Menaxhimi i mbetjeve urbane, pas reformës territoriale administrative,një përgjegjësi e pushtetit vendor. Bashkitë duhet të shtrijnë sistemin e pastrimit edhe në zonat rurale. Në disa bashki një gjë e tillë është realizuar, por në disa bashki të tjera ka ende mjaft probleme, si në bashkinë e Vlorës, që ende nuk ka gjetur një zgjidhje për menaxhimin e mbetjeve në fshatra dhe zonat rurale. Menaxhimi i mbetjeve mbetet përgjegjësi e bashkisë, pavarsisht ndihmës nga pushteti qëndror.
Deklarata vjen nga Vlora nga ministri i bujqesise Niko Peleshi, i cili ka qenë i pranishëm në qytetin bregdetar të Vlorës, në kuadër të javës së tokës dhe aksionit të pastrimit. Peleshi ka prekur edhe problematika të tjera referuar situatës në zonat turistike. Mungesa e pastërtisë në zonat turistike, është një problematikë që na shoqëron ndër vite.
Pastrimi i zonave nuk zgjidhet me aksione, por me një plan të detajuar,nga vetë bashkitë. Shqipëria sa i përket pastrimit herë pas here mbetet në një situatë dramatike. Ministri i bujqesise Niko Peleshi është ndalur në një nga zonat më problematike sa i përket pastrimit, në pyllin e sodës në Vlorë, ndërsa nuk ka nguruar të flasë rreth projekteve në letër të bashkive, të cilat nuk implementohen sa i përket situatës së pastrimit. Peleshi ka prekure dhe hapjen e negociatave duke e quajtur një lajm të mirë.
Ka dale me nje lutje per kreun e PD, Lulzim Basha, kryeministri shqiptar Rama sot ne krah te Federica Mogherinit.
Ai i ka bërë thirrje Bashës të mos lobojë kundër Shqipërisë dhe të mos ndihmojë ata që individë që duan t’i vënë Shqipërisë shkopinj ndër rrota, sic tha ai në rrugën drejt BE-së.
“Sot s’ka më asnjë minutë për të festuar se duhet nisur menjëherë nga të 4 anët puna e gjatë dhe e stërmundimshme për të ecur sa më shpejt drejt marrjes së diplomës së anëtarësimit.
Sa i përket aspektit politi,. jo të gjithë e shohin me entuziazëm këtë arritje dhe dëftea me shumë peshë s’u mjafton të gjithëve për të na hapur rrugën pa na penguar duke nxjerrë bishta aty këtu në shtetet anëtarëe të BE.
S’është sekret, dihet botërisht që në disa vende anëtarë ka individë, forca që as nuk e duan zgjerimin as e dëshirojnë përparimin e rajonit në rrugën drejt anëtarësimit.
Jemi përgatitur për të dëgjuar edhe cudira në muajt që vijnë se loja politike s’është ndonjë shkencë për tu kuptuar, ashtu sikurse Shqipëria do trajtohet si top për lojëra të brendshme politike, por këto janë problematika krejt të natyrshme që do i trajtojmë me qetësi dhe vendosmërinë e argumentave rast pas rasti dhe dëftesa që kemi në dorë nga dje na e bën pak më të lehtë këtë punë.
Sot dua t’i lutem jo si kryeministër, aq më pak si kryetar i forcës qeverisëse të vendit, por si shqiptar, si qytetar edhe si koleg, përfaqësuesve të opozitës të mos bashkëpunojnë me asnjë faktor të huaj politik që për interesa të veta do që ta pengojë Shqipërinë në këtë proces, të mos ushqejë zyra deputetësh me gënjeshtra, me gjysmë të vërteta që janë edhe më të dëmshme se gënjeshtra, e të mos ekportojnë baltën e luftës tone të brendshme poltike, ta lënë inatin mënjanë kur flasin në gjuhë të huaj.
E ftoj Lulzim Bashën dhe opozitën të bëhemi bashke një skuadër kombëtare me fanellën kuqezi kur flasim për Shqiperinë jashtë Shqipërisë e të kërkojmë respekt e vlerësim. Shqipëria i ka boll në Evropë ata qe duan të nxjerrin bishta për cdo arritje dhe se kanë problem të vënë shkopinj ndër rrota”.
Kane arritur ne kulm tensionet mes Turqisë dhe Greqisë. Mediat greke i kane quajtur aspak të përshtatshme deklaratat e Ankarasë e cila thotë se Imia është territor turk.
“Imia, ujërat rreth tyre dhe hapësira ajrore mbi ta janë ekskluzivisht nën sovranitetin turk”, citojnë mediat greke një deklaratë të Ministrisë së Jashtme turke.
E sipas tyre, Turqia i tejkaloi limitet pasi Ministria e Jashtme turke, për herë të parë në një deklaratë me shkrim, tha se Imia është nën sovranitetin turk. Kjo deklaratë vjen pas raportit të KE mbi kursin e pranimit të Turqisë në Bashkimin Evropian
Por sot ka reaguar edhe ministria e Jashtme greke, duke iu përgjigjur kështu:
“Sovraniteti i Greqisë mbi Imian është i qartë dhe i padiskutueshëm sipas Traktatit të Lozanës të vitit 1923, Marrëveshjeve Italo-Turke të vitit 1932 dhe Traktatit të Parisit të vitit 1947”.
“Ndërsa Bashkimi Evropian i bën thirrje Turqisë të respektojë të drejtën evropiane, ajo përgjigjet me një deklaratë provokuese, duke përsëritur një qëndrim të paligjshëm, duke injoruar faktin se statusi ligjor i Egjeut është plotësisht i garantuar me të drejtën ndërkombëtare”, vijon deklarata e Ministrisë së Jashtme greke.
Duke folur per ish ministrin e qeverise Rama, te pershire ne hetim per trafik droge, si pjese edhe e raportit te KE, qe e permendte dje, kryeministri Edi Rama tha se po pret që prokuroria e Krimeve të Rëndë të sjellë një prove të vetme në procesin kundër Tahirit.
“Në këtë proces vlejnë argumentet dhe të arrijmë të shpejgojmë se në procesin e Tahirut kuvendi dhe shumica zbatoi në frymë dhe germë gjithçka Venecia ka nënvizuar lidhur me rastet kur një komision thirret në detyrë për të trajtuar cështjen e arrestit apo masve të parashikuar për një deputet.
Së dyti, ne e kemi thënë dhe e përsëris sot ne po presim që prokuroria të rikthehet me të paktën një provë, jo dhjetë, një të vetme, dhe Krimet e Rënda janë shumë larg së qeni një trupë që mund të konsiderohet e influencueshme nga cilidoqoftë për sa u takon anës së shumicës, nëse pranojmë spekulime për influencë.
Së treti, është gjëja më e lehtë që të nxjerrim bishta e alibira, pseudoargumente përballë faktit që kemi marrë dëftesën nga KE që nuk bën dhurata nuk ka lidhje me asnjë ndjenjë bujarie por shikon detyrat dhe zbatimin e tyre.
Me një shqipe të shkëlqyer, të cilën e ka mësuar nga dy pedagoget ruse që kishin jetuar në Shqipëri në vitet ’50, Gertruda Intrei dhe Irina Horonina, studiuesi bjellorus Aleksandër Novik rrëfen ekskluzivisht për “Shqiptarja.com” një nga zbulimet më të mëdha në Rusi të trashëgimisë kulturore shqiptare.
Në më shumë se dhjetë shekuj arkeologji, faktet e ekzistencës së një alfabeti shqip mungojnë. Mbishkrimet e zbuluara më së shumti janë ose në alfabetin latin, ose grek, dhe ka vetëm ndonjë gjurmë të pastudiuar ende të alfabeteve të vdekura të shqipes…
Por ja, në vitin 2015, arkeologu rus Dmitry Zenyuk ka zbuluar në fshatin Margaritovo në zonën e Uzovit, Rusi, mbishkrime në gjuhën shqipe të shkruara në tulla. Në fillim, kur arkeologët zbuluan objektet me mbishkrimet shqipe, i krahasuan me Alfabetin e Elbasanit dhe u mendua se ishte një alfabet që shqiptarët e Ukrainës e kishin marrë me vete.
Për fat të keq, historia e vajtjes së një numri të madh shqiptarësh në territorin e Perandorisë Ruse, për studiuesit shqiptarë është pothuajse e panjohur. Për shumë vite, kjo histori ka qenë e panjohur, jo vetëm për shoqërinë ruse, por edhe për shkencëtarë dhe specialistë në fusha të ndryshme të disiplinave humanitare.
Zbulimi i 200 tullave ku janë ruajtur shkronja e fjalë shqipe ka tronditur tashmë opnionin shkencor, ndërkohë që sot në muzetë ruse numërohen rreth 300 copë të ngjashme. Fakti që për dy shekuj mërgimi në Rusi dhe tre shekujt të tjerë në Bullgari shqiptarët e Ukrainës kanë ruajtur identitetin, traditat dhe gjuhën shqipe, nuk ka befasuar vetëm studiuesin e njohur Aleksandër Novik, por edhe albanologë të tjerë të huaj.
Nëpërmjet kësaj interviste Aleksandër Novik zbulon një faqe të panjohur të trashëgimisë shqiptare, një monument që ruhet përtej këtij vendi dhe larg syrit të studiuesve shqiptarë apo vëmendjes së Akademisë së Shkencave të Shqipërisë…
Dhe me sa duket këtë vit, pas përpjekjeve për reformimin e Akademisë, trashëgimia e shqiptarëve të Ukrainës po merr vëmendjen e merituar. Aleksandër Novik u nderua pak ditë më parë në Tiranë me Çmimin Kombëtar të Akademisë së Shkencave për vitin 2017, për studimet e tij për shqiptarët e Ukrainës.
Për “Shqiptarja.com”, Aleksandër Novik ka rrëfyer se në Rusi ccështja e studimit të diasporës shqiptare është shumë e rëndësishme. Sipas Novik gjatë shekullit të 20-të në Rusi janë bërë zbulime dhe analiza shkencore me nivel të lartë për të folurën shqipe në vendbanimet e jugut të Ukrainës, në rajonet e Odesas she Zaporozhies, ku nisi edhe periudha e themelimit të kolonisë së parë të “Karakurtit” që i takon fillimit të shekullit të 19-të, më saktë vitit 1811.
Intervista
Zoti Novik, çfarë ju ka nxitur ju për të pasur një kontakt me shqiptarët e Ukrainës dhe të nisnit studimet për këtë minoritet etnik?
-Në jug të Ukrainës ka katër fshatra shqiptarë. Paraardhësit e shqiptarëve të sotëm të Ukrainës kanë ikur nga krahina e Korçës dhe zonat rreth saj afërsisht. Ne supozojmë se kanë ikur pesë shekuj më përpara. Ata kanë ikur në lindje të Bullgarisë. Në rajonin e Varnës në Bullgari shqiptarët kanë jetuar afërsisht tre shekuj, edhe në fillim të shekullit të 19-të ata kanë ikur në territoret e perandorisë ruse për shkak të luftrave ruso-turke. Deri tani ata kanë ruajtur gjuhën e tyre amtare. Kuptohet që shqiptarët që janë atje flasin shqip, kuptohet në gjuhën arkaike. Ata flasin “klisha” dhe jo “kisha”, ata flasin “gluha” e jo “gjuha”, ashtu siç flasin edhe arbëreshët e Italisë.
Ju vetë jeni ukrainas, shqiptaro-ukrainas apo rus?
-Jo nuk jam shqiptar, nuk jam ukrainas, nuk jam rus. Në fakt kam prejardhje bjelloruse, jam bjellorus, por kam lindur në Rusi, në Magadan, në verilindje të Rusisë shumë afër nga Alaska nga Amerika e Japonia, por shkollën e mesme e kam mbaruar në Bjellorusi dhe pastaj kam vazhduar studimet e mia në Petërburg, në Universitetin shtetëror të San Peterburg dhe pas mbarimit të Universitetit kam mbaruar studimet pasunivesitare në muzeun Punskamera dhe punoj në këtë muze tani. Jam drejtor i Departamemetit të Studimeve Europiane, dhe vazhdoj të jap ligjërata në Universitetin e Shën Petërburgut.
Cili ka qenë shkaku që ju frymëzoheni nga tradita të harruara të popujve ose të vetë popujve të harruar?
-Është profesioni im. Kam mbaruar studimet pasunivesitare dhe për mua është interesanate dhe e rëndësishme që të zbulojë të studiojë ruajtjen dhe traditën e popujve ballkanikë.
Kur keni ardhur për herë të parë në Shqipëri?
-Në Shqipëri? Shumë interesante kjo. Për herë të parë unë isha në trojet shqiptare në Kosovë në vitin 1990, dhe pastaj pas dy vjetësh në vitin 1992 kam ardhur për herë të parë në Shqipëri.
E dinit mirë shqipen që në atë kohë?
-Normale, natyrisht që e dija sepse shqipen unë e kam studiuar në Universitetin e Shën Petërburgut.
Kur ratë në kontakt me gjuhën shqipe të folur, vutë re ndonjë diferencë me atë që kishit mësuar?
-Jo. Unë e kam mësuar gjuhën shqipe me pedagogë shumë të mirë në Universitetin e Petërburgut. Për shembull Gertruda Intrei ka jetuar këtu në Shqipëri në vitet ‘50 dhe pastaj vazhdonte të punonte në Universitetin e Petërburgut. Unë isha student i saj. Këtu në Shqipëri ka filluar studimet në fund të viteve ‘50 edhe Irina Horonina. Kur isha për herë të parë, jo vetëm në Shqipëri, por edhe në Kosovë unë kam komunikuar pa problem.
Shqipëria ka jetuar në diktaturë dhe e izoluar, ju si albanolog a lejoheshit vinit në vendin tonë?
-Jo vendet tona ishin ndarë për shkak të politikës dhe para viteve ‘90 nuk mund të vija. Nuk ksistonin marrëdhëniet diplomatike, politike, tregtare e kulturore
Kur i takoni shqiptarët e Ukrainës, çfarë gjërash të veçanta keni zbuluar në karakterin e tyre dhe që u bënë përshtypje më shumë?
-Për mua është çudi që së pari shqiptarët e Ukrainës kanë ruajtur gjuhën e tyre amtare dhe vetëdijen pothuajse për pesë shekkuj, në një kohë që nuk kishin raporte me Gadishullin e Ballkanit për dy shekuj, kur u zhvendosën në Rusi dhe për mua kjo përbën një rast të veçantë dhe me shumë interes në shkencat që unë studioj. Ata kanë ruajtur gjuhën amtare dhe vetëdijen etnike.
Para tre vjetësh në një seminar të Kosovës ju shpallët se kishit zbuluar mbishkrime në një alafabet të veçantë të shqipes rreth 500-vjeçare dhe kjo më la shumë mbresë. “Shqiptarja.com” bëri një lajm që ngjalli interes të madh tek lexuesit. Ku bazohet ky studim juaji. Si zbuluan këto dokumente?
-Këto dokumente nuk u zbuluan në territorin e Ukrainës, por në territorin e Rusisë së sotme në brigjet e detit Azov në fshatin Margaritovo. Tre vitet e fundit unë shkova bashkë me studentët e kolegët e mi në jug të Rusisë, në brigjet e detit Azov, në rajonin e Ostovit. Në fund të sheklullit të 18-të në këtë vend ishin në themeluar disa fshatra, domethënë Margaritovo, Epirski, Albanski, domethënë fshati i Albanëve, i shqiptarëve. Para 20 vjetësh arkeologu rus Midriz Injuk ka zbuluar disa tulla me mbishkrime të sistemit të vjetër të shqipes.
I keni ju fotografitë me këto tulla?
-Po po kemi i kemi, dhe janë zbuluar rreth 200 tulla ku janë ruajtuar shenjat e sistemit të shkrimit të vjetër të shqiptarëve, ndërsa duke i mbledhur të gjitha zbulimet janë rreth 300 kopje të tilla. Themeluesi i fshatit Margaritovo është Margaret Bllazon, dhe për të ka pasur diskutime se është edhe me origjinë greke, por kjo ngatërrohet, sepse kanë ardhur në Rusi shqiptarë nga Shqipëria dhe shqiptarë të Greqisë, që i quanin “Arvanutë të Greqisë” dhe “Arvanutë”. Ky problem ende diskutohet. Margariti ishte njeri pasur dhe unë mendoj se ai do të bënte fare mirë ndërtime me tulla me shenja të shkronjave greke, po të ishte grek, dhe s’kishte arsye t’i bënte në një gjuhë që s’ishte e askujt aty në Rusi. Aty para disa vjetësh arkeologu rus, Dmitry Zenyuk, ka zbuluar një sistem të shkrimit shqiptar. Themeluesi i fshatit Margariti mendohet se ishte shqiptar nga Kreta dhe ai ka marrë shumë tokë nga qeveria ruse për shërbimin e tij në ushtri dhe kishte afërsht 200 kilometra tokë. Kështu ai ka organizuar një ndërmarrje të tillë që ta rrethonte një pjesë të madhe me tulla dhe në çdo tullë të kishte një shenjë, shkronjë shqipe. Në korrik do shkojmë përsëri në atë zonë dhe ndoshta do të zbulojmë artefakte të reja. Në zonën e Detit Azov nuk flitet më në gjuhën shqipe, por popullata ka mbajtur kujtime për arnautët të cilët janë themeluesit e këtij fshati dhe vendbanimet përreth.
Kur u bë lajmi për alfabetin e rrallë të zbuluar në letër, kureshtje të madhe pati edhe i ndjeri Robert Elsie, që më pyeti për burimin e lajmit, pasi ju supozonit se mund të bëhej fjalë për Alfabetin 400-vjeccar të Elbasanit. Keni biseduar për këtë ju me Elsie?
-Këto mbishkrime që janë ruajtur në këto tulla, unë mendoj se janë pjesë e sistemit të vjetër të shkrimit të shqipes. Në fakt nuk është Alafabeti i Elbasanit, sicc u mendua në fillim, por është një alfabet tjetër. Jemi duke vijuar studimet dhe në korrik ne do të shkojmë sërish në Margaritovo për ekspeditë me kolegët. Kemi biseduar edhe me Elsie. Ne mendojmë se është një alfabet tjetër edhe më i hershëm, me më shumë shkronja. Ideja për një alfabet më të hershëm ishte e Elsie. Kështu që do të vijojmë zbulimet tona.
Në këtë territor, ekspedita jonë e organizuar nga Universiteti Shtetëror i Shën Petersburg në vitin 2015 ka grumbulluar shumë materiale, tregime, etj. Në lidhje me praninë e shqiptarëve në shekujt e 18-të dhe 19-të. Kështu në fund të shekullit të 18-të, në rajonin e Azovit u themelua fshati Margaritovo, emri i të cilit është i lidhur ngushtë me Margaret Bllazon, zyrtar i lartë, me origjinë nga shqiptarët e mërguar aty.
Më lejoni ju bëj një pyetje jashtë profesionit, cili është opinioni juaj për vendimin e largimit të Ambasadave ruse nga vendet e Ballkanit dhe Europës?
-Opinioni im privat dhe personal është që është gabim. Për jetën njerëzve puna e diplomatëve është shumë e rëndësishme, dhe na duhet të kemi raporte të mira, marrëdhënie të mira, dhe diktati në këtë mënyrë ndikon keq mes marrëdhënieve mes popujve, mes vendeve të ndryshme. Na duhet të diskutojmë probleme nga më të ndryshmet.
Sa ka ndihmuar Ambasada Ruse gjatë pranisë së saj në Shqipëri për të thelluar studimet për shqiptarët e Ukrainës?
-Tek ne institucionet shkencore punojnë vetë dhe nuk kanë ndikim nga politikanët dhe nga qeveria. Unë për shembull mund të merrem me çdo popull në tërë botën, pa asnjë diktat nga Këshilli Shkencor. Jemi të lirë në zgjedhjen e studimeve tona. Jemi të lirë në veprimet tona.
Zbulimi i tullave
“Letrat” e dheut të harruar, ruhen shqip në tulla të lashta në Margaritovo
Sipas Aleksandër Novik në korrik të vitit 2015 në fshatin Margaritovo të rrethit Azov, në rajonin e Rostovit, ka shkuar për të punuar një ekspeditë etno-gjuhësore nga Univesiteti i Shën Petersburg-ut. Arsyeja e mbërritjes së tyre atje, ishte zbulimi i një monumenti të rrallë të trashëgimisë së lashtë shqiptare. Objektet e gjetura ishin rreth 200 tulla me mbishkrime të ngjashme me tre alfabetet e përdorura në Shqipëri rreth 400-500 vjet më parë, si ai i Elbasanit, i Vithkuqit dhe Alfabeti i Veso Beut, që kishin përkatësisht 53 shkronja, 31 shkronja dhe 22 shkronja.
Pas këtij zbulimi që bëri bujë në Moskë në vitin 2015, arkeologu Dmitry Zenyuk në një konferencë për mediat është shprehur se:
“Në fakt, ky është një zbulim që u bë për një kohë shumë të gjatë. Tulla e parë e ngjashme që kam gjetur ishte kur isha nxënës në klasën e tretë. Ndërsa në këtë moment nga zbulimet e bëra tulla të tilla njihen me rreth 300 kopje.
Në vitin 2007 kemi bërë një krahasim të letrave të shënuara në tulla me gjuhën e Elbasanit, ku gjatë kësaj kohe u përgatit një bazë teorike dhe u bënë tabelat krahasuese. Po kjo punë nuk ishte e mjaftueshem pa marrë mendinin e skstertëve shqiptarë.
Vetëm tani, për herë të parë, mund të deklarojmë zyrtarisht se në jug të Rusisë është hapur një monument që dokumentimin e shkrimit të vjetër të shqiptare. Dhe është e mahnitshme! Në botë mbijetojnë disa disa shembuj të përdorimit të alfabetit të vdekur të shqipes në arkivat shtetërore në Tiranë, ku një nga ato është “Bibla e Anonimit të Elbasanit” dhe disa letra nga tregtarët dhe artizanët nga Elbasani të afërmit e tyre të mërguar. Prandaj gjetjet nga fshati Margaritovo janë me interes serioz shkencor!”. Këto kanë qenë deklaratat e arkeologut Dmitry Zenyuk, pas zbulimit të tullave me mbishkrime në gjuhën shqipe.
Tragjedia ndodhi në hotelin ku punonte mamaja e vogëlushes, e cila e kishte marrë me vete pasi nuk kishte ku ta linte.
Prindërit e 4-vjeçares kanë folur për emisionin “Tatiana Live” në një televizion grek, duke shpjeguar si ndodhi ngjarja.
“U largua pak nga mua. Nuk arrita ta kapja. Nuk e kuptova, shkova ta merrja. Nuk e dua më jetën time”, ka thënë mamaja e 4-vjeçares.
“Kisha shkuar për të pastruar disa dhoma, kurse vajza po vraponte dhe u rrëzua në pishinë. Nuk ishte askush që ta ndihmonte”, tregon Danieli, babai i vogëlushes shqiptare.
Sipas të atit, vajzën e nxorri nga pishina një person tjetër që punonte në hotel. Ai thotë se lajmëruan ndihmën e shpejtë, por ambulanca u vonua. Më pas shkuan në qendrën shëndetësore, tregon Danieli, dhe aty u thanë se do të lajmëronin një helikopter për ta transportuar sepse vajza kishte ende puls. Por, ai shton se këtë ja thanë për ta mbajtur me shpresa të rreme.
“Ëngjëlli im, vetëm atë kisha. Zoti ma dha dhe Zoti ma mori, nuk e di se si. Unë jam shqiptar dhe prej 20 vitesh jetoj këtu, në këtë fshat. Më duan të gjithë grekët këtu dhe nuk ka rëndësi që jam shqiptar. Të gjithë më duan, janë njerëz të mirë këtu në Naxos”, thotë Danieli.
“Jam taksapaguesi më i madh në Shqipëri. Unë jam i pastër, dhe nuk kam frikë! As nuk e kam ndërmend të merrem me këtë punë, jam i pastër. Gruaja dhe fëmijët e mi nuk kanë nevojë për vizë, ato janë nënshtetas australianë.” Ky ishte reagimi i deputetit Tom Doshi pas vendimit të DASH.
Por, kjo deklaratë e tij ironizohet nga gazetari Guxim Alimani, i cili thotë se do të ndjejë dhimbje në momentin, që doi i sekuestrohen të gjitha.
“O i fortë Toma! Haha rri mirë o njeri që kurrë nuk pate shok klase se do ngelesh me duar në xhepa duke parë sarajet e konfiskuara e sa për fabrikat e ilaçeve nuk do të ngelet as aspirinë kur të dhëmbi koka . Se dhimbja që ju shkakton USA kriminelëve është e rëndë e papërballueshme or Tomë!”, shkruan ai.
“Dje, më erdhi një email nga Ornela Vorpsi”, kështu e nis monologun e kësaj puntate të emisionit të tij “Provokacja”, Mustafa Nano.
Kësaj here ai kishte zgjedhur të fliste për një personazh që këto ditë është përfolur shumë në media.
Në këtë letër, të shkruar prej tij, ai kishte renditur disa arsye se përse deklarata e Vorpsit, ku shprehet se ishte dashuruar me Edi Ramën por ai nuk e donte, tërhoqi kaq shumë vëmendje.
E plotë:
Dje, më erdhi një email nga Ornela Vorpsi. Dhe ajo më shkruante:
“I dashur Much, në këtë vendin tënd dhe timin, që ti mund të mendosh se është më shumë i yti sesa i imi, por që në fakt nuk është hiç e thënë të jetë kështu, mund fare mirë që të jetë më shumë i imi sesa i yti, në këtë vendin tonë sidoqoftë, shenja më e parë dalluese është prapambetja. Është një prapambetje që gati-gati të merr frymën. Dhe është e gjithëgjendshme. Kjo do të thotë se ti nuk i ikën dot asaj. Prindërit e mij, por edhe unë në një farë mase, jemi persekutuar nga diktatura komuniste, por këtu persekutorja më e madhe ka qenë, është e do të jetë prapambetja. Një regjim politik vjen dita që vdes, por prapambetja mbetet. Okupatore. Sundimtare. E pamëshirshme.
Pse t’i them këto? Sepse këto ditë kam parë reagime të çuditshme ndaj ca qëndrimeve të mija. Tani, jam dakord, edhe unë e kuptoj se e teprova kur thashë se Edi Rama ka qenë gjeni, se ai magjepsi gjithë Parisin në vitet ’90, se ai po e ngre lart këtë komb, se ai po bën mrekullira si kryeministër. Këto ishin fraza që më dolën në një bisedë të shpenguar me ca gazetarë, nuk është se i besoj vërtet këto gjëra. Ok, ndonjë gjë e besoj, por që Edi Rama magjepsi Parisin jo, sepse rëndom është Parisi ai që magjeps njerëzit dhe jo njerëzit që magjepsin Parisin. Ajo ishte një frazë që unë e lëshova ashtu, siç më erdhi, ndoshta ka qenë thjesht një wishful thinking. Ishte një padjallëzi e imja. Dhe mua nuk më vjen aspak keq. Nuk mund t’i vijë keq askujt për padjallëzitë e veta.
Mirëpo, po vë re se këto fjalë kanë trazuar dynjanë. Dhe unë kam zbuluar një gjë. Nuk janë këto konsiderata të shpenguara të mijat që kanë shkaktuar mërzí te disa njerëz. Jo, nuk ka gjasa të jetë kështu. Është gjëja tjetër që u ka prishur kararin. Është pohimi im se “unë kam dashur një burrë që nuk më ka dashur”. Është pikërisht kjo frazë, që ata i nxjerr nga binarët, që u trondit gjithë qënien. Sepse unë jam gruaja e parë e njohur, e bukur që pata guximin të them në publik që “unë e doja filan fistekun, e ai nuk më donte”. Dhe ata e urrejnë këtë model gruaje. Ky është një model gruaje që “çorodit” shoqërinë, i bën gratë të jenë më të lira, ose absolutisht të lira, dhe kur them “gratë” kam parasysh të gjitha gratë, edhe gratë e tyre, motrat e tyre, ndoshta edhe nënat e tyre, dhe ruajna Zot, vetëm kjo nuk u duhet, nuk është ky rendi i gjërave në kokën e tyre; rendi i gjërave është një tjetër, është ai në të cilin gratë duhet të kenë turp të flasin për përvojat e tyre intime, për sentimentet, të dashurit apo dashnorët, për dobësitë e zemrës së tyre, për trillet e tyre, dhe uf, sikur ta dinit sa trille kemi ne gratë.
Ja, kjo është arsyeja që ua kam heq petllën ca e cave në Tiranë me atë që thashë. Dhe s’e ke idenë sa mirë më vjen që e thashë.”
Si thashë unë? Ky ishte emaili që më erdhi nga Ornela Vorpsi? Bëra shaka. Në fakt, ky ishte emaili që nuk më erdhi nga Ornela Vorpsi. E që unë nuk do çuditesha po të më vinte. S’ka gjë se nuk njihemi.
Ky ishte monologu im për sonte. Dhe tani le të fillojmë./mapo/
