Politike

Deputetja e PDIU Reme Lala deklaroi dje nga Peshkopia kalimin e saj në grupin Parlamentar të PS. Mirëpo Lala i tha kryeministrit Rama se nuk do i bashkohej e vetme socialistëve dhe se bashkë me të do të vinte edhe deputetja tjetër e PDIU-së në Elbasan, Elena Xhina.

Ndërsa nuk ka vonuar shumë dhe ka ardhur edhe reagimi i kësaj të fundit. Xhina shprehet se ajo është pjesë e një grupi të pavarur deputetësh në parlamentin e Shqipërisë.

“Sot pata kënaqësinë të isha e pranishme në inagurimin e fillimit të punimeve të Rrugës së Arbrit, në Dibër e ftuar nga mikja ime Reme Lala, të cilën e falenderoj që më dha mundësinë që ti bashkohesha dhe unë gëzimit të saj, për këtë ëndërr të vjetër të dibranëve!Marr shkas nga titujt e gazetave për të bërë një sqarim për opinion publik: Unë jam në grupimin e deputetëve të pavarur të Parlamentit të Shqipërisë ! Ju faleminderit!” shkruan ajo.

Megjithatë ajo ka reaguar sërish përmes një tjetër statusi, ku kërkon që votuesit e saj në Elbasan ta kuptojnë qartë situatën e saj politike.

“Meqenese mediat vazhdojnë të pasqyrojnë gjerësisht lajmin se unë kam kaluar në grupin parlamentar te PS, më duhet të sqaroj edhe një herë se nuk kam bërë asnjë lëvizje të pozicionit politik dhe jam aty ku kam qenë. Diçka të tillë e kam sqaruar edhe me anë të statusit të mëparshëm, gjithsesi për mua është e rëndësishme që situata ime politike të jetë e kuptuar qartë nga votuesit e mi të Elbasanit, të cilët janë interesi im i vërtetë!”

Sakaq, në një reagim PDIU deklaroi se dy deputetet janë larguar nga PDIU që në përfundim të zgjedhjeve dhe se kjo nuk përbën tashmë asnjë ndryshim.

Bëri 25 vite “gjueti shtrigash” brenda partisë>
Historia e konflikteve brenda PD, ka pasur si tregues luftën kundër njeri-tjetrit me emra spiunësh sigurimi, që dirigjohej nga Sali Berisha, me synim eleminimin e kundërshtarev brenda partisë.

Pasi krijoi një “bërthamë” me ish-spiunë sigurimi, Sali Berisha që siç dihet “nuk ka qenë spiun” gjatë diktatuarës, hartoi një listë me pseudonime spiunësh, ca të vërtetë e ca fals dhe nisi “gjuetinë e shtrigave” brenda PD-së, skemë që pati shumë sukses, sidomos në vite 1992-2010.

Cilido që guxonte, ose që dilte kundër Berishës qoftë edhe me sygjerim ndryshe në në bisedë të lirë kafeneje, piketohej si “spiun” prej “Grupit të punës” që drejtohej nga Shaban Memia e Fahri Balliu dhe i ngjiteshin, i përmendeshin e i propogandohehsin në media nga 1-3 pseudonime spiuni, listë në të cilën Saliu futi Azemin, Pashkon, Imamin, Rulin, Pollon e shumë themelues të tjerë të PD.

Në fakt, në PD ka pasur shumë ish-spiunë sigurimi, me të cilët Saliu strukturoi partinë e tij pas vitit 1992, por pas nisjes së frikës se do ta rrëzonin si kryetar të PD, ai krijoi një listë me 100 pseudonime spiunësh, të cilët i përdorte nëpërmjet tellallëve të tij, kundër atyre që planfikonte për eleminuar nga PD.

Në datën 13 maj 2006, KiE vendosi kusht hapjen e dosjeve të spiunëve të ish-sigurimit të shtetit, por kreu i PD dhe kryeministër Sali Berisha, futi në lojë 20 deputetë të PD, të cilët gjoja “dolën me nismën” për të shtyrë paafat, hapjen e dosjeve të ish-spiunëve dhe ky ligj nuk u votua.

Ja 20 deputetët që bllokuan hapjen e dosjeve në korrik 2008

1. Jozefina Topalli

2. Lulëzim Basha

3. Genc Pollo

4. Fatmir Mediu

5. Jemin Gjana

6. Arben Imami

7. Blerim Cela

8. Leonard Demi

9. Igli Cara

10. Tritan Shehu

11. Ritvan Bode

12. Fatos Beja

13. Ilir Bano

14. Blerim Çela

15. Ilir Rusmali

16. Genc Ruli

17. Besnik Mustafaj

18. Majlinda Bregu

19. Mehmet Xheka

20. Arben Imami

Ja pseudonimet që janë përdorur në Gjutinë e shtrigave brenda PD

Medicina, Penicilina, Qukapiku, Çiftelia, Dizenjatorja, Çorapja, Qepa, Kodrina, Financieri, Drita, Stilografi, i vogli, Alfons Ballshi, Raketa, Profesori, Shkrimtari, Dragoi, Cigarja, Livadhi, Dëbora e re, Furtuna, Luftëtari, Snajperi, Proletari, Intelektuali, Sqepi, Teritali, Bozhuri, Plepi, Parafabrikati, Kitara, Ushtari, Gjeli, Grepi, Shishja e Qumështit Serbi, Çiklisti, Fryma, Vesa, Çalamani, Malësori, Tigri, Vinçi, Sapuni, Diplomati, Poeti, Urithi, Pëllumbi, Stuhia, Kastori, Ekspertja, Oxhaku, Bredhi, Iriqi, Komshiu, Osumi, Komandanti, Vigjilenti, Inxhinieri, Trimi, Kalaja, Fshatari, Rruga, Magazinieri, Nata, Dallga, Kominoshja, Salca, Piktori, Xhuxhi, Flauti, Valltarja, Përparsja, Instituti, Kostumi, Kuqua, Kronometri, Fonogrami, Bastuni, Zogu, Giza, Gjeologu, Fantazma, Sykuqi, Studenti, Sandalja, Dirigjineti, Sirtari, Bjeshka, Lisi, Pela e Egër.

Marrëveshja e detit me Greqinë ka sjellë një përshtjellim akoma më të madh në opinionin publik. Teksa Shqipëria humbi milje të tëra, qeveria është zotuar se do t’i rekuperojë dhe do të përfitojë akoma më shumë. Të dhënat e siguruara nga TPZ.al tregojnë se shteti shqiptar ka qenë i papërgatitur për rinegocimin e kësaj marrëveshje.

Më datë 21 maj të këtij viti, ministria e Mbrojtjes shpalli fituesin e një tenderi të bërë pa shpallje paraprake të njoftimit, ku bëhet publike edhe firma fituese. TPZ.al ka siguruar dokumentet, ku thuhet se ministria ka kërkuar “blerje programi dhe kompjuter për nevoja të Grupit Ndërinstitucional të Punës për negocimin e marrëveshjes ndërmjet Republikës së Shqipërisë dhe Republikës Greke, për kufizimin e zonave të tyre detare”.

Fondi për këtë tender është 50 milionë lekë pa TVSH, ndërsa afati për ekzekutimin ka qenë 1 ditë nga lidhja e kontratës. Nisur edhe nga afati, pala shqiptare ka kërkuar me shpejtësi një kompjuter dhe program në “treg të zi” për grupin negociator, çka tregon një papjekuri të palës sonë. Përse duhej një kompjuter me shpejtësi? Çfarë programi ka blerë ministria e Mbrojtjes? A nuk ishin të përgatitur këta ekspertë? Përse komjuteri u mor nga një kompani private? A është e çertifikuar dhe licensuar ajo kompani për të tilla kompjuterë? Duket se të gjitha këto pikëpyetje do të ngelin në “ajër”, pa asnjë përgjigje.

Veprimet janë të nxituara, pasi askush nuk tregon çfarë po ndodh brënda këtij grupi. Gjithësesi, firma që fitoi tenderin për kompjuterin dhe programet është “AESS” sh.p.k., e cila është private dhe, nëse qeveria paguan, atëherë ajo i jep produktin. Sipas dokumenteve, kompjuteri i blerë është paraqitur pranë Institutit të Gjeografisë dhe Infrastrukturës Ushtarake, me adresë Rruga e Dibrës në Tiranë.

Duket se Brukseli dhe Washingtoni nuk e beson më opozitën, ose më qartë kryetarin e PD Lulzim Basha, dhe Monika Kryemadhin. Dhe kjo duket tek izololimi që ndërkombëtarët kanë nisur ti bëjnë opozitës prej janarit 2018. Muajt e fundit si PD, ashtu dhe LSI, në “aksionet e tyre opozitariste”, në mediat e tyre dhe foltoren e Parlamentit, i kanë sulmuar fort ambasadorët Donald Lu dhe Vlahutin.

Sulme të tilla, duket se kanë krijuar pakënaqësi në Bruksel dhe Uashington, dhe kjo është evidentuar nga protestat pa asnjë sens të opozitës, apo dhe tek fjalimet e zjarrta të zotit Basha dhe zonjës Kryemadhi.

Hapur fare pakënaqësinë e ka shprehur muajt e fundit Brukseli, që ka treguar se nuk është i kënaqur me opozitën shqiptare. Të mos harrojmë prononcimin e kreut të Komisionit Europian, Jean-Claude Juncker, i cili gjatë një vizite dy ditore në Tiranë 2 muaj më parë , nuk pati asnjë takim me liderët e opozitës Lulzim Basha dhe Monika Kryemadhi.

Në axhendën e tij nuk përfshihej fare takimi me zotin Basha, ndërkohë që ky i fundit u kënaq vetëm me një “takim” të shkurtër me komisionerin Hahn. Gjithçka është qartësuar ashtu siç ishte takimi i ftohtë, duke nënkuptuar hapur se Brukseli e ka shpallur “non grata” PD si forcë politike prej muajsh. Nga ana tjetër kujtojmë se Juncker, ka nxituar të takojë Ramën dhe Presidentin Meta, por nuk preferoi të takonte liderët e PD dhe LSI.

E ndërsa kryetari demokratëve Basha arriti ta takojë pak minuta zotin Hahn, LSI nuk pati asnjë shans të tillë. Kjo situatë, tregon qartë se opozita në Shqipëri, tashmë është në luftë me ndërkombëtarët, duke u evidentuar pas sulmeve të vazhdueshme shpesh edhe banale, ndaj ambasadorëve Lu dhe Vallahutin. Si mund të harrojë Brukseli se PD e LSI, çdo ditë kanë sulmuar ambasadoren e BE zonjën Vlahutin, përmes deklaratave nga deputetët e saj “kurajozë”, ashtu edhe përmes medieve të “pavarura” pranë tyre.

Në takimet e tij, Juncker i dha një mesazh të qartë PD së zotit Basha, gjatë takimit të ngrohtë me ambasadoren e BE zonjën Vllahutin, duke treguar qartë se “gëzon mbështetjen dhe besimin e tij”. Ndërsa vendimi për të mos takuar asnjë përfaqësues të opozitës, tregon qartë se PD dhe LSI, janë në të papranueshëm për Brukselin, i cili gjithmonë ka kërkuar që palët të dialogojnë dhe të mos ketë pengesa për luftën ndaj korrupsionit dhe Vettingu-t.

Turi zyrtar ballkanik që zhvilluan Jean Claude Juncker, dhe eurokomisioneri Johanes Hahn, ishte një këmbanë alarmi për selinë blu, duke treguar hapur se Brukseli nuk e përkrah politikisht liderin demokrat. Pavarsisht se zoti Basha deklaron vazhdimisht se “opozita është për hapjen e negociatave me BE” duket se Brukseli sërish nuk e beson se ai e ka seriozisht.

Kjo për faktin se opozita e përfaqësuar nga zoti Basha dhe zonja Kryemadhi (një parti e dalë nga e majta) prej 1 viti në Parlament nuk kanë bërë opozitarizmin, por thjesht kanë shprehur vulgaritet fizik dhe papjekuri politike.

Brukseli dhe Washingtoni, nuk janë zyra dhe qendra administrative urbane, të presin dhe të besojnë se “dy partitë kryesore opozitare në Shqipëri një ditë do të piqen dhe do të reflektojnë si dy forca të përgjegjshme politike”. Ata janë lodhur me Bashën dhe Monikën, ata nuk kanë më interes, të presin dhe dëgjojnë tregime dhe telenovela me “videopërgjime” apo dhe me skenarë filmash multiplikativë.

Brukseli dhe Washingtoni duan provën e qartë se opozita në Shqipëri po tregon pjekuri, maturi dhe angazhim në bashkëpunimin e saj institucional me mazhorancën, për të siguruar të ardhmen e vendit, dhe jo interesave të tyre.

Brukseli dhe Washingtoni, nuk mund të bëhet pjesë e lojërave politike të një opozite të pabesueshme, që edhe pasi humbet zgjedhjet dhe e pranon humbjen, kthehet dhe akuzon për vjedhje votash, të një opozite që edhe pse deklaron se “e duam reformimin e organeve të drejtësisë” del hapur kundër Vettingut, apo që bën thirrje të hapura në protestat e saj për rrëzimin e qeverisë me veprime të dhunshme.

Këto dhe shumë arsye të tjera, duke mos përjashtuar edhe lobimet antiintegrim të lidershipit të kësaj opozite, kanë sjellë ftohjen e madhe dhe mosbesimin e vazhdueshëm politik të Brukselit dhe Washingtonit, ndaj zotit Basha dhe zonjës Kryemadhi.