Në spitalet shqiptare vijon ende të jetë problemi i mungesës së ilaçeve dhe pacientët i blejnë vetë ato.
E këtë problem po e vuan edhe Osman Levanaku, një ish drejtuesi i lartë i Forcave Speciale, i cili është shtruar prej një jave në spital nga një sëmundje e papritur.
Ja cfarë shkruan miku i tij gazetar në rrjetet sociale:
Në emisionin “Dosja K”, në Report TV, u publikua historia e persekutimit të Lasgush Poradecit, e dëshmuar në ditarët e poetit… Ai thuhet se ka tentuar te vrase veten kur iu kerkua te shkruante nje poezi per Enverin.
“Enver Hoxha ka ditëlindjen, shkruaj një vjershë për të!”
A mund të shkruante Lasgush Poradeci poezi për Enver Hoxhën? Diktatori nuk meritonte as të artikulohej si emër në gojën e këtij poetit. Maria thotë se Lasgushi nuk ia përmendi kurrë, asnjëherë emrin Enver Hoxhës. E quante thjeshtë “Ay”. Por drejtuesit e regjimit kishin pritur me durim. Ishte koha kur dy vajzat e poetit ishin rritur e do të kërkonin të shkolloheshin e më vonë edhe të punësoheshin. Ata e dinin që vajzat ishin pika e dobët e këtij babai që e vlerësonte shkollimin si rrallë kush në Shqipëri. Dhe e dinin sa zemërbutë qe ai, kur bëhej fjalë që regjimi të ndëshkonte të bijat, vetëm e vetëm, për tu hakmarrë ndaj tij.
“Më kujtohet një herë, kanë qenë vitet 1978-1979, me duket se ishte muaji gusht, erdhën në shtëpinë tonë njerëz nga Komiteti i Partisë. Pasi ndenjën pak, i thanë babit që “tani po vjen 16 tetori, që është festa e shokut Enver, datëlindja, dhe ju do të bëni një poezi për shokun Enver”. Pastaj ata u larguan. Atë natë babi ishte shumë i shqetësuar. Hynte, dilte, nervozohej, bërtiste, dhe unë me motrën që ishim të dyja në Pogradec sepse mami ishte në Tiranë, nuk e kuptonim se çfarë kishte”.
Një pistoletë poshtë jastëkut…
Askush nuk mund të dijë ekzaktësisht se çfarë kaloi atë natë nëpër mend poeti. Lasgush Poradeci ishte urdhëruar në njëfarë mënyre të bënte një poezi për diktatorin. Donte apo nuk donte ai, së shpejti do t’i kërkonte regjimit shkollë për vajzat e tij. Por a mund të çeleshin kanatet e botës së tij magjike, për një figurë që ai e refuzonte, e mbante larg gjithë mendimeve të tij. Atë natë me ç’duket poeti kishte çuar ndër mend edhe vetvrasjen. Dhe kjo gjë nuk i kishte shpëtuar Sigurimit të Shtetit.
“Në mëngjes kur u ngrit babi, unë shkova për t’i rregulluar krevatin dhe kur ngrita jastëkun, pashë një pistoletë. Të dyja me motrën u tmerruam dhe e ruajtëm këtë ngjarje të trishtuar në shpirtin tonë sepse nuk kuptonim asgjë.
Kostandina e pyeti: “Baba çfarë është kjo?”. Dhe ai u justifikua duke i thënë: “Më dukej sikur do të vinin për të na vjedhur. Dhe unë e mbajta për t’u ruajtur nga hajdutët”.
Por pas ca kohësh, njëra që na hiqej si mikeshë dhe që futej në shtëpinë tonë, na tha që “Lasgushi atë natë ka dashur të vrasë veten.
Ku e dinte ajo? Pra, ai ruhej dhe të gjithë njerëzit që vinin në shtëpinë tonë jepnin informacione në degë.
Babi gjithmonë thoshte: “Një vdekje ka, dhe unë do të vdes atëherë kur nuk e shikoj më se mund të vazhdoj. Unë nuk mund të shkoj në burg, që të më poshtërojnë ata, se ata të gjithë të burgosurit i kanë poshtëruar, i kanë pështyrë, i kanë rrahur. Dhe më e mira është që unë të vras veten”.
Pas viteve ’90, vjen një person, që edhe ky hiqej si mik i shtëpisë, dhe thotë që: “Atë pistoletën që ka Lasgushi e dua unë sepse është armë e vjetër, dekorative”. Ku e dinte ai që babi im kishte pistoletë? Ku e dinte? Pra ata dinin gjithçka që bëhej në shtëpinë tonë. Nuk di pse u larguan dhe nuk erdhën më për ta kërkuar atë vjershën për Enver Hoxhën, që ishte kot. A ndoshta se do ta bënin më shumë mit Lasgushin, a ndoshta se shkuan e i thanë që ai po vret veten, a ndoshta një fuqi tjetër që nuk di ta shpjegoj, por ata nuk erdhën më dhe nuk e kërkuan. Por, ditari e tregon qartë se çfarë nxirje jete i bënin ata…”
“Nuk shkruaj për atë, unë jam poeti i përjetësisë…”
Maria e tregon me pasazhe mjaft domethënëse raportin e poetit me diktatorin, gjë që shpjegon se bota e tij prej gjeniu ishte vite dritë larg botës së këtij diktatori vdekatar, që s’linte asgjë pas në këtë botë veç krimeve dhe ligësive.
“Babai na thoshte: “Unë e kuptoj që shumë gjëra juve nuk ju ecin, prej meje, se ju nuk keni faj, por tani jeni të vogla dhe nuk e kuptoni, por ju do ta kuptoni më vonë se çfarë babai keni dhe ju nuk duhet ta harroni kurrë që jeni vajzat e Lasgush Poradecit. Unë nuk bëhem dot baba tjetër. Unë nuk shkruaj për atë dhe as fëmijët e mi nuk ia jap atij, por, në qoftë se unë shkruaj për atë, do të thotë që kur të ngordhë ai, do të ngordhë dhe vepra ime. E unë jam poeti i përjetësisë”.
Kurrë s’ia ka përmendur. Kurrë. Emri i Enver Hoxhës nuk është përmendur kurrë në shtëpinë tonë. Kur ishte ndonjë rast që duhej të fliste, thoshte “ay”. Edhe kur vdiq, ai e harroi. Sapo i thamë ne që “baba, ai vdiq”, pas gjysmë ore e harroi. Na shikonte mua dhe motrën që po shihnim televizor dhe na pyeste: “Po çfarë po bëni?”. Ne i thoshim: “Po ka vdekur ay, baba, ka vdekur”. U përgjigj: “Aa, nuk e dija, e kisha harruar”. Atij nuk i interesonte fare ai njeri. Fare.”
Babi thoshte gjithmonë: “Unë jam i pavdekshëm. Këta do të ikin, do shkojnë, kurse unë jam i përjetshëm. Unë do rroj, jam i pavdekshëm”. Ashtu sikurse në një letër që i shkruan Asdrenit ku i thotë: “Vjershëtori nuk rron jetën e vet të vdekur, rron jetën e pavdekur të kombit të vet”.
Një ëmbëlsirë tradicionale, tipike e zonës së Pogradecit, e përgatitur krejt lehtë dhe shpejtë me një shije unike që të përfshin tërësisht.
Dredhaniku me arra dhe shërbet është një specialitet i amvisave pogradecare, të cilat jetë e mot e kanë përgatitur këtë ëmbëlsirë në rasta të veçanta festash apo edhe gëzimesh familjare.
Ja receta fantastike e përgatitjes së dredhanikut me arra dhe shërbet krejt lehtë në shtëpi.
Një mënyrë ideale për të ëmbëlsuar veten dhe më të dashurit tuaj.
Përgatitja e Dredhanikut me Arra në Shtëpi
Përbërësit
(Sasia e përbërësve përzgjidhet sipas preferencës, më poshtë përbërësit janë për 12 dredhanikë)
3 petë të gatshme ëmbëlsirash
1 flxhan çaji me arra të thërrmuara
Gjysmë filxhani çaji me gjalpë të shkrirë
Thelpinj arrash
Për shërbetin
1 gotë sheqer
2 gota ujë
Pak lëkurë limoni të grirë ose lëkurë portokalli
1 lugë gjelle lëng limoni
Një lugë gjelle kanellë
Përgatitja
Hapim petën e parë dhe e lyejmë me gjalpë të shkrirë përmes një furçe kuzhinë.
Hedhim një pjesë të arrëve të thërrmuara dhe më pas petën e mbledhim në formën e rolesë.
Më pas rolenë duhet ta prisni në katër pjesë me gjatësi 10 centimetra dhe secilën prej pjesëve e mbledhim në formë rrumbullake duke i vendosur një thelpi are në mes.
Kështu vijojmë edhe me dy petat e tjera.
Dredhanikët i vendosim në një tavë dhe i lyejmë sipër me gjalpë përmes furçës së kuzhinës.
I vendosim në furrë të parangrohur dhe i lëmë të piqen përreth 20 minuta derisa sipërfaqja e dredhanikëve të bëhet e kuqërremtë.
Nga ana tjetër përgatisim shërbetin. Hedhim ujin, sheqerin dhe i lëmë të ziejnë derisa shërbeti të lidhet.
Në fund i shtojmë lëkurën e grirë të portokallit apo limonit, kanellën dhe lëngun e limonit.
Shërbeti lihet që të vaket dhe hidhet mbi dredhanikët kur këta të fundit të jenë të vakët gjithashtu.
Bërdullaku është nga ato barishte me gjethe dhe kërcenj vërtet joshës.
Kjo barishte, që rritet nëpër lëndina dhe kopshte, është një thesar i vërtetë për njerëzit që janë në kërkim të burimeve të egra natyrale të ushqimeve.
Ja disa të dhëna mjaft interesante dhe receta që lexuesit dhe konsumatorët ta vlerësojnë më shumë këtë barishte fantastike.
Emri botanik i bërdullakut është Portulaca oleracea. Portulaca vjen nga Latinishtja që do të thotë “portë” ndërsa Oleracea do të thotë “perime e kuzhinës.”
Në lashtësi, bërdullaku njihej për vlera shëruese, madje disa historianë të asaj kohe ishin të bindur që kjo bimë dhe lulet e saj duheshin mbajtur në rroba për të mbajtur të keqen larg.
Bërdullaku ka kërcenj të kuqërremtë dhe të butë, lule të verdha me nga pesë petale në formë ovale me një gjërësi prej 6 milimetrash.
Në varësi të shirave, lulet çelin shpesh gjatë gjithë vitit. Lulet hapin petalet e tyre kryesisht në orët e para të mëngjesit, kur farat që mbrojnë me fanatizëm janë të pjekura mjaftueshëm.
Kjo barishte ka krejt pak kolesterol. Është një burim i shkëlqyer i tiaminës, niacinës, vitaminës B6 dhe folatit.
Bërdullaku përmban vitaminë C, A, riboflavinë, kalcium, hekur, magnez, fosfor, kalium, bakër dhe mangan.
Një nga gjërat që ngjall shumë kuriozitet për bërdullakun është se kjo bimë ka më shumë acide yndyrore Omega 3 se sa çdo bimë tjetër e njohur në planet.
Në mbrëmje, gjethet përthithin dioksidin e karbonit dhe e transformojnë atë në acid malik (që i jep mollëve thartësinë karakteristike) dhe gjatë ditës atë e kthejnë në glukozë.
Nëse e mblidhni bimën në mëngjes herët, gjethet kanë dhjetë herë më shumë acid malik se sa po t’i mblidhni pasdite.
Kërcenjtë, gjethet dhe gonxhet e bërdullakut janë të gjitha të ngrënshme. Bima mund të përdoret e freskët në sallatë, mund të gatuhet si spinaqi dhe mund të përdoret në supë ose gatime të tjera.
Në Shqipëri, kjo bimë përdoret si perime, në mënyrë të njëjtë me spinaqin. Shërbehet me vaj ulliri ose përdoret në përgatitjen e byrekut.
Grekët e quajnë Andrakla. Ata përdorin gjethet dhe kërcinjtë me djathë feta, domate, qepë, hudhër, rigon dhe vaj ulliri. E përdorin në sallata, e ziejnë ose e gatuajnë me mish pule.
Në Turqi, e përdorin për sallata dhe për byrek. Edhe ata e gatuajnë në të njëjtën mënyrë si spinaqi.
Libanezët e njohin bërdullakun si Bakleh. E hanë të freskët në sallatë, e përdorin si garniturë ose në byreçka dhe pite.
Si të njihni bërdullakun?
Bërdullaku ngatërrohet lehtësisht me një bimë tjetër të njohur si Euphorbia maculate e cila është helmuese dhe të sëmur.
Ndonëse të dyja bimet rriten në sipërfaqen e tokës, gjethet e Euphrobia Maculate janë të vogla dhe në mes kanë njolla të kuqe.
Kërcenjtë e kësaj bime helmuese janë me push dhe lulet ngjajnë ndryshe. Një mënyrë tjetër për të bërë dallimin mes tyre është që të ndani kërcenjtë në dysh.
Kërcelli i bimës helmuese nxjerr një lëng kremoz ngjyrë të bardhë. Ndaj kini kujdes!
Një sipërfaqe prej 30 hektarësh tokë do të sjellë një risi në bujqësinë shqiptare, ku për herë të parë në Shqipëri ka nisur kultivimi i manave goxhi.
Një frut i rrallë për Europën por shumë popullor në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Kanadasë dhe Kinës.
Manat goxhi, apo siç gjenden zakonisht me emrin Goji Berry, janë një frut që vjen nga bima botanike Lycium barbarum.
Ato janë të kuqe, kokërr vogla në pamje të parë, ngjanë me frutin e thanës por kur priten në mes ato ngjajnë si domatet por në përmasa shumë të vogla.
Shumë shpejt, këto fruta fantastike, shumë të kërkuara sidomos në Evropë do të nisin prodhimin e tyre në Shqipëri.
Shpëtim Oseku, administrator i AgroIliria Group, një kompani që ka si objekt të aktivitetit të saj veprimtarinë në fushën e bujqësisë i tha AgroWeb.org se pas një analize të të gjitha kushteve që ky frut kërkon për t’u kultivuar, ka nisur mbjelljen e fidanëve të këtij fruti krejt të veçantë.
“Ne bashkëpunojmë me një grup izraelitësh, ndër prodhuesit më të mëdhenj në botë. Këta kultivojnë edhe mana goxhi dhe prej tyre lindi ideja e bashkëpunimit për kultivimin e këtyre frutave. Është një frut i rrallë, që nuk është kultivuar asnjëherë në Shqipëri.
Ne kemi bërë të gjitha studimet, analizat, kemi marrë të gjitha masat dhe jemi gati që të nisim kultivim në muajin mars” shprehet Oseku për AgroWeb.org.
I gjithë prodhimi drejt Evropës
Zonat ku Oseku zhvillon aktivitetin e tij të të mbjellave janë Lushnja dhe Divjaka. Ai tha për AgroWeb.org se i gjithë prodhimi i 34 mijë rrënjë fidanësh të manave goxhi që do të mbillen në muajin mars do të shkojë për eksport.
“I gjithë prodhimi do të shkojë për t’u eksportuar jashtë. Ne kemi krijuar një shoqëri me gjashtë kooperativa të mëdha italiane. Do të dalim nën një emër (brand) për të gjithë Evropën. Do të jetë një qendër grumbullimi që do të bëhet afër qytetit italian të Leçes dhe do të mbulojë gjithë tregun e Evropës.
Aktualisht të gjitha prodhimet tona kanë patentën e standarteve evropiane, duke marrë të gjitha certifikatat ku këtu nënvizoj certifikatën ISO” bën të ditur Oseku.
Kultivimi i manave goxhi është një risi që premton të jetë fitimprurëse në një të ardhme shumë të afërt për atë që e kultivon. Sipas Osekut, e mira e kultivimit të këtij fruti është se nuk pret shumë gjatë për prodhimin e tij.
Për Osekun, i cili do të nisë mbjelljen e fidanëve në muajin mars, frutat e para të kësaj nisme të mençur pret t’i shijojë në muajin shtator, pra, gjashtë muaj më vonë.
Manat Goxhi dhe Fuqia e Vlerave Shëndetësore
Manat goxhi janë të famshme për vlerat e fuqishme shëndetësore që ato kanë. Ato konsumohen të freskëta, në receta të ndryshme gatimesh por edhe të thata. Këto fundit shquhen po ashtu për vlerat e larta ushqyese që përmbajnë.
Këto kokrra të vogla janë përdorur në mjekësinë tradicionale popullore prej shumë kohësh, cilësohen si mrekullibërëse për mirëqenien e gjithë organizmit.
Manat goji kryesisht importohen dhe kanë një çmim të lartë. Manat goji vijnë në paketime të vogla, gjë që e lehtëson konsumimin e tyre. Në këtë mënyrë, konsumatori merr një nivel të lartë ushqyesish në një sasi të vogël frutash.
Nëse do të krahasonit vlerat e manave goji me atë të portokalleve do të mësonit se manat goji kanë 500 herë më shumë vitaminë C se sa portokallet.
Mesuesi i arrestuar pasi dyshohet se ka ngacmuar seksualisht nxenesen e tij, ka pasur mbeshtetje te birin ne sallen e gjyq, kur u vendos nga gjykata qe ai te rrije ne burg.
Vete mesuesi i ka mohuar akuzat e familjarëve të nxënëses së tij 11 vjeçe, duke theksuar se gjithçka është e sajuar dhe se e vërteta shumë shpejt do të dalë në dritë.
“Jam i pafajshëm. Po më marrin në qafë kot, pasi nuk kam lidhje me atë çfarë akuzohem”, është shprehur në Gjykatë mësuesi 58-vjeçar.
Dje, në Gjykatë nuk është parë asnjë familjar i së miturës, të cilët edhe denoncuan rastin, fillimisht në media e më pas edhe në Polici.
Ndërkaq, është parë njëri nga djemtë e mësuesit, i cili jeton në Itali. Ai nuk pranoi të fliste për mediat, duke theksuar se do të prononcohej në një moment të dytë. Por vetë prezenca e tij në Gjykatë dhe ardhja nga Italia, është konsideruar si një mbështetje e të atit.
Plas brenda demokratëve. Punesimi i disa prej tyre ne kabinetin Rama ka shkaktuar reagimin e ish deputetes së qarkut të Vlorës në PD, Liljana Elmazi.
Ne nje postim ne FB, Elmazi nuk jep emra, por tregon rastin e nje ministri ne qeverine Rama që vazhdon të mbajë si këshilltar bashkëshortin e një deputetes së PD. Keshtu ajo ngre pakenaqesi ndaj partise ku aderon, teksa shprehet se “ndërkohë ne nuk i punësuam dot as kur qeveriste partia jonë. Disa të tjerë i kanë ende drejtora e këshilltarë ministrash”.
“Është e vërtetë që PS hoqi nga puna disa mijëra demokratë kur erdhi në pushtet, jo vetëm ata të administratës publike e shtetërore, por edhe pastruese e roje, por bashkëshorti i deputetes vazhdon ende këshilltar i ministrit socialist. Ndërkohë ne nuk i punësuam dot as kur qeveriste partia jonë. Disa të tjerë i kanë ende drejtora e këshilltarë ministrash”, shprehet Elmazi.
I biri i dënuar për trafik droge në Itali, vlonjatit i vënë tritol në banesë.
Dalin detaje te reja për shpërthimin e ndodhur në afërsi të bashkië së Vlorës në banesen e shtetasit G.Ç 69 vjeçar.
I biri I tij E.Ç është i dënuar për trafik droge në Itali dhe policia siç duket po heton në këtë pistë për të mundësuar edhe zbardhjen e ngjarjes dhe ndalimin e autorëve të vendosjes së eksplozivit që tronditi qytetin bregdetar gjatë nëtës së kaluar.
Sasia e lëndës shpërthyese është hedhur në oborrin e banesës së shtetasit G.Ç nga Vlora.
Në njoftimin e policisë për ngjarjen thuhte se, “Më datë 02.05.2018, rreth orës 03:30, në lagjen “15 Tetori”, pranë portës së banesës së shtetasit G.Ç., 69 vjeç, është vendosur lëndë eksplozive, tritol.Nga shpërthimi nuk ka të dëmtuar, vetëm dëme materiale”.
