Aurora

Porosia e të burgosurit nga qelia: Grua po të më duash, merr dy fëmijët e mbytuni në lumë

Takimi i hidhur në qelitë e burgut: “Ik grua! Merri të dy fëmijët dhe mos më hajde më. Mjaft të kam lodhur e sfilitur. Po të më duash aq shumë, merri këta dy të vecklit që kemi bërë dhe shko në lumë të Shkumbinit. Hidhu në ndonjë thellësirë bashkë me ta dhe mbytu. Mbytuni që të tre!”.

“Jo gjithë të vdekurit prehen në paqe”, është një libër i shkruar nga Pëllumb Kulla, ku përshkruhet historia e familjes Kulla në Zëmblak të Korçës, kalvari i vuajtjeve, pushkatimeve, burgjeve e internimeve që nuk reshti për 45 vjet. Është drithëruese historia e Xhevitit, njërit prej djemve të familjes Kulla, e përshkruar me shumë emocione nga autori. Është historia e tij me bashkëshorten Fehmijen, bijën e një familje në Bilisht të Korçës. Fati i kishte bashkuar në një jetë shumë të vështirë por regjimi gjakatar nuk i mundi dot.

Fehmia dhe Xheviti

Ishte viti 1945, kur Fehmie Kulla një vajzë 19-vjeçare në familjen fisnike të Dervish Muharremit, në Bilisht të Korçës, ishte fejuar me Xhevit Kullën, të birin e Jonuz Kullës, familje patriote në Zëmblak të Korçës. Pak kohë pas fejesës, regjimi komunist vendosi ta arrestojë e ta dënoje me vdekje të Xhevitin. Pa mundur të gjejnë asnjë lidhje me akuzën e sajuar nga sigurimi i shtetit, regjimi vendos ta kthejë dënimin me pushkatim, në dënim me burgim të përjetshëm. Ndërkohë i vëllai i Xhevitit, Ajdini ishte pushkatuar. Kur Fehmija mori vesh lajmin për dënimin e të fejuarit, Xhevitit, u mbyll për shumë kohë në dhomën e saj. Më poshtë botohen pjesë nga libri :” Jo të gjithë të vdekurit prehen në paqe”.

***

Pas një muaji në portën e shtëpisë të Dervish Muharremit në Bilisht trokasin njerëzit e dhëndrit. Prindërit kërkojnë ndjesë që vajza nuk mund t’u dalë. Atëherë kunata e madhe Xhevitit bën me dije se ata, me keqardhje të madhe, kanë ardhur, ngaqë i fejuari i burgosur me një porosi të fshehtë është lutur të zgjidhet fejesa e ta lirojnë vajzën e re nga detyrimi.

Në dhomën e miqve plas vaji. Këtu ndodh e papritura dhe fillon saga që sapo zumë në gojë pak më parë. Vajza ka qenë prapa derës në kohën kur në dhomë bëhej biseda.

”Nusja shtyn derën dhe shfaqet papritur. Vetëm ajo nuk i ka sytë e përlotur.

– I dëgjova të gjitha ato që u thanë, baba. Më thoni, e kanë dënuar kaq ashpër, se ka vrarë ndonjë njeri?

– Jo – i përgjigjen.

– Ka vjedhur?

– Jo, jo! – i thonë përsëri.

– Atë herë unë nuk do të pyes më, se të gjithë jemi pyetur një herë. Ky është fati im dhe i Xhevitit. Fati më goditi dhe unë do ta luftoj fatin gjatë tërë jetës time. Unë kam shpresë tek i madhi Zot. Unë, jam nuse për Zëmblak, nuse e derës tuaj. Mos ma mbyllni!

Çfarë ishte kjo vajzë?” – Bën pyetje autori i këtij libri e bashkë me të, edhe ne. – “Si do të cilësohet ajo? E marrë? Miliona vajza do të jenë në një mëndje dhe do ta quajnë ashtu. Vajza që hyjnitë ia kishin caktuar kushuririt tonë kish një edukatë të shëndoshë; me kollona morale dhe shpirtërore të pabesueshme sot, por të papara edhe në atë kohë. Që të kuptohet vendimi i jashtëzakonshëm dhe i papritur i të mirës Fehmije, duhen sjellë në tryezën e arsyetimit të gjithë faktorët: lufta, përmbysja, besa e dhënë, brejtja e ndërgjegjes dhe, përmbi të gjitha, solidariteti i fuqishëm, si një kumt që duhet t’i shkonte të dashurit të saj në përballimin e jetës së dhunëshme të burgut.

Kjo krijesë sjell një shembull të rrallë vlerash shpirtërore, se njeriu më shumë se trup, është shpirt. Është kënaqësi që të përfytyrosh tek qeshin me këtë vendim të kësaj vajze të thjeshtë, ato gra, dhe ata burra që ca vite më pas, në spastrimet që i diktonte paranoja e Enverit, prishën në masë fejesat, martesat, familjet… Edhe me nga dy – tre çiliminj! Ishin krushqira me zyrtarë të lartë dhe ushtarakë me grada madhore, që pas shkarkimeve apo burgimeve, të mjerët shihnin pasardhësit e tyre të lënë nga bashkëshortet e bashkëshortët, të cilët ia mbathnin të lemerisur nga lidhjet e kërcënuara, nga rrufetë, lidhje që dikur, po për interesa, i patën tërhequr si mizat në mjaltë.”

Fehmija nuk u pendua kurrë për atë vendim. Drita e kthjellët nuk braktisi kurrë sytë e saj gjatë kalvarit më të rëndë që mund t’i përfytyrohet një femre, që platonikisht ndjek dhe ndjek të dashurin në tërë gjeografinë e vështirë të kampeve dhe burgjeve të Shqipërisë staliniste. Nuk kishte asnjë detyrimi ligjor, nusja ende nuk pat marrë mbiemrin e burrit. Mund ta shfaqte pendimin dhe t’i kthente kurizin kur të dëshironte, kur ta ndjente se u cfilit, se u lodh, se po vyshkej burgjeve, e pamartuar kurrë. Asnjë njeri nuk do ta shante.

Dhe ja pas 11 vjetësh Xheviti u lirua i favorizuar nga një amnisti. Fehmija po i afrohej të tridhjetave tani, por ishte bërë më e bukur dhe më fisnike. “E tërë pritja e saj, ndiekja e të fejuarit nëpër burgjet e Shqipërisë, për sytë e atyre që ia dinin virtytet, natyra i kish hedhur Fehmies përsipër një vello të dlirësisë në pritje të asaj, të dasmës”.

Pas vitesh jete familiare dhe kur Xheviti qe bërë babai i dy fëmijëve me emërimin e Haznedarit në krye të punëve të Sigurimit në Elbasan, të gjithë Kullat, që patën gjetur në këtë qytet strehë nga tufanet e luftës klasore, internohen në Fierzë të Dumresë, ndërsa Xheviti është plasur rishtaz në burg.

Takimi i hidhur me babain në qelitë e burgut

Është një skenë që nuk të hiqet nga mendja ajo që zhvillohet në një dhomë takimesh në burg. Gruaja ka marrë dy fëmijët e saj të vegjël, që drithërojnë ta takojnë babain e tyre. Fehmija është mësuar me këto takime, i ka ndjekur një jetë të tërë, kursë fëmijët nuk kanë takuar kurrë një të burgosur në pranga.

Xheviti është dobësuar ndërsa kokën e ka të enjtur në ballë dhe në tëmtha. Në dhomat e hetuesisë atë e kanë trajtuar egërsisht.

– Ikë, grua – i bërtet ai së shoqes – merri të dy fëmijët dhe mos më hajde më. Mjaft të kam lodhur e sfilitur. Po të më duash aq shumë, merri këta dy të vecklit që kemi bërë dhë shko në lumë të Shkumbinit. Hidhu në ndonjë thellësirë bashkë me ta dhe mbytu. Mbytuni që të tre!

Fehmija qetëson më parë fëmijët, që nuk e kuptojnë dot që as ai vetë nuk do të bënte atë vepër. Gruaja i jep zemër të treve. I shtrëngon Xhevitit duart e nxirosura dhe i thotë me një zë të ëmbël që vetëm ajo di të nxjerë nga buzët:

– Mos e humb kështu, o im shoq. Mblidhe mendjen e mos m’i mërzit këta.

As ti mos e lësho veten. Unë ketej e tutje do të vesh pantallona, do të mbath dhe një palë opinga dhe ty do të të ndjek kudo që të të shpien. Ty do të të nxjerr gjallë që këtej dhe të shikosh se si do t’i rrit këta fëmijë. Hiqe nga mendja lumin, ti!

Ai e vuajti burgun që i pat caktuar fati. Ajo e vuajti burgun nga ana e saj. Udhëtime të vështirë, takime të shkurtër, kampe me tela në jug, kampe me tela në veri. Rrugë në jug, rrugë në veri. Udhëtime të bëra vetëm, udhëtime tok me fëmijë, që deshën të shikonin babanë. Net të lagështa të kaluara nën shkallë pallatesh të panjohur parafabrikatë, për të arritur në orët e mëngjezit në kampet me tela, për të takuar babain, burrin. Aty poshtë shkallëve të huaja prej betoni, nëna u tregonte të vegjëlve përralla deri sa ata të dy i zinte gjumi. Fehmija u rrëfente nga ato më të gëzueshmet dhe e qeshura e tyre fëminore kërkëllinte e çiltër, sikur për të fjetur çdo gjë të paskej qenë ashtu si duhej… Përveç ngrohjes, mbulesave jastëkëve, ambazhurëve dhe dyerve që mbyllen.”

Marrë nga libri ” Jo të gjithë të vdekurit prehen në paqe”, me autor Pëllumb Kulla/lajmifundit

Porosia e të burgosurit nga qelia: Grua po të më duash, merr dy fëmijët e mbytuni në lumë Read More »

Të jetë e vërtetë? Kjo teori e errët për përrallën e Borëbardhës sapo na shkatërroi fëmijërinë

Borëbardha është një prej përrallave më të dashura për fëmijë ndër vite, sa nuk ka fëmijë që të mos e këtë dëgjuar të paktën njëherë të vetme. Por, ndërsa të gjithë jemi rritur me historinë  e vajzës me fat që humbet në pyll, gris fustanin, gjen 7 xhuxhë dhe bëhet shoqe me ta, pastaj ha një mollë të helmuar, vdes dhe vjen në jetë nga puthja e një princi.

Por asgjë nuk paska qenë e vërtetë! Sipas një teorie që po qarkullon në disa portale të huaja Borëbardha vdes. Është pikërisht puthja e princit që e çon në botën tjetër. Ai i jep asaj “puthjen e vdekjes” dhe më pas të dy largohen drejt parajsës.

Shpjegimi i plotë i teorisë:

Princi mbërrin me një kalë të bardhë (ashtu siç vdekja është portretizuar shpesh, që ecën në kohë), i jep asaj puthjen e vdekjes për t’i marrë ‘frymën e jetës’. Më pas Borëbardha dhe Princi u thonë lamtumirë xhuxhëve, në vend që t’i marrin me vete, sespe ata po shkojnë në një vend ku personat e gjallë nuk mund të shkojnë. Më pas çifti niset drejt parajsës dhe në ekran shfaqen re në formën e një kështjelle, e rrethuar me dritë.

Të jetë e vërtetë? Kjo teori e errët për përrallën e Borëbardhës sapo na shkatërroi fëmijërinë Read More »

‘Mos ia vini re, ai nuk ekziston’! Topalli i jep goditje të fortë Bashës për heshtjen ndaj kufijve

Ish-kryetarja e Parlamentit dhe njëkohësisht ish-deputete e PD, Jozefina Topalli, ka shigjetuar kreun e PD, Lulzim Basha, duke e quajtur atë të pavlefshëm për vendin. Duke komentuar çështjen e nxehtë të ditëve të fundit, korrigjimin e kufijve mes Kosovës dhe Serbisë, Topalli ndalet te heshtja e kryedemokratit Basha, duke u shprehur se ai nuk ekziston.

Në një postim në ‘Facebook’, ish-deputetja që u përjashtua nga listat e PD nga vetë Lulzim Basha, bën një koment të fortë për korrigjimin e kufijve, teksa thekson se po tentohet të bëhet pazar me tokën shqiptare.

“Per ceshtjen e kufijve-Kryeministri lau duart si Pilati, Kryetari i opozites nuk ekziston. Prej disa javesh Presidenti Thaci dhe Vucic flasin per ndryshime kufijsh. Kunder kesaj ka dalur hapur Gjetmania e Britania duke terhequr vemendjen per rrezikun e madh qe mund te shkaktoje prekja e kufijve.

Brukseli perserit vazhdimisht qe “ne duam garanci qe te mos cenohet stabiliteti i Rajonit”.Nderkohe me eren e Trumpit ,US ka nje qendrim me pragmatist, por duke bere kujdes e duke kerkuar qe gjeja te mos pershkallezohet ne lufte ne rajon.

Nderkohe me ndonje perjashtim te rradhe politikanet shqiptare kane folur me vonese ose vazhdojne te heshtin thua se behet fjale per kufijte e Afrikes dhe jo te kombit tone; thua se nuk kemi humbur boll nga territoret tona; dhe thua se kufijte u ndryshokan me lehtesine me te cilen njeriu ndrron trotuar; thua se korigjimi do i sillte Kosoves toke serbe, kur ne fakt flitet me ba pazar vetem me toke shqiptare. Serbia ne çdo rast luan vetem me qarin.

As sot ne takimin informal te kryeministrave( te munguar) te rajonit nuk u fol per ate qe po ndodh, me perjashtim te Hajredinajt. Thua se kufijte jane çeshtje e dores se fundit .. ku e ku me pak e rendesishme se roaming ne rajon qe nuk i hyn kujt fort ne pune..

Kosova i ka kufijte e saj tha natyrshem Kryeministri I Kosoves edhe ne konferece shtypi. Kryeministri shqiptar nuk tha se ishte dakord me Hajredinajn.

Ne pergjigje te pyetjes per ndryshime kufijsh tha e mendonte si Hani, i cili praktikisht beri kujdes te mos te angazhohej ne deklarata. Sot Rama ngjasonte si Pilati.

Lau duart. Nuk kishte gje me thene.. per kufijte shqiptare…nderkohe qe tha se nuk mund te ishte indiferent ndaj emigranteve qe vijne nga Afrika. Duke u kthyer tek Thaçi.

Integriteti territorial i nje vendi nuk eshte e nuk mund te jete ne dore te nje njeriu .Ai eshte i percaktuar ne dokumentat themeltar te vendit , ne Kushtetuten e Kosoves, ne dokumentat nderkombetare. Ceshtja e kufijve nuk eshte ceshtje as e dy personave dhe as e dy vendeve. Rrezja e influences se saj shkon pertej rajonit dhe Europes.

Ajo behet globale.Prandaj asnjeri as ka te drejte as ka mandatat me hedh ne pazar tokat shqiptare. Sa per heshtjen epike te kryetarit te opozites ne Shqiperi per çeshtjen e kufijve,mos ia vini re…ai nuk ekziston”, shkruan Topalli.

‘Mos ia vini re, ai nuk ekziston’! Topalli i jep goditje të fortë Bashës për heshtjen ndaj kufijve Read More »

‘Hidhini në det’! Guxon emigrantja shqiptare, ja kujton të gjitha ministrit Salvini përmes një letre publike: Nuk jemi budallenj!

Ministri i Brendshëm i Italisë, Matteo Salvini, është kthyer në tmerrin e emigrantëve, për shkak të deklaratave të forta kundër tyre. Por një letër e hapur e një emigranteje shqiptare drejtuar ministrit ka tërhequr vëmendje të gjerë dhe është bërë virale në mediat fqinje. Është emigrantja Sonila Alushi, e cila jeton prej shumë vitesh në Itali dhe ka marrë guximin t’i drejtohet ministrit.

Emigrantja Alushi me anë të letrës së postuar në profilin e saj në Facebook, është kthyer shumë vite pas dhe ka kujtuar kohërat kur në muret e Lombardisë shiheshin të shkruara shprehje të ndryshme për shqiptarët.

“Shqipëria u tregua solidare me këtë vend Zoti Ministër, jo me ju. Shqipëria është një popull emigrantësh, është një popull bujar dhe mikpritës edhe pse ende i varfër. Por mbi të gjitha Shqipëria nuk harron ndihmat e shumta nga fqinjët e vet italianë. Ashtu siç nuk harron deklaratat tuaja përbuzëse si kjo e fotografisë më poshtë marrë nga faqja juaj e Facebook-ut. Apo frazat e dhunshme të shkruara jo shumë kohë më parë, nga mbështetësit tuaj, në muret e Lombardisë, si “Shqiptarët duhen varur”!, shkruan Sonila mes rreshtave.

Më tej, ajo kujton edhe deklaratën e Pivettit, e cila në ato vite kur ishte Kryetare e Parlamentit Italian u shpreh se “shqiptarët duhen hedhur në det”.

“Oh jo, ne nuk harrojmë deklaratën e turpshme të deputetes tuaj (atëherë quheshit Liga e Veriut), asokohe Kryetare e Parlamentit italian, Irene Pivetti, e cila pa minimumin e druajtjes dhe ndjenjës, tha që SHQIPTARËT DUHESHIN HEDHUR NË DET! Dhe të hedhur në det ne përfunduam vërtetë vetëm pak ditë më pas: e kish emrin Katër i Radës ajo anija e vogël që u fundos në Otranto. U mbytën 81 shqiptarë e midis tyre fëmijë, gra, burra e të moshuar. I vunë emrin “Gjëma e të Premtes së Shenjtë” asaj tragjedie në 28 Mars 1997. Vajtuam nga veriu në jug për ata të vdekur, një vend i tërë mbajti zi. Por, më pas, anijet dhe skafet vazhduan gjithsesi të lundrojnë drejt Italisë sepse ishtë çështje mbijetese dhe ju Ministër e dini mirë, edhe pse bëni sikur s’dini! Ju bëni sikur s’e kuptoni pse njerëzit braktisin shtëpitë e tyre, për të ardhur drejt Europës, duke rrezikur jetën në det.

Ju bëni gjoja Ministër, bëni gjoja në lidhje me shumë gjëra. Edhe për faktin që, duke ju dëgjuar ju, problemet më të mëdha të këtij vendi duket sikur vijnë nga emigrantët dhe refugjatët. Nuk patëm kohën të na thahen lotët për viktimat e Xhenovas dhe Çivitës, se ja ku dolët ju me një vendim mizor (mbi anijen Diciotti e cila u bllokua në brigjet italiane me në bord refugjatët nga Eritrea të cilët po vuanin nga sëmundje të ndryshme në kushte higjenike të turpshme) për të na bërë të qajmë dhe turpërohemi për viktima të tjera; nuk arritëm të mbanim zi për ata të vdekur e të kuptonim diçka lidhur me rrëzimin e asaj ure, se ja ku na dolët ju me ankesat tuaja të zakonshme të cilat e drejtojnë gishtin vetëm nga emigrantët! Për të mos folur rreth shvendosjes së kapitaleve, për papunësinë, për Mafian, për degradimin social, për varfërinë në rritje, etj. Gjithçka mbetur në hije!

Sot del e thoni nëpër mitingje, ato ku fansat tuaj haharisen me sarkazmën tuaj të trishtë, se Shqipëria na qënkërkësh sjellë më mirë se Franca! Hajde o Ministër se e dimë shumë mirë që Francës nuk i bën as ngrohtë e as ftohtë një krahasim qesharak si ky. Dhe e dimë mirë të gjithë si e mendoni ju lidhur me komunitetin tonë: të ishte për ju dhe mbështetësit tuaj, ne shqiptarët nuk ishim ndihmuar atëherë dhe nuk do ishim të pranuar as sot.

Shqipëria, me këtë gjest, duke u pozicionuar qartë në krah me Italinë, u tregua mirënjohëse dhe bujare sepse ky vend e meriton dhe ky vend nuk përfaqësohet vetëm nga ju. Mos e përdorni këtë gjest në favorin tuaj personal, mos na trajtoni si budallenj. Faleminderit!”, përfundon letrën e saj emigrantja shqiptare, Sonila Alushi.

‘Hidhini në det’! Guxon emigrantja shqiptare, ja kujton të gjitha ministrit Salvini përmes një letre publike: Nuk jemi budallenj! Read More »

Nikoll Lesi: Përballja në Tiranë për Bashkinë do jetë epokale, si “beteja e Stalingradit”. Durrësin opozita e ka të marrë

Nikoll Lesi ka publikuar një analizë në gazetën e tij, plot aludime për zgjedhjet e ardhshme vendore.

Sipas tij, opozita e ka të marrë Durrësin, ndërsa për Tiranën do të ketë një garë të egër.

“Erion Veliaj është kandidati i vetëm nga mazhoranca, i cili mund të përballojë stuhinë opozitare e cila do të jetë e përqëndruar sidomos në Tiranë dhe Durrës për zgjedhjet vendore maj 2019. Opozita ka disa kandidatura për t’u përballur me Erion Veliaj, por njera duket më e forta për rivalizim. Burime nga selia blu thonë se do të rakordojnë me LSI për emrin, jo vetëm për faktin se janë në një koalicion, por edhe se votat e LSI vendosin për emrin e kryetarit të ri të bashkisë së Tiranës. Gjithnjë nëse PD-ja ruan votat e saja historike në Tiranë.

Nga ana e tij Erion Veliaj duhet pranuar se ka vota me shumë se vetë PS-ja, sidomos nga brezi i ri, çka e bën rival pothuaj fitues. Megjithatë akoma është herët për të parashikuar, sepse do jenë vendimtare votat e qytetarëve në raport me inatet dhe pakënaqësitë ndaj kryeministrit e qeverisjes qendrore, vota këto të cilat nga vendore kthehen direkt në vota politike. Erion Veliaj punon, kjo mbetet e padiskutuar, por qeverisja qendrore mund ti jap kosto. Nuk dihet akoma nëse kostoja e qeverisjes qendrore do të jetë më e madhe se rritja e votave të opozitës, pasi nëse është kështu Erion Veliaj rrezikon shumë.

Opozita e ka pikësynim Tiranën, jo vetëm si pushtet vendor, por për goditur kryeministrin dhe PS-në mu në zemër të “perandorisë” së saj. Ndaj përzgjedhja e kandidatit apo kandidates do jetë një proces i shumëdiskutuar dhe publik nga opozita. Flitet edhe për një kandidat shumë të fortë nga shoqëria civile, por akoma mbetet te hipotezat. Strategjia e opozitës do të jetë që nëse merr Tiranën, pasi Durrësin e llogarisin të fituar prej kohëve të Vangjush Dakos, mënjëherë do fillojnë demonstrata për rrëzimin e kryeministrit dhe zgjedhje të parakohshme.

Kjo strategji quhet si plani B, pasi plani A për opozitën është që këtë vjeshtë ta rrëzojnë Edi Ramën. Por kjo duket paksa e vështirë, sepse kërkon vendimmarrje të fortë opozitare, pasi do kërkojë përplasje njerëzore, sidomos te Godina e Teatrit Kombëtar.

Në këtë rast çështja Teatri do të jetë edhe një test për Erion Veliaj, sepse angazhimi i tepërt i tij, pas kthimit nga presidenti Meta i ligjit në fjalë, mund ti shkaktojë kosto elektorale, personale. Personale themi, pasi ajo ishte dhe mbetet interes direkt i kryeministrit Rama. Edhe vetë opozita ka akuzuar direkt kryeministrin se do të fitojë 200 milionë euro nga ndërtimi i kullave në tokën e Godinës së Teatrit.

Mëgjithatë lëmshi ka filluar të zgjidhet në Tiranë ku duket Erion Veliaj do jetë përballë një femre, edhe simpatike, ose një pjestari zjarr nga shoqëria civile.

Përballja në Tiranë, për Bashkinë, do jetë epokale, tamam si “beteja e Stalingradit””, shkruan ai.

Nikoll Lesi: Përballja në Tiranë për Bashkinë do jetë epokale, si “beteja e Stalingradit”. Durrësin opozita e ka të marrë Read More »

Kthesë e papritur, pasi koha u nxi me reshje e shtrëngata, nesër do na ndodhë kjo gjë

MOTI NE VIJIM SIPAS METEOALB:

Mbetet me vranësira dhe shira të herë pas hershëm, kryesisht në Qendër dhe Juglindje por vonë pasdite pritet kthjellim gradual i zonave Perëndimore dhe gjatë natës, kthjellimet bëhen dominante në gjithë vendin. Temperaturat maksimale sot janë ngjitur në 27 – 28°C në zonat malore dhe deri 30.5° në zonat Veriperëndimore.

Nesër pritet mot kryesisht i kthjellët duke sjellë rritje me 2°C të temperaturave të mesditës, në gjithë vendin.

Kthesë e papritur, pasi koha u nxi me reshje e shtrëngata, nesër do na ndodhë kjo gjë Read More »

Nard Ndoka është i sigurtë: Përballja me Erion Velinë do të jetë e kollajtë, ja 3 kandidatë të fortë

Nard Ndoka kreu i PDK-së, i kërkon liderit të opozitë s Lulzim Basha që t’i garantojë qytetarët që po largojmë një qeveri të korruptuar, të gjunjëzuar përpara krimit dhe po vjen një ekip, që ofron zgjidhje, garanton shpresë dhe besim për të ardhmen e tyre.

Ndoka beson se bashkëpunimi me LSI-në ka rezultuar efikas dhe pozitiv, duke e paraqitur opozitën e bashkuar si një institucion programor, sipas tij përballë qeverisë së ‘tepsisë dhe kazanit’.
Por aleati i Bashës zbulon për “Gazeta Shqiptare” tri kandidaturat e forta të opozitës në garën për kryebashkiakun e ri të Tiranës përballë Erjon Veliaj.

Nard Ndoka vlerëson se Jorida Tabaku është personazh në rritje në politiken shqiptare dhe se ka personalitet, dinjitet, eksperience dhe lidhje të forta me kryeqytetin.

“Opozita ka mjaft emra dinjitozë për Tiranën: Klajda Gjosha, kandidate potenciale dhe politikane karriere, Dashamir Shehi, politikan popullor, manaxher brilant, i dashur dhe babaxhan për tiranasit, mediatik dhe karizmatik”- shprehet Ndoka.

Ai është i sigurt se përballja në Tiranë nuk do të jetë e vështirë pasi sipas Ndokës, “demagogjia e Veliajt, konsumi moral dhe menaxherial, ndëshkimi për keqqeverisjen lokale e qendrore, e bëjnë të lehtë fitoren e kandidatit të opozitës së bashkuar”.

Z.Ndoka, opozita po përgatitet për aksionin e ri politik kundër qeverisë ‘Rama’ por sipas jush cila do të ishte rruga më e efikase që të çon drejt rrëzimit të Edi Ramës nga pushteti?
Aksioni politik i opozitës duhet t’i paraprijë lëvizjes dhe shqetësimit qytetarë në rritje. Nuk është qëllim në vetvete pushteti; por standardet, zbatimi i ligjit, korrupsioni, droga, grupet kriminale, pasiguria, papunësia, varfëria dhe shumë e shumë probleme të tjera sociale, që shqetësojnë sot çdo familje dhe qytetarë shqiptarë. Opozita duhet të jetë impulsive, e fortë, e vendosur; duke u organizuar si alternativë qeverisëse dhe si garanci për të ardhmen. Protesta është rruga fundore, por kërkohet një opozitë frontale në Kuvend, në takime me grupet e interesit dhe qytetarët, në çdo fshat e qytet, duke ngritur ndjeshmërinë , përgjegjësinë qytetare dhe politike për t’i dalë zot vendit. Çdo njeri sot, mendon si të largojmë Ramën nga pushteti, ndaj është detyra e opozitës që të gjejë rrugët për ta realizuar sa më parë.

Një opsion është edhe bojkoti i Kuvendit apo djegia e mandateve…?
Opozita ka shumë mundësi dhe rrugë për t’u ringritur si alternativë; lënia e mandateve është pika kulmore, ku duhet të ndahemi përfundimisht nga mundësitë e bashkëpunimit institucionaleme mazhorancën.

Po me PD-në ku ndaheni dhe bashkoheni në betejën për rrëzimin e qeverisë?
Nuk ka diferenca në qëndrimet mes opozitës, dikush kërkon rrugë më të shkurta, dikush tjetër kërkon marrjen e përgjegjësive; për dje, sot dhe për nesër. Opozita dhe Z.Basha duhet t’i garantojë qytetarët që po largojmë një qeveri të korruptuar, të gjunjëzuar përpara krimit dhe po vjen një ekip, që ofron zgjidhje, garanton shpresë dhe besim për çdo qytetar.

Sipas jush bashkëpunimi me LSI po e ndihmon apo po e dëmton PD? Ju jeni për një koalicion të përbashkët PD-LSI për zgjedhjet e ardhshme lokale?
Bashkëpunimi me LSI-në ka rezultuar efikas dhe pozitiv, duke e paraqitur opozitën e bashkuar si një institucion programor, përballë qeverisë së tepsisë dhe kazanit. Forcimi i bashkëpunimit, axhenda e përbashkët, programi minimal dhe strategjitë për të ardhmen duhet të jenë kryefjala për më tej. Opozita e Bashkuar po tregon përngjashmëri dhe përgjegjësi për të ardhmen e vendit; debati, idetë, alternativat, vendimmarrja e përbashkët janë pikat e forta të Z.Basha në raport me aleatët dhe qytetarët. Opozita është plurale në përbërje, me ide dhe alternativa programore konkurruese, duke rritur në maksimum mbështetjen popullore dhe besimin për qeverisje më të mirë nesër.

Here pas here ju bëni ironi me kryeministrin, duke i vendosur epitete te ndryshme, por edhe duke i dhënë “këshilla” nganjëherë. Çfarë ju shtyn të ironizoni kaq shumë?
Kryeministri ka zgjedhur një rol qesharak në drejtimin e shtetit, ai po tallet me qytetarët shqiptarë. Ka pesë vite që merret me opozitën, nuk qeveris, nuk ka projekte konkrete, por vetëm demagogji pa fund. Është në luftë me akademikët, me artistët, me sportin, me studentët, me biznesin, me qytetarët e thjeshtë dhe me çdo njeri që ka kurajën ta kritikojë. Në këto rrethana një personazhi të tillë të papërgjegjshëm, vetëm ironia dhe sarkazma mund t’i përgjigjen stilit dhe sjelljes së tij. Ai e ka kthyer politikën dhe qeverisjen në një gropë balte, ku derrat kacafyten duke ngrënë njëri-tjetrin. Unë jam përpjekur që mos të futem në terrenin e tij me baltë. Nëse futesh aty, përbaltosesh njësoj si kryeministri Rama. Edi Rama ka ndërtuar një shtet “ligjor” dordolecash, në qendër ka vendosur vetën për të trembur të tjerët; drejtuesit e institucioneve, nëpunësit, qytetarët dhe këdo tjetër. Promovon në teori shtetin ligjor; me ligje, vendime e udhëzime, por në praktikë; vendos një dordolec në krye për të frikësuar të tjerët dhe asgjë më shumë. Koha e tij ka mbaruar.

Kritik dhe përballë të gjithëve, madje edhe me familjen tuaj politike, tuaj a është e gabueshme opozita?
Unë jam natyrë opozitari i përjetshëm, kritikoj çdo fenomen që gjykoj që dëmton sistemin dhe institucionet. Jam një zë oponent edhe brenda opozitës. “Furçat e lëpirjet” nuk janë arma ime politike, as nuk do jenë kurrë. Opozita ka gabimet e veta; në organizim, në çështje parimore, programore dhe ndjehet mungese besimi herë pas here. Janë tema debati në takimet tona opozitare dhe shumica e këtyre problemeve po marrin jetë, po provojmë dhe tentojmë mënyra dhe hapësira të ndryshme. Kur pranon gabimet dhe mendon dhe vendos për të ardhmen çdo gjë tjetër arrihet. Lulzim Basha është një lider, që të krijon mundë si dhe hapësire, për t’i thënë gjerat, por edhe reagon shpejt duke treguar, që ka formatin dhe garancitë institucionale, morale, politike dhe mendësi tipike europiane. Unë kam besim, se është momenti i opozitës dhe roli i liderit ka një rëndësi vendimtare për të gjithë.

Kjo është arsye që para disa ditësh, kur z.Berisha bëri thirrje për rrëzimin e qeverisë në shtator, ju shkruanit në’Fb’ : ‘Na prij Lulzim Basha…”?
Ishte një revoltë e brendshme. Besoj se ka ardhur koha që z.Basha duhet të dalë mbi të tjerët në vendimmarrje të aksionit opozitar. Ai ka përgjegjësinë, detyrimin kushtetues, politik dhe qytetar për të ndarë momentin kur Opozita duhet të ndahet nga pritja e reflektimit të një mazhorance normale. Megjithatë z.Basha vazhdon të kritikohet nga kundërshtarët e tij brenda partisë, ndërkohë që për kritikët e tij jeni shprehur se alternativa e vetme për ta ishte “rroftë Berisha”. Është disi vështirë të besosh se është mbyllur epoka “Berisha” në PD… Epoka ‘Berisha’ nuk është mbyllur në aspektin e vazhdimësisë dhe qëndresës, por unë kam cituar; se ata nuk kishin mendim ndryshe në atë parti asnjë herë. Kur Berisha u tërhoq nga drejtimi, automatikisht edhe bashkë punëtorët e tij, duhet të bënin një hap prapa. Koha duhet t’i lartësonte apo harronte në varësi të përkushtimit të tyre dhe lidhjes me bazë n. Unë nuk kam gjykuar asnjë herë se ato duhet të largohen, përkundrazi shumë prej tyre kanë histori suksesi që kanë bërë edhe emër të mirë. Apo si rasti i Patozit që nuk ka patur asnjë herë funksione ekzekutive. Ata krijuan një hendek mes lidershipit dhe bazës së tyre, kjo nuk do të thotë, se shumë prej tyre i duhen akoma opozitës me idetë dhe eksperiencën e tyre. Është përgjegjësi e Bashës për t’i afruar dhe e tyre për të kuptuar drejt realitetin e ri. Berisha është një busull reale për to, model i një lideri, që qëndron dhe kërkohet nga baza, por që di të ruajë pozicionin e artë politik që e shoqëron.

Sa besues jeni se Lulzim Basha do t’i shkurtoje mandatin Edi Ramës?
Lulzim Basha i dha një mundësi reale Edi Ramës, që të hynte në histori, si një politikan modern; që di të nënshkruajë marrëveshje historike për vendin. Lulzim Basha e ngriti veten e tij në lartësinë e përgjegjësinë e liderit ndaj vendit. I dha mundësinë vendit dhe Ramës të futej në shina institucionale e kushtetuese. Shmangu përplasjet politike dhe popullore, fitoi simpatinë e atyre që e ndjekin politikën shqiptare, humbi zgjedhjet, por fitoi besim dhe siguri tek të tjerët; se nuk është një politikan që kërkon pushtet, por përgjegjësi dhe rregulla. Rama, përmbysi gjithçka për tepsinë e tij, vodhi zgjedhjet, tradhtoi opozitën, përjashtoi dhe shkeli me këmbë aleatët. Sot ai po vuan agonin e tij. Ndaj sot Basha, nuk ka mundësi që të besojë te Rama dhe axhenda e tij. E vetmja mundësi është ndarja përfundimtare duke vendosur dhe diktuar rregullat e lojës.

Nëse vendi shkon drejt zgjedhjeve të parakohshme, a është e gatshme opozita t’i fitojë ato? A e ka Lulzim Basha besimin dhe garancinë e aleatë ve për të kryesuar nesër qeverinë e re?
Ne flasim sikur opozita është një lëvizje e krijuar dje; ne kemi potenciale dhe eksperienca qeverisëse aq shumë, sa për të ndërtuar tre-katër ekipe qeverisëse. Basha ka drejtuar dy tre ministri të rëndësishme që mbajnë firmën e tij për ngjarje të rëndësishme kombëtare, ndaj ka garancitë dhe besimin e aleatëve, por edhe të qytetarëve, që është kryeministri i duhur për të drejtuar vendin.

Si e shikoni apelin e ndërkombëtarëve drejtuar opozi tës për bashkëpunim me qeverinë me qëllim përmbushjen e reformave integruese, konkretisht atë të drejtësisë?
Opozita ka dhënë kontributin maksimal për reformat dhe do të vazhdojë ta japë atë. Është mazhoranca, ajo që ka përmbysur konsensusin politik dhe ka shembur totalisht garancitë ligjore dhe kushtetuese, duke e kthyer vetingun në një farsë dhe tendencë monopoli. Mazhoranca duhet të zmbrapset nga aventura e saj, duke ofruar realisht kompromis dhe garanci për institucionet përfshi edhe opozitën, si garant të sistemit.

Ambasadori amerikan Donald Lu ikën nga Shqipëria pa futur dot në ‘rrjetë peshqit e mëdhenj” ndërkohë që opozita jo rrallë u përplas me të duke e akuzuar shpesh për bashkëpunim me Edi Ramën. Sipas jush për cilat arsye?
Ambasadori Lu e ktheu në kauzë personale reformën në drejtësi, duke parë një kryeministër të paaftë dhe të gjunjëzuar në mëkatet e tij, ai me gjasa ishte produkt diplomatik i “Soros” dhe kishte marrë udhëzime që drejtësia të mbetej nën kontrollin e tyre për më tej. Lu humbi betejën e kauzën, humbi besimin e opozitës dhe qytetarëve, por do humbë edhe Ramën e Soros. Lu mbetet një mësim për opozitën e politikën në tërësi. Ambasadorët vijnë dhe ikin, Shqipëria mbetet këtu me halle të shtuara shumë, të cilat kërkojnë zgjidhje pikë së pari nga ne të gjithë.

Vitin e ardhshëm zhvillohen zgjedhjet lokale ndërkohë që PS-ja po shkon drejt zyrtarizimit të Erion Veliaj për një mandat të dytë. Ndërkohë nga opozita flitet se më i mundshmi përballë tij është emri i Jorida Tabakut…
Jorida Tabaku është personazh në rritje në politikën shqiptare. Ka personalitet, dinjitet, eksperiencë dhe lidhje të forta me kryeqytetin. Opozita ka mjaft emra dinjitoz për Tiranën; Klajda Gjosha, kandidate potenciale dhe politikane karriere. Dashamir Shehi, politikan popullor, manaxher brilant, i dashur dhe babaxhan për tiranasit, mediatik dhe karizmatik. Nuk duhet ta mendojmë të vështirë përballjen e Tiranës; demagogjia e Veliajt, konsumi moral dhe menaxherial, ndëshkimi për keqqeverisjen lokale e qendrore, e bëjnë të lehtë fitoren e kandidatit tëopozitës së bashkuar.

Nard Ndoka është i sigurtë: Përballja me Erion Velinë do të jetë e kollajtë, ja 3 kandidatë të fortë Read More »

Emigrantët, Rama: Nuk mund të rrinim spektatorë, bëmë sa mundëm

“Ne bëmë atë që mundëm, pasi nuk mund të rrinim spektatorë përballë një shfaqjeje dhimbje dhe turpi, ku njerëz që janë larguar nga ferri u kthyen në të burgosur të impotencës politike apo edhe europiane”.

Kështu deklaroi sot Kryeministri Edi Rama, në konferencën e përbashkët për shtyp pas takimit informal të kryeministrave të Ballkanit Perëndimor në Durrës.

Rama iu përgjigj interesimit të medias mbi vendimin e Shqipërisë për të pritur 20 emigrantë që ndodhen në brigjet italiane.

“Ne nuk e kemi bërë këtë për të ndikuar mbi këdo qoftë, por nuk mund të rrinim spektatorë përballë një shfaqjeje dhimbjeje dhe turpi, ku njerëz që janë larguar nga ferri u kthyen në të burgosur të impotencës politike apo edhe europiane”, tha Rama.

Ne natyrisht nuk mund ta zgjidhim këtë problem, tha Kryeministri, duke shtuar se “ne bëmë atë që mundëm, në pozitën e dikujt që rri e shikon dhe thotë: po bëj timen, aq sa mundem, po jap një dorë”.

“Është rasti për të rikujtuar se Ballkani në krizën e vitit 2015, ka bërë atë që duhet të kishte bërë gjithë Europa, duke u treguar një rajon mirëfilli europian, jo vetëm gjografikisht, por edhe sa i përket vlerave që mishëron Europa dhe na bëjnë të jemi kaq proeuropianë”, vijoi Rama.

Sipas tij, “ky ishte një gjest krejt i natyrshëm për ne si shqiptarë, por edhe si njerëz që ishim ne dje eritreasit e sotëm, dhe Italia nuk na la në mes të detit”.

“Gjesti jonë nuk ka pasur asnjë qëllim të fshehtë”, tha Rama. /

Emigrantët, Rama: Nuk mund të rrinim spektatorë, bëmë sa mundëm Read More »