Me poshte eshte nje mendim i Zotit Mit’hat Havari ne lidhje me faktin nese duhet apo jo ta jape dorehqejen Ministri Fatmir Xhafa. Zoti Havari ben nje analogji me rastin e Presidentit Klinton ku sipas tij Amerika zgjodhi presidentin Klinton edhe pse vellai i tij merrej me droge. Por me kete status nuk bie dakord Zoti Lirim Nezha i cili shprehet se i ka respektuar mendimet e Zotit Havari por kete here nuk ka duruar dot pa reaguar !
Satusi i Zotit Mit’hat Havari
“Edhe vëllai i Bill Clintonit Rogeri merrej me drogë , por America zgjodhi Billin president të saj dhe po të shkonin pas ideologjis komuniste të luftës së klasave që predikon PD , Amerika nuk do ta kishte president Clintonin një nga më të aftët e historis së SHBA!.”
Reagim nga Lirim Nezha:
Une uroj qe ky status te jete thjesht provokativ,per debat,por jo nje argument pro Xhafes dhe Xhafajve.Sepse do te mjaftonte nje fakti i vogel fare qe Xhafa ta kishte lene portofolin e ministrit te brendshem.Do te mjaftonte vetem fakti qe nje here e ka paraqitur doreheqje per perfolje te tile dhe Majko nuk e ka pranuar. Me pas ka mohuar qe vellai i tij te kete qene i denuar. Pastaj i plas skandali,del vendimi i formes se prere dhe vellai minister nuk dinte gje!!!E sikur te mos mjaftonte kjo,pikerisht ne diten qe publikohet vidio pergjimi,ne shkelje te hapur te ligjeve,vellai degdiset ne Itali te kryeje denimin.
Dhe pas te gjitha ketyre Shqiperia duhet te vazhdoje te kete minister te brendshem Fatmir Xhafen?!Nuk besoj se Fatmirit eshte e nevojshme t’i provohet implikimi per te ikur,sepse nese do te ndodhte kjo do te duhej te shkonte pas hekurave.Une besoj se moralisht ka rene dhe as nuk me duket e udhes qe t’i ofrohet e tille mbrojtje,jo vetem nga ju,por nga nje shpure e tere mediatike e angazhuar per kete qellim.
Nuk kam dashur kurre te debatoj me ju per keto tema,kam respektuar mendimin tend sikurse vazhdoj ta respektoj,por pas ketij statusit te sotem se si me erdhi se brendshmi reagimi dhe nuk durova dot.Me ndje per kete…!
Te pershendes gjithsesi!
Femijet e te gjitha moshave performuan sot me talentin e tyre dhe protestuan por me nje ndryshim nga te rriturit. Protesta e tyre u be me lojera festive. Sot keta femije i thane STOP dhunes, abuzimit por sidomos angazhimit te tyre ne pune kur jane ende te mitur.
Aktiviteti u mbyll me nje dasme me te cilen nxenesit treguan se njohin me se miri zakonet dhe ritet e trasheguara brez pas brezi.Fustani i nuses ishte po aq i bardhe sa shoqeria qe ata kane me njeri- tjetrin dhe rrethi i unazes ishte po aq i florinjte sa sjellja dhe shkelqimi i tyre ne shkolle.Nje falenderim i vecante shkon per parukerite Manushaqe Bello dhe Arzika Musaraj per kontributin e tyre ne realizimin e saj.
Drejtori i ri i Qendres Shendetesore Orikum Endrik Haxhiraj pak dite pas emerimit ne kete detyre ka bere perpjekje te shumta me qellim kryerjen e disa punimeve, restaurimin dhe rregullimin e Qendres Shendetesore Orikum nga nje Qender e lene pas dore ne nje Qender me standarte dhe kushte shume te mira per pritjen e pacienteve te krahines por edhe vizitoreve e turisteve te huaj.
Pas nje pune te madhe dhe shume perpjekjesh nga Drejtori i Qendres Doktor Enriku, me ne fund Qendra shendetesore Orikum eshte restauruar duke u kthyer nga nje germadhe e harruar ne nje Qender Shendetesore me standarte normale. Per kete ndryshim rrenjesor kane kontribuar banoret e krahines Zoti Muharrem Jazoj dhe Zoti Teki Xhemalaj.
Ky eshte statusi i faqes se Qendres Shendetesore Orikum :
Me shumë punë e dëshirën e mirë arritëm që për dy javë i ndërruam faqen Q.SH. Orikum.
Falenderojmë për kontributin krahinorët z.Muaherrem Jazoj dhe z.Teki Xhemalaj dhe i urojmë sa më shumë suksese në punën e tyre.
Falenderojmë drejtorin e shëndetësisë Vlorë dr.Myzafer Islamaj dhe dr.Bruna Mersini të Spitalit Rajonal Vlorë.
Ja si shprehet Drejtori i ri i Qendres Shendetesore Orikum Zoti Enrik Haxhiraj :
Nga një gërmadhë dhe e harruar, në një qendër shëndetësore model, duke na prezantuar sa më mirë për pushuesit e shumtë të zonës sonë.
Teki Xhemalaj Muharrem Jazoj Myzafer Islamaj Bruna Mersini Ju faleminderit për ndihmën dhe përkushtimin.
Ndoqa permes tv sot nje sekuence nga mbledhja e Keshillit Bashkiak te Vlores dhe pas pyetjes se nje prek keshilltareve te djathte per mungese investimesh ne Orikum, demagogu qe rastesisht,po fare rastesisht e kemi kryebashkiak,ju pergjigj me klishe tipike propogandistike.Pra,na siguroi ne se ne te ardhmen do te kemi gjera te mrekullueshme ne Orikum
Ky njeri,Dritan Leli pra,njeriu qe per nje kaprico te fatit eshte sot ne krye te Bashkise Vlore,as vete nuk e di pse eshte aty,ne ate karrige .
Mund te jete nje mjek i mire,mbase edhe pianist apo trompist,por kurrsesi administrator i nje bashkie si Vlora,e cila,pas reformes administrative perfshin edhe Orikumin,Novoselen dhe Komunen Qender.
Ky njeri i ka kaluar tre vitet e mandatit te tij duke vezhguar te vetmin investim(te qeverise dhe jo te bashkise),Lungomaren dhe duke bere fotot dhe kronikat e rastit.Asgje tjeter,absolutisht asgje.
Nen shembullin e shefit te tij megalloman ka ndertuar edhe ky beu i vogel i Vlores makinerine e tij te propagandes dhe perserit e perserit pa fund te njejtat gjera cdo dite.duke na siguruar se do te jete serish nje socialist ne pushtet dhe do te na beka gjera te mrekullueshme per Orikumin.
Per Orikumin qe ne keto tre vite nuk eshte investuar asnje lek i vetem.
Per te qene i sinqerte as nuk na behet vone fare se kush do te jete ne pushtet ne vitet qe vijne,do te jemi po kaq kerkues per te marre ate qe na takon per qytetin tone,por ky njeri duhet te na pergjigjet per ato qe nuk ka bere perpara se te nise fushaten elektorale per te cilen eshte ende heret.
Ky njeri do te duhej te ishte perballur me ne per te degjar problemet tona,por zgjodhi te sillet si burracak.Sepse perballja me realitetin qe ka krijuar e tmerron.
Ne jemi qytetare dhe duam te perfillemi dhe te marrim mbas taksat tona ne forme investimesh.E nese kjo nuk ka ndodhur meritojme shpjegime per kete.Kryetari Dritan Leli dhe administrata e tij na detyrohet shpjegime dhe jo propagande.
Si sot ne 31 maj 2010 u nda nga jeta nena jone e dashur, nena e halleve te medha Xhurxhi Hibraj .Ajo ne nje moshe fare te re vetem 27 vjece lidhi jeten me tre femije te moshes nga nje deri ne dhjete vjec .Ajo per ne ishte nene dhe babe,na rriti me veshtiresi ,na edukoje, na shkolloje na nxori ne jete ,qe ne te mos e ndienim mungesen e babait .bashke me gjysherit tane me te miret ne bote dhe me kete rast dua te kujtoj dhe njerezit e mi te zemres qe nuk ndodhen me prane nesh .
I madh eshte emri baba
Te jep force te ben me kra
Te ben te ndihesh krenar
Te cash detet ane e mbane
I embel emri nene
Te mbeshtet te ngre ne kembe
Te jep gji e te jep jete
Te ben te ndihesh i qe te .
Edhe ne qe baba s’pame
U rritem me gjyshellare
Ata te lenduar, vane
Per Feryzene e Refane.
O nena jone e mire
Rrite femije jetime
Femije jetme rrite
Niper e mbesa prite .
Po dhe shume su gezove
Me Faton shume u hidhrove
O Fatua jone e re
Femije mbas nuk le .
Lamtumire o ju te dashur
Lamtumire per gjienje
Ne zemrat tone do menti
Thesare te cmuere .
I perjeteshem kujtimi i juaj ,gjithemone do te mbeteni ne zemrat tona brez pas brezi .
Disa dite me pare gazetarja e mirenjohur nga Dukati Esiona Konomi e cila punon per report TV eshte nxjerre jashte Komisionit te Ekonomise nga Kryetari i Komisionit Zoti Erion Brace pasi sipas tij gazetarja ka qeshur. Ne lidhje me kete veprim pati shume reagime.
Nderkohe qe shumica i kane dale ne krah gazetares nga Dukati duke e mbeshtetur, nje reagim i papritur ka ardhe nga Kryetari i Shoqates “Tragjasi’ Zoti Zace Sejdi i cili me sa duket nuk ka qene ne mbeshtetje te gazetares nga Dukati. Sipas tij -“gazetaria eshte nje pushtet e si pasojë nuk mund të behet një pale me pushtetet e tjera. Me tej ai vazhdon me tone me te ashpra duke thene se – “Gazetari duhet të jetë bombë për të shkatërruar të keqen dhe flamur për të treguar rrugën për të ndertuar të ardhmen .Dhe një budalla e di që të marrësh pjes ne pyetje apo diskutime të tilla do të thotë të bëhesh pale o me njëtin o me tjetrin.”.
Gazetaria eshte nje pushtet si pasojë nuk mund të behet një pale me pushtetet e tjera .Fjala e nje gazetari duhet të jetë bombë për të shkatërruar të keqen dhe flamur për të treguar rrugën për të ndertuar të ardhmen .Prandaj gazetari në një mbeledhje të parlamentit shkon për të dëgjuar e grumbulluar fakte dhe mendime dhe jo për të marrë pjes ne diskutime .Dhe një budalla e di që të marrësh pjes ne pyetje apo diskutime të tilla do të thotë të bëhesh pale o me njëtin o me tjetrin.Konkluzionet gazetari i jep në shtypin që aderon.Dhe aty fjala e tij në se është e saktë mbrohet nga lexusi në të kundërt percmohet
Nje reagim erdhi edhe nga nje tjeter gazetare dhe profesioniste e komunikimit nga Dukati Znj. Edlira Gjoni e cila edhe pse jeton pertej oqeanit nuk le rast pa reaguar sidomos kur behet fjale per krahinen dhe njerzit e krahines se saj. Edlira i ka dale ne krah gazetares Esiona Konomi duke e mbeshtetur per maturine e treguar prej saj ne kete rast.
Statusi i plote nga Edlira Gjoni:
Ti thjesht tregove edhe një herë se kush janë fisnikët në këtë tragji-komedinë tonë të madhe. Të admiroj për maturinë që tregove duke dalë, edhe pse me lëmshin në grykë.
Më shumë të them “E fortë, që e mposhte instiktin legjitim për të reaguar”.
Se mua akoma nuk më ka kaluar poshtë fytit toni i kryetarit të komisionit që i drejtohet një zonje në detyrë: “Ti me syze…”!!!!!
Fyerje, arrogancë, përcaktim, thirrje që nuk i falet as një 3-vjeçari. Bulizëm i disafishtë në një fjali të vetme: “Ti me syze” dhe “Dil jashtë”
Nuk ka asnjë rëndësi emri që e ushtroi autoritetin me bulizëm e pa e vrarë mendjen se fjalia që thotë është e papranueshme ngado që ta kapësh. Madje gjynah që i rastisi Braçes ta thotë. Ama vrasëse është e vërteta që shumëkush me pak pushtet, majtas e djathtas, e ka kthyer këtë sjellje intimiduese në normë. E iu duket se kanë të drejtë e madje legjitime: të drejtohen me terma bulizmi!
Mes tyre dhe çdo rasti kur i ke sfiduar, qoftë edhe me mirësjelljen tënde stoike, zgjedh ty, Esiona!
Asnjë lot për arrogancën! Vetëm për mjerimin ku kemi rënë, po!
Ajo ka hyre ne nje konkurs me synimin per te fituar vendin e pare duke u perzgjedhur si vogelushja e cila do jete pjese e nje reklame. Edhe kater dite na ndajne nga perfundimi i konkursit ndaj kush ka deshire ta mbeshtese Marianxhelen, mund ta ndihmoje duke pelqyer foton e saj te linku me poshte ne facebook dhe te beje nje koment.
Ftojme gjithe banoret e krahines dhe ndjekesit e orikuminews te klikojne te lidhja e vogelueshes dhe te pelqejne (LIKE) foton e saj si dhe te bejne nje koment per Marianxhelen bukuroshe.
Ndonëse gjatë këtyre viteve të fundit është folur dhe shkruar shumë për Dukatin ,kryesisht prej bijve të vet të penës,si një prej fshatrave më të mëdhenj nacionalistë të Shqipërisë,gjithsesi është thëne shumë pak për opozicionin dhe raportet e tij me komunizmin në segmentin kohor prej 50 vjetësh. Vuajtjet e këtij fshati martir gjatë regjimit të egër diktatorial nuk kanë të sosur e nuk mund të përfshihen brenda kornizave të një shkrimi sado i kompletuar të jetë. Do të duhen njerëz të guximshëm që natyrisht nuk do t’i përkasin këtij brezit të sotëm që do të mund të shkruajnë volume të tëra për të nxjerrë në dritë mizoritë e pafundme të pesë dekadave famëkeqe nën cizmen e kuqe.
Unë sot,përmes këtij shkrimi do të përpiqem të mos përsëris ato cka janë thënë dhe shkruar në histori,por të bëj të ditura për lexuesin pikërisht ato fakte që të tjerët i kanë anashkaluar,madje edhe disa botime të këtyre viteve të fundit që janë shkruar për historinë e Dukatit.
I gjithë kalvari i vuajtjeve të Dukatit dhe dukatasve nën komunizëm e ka zanafillën e vet në ato pak orë ndjellakeqe te 30 nëntorit duke u gdhirë 1 dhjetor i vitit 1943,kur dy brigada partizane të udhehequra nga Hysni Kapo,Mehmet Shehu,Shefqet Peci,Muhamet Prodani e të tjerë dhe të orkestruar nga emisarët jugosllavë Dushani e Miladini,u orvatën të nënshtronin Dukatin dhe dukatasit me forcën e armëve.Por nuk qe e thënë qe t’u ecte atë natë.Ata u thyen me turp në atë sulm që i bënë një fshati ku jetonin vec shqiptarë e që u mbrojt ashtu sic dinë vetëm shqiptarët të mbrohen.
Por qëllimi i këtij shkrimi nuk është të trajtoj temën e kësaj lufte vellavrasëse sepse për këtë temë kam shkruar herë të tjera.E rëndësishme për të motivuar këto radhë është ajo cka ndodhi me dukatasit pas kësaj dite makabre e deri ne vitin 1991 kur zgjedha e rëndë e komunizmit ra e bashkë me të edhe pesha e persekutimit për shkaqe bindjesh politike.
Tmerri që mbollën komunistët me ardhjen e tyre në pushtet bënte te dridhej edhe foshnjën në barkun e nënës.Ngado,së bashku me propagandën e tyre famëkeqe,mbollën edhe frikën se askush nuk do t’i shpëtonte asaj që vetëquhej “drejtësia popullore”,e që në të vërtetë nuk kishte asgjë të përbashkët me drejtësinë. Sigurimi i shtetit i mobilizoi të gjithë informatorët dhe mekanizmat shtetërorë kundër reaksionit potent ne Dukat.
Kësisoj,dukatasit që sigurisht nuk kishin qënë pro komunizmit por më së shumti opozitarë me të,nuk mund të ndiheshin të sigurtë. Në cdo cast i priste arrestimi dhe lincimi,pa arsye por duke u paraqitur shkaqe nga më banalet.Ishte kjo dhunë dhe ky terror që në vend t’i tulatte burrat më në zë të Dukatit,ngjalli edhe më shumë zëmrimin e tyre dhe nxiti edhe më shumë reaksionin që edhe ashtu nuk ishte i pakët.Ishte ky presion dhe terror i ushtruar nga pushteti mbi ta që i bëri dukatasit te organizoheshin në grupe antikomuniste dhe të hidheshin në veprim kundër klikes së kuqe të sapo ardhur në pushtet e të cilën nuk e kishin dashur kurrë.
Por komunistët po i forconin pozitat e tyre dhe nuk ishte më e lehtë që t’u dilje ballazi si më 1943-shin.Në këto kushte nuk ngelej rrugë tjeter përvec ikjes nga ky ferr ku gjithsesi do te linin familjet,jetën dhe pronat e tyre për të cilat i kishin dalë aq ballazi ideologjisë komuniste.Përvec arratisjeve të menjëhershme pas luftës të disa krerëve intelektualë si Azem Shehu e ndonjë tjetër,do të pasonte ikja proverbiale e dukatasve ne vitin 1949,ikje që shënoi një goditje për pushtetin në fuqi,ndonëse jo e atyre përmasave sic do të ishte kryengritja e dështuar pak kohë më parë.Bëhet fjalë për kryengritjen e oraganizuar në burgun e Vlorës,një bashkëpunim mes te burgosurve dhe një berthame të fuqishme qe i mbështeste nga jashtë.E gjitha ishte një përpjekje për t’i ikur thonjve të diktaturës.
Dukati ka ndoshta numrin më të madh të viktimave të komunizmit krahasuar me numrin e banorëve.Vetëm të vrarë gjatë Luftës së Dukatit dhe të pushkatuar pas saj jane 16 vetë,bij të nënave dukatase.Atëherë si mund të ishte Dukati me komunizmin kuur rrallë ndonjë familje ngeli pa u prekur nga persekutimi?Po aq sa janë të vrarët dhe të pushkatuarit,po aq të tjerë janë të arratisur për t’i shpëtuar lincimit,plot 16 vetë,shumica e të cilëve vdiqën pa e prekur ditën e lirisë.
Vala e egër e internimeve përzuri nga shtëpitë e tyre 11 familje,ndërkohë që u shpallën kulakë 13 familje të tjera.
Duhet përmendur si një pjesë e rëndësishme e persekucionit edhe presioni permanent i sigurimit te shtetit pëe t’I bere dukatasit informatore e per te arritur keshtu depersonalizimin e tyre.Të gjitha këto vetëm e vetëm që të mposhtnin këtë kështjellë që u kishte ngelur pa marrë.Por,ndonëse komunizmi u ul këmbëkryq edhe në Dukat si në të gjithë Shqipërinë,nuk mundi dot ta vërë përfund.
Dukati dhe dukatasit nuk mund të pajtoheshin me regjimin që i shpronësoi,nuk mund t’i shihnin dot mallin dhe gjënë e tyre te ishin të gjithkujt dhe të askujt.Vetëm pse gjithnjë reagonin me zemërim ndaj pushtetit të dhunës,janë dënuar me burgime të gjata për motive të pastra politike 72 dukatas.Një numër rekord.Po të guxosh të mbledhësh vitet e kaluara në burgje del nje shifer shumë shekullore.Një shifër me të vërtetë marramenëse po të mendosh se 72 familje e më shumë i lanë fëmijët e tyre “nën kujdesin atëror të Partisë” për vite e vite me radhë.
Ndonëse gjatë këtyre viteve të fundit është folur dhe shkruar shumë për Dukatin ,kryesisht prej bijve të vet të penës,si një prej fshatrave më të mëdhenj nacionalistë të Shqipërisë,gjithsesi është thëne shumë pak për opozicionin dhe raportet e tij me komunizmin në segmentin kohor prej 50 vjetësh. Vuajtjet e këtij fshati martir gjatë regjimit të egër diktatorial nuk kanë të sosur e nuk mund të përfshihen brenda kornizave të një shkrimi sado i kompletuar të jetë. Do të duhen njerëz të guximshëm që natyrisht nuk do t’i përkasin këtij brezit të sotëm që do të mund të shkruajnë volume të tëra për të nxjerrë në dritë mizoritë e pafundme të pesë dekadave famëkeqe nën cizmen e kuqe.