Aurora

Ekskluzive/ Motra e Kadri Roshit tregon pengjet e Liri Belishovës: Ç’më tha për Nexhmije Hoxhën

Leave a Comment / Histori, Intervista / /

Gruaja që servir kafen për njerëzit e shumtë që hyjnë e dalin këto ditë në shtëpinë e Liri Belishovës, është po ajo që i ka shërbyer të ndjerës për 20 vite me radhë.

Rasti i saj nuk i përket një punonjëseje të zakonshme shërbimi, por një përkushtimi njerëzor ndaj një të afërmi, që i detyrohet shumë.

E veçon këtë aspekt që në krye të bisedës 70-vjeçarja Ëngjëllushe Luga, jo thjesht që me Lirinë janë vajza tezesh, por më së shumti për faktin që me të nuk kanë komunikuar për 40 vite me radhë për rrethana të njohura.

“E tani në liri,- shton ajo,- unë duhej t’i rrija pranë, edhe për ditët e dekadat që na ndau për së gjalli diktatura”.

Në një rrëfim për gazetën “Panorama”, gruaja që i ka qëndruar pranë deri në çastet e fundit, ka dëshirë të flasë për ato histori që Liri Belishova nuk i konsumoi në publik.

Ndër to veçon brengën e madhe që përjetonte për shpërfilljen vrastare të Nexhmije Hoxhës ndaj kërkesës së saj për t’i shkuar vajzës që po shuhej në spital, por edhe braktisjen e madhe nga ish- shoqet e institutit femëror “Nëna Mbretëreshë”, me të cilat dikur kishin ndarë shumëçka sikur të ishin motra.

Ëngjëllushe Luga shprehet se ka biseduar disa herë me Belishovën për një përballje të mundshme të saj me to, por në të gjitha rastet ka marrë të njëjtën përgjigje: E pamundur, përbindësha të tillë që gëlltitën jetë njerëzish, nuk kthehen kurrë te viktima e krimit të tyre.

Lugës i ka bërë përshtypje këmbëngulja e Belishovës për të rendur nëpër arkiva në kërkim të të vërtetave të mbuluara me mister në vitet e diktaturës.

Zonja Ëngjëllushe, ju i keni shërbyer 20 vite pa shkëputje Liri Belishovës dhe keni qenë pranë saj deri në çastet kur ndërroi jetë. Çfarë ju tha në momentet e fundit?

ishte i papritur. U rrëzua në shtëpi ditën e premte dhe pësoi një frakturë në këmbë. E çuam me urgjencë në spital dhe aty u operua po atë ditë.

Operacioni kaloi mirë dhe një moment kujtuam se shpëtoi. Ditën e shtunë dhe të diel në përgjithësi nuk pati shqetësime serioze. Pothuajse të gjithë parametrat i kishte normal. Të hënën pastaj ndodhi ajo që nuk e prisnim. Aty nga ora pesë pasdite u shua. U shua në qetësi, si shuhen flakët e qiririt. Kaq e kishte e gjora…

Pati ndonjë amanet të fundit…

Iku pa folur fare. Me sa duket e ndjeu dhe vet që ishte fundi.

Dhe u mjaftua me një zgjatje dore, aq sa mund ta komandonte në ato kushte.

U lëshua në krevat pa ndjenja, ashtu si engjëlli që bie në gjumë. Se engjëll ishte, paçka se kishte bërë një jetë të tmerrshme plot plagë e brenga…

Ju qëndronit 16 orë në ditë bashkë dhe, pa dyshim që flisnit dhe për gjëra që Liria nuk i konsumoi kurrë në publik…

Në shtëpinë e saj. Unë Lirinë e kisha vajzën e tezes dhe i kam shërbyer si nënës sime. Isha ndarë me të kur isha maturante në politeknikum dhe u ritakuam pas viteve ’90.

E tillë ishte ajo periudhë e regjimit komunist, të ndante për së gjalli me tërë të dashurit. Asokohe e deshi fati të isha e lirë dhe në rrethanat e krijuara vendosa t’i ofroja të gjitha shërbimet për t’ia bërë jetën më të lehtë.

Ajo jo vetëm që më mirëpriti, por më besoi çdo gjë. Dhe të them të drejtën, kemi kaluar mrekullisht. Tani do më mungojë, do më mungojë shumë zëri i saj i ngrohtë, rituali i përditshëm me kafet e përbashkëta të mëngjeseve e pasditeve, me bisedat pa fund për kohët që lamë pas, për pabesitë e pushtetarëve dhe kurthet e politikanëve pa moral. E si ishte ajo, çfarë zemre që kishte…

Çfarë kujtoni ndonjë histori të veçantë, që u ka lënë mbresa të thella?

Kujtonte shumë të tilla, por kur zinte në gojë tjetërsimin e shoqeve, me të cilat kishte qenë në institutin “Nëna Mbretëreshë”, gati shpërfytyrohej.

E niste me Nexhmijen. Jemi dashur shumë, jemi dashur si motra, më thoshte, megjithëse ajo ishte dy- tri vjeçe më e madhe. Kishin ndarë kafshatën e bukës, rrobat, gëzimet dhe shpërthimet e moshës bashkë.

Aq të afërta ishim, kujtonte Liria, sa mendoja se mikeshë të tillë nuk do të kisha tjetër në jetë. Por ndodhi ajo që ndodhi dhe miqësia krejt papritur u kthye në armiqësi. Jo vetëm e pabesë, thoshte Liria, por Nexhmija u bë zemërgur, e pamëshirshme, katile nga shpirti.

As atëherë kur i kërkova ndihmë për t’u gjendur te vajza që po vdiste në spital, nuk reagoi. E përmendte këtë detaj dhe rrëmbushej në lot. Atëherë kishte qenë e internuar në Cërrik dhe e bija kurohej me kancer në Tiranë.

E vetmja gjë që i kërkoi Nexhmijes ishte një leje te organet e sigurimit për t’i shkuar së bijës pranë në çastet e fundit, por gruaja e Enverit e kishte shpërfillur dhe këtë, madje poshtërsisht.

Nuk u kujtua as më vonë, thoshte, të më dërgonte qoftë dhe tërthorazi një fjalë të ngrohtë për gjëmën që më ra. Ajo tregonte se dhe më parë i kishte shkruar letër Nexhmijes dhe Enverit për ta riparë dënimin e saj, se nuk e lidhte asgjë me akuzat për lidhje me armiqtë dhe tradhtarët e vendit, por nuk kishte marrë asnjë përgjigje.

Kishte ndodhur kështu edhe me ish- miqtë dhe mikeshat e dikurshme, që vazhdonin në postet zyrtare. E kishin braktisur dhe harruar të gjithë. Kjo e lëndonte më shumë nga vet represioni që e ndiqte ngado…

Po për Vito Kapon, çfarë kujtonte? E ka pasur shoqe dhe atë në Institutin “Nëna Mbretëreshë”…

Vitoja ka qenë disa vite më e madhe kur ishin në shkollë, por i kishte bashkuar lëvizja ilegale. Në vitet e luftës ishin ndarë, Vitoja kishte shkuar pas Enverit në Shtab të Përgjithshëm, ajo në formacione të tjera. E kishin rigjetur shoqërinë fill pas luftës.

Kishin shkuar mirë bashkë, por kur Lirinë e kryqëzuan, e harroi dhe ajo flakë për flakë, bile sa ishte në pushtet sa gjente rastin, nuk reshte së foluri kundër saj…

Bile, Vito Kapoja e akuzon edhe sot në gazetën “Panorama”, e quan agjente të sovjetikëve që ka tentuar të eliminojë Hysni Kapon…

Kjo është edhe më e dhimbshme. Mëse e turpshme. Edhe sot pas kaq e kaq vitesh të vazhdosh me avazin e qëmotshëm, tregon se nuk je mirë mendërisht.

Po nuk kanë për t’u kthjelluar ndonjëherë njerëz si Vitoja e Nexhmija, që mbajnë mbi supe dhjetëra e dhjetëra krime. Më ka treguar Liria histori të ndryshme për Viton, bile disa të tilla i ka lënë të shkruara, me amanetin që të botohen pas vdekjes.

Do kenë rast njerëzia të njihen edhe me bëmat e Vitos, sikundër dhe të simotrës së saj, Nexhit…

Ka lënë kujtime të shkruara Liria?

Ka një sepete plotë me letra e dorëshkrime të shumta. Kur e pyesja pse nuk i boton, më thoshte kur t’u vijë koha.

Pastaj, shumë gjëra nga dëshmitë e mia, më thoshte, dua t’i verifikoj me dokumentet e arkivave. Dhe sa bëhej një çikë mirë, me vrap te arkivi.

Sa te Arkivi i Shtetit, te ai i Ministrisë së Brendshme. E brengoste shumë fakti që aty rrallë gjente diçka për të qenë.

Ju kujtohet për çfarë interesohej më shumë në arkiv?

Të them të drejtën, nuk i ndërhyja shumë në këtë punë. Mbaj mend që për ditë e ditë të tëra ka shfletuar dhjetëra dosje në arkiv për historinë e Nako Spiros.

Mënyra si ai ishte zhdukur e rehabilituar disa herë, por sidomos rrethanat si kishte vdekur, i vrarë apo vetëvrarë, nuk ishin thjesht një kuriozitet i saj, por këmbëngulje për të zbardhur të vërtetën, për ta dokumentuar për historinë e patjetërsueshme

Gjatë kohës kur shërbenit pranë saj, ka pasur ndonjë rast që ajo është përballur me persekutorët e dikurshëm?

Enveri kishte vdekur. Po kështu edhe Hysni Kapoja. Të tjerët ishin ushtarë të thjeshtë që zbatonin urdhrat e tyre.

Ishte gjallë Nexhmija me Viton, ka ndodhur të ketë shkëmbyer ndonjë mesazhe me to?

Këtë pyetje ia bënin shpesh Lirisë kur ishte gjallë, sidomos gazetarët, po ajo i binte shkurt: Ai kapitull është mbyllur një herë e mirë!

Ndodhi një herë që e pyeta se si do të reagonte po ta kërkonte në telefon Nexhmija. “A je në vete?,- më tha dhe ishte e bindur se tipa të tillë si ajo, nuk kthehen kurrë te viktima e krimit të tyre.

A nuk e shikon, vazhdoi, që askush nga përbindëshat e diktaturës nuk denjon të kërkojë falje për mynxyrat që kanë bërë”. Nuk e priste ajo ndjesën e tyre, se e njihte ne detaj llojin e mekanizmit, me të cilin ishin përlyer në krime.

Ky artikull është ekskluzivisht për Panorama

Ekskluzive/ Motra e Kadri Roshit tregon pengjet e Liri Belishovës: Ç’më tha për Nexhmije Hoxhën Read More »

Qyteti shqiptar i bastexhinjve!

Leave a Comment / Aktualitet / /

Rezidenca Studentore Universitare, apo e njohur ndryshe “Qyteti Studenti” duhej të ofronte një ambient të qetë dhe mjedis favorizues për të rinjtë ku të mbizotëronte dija. Por më shumë se librari, apo ambiente studimi, aty fatkeqësisht mbizotërojnë pikat e basteve dhe të kumarit.

Vetëm pak metra larg dhomave të konvikteve, apo auditorëve mund të gjesh sallone bastesh sportive dhe lojërave të fatit. Këto pika janë edhe vetëm pak metra larg stacionit policor dhe Drejtorisë së Rezidencës Studentore.

Nga një vëzhgim sipërfaqësor rezulton se brenda territorit të “Qytetit Studenti” ushtrojnë aktivitetin të paktën 7 pika lotoje sportive, ose lojëra të tjera fati, raporton TCH.

31 dhjetori i këtij viti është afati i fundit që parashikon ligji për zhvendosjen e pikave të kumarit larg institucioneve arsimore dhe fetare në një distancë 100 metra.

Por kur jemi 8 muaj nga skadimi afatit në të gjithë vendin vihet re një numër pa kriter i pikave të basteve, jo vetëm në çdo zonë, por edhe pranë shkollave, xhamive apo kishave.

Qyteti shqiptar i bastexhinjve! Read More »

Legjenda e themelimit të një perandorie nga një bari delesh. Më mitike se legjenda e Romës me Romulin dhe Remin

Leave a Comment / Art-Kulture, Histori / /

Çdo perandori e madhe e historisë i ka rrënjët në legjenda dhe mite si, Perandoria Romake me Romulin dhe Remin apo Perandoria Osmane me ëndrrën e Osmanit, edhe Perandoria e begatë Perse (546-330 pr. K), Irani i sotëm e ka zanafillën në një legjendë mbresëlënëse të treguar nga historiani grek Herodoti, që sigurisht ka karakter apokrif.

Duke ndërthurur elementet e tiranisë, Herodoti formulon një histori rreth mbretit të Medës, Astiagesit.

Një natë Astiagesi pau një ëndërr ku vajza e tij, Mandana, po urinonte aq shumë, sa urina e saj kapërceu muret e kryeqytetit të Perandorisë Mede dhe doli jashtë gjithë vërshim. I shqetësuar, ai shkoi të nesermen të takonte priftin e tij, që quhej ndryshe maxhai, sipas Herodotit gjithmonë.

Ai pasi e dëgjoi ëndrrën e mbretit, ai i tha se Mandana do të lindte një fëmijë, dhe ai fëmijë do të ishte shkatërrimi i Perandorisë Mede. Mbreti u shqetësua dhe menjëherë pyeti maxhain se si mund ta parandalonte këtë. Maxhai e këshilloi ta martonte të bijën me dikë që nuk do të kishte kurrë mundësinë që të mbretëronte mbi medët, me një pers. Në atë kohë persët shikoheshin si inferiorë ndaj medëve.

Dhe kështu u bë. Astiagesi e martoi të bijën me një pers. Ajo që pasoi më pas ishte një ëndërr tjetër e parë nga mbreti. Këtë herë, Mandana nuk po urinonte por nga vagina e saj po rridhte verë. Ashtu siç veproi herën e fundit ai u konsultua me maxhain e tij. Maxhai i tha se diçka e tmerrshme do të ndodhë, fëmija që do të lindë do ta rrëzojë atë nga froni dhe e sugjeroi që ta vriste në mënyrë që ta shmangte atë fat.

Mbreti Astiages, urdhëroi Harpagusin, vezirin e tij, që ta vrsite të porsalindurin, dhe kështu Harpagusi ia jep një bariu duke e urdhëruar që të kryejë aktin barbar. Bariu e merr foshnjën dhe shkon në shtëpi ku gruaja e tij po qante, pasi fëmija biologjik i tyre kishte lindur i vdekur.

Ata më pas vendosin ta adoptojnë duke e ditur që fëmija që po birësonin ishte nipi i mbretit. Ata mbështjellin trupin e vdekur të foshnjës së tyre biologjike me rrobat e purpurta të foshnjës mbretërore.

Djali u rrit nga bariu pa asnjë ide të origjinës së tij biologjike dhe shoqërore.

Një ditë ai po luante me shokët dhe ai kishterolin e mbreti. Gjatë lojës, ai mori një shkop dhe rrahu djalin e një fisniku. Nuk kalon shumë kohë dhe “viktima” e tij e padit tek i ati, që punonte në pallat. Pasi i ati i ankohet tek mbreti bariu i vogël thirret në një audiencë me mbretin.

-Pse e rrahe këtë fëmijë të vogël? – e pyet Astiagesi bariun e vogël.

-Por madhëri, unë isha mbreti. – dhe vazhdon – ai duhej të bëjë si them unë.

-O çfarë përgjigjeje fisnike. Prit pak, prit pak; kthehu në profil- i tha Astiagesi i kuriozuar me habi bariut.

-Ti më ngjan mua. çfarë po ndodh këtu.- shqetësohet mbreti.

Ai thërret vezirin e tij, dhe e pyeti a e kishte vrarë foshnjën shumë vite më parë siç e kishte urdhëruar.

-Sillni babain e këtij bariu të vogël në pallat. – thotë Astiagesi.

Babai i tij erdhi, dhe mbreti e peti se pse djali i tij i ngjante kaq shumë.

-Pyet vezirin tënd? – thotë bariu.

Harpagusi u mundua të justifikohej, por mbreti tha të mos shqetësohej sepse ai do ta pranonte nipin e tij. Mbreti organizoi një darkë ku ishte i ftuar edhe veziri me djalin e tij, si dhe nipi i mbretit.

-Harpagus, sille dhe djalin tënd dhe kështu do të bëhen shokë për kokë – e sugjeron mbreti vezirin e tij.

-Dërgoje herët djalin tënd në pallat, miku im- dhe kështu përfundon mbreti.

Harpagusi kështu bëri. Biri i vezirit erdhi herët në pallat, ku u vra dhe u nda në copa, mishin e tij e gatuan dhe e servirën për darkë si shishqebab me rozmarinë. Duke mos ditur gjë, Harpagusi mirëpritet për darkë nga mbreti, por djali i tij nuk dukej asgjëkundi.

-Mirëseerdhe – i thotë mbreti, Harpagusit – të kam ruajtur një ushqim shumë të veçantë.

-Është fantastik ky shishqebab, qenka i gatuar shumë mirë – thotë Harpagusi i babazitur.

-Prit ruaj pak dhe për ëmbëlsirën – i thotë me cinizëm vartësit të tij që po e shijonte darkën.

Dhe aty vjen një enë e argjendtë. Harpagusi heq kapakun dhe zbulon kokën, këmbët dhe duart e fëmijës së tij.

Kjo është pra historia më e hershme që kemi për Siriusin, i rritur bari delesh dhe dhensh për të qënë në të ardhmen bariu i Azisë së Vogël. Siriusi u lejua të kthehej tek prindërit dhe ngjitja e tij filloi me shpejtësi duke themeluar kështu një nga perandoritë më të mëdha që ka parë Azia.

Legjenda e themelimit të një perandorie nga një bari delesh. Më mitike se legjenda e Romës me Romulin dhe Remin Read More »

Pse duhet të hani në të njëjtë orë çdo ditë

Leave a Comment / Shendetesi / /

Studimi u zhvillua tek minjtë për tre muaj, ku pasi u ndoq një dietë e shëndetshme dhe e ekuilibruar, shëndeti i tyre ishte më i përmirësuar, si dhe truri gjithashtu.

Dinamika e jetës ndonjëherë na kushtëzon që të mos ushqehemi me rregull, e aq më pak të ushqehemi çdo ditë në një njëjtën kohë. Mirëpo, kjo duket tejet e rëndësishme për shëndetin.

Kështu ka zbuluar një studim amerikan i Universitetit California, ku thuhet se nëse konsumohen vakte të rregullta në të njëjtën orë, përmirësohet funksioni i trurit dhe luftohet harresa. Më konkretisht ushqyerja e rregullt në të njëjtën orë, lufton sëmundjen e Huntington (HD), një sëmundje gjenetike neurodegjeneruese, e cila prek shumë njerëz, sidomos në Evropë.

Ndjekja e një diete të shëndetshme sipas studimit, bazuar në vakte të rregullta dhe të konsumuara në të njëjtin orar, jo vetëm përmirëson cilësinë e jetës, por ngadalëson avancimin e kësaj sëmundje, e cila është një lloj skleroze.

Pse duhet të hani në të njëjtë orë çdo ditë Read More »

Deklarata e bujshme e Mustafa Nanos sonte do shkaktojë furtunë, ja kë ka “sulmuar”

Leave a Comment / Aktualitet, Opinione / /

Sesi më vjen që në krye të Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare nuk është një shqiptar”.

Keshtu eshte shprehur me nje deklarate qe pritet te shkaktoje reagime analisti dhe gazetari Mustafa Nano në monologun e tij në emision “Provokacija” në ABC News.

Ai komentoi vizitën e Patriarkut të Moskës dhe gjithë Rusisë Kirillit. Sipas Nanos, në tre ditë në skenën shqiptare protagonistë të ngjarjes më të rëndësishme të javës ishin dy priftërinj të huaj, një grek dhe një rus.

“Sesi më vjen që në krye të Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare nuk është një shqiptar. Nuk u mësova dot me këtë fakt. I dua grekët, i kam xhan sa s’ka. Më nderojnë edhe po të më hynë në shtëpi.

Por në respekt të historisë së vendit tim, nuk i dua që në krye të Kishës Ortodokse Shqiptare.

Unë do doja që në krye të Kishës Ortodokse Shqiptare të ishte një shqiptar, se ja sesi më duket që këto tre ditë në skenën shqiptare protagonistë të ngjarjes të javës të ishin dy të huaj, një grek dhe një rus”.

Por Nano, shkon më tutje. Ai përmend në monologun e tij Fan Nolin, i cili ka themeluar në SHBA së bashku me patriotë të tjerë Kishën Ortodokse Shqiptare.

“Teksa ndiqja këto ditë Kirillin, kreun e Kishës Ortodokse Ruse gjatë vizitës në Shqipëri, që është vizita e parë e një Patriarku rus të këtyre anëve, u ndjeva i ngacmuar në më shumë se një mënyrë. M’u kujtua në fillim Fan Noli, që në fillim të shekullit të shkuar është shuguruar prift, prej një rusi me emrin Platon, që ishte kreu i Kishës Ruse në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. E mos krijoni iluzione, kjo nuk është provë e marrëdhënieve dhe kontakteve të mira dhe të vrullshme mes ortodoksëve shqiptarë dhe atyre rus. As që bëhet fjalë këto marrëdhënie kanë qenë dhe do të jenë pothuajse zero.

Më tej më erdhi në mendje historia e themelimit të Kishës sonë Ortodokse Autoqefale. Fan Noli së bashku me shqiptarë të tjerë në SHBA iu vunë përpjekjeve për themelimin e Kishës Ortodokse Shqiptare, për motive pastërtisht patriotike, për të mos lënë ortodoksët shqiptarë atje të binin në ndikimin e Kishës Ortodokse Greke. Dihet që Kisha Ortodokse Shqiptare është themeluar përveç të tjerave edhe për të shërbyer si një ledhë ndaj greqizmit të shqiptarëve ortodoksë. Këtë e them në respekt të kronikës së historisë dhe jo për të futur spica brenda komunitetit të ortodoksëve shqiptarë apo midis dy vendeve fqinje. As që më shkon në mendje, kjo e fundit”.

Por, analisti nuk ndalet këtu ai flet edhe për Janullatosin, i cili është prifti që prej 25 vitesh drejton Kishën Ortodokse Shqiptare.

“Dhe ironia e historisë e deshi që në krye i Kishës Ortodokse Shqiptare në 25 vitet e fundit të ishte jetë një grek. Këtu nuk e kundërshtoi njeri emërimin e tij në vitin 1992, por me siguri Fan Noli do të jetë kthyer përmbys në varr kur ka marrë vesh se kjo ndodhi. Dhe afërmendsh kjo nuk ka lidhje me Anastas Janullatos, ky i fundit si person dhe si prifti është mirë. Është një figurë e respektuar dhe më siguri do të mbetet një emër i mirë në historinë e Shqipërisë. Përveç të tjerave ai është Kryepeshkopi më jetëgjatë në krye të Kishës Ortodokse Shqiptare dhe kushedi dhe sa vite të tjera do të jetë në krye të kësaj kishës. Ai është duke mbushur të 90-a dhe me shëndet është si kokrra e mollës.

Dhe kështu i bie që dy figurat më të rëndësishëm në historinë e Kishës Ortodokse Shqiptare të jenë Fan Noli, që luftoi për të ngritur një Kishë Shqiptare Autoqefale, e cila në atë kohe ishte antigreke dhe Janullatosi, i cili si çdo prift grek është më grek se të gjithë grekët, dhe si Kirilli më rus se të gjithë rusët, apo siç është patriarku serb Irenej më serb se të gjithë serbët, apo siç ka qenë Fan Noli ynë, më shqiptar se të gjithë shqiptarët.

Analisti Nano tha se Janullatos nuk ka lejuar që të bartet një konflikt mes rolit të tij si kreu i Kishës Ortodokse Shqiptare dhe origjinës së tij greke.

Është në natyrën dhe traditën e Kishave Ortodokse që të jenë të lidhura shumë më pushtetin, politikën, kombin dhe me punët që nuk kanë të bëjnë me qiellin. Autoqefale në një mënyrë apo në një tjetër ka marrë kuptimin nacionale, për të mos thënë nacionaliste, s’ka gjë se në Shqipëri e ka humbur këtë kuptim. Ka ekzistuar frika në fillim se konflikti mes priftit dhe grekut mund të bartë në mënyrë dramatike në fronin më të lartë të Kishës Ortodokse Shqiptare, por kjo nuk ndodhi.

Për meritë të Janullatosit duhet thënë që ka ditur ta mbajë të shtruar, ta maskojë këtë konflikt. Jo më kot ortodoksët shqiptarë e duan dhe e respektojnë. Dhe nuk ka të bëjë që prej kohës kur mori pasaportën shqiptare, jo kjo ka qenë më parë.

Kjo është një arsye që më bën edhe mua si shqiptar laik, ta respektoj. Por personalisht nuk kam mund që ta heq prej vetes një sëkëlldi “noliane”. Sesi më vjen që në krye të Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare nuk është një shqiptar. Nuk u mësova dot me këtë fakt. I dua grekët, i kam xhan sa s’ka. Më nderojnë edhe po të më hynë në shtëpi. Por në respekt të historisë së vendit tim, nuk i dua që në krye të kishës Ortodoksë Shqiptare. Unë do doja që në krye të Kishës Ortodokse Shqiptare të ishte një shqiptar, se ja sesi më duket që këto tre ditë në skenën shqiptare protagonistë të ngjarjes të javës të ishin dy të huaj, një grek dhe një rus.

Deklarata e bujshme e Mustafa Nanos sonte do shkaktojë furtunë, ja kë ka “sulmuar” Read More »

Gjyshja e Besit te Rudina shkakton ‘furtunë’ mediatike, Magjistari del me reagim të ashpër

Leave a Comment / Intervista, ShowBiz / /

Te henen, Rudina Magjistari i kishte rezervuar nje hapesire interviste ne emisionin e saj gjyshes se Bes Kallakut, Ijes, e cila eshte kthyer ne nje personazh mjaft te dashur per publikun.

Por nje shkrim i nje gazetare, qe qarkulloi onlinw te marten, ka bere qe Rudina te reagoje dhe ti ktheje pergjigje asaj.

Meqe dje, disa prej komentuesve “te shqetesuar” e ndonje gazetareje lart e poshte, qe sugjeron ligjerata akademike çdo dite pasditeve ne tv, se çfare modeli dha Ija e Besit ne program, po jua sqaroj qe perveçse argetoi, na kujtoi modelin e njeriut qe per te siguruar jetesen ben edhe pune krahu e fushe, qe ka rritur plot femije e niper te mbare e qe pavaresisht jetes se veshtire, buzeqeshja dhe humori ia gezon shpirtin edhe sot e kesaj dite, qe ka vajtur afer te tetedhjetave.

Do uroja shume qe kete model ta ndiqnin edhe shume prej atyre qe rrine e shkojne kohen ne fb duke komentuar lart e poshte, ne vend qe te merren me nje pune e te mbushin jetet e tyre. Gezuar 1 Majin!

Gjyshja e Besit te Rudina shkakton ‘furtunë’ mediatike, Magjistari del me reagim të ashpër Read More »

Si trajtohen fëmijët e Shtëpisë së Foshnjës në Vlorë:Do ju dënoj prapë ëëë… Pse je aq ku*** ti, moj?!

Leave a Comment / Aktualitet, Problematika / /

Një situatë skandaloze është ajo e zbuluar në Shtëpinë e Foshnjes Vlorë të administratës dhe stafit që paguhet nga taksapaguesit shqiptare dhe fëmijëve të fëmijëve. Përpos abuzimeve me fondet dhe paratë publike, më e keqja qëndron tek trajtimi që u bëhet vogëlushëve të cilët thirren me nofka dhe epitete nga më të ndryshmet deri edhe k***ve.

Detajet e dialogut mes punonjësve dhe famijëve erdhën përmes emisionit “Stop” i cili mëson se janë shpenzuar 700 mijë lekë te vjetra për servis makinen e drejtoreshës Olta Ganajn e cila ia ka dhënë atë në huapërdorim institucionit i cili nuk ka makinë fare.

Gazetari – E di për çfarë kemi ardhur? Pretendimet janë të shumta nga shumë anë, por ne funksionojmë në bazë të transparencës. Na ka rënë në dorë një shkresë e këtij institucioni.

Drejtoresha – Po, mund ta shoh?

Gazetari – Dhe thuhet servis makine, riparime të ndryshme 70 mijë lekë. Ndërkohë që në një informacion pretendohet se ky institucion nuk ka makinë fare.

Drejtoresha – Kemi një makinë që e kemi në gjendje të keqe, por ndërkohë përdorim edhe furgonin e Qendrës së Shërbimeve.

Gazetari – Ka apo s’ka makinë institucioni fare? Kjo është pyetja ime, shumë e drejtë.

Drejtoresha – Atëherë, makina që tashmë me dokumentat, që i kemi dorëzuar, gjendet jashtë institucionit. Që është… për momentin e kemi jashtë funksionit.

Gazetari – Domethënë lekët shkojnë për atë?

Drejtoresha – Jo, nuk shkojnë më për atë.

Gazetari – Po për kë do shkojnë këto lekë?

Drejtoresha – Të kujt viti e keni këtë?

Gazetari – Ideja është te transparenca.

Drejtoresha – E pra… po prandaj po them të kujt viti e keni?

Gazetari – Unë po them, që nëse ka një dosje si institucion, hajd ta shohim të gjithë, që të gjithë të jemi në rregull. Unë të jap dhe kohë, s’ka problem, që ta shohësh.

Drejtoresha – Po normale! Do bëni edhe një kërkesë pranë institucionit, që t’ju kthejmë një përgjigje.

Drejtoresha Ganaj në përgjigjen zyrtare tregoi se ajo ka dhënë makinën e saj me kontratë huapërdorjeje pa shpërblim për institucionin që drejton vetë.

Por ky rezultoi abuzimi më i vogël në Shtëpinë e Foshnjes Vlorë. Kamera e fshehtë e emisionit “Stop” solli me zë dhe figurë dhunën verbale dhe fizike ndaj fëmijëve që strehohen në këtë institucion.

Punonjësja – Ik Leo ik, se do vijë Vali pastaj, të të veshë kanatiere!

Punonjësja 2 – Hajde këtu ti…!

Punonjësja – O, të keqen una…

Punonjësja 2 – Ulu aty! Një moment të gëzueshëm, ti ta kthen gëzimin në sherr. Unë s’kam nerva sot të bëj sherr me ty Koço.

Punonjësja – Ai u dënua, se u plevitos.

Punonjësja 2 – Je fshirë ti? Merre leckën, fshihu!

Punonjësja 2 – O çuna! Do ju dënoj prapë ëëë… Po kjo Ana ku është? Pse je aq ku*** ti, moj?!

Punonjësja 2 – Pse hë…?! Aty të rrish! M*t! Mbylle, mbylle!

Punonjësja 3 – Hajde se kanë bërë që të gjithë zhurmë, por më shumë Fabio me Anën. I janë qepur Blerinës e s’e lënë rehat. Shoqen time, kolegen e punës ma meruan fare.

Punonjësja 3 – Ik, o çun, o…!

Punonjësja 3 – O idiote! O sa më dhemb mesi… o idiote, o debile, thashë se rashë…

Fëmijët jetimë ndëshkohen e thirren me epitete të neveritshme nga punonjëset e Shtëpisë së Foshnjës, të cilat në fakt paguhen për t’iu shërbyer.

Si trajtohen fëmijët e Shtëpisë së Foshnjës në Vlorë:Do ju dënoj prapë ëëë… Pse je aq ku*** ti, moj?! Read More »

Sazani : Ishulli më i madh i Shqipërisë !

Leave a Comment / Art-Kulture, Histori, Turizem / /

Ishulli i Sazanit është ishulli më i madh i Shqipërisë i cili ndodhet në hyrje të Gjirit të Vlorës. Sipërfaqja e ishullit është 5.7 kilometër katror. Lartesia e tij është 342 metra. Shtrirja gjeografike e tij është juglindje-veriperëndim në një gjatësi prej 4.8 kilometër. Gjerësia më e madhe e tij është 2 kilometër. Vija bregdetare e ishullit është pak e thyer dhe ka gjatësinë 11.3 kilometra.
Emri i ishullit të Sazanit përmendet që në kohërat antike, duke filluar nga shekulli i VI p.e.s. me emrin SASON. Në vitin 1389 ishulli kaloi në zotërimin e Venedikut. Në 1815 së bashku me ishujt Joniane të Greqisë u pushtua nga Anglia. Gjatë periudhës së sundimit të Ali Pashë Tepelenës, fshati që ndodhej në ishull quhej Sebep dhe banorët e tij u dëbuan nga ky i fundit dhe migruan drejt brigjeve të Vlorës duke u vendosur në qytetin e Vlorës dhe në fshatin Zvërnec duke ndërruar dhe fenë.
Vlen të përmendet ish kryebashkiaku I qytetit të Vlorës Ibrahim Abdullai i cili ishte pinjoll i familjes Noti, njëra prej familjeve të dëbuara nga ishulli. Gjatë Luftërave Ballkanike, Greqia e pushtoi ishullin. Vendimet e Konferencës së Ambasadorëve në Londër, në vitin 1913 e detyruan atë që të tërhiqej nga Sazani. Gjatë Luftës së Parë Botërore në 1915 ishulli u pushtua nga Italia dhe një vit më vonë në 1916 nga Austria.
Lufta e Vlorës në vitin 1920 bëri të mundur që Italianët të tërhiqeshin nga Vlora, por mbajtën ende nën sundim Sazanin, deri më 1943, kur Shqipëria u pushtua nga nazistët gjermanë. Më 21 tetor 1944 ishulli u çlirua nga Ushtria Nacional Çlirimtare Shqiptare dhe që nga ajo kohë është pjesë e integritetit dhe sovranitetit të shtetit shqiptar.
Gjatë periudhës së Luftës së Ftohtë, Sazani së bashku me bazën detare ushtarake të Pasha Limanit, në Orikum të Vlorës, u shndërrua në një ndër pikat kyçe të Ushtrisë së Kuqe sovjetike dhe asaj shqiptare në Mesdhe. Gjatë kësaj periudhe ishulli i Sazanit ka shërbyer si bazë ushtarake detare ku ishin vendosur kryesisht anijet katerasuluruese, artilieria bregdetare etj. Gjatë asaj periudhe ishulli ka qenë i banuar nga rreth 3 mijë banorë të cilët kryesisht ishin familjarë të oficerëve që shërbenin në ishull. Gjatë kësaj periudhe në ishull u ndërtuan 3600 bunkerë dhe 2840 qëndra zjarri.
Në Sazan gjenden varret e patriotit ulqinak Haxhi Aliu dhe të birit të tij. Aty ka jetuar dhe shkrimtarja salentine Rina Durante.
Ishulli i Sazanit eshtë i pasur me atraksione dhe bukuri natyrore ku vlejnë të përmënden Gryka e Xhehenemit, Gjiri i Djallit, Gjiri i Japrakut, Gjiri i Shënkollës, Plazhi zallor i Admiralit etj. Në Sazan ndodhen dhe dy kisha, ajo e Shën Kollit dhe e Shën Mërisë si dhe një murë venecian. Atraksion turistik në këtë ishull janë edhe reliket e mbetura nga regjimi komunist.

Sazani : Ishulli më i madh i Shqipërisë ! Read More »