishte “lerë e rritur” në Gjirokastër. Pra, traditat e qytetit i njeh mirë. Po mbase pse e di se thelbi i dylbive, në rastin e grave të paktën, është përgojimi, nuk tregon gjatë. Puna si prestare në veshmbathje, ndërmarrje grash, ia ka lehtësuar jetën, edhe në i shpëtonte gjë pa parë asaj, ishin shoqet e punës të nesërmen aty. Sado që, Melihaja ishte për t’u pasur zili.

Pozicioni strategjik i shtëpisë së saj ofronte “materiale” më shumë sesa për të tjerat. Këtë, Melihaja e pohoi vetëm duke buzëqeshur, se për të thënë, nuk na tregoi ndonjë ngjarje konkrete. Mbase ngaqë nuk donte të merrej me punët e të tjerëve…

Nëse dëshironi të bëheni të pasur, investoni – dhe sa më herët që të mundeni.
“Të bëhesh i pasur nuk është asgjë më shumë se të dish si të kursesh dhe të investosh”, thotë këshilluesi financiar David Bach në librin e tij “Çiftet e Mençura Përfundojnë të Pasur”.

“Nuk është nevoja që të keni gjithsesi para për të bërë para”, thotë ai. “Thjeshtë duhet t’i merrni vendimet e duhura – dhe të veproni”, shton ai.

Për të ilustruar mënyrën e thjeshtë të pasurimit përgjatë kohës, Bach krijoi një tabelë (të cilën mund ta shihni më poshtë) e cila tregon se sa shumë para duhet të kurseni çdo ditë, muaj ose vit për të bërë një milion dollarë deri në moshën 65-vjeçare, transmeton Gazeta Express.

Tabela supozon se ju nuk keni asnjë cent të investuar.

Pas 24 vitesh martese, një çift sot u bë me djalë. Vogëlushi ka lindur në Spitalin Amerikan në Prishtinë. Familja Kabashi nga Korisha e këtij qyteti, sot ka arsye për të festuar më shumë.

Dhe, djalit të porsalindur, për ta nderuar 28 Nëntorin e shqiptarëve, prindërit ia vunë emrin Flamur. Flamuri ku gjendet akoma në këto caste në spitalin e Prishtinës.

Ai është në gjendje shumë të mirë shëndetësore, dhe i bukur tamam si flamuri jonë dhe raca shqiptare. Urime familja Kabashi, urime shqiptarë, jetë të gjatë Flamurit.

Prej kohësh një 50 vjeçar mbante në lokalin e tij jo vetëm pijet për klientët por edhe disa pajisje elektronike të lojërave të fatit. Shtetasi P.V banues në fshatin Aliaj të Koplikut në Malësinë e Madhe përveçse me lokalin e tij fitonte para edhe përmes lojërave të fatit.

Një pjesë e mirë e burrave dhe djemve të fshatit por edhe fshatrave të tjerë shkonin aty për të provuar fatin duke lënë kështu paratë e tyre.

Pas një kontrolli policia e Malësisë së Madhe ka konstatuar se pajisjet e lojërave të fatit nuk kishin dokumentacionin e duhur dhe se ky aktivitet nga 50 vjeçari P.V ushtrohej në mënyrë të paligjshme.

Në këtë mënyrë policia bllokoi 6 pajisjet elektronike të lojërave të fatit për shkak të aktivitetit të kundërligjshëm që ushtrohej aty. Më të gëzuara janë gratë dhe vajzat sepse burrat dhe djemtë e tyre të paktën në atë fshat nuk kanë mundësi që të shkojnë e të lënë paratë tek lojërat e fatit.

Ja njoftimi i policisë për këtë rast: Më datë 13.06.2018, u referuan materialet në Prokurorinë pranë Gjykatës së Shkallës së Parë Shkodër, për shtetasin P.V., vjeç 50, banues në fshatin Aliaj, pasi dyshohet se në Koplik, në ambientet e një lokali, ushtronte aktivitet të kundërligjshëm të lojërave të fatit. Në cilësinë e provës materiale u bllokuan 6 pajisje elektronike pa dokumentacion. Neni 197 i Kodit Penal.

Një burrë e çoi babanë e tij në një restorant për të shijuar një darkë të shijshme. Babai i tij ishte mjaft i vjetër, dhe për këtë arsye, edhe pak i dobët.
Ndërsa hante, disa ushqime i binin herë pas here në këmishën dhe pantallonat e tij.
Klientet e tjerë e shihnin të moshuarin me fytyrat e tyre të zymta me neveri, por djali i tij qëndroi në qetësi të plotë.

Pasi të dy mbaruan së ngrëni, djali, pa treguar madje edhe sikletin më të vogël, e ndihmoi me qetësi absolute babanë e tij që të ngrihej dhe e çoi në banjo, shkruan ShkodraNews. Ai pastroi ushqimin e mbetur nga fytyra e tij dhe u përpoq të lante njollat ​​nga rrobat e tij, me dashuri ai pastroi flokët e tij të hirtë dhe në fund vuri syzet e tij.

Kurt ë dy dolën nga banjo, në restorant mbretëroi një heshtje e thellë.
Gjithkush u zemërua nga mënyra e të ngrënit të këtij njeriu dhe pyeste veten se si mund të bënin një figurë aq qesharake në një restorant. E vetmja gjë që mund të dëgjonit aty ishin pëshpëritjet dhe qeshja tallëse.

Djali pastaj u përgatit të paguante faturën, por para se të shkonte në arkë, një burrë i pjekur u hodh midis atyre që ishin në restorant dhe pyeti djalin e plakut: “A nuk mendon se ke lënë diçka këtu?” i riu u përgjigj: “Jo, nuk kam lënë asgjë”.

Pastaj personi tjetër i moshuar i tha: “Po, ti ke lënë diçka! Ju latë këtu një mësim për çdo fëmijë dhe një shpresë për çdo prind!”.
Në atë moment, restoranti mbeti i heshtur dhe shumë veta filluan të ndjehen të turpëruar që u tallen duke gjykuar pleqërinë dhe djalin.

Një nga nderimet më të mëdha që ekzistojnë është të jemi në gjendje të kujdesemi për ata të moshuar që dikur u kujdesën për ne, prindërit tanë, ata që sakrifikuan jetën e tyre, kohën dhe paratë e tyre për ne. Ata meritojnë respektin maksimal, gjithmonë.

Kënaqësia që të ofron kjo pamje është me të vërtetë e mrekullueshme. Është një emocion për të cilin duket se nuk gjen dot fjalë për ta përshkruar.

Kjo fole e mbushur plot me vezë është gjetur në Sopot të qytetit të Librazhdit.

Fotoja e rrallë është publikuar nga gazetari Agim Blloshmi.

Qyteti i Librazhdit njihet për peizazhe të mrekullueshme dhe pasuri të shumta natyrore.

Ky është tamam rasti kur të vjen fati në derë. Një studente nga Afrika e Jugut zbuloi se në llogarinë e saj ishin futur gabim 1 milion dollarë dhe shpenzoi më shumë se 60 mijë para se autoritetet të kuptonin gabimin.

Ngjarja ka ndodhur në një universitet në krahinën e Kepit Lindor, ku aksidentalisht shuma marramendëse kaloi në kartën e ndihmës financiare të studentes.

Studentes i duheshin transferuar 100 dollarë për ushqim dhe libra, por gabimi i punonjësve bëri që të shtohen dhe katër zero të tjera.

Autoritetet e universitetit u vunë në dije nga një studente tjetër e cila kishte vënë re shpenzimet marramendëse të studentes.

Kompania mori përgjegjësinë e plotë për këtë ngjarje të jashtëzakonshme dhe tha se tashmë po zbatonin politika të reja që një incident i tillë të mos përsëritet më kurrë.