Aurora

Blog Librat janë si zoombie, që na kërkojnë dhe na gjejnë

Funksioni i kritikës nuk është të shpjegojë artin, por të jetë një procedurë përmes së cilës të verifikohen një ose disa hipoteza, që lidhen me “strukturën e jetës”, modifikimin dhe studimin e variablave të vënë në lëvizje nga vepra (ngjyra, gjesti, lëvizja, dashuria, përbërja, kohëzgjatja, materialja dhe kështu me radhë). Duke shkruar rreth Kruger dhe Sherman, Ouens “eksperimenton” strukturën e jetës së tij, ashtu siç mund ta përjetojmë sot me Narcisistin.

Shkruan Paul B. Preciado

Një libër, thoshte Derrida, është një mesazh që dikush ka shkruar dhe që mund të lexohet edhe nëse dërguesi ka vdekur, madje duhet të lexohet, sikur dërguesi të ketë vdekur tashmë. Një libër është një mesazh i një të vdekuri – pavarësisht nga tiparet jetësore të autorit – në kërkim të një lexuesi të gjallë, që të jetë në gjendje ta deshifrojë. Për këtë arsye, librat janë si zombie, që na kërkojnë dhe na gjejnë.

Ndonjëherë, dikush vepron si një emisar dhe në mënyrë të pavetëdijshme, na dorëzon tek një nga këto vampirë. Ndonjëherë një libër na pret në një raft a një tezgë, mes një gote të madhe birrë bavareze dhe një tavëll duhani me pamjen gjysmë të shuar, të Maradonës.

Pak ditë më parë, piktorja amerikane Ena Suansea më solli një mesazh nga Craig Ouens, në formën e një libri të vogël. Nuk e kam fjalën për muzikantin Craig Ouens, por kritikun e artit, një nga pionierët e reflektimit mbi format specifike të praktikave mikropolitike feministe dhe femërore, në artin bashkëkohor. Libri është transkripti i intervistës që artisti amerikan Lyn Blumenthal bëri me Ouens në vitin 1984.

Dëgjoj zërin jomaterial të Ouens, i cili më jep mesazhin që prisja, teksa vazhdoj të shkruaj një libër mbi historinë politike të trupit. Meqë ra fjala, pyes veten se çfarë kuptimi mund të ketë sot, të ruash dallimin klasik mes filozofisë dhe – unë nuk do të thosha letërsisë, e cila ka një histori të veçantë dhe një funksion social – letërsisë artistike.

Të rivihesh në diskutim

Sieropozitiv që nga vitet tetëdhjetë, Ouens ndërroi jetë në 1990, para mbërritjes së antiretroviraleve. Ishte vetëm 39 vjeç dhe la pas një koleksion shkrimesh brilantë, që nuk deshi t’i botonte kur ishte gjallë, dhe që miqtë i transformuan në libër: “Përtej njohjes: përfaqësimi, pushteti dhe kultura”.

Në këta tekste, Ouens shprehet si një derridian, ndoshta i vetëdijshëm se do të lexohet vetëm pas vdekjes. Në intervistën e tij, Ouens shpjegon se është edukuar me ndarjen mes zërit të tij dhe zërit të kritikës. Dhe se si, ka qenë praktika e letërsisë, që ka shpërbërë në mënyrë progresive këtë dallim.

“Kam kuptuar”, thotë Ouens, “që në procesin e shkrimit, ajoq ë përpiqesha të kuptoja nuk ishte vetëm një vepër e caktuar, por shkrimi i jetës sime”. Kështu, kur kritiku shkruante një tekst mbi Dana Birnbaum, duke reflektuar mbi logjikën narcisiste të mjeteve të komunikimit (dhe kjo shumë kohë përpara ekzistencës së Fejsbukut), vetëdijësohej se punonte në realitet mbi narcisizmin e vet. Ouens pohonte se kishte ndryshuar marrëdhënien me vetveten, ndërkohë që shkruante mbi veprën e Barbara Krugerit.

Kritika, paralajmëron Ouens, është gjithmonë një punë në të cilën ne “vëmë në dyshim”, jo në kuptimin individual apo personal, por si hulumtim mbi dimensionin e ndërtuar, kolektiv dhe shoqërisht të vendosur të subjektivizmit, të asaj  që Ouens e quan “struktura e vetë jetës”.

Në këtë rast vepra e marrë në shqyrtim, qoftë nëse është fotografia e Cindy Sherman, qoftë veprat e Barbara Kruger, ofron një “objektivitet material”, që lejon të “eksperimentosh” sjelljen e termave që mund të jenë thjesht personalë dhe autobiografikë, ashtu sikurse një tub vakumi lejon fizikantin të “eksperimentojë” sjelljen e një grimce.

Funksioni i kritikës nuk është të shpjegojë artin, por të jetë një procedurë përmes së cilës të verifikohen një ose disa hipoteza, që lidhen me “strukturën e jetës”, modifikimin dhe studimin e variablave të vënë në lëvizje nga vepra (ngjyra, gjesti, lëvizja, dashuria, përbërja, kohëzgjatja, materialja dhe kështu me radhë). Duke shkruar rreth Kruger dhe Sherman, Ouens “eksperimenton” strukturën e jetës së tij, ashtu siç mund ta përjetojmë sot me Narcisistin.

“Që kur kam shkruar mbi pozën, në veprën e Barbara Kruger dhe Cindy Sherman”, thotë Ouens, “kam mundur të përfaqësoj pozën time, dhe tani di të njoh më mirë maskat e mia normative, edhe pse ende nuk jam i aftë të ndërtoj të tjera”.

Kjo nuk do të thotë se subjektiviteti është subjekt i filozofisë. Subjektiviteti është forma dhe jo përmbajtja e filozofisë. Filozofia nuk parashtron një pyetje mbi domethënien e diçkaje, qoftë një vepër arti, një koncept, një fenomen apo historia. Detyra e filozofisë është ajo që të lejojë hyrjen në kontakt me diçka, tek e cila deri në atë moment nuk kishim qasje. Ajoq ë filozofia ndërton dhe modulon është pra marrëdhënia, duke krijuar një proces subjektivizimi, i cili më parë nuk ekzistonte. Për këtë arsye, filozofia është si arti, një çështje fiksioni. /Bota.al

Blog Librat janë si zoombie, që na kërkojnë dhe na gjejnë Read More »

E habitshme çfarë del nga kjo pemë në oborrin e kishës, prifti konfirmon ”fenomenin” e rrallë (Video)

Një kishë serbe në rajonin e Anamoravës në Kosovë ka rënë pre e rrjeteve virale për shkak të një fenomeni të çuditshëm.

Portali serb Tg shkruan se nga pema në kishën Sv Apostolima Petru i Pavlu, del ujë dhe një lloj materiali i bardhë.

Nga ana tjetër, prifti Milos Jukiç e konfirmon ‘’fenomenin në fjalë’’, por nuk dihet se çfarë është konkretisht.

E habitshme çfarë del nga kjo pemë në oborrin e kishës, prifti konfirmon ”fenomenin” e rrallë (Video) Read More »

Mjeku italian ka tronditur botën. Kanceri është një infeksion kërpudhor që shërohet me sodë buke

Dr. Tulio Simonchini ka tronditur botën e mjekësisë me deklaratën e tij mbi kancerin. Sipas tij, kanceri nuk është gjë tjetër veçse një infeksion kërpudhor që mund të eliminohet me sodë buke. Dr Simonchini e përdori këtë metodë për të kuruar mijëra pacientë që vuanin nga lloje të ndryshme të kancerit dhe pretendon se është 100% efektive.

Terapia nuk është aspak e dëmshme dhe nuk keni asgjë për të humbur. Realiteti i dhimbshëm i shumë rasteve të kancerit është disi i lidhur me dështimet e onkologjisë. “Ne duhet të provojmë se onkologjia moderne nuk është në gjendje t’i përgjigjet të gjitha pyetjeve që pacientët me kancer kanë. Është angazhimi ynë moral dhe etik për të gjetur shërimin e vërtetë për sëmundjet më të vështira dhe më vdekjeprurëse të kohës sonë “, tha Dr. Simonchini.

Kanceri është një kërpudhë!

“Rreth një shekull më parë, ekzistonte një teori e madhe që kanceri shkaktohet nga gjenet funksionale, që do të thotë se sëmundja është brenda qelizave. Megjithatë, sipas mendimit tim, kanceri është një infeksion kërpudhor dhe një fenomen i veçantë qelizor “, shtoi Dr. Simonchini, i cili ka dërguar sinjale tronditëse në botën mjekësore me pretendimin e tij.
Në botën e bimëve, kanceri është shkaktuar nga infeksionet kërpudhore dhe e njëjta gjë ndodh edhe tek njerëzit. Çdo lloj kanceri shkaktohet nga kërpudha Candida, e cila është konfirmuar nga disa studime. Me kalimin e kohës, indet tona dobësohen, lodhen dhe fillojnë prodhimin e qelizave të paidentifikuara. Sipas Dr. Simonchini, kanceri është një “ulçerë” ku qelizat e deformuara grumbullohen dhe formojnë koloni.

Soda e bukës

Medikamentet e zakonshme antifungale janë joefektive kundër kancerit pasi ato vetëm sulmojnë sipërfaqen e qelizave. Infeksioni kryesor është më i fuqishëm se sa një bakter i vetëm, prandaj infeksionet e kërpudhave zgjasin aq gjatë.
“Unë kam identifikuar gjërat që mund të sulmojnë këto koloni të kërpudhave që shkaktojnë kancerin. Bëhet fjalë për sodën e bukës dhe një tinkturë jodi,” thotë Dr. Simonchini.

Trajtimi

“Unë kam përdorur trajtimin për pacientët e mi për më shumë se 20 vjet. Shumë nga këta pacientë janë shëruar krejtësisht nga sëmundja, madje edhe kur mjekët nuk u kanë dhënë atyre asnjë shans. Mënyra më e mirë për të eliminuar një tumor është që ai të bie në kontakt me sodën e bukës,” – tha Dr. Tulio. Sipas tij, tumoret e organeve të brendshme duhet të trajtohen me sodë buke duke e aplikuar atë drejtpërdrejt në arterie dhe është gjithashtu e rëndësishme për të trajtuar çdo lloj kanceri me dozën e duhur.
Ai rekomandon përdorimin e sodës pa alumin për trajtimin e kancerit. Ajo mund të gjendet pothuajse të gjitha dyqanet dhe farmacitë.

Si funksionon terapia

Soda e bukës rrit alkalinet e gjakut në mënyrë të konsiderueshme duke shkatërruat infeksionin kërpudhor. Kjo e shpërbën shpejt tumorin dhe e lë atë pa mbrojtje. Për kancerin e stomakut dhe atë të zorrës së trashëju duhet të përdorni 1 lugë çaji sodë buke në një gotë me ujë çdo mëngjes dhe mbrëmje për 1 muaj rresht.
Në shumicën e rasteve, kjo është koha e mjaftueshme për të eliminuar kancerin. Terapia duhet të zgjasë 3-4 javë dhe asnjë ditë më shumë. Infeksionet vaginale janë bërë goxha të zakonshme në ditët e sotme dhe sipas Dr Simonchini, ata janë fajtori kryesor për kancerin e qafës së mitrës dhe tumoret vaginale. Për të trajtuar këto probleme, ju duhet të lani vaginën tuaj me një përzierje prej 2 litra ujë me 2 lugë gjelle sodë buke. Kjo do të mposhtë kërpudhat që po shkaktojnë kancerit si dhe do të pengojë rikthimin e tyre.

Mjeku italian ka tronditur botën. Kanceri është një infeksion kërpudhor që shërohet me sodë buke Read More »

Kreshnik Spahiu sulmon Bashën: Harrove se Bashkinë e fitove me komunistët

Ish-kreu i Aleancës Kuq e Zi dhe ish-aleati i Lulzim Bashës, Kreshnik Spahiu përmes një statusi në Facebook ironizon përleshjen mes një grupi të rinjsh demokratë dhe disa të moshuarve nostalgjikë të komunizmit.

Spahiu thotë se Basha e fitoi Bashkinë e Tiranës me votat e komunistëve pasi tha 100 mijë euro për të ndjerin Hysni Milloshi.

“POPULL PA MEMORJE
Sa shpejt harruan çunat e varrezave që Basha e fitoi Bashkinë në koalicion me komunistët. 100 mijë € për Hysni Milloshin”, shkruan Spahiu.

Kreshnik Spahiu sulmon Bashën: Harrove se Bashkinë e fitove me komunistët Read More »

As në varr nuk do gjejnë qetësi/ Hajdutët e kromit në Bulqizë: Nga oligarku i pangopur Samir Mane te banda famëkeqe e Spahijve

Bulqiza disponon basenin më të madh krombajtës në Shqipëri.

Minerali ka prej 70 vjetësh që shfrytëzohet, duke i sjellë vendit përfitime të mëdha ekonomike.

Këtë vit, miniera e Bulqizës, e quajtur dikur “Todi Manco”, do të festojë fiks 70 vjetorin e saj.

Me mijëra e mijëra punëtorë kanë punuar në këtë minierë, punonjës e inxhinierë nga të katër anët e vendit, duke ngritur një vepër të rëndësishme të industrisë minerare në Shqipëri.

Por shfrytëzimi i minierës është bërë bërë në mënyrë barbare sidomos pas viteve 90-të, kur minerali u lakmua nga hajdutët e veshur me kostum politik.

I janë turrur kromit të gjithë politikanët e korruptuar, të majtë e të djathtë, pozitarë e opozitarë, kush të mundet të vjedhë më shumë.

Përfitimet nga kromi sot po shkojnë në duar dhe xhepa pushtetarësh, ndërsa për banorët vendas, të cilët qëndrojnë gjithë kohën me “kokë në thes” dhe me vdekjen afër, nuk ka pasur kurrfarë impakti.

Përfitimi i vetëm për mjeranët ka qenë një rrogë modeste për të mbajtur me kotheren e bukës familjet e tyre.

Me qindra e mijëra janë vrarë e plagosur në zgafellat e minierave në Bulqizë, kurse mbi mjerimin dhe fatkeqësinë e banorëve vendas kanë rritur përfitimet të korruptuarit që flasin në emër të popullit dhe oligarkët e pangopur të tipit të Samir Manes, njeriu që po vjel përfitimet aktualisht nga miniera kryesore në Bulqizë.

Por nuk është i vetmi, sepse ish-ministra të qeverisë Berisha dhe ministra aktualë të qeverisë Rama janë përfshirë në hajdutërinë e paimagjinueshme të tyre në Bulqizë.

Edhe ata që flasin në emër të minatorëve, për gjoja statusin e tyre, janë sot përfitues të heshtur por të pangopur nga kromi i Bulqizës.

Deputeti Përparim Spahiu flet në emër të bulqizakëve dhe minatorëve, por e vërteta është se ai interesohet vetëm për xhepin e tij.

I shndërruar në badigard të Monika Kryemadhit, të cilës i rri pranë në cdo marrëzi, një besnik i dyshes së frikshme Ilir-Monika (Meta-Kryemadhi), “Papi” ka përftuar jo pak nga kromi i Bulqizës dhe pasuria publike në përgjithësi në zonën e Dibrës.

Bashkia Bulqizë që menaxhohet nga LSI punon vetëm për interesin e njerëzve të Ilir Metës dhe bandës së Spahijve, por jo për interesat e qytetarëve.

Të gjithë e kanë mendjen për të vjedhur dhe vjedhin ditën për diell.

Çuditërisht, nuk shkon asnjë në burg.

Mëkatet e Samir Manes, Përparimit të partisë, ciftit famëkeq Meta, si dhe banditëve të tyre në zonë, janë të atilla përmasave që nuk ka Zot që ua shlyen.

Këta bij b…shtrash kanë grabitur Bulqizën dhe e kanë përdhunuar atë, duke e bërë jetën atje të pavlerë.

As në varr nuk do të gjejnë qetësi këta monstra që kanë vjedhur pasurinë publike, kanë ulur dinjitetin njerëzor dhe kanë fyer një popull të tërë.

Bulqiza nuk do t’ua falë kurrë masakrën që kanë shkaktuar bastardët në pasurinë e saj, që në fund të fundit është pasuri e krejt popullit tonë.

Por, para se ta gjejnë nga Zoti, oligarkët e tipit Samir Mane, ministrat e ish-minsitrat që kanë ndyer duart e tyre në vjedhjen e kromit, deputetët e tipit të Përparimit apo dhe bandat zonale që kontrollojnë galeritë me porositë e tyre, duhet të vihen para drejtësisë. /Pamfleti.com

As në varr nuk do gjejnë qetësi/ Hajdutët e kromit në Bulqizë: Nga oligarku i pangopur Samir Mane te banda famëkeqe e Spahijve Read More »

Amerikani flet për prejardhjen e Shqiptarëve ! Ja cfarë thotë …

George Fred Williams më 1914 ka shkruajtur: “Po të kthehemi në parahistori, para se rapsodët homerikë t’u këndonin hyjnive dhe heronjëve mitologjikë, para se të shkruhej gjuha greke, jetonte një popull i njohur me emrin Pellazg…

Shqiptarët janë të vetmit që kanë ardhur deri më sot nga kjo racë e fuqishme parahistorike. Vetëm vitet e fundit është përcaktuar se Pellazgët kanë qenë Ilirët e lashtë… Këta Ilirët kaluan edhe në Itali me emrin Toskë, siç quhen ende edhe në Shqipëri, ndërsa në Itali kanë mbetur si Toskë, toskane, etruskë…

Shqipja ka qenë gjuha e vërtetë e Homerit, sepse grekët e kanë huazuar nga rapsodët Pellazge eposin e tyre të shquar… Shqipja ka qenë gjuha amtare e Aleksandrit të pushtimeve të mëdha dhe e Pirros së Epirit, një prej gjeneralëve më të mëdhenj të historisë…

Është tragjedi tej çdo përfytyrimi, që kjo racë e madhe dhe shumë e lashtë të katandiset në këtë gjendje, e cila meriton të quhet skandali i qytetërimit Evropian.

Nuk është për t’u çuditur që pushtuesi otoman ndalonte çfarëdolloj gërmimesh në tokën shqiptare, që mund t’i kujtonin popullit lavdinë e tij të dikurshme….

Ç’pasuri e madhe dijesh e pret arkeologun kur toka shqiptare të hapë thesaret e historisë së Pellazgëve!”.

Origjina e shqiptarëve

Në kohët parahistorike, para se poetët e Homerit të këndonin për perënditë e tyre dhe heronjtë e përrallave, përpara se të shkruhej gjuha greke, rronte një popull i qujtur Pellazg.

Herodoti (484 – 425 p.e.s.) i’u veshë Pellazgëve historinë dhe i përmend shumë më parë se sa qytetërimin e grekërve; punimi i ashpër që mbulon anët e Panteonit në Athinë akoma quhet Pellazgjik.

Këta ndërtuan mure të mëdhenj që quhen ciklopike dhe për të cilët Prof. Pokok thotë që janë ndërtuar shumë më përpara se të egzistonin grekët e Homerit. Prej kësaj race të fortë parahistorike mbetën vetëm Shqiptarët.

Vetëm më vonë u kuptua se Pellazgët qenë Ilirianët e vjetër, e para degë Indo-Europiane, perandoria e të cilëve shtrihej që nga Azia e Vogël deri në Adriatik dhe nga Veriu deri në Danub.

Nga studimet e shkrimtarëve të rinj, si Prof. Maks Myller dhe Prof. Pot, në gjuhën Shqipe u bë e qëndrueshme kjo origjinë. Këta Ilirianë, që rrojnë akoma në Shqipëri si Toskë, u shpërndanë edhe në Itali dhe njihen si Toskë, Toskanë, Etruskë.

Është e kotë të kërkohet për perënditë e Greqisë në etimologjinë e gjuhës së saj. Në gjuhën Shqipe këto janë shumë të qarta dhe domethëniet e tyre shumë të drejta.

Për shembull,

Kaos është hapsi, hapësira;

Erebus, biri i Kaosit, është er-het-os, me e bërë të errët;

Uranos është I-Vran-os, domethënë zana e reve, vranët;

Zeus, Zaa, Zee, Zoot-Zot, zë rrufe;

Athena është E thëna, me thënë fjalën;

Nemesis, nemës, domethënë nam, thirrje e djallit;

Muse, Mosois, është mësuesi;

Afërdita domethënë afër ditës, agimi.

Kur do të jetë studiuar mirë gjuha shqipe dhe kur do të jenë zhvarrosur gojëdhanat e saj, atëhere shumë nga veprat e Homerit do të rishkohen dhe ca nga ato do të jetë nevoja edhe të korigjohen.

Herodoti nuk e pati ditë që emrat e heronjve të veprës së Homerit ishin fare qartë në gjuhen Pellazgjike. E deri edhe emri i vet i Homerit mund të gjurmohet në gjuhën Shqipe: I mirë, dhe në formën Imiros do të thotë poezia e mirë.

Në gjuhën shqipe është,

Agamemnon, Ai-ge-mendon, ai që mendon;

Ajaks, ai gjaksi,gjakderdhës;

Priamos, Bir-i-amës, biri i amës e me kuptim ironik Biri i tokës, i vendit;

Akili, i qiellit, një i zbritur nga qielli;

Odiseu, i udhës, udhëtari, aji që shëtit;

Ithaka, i thak, idhnak;

Droilos, Droili(os), ai që druhet, frikacak.Shumë të tjera mund t’i shtohen kësaj liste.

Nuk është çudi nëse njerëzit që kanë studiuar gjuhën shqipe të thonë se kjo është gjuha origjnale e Homerit dhe që grekërit morën nga poetët Pellazg të shumtën e këngëve të trimërive dhe ato heroike.

Sa dituri e madhe e pret arkeologun kur toka Shqiptare do të hapi thesarin e historisë Pellzagjike! Këta dhe shumë rrjedhime të tjera dëshmojnë që Shqiptarët sot janë mbi tokën e të parëve dhe flasin gjuhën e stërgjyshëve të tyre.

Edhe përpara se dega helene të njifej në malet e Thesalisë, Shkodra, qyteti kryesor i Shqipërisë, ishte pa dyshim kryeqyteti i mbretërisë madhështore të Ilirisë.

Shqipja ishte gjuha amtare e Aleksandrit të Madh që pushtoi botën dhe e Pirros së Epirit, një nga gjeneralët më të mëdhenj që përmend historia dhe përballues i fundit i ushtrive pushtuese Romake.

Një tragjedi, përtej përfytyrimit të tragjedistit, është kjo që një racë e vjetër dhe e fortë erdhi në një gjendje kaq të keqe dhe mizore, gjë e cila shikohet si skandal i qytetërimit Europian.

Nuk është për çudi që otomanët nuk lejuan ndonjë gërmim në tokën Shqiptare, sepse ajo mund t’i sillte ndërmend këtij populli lulëzimin e parë. njekomb

Amerikani flet për prejardhjen e Shqiptarëve ! Ja cfarë thotë … Read More »

Kaos tek Krimet e Rënda, dosjet “shëtisin” nga njëra gjykatë në tjetrën

Gjykata e Lartë nuk e ka zbardhur ende vendimin e prillit qe vulos kompetencat e Gjykatës së Krimeve të Rënda derisa të ngrihet SPAK e GJKKO. Ky verdikt vendos për fatin e mjaft dosjeve, të cilat sikurse gjyqtarët kohët e fundit po shëtisnin nga njëra gjykatë në tjetrën.

Vladimir Meçi është një prej avokatëve që përfaqëson jo pak klientë pranë Krimeve të Rënda. Ai ka ardhur për t’u informuar se ku ndodhet konkretisht dosja e shtetasve Fran Merdhoci dhe Alfred Mikeli.
Odisea e dosjeve nga Krimet e Rënda në rrethe e anasjelltas nisi në janar, menjëherë sapo Krimet e Rënda shpallen mos kompetencën duke ju referuar një vendimi të Gjykatës së Lartë që caktonte si kompetence te Krimeve vetëm veprat që gjykon GJKKO.

Por ndërkohë një vendim i dytë i Gjykatës së Lartë saktësoi se duhet të kthehen tek Krimet e Rënda dosjet që kanë qenë nën gjykim prej saj para datës 1 gusht 2017. Mes të tjerash e tillë është edhe çështja që përfaqëson avokat Meçi që në lexim të vendimit të dytë kontradiktor me të parin, u përcoll nga Tirana në Kukës dhe tashmë duhet të kthehet nga Kukësi tek Krimet e Rënda. “Së pari ka krijuar kaos dhe si rregull në lexim te, IGJIT gjykata atje duhet të shpallë prapë mos kompetencën, sepse kemi dy gjykata që shpallin mos kompetencën duhet të shkojë në Gjykatën e Lartë, e cila prapë duhet të shprehet për konfliktin e kompetencave”, tha Vladimir Meçi.

Në rastin më optimal duhet që Gjykata e Lartë të thërrasë kolegjet e bashkuara për unifikim praktike, por kolegjet nuk formohen prej 10 muajsh.

“Nga pikëpamja Kushtetuese, Gjykata e Krimeve nuk ekziston më, kjo Gjykatë nuk ka me emër, ajo nuk ekziston më qe prej shtatorit 2017. Do vijë një ditë që edhe këto çështje që po gjykohen do shkojnë në Strasburg dhe Strasburgu do shprehet se janë gjykuar nga një gjykatë që nuk ishte në parashikimin ligjor”, thotë Meçi.(T.CH)

Kaos tek Krimet e Rënda, dosjet “shëtisin” nga njëra gjykatë në tjetrën Read More »

Alarmante/ Antibiotikët po humbasin fuqinë, bakteret gjithnjë e më rezistente

Shkencëtarët janë të tronditur nga shpejtësia me të cilën rezistenca ndaj antibiotikëve të fuqishëm është në gjendje të përhapet nga kafshët tek njerëzit. Një studim i ri tregon se si rezistenca anti-mikrobike ndaj një ilaçi kyç mund të përhapet nga një fermë derrash në Kinë, tek speciet njerëzore dhe shtazore nëpër botë, brenda një periudhe disa vjeçare.

Kolistin është ilaçi i fundit që përdoret për t’i shpëtuar jetën e njerëzve kur të gjitha ilaçet e tjera dështojnë.

“Është përdorur pak në klinikë. Dhe pastaj pati disa shqetësime rreth toksicitetit dhe efekteve anësore. U përdor kryesisht në bujqësi, pastaj tek derrat dhe pak tek pulat. Por kohët e fundit, për shkak të mungesës së alternativave të tjera, njerëzit kanë shtuar interesimin në përdorimin e këtij antibiotiku. Sidomos gjatë pesë apo 10 vitet e fundi,t përdorimi klinik i këtij ilaçi është shtuar shumë”, thotë Francois Balloux, Drejtor i Insitutit të Gjenetikës në Universitetin e Londrës.

Por edhe ky antibiotik po humbet fuqinë e tij.

Bakteriet vdekjeprurëse si E. Coli ose salmonela mund të zhvillojnë rezistencë ndaj ilaçeve. Një studimi i ri i Universitetit të Londërs, i udhëhequr nga zoti Balloux, ka identifikuar shpejtësinë me të cilën gjeni i ndryshuar që i reziston kolistin-it u shfaq në mesin e viteve 2000.

“U shfaq vetëm një herë. Dhe ka shumë të ngjarë të jetë shfaqur tek derrat, ndoshta në Kinë, dhe u përhap me shpejtësi në të gjithë botën. U përhap në lloje të ndryshme të specieve dhe ka prekur edhe njerëzit. Pra, tani e gjejmë atë në shumë prej bakterieve më të rëndësishme me të cilat përballemi në spitale, dhe është absolutisht kudo”.

Bakteria rezistente është gjetur edhe në ujërat e detit në plazhet braziliane.
Ky studim u përqendrua vetëm në një gjen rezistent. Shumë bakterie po zhvillojnë forma të tjera të rezistencës.

Zyrtarja e shëndetësisë në Britani paralajmëroi kohët e fundit se rezistenca ndaj antibiotikëve mund të çojë në “fundin e mjekësisë moderne”.

“Mendoni për operacionet e zakonshme, lindjet me operacion, zëvendësimin e ijeve. Ato do të bëheshin shumë më të rrezikshme nëse nuk do të kishim antibiotikë efektivë. Bakteriet e sofistikuara vrasin dhe ato janë në rritje”, thotë Dame Sally Davies nga Zyra Mjekësore e Anglisë.

Shkencëtarët po punojnë për “forcimin” e ilaçeve ekzistuese si kolistini për t’i dhënë atyre fuqi shtesë kundër bakterieve rezistuese.

Në aspektin afatgjatë, studiuesit thonë se nevojiten më shumë investime në zhvillimin e ilaçeve të reja, si dhe rishikimin e mënyrës se si përdoren antibiotikët në bujqësi dhe në klinika.

Alarmante/ Antibiotikët po humbasin fuqinë, bakteret gjithnjë e më rezistente Read More »