Në Luginën e Dukatit, 20 km në jug të Vlorës ndodhet Tragjasi.
I shtrirë rrëzë malit të Lungarës i cili e mbron në dimër dhe e hijeshon gjatë verës është një nga perlat e turizmit shqiptarë.
Është një fshat piktoresk me monumente të Natyrës dhe të historisë.
Në Tragjas burojnë ujërat e njohura të Tragjasit ( Izvori ) me rrepet shekullore.
Këto burime pasi mblidhen në një rrjedhë, krijojnë lumin e Izvorit i cili pas një rruge rreth 3 km, derdhet në detin Adriatik.
Janë tre fshatra të radhitur bukur, Dukat-Tragjas-Radhimë që bëjnë pjesë në bashkinë e Orikumit.
Ekonomia e Tragjasit dikur bazohej te blegtoria dhe bujqësia, por së fundmi, një drejtim i ri i ekonomisë duket se është turizmi edhe për shkak të bukurive natyrore, historisë së tij, por dhe të distancës së vogël nga plazhet e Orikumit dhe Radhimës.
Fare pranë fshatit ndodhet kalaja e Gjon Boçarit që është një atraksion për turizmin historik dhe atë kulturorë.
Fshati ka një histori të lashtë sepse lidhet me qytetërimin e hershëm të Orikut.
Gjurmët e vendbanimit të lashtë janë shfaqur në qytezën e Sofës, ku janë shfaqur dhe tuma(varre) Ilire.
Akoma dhe sot pranë Tragjasit të vjetër, gjendet një vend i quajtur “maja e qytetës”. Arkeologët kanë datuar rrënojat e disa ndërtimeve qysh nga shekulli i IV-VII para Krishtit.
Ky fshat ka qenë i njohur me disa emra si: Tregas, Dragjat, Tregasaj, Dragjiates.
Në antikitet ky vendbanim bënte pjesë në qendrat e fortifikuara të gjirit të Vlorës dhe lidhej me Orikumin.
U shkatërrua disa herë nga pushtuesit Osmanë e u rindërtua në shekullin XVI, ku ngre krye dhe kalaja e Gjon Boçarit.
Ndërtimi i saj është i lidhur me fisin e Boçarëve bashkëkohës të Skënderbeut. Banorët e këtij fshati kanë marrë pjesë aktive në jetën politike dhe ushtarake të periudhës së mesjetës, në kryengritjet antiosmane dhe më pas gjatë rilindjes kombëtare.
Në ditët e shpalljes së pavarësisë në 1912, Tragjasi ka qenë një bazë dhe një mbështetje e rëndësishme për Ismail Qemalin në betejat e brëndshme politike që zhvilloheshin në Vlorë.
Ky fshat ka nxjerre burra të shquar me bëma patriotike dhe epike që kanë lënë histori edhe sot.
Vizitori apo turisti që ngjitet në Tragjas apo në krejt luginën e Dukatit, do të soditë jo vetëm natyrën e bukur me det e qiell, me burime ujore Monumente të Natyrës, por do të njihet dhe me historinë e lashtë të tij, me Boçarët dhe kështjellën e tyre, me rrënoja e murrana që tregojnë historinë e kësaj lugine që së shpejti do të futet në investimet me prioritet të 100 fshatrave turistik shqiptarë. /a.g/
Një nga zonat më të bukura në rivierën e vendit tonë është padyshim edhe Dukati, i cili mban brenda vetes një shumësi rrethinash të vogla.
Po si qëndron historia e këtij fshati që mban brenda vetes histori e legjenda të shumta.
Ka shumë historian e studiues që Dukatin e përshkruajnë si vendin ku kalonin vendin “Dukët” për shkak të bukurive natyrore.
Po t’i referohemi fakteve që sjell profesor Eqerem Çabej të gjitha vendbanimet që kanë në emrin e tyre prapashtesën “at” kanë rrënjë qartazi, Ilire.
Ndoshta për këtë arsye, hapësira e madhe që përfshin fshati Dukat përmbledh edhe disa qytete antike, si për të treguar historinë fort të mistershme dhe mjaft të vjetër të këtij vendi.
Nëse përfshijmë banorët e Dukatit të vjetër atij të ri dhe Okrikumit, numri i banorëve mund të shkojë më shumë se 7 mijë banorë, ndërkohë që 3 a 4 mijë të tjerë janë shpërndarë në qytetet më të mëdha të vendit.
Ago Nezha, kryetari i shoqatës “Labëria” thotë se Dukati është një fshat, nëse mund ta konsiderojmë si të tillë, me përmasa të gjera gjeografike dhe është një fshat për ta pasur zili jo vetëm për gjerësinë gjeografike, po edhe për resurset që ka ai brenda vetes.
Dukati ka 260 kilometra katrorë sipërfaqe, që është 1/5 e rrethit të Vlorës dhe 1/100 e gjithë Shqipërisë.
Fshati fillon tek Kepi i gjuhës dhe në vijë lienare dhe bregdetare është 91 km që përshkon malet Akrokeraune, që sot banorët i quajnë “Malet e vetëtimës”, shkon në Llogara, zbret në Palasë dhe harkon në malet e tjera në Çikë, në Tërbaç, në Vranisht, zbret në Tragjas më e më pas në Rradhimë.
Pra është një amfiteatër natyror që përveç madhësisë ka edhe një diversitet natyror të admirushëm.
Gjurmët më të hershme në këtë krahinë, i gjejmë padyshim në qytetin e lashtë të Orikut. Ai përmendet në fundin e shekullit të VI si një koloni e krijuar edhe më parë nga Eubeasit.
Megjithatë siç në rastin e Dyrrahut apo Apollonisë edhe Oriku u vendos në një qendër të banuar më parë. Vendbanimi shtrihej në gjirin e Dukatit ku u krijua edhe laguna nën të cilën ndodhen edhe rrënojat e pjesës tjetër të qytetit.
Banori i Dukatit Sofo Kuteli thotë se Dukati është një trevë me shumë vendbanime të hershme.
“Unë mund të numëroj 8-9 vendbanime, që po të bësh disa gërmime gjen vlera të mëdha. Brisani, Ravena, Kanali, Maruka, Gjyrati, Erihoi e disa të tjerë”.
Kanë qenë shumë kronikan që kanë kaluar në këto anë dhe Dukatin e kanë përshkruar me nota shumë romantike duke filluar që nga Evlia Çelebia, i cili në kujtimet e tija shkruan që “Kalova nëpër Dukat dhe Dukati kishte brenda vetes së tij 100 fshatra”.
Çelebia i përshkruan dukatasit si njerëz shumë të veçantë, me një trimëri të rrallë e që nuk e njihnin tërheqjen.
Legjendat anë të shumta në këto anë dhe një prej tyre është që në Malin e Vetëtimës ka lindur Zeusi dhe këtë e mbështesin edhe shumë studiues, e një prej tyre është edhe ai anglez, Hamond.
“Këto quhen ‘Malet e vetëtimës’, vetëtima ka zot Zeusin dhe kjo është shtëpia e Zeusit”, kështu shprehet një nga banorët.
Më vitin 48 pas Krishtit, në Palasë zbarkoi Jul Çezari për t’iu ngjitur Llogarasë e për të shkuar në atë vend që edhe sot quhet qafa e Qezarit. Pikërisht aty, Jul Cezari kërkoi ndihmë për të sulmuar dhe shpartalluar Pompeun.
Më 29 maj 1920 në Dukat u mbajt Kuvendi i Barçallasë që vendosi për të filluar luftën kundër pushtuesve italianë.
Thuhet se Emrin “Dukat” ky fshat e gëzon nga viti 220 para erës sonë. Aty është zbuluar një varrezë ilire e mijëvjeçarit III para Krishtit.
Sipas Mulla Isa Hasko, emri i këtij fshati duhet të ketë prejardhjen nga një monedhë e vjetër dhe me vlerë. Edhe Evilja Celebiu në librin “Shqipëria para dyqind vjetëve”, i përkthyer nga Sali Vuçiterni, hedh dritë mbi emrin e Dukatit.
Ndërsa Dukati i Ri ose siç quhet ndryshe Dukat-Fushë u ndërtua pas vitit 1945 në të zbritur të grykës së Shën Thanasit, në të majtë të lumit të Dukatit e të rrugës automobilistike Vlorë – Himarë, nën këmbët e maleve të vetëtimës ose siç quhet sot mali i Rimit.
Në Dukat ndodhet edhe Kulla e Dervish Aliut. Në afërsi të fshatit Dukat ndodhet një kompleks ndërtimor me vlera historike.
I ndërtuar në fillim të shek. XIX ky kompleks mban emrin e Dervish Aliut, personazh i njohur si organizator i revoltave fshtare kundër reformave të Tanzimatit në Shqipëri gjatë viteve 1847-1848. Banesa është ndërtuar në tokën e tij nga mjeshtrat vendas.
Ajo përfaqëson banesë të tipit Kullë me tipare mbrojtëse nga më të arrirat në të gjithë Shqipërinë e Jugut.
Si pjesë më të rëndësishme të këtij ndërtimi përmendim kullën e vrojtimit, kullën mbrojtëse, divani me kollona guri e harqe, shtëpinë e bukës, odën e miqve e banesa të tjera ndihmëse.
Në banesën e ngritur mbi një truall kulmor janë hapur frengji (vende ku gjuanin luftëtarët) nga ku kontrollohet i gjithë territori përreth.
Kjo e shndërron këtë ndërtim në një kështjellëz të fortifikuar.
Kompleksi është shpallur monument kulture në vitin 1979. Si të shkojmë tek Kullat e Dervish Aliut? Për të vizituar këtë monument kulture ndiqet rruga që të çon në qendër të Dukatit të Vjetër.
Pasi arrihet në qendër të fshatit merr rrugën që të çon në lagjen “Mazo”. Rruga që të çon deri në qendër të fshatit përshkruhet nga makina, më tej rreth 1 km ecet në këmbë.
Aktualisht Alma eshte duke u kuruar ne Tirane. Ajo falenderon Fondacionin “Era” qe e ka mbeshtetur dhe i eshte pergjigjur ne cdo rast urgjence dhe ne do rast nevoje qe Alma ka patur kohet e fundit. Ajo e falenderon ne menyre te vecante kete fondacion.
Me kurajon dhe forcen qe e karakterizon Alma ka nje mesazh per te gjithe – “Jetoni dhe shijoni familjet tuaja sepse vdekja si gjithmone eshte pas deres per secilin prej nesh”.
“Une prandaj po luftoj, te jetoj, te jetoj per familjen” – shprehet Alma.
Orikuminews dhe banoret e krahines tone e mbeshtesin Almen dhe i japin zemer qe ajo me forcen qe e karakterizon te sherohet dhe te kthehet sa me shpejt prane familjes se saj, prane dy bukurosheve dhe bashkeshortit i cili ka bere dhe po ben te pamunduren per Almen.
Ky eshte mesazhi qe Alma ka bere sot ne profilin e saj ne facebook:
Luftova si te gjithe,krijuam familjen tone. Plot caste te bukura por dhe jo te bukura. Momente te gezuara por dhe lote. Te gjitha familjet i kane keto. Jam rrezuar plot here por ti me ke ngritur perseri se bashkeshortet e mire kete bejne, behen bastun per njeri tjetrin dhe ti per mua je ber shum here. Ashtu i qete e i duruar me ke dhene kurajo kur une e humbisja. Se di nese ta kam shperblyer i shtrenjti im. Familja jone qe une e ti krijuam u perpoqem ta mbajme te pacenuar NGA bota. Femijet tane ATO dy yje qe u rriten mes dhimbjesh e ulerimash sepse zoti deshi te me jape kete semundje te mallkuar. Por ATO u rriten po rriten shpresoj ti shoh tek marrin rruget e tyre te jetes. Lutem ti jetoj Sepse prandaj luftova ……Jam larg jush sot dhe malli po me djeg, spo gjej dot me force te luftoj kete te mallkuar semundje qe me treti. Vec Dua te Jetoj te Jetoj ate cka krijova ta shijoj.
Dua te JEM me ju Ju jeni forca ime.PA ju jam e humbur.
JU JENI JETA IME.
DUA TJU JETOJ.
DUA TE JETOJ.
Alma Hasko Xhelili
2018
Sot ne oren 16:00 luhet ndeshja Oriku – Tepelena, ndshje e Kategorise se Dyte per grupin B ku Oriku mban vendin e dyte ne renditje pas Elbasanit qe kryeson.
Qendra “ My Center” e gjuhëve të huaja, me nxënës nga qyteti i Vlorës e Orikumit, realizoi në mjediset e Orikut një aktivitet tepër mbreslënës, nën okelion “ Guidatori”.
Aktiviteti u organizua në bashkëpunim me Drejtorinë Rajonale të Kulturës Kombëtare, Vlorë, në kuadër të 18 Prillit, Ditës Kombëtare të Monumenteve dhe Siteve Arkeologjike.
Nxënësit, në gjuhën angleze, deklamuan materiale të përgatitura enkas për këtë Projekt duke sjellë në vemëndje të dhëna historike dhe arkeologjike të Pasurive Kulturore por edhe fshatrave të zonës, rrugët për të shkuar por edhe ç’farë ofrojnë këto resurse kulturore e turistike.
Në Aktivitet u bashkua edhe Ministria e Kulturës, znj. Mirela Kumbaro Furxhi, e cila përshëndeti të pranishmit dhe vlerësoi shumë aktivitetin si dhe u ndau Çertifikatën “ Mirënjohje”, akorduar nga Drkk Vlore.
Ministrja vizitoi Parkun e Orikut duke dhënë mjaft porosi e udhëzime për kujdesin ndaj kësaj pasurie por edhe për kujdesin e punën që duhet bërë për ti vendosur më mirë këto resurse në shërbim të vizitorëve, vendas e të huaj.
Ministrja Kumbaro shoqërohej nga Deputetja e Vlorës, Vilma Bello dhe stafi i Drkk, Vlorë.