Politike

Jeta e Ramës njihet për shkak të aventurave të ndryshme, që gratë e jetës e deri tek stili i jetesës
dhe tek mënyra e të bëri politikë.

1. Edi Rama ka lindur më 4 korrik të vitit 1964 në qytetin e Tiranës. Është djali i Artistit të Popullit, Kristaq Rama, kurse nëna e tij quhet Aneta.

2. Edi Rama deri më sot ka ndërruar gjashtë profesione, basketbollist, piktor, pedagog, ministër
   Kulture, kryebashkiak dhe politikan në krye të Partisë Socialiste.

3. Edi Rama ka qenë i martuar me aktoren Matilda Makoçi, me të cilën është divorcuar dhe ka një
   djalë që quhet Gregori. Aktualisht ai është martuar me Linda Bashën.

4. Rama ka mbaruar Akademinë e Arteve të Bukura për degën Pikturë dhe në vitin 1998 ka qenë
   pedagog në Akademinë e Arteve. Një artist antikonformist që në pikturë ashtu si dhe në jetën e tij
   nuk pëlqen kompromiset me të kaluarën.

5. Katër janë gratë që kanë hyrë në jetën e politikanit më të rëndësishëm të viteve të fundit, Edi
   Rama. E para është artistja Matilda Makoçi me të cilën u divorcua. Më pas gjermania Eva që nuk
   qëndroi dot gjatë me të në Shqipëri, pas prezantuesja e njohur, Rudina Magjistari, me të cilën
   bashkëjetoi për pesë vite. Dhe tashmë bashkëshortja Linda Basha.

6. Në ëndrrën e tij shqiptare pas kthimit nga Parisi, Edi Rama solli në Tiranë dhe të dashurën e tij
   gjermane, Eva. Por duket se piktori antikonformist i Francës nuk mund të sillej më si më parë në
   realitetin shqiptar dhe ajo u laruan pas një viti nga Tirana.

7. Lidhja e vetme e Edi Ramës me komunizmin është Spiro Koleka. Rama është nipi nga nëna i një
   prej anëtarëve më jetëgjatë të Byrosë Politike gjatë sistemit komunist.

8. Edi Rama është ndër të paktët personazhe publike në politikë që ka ndërruar emrin. Në certifikatën
   tij të lindjes shkruhet se quhet Edvin Kristaq Rama. Ndërsa pas angazhimit të tij në politikë, ai i
   firmoste shkresat me Edi Rama.

9. Më 20 prill të vitit 1998, Edi Rama merr postin e ministrit të Kulturës. Këtë post ai e mbajti deri në vitin 2000, ku kandidoi për Bashkinë e Tiranës ku edhe fitoi, duke i dhënë në këtë mënyrë PS-së për
   herë të parë drejtimin e bashkisë më të madhe në vend.

10. Më 9 tetor të vitit 2005, ai zgjidhet kryetar i Partisë Socialiste. Gjatë Kongresit të 7-të të PS-së, ai merr 297 vota pro dhe 151 kundër. Në këtë mënyrë ai u bë kryetari i dytë në historinë e selisë rozë, duke zëvendësuar në këtë post Fatos Nanon.

11. Prej vitit 2000 Edi Rama udhëheq Bashkinë e Tiranës. Ai ka fituar tre mandate rresht në
    kryeqytet. Në vitin 2000 përballë Besnik Mustafajit. Në 2003-shin rizgjidhet duke mundur Spartak
    Ngjelën dhe në 18 shkurt 2007 merr bashkinë për herë të tretë duke mundur Sokol Olldashin e PDsë.
    Ndërsa fituesi i 8 Majit për Bashkinë e Tiranës pritet të dalë nga gjykata.

12. Edi Rama ka më shumë se 10 vjet që gjendet në poste drejtuese. Që nga viti 1998 kur ai ishte
    ministër e Kulture e deri tani në vitin 2008 që ai është kryetari i Bashkisë së Tiranës. Një rekord më
    vete ky për politikën shqiptare. Dhe më 25 qershor 2013 zgjidhet kryeministër.

13. Edi Rama është etiketuar nga miqtë dhe kundërshtarët e tij si një rebel, ekstravagant, kritizer i
    pashpirt dhe intelektual i madh. Ndërsa nga të huajt si i vetmi politikan me vizon në vend.

14. Përveç basketbollit, pasioni tjetër i Ramës është libri. Sipas miqve të tij, Rama është një lexues
    race. Lexon kryesisht libra politikë, që kanë të bëjnë me modelet e qeverisjes, por edhe libra
    ekonomikë të personaliteteve botërore.

15. Në vitin 1992, Rama së bashku me mikun e tij, Ardian Klosi, botojnë librin e titulluar
    “Refleksione”. Libër i cili ishte një manifest eseje antikomuniste. Një vepër për të cilën Rama nuk ka
    folur shpesh.

16. Piktura dhe basketbolli nuk kanë qenë pjesa më e rëndësishme e jetës së tij. Kur mendonte se
    mund të shkëlqente në fushë, braktisi sportin dhe nisi të merrej vetëm me punën akademike në
    shkollë. Ku sigurisht dhe këtu spikati si njeriu që thyen tabutë.

17. Rama në fillimet e tij politike ishte një kritizer i thekur ndaj komunizmit, ndaj kulturës dhe artit socialist. Më vonë ndaj Sali Berishës dhe të gjithë atyre që nuk shkonin përshtat ideve të tij. Më tej akoma në një artikulues anti-Nano dhe së fundi, një anatemues i çdo gjëje që ka bërë politika në 20 vite.

18. Sot është kryetari i Partisë Socialiste, por dikur ka milituar në radhët e Partisë Demokratike.
    Ekstravaganti Rama fillimisht u afrua me lëvizjen demokratike, por nuk qëndroi më shumë se tre orë
    në krah të Sali Berishës. Sipas vet Ramës, PS e 1991-shit ishte mbytëse.

19. Djali i një skulptori me emër në Shqipëri, Edi Rama, nuk ka reshtur së bëri djalin rebel. Rebel në
    shkollë, ku përplasja me mësuesit dhe mësueset ka qenë hobi i tij. Rebel më vonë në sport, ku
    kontrolli i topit të rëndë të basketbollit do të thoshte më shumë përplasje në “tabelë”.

20. Duke marrë pjesë edhe në Lëvizjen e Dhjetorit, Rama në vitet 1991-1992, së bashku me miqtë e
    tij më të afërt sulmoi ashpër regjimin. Me një fjalor që i bënte viktimat t’u therte deri kockë, ai
    poshtëroi atë sistem edhe me anë të disa pikturave.

21. Paralel me artin, Edi Rama ka dashur shumë edhe basketbollin. Madje ai së bashku me të vëllanë
    kanë qenë pjesë e klubit të Dinamos. Në këtë sport ai pati sukses dhe u thërrit edhe në ekipin
    kombëtar. Por Rama duket se la politikën për të luajtur në nivel kombëtar.

22. Edi Rama kthehet në Shqipëri kur mëson për vdekjen e të atit, Kristaqit, një personalitet në
    Shqipëri, por mbi të gjitha një idhull i jetës së Ramës. Mjaftoi të heqë vëthin nga veshi, të presë
    mjekrën, të shkurtojë flokët dhe serioziteti në ceremoninë e varrimit ishte shenja e dytë se ky njeri
    mund të qëndronte edhe në Shqipëri.

23. Pas vdekjes së të atit, Rama merr një telefonatë surprizë. Ishte kryeministri Nano që e fton të
    drejtojë Ministrinë e Kulturës. Një ftesë që Rama e pranon jo me shumë zemër, pasi më shumë
    mendonte se si do të shkëputej nga ajo liria që kishte deri atëherë.

24. Në vitin 2003 Kofi Anan, sekretari i Përgjithshëm i OKB-së, i jep kryebashkiakut Rama çmimin për
    luftën kundër varfërinë. Ky është një ndër vlerësimet më të mëdha që ka marrë Rama, kjo për faktin
    se bëhet fjalë për një vlerësim nga institucione zyrtare.

25. Në vitin 2004 Rama fiton titullin “Kryebashkiaku më i mirë i botës” (World Mayor), duke garuar
    suksesshëm kundër kryebashkiakut të Romës, Athinës dhe Mexico Districto Federa. Rama mori 5500
    vota dhe fitoi sepse shumica e tyre nuk ishin nga Shqipëria.

26. Por vlerësimet dhe çmimet për Edi Ramën nuk mbarojnë këtu. Në vitin 2005, ai vlerësohet nga
    revista prestigjioze “Times”, si një nga 37 heronjtë që po ndryshojnë botën.

27. Një nga thëniet e Edi Ramës që mbahen gjatë në mendje është kur ai varrosi babanë e tij. “Erdha
    në Shqipëri për të varrosur një pjesë të fëmijërisë time, për të futur në dhe mikun tim më të vjetër
    duke kaluar kështu ditën më të vështirë të jetës”.

28. Një ndër batutat më të forta të Ramës, e cila ka hyrë tashmë edhe në fjalorin e politikës
    shqiptare, është ajo për Fatos Nanon. “Fatos Nano po sillet si Robert Çamçakizi nëpër kantiere”.

29. Edi Rama ishte ministri i parë që hoqi badigardët dhe nuk pranoi të mbante makinë si ministër i
    Kulturës. Gjë tepër e rrallë kjo për Shqipërinë dhe për ministrat e asaj kohe. Por “çudia” nuk zgjati
    për shumë kohë, pas atentatit dhe punëve të shumta u detyrua të vijë në shijet e zyrtarëve të tjerë.

30. Prishja e ndërtimeve pa leje në parkun “Rinia” dhe në lumin e Lanës bëhej për herë të parë në
    emër të shtetit. Dhe për këtë meritën më të madhe e ka marrë Edi Rama, megjithëse është një punë
    që u bë nga Policia Ndërtimore me fondet e qeverisë.

31. Me këngën “Tirona”, e kënduar prej tij, Edi Rama bëhet i pari politikan që kompozon dhe këndon
    një këngë vetë. Në këtë këngë në të cilën morën pjesë edhe grupi i famshëm “West-Side Familly” u
    kthye në një hit të vërtetë.

32. Edi Rama është kryebashkiaku i vetëm i Tiranës që ka bashkëjetuar politikisht me katër
    kryeministra. Pandeli Majko, Ilir Meta, Fatos Nano dhe së fundi me kryeministrin e Partisë
    Demokratike, Sali Berisha.

33. Edi Rama është kryetari i dytë i PS-së, pas Fatos Nanos. Nano e mori drejtimin e PS-së në
    moshën 39 vjeç. Ndërsa Edi Rama e mori drejtimin e partisë më të madhe në opozitë në moshën 41
    vjeç.

34. Togfjalëshi më i përdorur nga Edi Rama është pikërisht “politika e re”. Tashmë kjo fjalë ka hyrë
    në fjalorin politik të ditës të selisë rozë, ku nuk ka deputet që gjatë deklaratave të tyre mos të
    përdorin togfjalëshin “politikë e re”.

35. Kur ishte në shtëpi për të vizituar prindërit, dy persona e ndoqën në një rrugë të errët dhe e
    rrahën pa arsye. Një ngjarje që ai e përkujton si “stili Edi Rama”; duke iu marrë këmbët deri tek
    shtëpia e një fotografi, rrugës për në spital dhe duke pozuar për fotografi të kokës së çarë dhe fytyrës të ënjtur e të përgjakur. “Trembëdhjetë gjuajtje”, u tha miqve, kur doktorët i hoqën tubat e ushqimit dhe të frymëmarrjes.

36. Pas rrahjes Rama vendos të largohet, jo vetëm se ndjehej i kërcënuar, por edhe për të provuar
    fatin e artistit në migrim. U vendos në zemër të Parisit dhe me penel në dorë dhe telajon çdo
    mëngjes nisi një jetë të re.

37. Por Rama edhe në Paris nuk e la profesionin e tij të të shkruarit. Ai kishte lënë në Tiranë një
    reputacion, të cilin ai e ruajti edhe në Paris, duke shkruar opinione për një gazetë në Tiranë, duke u
    përqendruar në çështje që nuk shkonin si duhet në Shqipëri.

38. Vëllai i Edi Ramës, Olsi Rama, në një intervistë ka thënë se gjatë 7 viteve të fundit, Edi Rama
    është shkurtuar (kërrusur) katër centimetra. Kjo si pasojë e lodhjes dhe qëndrimit gjithmonë mbi
    tryezën e punës.

39. Ndryshimi më i madh i Edi Ramës për publikun është fjalori i tij. Nëse hyri në mendjet e
    shqiptarëve për frazat dhe batutat që përdorte kundër Berishës dhe fjalorin agresiv, që nga zgjedhja
    në krye të PS-së, ka ulur ndjeshëm fjalorin duke përdorur një gjuhë standarde dhe shumë pak të
    ndryshme nga të tjerët.

40. Rama është i pari politikan shqiptar që në media i janë publikuar foto nudo. Bëhet fjalë për fotot
    në plazhet e Francës që u nxorën pak ditë nga zgjedhjet lokale të vitit 2007. Një veprim që Rama e
    cilësoi si shantazh ndaj figurës së tij.

41. Edi Rama ndër pijet e tij të preferuara ka verën, megjithëse e pi shumë rrallë. Në lokale mund të
    shihet vetëm me ndonjë gotë ujë pa gaz. Duhanin pasi mësoi ta pinte në Paris, sapo u bë kryetar
    bashkie e ndaloi. Mban një dietë të fortë ushqimesh dhe bën vrap në kodrat e liqenit.

42. Është ndër politikanët që është i obsesionuar pas sms-ve. Mund t’u dërgojë me qindra në ditë
    miqve dhe bashkëpunëtorëve të tij. Por ndryshe nga fjalimet e tij politike, sms-të i shkuan me një
    tironçe autoktone dhe mjaft shkurt.

43. Makinat, ndryshe nga ish-kryetari i tij, nuk janë një hobi i Ramës. Deri më sot nuk është parë
    asnjëherë në timonin e ndonjë makine, përveç fotove në autobusët e Bashkisë së Tiranës.

44. Dikur vishej me ekstravagancë. Çorape të kuqe, pantallona të gjera, kapuç në kohë dhe jelek
    shumëngjyrësh. Ndërsa, që nga marrja e Partisë Socialiste, nuk e heq kostumin edhe kur
    temperaturat shënojnë maksimumin e tyre.

45. Batuta më e fortë ndaj Edi Ramës cilësohet ajo e paraardhësit të tij në krye të Partisë Socialiste,
    Fatos Nano. Ky i fundit gjatë disa debateve me Edi Ramën deklaroi se, “E kam marrë Edi Ramën me
    thonj të paprerë nga Parisi dhe e bëra ministër”.

46. Kryesocialisti Rama veç akuzave të shumta që ka bërë ndaj kundërshtarit të tij politik, Sali
    Berisha, ka drejtuar ndaj tij edhe shumë batuta. Por ajo që ka hyrë në historinë e fjalorit politik është “Doktor Rrumpalla”. Kjo cilësohet edhe si një nga batutat më të mira të Ramës.

47. Që prej tre vitesh, Partia Socialiste nën drejtimin e Edi Ramës ka zhvilluar dhe po zhvillon një
    opozitë ndryshe ndaj qeverisë. Shumë analistë e kanë kritikuar këtë opozitë të Ramës ndaj qeverisë,
    duke e cilësuar ata mjaft të butë dhe pa ide. Por duket se Rama nuk është tunduar aspak nga këto
    kritika.

48. Frazat më të përdorura të Edi Ramës nga viti 2005 kur mori drejtimin e PS-së e deri tani janë:
    “Politika e vjetër”, “politika e re”, “tranzicion i stërzgjatur”, “politikë e gërr-mërreve”, “qeveri e
    dështuar”, “kryeministër gënjeshtar”, “përtej së majtës e të djathtës”, “politikë përmbi PS dhe mbi
    PD-në”, “Rilindje”.

Heiko Maas, ministri i jashtëm i Gjermanisë, shtet që është mjaft skeptik sa i takon hapjes së negociatave në një intervistë për dereuters.com është shprehur se ne e mbështesim fuqimisht hapjen e negociatave të anëtarësimit të Shqipërisë.

“Mbështesim fuqimisht hapjen e negociatave të anëtarësimit të Shqipërisë dhe Maqedonisë për në Bashkimin Europian, siç edhe Komisioni Europian i ka rekomanduar”, deklaroi Maas gjatë një fjalimi në Berlin.

Nga ana tjetër ai ka bërë thirrje për reforma me ndikim, sidomos në fushën ekonomike dhe atë monetare.

“Europa duhet t’i tejkalojë ndarjet e viteve të kaluara”, theksoi Maas.

Shteti nuk ka për ata që jetojnë në mjerim, por ka për politikanët e tij, që ata t’i bëjë milionerë me rroga, me dieta, karburante e karta telefonike që i bëhet edhe një rrogë tjetër, dhe po t’i shtosh edhe ato që vjedhin e marrin si pa të keq nga bizneset që i lejojnë të mos paguajnë as taksa, as tatime etj., etj., kjo i bën që të kalojnë kufirin e të bëhen milionerë duke u marrë vetëm me atë që është “nëna” e tërë këtyre prapësive, politikës!
Shkruan Pandeli Bardhi

Me të drejtë thuhet që shkaktarët e kësaj gjendjeje në të cilën ndodhemi, është kjo politikë e mbrapshtë dhe kjo klasë politike pavarësisht nga ngjyrat. Politika, disa i ka bërë milionerë e shumicën tjetër i ka lënë në mjerim! Është krijuar një shtresë të pasurish, të cilët janë ata që janë bërë të tillë nëpërmjet politikës dhe atyre që politika u ka krijuar kushte si gjyqtarë, prokurorë, avokatë, sekserë, pronarë mediash etj., etj. Edhe biznesmeni më i fuqishëm sikur të jetë, pasuria e tij, nuk do të mund të kalojë kurrë pasurinë e atyre që janë pasuruar nëpërmjet “biznesit” politik.

Kjo është e veçanta te ne. Nëqoftëse kudo në botë, me përjashtime të rralla, milionerët janë bërë të tillë nëpërmjet të ardhurave nga bizneset e tyre, tek ne milionerë janë bërë politikanët. Janë pikërisht krerët e politikës, ata që e kanë kthyer politikën në “alergji” për shumicën e qytetarëve dhe në pasuri përrallore për një pakicë që futen në politikë vetëm e vetëm për ta kthyer politikën në pasuri për vete dhe në “punësim” për të papunët.

Të papunët mbushin kafenetë dhe gjithë ditën “punësohen” në politikë, ndërsa pensionistët e kanë kryefjalën e ditës qysh pa zbardhur dita e deri në orët e vona të natës. Të gjithë “përtypin” politikë por jo të gjithë ia ndiejnë shijen. Politika dihet tashmë që nuk është as profesion dhe nuk kërkon as shumë mund e as shumë mend. Ajo nuk kërkon as diplomë dhe as specializim. Ajo, nëpërmjet “specialistëve” politikanë dhe sekserëve të tyre sekserë, gazetarë etj., etj., shërben si “papunësi” për shumicën që nuk kanë me çfarë të merren dhe “punësim” për ata që e kanë biznesin e tyre.

Tërë të këqijat e këtij sistemi që kemi ndërtuar mbrapsht, si skandalet që ndodhin njëri pas tjetrit dhe që tek ne ndodhin me shumicë krimet, ngërçet etj., etj., nga politikanët shfrytëzohen me mjeshtëri si “armë” në duart e tyre për të luftuar kundërshtarin si shkaktarët kryesorë… Edhe kur nuk ndodhin skandale, nga politikanët sajohen për t’u marrë me punë.

Është shumë e lehtë të hysh në politikë, por është shumë e vështirë që këtë “biznes” ta drejtosh atje ku duhet, në atë që të të sjellë të ardhura të pallogaritshme, siç edhe i ka sjellë politikanëve tanë. Kur them që është shumë e lehtë të hysh në politikë dhe që nuk kërkon shumë mund, është fakti që nuk kërkon as diplomë shkolle, as dëshmi penaliteti, as kurse kualifikimi, as specializim, as, as…

Kur them që është e vështirë, vështirësia qëndron në atë që politikën të mos e trajtosh si një punë “pa bukë”. Të gjithë merren me politikë, por jo të gjithë janë të shkathët, që t’i futen asaj e ta kthejnë në një “burim” të pashtershëm të ardhurash. Është e vështirë që të dish ta vërtitësh e ta rregullosh me kryetarin e partisë, apo të tjerë që kanë në dorë.

Vështirësia për këtë qëndron në atë që duhet të kesh jo pak para dhe të mos tregohesh “cingun” por jepi dhe mos u kurse për kryetarin e partisë sepse ai është “guri i themelit”, ai është “strumbullari” rreth të cilit vërtiten të gjithë “satelitët”! Vetëm politika është ajo që bën paranë “të pjellë para” sepse bizneset, qofshin ato të vogla apo të mëdha, paraja nuk i qarkullon dhe mallrat i kanë mbetur stoqe! A ka dëgjuar kush deri më sot që dikush ka ikur nga politika e ka shkuar në profesionin e tij? Askush, përjashtuar ata që janë larguar nga kryetari apo kanë bërë ndonjë “zullum”!

Por nuk është kështu për ata profesionistë që janë diplomuar në specialitete të ndryshme si inxhinierë, mjekë, profesorë, veterinerë, agronomë, avokatë, gjyqtarë, prokurorë, etj., etj. Të gjithë i “dorëzojnë “ diplomat dhe shkojnë në një vend pune që jo vetëm nuk duhet diplomë, por edhe paratë i marrin me grushta! Edhe me krime të jesh marrë, edhe me trafiqe, edhe me korrupsion, këto nuk merren parasysh. Në politikë, edhe këta “punësohen”! Pse? Sepse vetëm atje i ka “në dorë” të gjithë, edhe qytetarët, edhe biznesmenët, edhe pasuritë e tyre e gjithçka, do të kalojë nëpër atë “sitë”! Atje është e ardhmja, atje janë milionat, atje është jeta, atje.

Ka edhe një vështirësi tjetër, ajo e cila kërkon të jesh mashtrues, të jesh gënjeshtar. “Vështirësia” më e madhe e politikanëve që zotërojnë mirë “artin e të mashtruarit” është një muaj para zgjedhjeve, e cila do të bëhet një herë në çdo dy vjet, për zgjedhjet vendore dhe ato të përgjithshme. Më pas, për ata që zgjidhen, mbaron çdo gjë. Harrojnë të gjitha premtimet që i kanë bërë elektoratit dhe i futen rrugës “pa mbarim” të akuzave, shpifjeve, ngërçeve, baltosjeve etj., etj., dhe nuk u del koha për të shkuar edhe njëherë të vetme pranë votuesve të tij.

Këto “vështirësi” nuk janë të papërballueshme, përkundrazi janë vështirësi që kalohen me shumë lehtësi. Por a e bëjnë këtë, ata që kanë një grimë “namuz”? Jo, nuk e bëjnë dot, prandaj do të vuajnë e do të enden rrugëve. Ka ardhur koha që nuk duhen dije, nuk duhen diploma, nuk duhen njerëz të ditur. Përkundrazi, o sot o kurrë, duhen njerëz që diploma nuk u hyn fare në punë. E pse atë të mos e blejnë me para?

Le të jetë ajo e të qëndrojë në ndonjë qoshe të bufesë sepse “bukë” nuk kërkon! Kush janë ata që kanë mbetur rrugëve? Rrugëve kanë mbetur njerëzit e dijes dhe librat, ose “shkruesit” dhe të “shkruarat”, ato që vlejnë, ato që i duhen shoqërisë, por…

Mjafton edhe një katërvjecar i vetëm dhe politikani deputet apo ministër i ka të siguruar të ardhurat për gjithë jetën është apo nuk është më deputet. Privilegjet vazhdojnë edhe në të ardhmen, edhe në pagë, por edhe në trajtim sepse ka qenë “ish”! Këta do të punësohen për të “ndihmuar” pagën e tyre. Këta do të trajtohen mirë, pavarësisht se nuk janë as “është” as “ish”! Kjo i mbulon të gjitha, edhe sikur të mos ketë diplomë, edhe sikur të mos ketë aftësi mjafton të jetë marrë me politikë edhe sikur të mos ketë hapur fare gojën në parlament. A i kanë prerë ndokujt rrogën që nuk ka shkuar në parlament apo që nuk e ka hapur një herë gojën e të thotë “Buall” në parlament?

Jo, jo, edhe ai që vetëm shan e shpif gjithë ditën, edhe ai që trillon e dërdëllit “kodra pas bregut” siç thotë TV Shijaku, njësoj e marrin rrogën. Po ku gjen më mirë që edhe po të mos e vrasësh fare mendjen, e të mos bësh asnjë punë dhe të kesh gjithë ato privilegje që nuk i ka asnjë biznesmen që i vete “festja” vërdallë gjithë ditën? Është një biznesmen në Devoll, një Riza Shaholli. Ai ditë e natë, bashkë me familjen e tij qëndron në punë duke i bërë një shërbim të madh më shumë se pesëqind familjeve, por edhe shtetit nëpërmjet biznesit të tij, mbledhjeve grumbullimit dhe përpunimit të bimëve medicinale.

Rizain, është e pamundur që ta takosh sepse ai është puntor si gjithë të tjerët dhe përveç urimeve që merr nga familjet që i ndihmon me të ardhurat që ai i punëson, nuk është as milioner e as miliarder. Që të bëhesh i tillë, duhet të jesh politikan i lartë, jo biznesmen që ndihmon dhjetra familje në nevojë nëpërmjet punësimit të tyre. Kohët e fundit, nëpërmjet kultivimit të çajit ka punësuar edhe dhjetra familje të tjera sidomos për kohën e verës.

E megjithatë, ai mbetet një bamirës “fukara sepse ato pak të ardhura që ka, i ka me djersën e tij e të familjes së tij. Përveç kësaj, ai duhet të mendojë edhe për shtetarët që venë e ikin dhe “kujdesen” për biznesin e tij. “Me një rrogë shteti është e pamundur të kalosh muajin”, thuhet. Kjo është e vërtetë, por ama vetëm për punonjësit e administratës, për ata punonjës që punësohen në shtet nga halli dhe jo për “VIP-at. Krerët e politikës kanë edhe sekserët, avokatët dhe gazetarët e tyre që ditë e natë “drogojnë” qytetarët me skandale të njëpasnjëshme.

Përveç asaj që po “lemerisen” njerëzit është edhe kjo një mënyrë e mirë për të larguar vëmendjen nga hallet e tjera që kanë qytetarët, që ka vendi, i cili përditë e më shumë po braktiset. Një palo gazetar paguhet dyzet e pesë milionë. Dikush do të thotë që në fund të fundit ai është një televizion privat. Dakord. Po si e lejon ky televizion të paguajë një shumë marramendëse për një të tillë “kokë të madhe” në pamje, por jo në brendësi?

Pse kjo media vizive të mos mendojë pak për ata fëmijë që luftojnë me vdekjen, që për një operacion të thjeshtë dergjen gjithë jetën të sëmurë dhe bëjnë apel për ndihmë? Disa emisione investigative, më shumë bëjnë humor me fatkeqësinë e të tjerëve se sa japin kontribut për t’i ardhur në ndihmë njerëzve në nevojë. I përsëritin e i stërpërsëritin disa herë kur disa familjeve në nevojë që ata “zbulojnë”, u çojnë disa pako makarona, e sheqer dhe milionat ja japin ca gazetarëve që janë bërë në ekranet e televizioneve si “burri i dytë i nënës”!

Po pse vallë, vetëm ato familje që zbulojnë kronikat televizive jetojnë në kushte të mjerueshme!? Përkundrazi, të tillë janë me mijëra. Të gjithë i mbajnë sytë nga shteti. Ta lëmë mënjanë shtetin. Shtetin nuk mund ta “tundin” dot hallexhinjtë që janë shumë, por që nuk kanë gjë në dorë. Shteti i hedh sytë tek ata që kanë shuma, tek ata që janë “themeli” i shtetit!

Shteti nuk ka për ata që jetojnë në mjerim, por ka për politikanët e tij, që ata t’i bëjë milionerë me rroga, me dieta, karburante e karta telefonike që i bëhet edhe një rrogë tjetër, dhe po t’i shtosh edhe ato që vjedhin e marrin si pa të keq nga bizneset që i lejojnë të mos paguajnë as taksa, as tatime etj., etj., kjo i bën që të kalojnë kufirin e të bëhen milionerë duke u marrë vetëm me atë që është “nëna” e tërë këtyre prapësive, politikës!

Nëpërmjet një statusi në rrjetet sociale kryeministri Edi Rama është shprehur se asnjë produkt bujqëor shqiptar që është eksportuar në vendet e BE-së nuk rezultoi mbi normën e lejuar të mbetjeve kimikenë hapësirën europiane.

Të shumta kanë qenë reagimet e qytetarëve në adresë të kryeministrit lidhur me këtë çështje.

Konsensusi mes PD dhe PS sa i takon reformës zgjedhore  duket se ka futur në panik  LSI-në. Kjo për faktin se ndryshimi i sistemit zgjedhor mund të  shkaktonte një goditje për LSI-në , e cila gjatë këtyre dy viteve të fundit ka mbledhur një numër të konsiderueshëm deputetësh në Parlament.

Madje LSI nga frika e ndryshimit të sistemit ka shprehur rezerva  edhe në vitin 2015 , ku ish kryetari i kësaj force politike , Ilir Meta si dhe eksponentë të ndryshëm  u shprehën kundër  dosjes së një sistemi zgjedhor “Prim”. Kjo sepse nëse PD dhe PS vendosin një sistem të tillë ato m nd të asimilojnë totalisht LSI-në,  për faktin se  ky sistem nxjerr jashtë loje partitë e vogla.

PS dhe PD kanë filluar nga puna për ndryshimin e reformës zgjedhore  dhe deputetët e të dyja forcave  janë rreshtuar krah njëri-tjetrit dhe kanë kërkuar që kjo reformë të çohet deri në fund.

Kryeministri Edi Rama ka takuar pasditen e sotme, Presidentin Ilir Meta, në zyrën e këtij të fundit.

Mësohet se takimi është zhvilluar rreth orës 19:00 të mbrëmjes së të mërkurës dhe ka zgjatur 30 minuta.
Sipas burimeve raportohet se në fokus të bisedës ishin çështja e “Detit” me Greqinë dhe hapja e negociatave për Bashkimin Europian.

Takimi mes dy krerëve të lartë të shtetit ka ndodhur jashtë vëmendjes së mediave.