Jane nxjerre nga arkiva kenget e Grupit te vjeter te Tragjasit dhe ato tashme mund te gjenden dhe te degjohen ne youtube. Gjithsej jane hedh ne nje kanal ne youtube 12 kenge labe te grupit te vjeter te ketij fshati. Tekstet e ketyre kengeve i kushtohen heronjve deshmoreve, luftes, fshatit por midis tyre gjenden edhe kenge qe i kendohen Partise dhe Enverit.
K.F. Oriku do zbrese sot ne fushe kunder K.F Butrintit ne shtepine e ketij te fundit. Keto jane ndeshjet e javes se 14 qe luhen ne Grupin B te Kategorise se Dyte ku Oriku renditet ne vendin e dyte me 29 pike pas Elbasanit i cili ka grumbulluar 31 pike.
Ndeshja luhet sot, te Dielen ne oren 14:00.
Elsbasani i cili mban vendin e pare ne grup do te luaje sot kunder kunder Permetit i cili ndodhet ne vendin e 12 ne renditje.
Nese Oriku fiton ne ndeshjen e radhes kunder Butrintit duke siguruar tre pikeshin dhe nese Elbasani nuk arrin te siguroje dot fitore ne ndeshjen e radhes kunder Permetit atehere Oriku ngjitet ne vendin e pare ne renditje duke kryesuar grupin.
Ndeshjet e radhes ne daten 18 Shkurt 2018 :
18-02-2018 14:00 Maliqi – KF Devolli
18-02-2018 14:00 KF Delvina – KF Domosdova
18-02-2018 14:00 SHS Permeti – FK Elbasani
18-02-2018 14:00 SHS Albpetrol – FC Gramozi
18-02-2018 14:00 KF Butrinti – Oriku
18-02-2018 14:00 FK Skrapari – FK Këlcyra
18-02-2018 14:00 FK Memaliaj – FK Tepelena
Renditja perfundimtare:
1 FK Elbasani 31
2 Oriku 29
3 SHS Albpetrol 26
4 KF Butrinti 26
5 KF Devolli 25
6 KF Delvina 21
7 Maliqi 20
8 FK Këlcyra 16
9 FK Tepelena 16
10 KF Domosdova 13
11 FC Gramozi 11
12 SHS Permeti 9
13 FK Memaliaj 9
14 FK Skrapari 7
Po keshtu babai i tij Sulejman Kashuri se bashku me bashkefshataret e tij e perkrahu luf ten Ant ifashiste Nacional Clirimtare dhe e ndihmoi. Hito Kashuri mori pjese si i ri ant ifashist bashke me shoket e tij ne disa aksione te rinise se fshatit Dukat.
Rreshtohet ne çetën pa rtizane territoriale të fshatit. Komanda e çetës e ngarkon Hiton, Dervish Borakun e Musa Xhelilin te vrojtojnë aktivitetin e misionit anglo-amerkian që ishte vendosur në bazën e Gramës në Karaburun duke parë dhe mundësite e marrjes së ar matimeve e veshëmbathjeve për çetën partizane.Këta ishin edhe me përfaqësues të çetës nacionaliste të Dukatit.
Hitua me shokët e tij morën 11 aut omatikë për çetën par tizane por njëri nga përfaqësuesit e çetës nacionale e v ret pabesisht Hiton më 09.07.2944 (K.Q).
Pas 20 ditësh zbulohet kr imi dhe kri mineli kapet dhe vr itet. Edhe në këtë rast kjo ishte pjesë e lojës që bëri pushtuesi naz ifashist për të ndezur lu ftën civile në Shqipëri.
Populli këndoi
Hito Kashuri lule
Dole partizan në çetë
More mun icion e a rmë
Ar miqtë ta kishin inanë
Të zunë pritë e të vranë
Eshtë shpallur dëshmorë me vendimin Nr 24. Datë 03.01.1979.
Grupi i Polifonik i Tragjasit ka qene i ftuar ne programin Ora 5 ne Vizion Plus para disa vitesh. Ne panelin e te ftuarve ishin te ftuar Zoti Memush Xhuveli kengetar i grupit, Zoti Tonin Troqe krijuesi dhe presidenti i Shtepise se Polifonise si dhe Zoti Bajram Labi studiues i polifonise, muzikolog.
Pjese e grupit polifonik te Tragjasit ka qene edhe xha Nurua 82 vjecar i cili ishte hedhes i grupit. Edhe pse ne moshe te madhe Xha Nurua ka kenduar shume bukure e me padurim aq sa ne nje moment e ka nderprere moderatoren duke i thene ‘Do ja marrim kenges tani?’.
Sipas studiuesit Bajram Labi Xha Nurua eshte i vecante, eshte nje nga inspiruesit dhe hedhesit me te medhenje te polifonise labe.
Sipas Memush Xhuvelit Xha Nurua eshte nje nga trashegimtaret e polifonise ne Tragjas sepse ka qene nga te paret qe rreth viteve 50 ka krijuar grupin polifonik.
Karaburuni është gadishulli më i madh që ndodhet në territorin e Shqipërisë. I shtrirë në pjesën jug-perëndimore të vendit ai ndodhet midis gjirit të Vlorës dhe detit Jon.
Me një gjatësi prej 16 km, Karaburuni shërben si kufiri ndarës midis deteve Adriatik dhe Jon.
Peizazhi i çuditshëm i tij ofron forma nga më të ndryshmet si gjire të vegjël, pllaja, shpella karstike, kepe, plazhe, shpate të zhveshur, maja malesh, etj. Midis tyre mund të përmendim gjiret me emra të çuditshëm si ai i Ariut, Dafinës, Raguzës së parë, Raguzës së dytë, Ravenës, Shën Janit, Shën Vasilit,etj.
10 000 lekë të vjetra kushton një udhëtim nga Vlora në Karaburun me skaf turistik, ku plazhet e mrekullueshme dhe natyra e virgjër të bëjnë të harrosh realitetin nga vjen.
Karaburuni është pjesë të zonës tektonike të Sazanit. Dukuria aq e përhapur të Karstit e bën gadishullin të pabanueshëm për shkak të mungesës së ujit të pijshëm. Aty evolucioni natyror ka krijuar një sërë kepesh si ai i Gallovecit, Gjuhëzës etj. Pikërisht kepi i Gjuhëzës që ndodhet në veri-perëndim të tij përbën edhe pikën më perëndimore të Shqipërisë dhe ndan Detin Jon nga ai Adriatik.
Me siguri që një pjesë e mirë juaja akoma nuk ka pasur fatin të prekë nga afër këtë mrekulli detare mbi dhe nënujore të vendit tonë, i cili mes të tjerash, këtë pranverë u shpall edhe Park Kombëtar, duke përfshirë edhe ishullin e Sazanit. Një nga arsyet e shumta të mosfrekuentimit të kësaj perle është edhe mungesa e infrastrukturës, duke qenë se nuk ka rrugë përgjatë gadishullit, pra mund të lëvizet vetëm nëpërmjet detit, me varka ose motorë uji.
Deri tani jemi mësuar që panoramën e gadishullit ta shijojmë nga pikat e shumta të larta të Vlorës, ndër të cilat taraca e detare eKuzum Babait ose nga verandat e Hotel Konomit, në pikën turistike të Ujit të Ftohtë. Por të vizitoni nga afër vijën bregdetare të gadishullit në formën e gishtit të madh të dorës, është një përvojë e rrallë, e pangjashme me asgjë tjetër.
Për t’ju krijuar një ide më të qartë ju kureshtarëve dhe adhuruesve të natyrës se çfarë keni humbur deri tani, po ju themi shkurtimisht se vija bregdetare e Karaburunit është rreth 70 km dhe përfshin segmentin bregdetar Orikum-Palasë. Pra, nëse distanca Vlorë-Himarë (që ju e njihni) është 70 km, dhe nëpërtë herë shikoni det e herë tokë, vija bregdetare e Karaburunit ju ofron mrekullinë kilometrike të plazheve që nuk mbarojnë,gjire të virgjër ngjyrë smeraldi, plazhe të bardhë, shkëmbinj të thikët, shpella misterioze, një blu të thellë të ujit ku shket varka juaj që vështirë se do t’ju dalin kollaj nga mendja.
Imagjinoni një ditë të tërë të kaluar krejtësisht të shkëputur nga bota, ku shoqëri ju bëjnë vetëm dielli, deti, zhurma e valëve që përplasen në shkëmbinj apo shushurima që takon rërën e ashpër e të bardhë ku thyhen rrezet e diellit.
Nuk keni nevojë të eksploroni mijëra kilometra larg, nëpër ishujt e pabanuar të tropikut. Keni plot plazhe të tilla në Karaburun.
Ata që duan të shtyhen më shumë në aventurë mund të guxojnë të zhyten dhe poshtë detit i pret të botë tjetër ku banorë janë koralet, peshqit, një botë nënujore nga më të pasurat e gjithë bregdetit të Shqipërisë.
Pa dyshim që për pajisjet dhe instruksionet për zhytje duhet t’i keni marrë masat paraprakisht. Por nëse nuk doni t’i futeni aventurës së zhytjes, botën e mrekullueshme nënujore mund ta soditni edhe me pajisje të thjeshta si syze uji, tub zhytës etj. Në këtë drejtim mund t’jundihmojë edhe shoqata e zhytësve profesionistë “Ekspedita BLU”, e cila na ka ofruar edhe disa prej fotove për reportazhin tonë.
Si shkohet në Karaburun?
Nëse nuk doni të stepeni nga mungesa e rrugës për të vajtur deri në Karaburun, plazhet e tij të mahnitshme mund t’i shijoni duke kërkuar transport një-ditor me varkë ose motorë uji.
Nisjen mund ta bëni nga cilado pjesë e bregdetit të Radhimës ose Orikumit, portit të Vlorës ose portit të vogël të jahteve që është ngritur në Orikum. Operatorët turistikë të zonës së Vlorës ju ofrojnë ture ditore ku ju mund të merrni me vete gjithçka, ashtu siç mund të bëni kur niseni zakonisht për në piknik.
Hotelet e njohura përballë gadishullit, si Paradise Beach, Grand Hotel, Regina apo Helia, ju ofrojnë jo vetëm ekskursione dhe guida që mund t’ju shoqërojnë deri në Karaburun dhe vijnë ju marrin në një orë tëcaktuar më parë nga ju, por ju ofrojnë ture për të eksploruar gjithë zonën.
Nëse doni më shumë
Nëse nuk kënaqeni thjesht me detin dhe diellin, mund të zgjeroni argëtimin tuaj me kulturë.
E gjithë Vlora ofron histori, lashtësi, arte dhe gjithë linjat e mundshme që ju lidhin me turizmin kulturor, por në zonën që jukemi ofruar këtë herë, do t’ju rekomandonim Parkun Arkeologjik të Orikumit, i cili ndodhet pikërisht aty ku ju mund të nisni udhëtimin. Oriku i Vjetër është një nga vendet që ju tregon për historinë e lashtë të qytetërimit të Vlorës.
Për eksploruesit e natyrës, në Gadishullin e Karaburunit, ndodhet Shpella e Haxhi Alisë, detarit të njohur të Mesjetës së Vonë, i cili kishte ngritur në këtë shpellë portin për flotën e tij. Ndodhet nëKaraburun, midis kepave të Gjuhëzës dhe Golovecit. Është formuar nga karsti nëgëlqerorë, mbi 30 m e gjatë, 10-15 m elartë e gjerë 10-12 m, e lartësi 10-12 m.
Gjiri dhe Shpella e Gramës është një nga gjërat interesante që mund të vizitoni gjatë aventurës tuaj. Ndodhen në bregdetin e malit tek vend i quajtur “Rrëza e Kanalit”. Gjiri futet disa qindra metra në tokë, me brigje shkëmbore, me faleza, ndoshta dhe me shpella nënujore.
Është përdorur si vendstrehim i anijeve gjatë furtunave. Këtu ndodhet gurorja e Gramës, ku në antikitet, skllevërit kanë gdhendur emrat dhe shënime të tjera, që përbëjnë mesazhe të rëndësishme për studiuesit. Vizitohen nëpërmjet udhëtimit nga Vlora apo Himara.
Barriera koralore e Grykës së Djallit është një habitat koralor, midis Sazanit dhe Karaburunit, në thellësi rreth 10 m. Ka vlera shkencore didaktike, turistike dhe bukuri të rrallë. Vizitohet duke shkuar me anije në ishullin e Sazanit.
Në Karaburun gjiri më i famshëm është ai i Gramës (Gramatë), që në greqisht do të thotë “shkrime”e që ndodhet në pjesën perëndimore të Karaburunit. Qysh në periudhën antike këtu ankoroheshin anijet,të cilat dallgët e detit mund ti përplasnin në shkëmbinjtë e gadishullit. Të strehuar këtu udhëtarë të shumtë nga vende të ndryshme të mesdheut kanë lënë shënimet e tyre, të cilat i kanë gdhendur në faqet e shkëmbinjve.
Mbishkrimet më të vjetra nisin që nga shekulli i III-të p.k., dhe vazhdojnë gjatë periudhave të mëvonshme, duke shkuar deri në shekullin e XIX. Mbishkrimet e para ju kushtohen perëndive dhe janë lutje për shpëtim nga furtuna në det. Ndërsa në të tjera mbishkrime përmendet figura historike të Romës si Pompeu, Dolabela, Mark Antoni ose Konsulli Tit Statit Tauri.
Ndërkohë që interes paraqet edhe një mbishkrim i vitit 1396, i cili tregon se gjatë udhëtimit të tij për në Francë u strehua nga stuhia në Gramata, vetë Perandori Bizantin Joani i V-të Paleolog.
Mbishkrimet janë bërë kryesisht në gjuhën antikegreke, latine, dhe greqishten Bizantine. Shpesh herë ato shoqërohen edhe me vizatime të ndryshme dhe simbole nga më të larmishmet.
Studimi i mbishkrimeve të Gramatës ka tërhequr vëmendjen e studjuesve. Nga arkeologë e historianë mund të përmendim Leon Hezein, Paolo Sestierin, Karl Paçin, Hamondin, etj. Ndërkohë që ishte i parihumanisti Italian, Kiriaku i Ankonës i cili u befasua me mbishkrimet e Gramatës, pas vizitës që bëri këtu në vitin 1435. Gjatë eksplorimit të tij arkeologjik, të bërë në Shqipëri, ai la në shënimet e tij punimet e para të mirëfillta të kësaj displine shkencore.
Shpellat e Karaburunit
Dukurisë e Karstit ka bërë që në gadishull të ketë shumë shpella. Janë gjithësej 20 të tilla përgjatë gjithë vijës bregdetare, nga ku mund të përmendim shpellën e Haxhi Aliut, atë të Dukë Gjonit, shpellën pranë gjirit të Ariut, Shpellën e Pëllumbave, shpellën e Inglizit, Shpellën e Thellë, etj.
Por shpella më e madhe dhe më e famshmja është ajo e Haxhi Aliut, një nga më të mëdhatë në Shqipëri. Shpella ka formën e një kulmi me lartësi 60 m dhe thellësi 40 m. Brenda saj ndodhet një liqen ivogël, ndërsa në mure vihen re shenja bloze, dhe gjurmë zjarresh.
Sipas legjendës, Shpella dikur është përdorur nga Pirati i njohur i shekullit të XVII-të Haxhi Aliu. Këtu ai strehohej së bashku me anijen dhe njerëzit e tij. Pozicioni i favorshëm i Karaburunit i ofronte këtij pirati mundësinë e plaçkitjes së anijeve napolitane, turke, veneciane, dalmate, etj. Pasi u vra nga venecianët Haxhi Aliu u varros së bashku me të birin në Sazan. Por varret e tyre nuk janë gjendur asnjëherë.
Një tjetër shpellë e Karaburunit është edhe ajo e quajtur e Inglizit. E mori këtë emër gjatë viteve të Luftës së II-të Botërore kur SOE, Drejtoria e Operacioneve të Posaçme me qendër në Kajro, krijoi një bazë detare për misionet e saj që vepronin në Shqipëri për të mbështetur rezistencën antifashiste. E quajtur Seaview (Riviera,) ajo shërbeu për misione të ndryshme në këtë rajon që nuk kontrollohej nga gjermanët.
Aventura vazhdon
Ata që duan të shtyhen më shumë në aventurë mund të guxojnë të zhyten dhe poshtë detit i pret të botë tjetër ku banorë janë koralet, peshqit, një botë nënujore nga më të pasurat e gjithë bregdetit të Shqipërisë.
Gjiri dhe Shpella e Gramës është një nga gjërat interesante që mund të vizitoni gjatë aventurës tuaj. Ndodhen në bregdetin e malit tek vend i quajtur “Rrëza eKanalit”. Gjiri futet disa qindra metra në tokë, me brigje shkëmbore, mefaleza, ndoshta dhe me shpella nënujore.
Pikërisht këto kohë, kur janë shtuar debatet në lidhje me identitetin e shqiptarëve, Skënderbeun, etj, për Shqipërinë po shfaqet një interes i paarsyeshëm i historianëve rusë, të cilët interesohen për historinë e tjetërsimit të bizantinizmit tonë në një prani proto-ruse
Vitet e fundit vihet re një “dashuri” e posaçme e “historianëve” rusë për t’u marrë me të kaluarën e historisë së Shqipërisë. Rusia jo vetëm nuk është aleat strategjik i Shqipërisë, por është edhe shtet aleat i vendeve të tilla si Serbia. Është shumë i njohur fakti se gjithnjë kur ka interes rus ndaj Shqipërisë rezultati apo efekti është negativ. Pra kjo duhet të kuptohet si veprim i një shtetit jo dashamirës ndaj Shqipërisë në të gjitha kuptimet e mundshme, pavarësisht kohës kur japin efektin e tyre. Njëri prej historianëve rusë është edhe Aleksei Pentkovskiy. Për herë të parë ky historian, i njohur edhe si mik i presidentit Putin, ka ardhur para disa vitesh në vendin tonë për të bërë studime në Orikum e Radhimë, zonën e sipërme të lumit të Vlorës midis Vlorës dhe Tepelenës. Interesi i tij ka qenë studimi i gjurmëve të sundimit bullgar të Car Borisit I. Interesi i Alekseit duket se është manuali i rendit të shërbesave fetare ortodokse i quajtur “Tipikon”, të cilin mendon ta gjejë në këtë zonë pasi gjatë periudhës së pushtimit u ndërtuan disa kisha në të cilat mendohet se ndodhet ky manual. Gjithashtu Aleksei është shprehur se nëpërmjet gjetjes se manualit mund të argumentojë edhe toponimet sllave në këtë zonë. Kërkimet e historianit rus nëpër kisha me gjasa për t’i paraqitur bullgarët e asaj kohe si rusë po zhvillohen me intensitet në rritje. Gjurmët e pushtimit bullgar janë të pakta. Në këtë mënyrë motivimi i historianit rus për t’i gjetur ato duket i çuditshëm.
Goditja e identitetit shqiptar që herë shfaqet në debate të kota mbi origjinën e Skënderbeut p.sh., jo në pak raste nxitet në mënyrë të dukshme e të padukshme nga faktorë që të çojnë në Rusi. Kjo përpjekje e ka zënë pothuaj në gjumë vigjilencën kombëtare shqiptare. Sigurisht është e kuptueshme se një interes rus që prek të kaluarën kombëtare të Shqipërisë, e alternuar me veprime që nuk janë studimore, por që kamuflohen si të tilla.
Manualin në fjalë, Aleksei është mundur ta gjejë edhe në arkiva, ndonëse nuk ka gjasa që të jetë një i tillë.
Krahas këtij historiani është vënë re edhe një tjetër që po thellon kërkimet, i quajturi Matvey Lomonsov i cili interesohet për dokumentet mbi zbulimet e arkeologut Leon Rey.
Kontrolli i Larte i Shtetit ne Raportin Përfundimtar te Auditimit qe ka të kryer në Bashkinë Orikum për periudhën e veprimtarisë 01.01.2013 deri më 30.12.2014 ka gjet disa shkelje dhe abuzime ne punimet e kryera per rrethimin e vorrezave te fshatit Tragjas.
Grupi i auditit ka konstatuar se ne rrethimin e vorrezave te fshatit Tragjas kane rezultuar punime të pakryera në vlerën gjithsej 1,002,870 lekë, që përbën nje dëm te konsiderueshem ekonomik per buxhetin e Bashkise Orikum te atij viti.
Grupi i kontrollit i ka kerkuar Bashkise Orikum qe te ndjeke rrugen ligjore dhe te zbatoje procedurat e nevojshme administrative ne te gjitha shkallet e gjykimit duke kerkuar arketimin e vleres perj 1,002,870 lekë, nga
shoqëria ‘I..’, vlerë qe sipas grupit te auditimit eshte përfituar padrejtësisht, për punime të pa kryera në objektin “Rrethimi i varrezave Dukat Fshat dhe Tragjas’ – Orikum.
Gjithashtu Kontrolli i Larte i Shtetit ka kerkuar edhe denimin me gjobe per kolauditorin e punimeve E.V per shkak se sipas tyre punimet e ndërtimit nuk janë zbatuar në përputhje me kushtet teknike të projektimit e të zbatimit
dhe libreza e masave për përshkrimin e punimeve sipas grafikut dhe projekt zbatimit. Nuk jane pasqyruar me vërtetësi punimet e kryera për të përcaktuar saktë volumet e punimeve. Si rezultat i
situacionimit , me diferenca volumesh të pa kryera në vlerën 1,002,870 lekë, ka krijuar mundësinë
e përfitimit të pa drejtë nga operatori ekonomik ‘ I..’ sh.p.k.
Raporti i plote i Kontrollit te Larte te Shtetit:
Gjetje nga auditimi: Në zbatimin e punimeve për objektin“Rrethimi i varrezave Dukat Fshat dhe Tragjas” – Orikum, sipas kontatës të lidhur me datë 10.11.2014, ndërmjet Bashkisë Orikum dhe shoqërisë “I…”, rezultuan punime të pakryera në vlerën gjithsej 1,002,870 lekë, që përbën dëm ekonomik. Bashkia Orikum të kërkojë në rrugë ligjore, duke ndjekur të gjitha procedurat e nevojshme administrative dhe të gjitha shkallët e gjykimit, arkëtimin e vlerës 1,002,870 lekë, nga shoqëria “I..”, vlerë e përfituar padrejtësisht, për punime të pa kryera në objektin “Rrethimi i varrezave Dukat Fshat dhe Tragjas” – Orikum.
Te denohet me gjobe :
Kolaudator i punimeve për objektin“Rrethimi i varrezave Dukat Fshat dhe Tragjas” , për shkak se: -Punimet e ndërtimit nuk janë zbatuar në përputhje me kushtet teknike të projektimit e të zbatimit dhe libreza e masave për përshkrimin e punimeve sipas grafikut dhe projekt zbatimit, nuk pasqyron me vërtetësi punimet e kryera për të përcaktuar saktë volumet e punimeve. Si rezultat i situacionimit , me diferenca volumesh të pa kryera në vlerën 1,002,870 lekë, ka krijuar mundësinë e përfitimit të pa drejtë nga operatori ekonomik “ I..” sh.p.k.
Vlorë – Kështjella e Tragjasit, një nga monumentet historike në rrethin e Vlorës, ngrihet në majën e një kodre, mes një mjedisi fushor, në afërsi të bregdetit të Orikumit, e veçantë për nga shtrirja e saj, krahasuar me objekte të tjerë të këtij lloji.
Kështjella, mban emrin e Gjon Boçarit, një personazh historik i njohur në rrethin e Vlorës për kontributin në qëndresën kundër pushtuesve osmanë,vendosja e emrit, pavarësisht origjinës së tij, mbetet disi i errët për historianët dhe muzeologët vlonjat, për shkak të mospërputhjes në kohë të periudhës kur është ndërtuar dhe asaj që ka jetuar personazhi historik.
Gjithsesi, historianët vlonjat, mes të cilëve edhe Novruz Bajrami, mendojnë se kështjella e Tragjasit është ndërtuar në fillim të shekullit XIV. Përmasat e saj të vogla, krahasuar me simotrat e tjera dëshmojnë se ajo ka shërbyer fillimisht si objekt mbrojtës për ndonjë prej fiseve që kanë jetuar në këtë zonë.
Kështjella lidhet me një periudhë mjaft të rëndësishme të historisë së Vlorës, me qëndresën ndaj pushtuesve osmanë. Historiani vlonjat thotë se, ky mjedis i fortifikuar, ndonëse i vogël, shërbeu si vendqëndrimi i fundit për princeshën e Vlorës, Rugjina dhe mbështetësit e saj, përpara se qyteti të pushtohej nga turqit, në vitin 1417.
Kështjella, me një gjatësi afro 50 metra dhe muret e saj me një lartësi 5 metra dhe gjerësi 1.25 metra, ndodhet në hapësirën mes fshatrave Tragjas i Vjetër dhe i Tragjas i Ri.
Ajo ka formë drejtkëndore dhe në dy skajet veriperëndimore dhe juglindore, ndodhen dy kulla mbrojtëse gjashtëkëndore. Në të gjithë gjatësinë e mureve janë ndërtuar frëngji drejtkëndore dhe gjithë pjesa e sipërme është e rrethuar me mure të fortifikuara.
Teksa lëviz në pjesën e brendshme të saj, në gjysmerrësirë, evidentohen fare lehtë shkallët që çonin luftëtarët në vendet e luftimit. Nga lartësia e kullave mbrojtëse shihen si në pëllëmbë të dorës, gjiri i Vlorës, fusha e Dukatit deri në Orikum, si edhe një pjesë e rrugës që të çon në Qafën e Llogarasë. Ndoshta edhe për këtë fakt, kështjella e Tragjasit evidentohet për vlerat e saj të shumëfishta, mes të cilave historike, arkitekturore etj.
Ngrehina e saj soditet me kërshëri nga udhëtarët që përshkojnë rrugën që të çon në Qafën e Llogarasë. Ajo shfaqet disi papritur, teksa ndodhesh në afërsi të vendit që emërtohet Blloku i Pjeshkëve dhe hedh vështrimin në verilindje, në drejtim të fshatit Tragjas.
Ky fshat, që ngrihet në këmbët e malit të Lungarës, pranë burimit të lumit Izvor, është një nga vendbanimet e spikatura në historinë e rrethit të Vlorës. Gjurmë të vendbanimeve antike, janë zbuluar pranë kodrës së emërtuar qyteza e Sofës, ku gjenden edhe varre ilire. Në këtë mjedis ka mbetje të disa ndërtesave të shekullit IV, para Krishtit. Fshati që njihet në histori me disa emra si Tregas, Dragjat, etj dhe që bënte pjesë në qendrat e fortifikuara të gjirit të Vlorës gjendej dikur në një kodër në perëndim të fshatit të sotëm. Ai u shkatërrua nga turqit por u rindërtua në shekullin XVI, atje ku ndodhet edhe sot, rreth 5 km larg nga rruga kombëtare Vlorë-Sarandë.
Kështjella e Gjon Boçarit, si elementi më i spikatur i këtij sfondi të pasur historik, është shpallur monument kulture dhe u restaurua pjesërisht në vitet 1980-të.