Orikuminews

Nga Servet Xhelili:

JUVE DUKATAS NUK JENI

Degjova para ca ditesh,
Per vjedhje ne fshatin tim,
Nje band e piste banditesh,
Emrin e djepit po nxijne.

Me dhembi dhe u trishtova,
Per vjedhjet neper shtepira,
Ndaj mora penen e shkrova,
Se kjo me duk me e mira.

Dua qe tu them dy fjale,
Molarve te fshatit tene,
Harramsesve te shpelare,
Qe s’po lene gje pa bre.

Ju te paskrupull,te piste,
Nuk mendoni,se ç’po beni,
S’keni turp o te pa cipe,
Si ju mban dheu dhe vendi.

Ju qe s’e kurseni balten,
Ju qe fshatin po perdhosni,
Ju qe mezi prisni naten,
Te vidhni dhe te shfarosni.

Turp per ju o faqe zinj,
Turp,dhe turpi u mbulofte,
Paski qen kaq te keqinj,
Ndaj fara juaj u shofte.

Pjelle e keqe dhe e piste,
Si qente neper qymece,
E dhente zoti nje dite,
Nje ndeshkim o far e keqe.

Ju vetem dukatas nuk jini,
Ju nuk kini nder dhe gjak,
Ju jeni turpi dhe krimi.
Llum i pist ne ate fshat.

Si ju bejne e kemb e duar,
Kur vidhni shtepit e fshatit,
Si sju vjen turp o te shuar,
Si nuk ju skuqet surrati.

ç’brez e ç’fare e piste jeni,
Ne Dukat,s’ka pas me pare,
Te till llum e sua qeni,
Djem palaçor dhe molare.

Fshatin tene me ate emer,
E kane patur zili,
E kane patur per zemer,
Dhe Qesari me ushtri.

Kur zbarkoi ne Palase,
U ngjit per ne Llogora,
E dinte qe ne Dukat,
Kishte trima per hata.

Ndaj erdhi edhe i thirri,
Foli me ta dhe si bleu,
U foli me gjuhe trimi,
Se ishin trimat e dhut.

Me dukataste ja doli,
Qe ta thyente pompeun,
Historin me ta e shkroi,
Pompeun me ta e theu.

Pra shikoni kush ka qene,
Dukati ne histori,
Me nje varg burrash te rende,
Qe ben luft me tirani.

I tille mbeti ne shekuj,
Dukat,siç dhe emrin pati,
Fshati me trima te hekurt,
Nder e nam te larte mbajti.

Po sot ç’far po ndodh keshtu,
Kush po na vret historine,
Kush emrin e keq ja vu,
Kush po ja perdhos lavdine.

Ju or ju,te mallekuar,
Ju s’po ja kurseni balten,
Ju njerzit keni tmerruar,
I bet te shperngulen naten.

Ju e keni hak dajakun,
Nje dajak vençe e fshaçe,
Far e keqe halabaku,
Molar te felliqur nate.

Mblidhni mend e hiqni dore,
Boll ne qaf fshatit i rate,
Se do ket nje dit dhe ore,
Per te ziun tuaj fat.

Ju nuk jeni sua trimash,
Ndaj mos mbahi me te rende,
Jeni minj te piste vrimash,
Te pa bes e te pa mend.

Ju s’jeni as soj hajduti,
Se hajduti kapton male,
Jeni vetem sua muti,
Molare te liq mehalle.

Servet Xhelili

Ministria e Infrastruktures dhe Enegjise ka hapur diten e Marte garen per koncesionin ne formen e partneritetit publik privat, pjese e projektit 1 miliarde per segmentin rrugore Porti i Jahteve – Orikum – Llogora.

Rreth 50.5 milione euro eshte fondi i vendosur ne dispozicion nga qeveria shqiptare per realizimin e ketij projekti. Ashtu si per rruget e tjera qe do jepen ne kete menyre, kontrata e ka nje afat 13 vjecar, tre vjete per ndertimin dhe 10 vjet per mirembajtjen.

Pagesa e qeverise do behet me keste deri ne eprfundim te kontrates.

Kjo rruge ka nje gjatesi prej 14.7 kilometra dhe nis nga Porti i Jahteve, kalon bypas Orikumin dhe perfundon ne Dukat ne Uren e Shen Elizes. Shpejtesia e rruges do rritet nga 40 km/ore qe eshte aktualisht deri ne 60-100 km/ore. Rruga do jete me dy korsi.

Kjo rruge pritet te lehtesoje shume trafikun ne zonen bregdetare e cila eshte problem sidomos ne sezonin turistik.

Ne te ardhmnen kjo rruge do beje dhe lidhjen me Himaren nepermjet nje tuneli qe do ndertohet.

KATËR ERIONË DHE NJË VELIAJ.

Sot u ktheva nga Ohri drejt Orikumit. Në mëngjes sapo i thashë mirëutakofshim recepsionistit të hotelit më ze rrugën një makinë e Shqipërisë. Bëhu pak më anash,i thashë ,sa të kaloj. Më pa sikur isha vrasësi i babait të tij.
-Mos bëj fjalë,të lutem,-më tha gruaja. Po zjeja,por heshta. Prita e pas plot 6 minutash erdhi zonja e tij,vendosi valixhen prapa,mbylli bagazhin e ata u nisën. Ne pas tyre.
Në Qafë Thanë radhë e madhe makinash. U futëm dhe ne në atë varg. Kur anash si predhë kalon një benz i madh e na del i pari. Nuk durova,hapa derën e i bërtita policit. Por ai as më ktheu kokën. Një burrë ngjitur me makinën time më këshilloi:

-Mos u merr me mafiozët!
Hyra në makinë.Poshtë kufirit,ka plot lavazhe. Një çun i ri mbante një zorrë uji në dorë e lagte gjithë makinat që kalonin. E kishte si ftesë për t’u larë. I rashë borijes,i bërtita ta largonte ujin,por tamam në fund të fjalisë ma hodhi m’u para xhamit të parë. Ndalova e desha të zbrisja,kur m’ua frua një çun,shoku i vet e më tha:
-Lere se ka pirë ca dopjo raki. Heshta,ika përpara. Në rrugën e metalurgjikut në Elbasan më parakalon një fuoristradë tamam atje ku tabela e ndalon,por për fat të keq atij para i del një maune e s’kish ku të shkonte,ngjitet me mua. U shmanga,gati dola nga rruga. U nxeha,por nuk i fola se iku si predhë e më la glasën.
Ndëkohë në radio dëgjoj se do rritet çmimi i ujit në Tiranë.

• Çfarë populli jemi kështu? Ujë s’kemi e çmimin e rritin. Veliaj as që merr mundimin të bëjë transparencë të problemit.Jemi pasivë sa më s’ka ,- foli gruaja.
  Aty nuk durova më,fola,por i nxehur.

-Pasivin gjithkush ta kërkojë te vetja,- ia nisa.- Katër Erionë na e nxinë jetën sot. Sa u nisëm një Erion na zuri rrugën. Hesht,më the. Në kufi hyri një Erion pa radhë. Lere se është i mafies,më tha dikush. Një Erion na lagu me zorë. Heshtëm se ishte i dehur. Tani Erioni i fuoristradës për pak na çoi në Sharrë e nuk ndaloi as të na shihte se mos kishim nevojë për mjek. Kështu jemi si popull.

I vemë drynin gojës e Erionët bëhen bashkë,prodhojnë monstrën Veliaj që rriti taksat,shtrenjtoi biletën e urbanit ,shtoi për pensionistët një pagesë që e quan shkollore,po rrjep troje e po jep koncesione. Quan qenër të gjithë ata që duan informacion për aferat e tij.Askush nuk u ngrit,askush nuk foli se sharra nuk na ka mberritur ende në kockë. Por po e hëngrëm këtë herë atëhere bast që ai do na shesë dhe ajrin që thithim. E do na e quajë oksigjen pylli,jo helm Tirane.
Doja të vazhdoja,por e pashë që po grija kot. Ajo kishte vënë kufjet e dëgjonte Rita Orën. Bjeri legenit byrazer,i dhashë zemër vetes. Ndaj i rashë borijes kot..