Sot dhe ditët në vazhdim mos bëni më vetëm kontrollet rutinë. Ju duhet të shikoni edhe për shenjat apo ndryshimet e çuditshme në trupin tuaj. Këtu janë disa që ne i neglizhojmë shpesh:
20 shenjat që mund të jeni të prekur nga kanceri
1.Frymëmarrje me vështirësi, kjo është për kancerin e mushkërive.
2.Kollë dhe dhimbje gjoksi – disa lloje të kancerit si mushkëria dhe leuçemia, e bëjnë kollën një shenjë të shpeshtë. Duket si kollë ose bronkit, por është më shumë se kaq. Gjithashtu dhimbja e kraharorit mund të shkojë nga gjoksi në shpatull dhe poshtë krahut
3.Ethe dhe infeksion- mund të jeni të prekur nga leuçemia. Leuçemia bën që palca të krijojë qeliza të sëmura të gjakut.
4.Vështirësi në kapërcim nënkuptojnë kancerin e gojës ose të ezofagut ose kancerin e mushkërive.
5.Ënjtja në nyjet limfatike të qafës / sqetullës / ije do të thotë se sistemi limfatik mund të jetë me kancer.
6.Më shumë gjakderdhje sesa zakonisht – kjo mund të nënkuptojë që qelizat e kuqe të gjakut dhe trombocitet janë prekur.Mund të jeni me leuçemi.
7.Dobësi / lodhje –duhet të shikoni edhe për shenja të tjera. Nëse jeni çlodhur mjaftueshëm, por ende ndjeni lodhje, konsultohu me mjekun.
8.Ndiheni të fryrë ose keni shtuar peshë – gratë me kancer në vezore kanë simptoma të tilla për një kohë më të gjatë.
9.Ndiheni të ngopur dhe keni më pak oreks – një shenjë tjetër e kancerit të vezoreve. Gratë hanë më pak sepse ndihen të ngopura.
10.Dhimbja e legenit dhe dhimbja e barkut – kjo do të thotë kancer në vezore.
10 arsye të tjera që vuani nga kanceri
Gjak në zorrën e trashë- kjo është shenjë e qartë e kancerit të zorrës së trashë ndaj shkoni menjëherë te mjeku.
2.Humbja e çuditshme e peshës – kjo mund të jetë kancer i zorrës së trashë ose kancer i traktit të tretjes. Do të thotë se kanceri është tani në mëlçi, kështu që trupi nuk mund të trajtojë siç duhet mbeturinat.
3.Dhimbje të forta të barkut mund të jenë të lidhura me kancerin e zorrës së trashë.
4.Dhimbje në gjoks dhe ënjtje – mund të jeni të prekur nga kanceri i gjirit.
5.Ndryshimi i qafës së mitrës – shenjë e përbashkët e kancerit të gjirit.
6.Dhimbje anormale gjatë periudhës së menstruacioneve mund të jetë simptomë e kancerit të mitrës.
Fytyra e fryrë – disa pacientë të kancerit të mushkërive thonë se kanë fytyrë të fryrë dhe të kuqe.Kjo mund të jetë si pasojë e tumoreve të vogla të mushkërive .
8.Ndryshime në lëkurë përtej gjendjes normale, mund të jetë shenjë e kancerit të lëkurës.Bëj një kontroll të thonjve por dhe të gjithë trupit.
9.Ndryshimet e thonjve mund të jenë simptomë e kancerit të mushkërive ose kancerit të lëkurës nëse keni njolla kafe dhe të zeza, nën thonj. Thonjtë e zbehtë dhe të bardha janë shenjë e kancerit të mëlçisë.
10.Dhimbje mesi ose në anën e djathtë mund të jenë shenjë e kancerit të mëlçisë. Gjithashtu kanceri i gjirit e bën këtë dhimbje për shkak të pozicionimit, nëse kanceri ka prekur tashmë brinjën.
Poblemet familjare midis nuses dhe dhe vjehrres jane akoma nje plage per shoqerine shqiptare. Djali i martuar me dy femije i dergon nje leter ndjese nenes se tij pasi nuk kishte reaguar ne lidhje me sherret qe kishte pasur me nusen e tij duke i derguar nje leter asaj Kjo leter qe po shkruaj eshte nje mesazh per burrat qe mos ti harrojne nenat dhe do ti kerkoja grave qe nje here te vihen ne poziccionin e burtit te tyre Une jam nga jugu i Shqiperise nga qyteti i luleve. Tani jam babai i dy femijeve Babai im ka qene oficer kurese ime me shefe kuzhine. Ne kohen kur prindet e mi do beheshin me femi babai im u transfrrua ne kufi per dy a tre muaj. Ai u gezua shume kur ime me i tha qe ishte shtatezane e puthte dhe i fliste shpesh barkut te saj. Nje dite kur po kryente sherbimin ushtarak , nje pushk u shkrep pa dashje duke e lene ne vend babain tim. Kjo ishte nje dhimbje e madhe per nenen time qe dhe sot qe eshte 65 vjec e kujton me lot ne sy tim ate. Une vazhdova studimet e larta dhe u dashurova me nje vajze nga Shqiperia e mesme.
Ditën që i tregova sime mëje që isha dashuruar me një vajzë dhe nuk e dija nëse do t’i pëlqente edhe asaj, ajo më tha:
“Nëse të pëlqen ty, të jesh i sigurt se do të më pëlqejë edhe mua. Nëse do të të bëjë ty të lumtur, ta dish se do të vdes si nëna më e lumtur në këtë botë. Kjo është gjëja e vetme dhe e fundit që dua të shoh” – më përqafoi, më puthi e ndërkohë qante, por këtë radhë ishin lot gëzimi.
Ndenjëm një vit të fejuar dhe vendosëm të martoheshim. Edhe gratë e lagjes mbaj mend që kanë dalë kanë pastruar gjithë rrugicën, se “martohet Halimi, thoshin, ajka e fëmijëve”.
Sigurisht, të sapomartuar ishim të lumtur. Edhe ime shoqe ishte e qetë dhe e sjellshme. Pati fat e filloi punë shumë shpejt sepse një grua e nderuar doli në pension, por nuk është e thënë që gjërat të jenë gjithmonë mirë.
“Kjo s’hahet” – ulëriti një ditë ime shoqe sapo u ulëm në tavolinë kur u kthyem nga puna. I rashë pak me këmbë, për t’i dhënë të kuptonte që mund ta thoshte më butë, por s’fola. Nëna ime reagoi e para.
“Më iku dora e lëshova kripë pak më shumë se normalisht, por kam bërë gati darkën. Të të jap nëna ca nga ajo, se e rregullojmë pastaj?” – tha, ndërsa e mbajti gjithë nervin përbrenda.
Ky ishte acarimi i parë mes të dyjave, por jo i fundit. Kur u ula për të fjetur, u përpoqa me të mira t’i thoja sime shoqeje se imja ishte një nënë e veçantë që kishte sakrifikuar rininë e vet për të më rritur mua.
Ajo mund të më kishte abortuar menjëherë pas vdekjes së babait, por më lindi dhe më rriti mes gjithë mirave. Nusja, me gjysëm zëri, më kërkoi falje dhe fjetëm.
Pas disa kohësh edhe ime shoqe mbeti shtatzënë dhe sigurisht që u lumturuam. Gjatë gjithë shtatzanisë së gruas, ime më gatoi, lau, hekurosi e bëri gjithë punët.
“S’dua që të lodhesh fare, dua të më bësh një nipçe apo mbeskë të shëndetshme, pa punët e shtëpisë këtu janë. Kur të kem fuqi për t’i bërë do t’i bëj, kur s’kam, do t’i lëmë, po ti nuk do të prekësh asgjë me dorë.”
Kështu, ime shoqe ndenji si bijë mbreti jo vetëm gjatë shtatzanisë, por edhe pas lindjes së vajzës. Bëri vetëm gjysmën e lejes së lindjes se sigurisht, ishte nëna ime në shtëpi. Arriti deri aty sa, kur gruaja filloi punë, ime më tha që ta kalonim krevatin e vajzës nga dhoma e saj.
” Vajza qan natën se ajo është bebe, ndërsa ju duhet të shkoni në punë në mëngjes. Pastaj, ajo me mua po rri gjithë ditën…”
E kështu, krevati i vajzës kaloi nga dhoma e nënës sime, kurse unë e ime shoqeflinim e rehatoheshim si të ishim adoleshentë. Por e pushuar dhe e rehatuar siç ishte gruaja ime, sigurisht që do të nxirrte vickla për mirërritjen e vajzës.
“Pse s’ia ke larë buzët, moj mama? Shiko si duket çupa, sikur ka dalë nga kazani i plehrave! “– ulëriti një ditë sapo u kthyem nga puna.
Nga natyra jam burrë i durueshëm dhe i pallafe, por në atë moment më vloi gjaku. Më kujtohet vetëm që pashë krahun tim të ngrihej lart dhe kam dëgjuar zhurmën e shëmtuar që bëri ndërsa u përplas në fytyrën e bukur të gruas sime. Ajo ngriu dhe filloi menjëherë të qante. U nis për nga dhoma e gjumit që të mbyllte derën, por e ndoqa dhe arrita të hyja.
“Si ka mundësi të mos e kuptosh se ç’sakrificë po bën ime më që ne të dy të shijojmë gjithë martesën tonë? Si ka mundësi që nuk bën dot një krahasim të kushteve ku po rritet vajza jonë me fëmijët e tjerë që i ke spitaleve gjithë kohën? Vajza jonë shkon në spital vetëm kur ka vaksinat. Si dreqin arrin të mbyllësh sytë në këtë mënyrë?” – i thashë dhe dola nga dhoma.
Kur shkova në kuzhinë, gjeta time më që qante. Më kapi nga duart dhe më tha:
“Të lutem, drita e syve të mi, unë nuk jam e lumtur t’ju shoh juve të ziheni në këtë mënyrë. E bëj gjithçka që ju të dy të ndiheni mirë. I vetmi gëzim i imi është lumturia e familjes tënde” – më ktheu shpinën dhe vazhdoi t’i lante duart e buzët çupës.
E kaluam një javë në heshtje në shtëpi dhe gjërat filluan të qetësoheshin. Në fakt, heshtja kishte qenë vetëm në praninë time sepse ime shoqe kishte vazhduar të zihej çdo ditë me time më dhe ajo kurrë nuk hapi gojën të ankohej.
Pas dy vitesh, ime shoqe lindi djalin dhe filloi punë edhe më herët sesa me vajzën. Sigurisht, e kishte mendjen të fjetur që djali vetëm do të puthej e përkëdhelej nga nëna ime.
Ime më nuk pranoi as të çonte vajzën në çerdhe dhe i mbante të dy fëmijët. E kuptoja që lodhej dhe kur kthehesha mbasditeve, përpiqesha t’ia lehtësoja krahët në të gjitha mënyrat, ndërsa ime shoqe ruante thonjtë se mos i prishej manikyri.
Një ditë, ime më më tha se ishte gjyshja më e lumtur në botë.
“Jam jo vetëm gjyshe, po edhe nëna më e lumtur në botë. Kam lindur e rritur një djalë azgan dhe kam mbeskë e nip që më japin gjithë botën kur më zgjasin krahët të vijnë tek unë. E kështu fëmijët u rritën e u bënë për shkollë.
Ime më, si gjithmonë e urtë dhe e bindur, i çonte e i merrte nga shkolla e kopshti. Ndërsa vitet kalonin, ajo plakej e dobësohej. Në fillim mendova se e kishte nga mosha atë lloj dobësimi, sepse ajo nuk ankohej kurrë, por një ditë e pashë të ecte nëpër shtëpi duke u mbajtur për muri dhe i thirra mendjes. I shkova nga prapa dhe e mbajta.
“Të lutem, më thuaj, kështu ecën gjithë kohën apo pate ndonjë marrje mendsh tani për momentin?” – i thashë.
“Jam mirë bir”, – më tha ndërsa u kthye të më shihte dhe vetëm në atë moment pashë sytë e saj me lot. E gjithë bota m’u shkërmoq kur pashë ata lot dhimbjeje shpirtërore dhe fizike bashkë.
“Nesër do të shkojmë bashkë në spital”, – i thashë ndërsa e ndihmova të shkonte në banjë. E prita mbas dere dhe kur doli, e mora hopa për ta shtrirë në krevat.
“Për nesër gjej si të duash mundësinë të rregullosh fëmijët se mamanë do ta çoj në spital” – i thashë sime shoqeje.
Vizita në spital shkoi më për dreq sesa e kisha imagjinuar. Ime më ishte kujdesur për fëmijët e mi, për mua e për time shoqe, por pa patur asnjë dëshirë të vazhdonte të kujdesej për jetën e saj. Morëm ilaçet dhe e çova në shtëpi. U ula përkrah saj në krevat pasi e shtriva dhe fillova t’i flisja.
“Dua të të them diçka, e shtrenjta ime. Dashuria për ty është e njëjtë me atë që kam patur qysh ditën kur linda dhe kam pirë në gjirin tënd. Dhe të lutem, kuptoje se për mua je shumë e rëndësishme. E kuptoj që me time shoqe nuk shkoni mirë, por gruan s’e ndaj dot se janë dy fëmijët” – i thashë.
“Jooo, bir, mos ma shto dhimbjen” – foli me zërin e mekur.
“Atëherë do të bëjmë një pakt bashkë, ti do të kujdesesh për veten aq sa mundesh, ndërkohë që pasditeve do të kujdesem unë, por dije se nëse ti nuk kujdesesh për veten, unë do zihem e do ndahem e gruan time. Ti je më e shtrenjtë sesa krevati me atë, – i thashë dhe i përkëdhela faqen, e putha, qava bashkë me të dhe u nisa për në punë.
Atë ditë mbasdite, kur ime shoqe mbërriti në shtëpi, më gjeti me prerësen e thonjve në duar.
“Tani do presësh thonjtë e do t’i bësh ti punët. Mbaroi manikyri, fjalët e tua që plaka s’di të bëjë punë e gjithë yçklat e tua. Dhe ta dish që nëse edhe një herë të vetme do t’i thuash ndonjë fjalë nënës sime për ta lënduar më shumë se ç’ke bërë këto tetë vjet, ta dish se ne të dy do të takohemi vetëm në gjykatë”– i thashë ndërsa e shihja në dritë të syve.
E kuptoi që e kisha seriozisht gjithë ç’i thashë. Nga ajo ditë, ime shoqe pothuajse nuk foli më me time më, nëna ime u bë më mirë dhe e mori veten, por kujdesin për fëmijët e mi nuk e ka ndaluar as edhe një sekondë.
Tani jam më i qetë, por e kuptoj që i gjithë faji kishte qenë i imi. Jam rritur i llastuar dhe mendova se zgjat gjithë jeta ashtu. Tani, gruaja ime vazhdon t’i varë turinjtë herë pas here, por mua aq më bën, mjafton të mos ma ngacmojë mamanë.
Të lutem më fal nëna ime, ma bëj hallall gjithë vuajtjen që të shkaktova duke mos
Një nënë e mençur e cila i kishte tre djem dhe i kishte rritur me mundime të shumta pasi burri i saj kishte ndërruar jetë prej kohësh fillon tregimin e saj dhe thotë:
Unë i kam tre djem dhe të gjithë elhamdulilah janë martuar… erdhi koha që të ndahen dhe secili të dal në shtëpinë e tij…
Ende nuk dija se me cilin djalë të shkoj e ta kaloj pjesën e mbetur të jetës time dhe të shijoj pak rehati dhe lumturi në atë shtëpi në të cilën do të jetoj…
Më erdhi një ide dhe vendosa që natën e parë ta kaloj te biri im i madh, në mëngjes kur u zgjova kërkova prej nuses së tij të më sjell pak ujë që të marr abdes, pasi mora abdes dhe i fala dy reqate namaz, ujin e mbetur në enë e hodha mbi shtratin në të cilin fjeta….
Kur erdhi ta rregulloj dhomën time, i thash nuses: oj bija ime kështu është halli i pleqve, e kisha lag shtratin natën pa e hetuar…
Ende pa i përfunduar fjalët e mia, filloi të më bërtas reja ime dhe të më quaj me fjalët më të rëndë, derisa sa më tha: oj pshurravicë, tani vet kape e laje dhe thaje këtë shtrat se na e qelbe krejt shtëpinë e re, nëse edhe njëherë ndodh dije se çka ka me të gjetë..
E mbajta hidhërimin në gjoksin tim, por lotët nuk munda t’i mbaj, e mora e pastrova shtratin e tera, kur e takova birin tim të madh, edhe ai më shikonte me zemërim dhe e kishte vrenjtur fytyrën e tij…
Në natën e dytë, shkova të flejë te biri im i dytë, dhe veprova të njëjtën gjë, u hidhërua edhe reja e dytë, më ofendoi rëndë dhe e ftoi birin tim i cili më ofendoi më shumë se sa gruaja e tij, duke më thënë: nuk du me jetu ma me këtë pisllëk me të cilin kam jetu qe sa vite..
Dola prej tyre, e përbuzur dhe e nënçmuar dhe u drejtova te shtëpia e birit tim të vogël, kur u zgjova në mëngjes i kërkova ujë si zakonisht nuses dhe veprova të njëjtën gjë me ujin e mbetur, kur erdhi ajo, i tregova për urinën time…
Mu drejtua me fjalët: mos ke dert oj nënë … se kështu është gjendja e të moshuarve….sa herë e kemi bë nevojën në rrobat e juaja kur kemi qen të vegjël…t’i je zonjë në shtëpinë tonë, mos u ngushto për asgjë…
pastaj e pastroi shtratin e parfumoi, mi mori edhe pizhamet e mia të cilat i pastroi…
Shkova te oda vjetër dhe i nxora gjithë lirat e mia që i kisha kujtim nga bashkëshorti dhe nëna ime, i ftova tre djemtë me nuset e tyre dhe fillova t’ua tregoj ngjarjen, e u thash:
Ai uji mbi shtrat nuk ka qen urinë, por unë e kam hedh ujin e abdesit me qëllim që me jua pa fytyrën tuaj të vërtetë..
U drejtu kah reja e saj e vogël dhe tha: Kjo është bija jem me të cilën du me i kalu këto ditë të jetës time, se ju më bërët të qaj si fëmijë, kurse kjo më ledhatoi dhe më gëzoi si fëmijë…
Andaj këto lira i takojnë vetëm kësaj si dhuratë për sjelljen e saj…
Dy djemtë e mëdhenj së bashku me nuset e tyre mbetën të shtangur dhe u penduan thellësisht për veprimin e tyre…
Pastaj iu drejtova djemve të mi me këto fjalë: këtë do t’ua kthejnë fëmijët tuaj kur të mplakeni o bijtë e mi andaj përgatituni për pendim në këtë ditë ashtu siç i rash pishman unë për mundin tim ndaj jush përveç vllaut tuaj të vogël… ai ka me jetu i nderuar dhe ka me taku Zotin e tij i gëzuar…. e juve nga kjo ju privuan grat e juaja kur nuk ia mësuat vlerën e nënës tuaj.
Këto ditë është vërtet e rëndësishme për të pastruar toksinat nga trupi juaj. Metoda me e mire per detoksifikimin eshte trajtimi me bar gruri.
Një nga gjërat më të rëndësishme se kurrë më parë është detoksifikimi,pasi ne ditet e sotshme hasim shume stres,nje mjedis te kontaminuar,ushqim te varfer.
Pastrimi i trupit me barin e grurit mund t’ju ndihmojë që të rrisni energjinë tuaj dhe të përmirësoni shëndetin tuaj.
Këtu janë disa shenja që tregojne se keni nevojë për detoksifikim:
U zgjova sot si pa alarm dhe thashë po shtyj edhe pak kohë në krevat duke lexuar çfarë nuk kisha patur kohë të kisha lexuar këtë javë. Ç’mu desh, se padashje rizgjova “kuçedrën” brenda meje, nëse do të quaj të gjithë atë zemërim të akumuluar prej kaq kohësh, nga retorika që përdorin në shtyp gratë publike ndaj njëra-tjetrës.
E fundit, ishte një postim i avokates së shtetit Alma Bejte Hicka e cila në reagimin e saj ndaj një shkrimi të koleges sime Mira Kazhani, e ndjeu me patjetër të nevojshme që të theksonte faktin që Mira s’ka nga të kuptojë ca gjëra për barazinë e grave mes burrave, sepse “duket që s’ka sjellë jetë kjo” dhe në fund duke përdorur të njëjtën tendencë, vijon të thotë se s’mund të vazhdojë më gjatë të flasë për detyrimet e një çifti në familje sepse “bukoset Mira a.k.a. gruaja pa fëmijë.”
Unë kam dy fëmijë e personalisht nuk u ndjeva e ofenduar nga shkrimi i Mirës, edhe pse nuk mund të them se ishte shkrimi më i mirë i saj, pasi dukej që i kishte rënë shkurt argumentave.
Por atje nëpër rreshta, dalloja të njëjtin argument që edhe shumë feministe, edhe shumë nga ato “qëniet hibride” që avokatja e shtetit i paska shumë siklet, si e vetë-deklaruara feministja transgjinore Camille Paglia pohojnë: Që po i zhvasim burrat nga maskiliniteti dhe po u kërkojmë më shumë sesa u takon nga natyra.
Por gjithsesi, kjo nuk është arsyeja pse “kuçedra” brenda meje ka kaq kohë që fryn flakë e unë mundohem t’i hedh ujë, e zhgënjyer nga mungesa e një retorike frymëzuese në diskutime mes grash publike.
Por fatkeqësisht nuk jam e gatuar të hesht për shumë gjatë dhe marr seriozisht çdo sjellje publike nga njerëz publikë pavarësisht se sa “të çmendur”, “budallenj”, “histerikë” “sipërfaqësorë” apo “pa nivel” mund t’u duken të tjerëve.
Aq më tepër kur shoh se si vijon brutalisht një serial diskutimesh sipërfaqësore -diskutim është fjalë e madhe, por nuk dua ta quaj as “sherr” si tituj portalesh – të cilat qëllimisht ose prej padijes anashkalojnë thelbin dhe përfundojnë në disa përcaktime që na kthejnë në pikën 0, duke i mëshuar (nga vetë këto gra) harbutërisht faktit që një grua matet vetëm me aparencën dhe funksionin e mitrës.
Feminizmi, kjo fjalë që na qarkullon nëpër media e diskutime panelesh, është për këto gra si avokado apo sushi: diçka e huaj, e modës dhe interesante për t’u fotografuar në instagram.
Por nga e gjithë eksperienca ime në debate dhe ajo çfarë lexoj, kuptoj që diskutimet feministe as nuk na kanë hyrë në lëkurë, për ne feminizmi është ende mish i huaj, përderisa në rastin më të parë, përdorim ndaj njëra-tjetrës armët që historia e feja ka përdorur për të na mbajtur inferiore ndaj gjinisë mashkull.
Trishtimi im më i madh është se sa herë përfshihem në një debat publik, asnjëherë nuk marr në kthim një replikë që do të më interesonte ta zhvilloja në një diskutim konstruktiv dhe frytsjellës jo vetëm për të dyja palët e përfshira, por edhe për lexuesit.
Më kanë sharë publikisht e nëpër telefona gra të njohura se s’kam gjini, se s’duhet të dalë e të tregojë fytyrën time në ekrane, se s’jam model i mirë për gratë, se s‘jam nënë shembullore, se shaj me fjalë të pista, se nuk e dua burrin, se jam shtrigë, se kam pasur puçrra, se jam depresive dhe fatkeqësia në të gjithë këto “sulme” qëndron në faktin se “akuzuesja” pa dallim niveli intelektual apo klasor, ka qënë e paaftë të kuptojë faktin që këto nuk janë sulme ndaj meje, por ndaj vetes së saj. Logjika e përdorur për t’u larguar nga thelbi i debatit, të çon automatikisht në një vend të errët brenda këtyre vajzave e grave, ku vlerën e vetes si femër e masin me standarte sipërfaqësore, duke refuzuar të kuptojnë që përtej një fytyre, një mitre, një gjendjeje civile, zien një eksperiencë jetësore e mbushur me opinione, njohuri, pasione, zhgënjime, emocione, gabime, të cilat formojnë individin dhe bëjnë që ofendimet standarte fizike apo biologjike, të mos përbëjnë sens.
Nuk jam përgjigjur kurrë këtyre sulmeve sepse nuk kam ditur se si dhe as nuk ja kam ndjerë nevojën, për aq kohë sa thelbi i argumenteve të mia nuk kishte asnjë lloj pikë-takimi me përcaktimet e tyre ndaj meje. E nisa me veten, por siç thashë pak më sipër, kam gjithë këto kohë që përpiqem të gjej një debat të rafinuar, të lexoj një retorikë interesante midis dy grave publike, që mbështetet tërësisht në argumente të cilat rrotullohen rreth një argumenti kryesor të parashtruar.
Mira Kazhani sjell një argument në mbrojtje të burrave, avokatja e shtetit ja kthen “Ti s’di gjë se s’ke fëmijë” a thua se ato që kanë fëmijë, dinë absolutisht gjithçka mbi sjelljet tona shoqërore.
Këngëtarja Rosela Gjylbegu shprehet se nuk i pëlqen Enca dhe Enca ja kthen se Rosela i duket si gjyshe, a thua se mosha na përcakton suksesin! Por nga ana tjetër, nuk mund ta mbrojë deri në fund Roselën, kur një kritikë ndaj gjykimit të Olti Currit e banalizon në një përcaktim fizik “balenë”, a thua se të shëndoshët nuk duhet të flasin.
Ilda Beljeri kishte të gjithë mundësinë e një retorike interesante ndaj sulmit të Mustafa Nanos për veshjen e saj, por u trishtova kur postoi komentin e një anonimi që përmendte të kaluarën “fshatare” të Muç Nanos, a thua se të lindurit jashtë kryeqytetit, nuk kanë opinion mbi pamjen femërore. Që natyrisht më shtyu të pyes veten: “Çfarë parametrash socialë duhet të ketë një njeri që të gjykojë veshjen e dikujt tjetër?” Pra, sërish përgjigja nuk qëndronte tek thelbi, por tek sipërfaqja.
Nuk guxon të thuash diçka për pamjen e Bleona Qeretit, e cila dukshmërisht në karrierën e saj i jep prioritet veshjeve tejet ekspozuese dhe del në televizionin kombëtar Klan (Zonë e Lirë) vetëm për të vërtetuar që ka vithe natyrale, sepse përgjigja e saj më shumë se fyese, është e dëshpëruar, pasi u kthen reston e akuzave për “dashnorë” -që ajo ka mbajtur mbi supe përgjatë shumë viteve- dhe të cilat në vend që t’i luftojë, i përforcon duke i përdorur si armë ndaj vajzave të tjera.
Një feministe si Sevim Arbana, zbuti tonet e saj në Top Show ndaj përcaktimit “buzëviçe” që ajo kishte bërë ndaj vajzave që dalin me buzë të mbledhura në foto, për të shpjeguar atë që ajo duhet ta shpjegonte me elokuencën e një intelektualeje në Facebook-un e saj, e jo të turbullonte edhe më, ujërat tashmë të ndotura të mllefit e ofendimeve që femrat bëjnë ndaj njëra-tjetrës.
Dhe së fundmi, edhe unë (për të disatën herë) u zura ngushtë, kur një shkrim i imi për memorjen e shkurtër të këtij populli që i jepte “mijëra likes” një fotoje të të vesë së një udhëheqësi mercenar si Enver Hoxha, postuar në instagramin e nuses së familjes Hoxha, Rezarta Shkurta, u pasua nga një replikë që niste me martesën time dhe faktin që unë nuk doja burrin. Si mund të replikoja ndaj një komenti për jetën time private pa kurrfarë lidhjeje me historinë e 3 milionë shqiptarëve?
Dietologia Blerina Bombaj krijoi një kaos të jashtëzakonshëm në rrjetet sociale pas publikimit të regjimit të ri ushqimor nëpër kopshte, të hartuar nga vetë ajo, por ajo që më neveriti, ishin komente grash të cilat vlerësonin punën e Bombaj si dietologe, në bazë të parametrave të saj fizikë. Më gjeni ju lutem lidhjen mes një tipari të fytyrës (që këtyre grave nuk u pëlqente) dhe tërshërës!
Debati mes grave publike është aq i mjerë, saqë kur shoh ndonjë replikë interesante si ajo e Ema Andreas ndaj regjisorit Genti Kame që e shau “kurvë e Edi Ramës” entuziasmohem dhe madje, dëshpërimisht, fantazoj që të përfshihem edhe unë në një debat me Emën, nëse ajo do t’i qëndronte asaj lloj replike që përmbahej tek diskutimi thelbësor .
Nuk kanë faj mediat që klasifikojnë çdo “përplasje” mendimesh mes grave publike si “sherre” sepse fatkeqësisht në mos të dyja, një palë do ta çoj diskutimin në llojin e lajmeve të JOQ “Shikoni si zihen gocat gjimnaziste në rrugë!”
Në këtë aspekt, unë sërish argumentoj që në Shqipëri nuk ka feminizëm, nuk ka asnjë lloj qasjeje ndaj feminizmit, nuk ka asnjë lloj përpjekjeje dhe dëshire për t’u vetë-identifikuar si Grua dhe jo si Objekt dhe për t’iu kthyer feministes anti-feministe time të preferuar, Camille Paglia, edhe unë besoj se gratë publike në këtë vend (por edhe gratë jo-publike) duhet të mbajnë përgjegjësi për veprimet e tyre dhe të kuptojnë që janë mendimet dhe përcaktimet që kanë për veten, shkaku dhe pasoja dhe nuk është faji i burrave.
Nëse një grua ankohet se gjykohet për veshjen, trupin, zgjedhjet e saj seksuale, se në këtë vend mungojnë gra të mençura apo debati konstruktiv dhe me të njëjtën armë paragjykimi sulmon të tjerat, atëherë ajo meriton përshtypjen që të tjerët kanë për të dhe shoqërinë së cilës i përket.
Unë e para nuk dua të asociohem me këto lloj grash, nuk dua të dalë në mbrojtje të tyre dhe nuk dua të përfaqësohem nga to. Më mjaftojnë të gjitha ato vajza e gra të panjohura që më frymëzojnë çdo ditë me mendimet e tyre brilante dhe lirinë e tyre individuale.
Objektet e kultit postbiznatine në Voskopojë dhe Vithkuq të Korçës janë klasifikuar në mesin e 7 vendndodhjeve me monumente që rrezikojnë të shkatërrohen. Jane 12 kisha që po përballen me degradimin e ndërtesave, afreskeve, por edhe vjedhjeve. 12 objekte kulti të periudhës post bizantine në Voskopojë dhe Vithkuq janë klasifikuar mes 7 vendndodhjeve monument kulture më të rrezikuara në Europë.
Europa Nostra, Organizata Kryesore e Trashëgimisë në Europë në bashkëpunim me Institutin e Bankës Europiane të Investimeve ka klasifikuar kishat e dy zonave si mjaft të rrezikuara duke i renditur ato krah monumenteve të tjera si në Austri, Bullgari, Gjeorgji, Rumani, Greqi, Turqi e Mbretërinë e Bashkuar.
Kreu i Fondacionit E shkuara për të Ardhmen Kliti Kallamata tregon se 12 kishat sot përballen me një spektër të gjerë problematikash duke nisur nga amortizimi struktural, degradimi i afreskeve dhe vjedhjet çka sipas tij ngre domosdoshmërinë e ndërhyrjes
“këto kisha që për ne kanë një vlerë unikale janë në një gjendje jo të mirë, duke parë gjendjen e tyre ne i nominuam për t’i futur në këtë listë, në mënyrë që pas kësaj të fillojmë të hapin programe për restaurimin e tyre. Këto vuajnë pasi nuk ka pasur restaurimi prej vitesh. Është një grup kishash që kanë lidhje me njëra-tjetrën”, u shpreh Kliti Kallamata, kreu i fondacionit “E shkuara për të ardhmen”.
Ky klasifikim duket shpresëdhënës pasi parashikon ndërhyrje në këto objekte Monument Kulture të cilat kanë vlera të veçanta për trashëgiminë tonë kulturore.
Ashtu çdo të shtunë në emisionin “Kjo javë” me Nisida Tufën në “News24”, nuk ka munguar rubrika humoristike, me momentet më pikante të javës. Seanca plenare, por edhe aktivitete të ndryshme politike të ndodhura përgjatë kësaj jave, janë shoqëruar me debate e replika mes forcave politike.
Ajo çka ra në sy në seancën parlamentare të kësaj së enjte, ishin padyshim batutat e përdorura nga ligjvënësit nga foltorja e Kuvendit. Jo pak të qeshura shkaktoi në sallë batuta e deputetit socialist Pandeli Majko teksa replikonte me deputetët demokratë.
Një tjetër shprehje ishte ajo e socialistit Taulant Balla teksa fliste për akuzat e opozitës për drogën.
E më pas ka ardhur edhe një batutë e kryetares së LSI, Monika Kryemadhi, e cila gjatë një bashkëbisedimi me gazetarët ka përmendur një shprehje të nënës së Petrit Vasilit.
“Ajo na thotë ‘më mirë të qajmë nga malli, se nga halli’”, tha Kryemadhi.
E padyshim objektivit të kamerave nuk mund t’i mungonte edhe stili elegant i zonjave deputete teksa i bashkoheshin sallës së seancave këtë të enjte.
Ministrja e Mbrojtjes Olta Xhaçka bëri një pasqyrim të qartë të situatës së përmbytjes në Shkodër, pas akuzave të kryetares së bashkisë së Shkodrër Voltana Ademi e cila tha se qeveria nuk ka ndihmuar banorët e përmbytur, por e vërteta qëndron krejt ndryshe.
Xhaçka në një intervistë për ERT TV shpjegoi se përmbytja nxori në pah problemin e pastrimit të kanaleve kulluese të cilat u bllokuan nga mbetjet e pa pastruara nga bashkia. Kjo solli dhe përmbytjen e fshatrave duke dëmtuar tokat bujqësore, madje ministja e Mbrojtjes ka provuar me fakte, duke treguar me foto kanalet e mbushura me mbetje.
“Voltana Ademi e cila nuk bëri detyrën e saj si kryetare e bashkisë por vetën ka hedhur përgjegjesinë e saj tek të tjerët. Kemi administruar të gjithë situatën në Shkodër, duke mundësuar ushqime, ilaçe. Hapjen e rrugëve për çdo vend që ka pasur probleme. Madje kemi shpërndarë ushqime për kafshët. Kryetari i bashkisë ka përgjegjsinë të administroje problemin në zonën që ajo drejton. Përgjegjesia e Voltrana Ademit ishte të planifikonte një plan për zonat që përmbyten por nuk e ka bërë edhe pse nuk është kompetencë, nuk ka deklaruar emergjencat civile në bashkinë që ajo administron. Ajo ishte detyra e kryetares së bashkisë të administronte problemin, ajo nuk ka bërë asnjë lëvizje për tiu ardhur në ndihmë banorëve. Në buxhetin e bashkisë së Shkodrës janë 6 milionë lekë të cktuara për emergjencat civile ndërkohë që duhet të ishte 10 milionë lekë”, deklaroi ministrja e Mbrojtjes”,-tha Xhaçka.
Bashkia thotë se ka ujë në shtëpitë e banorëve?
Nuk ka ujë në shtëpitë e banorëve pasi kemi ndërhyrë, shtëpitë janë të sjhpërndara bashkia shkodër nuk bëri detyrën e saja si bashki për tiu ardhur në ndihmë banorëve. Në të gjitha fshatrat nuk ka prezenca të ujit në banesa por vetëm në toka bujqësore. I vetmi bashkëpunim ka qenë tryeza e diskutimit me emergjencën civile, më pas ka patur hedhje pritje të përgjegjsisë. Voltana Ademi ka vite që nuk pastron kanalet kulluese, por i ka lënë të mbushen me mbetje kjo solli dhe bllokimin e kanaleve të cilat përmbytën edhe tokat bujqësore. Forcat e armatosura kanë qenë në terren duke evakuar 750 banorë që rrezikoheshin nga përmbytja.
Ka patur toka të përmbytura në Anën e Malit, Dajç, bashkia deklaroi se situatë është e rëndë?
Situata nuk është ajo që paraqet Voltana Ademi por krejtë ndryshe, jo e gjithë toka ka qenë bujqësore madje nuk është përdorur. Ne kemi punuar për largimin e ujit në tokat pujqësore, kemi shpërndarë ushqime, uji, dhe koncentrat. Voltana Ademi nuk ka marrë masa parandaluese për të shmangur përmbytjen por as për fonde që do të ndihmonin banorët.
