Aurora

Shën Valentini është tashmë dita kur të gjithë kremtojnë mbi dashurinë dhe romancën, duke e surprizuar njeri-tjetrin shpesh herë me dhurata apo gjeste të ëmbla.

Por origjina e këtij festivali me ëmbëlsira dhe perëndi dashurie është në fakt e errët, e përgjakshme – dhe pakëz e ngatërruar

Ndonëse askush nuk ka treguar me saktësi origjinën e saktë të kësaj feste, një vend i mirë për t’ia filluar është Roma e lashtë, ku burrat u vardiseshin grave, duke i … goditur.

Romakët e egër e të çmendur

Nga 13 shkurti deri në 15 shkurt, romakët festonin festën e Lupercalias. Burrat flijonin një dhi dhe një qen, më pas i rrihnin gratë me lëkurën e kafshëve që sapo kishin therur.

Noel Lenski, historian në Universitetin e Colorados shprehet se:

Romantikët romakë ishin të dehur. Ata ishin lakuriq. Gratë e reja në fakt viheshin në resht që burrat t’i godisnin.

Ato besonin se kjo gjë do i bënte më pjellore.

Romakët e lashtë mund të jenë gjithashtu përgjegjës për emrin e ditës sonë moderne të dashurisë.

Perandori Claudius II ekzekutoi dy burra – të dy quheshin Valentin – në 14 shkurt të viteve të ndryshëm, në shekullin e tretë.

Martirizimi i tyre u nderua nga Kisha Katolike, me festimin e Ditës së Shën Valentinit.

Më pas, Papa Gelasius I i ngatërroi gjërat në shekullin e pestë, duke kombinuar Ditën e Shën Valentinit me Lupercalian, për të dëbuar ritualet pagane. Por festivali ishte më shumë një interpretim teatror i asaj që kish qenë dikur.

Përreth të njëjtës kohë, normanët festonin Ditën e Galatinit. Galatini ishte “dashnori i grave”.

Në një moment, gjasat janë që ky të jetë ngatërruar me Ditën e Shën Valentinit, qoftë edhe sepse kanë një tingëllimë të ngjashme.

Shekspiri në dashuri

Me kalimin e viteve, festa sa erdhi e u bë më e ëmbël. Chauceri dhe Shekspiri e romantizuan në veprën e tyre, dhe ajo fitoi popullaritet në të gjithë Britaninë, si dhe pjesën tjetër të Europës. Kartolinat e bëra me dorë u shndërruan në “tokens-du-jour” në Mesjetë.

Me kalimin e kohës, tradita mbërriti edhe në Botën e Re. Revolucioni Industrial solli kartolinat e prodhuara në shtypshkronja e fabrika, në shekullin 19. Dhe në vitin 1913, Hallmark Cards i Kansas City, nisi prodhimin masiv të letrave të Shën Valentinit. Që atëherë, shkurti nuk ka qenë më i njëjti.

Sot, kjo festë është një biznes i madh: Sipas studimeve të tregut të kryera nga IBIS ëorld, shitjet në ditën e Shën Valentinit arritën 17.6 miliardë dollarë vitin që kaloi; këtë vit pritet të arrijnë 18.6 miliardë dollarë.

Ndoshta e ka thënë atë për një qëllim të mirë, por kushdo që ka shqiptuar shprehjen “Veprimet janë më të forta se fjalët”, kurrë nuk ka pasur fëmijë. Në fakt, fëmijët mësojnë shumë për komunikimin, dhe si funksionojnë gjërat duke shikuar dhe dëgjuar bisedat tona me partnerin. A jeni kaustik? Kështu do të jenë dhe ato.

A je i zemëruar? Me shumë mundësi dhe ata do të zemërohen. Nëse përdorni fjalë të këqija, ata do të ndjekin shembullin. Natyrisht, kjo vlen edhe për aspekte më delikate: ato fraza “të hedhura në të”, në të cilat mund të futesh. Pas bisedës me ekspertë të marrëdhënieve të tilla, ne kemi përpiluar një listë të shprehjeve në dukje të padëmshme që do të ishte më mirë të mos përdoreshin para fëmijëve.

“Je shumë i ndjeshëm”

Në përgjithësi, askush nuk ka të drejtë t’i tregojë një personi tjetër se çfarë duhet të provojë. Ky zakon i keq u dërgon një mesazh negativ fëmijëve. “Një deklaratë e ngjashme vë në pikëpyetje ndjenjat e bashkëshortit, duke sugjeruar se ai nuk ka të drejtë të ndihet i trazuar”, thotë Kimberly Hershenson, psikologu i një çifti në Nju Jork. “Askush nuk mund t’iu tregojë se çfarë është reagimi më i përshtatshëm për një situatë të veçantë, ajo ka të bëjë me ndjenjat tuaja”.

“Nuk më intereson”

Nëse bashkëshorti ju kërkon një mendim, duke iu përgjigjur “Nuk më intereson” ju do të dërgoni një sinjal të një interesi të vogël për atë që po përpiqet të komunikojë “, shpjegon Hershenson. Ka mënyra më të këndshme për të shpjeguar se ai bën të njëjtën gjë për ju nëse urdhëroni një ushqim indian ose një tajlandez, nuk bën ndonjë ndryshim, sepse 1) ata janë të dy të shijshëm dhe 2) pas një dite të gjatë që nuk dëshironi të shqetësoheni për atë problem në mënyrë specifike. Po, po, ju dëshironi një pjesë të dyfishtë të hudhrave.

“Jam i zënë”

Qeniet njerëzore janë gjithnjë e më shumë të lidhura dhe ende, për disa arsye, gjithnjë e më shumë vetëm – dhe kjo frazë mund të jetë pjesë e shpjegimit. “Duke thënë se jeni të zënë, ndërsa vazhdoni të bëni atë që po bëni (të tilla si dërgimi i mesazheve ose kontrolli i postës elektronike), do t’ju bëjë të ndiheni sikur partneri juaj po kërkon opinionin tuaj”, thotë Hershenson. Për më tepër, ai shton se këto fjalë dërgojnë një sinjal të gabuar për fëmijët: ata do të kenë përshtypjen se nuk janë mjaft të rëndësishme për ju.

“Duhet të shkoj në palestër, trupi im është …”

Ndoshta ka qenë një kohë që nuk mund t’i shihni dot më këmbët, por komentet e tilla kanë një efekt zinxhir mbi imazhin që fëmija juaj do të ketë për veten e tij, shpjegon Dr Fran Ëalfish, një psikoterapeut i familjes dhe me përvojë në Beverly Hills. “Nëse fëmija të sheh duke u peshuar çdo ditë dhe dëgjon kur ankohesh se je shëndoshur, mund të krijojë një perceptim jo të shëndetshëm të trupit. Gjithmonë jini shumë të vetëdijshëm për shkak se secila prej fjalëve tuaja, çdo gjest i juaj, do të jenë një standard për mënyrën se si fëmijët do t’i marrin mesazhet.

“Të pata thënë”

Askush nuk e pëlqen këtë shprehje dhe sigurisht nuk ndihmon në shtëpi, paralajmëron Johan R. R. Bennet, këshilltar psikiatrik dhe autor i Njeriut Popullor. “Mund të duket e padëmshme ti kujtoni bashkëshortit se keni pasur të drejtë, por nga kjo fëmijët kuptojnë se në komunikim duhet të fitosh patjetër dhe jot ë arrish një qëllim të përbashkët”.

“Shiko çfarë ke bërë”

Këto fjalë tregojnë se gabimi është një problem serioz, i cili nuk është shumë konstruktiv, përveç që është i pasjellshëm. “Përkundrazi, nënvizoni faktin se gabimi është korrigjuar për të mirën e të gjithëve”, shpjegon Bennet. “Gabimet duhet të shihen si mundësi për të mësuar, jo si dështime”.

“Nuk ndihmon kurrë në shtëpi”

Të nxjerrësh në pah se një partner “kurrë” nuk ndihmon me punët e shtëpisë, do të thotë se nëse je shumë e zënë për t’iu dedikuar punëve të shtëpisë, atëherë nuk do të duhet të bësh pjesën tënde, thotë Bennet. “Gjithashtu, duke kaluar shumë kohë në shtëpi, fëmijët duhet të kuptojnë se bashkëshorti po kontribuon në jetën familjare në mënyra të tjera po aq të rëndësishme, siç është puna jashtë shtëpisë, kështu që nuk po rri kot.

/Shqip