Monika Kryemadhi kërkon me domosdoshmëri vettingun e politikës. Numri një i LSI-së shprehet e hapur për hetimin e familjarëve. Në një intervistë gjatë edicionit të lajmeve në Vizion Plus, Kryemadhi sulmoi reformën në drejtësi si të kapur nga kryeministri Rama.
“Patjetër që do të përfshihen familjarët. Pse ju z. Sandri mendoni që ne nuk na janë hetuar familjarët? Na janë hetuar edhe fëmijët e vëllezërve. Të gjithë familjarët tanë që kemi rreth e qark, edhe të gjithë komshinjtë, madje edhe ata që janë matanë rrugës së lagjeve tona. Përveç kësaj, jo vetëm që janë hetuar familjarë, por janë hetuar edhe ata që na kanë vdekur, duke i hetuar se ç’kanë bërë para 10 apo 20 viteve. Ajo që sipas meje është më e rëndësishme është që dhe vetë media dhe gazetarët duhet të fokusohen në dëshirën e qeverisë për ta bërë apo jo Vettingun.
Sepse unë mendoj që gjëja më e rëndësishme e jona është që njerëzit të kuptojnë që, ai që bërtet më shumë: ‘Kapeni ujkun. Kapeni Ujkun!”, është çakalli që e shqeu tufën e deleve. Në këtë rast ne flasim për Edi Ramën. Ne flasim për rrobat e gjyqtarëve, për çantat apo për këpucët e gjyqtarëve apo prokurorëve, por nuk flet njeri për charterat e Edi Ramës, që fluturon çdo javë dhe kush ja paguan charterat Me çfarë parash paguhen dhe ku shkon ky njeri. Ne flasim për taksat e shqiptarëve, flasim për biznesin, shikojmë se si shqiptarët vendosën në radhë për dekodera dhe nuk pyet njeri se sa i kushton kollarja Edi Ramës. Dhe asnjeri nuk e ka hetuar Edi Ramën, as për pasurinë e tij, as për lëvizjet dhe as për familjarët e tij”, pohon Kryemadhi.
Ajo paralajmëron edhe socialistët për furtunën që u kanoset.
“Vetëm Edi Rama ka baltosur kush i ka dalë përpara rrugës dhe mos u çudisni kur të shihni shumë shpejt që do të baltosë edhe vetë socialistët e tij.”
Nuk i heqim asnjë presje asaj çfarë thotë për Ramën, por që edhe një model i shëmtuar si Monika të marrë guximin të falasë për vetting çudit. E shtirur deri në madhështi, Monika e di fare mirë çfarë fsheh e kaluara dhe e tashmja e saj.
Së bashku me bashkëshortin konsiderohen si baronë të një pasurie përrallore të vënë përmes korrupsionit. Për të vënë kujën, që kërkojnë të diktojnë modele!
E në këtë tentativë për t’i bërë gropën shoku-shokut, urojmë që të fundosen të gjithë!
Ky është horoskopi për ditën e nesërme, e mërkurë 12 shtator 2018. Yjet duket se parashikojnë një ditë plot pozitivitet për të gjitha shenjat.
Dashi-Në këtë moment duhet të mundoheni që të rishikoni të gjitha strategjitë tuaja, për shkak se ka disa investime të cilat duhen ndjekur me më shumë kujdes. Ky është një moment i rëndësishëm për të rrezikuar më shumë në dashuri, ndaj jini më kurajoz.
Demi-Shpesh prireni që të jeni shumë dramatik në diskutime, ndoshta për shkak të kokëfortësisë tuaj. Megjithatë në dashuri duhet të limitoheni duke i besuar instinktit tuaj.
Binjakët-Mundohuni që të dëgjoni më shumë këshilla të vlefshme nga bashkëpunëtorët tuaj, pasi në këtë moment keni nevojë për mbështetjen e tyre për të kaluar një provë të rëndësishme. Në mbrëmje duhet të jeni më romantik, për të befasuar partnerin/en tuaj.
Gaforrja-Parashikohet një ditë interesante për ti kushtuar më shumë kohë mirëqenies tuaj dhe për të nisur planifikimin e strategjive të reja për të përballuar disa negociata të rëndësishme për karrierën tuaj. Duhet të jeni të gatshëm që të përballoni disa debate shumë të ndezura si dhe të jeni të vendosur në veten tuaj. Intuita juaj e shkëlqyer do ju çojë drejt suksesit.
Luani-Kjo e mërkurë, ju fton që ti kushtoni më shumë kujdes disa çështjeve financiare, të cilat i keni lënë pas dore kohëve të fundit. Në dashuri nuk duhet të jeni pesimist, pasi parashikohen mundësi të mira për takime interesante.
Virgjëresha-Është duke nisur një periudhë e shkëlqyer për të bërë ndryshime radikale në stilin tuaj të jetës, sidomos nëse në vendin e punës doni të ndiheni të kënaqur si dikur. Në dashuri do të merrni përgjigje të rëndësishme.
Peshorja-Do të keni mundësi për të provuar eksperienca të reja në punë, të cilat do ju lejojnë që të rivendosni prioritetet tuaja. Do të ndiheni të gatshëm për të përshkuar një rrugëtim të ri, i cili do ju lejojë që të shprehni më mirë idetë dhe krijimtarinë tuaj.
Akrepi-Do të jepni një kontribut të rëndësishëm për realizimin e një projekti të ri dhe kjo gjë do ju lejojë që të merrni një rol vendimtar në karrierën tuaj. Duhet të jeni më të hapur dhe pozitiv sa i takon fushës së ndjenjave. Ky është momenti më i mirë për të kërkuar shpirtin binjak.
Shigjetari-Kjo është një javë e rëndësishme për të përcaktuar më qartë objektivat tuaja dhe për të hedhur bazat solide për të ardhmen tuaj profesionale. Duhet të tregoni më shumë kujdes për shëndetin tuaj fizik, sidomos nëse keni sfida me të cilat duhet të përballeni. Horoskopi i kësaj të mërkure mbron historitë e reja të dashurisë, ndaj jini më spontan dhe të pavarur.
Bricjapi-Dikush mund t’iu akuzojë se jeni shumë dembel dhe apatik dhe për pasojë kjo ditë rrezikon që të mos ecë mbarë. Ndoshta ka disa shqetësime të cilat nuk ju lejojnë të përqendroheni siç duhet. Mos merrni vendime të nxituara!
Ujori-Këshillohet që në dashuri të mos keni shumë pretendime, sidomos nëse keni qenë pikërisht ju ata që jeni treguar të largët në raportin në çift. Çdo keqkuptim, mund të zgjidhet, por duhet ta hidhni ju hapin e parë.
Peshqit-Parashikohet një mbrëmje interesante për të rindezur ndjenjat, sidomos nëse gjatë javëve të fundit jeni ndjerë disi të lënë pas dore. Nga pikëpamja sentimentale, parashikohen të reja të rëndësishme, por duhet të jeni të gatshëm të bëni ndonjë sakrificë të vogël brenda një kohe të shkurtër.
Ndoshta diversion, ndoshta ka vërtet diçka në prapaskenë… por kryetarja e LSI-së Monika Kryemadhi thotë se marrëdhënia mes Ramës dhe Veliajt nuk është aq rozë.
E ftuar në emisionin “Përballë” në RTSH, Kryemadhi tha se ka informacione brenda PS-së, se Rama mund të mos e rikandidojë Erion Veliajn në bashkinë e Tiranës pasi Rama ndihet disi i kërcënuar nga Veliaj.
“Me informacionet e mia që kam, Veliaj mund të mos jetë më kandidat. Unë besoj se zoti Veliaj mund të jetë një konkurrencë shumë e madhe e Ramës… Rama në PR e imazh është bërë tashmë pak demode, dhe zoti Veliaj ka sjellë po themi një tjetër frymë. Kjo ndjenjë xhelozie do t’i hajë kokën zotit Veliaj.
Por deri atëherë do të kemi kohë. Ne nuk kemi akoma një kandidaturë për Tiranën. Sigurisht që po diskutojmë për një emër. E gjithë opozita e shikon përfaqësimin e saj në një front bllok kundër kësaj qeverisje” – tha Kryemadhi.
Vetëm para pak kohësh u bë i bujshëm debati se si duhet të paraqiten moderatoret, përsa i përket look-ut në emisionet televizive. Këtë debat e nisi Mustafa Nano, i cili e konsideronte si të tepruar veshjet e Ilda Bejlerit dhe Bora Zemanit pasi paraqesin një imazh seksist në ekran, ndryshe nga misioni kryesor i televizionit që është edukimi i audiencave.
Jo vetëm Muçi, por tashmë edhe Olti Curri e ka prekur pak këtë temë duke u kapur me veshjet e dy spikereve të njohura.
Blogeri i famshëm ka postuar në Instastory fotot e spikereve, Fabiola Hoxha dhe Nisida Tufa, duke u fokusuar tek veshja e tyre dhe duke i cilësuar si veshjet e gabuara për të prezantuar në ekran duke qenë se janë veshje për plazh dhe palestër.
Nuk është përbindëshi që tregojnë, por as engjëlli që shfaqet kur flet me të nga afër. E fshehur midis këtyre skajeve, historia e Rrapi Minos, kreut më jetëgjatë të Prokurorisë së Përgjithshme, është diçka tjetër, që ngërthen në vetvete dramën e ngjarjeve tronditëse, ku firma e tij ka qenë përcaktuese në fatalitetin e dhjetëra njerëzve dhe qasjen njerëzore në ato raste, kur ia kanë lejuar rrethanat për të evituar sa të mundej krimet përbindëshe që prodhonte regjimi.
Rrapi Mino duke rrëfyer për “Panorama”
Tani në moshën 90-vjeçare, kur ka lënë prapa bëmat e detyrës së hershme dhe vitet e jetës nën akuzë për krime kundër njerëzimit, rropatet në ritualin e zakonshëm në shoqërinë e një grupi të njohurish e ish-kolegësh, që rrallohen dita-ditës pa dashur t’u kthehet kujtimeve, as atyre të dikurshme kur shkëlqente në karrierë dhe as atyre të mëvonshme kur përpëlitej në qeli si i dënuari VIP në Shqipërinë e postdiktaturës.
Ai zyrtari i rëndësishëm i regjimit, që detyra ia kërkonte të përballej me një dinamikë të jashtëzakonshme, tashmë e nis dhe mbaron ditën me çapitjen nga shtëpia afër Ushtarit të Panjohur në qendër të Tiranës deri te kafja e preferuar te Pazari i Ri. I lodhur nga pesha e viteve dhe sëmundjet e moshës së thyer, ka hequr dorë nga vizitat pa kriter te miqtë e shokët dhe sidomos nga lëvizjet jashtë Tiranës.
Shfaqet shumë rrallë vetëm te zyra e veteranëve afër Bankës Kombëtare, për të marrë pjesë në veprimtaritë e shoqatës së Dëshmorëve të Atdheut, si i vetmi angazhim shoqëror, që preferon ta kryejë me pasion, kuptohet për aq sa ia lejojnë mundësitë. Ka kohë që e ka fshirë nga axhenda shfletimin e gazetave të përditshme dhe ndjekjen e lajmeve në televizor. Kjo jo thjesht për mungesë interesimi, po, më së shumti, për një obsesion të çuditshëm, që i shkakton prania e medies dhe e njerëzve të saj. I prerë për të refuzuar çdo kontakt me gazetarët, nuk ka lënë rast pa kthyer mbrapsh ofertën e çdo njërit syresh për të biseduar e hedhur dritë mbi historitë e patreguar, a kur firmoste në emër të ligjit dhe Republikës.
Ky është Rrapi Minua sot, ish-zyrtari më i frikshëm i regjimit, që di shumëçka nga bëmat e tmerrshme të epokës së komunizmit dhe rezervohet tej mase t’i ndajë me të tjerët. E megjithatë, ne mundëm të depërtojmë paksa në “ishullin e vetmisë” që ai ka blinduar për t’i qëndruar larg të djeshmes, falë përpjekjeve të shumta dhe ndërhyrjes së disa miqve të tij të ngushtë. E patëm vështirë, tmerrësisht vështirë për të kapërcyer qëndrimin e tij kategorik për mos t’u prononcuar për gazetën. Sidoqoftë, bisedat disaditore në mirëbesimin e shoqërisë së tij të afërt, na dhanë mundësinë të mësojmë shumëçka nga historitë e dikurshme.
Zoti Rrapi! Ju keni qenë Prokurori i Përgjithshëm më jetëgjatë i regjimit të kaluar dhe keni përfaqësuar akuzën në proceset më të bujshme…
Ndoshta nuk është kështu. Unë kam qenë 14 vite në detyrën e Prokurorit të Përgjithshëm. Jam emëruar në vitin ‘76 dhe e kam mbyllur në vitin ‘90…
Sidoqoftë, 14 vite nuk janë pak…
Detyrën kam bërë, atë që më kushtëzonte ligji…
Po më parë, çfarë funksione keni kryer?
Në përgjithësi në organet e drejtësisë. E kam nisur si prokuror në rrethin e Fierit në vitin 1958. Sa isha diplomuar jurist në Institutin e Drejtësisë në Tiranë. Fakulteti i Drejtësisë u krijua disa vite më vonë. Punova aty 10 vite, pastaj shkova prokuror në Lushnjë. Në vitin 1971 u emërova drejtor i Drejtorisë Gjyqësore në Prokurorinë e Përgjithshme, ku punova dy vite. Në vitin 1973 më caktuan instruktor për organet e drejtësisë në Komitetin Qendror të Partisë. Në vitin ‘75 u riktheva në Prokurorinë e Përgjithshme dhe përfundimisht në vitin 1976 m’u besua detyra e Prokurorit të Përgjithshëm.
Pra, jeni nga juristët e parë që jeni diplomuar në shkollën shqiptare?
Ai ishte grupi i parë që certifikoi Instituti i Juridikut i krijuar në fillimin e viteve ‘50. Të gjithë ishin zgjedhur për nga cilësitë vetjake dhe tradita familjare. Filtri ishte rreptësisht rigoroz.
Që do të thotë se edhe ju vinit nga një familje me traditë në fushën e drejtësisë…
Jo, jo. Askush në fisin tonë, madje në krejt fshatin dhe krahinën tonë atëherë nuk trashëgonte një traditë të tillë në fushën e drejtësisë. Tradita familjare në këtë rast kishte të bënte me trashëgiminë atdhetare, me qëndrimin e familjes në vitet e luftës, apo me kontributin në aksionet e rindërtimit të vendit…
Me biografinë politike, me një fjalë…
Pavarësisht si tingëllon sot ky term, në atë kohë ishte kushti bazik që tregonte raportet me shtetin, shoqërinë. Unë vërtet nuk vija nga një traditë familjare në fushën e jurisprudencës, por vija nga një familje që e kishte përkrahur Luftën Nacionalçlirimtare që në ditët e para të saj. Në zonë, por dhe më tej njiheshim si familje dëshmori…
Familje dëshmori, kishit ndonjë vëlla dëshmor?
Kisha djalin e xhaxhait që ishte vrarë në luftë. Dhimitër Mino e quanin. Ai është shpallur dëshmor i atdheut që në ditët e para të çlirimit. Ishte bërë pjesë e Lëvizjes Antifashiste qysh kur studionte në Normalen e Elbasanit. U vra në ballë të betejës në fillimin e Operacionit të Dimrit ‘44 në malësitë e Skraparit. Ne jemi rritur e burrëruar me krenarinë për aktin e tij. Bile edhe sot ndjehemi po aq krenar sa dhe atëherë. Gjaku i dëshmorëve është në themelet e çdo shteti dhe shoqërie. Dikur, në vitet e para pas ’90-s, turma të eksituara u turrën dhe mbi varrezat e tyre dhe me motivin e antikomunizmit bënë çfarë mundën në vendprehjen e martirëve të kombit. Sot shteti ka filluar të kujdeset dhe për varret e ushtarëve pushtues…
Me çfarë akti zyrtar certifikoheshin dëshmorët në vitet e para pasluftës?
Me porosi të udhëheqjes politike, në fillim të vitit ‘46, u krijua një komision zyrtar për evidentimin dhe vlerësimin e të rënëve në luftë me pjesëtarë të Ministrisë së Luftës, të Ministrisë së Financave dhe asaj të Punëve Botore. Më 9 shtator të vitit ‘46 komisioni publikoi vendimin me kriteret për trajtimin e të rënëve në luftë. Që këtej nisi dhe puna për evidentimin dhe trajtimin e tyre. Të rënët në luftë deri atëherë ishin dekoruar me medaljen e kujtimit dhe trimërisë. Me hyrjen në fuqi të ligjit në fjalë, familjet e tyre filluan të marrin një shpërblim emergjence, siç quhej atëherë. Se ata që u vranë kishin qenë të rinj, kishin lënë prindërit, fëmijët. Me daljen e këtij ligji, prindërit e tyre, por edhe fëmijët, ata që ishin në moshë të vogël, përfitonin një pension diku te 3400 lekë në muaj. Shumë vite më vonë ligji u përmirësua dhe mori trajtën e një statusi special, që u quajt Statusi i Dëshmorit. Në zbatim të tij ka pasur kritere rreptësisht rigoroze…
Kishte privilegje në atë regjim një familje dëshmori?
Absolutisht asnjë privilegj. Familjarët e të rënëve jetonin e punonin si gjithë të tjerët pa asnjë dallim. Kush shkelte ligjin ndër ta, penalizohej si gjithë të tjerët.
A nuk ishte privilegj për ju e drejta e studimit për t’u diplomuar jurist?
Mua nuk më çoi në shkollë gjaku i Dhimitrit, por arritjet e mia, si një nxënës i shkëlqyer dhe një veprimtar shoqëror i përkushtuar. Nëse m’u besua kjo degë, padyshim këtu influenconte edhe besnikëria e familjes dhe të afërmve për regjimin, kontributi i tyre për zhvillimin e vendit…
E zgjodhët vetë si degë Juridikun, apo jua rekomanduan autoritetet zyrtare?
Ajo m’u akordua si bursë nga Komiteti Ekzekutiv i Lushnjës. Deri atëherë, nuk më kishte shkuar në mëndje një profesion i tillë. Mendoja për mësuesi, për agronomi, apo diçka tjetër, por jo për jurist. Juridiku asokohe, së paku për ne, njihej fare pak. Sidoqoftë, qëllova me fat dhe u diplomova jurist, në një kohë kur juristët në vend ishin të paktë.
Nga e nisët karrierën e juristit?
E nisa nga rrethi i Fierit. Aty e kam ushtruar për herë të parë funksionin e prokurorit.
Ju kujtohet gjyqi i parë?
Si jo, më kujtohet shumë mirë. Ishte një proces për një vjedhje banale. Një fshatar kishte marrë disa dërrasa të një pusi nafte që kishte dalë nga puna dhe ishte denoncuar në organet e Sigurimit për vjedhje të pasurisë socialiste. Ajo ishte dosja e parë e punës sime. Po dhe akuza e parë që mbrojta në gjykatë. Mbaj mend që personi në fjalë u dënua me tetë muaj burg. Me sa më kujtohet në vendimin e formës së prerë ia kaluan tetë muaj me kusht…
Po gjyqi i fundit…
Gjyqi i fundit ka qenë ai i Kadri Hazbiut dhe Fiqrete Shehut. E kam fjalën për pozicionin e prokurorit të çështjes. Se si Prokuror i Përgjithshëm më ka qëlluar të ndjek dhe disa procese të tjera që vijuan pas tij…
E keni fjalën për procese të tjera politike…
E kam fjalën për procese gjyqësore. Për prokurorin e asaj periudhe nuk kishte procese politike dhe ordinere, pavarësisht subjektit që ndiqej penalisht dhe statusit të tij. Busulla orientuese mbetej gjithnjë ligji. Ligji parashikonte çdo gjë. Prokurori zbardhte raportet e të akuzuarit me ligjin.
A nuk ishin gjyqe politike ato që procedonin me akuzën e sjellë nga Komiteti Qendror i Partisë dhe Enver Hoxha, si në rastin e grupit të Kadri Hazbiut?
Forumet partiake, si Byroja Politike apo Komiteti Qendror, procedonin kryesisht mbi rrezikshmërinë politike e shoqërore që paraqiste njëri apo tjetri. Patjetër që kjo nuk ishte pak në hetimet e mëtejshme, por aspekti penal ishte krejt tjetër. Akuza në këtë rast parashikonte një mori procedurash të rregulluara me ligj të veçantë…
Që parakuptonte kthimin e akuzës politike në akuzë penale?
Jo, jo. Të arrestuarit në selinë e KQ, i nënshtroheshin një procedure shumë të gjatë e komplekse.
Çfarë keni parasysh me të arrestuarit në Komitet Qendror?
E kisha fjalën për krerët e grupeve armiqësore që u zbuluan nga Partia në vitet ‘70-‘80. Si grupi i ushtarakëve, ai i sabotuesve në ekonomi, grupi i Kadri Hazbiut etj.. Pra, për ata që arrestoheshin fill pas mbledhjes së Plenumit të KQ.
Ata i arrestonte Komiteti Qendror…
Nuk i arrestonte Komiteti Qendror, por arrestoheshin në selinë e Komitetit Qendror, më saktë në sallën e mbledhjeve të Plenumit të KQ. Aty ua hidhnin prangat oficerët e Sigurimit. Deri te ky çast çdonjëri prej tyre gëzonte privilegjet dhe statusin e anëtarit të Byrosë Politike, apo të KQ. Kishte ndër ta që ishin ministra, zëvendësministra etj.. Futeshin në selinë e KQ me staturën e udhëheqësit, të shoqëruar me roje, me kobure në brez dhe dilnin prej andej me pranga në dorë…
Në çdo rast me urdhër arresti nga Prokurori…
Në asnjë rast me urdhër arresti nga Prokurori, madje Prokuroria nuk kishte dijeni për ata që kryqëzoheshin në selinë e KQ për vepra të ndryshme penale…
Si nuk kishte dijeni Prokurori i Përgjithshëm? Kush e lëshonte urdhërarrestin në këto raste?
Kjo ishte një procedurë speciale që realizohej pa dijeninë e Prokurorit të Përgjithshëm. Ne viheshim në lëvizje kur i pandehuri VIP kishte përfunduar në qeli. Detyra jonë fillonte pikërisht në këtë moment. Çfarë kishte ndodhur më parë me objektin e radhës, na vinte shkresërisht nga Ministria e Brendshme.
Çfarë ishte kjo procedurë speciale në rastin e të dënuarve VIP?
Një procedurë sekrete e kopsitur midis udhëheqjes së lartë të Partisë dhe krerëve të Sigurimit të Shtetit.
Pra, midis Enverit dhe kreut të Sigurimit…
Pak a shumë diçka e tillë. Po si operohej konkretisht, unë si prokuror nuk kisha dijeni, bile nuk ma lejonte as detyra të hulumtoja më tej. E quanim një procedurë të mirëbesuar, dhe aq. Ca më tepër që në qendër të saj ishte udhëheqësi kryesor i Partisë. Pastaj, mos të harrojmë natyrën e sistemit Parti-shtet, që do të thoshte që vija politike e saj përshkruante tërë veprimtarinë e institucioneve shtetërore…
Me një fjalë, ju noterizonit atë që ju servirte politika…
Nuk ishte tamam kështu. Pavarësisht që shtysa e parë, lënda në ngarkim të të akuzuarve vinte nga institucionet politike, ne, sipas platformës së Prokurorisë, zbatonim politikën penale mbi të cilën ngrihej akuza…/ panorama
Ajshe Haklaj motra e madhe e vëllezërve të vrarë Shkëlqim, Halil, Ylli dhe Fatmir Halkajt në pjesën e dytë të intervistës ekskluzive për Shqiptarja.com tregon se çfarë ajo di për ekzekutimin e Azem Hajdarit. Ajo sjell detaje se përse, ish presidenti dhe ish kryeministri Sali Berisha për këtë vrasje përfshiu edhe vëllezërit Izet dhe Ismet Haxhia. Në këtë rrëfim Ajshe Haklaj i jep përgjigje pyetjeve se a kishin një motiv vëllezërit Haxhia të përfshiheshin në këtë vrasje apo dënimi i tyre ishte një sajesë? Motra e madhe e vëllezërve Haklaj shpjegon se cili ka qenë roli i Jaho Mulosmanin në vrasjen e Azem Hajdarit. Ajo riprodhon edhe njëherë atë se çfarë i tha i vëllai Fatmiri se kush ishte personi që e nxori në pritë Azem Hajdarin.
Çfarë dini ju për çështjen Hajdari dhe si e argumentoni akuzimin e vëllezërve Haxhiaj nga Saliu?
Saliu guxoi të pohojë me gojën e tij se Izet Haxhia u dënua sipas pohimeve dhe akuzave të tij, e kjo do të thotë se të gjithë kundërshtarët e tij janë vrarë, dënuar, dhunuar e persekutuar sipas urdhrave dhe akuzave të tij. Kjo është një gjendje e mjerueshme e drejtësisë shqiptare dhe e vetë popullit sepse ai mund të vritet dhe të dënohet sipas orekseve të politikanëve ose të të shiturve te serbi. E kjo do të thotë përdorim shteti, për të arritur qëllimet e tij private e pushtetare, duke shpërfillur vitet e humbura të njerëzve dhe gjakun e derdhur. Fatmiri e tregoi ngjarjen duke thënë se “Saliu e detyroi Azemin të dilte të më vriste, ndaj ai e vrau atë dhe mua më bëri vrasës. Ne i kishim mbyllur problemet me Azemin, ndaj ai nuk kishte asnjë motiv që të më vriste mua, por ai si gjithmonë u bë vegël e Saliut”, – u shpreh Fatmiri.
Sipas jush përse për këtë vrasje u akuzuan dhe u dënuan me 40 vite burg në total Ismet dhe Izet Haxhia?
Saliu është i aftë në nuhatje dhe ai nuk mund të pranonte që të kishte pranë njerëz që kanë miqësi me Haklajt, të cilët nuk mund t’i joshte me poste e para kundër nesh, ndaj kjo ishte arsyeja që Saliu denoncoi dhe akuzoi Haxhiajt pa pasur asnjë bazë, dëshmi dhe fakt për një gjë të tillë. Por largimi i Izetit duhej motivuar dhe ky ishte edhe motivi më i mirë, që të justifikonte një gjë të tillë. Ismet Haxhia ka punuar për shumë vite me vëllanë tonë Halilin dhe shoqëria e miqësia e tyre nuk është zbehur kurrë, ndaj kjo mjaftonte që Saliu të godiste Haxhiajt dhe të largonte Izetin nga rrethi i të besuarve të tij.
Pas vrasjes së Shkëlqimit, Saliu nuk do të kishte më kthim prapa, ndaj ai e kishte nuhatur se planet e tij ndaj nesh nuk duhej t’i dinin Haxhiajt. Haxhiajt guxojnë të thonë atë që mendojnë, por unë nuk kam dëgjuar kurrë se Haxhiajt kanë bashkëpunuar ose vrarë njeri, ndaj këto kanë dalë vetëm nga goja e Saliut, i cili është vetë në gjendje të bëjë atë që nuk mund t’i shkojë njeriu në mendje, duke akuzuar të tjerët për krimet e veta. Kur njeriu nuk është i inkriminuar, duhet të ketë një arsye madhore ose jetike që të kthehet në vrasës, kështu që Haxhiajt nuk kishin asnjë motiv apo arsye që të bashkëpunonin për vrasjen e Azemit. Ata janë njerëz me karakter të fortë dhe të shkolluar, të cilët nuk mund të bashkëpunojnë në vrasje për interesa të të tjerëve.
Në qoftë se Haxhiajt do të shiteshin dhe do të bliheshin për poste e para, ata do të bashkëpunonin me Saliun për likuidimin tonë, sepse ai mund t’i paguante shtrenjtë dhe t’i gradonte e t’u jepte poste të larta brenda dhe jashtë vendit, kështu që nuk të jepet përshtypja se Haxhiajt mund të vrasin për llogari të të tjerëve. Saliu duhet të japë llogari për denoncimin, akuzimin dhe vitet e humbura nëpër burgje që u ka bërë Haxhiajve, pa pasur asnjë lloj baze dhe prove. Saliu nuk e njeh civilizimin dhe emancipimin, ndaj ai nuk mund të pranonte që shoqëruesit e tij të guxonin të respektonin kundërshtarët e tij, siç ishte rasti ynë me Haxhiajt, ndaj ai vendosi të largonte Izetin.
A besoni se një moment të caktuar Sali Berisha ka reflektuar për vrasjen e Azem Hajdarit cilësuar si vrasje e shekullit?
Unë jam e bindur se Saliu nuk u merakos fare për vdekjen e Azemit, sepse ai i kishte bërë planet mjaft mirë kur e detyroi Azemin të dilte për të vrarë Fatmirin, sepse përndryshe ai do të lajmëronte policinë, në qoftë se ndihej i pasigurt me qëndrimin e Fatmirit në oborrin e PD-së. Por pse vallë ndihej i pasigurt, apo Saliut i erdhi në mendje se lajmin për vrasjen e Shkëlqimit e mori vetë ai përpara familjes së Shkëlqimit. Oborri i PD-së nuk ishte oborri i ambasadës së tij. Saliu ishte i sigurt që njëra palë do të vritej, por ai e kishte llogaritur mirë që të përfitonte në të dy rastet, siç edhe u vërtetua.
Shpata e Saliut priste në të dyja anët, duke përfituar politikisht nga njëra anë, dhe duke eliminuar kundërshtarët nga ana tjetër, por njëkohësisht duke gjetur motivin për të larguar Izetin dhe akuzuar edhe vëllanë e tij, të cilët nuk po e kuptonin që duhej distancuar nga Haklajt, të cilët Saliu i donte të vdekur. Saliu ishte tashmë i bindur se Haxhiajt nuk do të përfshiheshin në betejën kundër Haklajve. Këto janë arsyet që e kanë shtyrë Saliun për të akuzuar dhe denoncuar Haxhiajt, të cilët nuk mund t’i përdorësh ku të duash dhe si të duash. Ata janë njerëz të vendosur në parimet e tyre. Kapacitetet e tyre nuk lejojnë të bëhen bashkëpunëtorë krimi. Familja e tyre historikisht ka qenë dhe mbetet një familje dinjitoze, e respektuar dhe aspak vrasëse.
A keni lidhje gjaku me Jaho Mulosmanin dhe cili ka qenë roli i tij në vrasjen e Azem Hajdarit?
Saliu denoncoi Jaho Mulosmanin si vrasës të Azem Hajdarit, duke i mohuar edhe mbiemrin e tij Mulosmani. Në Shqipëri dhe në të gjithë botën, njerëzit thirren në mbiemër dhe jo në emrin e babait, por siç duket, edhe ne gabojmë që nuk e thërrasim Saliun, Sali Rama. Babai i Jahos u vra ndërsa po shkonte në punë. Ai ishte punonjës i SHIK-ut dhe nuk kishte asnjë lidhje me krimin. Vrasja e tij nuk është zbardhur sepse Saliu nuk ka urdhëruar që të zbardhet vrasja e tij, por ka urdhëruar që t’i burgoset edhe djali i tij, vetëm e vetëm se është daja dhe miku i Haklajve. Unë mendoj se Sali Rama nuk kishte kurajë të thoshte mbiemrin e Jahos, sepse e dinte mirë që po akuzonte pa baza një pjesëtar të një familjeje e fisi mjaft të njohur, siç ishin Mulosmanët. E pikërisht banesa e Jahos ishte ajo banesë në të cilën është bërë Konferenca e Bujanit, që mori vendimin për bashkimin e trojeve shqiptare pas Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare, ku dhe stërgjyshi i Jahos, Sali Man Mulosmani, ka qenë deputeti i parë në rrethin e Tropojës. Gjithashtu, dy prej nipave të tij kanë qenë komandantë batalionesh në Brigadën e 25-të sulmuese gjatë luftës dhe po në këtë luftë ka rënë dëshmor kundër gjermanëve vëllai i gjyshit të Jahos, emrin e të cilit e mbanë vetë Jaho.
Pikërisht burrat e kësaj familjeje patriotike dhe atdhetare shoqëruan deri në vdekje dhe luftuan heroikisht krah për krah heroit të popullit Bajram Curri deri në çastet e fundit të jetës së tij. E ky fis i njohur për besë e burrëri, patriotizëm e atdhedashuri, nxori edhe Heroin e Popullit Mic Sokoli, i cili e hodhi në erë topin me gjoksin e tij. Ndaj unë mendoj se edhe nëna jonë e cila vjen nga kjo familje, nuk u dorëzua kurrë, por qëndroi si një përmendore edhe pse monstra Berishiane i mori katër nga fëmijët e saj. Ai e akuzoi dhe e denoncoi publikisht Jaho Mulosmanin pa baza e fakte, dhe me gjyqe të montuara e gjyqtarë të komanduar, duke e dënuar me burgim të përjetshëm, vetëm e vetëm se ishte ndodhur në një vendngjarje, ku ngjarjen e kishte kurdisur vetë Saliu.
Cili është mesazhi yt ndaj drejtësisë shqiptare?
Njerëzit duhet të jenë të barabartë para ligjit dhe Saliu duhet të përgjigjet për krimet e tij kundër njerëzimit. Ai e konsolidoi pushtetin e tij me gjakun e shqiptarëve. Saliu mashtroi, manipuloi, bashkëpunoi me qarqe antikombëtare dhe vrau e preu të gjithë ata që i dolën përpara në betejën e tij për një sulltan absolut. Saliu bleu vota për të sunduar, sepse ne jemi të bindur se ai nuk ka fituar asnjëherë në zgjedhje. Ai vrau dhe akuzoi njerëz të pafajshëm vetëm e vetëm se ata nuk mohuan lidhjet e tyre me kundërshtarët e tij. Ai vodhi e plaçkiti paratë tona, bërtiti e u çor deri në babëzi, duke bërë edhe takime të fshehta në kurriz të çështjes kombëtare. Ai solli vëllavrasjen, të cilën e kishim harruar, boshatisi banesa me krimet e tij dhe solli mesjetën këmbëkryq në vatrat tona, ku u mbyllën fëmijë brenda katër mureve për t’i shpëtuar hakmarrjes në demokracinë e Saliut.
Nuk mund ta imagjinoj dot se si arrin ai njeri të justifikojë te vetvetja e tij gjithë ato viktima këtej dhe andej kufirit, për të cilat, ai dhe vetëm ai, është humbësi i jetëve të tyre, ku shumë prej tyre janë edhe fëmijë. Nuk e di se çfarë mund të bëjë njeriu në kushte të tilla ku vetëm vdekja të pret, ku të gjitha strukturat shtetërore funksionojnë në sinkroni të plotë dhe të bindura për të realizuar mllefet e një njeriu që nuk ndalet as përpara gjakderdhjes për konsolidimin e pushtetit të tij. Unë e kam thënë me forcë gjatë gjithë kohës që, pavarësisht se cilit krah i përkasin njerëzit, ligjet duhet të veprojnë njëlloj. Në qoftë se njeriu vret në kushtet e vetëmbrojtjes ose edhe në rrethana të tjera të caktuara, ai duhet të ndalohet, të hetohet dhe sipas ligjeve të caktuara të kryejë dënimin, kurse familjarët, miqtë, shokët dhe të afërmit duhet të vazhdojnë jetën e tyre, ku shteti duhet të sigurojë kushte e mundësi.
Për të gjitha vrasjet që rrëfeni në këtë intervistë. Cili ka qenë roli prokurorisë së Tropojës në vënien përpara përgjegjësisë të autorëve?
Të vetmin interesim që kishte Prokuroria e Tropojës në kohën e Saliut për çështjet tona dhe denoncimet që ne kishim dorëzuar në prokurori, ishte se kush i kishte shkruar denoncimet dhe e kujt ishte kaligrafia e shkrimit, dhe kjo përsëri quhej prokurori dhe përfaqësonte një institucion aq të rëndësishëm. Dhe ky interesim i prokurorisë së telekomanduar të Saliut kishte për qëllim jo vetëm të mos zbardhte vrasjet tona, por edhe të kryente hetime kundër nesh nga vetë denoncimet tona.
Për gjithçka të thënë më sipër, unë kam shumë e shumë detaje të tjera, dokumente, dëshmi e prova, të cilat vërtetojnë më së miri thëniet e mia, por do t’i vë ato në dispozicion të drejtësisë atëherë kur drejtësia të mos jetë e ndikuar dhe kur ajo të zbatojë ligjet dhe jo urdhrat duke dënuar njerëz në bazë të akuzave që kanë bërë liderët, të cilët akuzohen për krime kundër njerëzimit duke përdorur forcën e shtetit dhe për njëmijë e një lidhje kriminale anë e kënd botës.
Si jetoni ju në Suedi, çfarë bëni atje?
Ne u dëbuam me forcë nga atdheu ynë nga vetë shteti Berishian, ku pas pesë vitesh në shtetin suedez, ku për një vit e gjysmë kam qëndruar si azilante pa të drejtë shkolle, kam arritur të punoj në profesionin tim si mësuese e legjitimuar suedeze. Punojë me të njëjtat grupe moshash që kam punuar në vendin tim, duke dhënë edhe gjuhën vendase. Mendoj se jam një ambasadore e mirë e familjes sime dhe e vendit tim aq të shtrenjtë këtu, në shtetin e largët suedez.
Ndihem e vlerësuar dhe e mbështetur qoftë nga fëmijët dhe nipërit e mbesat e mi të mrekullueshëm, por edhe nga shteti suedez dhe veçanërisht nga lagjja ku jetoj dhe nga kolegët e mi të punës. Nuk më mungon asgjë materialisht, por shpirti dhe mendja ime kullosin në ato fusha e male të gjelbëruara ku do të ishte “balta më e ëmbël se mjalta”. Jam e interesuar ndaj ndjek zhvillimet në vendin tim dhe mbi tavolinën time të punës ndodhet flamuri shqiptar. Kolegët e mi të punës ndjekin më me interes zhvillimet në Shqipëri, tani që një shqiptare është kolegia e tyre.
Nëse mendoni se vapa iku me gushtin e keni gabim. Sinoptikanët parashikojnë se 10 fitëshi i dytë i shtatorit të jetë i ngrohtë dhe me diell. Sipas Meteoalb shirat priten gjatë periudhës 15 – 20 shtator, kryesisht në ekstremet Veri – Juglindje dhe më pak të rrezikuara paraqiten zonat Lindore dhe Qendrore.
MOTI NE VIJIM: mbetet 10-ditëshi i dytë i shtatorit kryesisht i kthjellët me kohë të përkohshme gjatë pasditëve ndërsa shirat priten gjatë periudhës 15-20 shtator, kryesisht në veri-Juglindje ekstremet dhe më pak të rrezikuara paraqiten zonat Lindore dhe Qendrore.
Temperaturat mbeten të larta, mesatarisht 4 ° C mbi vlerat tipike të fillimit të vjeshtës, më e ndjeshme kjo anomali gjatë orëve të mesditës duke bërë që periudha 10 – 15 shtator të mbetet e favorshme për pushuesit (përjashtuar erën e cila shpeshherë bëhet problematike në bregdet ). Sipas zonave, temperaturat ekstremale gjatë këtij 10 ditësh presin të variojnë nga 10-11 ° C minimalet në zonën malore deri 26 – 29 ° C maksimumi gjatë mesditës; nga 18 – 21 ° C vlerat e mëngjeseve deri ne 29 – 33 ° C maksimumi ne Ultësirën Perëndimore
Procesi i dixhitalizmit ka ndodhur edhe në Itali 6 vite më parë. Por ndryshe nga Shqipëria në Itali dekoderat janë dhënë falas nga qeveria italiane për qytetarët e vet. Pra, qytetarët italianë të cilët kanë një rrogë mesatre prej 1600 eurosh i kanë marrë falas dekoderat për televizonin, ndërsa në Shqipëri, ku paga mesatare është rreth 200 euro, dekoderat po u shiten nga qeveria, qytetarëve me çmime deri nga 25-30 euro për një dekoder.
Qeveria ka mashtruar opinionin publik sikur ka dhënë 80 mijë dekodera falas, ndërsa e vërteta është ndryshe. Ato dekodera janë tenderuar nga qeveria dhe paratë e tyre janë marrë nga xhepat e taksapaguesve. Pra, qeveria nuk ka dhënë asnjë dekoder falas.
Ajo çfarë është akoma më e rëndë në këtë aferë të pistë të qeverisë që po u vendos një tjetër taksë shqiptarëve është se paratë shkojnë për llogari të dy kompoanive të afërta me qeverinë, të cilat në përfundim të këtij procesi llogarisin që të fitojnë rreth 30 milionë euro nga xhepat e varfër të shqiptarëve.
Revoltë dhe urrejtje ka shpërthyer në rrjetet sociale ndaj Ramës, pas ndërprerjes së transmetimeve televizive në formatin analog në zonën Tiranë- Durrës në dy prej qarqeve më të mëdha të vendit, Tiranë dhe Durrës.
