Aurora

Zef Tuçi është një 52-vjeçar, i cili jeton në një godinë të vjetër në qytetin e Rrëshenit dhe është prekur jo vetëm nga varfëria ekstreme që zotëron në shumë familje të këtij vendi, por edhe nga sëmundjet e njëpasnjëshme.
Preu dy vitesh ai lëngon në shtrat, i prekur nga kanceri, ndërsa të ardhurat nga invaliditeti, nuk i mjaftojnë as për t’u mbushur barkun me bukë 3 fëmijëve të tij.

Zefi thotë se me pensionin prej 100 mijë lekësh nuk mund të bëjë asgjë, ndaj kërkon që dikush të hedhë sytë nga ai dhe familjarët e tjerë, e më shumë për fëmijët.

Ai thotë për “Gazetën Shqiptare”:

Jam i sëmurë nga kanceri. Bëra dy vjet kështu. As kam ilaçe, as bukë për kalamajtë. I sëmurë po, me kancer po…”
E teksa sëmundjet e mposhtin dita-ditës babai i tre fëmijëve mbetet me sytë përtej dritares së errët që dita e nesërme të jetë ndryshe për të dhe familjen e tij.

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=fWHWT-anGKU]

Komisioni Europian, duke pranuar perspektivën europiane të të gjithë vendeve të Ballkanit, duket se ka bërë një diferencim në afatet e anëtarësimit, duke vendosur 2025 si një afat “tejet optimist” për integrimin e Serbisë dhe Malit të Zi.

Për Shqipërinë nuk ka ende një datë të saktë për anëtarësimin përfundimtar dhe kjo ka mjaftuar për segmente të opozitës që të akuzojnë qeverinë për lloj-lloj mënxyrash.

Është fakt se ndërsa Shqipëria pret një rekomandim pozitiv për hapjen e negociatave, Mali i Zi i ka nisur ato në vitin 2012, ndërsa Serbia në 2014-n dhe kjo bën që këto dy shtete të jenë disi më të përparuara në rrugën e integrimit.

Arsyet se përse Shqipëria ka mbetur pas dy fqinjëve të saj në hapjen e negociatave janë mbi të gjitha historike dhe lidhen, në një pjesë të madhe me vendime të gabuara të marra nga shumë qeveri në të shkuarën.

Megjithatë, ekzistojnë të paktën pesë arsye përse Bashkimi Europian e sheh Shqipërinë në të njëjtin stad si edhe Serbinë. E për të njëjtat këto arsye, ata që sot duan të shohin Shqipërinë si të “njerkës” në sytë e Brukselit gabohen rëndë.

Aksi Rama-Vuçiç
Prej disa vitesh tashmë, me bekimin e vetë Berlinit, aksi Rama-Vuçiç është shndërruar në aksin dominues të bisedimeve në Ballkanin Perëndimor. Nëse Bashkimi Europian do të shihte një lider inferior nga tjetri, me shumë gjasa nuk do të ishte angazhuar në këtë proces që shihet si thelbësor për të ardhmen e rajonit. Nga ana tjetër, nuk është qëllimi i Brukselit që të bëjë publicitet me këtë afrim. Për të, të dy vendet janë njësoj kandidatë për integrimin, pastaj kush më shpejt e kush më vonë kjo do të varet vetëm nga meritat personale.

Njohja e Kosovës
Integrimi i Serbisë është kushtëzuar nga njohja e Kosovës, një njohje që me hir ose me pahir do të merret nga Beogradi kur të kushtëzohet me integrimin. Kushtëzimi i perspektivës serbe të integrimit me faktorin shqiptar është një lëvizje kuptimplotë, me të cilën BE qëllon dy zogj me një gur. Së pari garanton që në të ardhmen, vendet anëtare të mos kenë probleme kufitare mes tyre dhe e dyta, shmang ndikimin rus në Ballkan, pasi sponsori i vetëm i madh i qëndrimit të Serbisë ndaj Kosovës mbetet Federata Ruse.

Reforma në drejtësi
Reforma në drejtësi nisi të diskutohej në Serbi dhe në Malin e Zi vetëm pas hapjes së negociatave. Në Shqipëri, kjo ka nisur të ndodhë që tani. Reforma në drejtësi është e rëndësishme vetëm për ato vende që BE i sheh si kandidatë imediatë për integrim. Një bisedë e tillë ende nuk ekziston në Bosnje apo në Kosovë, dy shtete që janë të fundit e klasës në procesin e integrimit. Arsyeja përse BE këmbëngul kaq fortë në Shqipëri lidhet me vetë perspektivën europiane të vendit tonë. Dhe fakti që këto bisedime kanë nisur që pa u hapur negociatat, bën që Shqipëria të ketë një avantazh dhe të avancojë potencialisht më shpejt kur kjo të ndodhë. Strategjia e BE është e qartë, duke negociuar që tani, i jepet kohë Shqipërisë që të kapë kohën e humbur pas hapjes së negociatave, pasi ndonëse Mali i Zi dhe Serbia kanë nisur bisedimet më parë, zbatimi i reformës në drejtësi do të realizohet në mënyrë pothuajse të njëkohshme në të tre vendet tona.

Emri i Maqedonisë
Kjo nuk ka lidhje direkte me Shqipërinë, por rrëzon idenë se BE është e angazhuar për një proces selektiv anëtarësimi. Nëse do të ishte kështu, e gjithë diplomacia europiane nuk do të kishte vënë motorët në lëvizje për të imponuar gjetjen e një zgjidhje midis Shkupit dhe Athinës. E njëjta vlen edhe për bisedimet Shqipëri-Greqi për zgjidhjen e shumë çështjeve të mbetura pezull. Kjo ndodh vetëm sepse në Bruksel dinë shumë mirë dy gjëra, e para anëtarësimi i Ballkanit është një vendim politik, pasi asnjë prej vendeve tona nuk do të përmbushë kriteret maksimale edhe për shumë kohë dhe e dyta, një anëtarësim kolektiv parapëlqehet për të shmangur tensione në të ardhmen.

Procesi i Berlinit
Procesi i Berlinit nuk është një proces selektiv, por një proces gjithpërfshirës, që synon të përmirësojë marrëdhëniet fqinjësore dhe infrastrukturën në të gjithë rajonin e Ballkanit Perëndimor. Edhe një herë më shumë, ky proces udhëhiqet nga dy shtetet me më shumë peshë në Bashkimin Europian, Gjermania dhe Franca. Nëse do të kishim një proces selektiv, BE do të ishte shumë më e prirur të investonte tek kandidatët imediatë, e jo tek një bashkësi vendesh me stade dhe qasje të ndryshme ndaj integrimit.

Kryeministri i Shqiperise, Edi Rama ka folur hapur per ceshtjen e çameve ne nje interviste dhene per gazeten greke “Ta Nea”.

Rama ka theksuar se nuk mund te pranohet pozita e sotme e ketyre njerezve qe kane te drejtat e tyre.

“Unë nuk besoj se çdo person i matur do të pajtohej me pozitën që këta njerëz kanë të drejtë për të udhëtuar dhe për të vizituar Greqinë apo që ata dhe fëmijët e tyre duhet të jetë në gjendje për të kërkuar të drejtat pronësore nëpërmjet gjykatave si normalisht ka te drejte çdo qytetar evropian “, tha Rama, raporton media greke, duke iu referuar intervistes ne Ta Nea

“Çamët kane te drejtat e tyre dhe nuk mund te ndalohen per te drejtat e tyre”- thote ai. duke shtuar se nuk mund te imagjinohet qe ne shekullin e 21 disa njerez nuk mund te hyjne dot ne Greqi.

Duke theksuar se Shqiperia nuk ka probleme territoriale me Greqine, Rama ka deklaruar se “jemi pranë arritjes së një marrëveshjeje për kufijtë detarë që do të jetë nje marreveshje e drejta për të dyja vendet, Shqipërinë dhe Greqinë”.

Ambasadori i Rusise ne vendin tone, Aleksandër Karpushin, ka dhene nje pergjigje rreth gjithe shqetesimeve te fundit ne vendet evropiane, lidhur me prezencës dhe influencën e Rusisë në rajonin e Ballkanit.

Ne nje dekklarate per emisionin “Tonight Ilva Tare”, Aleksandër Karpushin tha se këto pretendime janë jo serioze dhe se nuk ka asnjë provë që i mbështet.

Ai iu referua edhe deklarates se avokatit dhe analistit të njohur Spartak Ngjela, sipas të cilit gjatë protestës së opozitës vitin e kaluar në Shqipëri ishin futur “mbi 400 oficerë rusë”, duke dhene pas kesaj sqarimin e tij.

Reagimi i plotë:

Komenti i Ambasadorit të Rusisë në Tiranë z. Aleksandër Karpushin
në përgjigje të interesit të emisionit “Tonight Ilva Tare”

“Materialet e mediave perëndimore kushtuar temës së Rusisë ka shumë kohë që nuk mund të shihen si burime të informacionit të vërtetë dhe objektiv. Shtrembërimi i rolit real të Rusisë në çështje ndërkombëtare është bërë praktikë e përditshme për to. Prandaj, nuk përbën asnjë surprizë që edhe zgjerimin e Bashkimit Evropian e kanë lidhur me faktorin rus. Të them të drejtën, është shumë e vështirë të flasësh për të gjitha këto në mënyrë serioze, pasi shprehje të tilla si “agresioni rus”, “ekspansioni rus”, “ndikimi rus” janë bërë përfundimisht pjesë e zhargonit të gazetarëve, dhe jo vetëm në Evropën Perëndimore, por edhe në Shqipëri, dhe tregojnë vetëm dëshirën e mediave për të rritur popullaritetin e tyre me anë të titujve “bombastikë”. Është për të ardhur keq që edhe ekspertët shqiptarë bien pre e kësaj mode të re. Dhe është akoma më e trishtueshme që pas akuzave që ngrihen ndaj Rusisë nuk qëndron asnjë provë. Mjafton të rikujtohet deklarata e famshme e analistit të njohur Spartak Ngjela, sipas të cilit gjatë protestës së opozitës vitin e kaluar në Shqipëri ishin futur “mbi 400 oficerë rusë” me qëllim destabilizimin e vendit. Ku kanë përfunduar këta “oficerë”? Vetëm zoti Ngjela mund ta dijë këtë gjë. Dhe ky është një shembull shumë karakteristik.

Po të flasim për vetë Bashkimin Evropian, ne deri më sot nuk kemi dëgjuar asnjëherë që përfaqësuesit zyrtarë të BE-së të kenë shprehur ndonjë shqetësim lidhur me rritjen e së ashtuquajturës “influencë ruse” në Ballkan. Interesat e Rusisë në shtetet ballkanike janë krejtësisht të njëjtë me interesat e saj në rajone të tjera të botës dhe synojnë ndërtimin bashkë me partnerët të një dialogu të barabartë në bazë të respektit reciprok, një bashkëpunim pragmatik ekonomiko-tregtar, si edhe një ndërveprim energjik në fushën e kulturës dhe atë të arsimit. Dhe meqë ra fjala, Rusia kurrë nuk ka dalë kundër perspektivës evropiane qoftë të Shqipërisë, qoftë të vendeve të tjera të rajonit”.