Një çështje prone në fshatin Zhej të Mamurrasit në bashkinë e Kurbinit ka nxjerrë në pah një sërë problemesh; prej mosmarrëveshjeve mes fqinjëve, 36 vendime gjyqësore të shtetit shqiptar, por edhe një vendim me të drejtë zakonore, madje edhe një paralajmërim nga një përfaqësues i asaj që quhet pleqësia e fshatit, se konflikti 20-vjeçar mund të përfundojë deri në vrasje.
Dhe qershia mbi tortë, një lajm: Në Mirditë së shpejti do të nisë ndërtimi i gjykatës kanunore. Është historia e familjes së Shan Koltotës dhe Gjet Preng Mamblit. Ky i fundit ka bërë dy shtëpi, në tokat që pretendohen me trashëgimi dhe me ligjin 7501 nga Koltota. Një shtëpi e re, një e vjetër.
Në një vendim gjykate është vendsour se shtëpia e re, disa katëshe duhet prishur. Shan Koltota që ka denoncuar rastin në emisionin Boom, është shprehur se duke u treguar I arsyeshëm i ka kërkuar Gjet Preng Mamblit të prishë vetëm shtëpinë e vjetër, dhe tokën dhe shtëpinë e re, ia falte. Madje duke vepruar edhe me të drejtën zakonore, pleqësia vendosi që Koltota do paguante edhe 15 milionë lekë për prishjen e shtëpisë së vjetër, gjë të cilën ai e ka pranuar, por më pas ka ndryshuar mendje pronari I shtëpisë, ai I donte të dyja shtëpitë.
Gazetarja e emisionit Boom ka kontaktuar edhe me shtëpinë e Gjet Preng Mamblit, ku e zonja e shtëpisë ka treguar kërkesat e tyre; përveç 15 milionëve, të marrin edhe tokë tek shtëpia e re aq sa do lënë tek shtëpia e vjetër, një formë kompensimi. Po ashtu, ata i quajnë të padrejta vendimet gjyqësore.
IMT kurbin dhe bashkia Kurbin thonë se nuk kanë mjete për prishjen e godinës, ndërkohë që nga IKMT është kthyer përgjigje se kanë një axhendë mjaft të ngjeshur pune, dhe nuk përgjigjen dot për momentin, duke ia lënë IMT si detyrë. Drejtori i IMT thotë se godina është e madhe dhe mund të ketë nevojë për lëndë plasëse, që kërkon staf të specializuar që atyre ju mungon.
Vendimi për prishje I takon vitit 2010. Situatën e konfirmon edhe përgjegjësja e zyrës përmbarimore në Kurbin. Gazetarja jonë ka kontaktuar edhe një nga përfaqësuesit e pleqësisë që u përpoqën ta zgjidhin këtë çështje sipas kanunit në fillim. Dhe pasi ai tregon si kanë rrjedhur ngjarjet dhe vendimi për të paguar disa milionë lekë dhe që nuk ëhstë pranuar, paralajmëron se konflikti që ka 20 vjet mund të shkojë deri në vrasje.
Sipas tij ka të tjera organe më lartë që I përkasin të drejtës zakonore. Të interesuar për këtë, stafi I Boom, mësoi gjatë një interviste me kryetarin e komitetit të pajtimit të gjaqeve, përveç strukturave si funksionon kanuni, edhe ndërtimin së shpejti në Mirditë të gjykatës kanunore. /Ora News/
Shkrimtari Agron Tufa është irrituar keqaz me gazetarin dhe moderatorin Blendi Fevziu i cili e ka quajtur të kotë e pa sens debatin e këtyre ditëve mes historianëve që nisi pas deklaratës së Pëllumb Xhufit për kampin e Tepelenës kur tha se “kushtet s’ishin dhe aq të këqija”.
Në një reagim të fortë nga rrjeti social, Tufa thotë se është betuar se nuk do i shkelë kurrë më Fevziut në studio dhe këtë premtim e ka mbajtur.
“Debat i kotë dhe i pasens”, e quajti sonte B. Fevziu debatin e ketyre ditëve midis historianëve enveristë, që mohojnë krimet e komunizmit, dhe bllokut solid të kundershtarëve diskretitues të tyre.
Vertet që ky Fevzi eshte dështak në të gjitha fushat e artit e dijes; banal, servil e nercenar, simbol i gjithë këllirësisë së një epoke të tërë postkomuniste, por tani na dalka të na diktojë edhe se çfarë vlen e çfarë s’vlen, çfarë është e plotë, e çfarë është e kotë.
Eh, ç’mund të presësh më shumë prej një ramizisti?!
Qëkurse bëri kontratën me Djallin, duke zgjedhur të jetë “derr i kënaqur”, ai nga ana tjetër, nuk ia fal askujt që lufton për një kauzë.
Kam bërë një betim që nga viti 2005, se nuk do t’i shkel kurrë në studio. Dhe e kam mbajtur!”, shkruan i revoltuar shkrimtari.
Deputetja e LSI-së, Nora Malaj, prej 8 vitesh ishte zv/ministrja e Arsimit.
Katër vite ishte zv/ministre në Arsim, gjatë koalicionit PD-LSI, ku kishte në ngarkim arsimin parauniveristat. Ndërsa katër vite të tjera ishte e emëruar po në atë detyrë, përmes koalicionit PS-LSI, por që kishte në ngarkim arsimin universitar.
Pra Nora ishte në fuqi edhe Myqerem Tafajn edhe me Lindita Nikollën.
Nëse studentët shajnë dhe kryqëzojnë Lindita Nikollën dhe Myqerem Tafajn për rritje të tarifave shkollore apo për Reformën në Arsim, të njëjtin faj dhe përgjegjësi ka edhe Nora Malaj.
Ajo dinte mirë si të hante me të dyja llojet e pushteteve, edhe me të djathtët edhe me të majtët.
Me një hije zonje dhe llafologe për të gjitha, Nora fliset për politikën pro LSI-së, fliste pro Reformës në Arsim, edhe pse Monika e shante pasi e votoi, fliste edhe për socioligjinë.
Nora nuk e shau asnjëherë Reformën e Arsimit, sepse ishte një nga autorët e saj. Edhe Monika Kryemadhi, është një nga autorët e kësaj Reforme, sepse e miratoi bashkë me Ramën, por kur dalin në opozitë i shajnë dhe thonë që nuk dinin se çfarë votuan. Hall i madh ky!
Gjithsesi, Nora Malaj, është një figurë tipike e LSI, që ha me të gjithë dhe i shan të gjithë. Sot Nora, paska dalë dhe na ka folur kundër rritjes së taksave.
Me të drejtë! Por, Nora harron taksat që u rriti familjeve dhe studentëve. I shumë-fishuan tarifat sa e bënë të papërballueshme për familjet shqiptare.
Nora të shikojë njëherë mbrapa dhe ti hedhë një sy‘mëkatëve’ të saj për arsimin, pastaj të shajë dhe të kritikojë për taksat e bizneseve.
Të dhënat arkeologjike dhe historike tregojnë se qytetit i Vlores bën pjesë në ato qytete që kanë lindur në periudhën antike. Gjurmët më të hershme i takojnë shek.VI Dy shekuj më vonë qytetit rrethohet me mure të lartë të punuar me gurë të latuar.
Për herë të parë Aulona përmendet si qytet nga gjeografine Klaud Ptolomeu kur në veprën e tij “Gjeografi” flet për Ilirine e përmend Aulonën si qytet dhe skelë. Në fund të shek. IV Aulona i përkiste Perandorise Bizantine. Në vitin 1081 ushtritë normande të Bohemundit, zbarkuan në gjirin e qytetit duke pushtuar edhe Kaninen e Orikun.
Në 1259 Vlora u pushtua nga Manfredi, mbret i Sicilise dhe pas vitit 1272 ajo është qytetit i “Mbreterise se Arberise” i themeluar nga Karli I i Anzhuninëve. Për herë të fundit kështjella që rrethonte Aulonën e vjetër përmendet në vititn 1274 në betejat e ashpra kundër anzhuninëve.
Trakte të kësaj kështjelle janë zbuluar në qendrën e sotme të qytetit pranë monumentit të Pavarsise. Në 1379-1385 sundimtarë të Vlorës ishin Balshajt dhe prej këndej, kalon nën sundimin e Komnenes. Në shek.XV Vlora përmendet si një ndër portet më të rëndësishëm të mesdheut dhe ishte e dëgjuar për punimin e shpatave, mëndafshit, argjendit dhe për nxjerrjen e kripes. Në vitin 1417 pushtohet nga osmanet.
Në vitin 1531 Sulltan Sulejmani me gurët e Aulonës së vjetër ndërtoi Kalanë e Skelës në formë tetëkëndëshe të përshtatur për artileri. Nga pikëpamja urbanistike në këtë kohe qyteti përbëhej nga dy pjesë : Kalaja ku përveç popullsise civile ishte vendosur edhe garnizoni ushtarak dhe administrata qytetare, në lagjet e jashtme banonin zejtarët dhe funksiononte tregu i qytetit. Me ardhjen në fuqi të Ali Pashe Tepelenes në vitin 1812 Vlora u bë qëndra ekonomike e Shqiperise së Jugut.
E njëjta gjë dëshmohet edhe në vendbanimet e tjera të lashtësisë që janë qytete-kala si Amantia, Olympia, Kanina, Himara, Cerja, Armeni, Hadëraj, Triporti dhe vet Vlora (Aulona) etj.
Amantia, e themeluar në shek. V p.e s., është një nga qytetet e pakta të Ilirisë jugore që ka pasur jetë 1000 vjeçare, ku spikat më shumë ndërtimi në terren malor i stadiumit antik madhështor, i ndërtuar me blloqe të mëdhenj gurësh.
Në jug të qytetit të Vlorës gjendet qyteti i Orikumit, i cili ka qenë një nga portet më të lashte të bregdetit të Vlorës, i themeluar si vendbanim në shek. VI-V p.e s.
Oriku u bë port i fortifikuar, bazë e rëndësishme ushtarake në Adriatik dhe në shek. II-I p.e.s ishte kantier i rëndësishëm detar për ndërtim e riparim anijesh, gjë që favorizohej nga prania e madhe e pyllit me pisha të Llogarase dhe Sera e Selenicës. Në shek.I p.e.s. Oriku shërbeu si kryeurë e fuqive pushtuese të kohës, arenë luftrash midis Romës, Maqedonisë dhe Ilirisë, si dhe në luftën rivale midis Çezarit e Pompeut që i solli Orikut shumë shkatërrime. Në shek.II p.e.s., Oriku u godit nga një tërmet i fuqishëm dhe u shkatërrua duke e humbur rëndësine e tij, pa mundur të rimbëkëmbej më. Ishte pikërisht koha kur në gjirin e Vlorës del në pah një tjetër qytet-Skelë, që ishte “Aulona – Vlora e sotme”. Dëshmi arkeologjike e lashtësisë dhe autoktonisë është edhe vetë simboli i saj – “Vajza aulonase”, një skulpturë “hyjnesh” 87 cm., e gdhendur nga mjeshtër vendas me gurin gëlqeror të Kaninës, që simbolizon veshjen e grave ilire.
Emrin e qytetit – Skelë të Aulonës së lashtë e gjejmë të përmëndur në shek.II e.s., nga shkrimtari Lukani dhe nga gjeografi Aleksandrin Ptolemeu. Këto të dhëna burimore përputhen me të dhënat e tjera të përafërta, siç janë dëshmitë arkeologjike për një kështjellë, port e bankinë të madhe (kështjella e Jangjeçit, Triport), që kanë ekzistuar ndoshta kur lumi Vjosa e kish grykëderdhjen aty në Lagunën e Nartës. Por,ndoshta kur Vjosa u largua në drejtimin verior,Triporti humbi mundësinë dhe rëndësinë. Pikërisht në këtë kohë duhet të ketë origjinën Aulona port i spostuar në JL, e cila del si skelë – qëndër tregëtare – dhe Kanina – qëndër administrative – ushtarake në shek. VI e.s. Fakti që në shek.V-VI e.s., ka pasur në Vlorë edhe një peshkop,varur nga metropoliti i Durrësit, tregon se Aulona ka qenë vendbanim me rëndësi. Këtë e mbështet edhe zbulimi i viteve të fundit i traktatit të murit rrethues mbrojtës, fortifikues në qëndër të qytetit të sotëm të Vlorës (pranë monumentit të Pavarësisë) si dhe zbulimi i disa dëshmive të reja për ekzistencën e molit të vjetër, në afërsi të stacionit të trenit.
Gërmimet e fundit në Kaninë dhe Himarë kanë dhënë dëshmitë e tjera për kulturën ilire të antikitetit të vonë dhe mesjetës së hershme, për autoktoninë dhe vazhdimesinë iliro-arbërore dhe mesjetare shqiptare. Në shek. VI e.s., dhe vazhdimisht gjatë mesjetës, Aulona përmëndet në listën e qyteteve bregdetare si port i rëndësishëm, me detari të zhvilluar, që tregëton vaj ulliri, kripë, valanidh, lëndë drusore, ullinj si dhe panairet që bëheshin në afërsitë e Vlorës, ashtu edhe në vende të ndryshme të Europës. Edhe në grykën e Vjosës ishte skela e Spinaricës, ku zhvillohej tregti dhe aty ishin të pranishëm edhe konsuj tregtarë të Raguzës, Venedikut etj.
Në mesjetë Vlora dhe viset e saj ranë nën pushtimin normand më 1081, më pas nën pushtimin e Venedikut më 1205 dhe atë të sundimit të Hohenstaufenëve gjerman, siç e përshkuan edhe Jireçeku në studimin e tij.
Si një qëndër e zhvilluar dhe e kulturuar Vlora shfaqet edhe në mbrëtërinë e Arbërisë më 1272, ku kronikat e kohës shënojnë lulëzimin e zejtarisë, tregëtisë, blegtorisë dhe pemtarisë, të përfshirë si despotat më vete.
Një rol të madh në jetën politike, ushtarake e shoqërore të Vlorës, ka lozur edhe familja e madhe Arianitët, të cilët përmënden në shek.XI, nëpërmjet të parit të tyre Arianit Komnen Golemi Topisë, sidomos në shek. XV-XVI. Një nga figurat e shquara të shek.XV është Gjergj Arianiti, i cili organizoi qëndresën kundër pushtuesve osman më 1431-1432 e më pas në grykat e Labërisë. Me bëmat e tij, Gjergj Arianiti mori përgëzimet e Fuqive të Mëdha të Europës të asaj kohe. Edhe pse ishte aleat me Gjergj Kastriotin-Skënderbeun dhe vjehrri i tij, pasi Donika, e bija e tij u martua me Skënderbeun, Gjergj Arianiti ishte i pavarur në zoterimet e tij në jug dhe në Shqipërinë e Mesme. Në Kuvendin e Lezhës, më 2 Mars 1444, për t’i bërë ballë rrezikut të pushtimit osman, Gjergj Arianiti u rradhit ndër të parët krerë sundimtarë shqiptarë, në këtë lidhje ushtarake mbarëkombëtare. Në shek.XV-XVI pushtuesit osman e kthyen portin e Vlorës në një nyje të rëndësishme të Adriatikut për pushtimin e Italisë.
Në regjistrin turk të vitit 1520 shënohen 701 familje vendase dhe 531 familje çifute. Kjo dëshmon për një klimë paqësore e tolerancë ndaj çifutëve në qytet në një kohë kur gjetke ata persekutoheshin egërsisht. Kështu qyteti përmblidhte 6300-6500 banorë. Nga Vlora u nisën fuqitë ushtarake osmane kundër Italisë së Jugut, më 1480, kundër kryengritjes së himarjotëve më 1492 dhe shërbeu si bazë e sulltan Sulejmanit kundër Korfuzit, më 1537. Po në këtë vit u ndërtua kështjella e qytetit (aty ku sot ndodhet stadiumi “Flamurtari”), gurët e së cilës u morën nga kështjella e Jangjeçit në Zvërnec dhe nga muri rrethues i Aulonës.
Në shek.XVII-XVIII Vlora ishte një nga limanet më të rëndësishëm të Shqipërisë së Jugut, pas Prevezës, pasi gjiri i saj u siguronte anijeve mbrojtje nga stuhitë. Në skelën e Vlorës ishin ndërtuar depo të mëdha për grumbullimin e prodhimeve buqësore e blegtorale të fshatarësisë, ku përfshiheshin zona e Beratit, Gjirokastrës dhe Myzeqesë. Në eksportin e tij ky qytet zhvillonte tregti më Triesten, Venedikun, Vjenën, Korfuzin, Stambollin, Izmirin, Breshian, Barin, Manastirin, Janinën, Maltën e Qipron. Në portin e Vlorës hynte rregullisht çdo javë vapori austriak “Lloid” dhe ai italian “Pulja”, të cilët vetëm për vitin 1904 kishin kryer respektivisht 224 dhe 181 hyrje-dalje. Vlora eksportonte: vaj ulliri – 20.000 fuçi, ullinj të vjelur – 11.000 barrë, kripë – 1.5 milion kilogram, lesh të palarë – 15.000 okë, lëkurë qengji e lepuri – 20.000 copë, breshka – 40.000 copë, shushunja, shpende, dele, kuaj, mish të therur, peshk të kripur, vezë peshku, serë, asfalt, misër, tërshërë, thekër, fasule, dru zjarri, valanidh, mjaltë të bardhë Kanine, verë të Nartës dhe verë “Vlosh” të Vlorës.
Një artikull i kërkuar ishte edhe stralli i gurores së Drashovicës, që përgatitej me blloqe dhe ashkla. Për eksport, gëzofet prej lëkure, velenxat dhe brucat labe ishin artikuj mjaft të preferuar për Istrien, Triesten dhe vendet alpine…Ulliri i markës “Vlonjak”, që ishte më i lashtë se marka italiane dhe frënge, dallohej për prodhueshmëri të lartë, vaji dhe regjie lëkure. Në vitin 1900 Vlora regjistronte mbi 100.000 rrënjë ullinj.
Vlora njihet si një vatër e rëndësishme e patriotizmit ndër shekuj, ku përpjekjet për liri, pavarësi dhe prosperitet kanë qenë në shpirtin e çdo vlonjati.
Luftrat kundër pushtimeve të huaja dhe përpjekjet për përhapjen e arsimit shqip bënë që në Vlorë të krijoheshin shumë shoqëri patriotike.
Në vitet 1908-1912 klubi “Labëria” u bë një vatër e ndezur e përpjekjeve për pavarësinë e vendit dhe luftën kundër pushtuesve xhonturq. Kryetar nderi i këtij klubi atdhetar ishte Ismail Qemali. Çelja e shkollës shqipe të Muradies (7 Gusht 1908) ishte një ngjarje e shënuar në jetën arsimore të Vlorës.
Por ngjarja më kulmore e qytetit të Vlorës ishte 28 nëntori 1912 kur plaku i urtë e diplomati i shquar Ismail Qemali, së bashku me delegatët e ardhur nga vise të ndryshme të vendit, shpalli pavarësinë e Shqipërisë dhe njëkohësisht ngriti flamurin kombëtar në Vlorë. Kështu Vlora u bë kryeqyteti i parë i Shqipërisë së pavarur.
Më 25 dhjetor 1914 Vlora u pushtua nga imperializmi italianë. Pas zgjerimit të pushtimit italian nisi rezistenca kundër pushtuesve. Në vitin 1920, pas Kongresit të Lushnjes, u krijuan Komiteti “Mbrojtja Kombëtare” me kryetar Osman Haxhiun, i cili organizoi forcat luftarake në Luftën e Vlorës. Lufta e Vlorës është një nga epopetë më të lavdishme të shqiptarëve. Vlora u kthye në “Termopilet” e Shqipërisë, siç thoshte patrioti Halim Xhelo.
Në vitet 1920-1924 Vlora u përfshi në rrjedhën e proçeseve të demokratizimit të jetës së vendit. Këtu u krijua Federata “Atdheu” (1921) dhe dega e shoqërisë “Bashkimi” (1922). Një rol të madh në këto vite ka lozur edhe shtypi me gazetat “Politika”, “Mbrojtja Kombëtare”, “Fjala e Lirë”, “Shpresa Kombëtare” etj që botoheshin në Vlorë.
Në Luftën e Dytë Botërore Vlora u bë një nga vatrat e rëndësishme të Lëvizjes Antifashiste Nacionalçlirimtare kundër pushtuesve nazifashist. Ajo mbajti një barrë të madhe të Luftës dhe kontributi i saj ishte i shquar. / Burimi: Bashkia Vlorë
Kalaja e Gjon Boçarit sot ka një vlerë historike në funksion të turizmit. Ndodhet mbi një kodër të ulët që shtrihet në perëndim të fshatit Tragjas i Ri, pranë Dukatit të rrethit të Vlorës.
Kjo kala, së bashku me atë të Sofës në perëndim, 2 km larg saj, zotërojnë pamjen e hapur të fushës së Dukatit deri në gjirin e Orikumit të lashtë, duke kontrolluar dhe rrugën kryesore që lidhte në mesjetë Vlorën dhe bregdetin e Himarës deri në Sarandë.
Në vitin 1978, një ekspeditë njohëse arkeologjike evidenton dhe rilevon kalanë.
Për kohën e ndërtimit të kalasë, e cila nuk përmendet në burimet historike, janë shprehur mendime të ndryshme, që e datojnë atë nga shek. XIV deri në shek. XVIII-XIX.
Kalaja e Gjon Boçarit formohet nga një katërkëndësh kënddrejtë (30 x l8 m), me dy kulla poligonale në qoshen veriore dhe lindore, ndërsa hyrja e vetme, 2 m e gjerë ndodhet në mesin e njërës nga brinjët e ngushta të katërkëndëshit.
Kurtinat kanë një trashësi prej 1.80 m dhe po aq është edhe gjerësia e mureve të kullave. Gjithashtu e barabartë është edhe lartësia e tyre.
Kalaja e Gjon Boçarit sot ka një vlerë historike në funksion të turizmit. Ndodhet mbi një kodër të ulët që shtrihet në perëndim të fshatit Tragjas i Ri, pranë Dukatit të rrethit të Vlorës.
Kjo kala, së bashku me atë të Sofës në perëndim, 2 km larg saj, zotërojnë pamjen e hapur të fushës së Dukatit deri në gjirin e Orikumit të lashtë, duke kontrolluar dhe rrugën kryesore që lidhte në mesjetë Vlorën dhe bregdetin e Himarës deri në Sarandë.
Në vitin 1978, një ekspeditë njohëse arkeologjike evidenton dhe rilevon kalanë.
Për kohën e ndërtimit të kalasë, e cila nuk përmendet në burimet historike, janë shprehur mendime të ndryshme, që e datojnë atë nga shek. XIV deri në shek. XVIII-XIX.
Kalaja e Gjon Boçarit formohet nga një katërkëndësh kënddrejtë (30 x l8 m), me dy kulla poligonale në qoshen veriore dhe lindore, ndërsa hyrja e vetme, 2 m e gjerë ndodhet në mesin e njërës nga brinjët e ngushta të katërkëndëshit.
Kurtinat kanë një trashësi prej 1.80 m dhe po aq është edhe gjerësia e mureve të kullave. Gjithashtu e barabartë është edhe lartësia e tyre.
Lartësia e mureve, deri në shtegun e rojes arrin 4 m, ndërsa parapeti, i ruajtur vetëm si gjurmë kishte një gjerësi prej 0,54 m.
Në shtegun e rojes të çonin nga dy palë shkallë të ndërtuara brenda trashësisë së mureve veriperëndimore dhe juglindore, të cilat, si në kalanë e Peqinit janë vendosur në trajtën e shkronjës V. Kullat janë krejtësisht të hapura nga ana e brendshme e fortifikimit, duke qenë kështu më tepër një vazhdim i mureve rrethuese.
Muret e tyre, në pjesën e poshtme përshkohen nga frëngji për armë zjarri, të mbuluara me rrasa horizontale guri. Me frëngji të tilla duhet të ketë qenë pajisur edhe parapeti i mureve dhe i kullave.
Ndërsa trashësia e plotë e kurtinave përshkohet vetëm prej dy frëngjish të vendosura në të dyja anët e portës. Sot, kuriozë të historisë dhe monumenteve të kulturës e vizitojnë atë për të mësuar më shumë rreth bëmave “mitike” të Gjon Boçarit.
Lëkurë e vdekur, qime, djersë, duke përfshirë lëngjet e trupit, lundrojnë në të njëjtin ujë kur ne notojmë.
“Një i rritur liron mesatarisht 14 gram të substancave çdo herë që not”, thotë Kelly Reinolds, e specializuar në kërkimin e sëmundjeve të shkaktuara nga mikrobet dhe profesoreshë në Universitetin e Arizonës. Megjithatë, lëngjet e ndotura të trupit në përgjithësi nuk përbëjnë ndonjë rrezik për notarët e tjerë, pasi shumica e mikrobeve janë të padëmshme.
Është e vërtetë se klori i përdorur në pishina gjithashtu eliminon bakteret, viruset dhe mikrobet të tjera. Megjithatë, për fat të keq, ka patogjene shumë agresive që mund të rezultojnë të jenë një kërcënim i vërtetë shëndetësor.
Për shembull, mund të jetë e rrezikshme të notosh pasi të keni pasur diarre. Pasi të jeni shëruar, duhet të shmangni vajtjen në pishinë për të paktën dy javët e ardhshme. “Edhe nëse ndiheni mirë dhe nuk keni simptoma, ju mund të lironi miliona, madje edhe miliarda mikrobe në pishinë”, thotë profesoresha Reynolds. Gjithashtu, para se të hyni në ujë, gjithmonë duhet të bëni një dush dhe është shumë e rëndësishme të përpiqeni të mos e gëlltisni ujin e pishinës.
Një studim shqetësues që është kryer në Shtetet e Bashkuara ka treguar se shumica e njerëzve nuk i ndjekin këto rregulla. Një i rritur në katër shkon në pishinë edhe pasi ka patur një rast akut të diarresë. Gjysma e të intervistuarve pranojnë se kurrë, ose pothuajse kurrë nuk bëjnë dush para notit, ndërsa tre të rritur nga pesë pohojnë se kanë gëlltitur ujë, ndërsa ishin në pishinë.
Situata aktuale në Shtetet e Bashkuara tregon se mos ndjekja e këtyre rregullave mund të ketë pasoja shumë të rrezikshme. Për shembull, higjiena e dobët mund të sjellë një sëmundje që nuk ka kurë të quajtur cryptosporidiosis. Këto parazite transmetohen nga personi në person në ujin e pishinës. Nëse ju aksidentalisht pini ujin dhe keni një sistem imun të dobët, ju e ekspozoni veten ndaj rrezikut të marrjes së kësaj sëmundjeje. Personat e infektuar kanë këto simptoma: diarre, humbje e oreksit, dhimbje stomaku, ethe dhe humbje peshe, këto mund të zgjasin rreth dy javë. Në disa raste është e mundur të kontraktohet sëmundja pa paraqitur ndonjë simptomë, megjithatë është e rëndësishme që të ndiqni rregullat e duhura të higjienës për të shmangur atë, sepse deri më sot nuk ka shërim.
Këto parazitë janë shumë rezistent dhe mund të mbijetojnë për shumë ditë në ujë me klor. Por për fat të keq, këto nuk janë kërcënimi i vetëm për notarët. Llojet e tjera të mikrobeve që mund të jenë derdhur në ujë janë për shembull, hepatiti A, Escherechia Coli (E. Coli) dhe ethet tifoide të shkaktuara nga bakteret Salmonella.
Është shumë e rëndësishme të jemi të vetëdijshëm për rreziqet e tjera shëndetësore që mund të hasim në pishina. Për shembull, këmbët e atletit mund të shmangen duke përdorur këpucë kur ecni rreth pishinës dhe i mbani këmbët të thata. Infektimi i syve shkaktuar nga uji me klor është një problem shumë i zakonshëm që mund të shmanget duke përdorur syze. Pezmatim i lëkurës është një sëmundje që mund të kontraktohen në pishinë, pas një periudhe inkubacioni tetë-ditore mund të çojë në inflamacion dhe acarim të ashpër të lëkurës po ashtu mund të pësoni infeksione të dëgjimit, gojës ose fytit.
Gratë gjithashtu duhet t’i kushtojnë vëmendje mykozave vaginale dhe infeksioneve të fshikëzës. Për të shmangur këto probleme, mos harroni të lani ose të ndryshoni kostumin pas notit në pishinë dhe mos e mbani për një kohë të gjatë kur është i lagësht.
Këto janë rregullat e thjeshta që duhet të ndiqni nëse nuk doni të keni surpriza të këqija. Thjesht, bëni një dush para se të hyni në ujë dhe mos të shkoni në pishinë për disa javë pasi nuk keni qenë mirë.
Vendosja e një pike mjalti para gjumit në kërthizë (dhe nëse dëshiron i shton një pikë xhenxhefil) duke e izoluar me një likoplast për të evituar fërkimin me rrobat, mund të shërojë deri në 35 sëmundje, siç janë presioni i lartë dhe i ulët i gjakut, dhembjet në të gjitha pjesët e trupit, kapsllëku, diarreja etj.
1.Duke pirë mjaltin e shkrirë në ujë, të gjitha njollat e zorrëve do të zhduken.
2.Ngrënia e rregullt e mjaltit ndihmon në përforcimin e kujtesës si dhe forcon trupin fizikisht.
3.Nëse mjalti pihet i tretur në ujë të ngrohtë, ndihmon kundër diarresë.
4.Nëse mjalti pihet i tretur në ujë të ftohtë, ndihmon kundër kapsllëkut.
5.Me përdorimin e mjaltit pastrohet gjaku dhe lehtësohet qarkullimi i tij nëpër trup.
6.Mjalti është ilaçi i vetëm për shërimin e rrahjeve të shpejta e të shpeshta të zemrës (takikardia).
7.Mjalti krijon lehtësim të organizmit, ndërsa sheqeri e rëndon atë. Kur ju përdorni sheqer, rrezikoni sëmundje si diabeti, kurse kur hani mjaltë, i sillni dobi trupit.
8.Mjalti që pihet i nxehtë, për 7 minuta përzihet me gjakun, ndërsa i ftohtë për 20 minuta.
9.Kur hahet mjalti, lukthi punon në rregull dhe nuk nevojiten medikamente për të ndihmuar përpunimin.(Lukthi është një organ muskulor i cili gjendet në pjesën e sipërme të barkut. Ky organ gjendet nën diafragmën dhe në pjesën e majtë të mëlçisë).
10.Mjalti largon dhembjet në sy, duke e fërkuar me gisht të pastër syrin.
11.Për anemikët, mjalti është “bombë” gjaku që ndikon aq mirë.
12.Për dhembjet e eshtrave (kockave) ngrënia e mjaltit është ilaç i padiskutueshëm.
13.Të sëmurët nga verdhëza, në qoftë se në mëngjes dhe mbrëmje hanë mjaltë, për 15-20 ditë do të shërohen.
14.Mjalti largon ngërçin e nervave.
15.Mjalti ndihmon në rritjen dhe zhvillimin e fëmijëve.
16.Personave që janë nervozë, si dhe atyre që kanë gjendje gjumi, mjalti u ndihmon për t’u qetësuar.
17.Kush ha mjaltë nuk mund të vuajë nga kapsllëku dhe as që mund t’i krijohen hemorroidet.
18.Nëse mjalti tretet në qumësht të ngrohtë, zhduken parazitët e zorrëve.
19.Nëse mjaltin e lyeni mbi material të nxehur dhe atë e vendosni mbi qafë ose në gjoks, dhembjet e fytit menjëherë largohen. Kjo bëhet kur kemi ndezje të bajameve dhe anginë (një simptomë e sëmundjes koronare të zemrës).
20.Nëse një sasi e caktuar e mjaltit përzihet me vishnje dhe shpëlahet fyti disa herë në ditë, menjëherë era e keqe nga goja do të largohet.
21.Mjalti përdoret për shërimin e plagës së qelbëzuar. Një plagë e tillë duhet të lyhet menjëherë me mjaltë, ndërsa të sëmurit i duhet dhënë që të hajë 10-15 herë. Shpejt do të vërehet përmirësimi.
22.Mjalti ndërpret dhimbjet e stomakut.
23.Plagët e zorrëve dhe të lukthit, mjalti i shëron shumë shpejt. Gjatë një jave duhet ngrënë deri në 4 kg mjaltë.
Nëse po kaq hamë edhe për tri javë, që të bëhet një muaj, nga ulcera e stomakut nuk do të ngelet asnjë shenjë.
Dr.Kolosau thotë: “Personalisht e kam provuar në 97 pacientë dhe në fëmijën tim dhe kam fituar 100 % rezultate pozitive”.
24.Nëse dhembjet e shpinës dhe shpatullave, vendet ku ndjehet dhembja, i lyejmë me mjaltë e mbi të vëmë piper pluhur, të shtypur, dhembjet menjëherë largohen.
25.Mjalti i bletës është ilaç kundër reumatizmës. Kohë pas kohe duhet lejuar që bleta t’i kafshojë vendet e prekura nga dhembjet reumatike.
26.Fëmijët që urinojnë në shtrat duhet të hanë mjaltë dhe kjo sëmundje do t’u ndërpritet.
Në Nartë 264 ha sipërfaqe ujore janë kthyer në truall nëpërmjet dokumenteve të falsifikuara duke kthyer në përfitues të një pronë të konsiderueshme Dhurata e Irna Dajlanin. “Falsifikimi i dokumenteve zyrtar” dhe “pastrimi i produkteve të veprës penale” janë edhe akuzat kryesor të parashtuara në një kallzim të rregjistruar së fundmi në Prokurorinë e Vlorës. Bëhet fjalë për privatizimin e ish-ndërmarrjes “Ekonomia e rritjes dhe zënies se peshkut Narte Vlore”. Ku blerja e 264 Ha sipërfaqe ujore dhe 5000 m² truall u shëndërrua në një Celtifikat pronësie për 264 Ha tokë /truall e 5000 m² sipërfaqe ujore. Duke përbërë kështu një prej rasteve më flagrante të kthimit te ujit në tokë për arsye përfitimi . Vlora News posedon të gjithë dokumentacionin e plotë të traskriptimeve në rregjistrat e ZVRPP VLORË . Falsifikimi dhe tjetërsimi vërehet qartë edhe nga dokumentet provuese të dala nga Zvrpp Vlorë . Në nenin hipotekor Nr. 1263 date 24.06.1996 ne regjistrat e transkriptimeve te Zvrpp Vlore është regjistruar ne emër te z. Felatun Dajlani (babai i Dhurata dhe Irma Dajlani) pasuria e përfituar me ane te Kontratës se shitjes privatizim kompleksi” Nr. 5464 Prot , Nr. 4864 kol date 23.04.1996 lidhur përpara noter Jetmira Veraj.
Kjo kontrate shitje përpara noterit vjen si rrjedhoje e kontratës se shitjes Nr. 27 Prot date 27.12.1995 lidhur midis përfaqësuesit te ndërmarrjes se rritjes zënies se peshkut Narte Vlore te përfaqësuar nga z. Vullnet Elbasani, AKP Vlore e përfaqësuar nga Dallëndyshe Çela si pale shitëse dhe z. Felatun Dajlani si pale blerëse. Objekt i kësaj kontrate ishte shitja e objektit “Ekonomia e rritjes dhe zënies se peshkut Narte Vlore”. Ne piken 4 parashikohet se objektit “Ekonomia e rritjes dhe zënies se peshkut Narte Vlore” ka një sipërfaqe ujore totale 264 Ha dhe 5000 m² sipërfaqe truall me ndërtesat teknologjike. Pra, ne baze te kësaj kontrate shitje, (duke ju referuar edhe mandat arkëtimeve bashkëlidhur) z. Felatun Dajlani rezulton te jete pronar vetëm i kompleksit (sipas përshkrimit te kontratës) për rritjen e peshkut me sipërfaqe ujore totale prej 264 Ha, pasi për sa i përket sipërfaqes prej 5000 m2 truall, ne dokumentacionin qe ndodhet ne ZRPPP nuk rezulton qe z. Felatun Dajlani te këtë likuiduar shumen prej 1.600.000 leke për blerjen e tij. Nderkohe, edhe pse z. Felatun Dajlani duhej te ishte pronar i vetëm kompleksit me një sipërfaqe ujore prej 264 ha( sipas pershkrimit te kontratës), ai çuditërisht ne datën 25.05.1998 përpara noter Aida Spahiu, paraqet një vërtetim pronësie te lëshuar nga ZVRPP Vlore me Nr. Hipotekar 1263 date 26.04.1996 sipas te cilit ai rezulton te jete pronar i kompleksit te ekonomisë se rritjes se peshkut i ndodhur ne narte te Vlorës me një sipërfaqe totale 264 Ha Tokë dhe sipërfaqe ujore 5000 m2 me te njëjtat kufizime te kontratës se shitjes.
Kjo pronë e tjetërsuar rregjistrohet në Zvrpp në vtin 1998, z. Felatun Dajlani paraqitet përpara noterit me një vërtetim pronësie ku sipërfaqja ujore rezulton te jete toke dhe sipërfaqja e truallit rezulton te jete shndërruar ne ujë. Pasi u pajisë me vërtetimin e pronësisë i cili e bën z. Felatun Dajlani (si me magji) pronar te 264 ha toke, ai shkon përpara noter Aida Spaho dhe me kontratën e dhurimit Nr. 706 prot , Nr. 56 kol date 25.05.1998 , ai i dhuron te bijës se tij znj Brunilda Dajlani kompleksin me sipërfaqe totale prej 264 ha toke i cili regjistrohet ne nenin 1322 te datës 04.09.1998. Pra, me këto veprime për te mashtruar Ligjin dhe për te humbur gjurmët e veprimeve te paligjshme dhe te falsifikuara, z. Felatun Dajlani arrin me ne fund qe te ktheje sipërfaqe prej 264 Ha ujë ne sipërfaqe toke dhe te kryej një transaksion duke e transferuar këtë prone te e bija e tij Brunilda Dajlani. Me pas, znj Brunilda Dajlani fillimisht e ndan këtë prone ne disa pjese dhe disa prej te cilave ua kalon motrave te saj. Kështu parcela me Nr. 678 ne zonen kadastrale Nr. 2765 me sipërfaqe prej 54.136 m² TRUALL i shitet motrës Irma Felatun Dajlani, parcela me Nr. 677 po ne zk 2765 prej 84200 m2 i kalon përsëri motrës se saj Irma Felatun Dajlaini. Parcela me Nr. 541 ne zonën kadastrave Nr. 2765 prej 114709 m2 truall ngelet ne pronësi te znj Brunilda Felatun Dajlani. Pra ne total znj Brunilda ka kryer transaksione për 253 ha nga 264 ha nw dispozicion. Këto transaksione kjo shtetase i ka kryer ne bashkëpunim me motren e saj Dhurata Dajlani. Këto transaksione jane kryer pikërisht me qellim humbjen e gjurmeve te origjines se falsifikuar të pronës mëmë. Mbi një pronë tërësisht të falsifikuar anëtarë të familjes Dajlani kanë fituar një sërë përballjesh me drejtësinë pasi në asnjë proces Prokuroria dhe eksponentë të saj të veçantë nuk kanë verifikuar kurrë origjinën e pronës dhe dokumentet përkatëse.
