Uji me limon është nisja ideale e ditës suaj, që ndikon për një shëndet më të mirë të trupin tuaj.
Sipas studimeve më të fundit ekspertët rekomandojnë se zgjidhja më e mirë për të nisur mëngjesin është uji me limon në vend të kafesë.
Uji me një copë limoni të shtrydhur në të ka një numër të madh të përfitimeve, mirëpo duhet të jetë gjëja e parë që pini në mëngjes.
Kështu metabolizmi fillon punën mbarë, shkrihet yndyra dhe bëhet mirëmbajtja e muskujve, pastron gojën dhe fytin, si dhe jep një dozë të shtuar të energjisë.
“Shpesh ka pasur mungesë dhe vazhdon të ketë. I kam blerë zëvendësues por që nuk kanë të njëjtin efekte. Ilaçi që do djali “Faktor 7” kushton shumë, ku t’i gjej unë aq para. As nuk e mendoj, jo më të kem mundësi ta blej”.
E ëma tregon se të gjithë kohën ia ka dedikuar dy fëmijëve, pasi edhe djali më i vogël vuan nga një sëmundje e rrallë që nuk e ka lënë të zhvillohet si bashkëmoshatarët. Ai është 12 vjeç, edhe pse ngjan sa një fëmijë në klasë të parë.
Flutura, e ëma, nuk ka mundur të punojë asnjëherë, për t’iu dedikuar plotësisht 2 fëmijëve. Po ashtu, edhe bashkëshorti është pa punë. Të vetmet të ardhura për famijen me 5 anëtarë janë 10 mijë Lekë të reja, të cilat shkojnë më tepër për ilaçe sesa ushqim. Ndërsa ilaçet kanë një kosto të papërballueshme.
“100 mijë Lekë për çfarë t’i përdor më përpara, shyqyr na ndihmojnë shoqatat apo komshinjtë. Edhe për ushqim mezi ia dalim”.
Edhe institucionet arsimore shpesh kanë hezituar të pranonin të regjistronin Ervinin dhe Besin.
“Askush nuk m’i ka pranuar sepse kanë frikë nga sëmundja që ka”.
Të dy vëllezërit ditën e kalojnë mbyllur të shtëpi. Teksa Ervini luan, vëllai tjetër nga frika se mos dëmtohet fizikisht dhe të ketë gjakderdhje vetëm mund ta shohë nga larg. Për të luajtur me shokët as nuk mund ta mendojë.
“Nuk luaj dot se më dhemb këmba”.
Hemofilia është çrregullim në gjakderdhje, e cila nuk lejon mbylljen e plagës për shkak të mungesës së faktorit 7. Sipas të dhënave mjekësore, më të predispozuarit për t’u prekur nga kjo sëmundje janë meshkujt. Opozita denoncoi pak ditë më parë mungesën e medikamentit ‘Faktor’ në depon e spitalit nga e cila furnizohen 300 pacientë. Por QSUT e mohoi dicka të tillë.
Gjatë këtyre ditëve, në një stërvitje të përbashkët me xhenierët shqiptarë në kuadër të stërvitjes EX ALBANIAN LION, në kuadër të stërvitjes dhe shkëmbimit të eksperiencave mes vendeve, xhenierët britanikë kanë ndarë në rrjetet sociale dhe detaje të aktivitetit të tyre.
Së pari, shprehen se bunkeri nënujor në Porto Palermo, është diçka që u ngjan filmave të James Bond. Dhe meqënëse janë britanikë, shembullin e kanë marrë pikërisht nga një personazh filmi spiunazhi britanik.
Madje, së bashku me trupat shqiptare dhe kroate, ata kanë bërë zhytje nënujore në bunkerin e portoPalermos ku kanë ndarë edhe eksperiencat.
Por në rrugën e kthimit sic duket nga fotot e botuara në rrjetet sociale, kanë qëndruar në zonën e Radhimës. Ku, një shqiptar veshur me kostum tradicional, ndoshta nga ata që rrinë mes udhës për të ftuar qytetarët në restorant, I ka detyruar britanikët të bëjnë shqiponjën me duar.
Dhe xhenierët britanikë shprehen: “Ndoshta ky është njeriu më I lumtur në Shqipëri” duke postuar foton përkatëse.
Vuajtet nën genocidin grek, internimi në kampet e shfarosjes naziste në Auistri e Gjermani dhe më tmerri në diktaturën komuniste nën kërcënimin e jetës nga hetuesi Thanas Caku dhe shefi i degës së brendshme të asaj kohe Shim Kolla
Është një histori e rradhë ajo e Nuri Zanes. I ka mbijetuar tri regjimeve më të tmerrshme të shekullit të shkuar, genocidit grek ndaj Çamërisë, nazizmit gjerman si dhe diktaturës komuniste. Nuri Zane, lindi në Filat të Çamërisë. Qysh në fëmijëri, pa me sy tmerrin e vuajtjet nën genocidin grek të Napolon zervës. Mbeti jetim në moshën 11-vjeçare dhe kaloi një fëmijëri të vështirë pa nënën e tij bashkë vëllezërit e motrat. Ata patën përkushtimin e madh të babait të tyre Eminit.
Në vigjilje të Luftës së II Botërore popullsia e Çamërisë u përball me dhunën çnjerëzore të bandave të Napolon Zervës e andartëve grekë. Ishte ky genocide që i detyroi dy vëllezërit Zane, Nustretin dhe Nuriun, që bashkë me babanë e tyre Eminin, të vinin e të transferonin pjesërisht kapitalet e tyre në Delvinë e Berat ku edhe punonin në zanatin e tyre të këpucëbërësit. Më pas, shteti grek e internoi babain e tyre në Hio më 1941. Internimi erdhi pasi familja Zane ishte pozicionuar si antifashiste. Nuk do të kalonin shume kohë dhe në prill të vitit 19444, Nuriu u denoncua nga qarqet greke dhe komanda gjermane e arrestoi Nuri Zanen në Janinë dhe e internoi në Mat’hausen e më pas në Dakao e Munih të Gjermanisë.
“Ishte kjo një humbje për familjen që detyronte babanë e tij, Eminin, dhe vëllain e madh të tij, Nustretin, të sakrifikonin shumë për mbajtjen e familjes, tre vëllezërit e tjerë dhe dy motrat. Por kjo nuk zgjati shumë se pas 27 qershorit 1944 familja do të merret rrugën e refugjatit për në Shqipëri si shumë çamë të tjerë që gjetën strehim në vatrat e vëllezërve të tyre në Shqipëri”, thotë djali i Nuriut, Hyqmeti.
Nga ato kampe famëkeqe u internuan shumë shqiptarë të Çamërisë. Shumica e tyre nuk u kthyen më por fati e deshi që Nuriu të kthehej gjallë dhe të gëzonte babanë, gruan e tij, Nailen, dhe 4 vëllezërit e 2 motrat e tij.
“Puna dhe mundimet bënë që familja të merrte pak veten por një sistem dikatorial që vinte në rrezik jetën e kujtdo që fliste, për familjen Zane do të ishte një problem i madh. Personaliteti i tyre si njerëz me integritet dhe nga një familje me emër do të duhej të përballeshin edhe me problemet që krijonte jeta në një vend ku diktatura komuniste bënte të vetën”, thotë i biri Hyqmeti.
U duk se kishte nisur një jetë normale për familjen Zane. Por jo, kishin një tjetër betejë po kaq të rëndë për të hequr, përballjen me diktaturëne egër komuniste. Nuriu ishte shenjëstra e tyre. Pak vite pas kthimit nga kampet e nazizmit, Nuriu do të gjendej në birucat e hetuesisë së Elbasanit nën kërcënimin e jetës nga hetuesi Thanas Caku dhe shefi i degës së brendshme të asaj kohe Shim Kolla.
Për Nuriun dhe familjen e tij do të niste një kalvar tjetër vuajtjesh dhe persekutimi. I dënuar me 6 vjet burg që pjesën më të madhe e kreu në fabrikën e çimentos në Fushë Krujë dhe më pas në Talje të Lezhës, Nuri Zane provoi kështu mbi kurrizin e tij edhe persekutimin komunist. Shumë vite më vonë, pasi ai kishte ndërruar jetë, u nderua nga presidenti Moisiu si një ndër veteranët e shquar antifashistë.
Me rastin e 50 vjetorit të fitores mbi fashizmin, më 11 shkurt 2005, Nuri Zane u dekorua me “Medaljen e Artë të Shqiponjës” nga Presidenti Alfred Moisiu, i pari pjesëtar i komunitetit çam në Shqipëri që dekorohet si antifashist/njekomb.
Në librin e Charles de Susini «La Corse et les Corses, Opinions et Documents», botuar në Paris në vitin 1906, gjejmë në faqen n° 353 të tij, një shkrim, të shkurtër por mjaft interesant, me titullin « Corses et Albanais », i cili krahason korsikanët dhe shqiptarët.
Në fakt, ky shkrim është realizuar disa vite më parë, më saktësisht në 1877, nga doktori rumun, Miculu Georgiade Obedenaru, i cili hipotetizon se një pjesë e korsikanëve mund të jenë pikërisht me origjinë shqiptare.
Në vijim rrëfimi i doktorit :
« Në Korsikë kanë emigruar Pellazgët Trakë apo Pellazgët Shqiptarë ?
Duke marrë parasysh karakteristikat e racave të Korsikës, pranojmë se nuk janë Pellazgët Trakë, industrialistë, artizanë, tregtarë, por Pellazgët shqiptarë, ushtarë, mercenarë, shpatarë e plaçkitës, që erdhën të jetonin në Kyrnos-in e lashtë.
Në fakt, ne e dimë mjaft mirë se disa korsikanë janë të guximshëm, luftëtarë të patrembur, por edhe mizorë dhe hakmarrës ; Shumë prej tyre janë të prirur në grabitje.
Në qytete, profesioni i xhandarit, policit dhe rojes së burgjeve i përshtatet veçanërisht kësaj kategorie korsikane.
Nga ana tjetër, ne shohim shqiptarët të pushtuar nga dashuria për luftë dhe dominim, dhe ku mbështetja e fisit është parësore ; ata janë të gjithë kushërinj.
Prandaj, ne besojmë se, duke pasur parasysh ngjashmërinë e tipareve funksionale dhe aftësive intelektuale mes shqiptarëve dhe disa kategorive të korsikanëve, do të gjejmë me siguri analogjinë më të madhe mes karakteristikave morfologjike dhe anatomike të të dyja popullsive, kur të kemi në dorë një numër të mjaftueshëm vëzhgimesh antropologjike të realizuara me mprehtësi.
Ky është një dorëshkrim i rrallë i të madhit Faik Konica që përshkruan një realitet të asaj kohe që ironikisht vlen edhe sot e kësaj dite.
Nuk dihet me saktësi se në cilin vit e ka shkruar Konica këtë dorëshkrim që publikohet sot nga Sokol Çunga por çdo fjalë e tij vjen kaq aktuale.
“E vërteta është që shqiptarët janë fshatarakë, primitivë dhe të korruptuar, dhe çfarëdo që të bëjë njeriu, ky popull për vetëqeverim nuk ësht’ i zoti. Me gjith’ këtë, le të punojmë, pa illuzje edhe pa shpresë, për të shkuar kohën edhe për diletantizmë. Unë, të paktën, me këtë shpirt punoj, kur më teket. Ju përshëndosh me zemër, Faik Konitza”.
Kryeministri i Kosovës, Ramush Haradinaj në emisionin “Opinion” me Blendi Fevziun ka folur për angazhimin tij gjatë kohës së luftës në Kosovë.
Ai tregon se si ishte kthyer në Kosovë nga Zvicra më 1997, ndërsa thotë se ka qenë në front të luftës që nga marsi i 1998’tës deri në qershor të 1999’tës.
Haradinaj ka folur edhe për angazhimin e tij të tanishëm në politikë.
Ai është pyetur nëse pozitat e tij tani janë falë angazhimit të tij në luftë. “Nëse s’kisha qenë në luftë, ndoshta kisha arritur edhe më shumë. Kam qenë student i mirë e i mençur”, ka thënë ai.
Tutje ai ka thënë se nuk do të ndahet asnjëherë nga vlerat e luftës. “Po të mos isha në luftë, kushedi me çfarë temash do të merresha tani”, shtoi ai.
Në vigjilje të Luftës së II Botërore popullsia e Çamërisë u përball me dhunën çnjerëzore të bandave të Napolon Zervës e andartëve grekë. Ishte ky genocide që i detyroi dy vëllezërit Zane, Nustretin dhe Nuriun, që bashkë me babanë e tyre Eminin, të vinin e të transferonin pjesërisht kapitalet e tyre në Delvinë e Berat ku edhe punonin në zanatin e tyre të këpucëbërësit. Më pas, shteti grek e internoi babain e tyre në Hio më 1941. Internimi erdhi pasi familja Zane ishte pozicionuar si antifashiste. Nuk do të kalonin shume kohë dhe në prill të vitit 19444, Nuriu u denoncua nga qarqet greke dhe komanda gjermane e arrestoi Nuri Zanen në Janinë dhe e internoi në Mat’hausen e më pas në Dakao e Munih të Gjermanisë.
