Opinione

Gazetari dhe moderatori Arian Çani vijon të bëjë publik mendimin e tij për situatën ku është vendosur fati i Teatrit Kombëtar. Ai sërish ka reaguar duke thënë se gjithçka po ndodh është një mendësi e kryeminsitrit Rama ashtu si edhe e diktatorëve të vjetër apo perandorëve për të lënë gjurmë në histori duke prishur të vjetër dhe ndërtuar historinë e tyre.

Nga Arian Çani
Gjatë gjithë këtyre javëve, kam lexuar me vëmendje analiza, shkrime, reagime, përsiatje, komente, qëndrime dhe editoriale rreth shembjes me ligj të Teatrit Kombëtar dhe ndërtimit aty të një monstre gjasme moderne dhe shumë kullave brenda dhe rreth e rrotull hapësirës private e publike ku ndodhet godina e bukur e Teatrit. Jam pothuajse totalisht dakort me Aurel Plasarin, Preç Zogajn, Artan Fugen, Mark Makun, Agron Gjekmarkajn, Andi Bushatin, Armand Shkullakun, Andi Bejten e shumë e shumë pena profesioniste në këtë vend, pena që i respektoj dhe i lexoj me shumë kënaqësi edhe kur s’jam dakort me ta ndonjëherë.

Por në rastin e TK, argumentet dhe sjellja e tyre në sytë e publikut, ishin aty, të qarta, të sakta, të plota, të thjeshta. Nuk i hiqje dot asnjë presje. Pothuajse të gjithë dhe secili në mënyrën e vet, hidhnin drite rreth thelbit të kësaj drame që po përjeton ajo godine fisnike. Aferë e pastër trafiku influence, përfitimi, antikushtetuese etj etj… Por një detaj nuk ma zuri syri në gjithë këto shkrime këto kohe. Pikërisht arsyen e vërtetë perse Rama kërkon ta fshijë atë godinë plot histori nga aty dhe të ndërtojë një të re dhe moderne pa histori. Nuk pretendoj se e kam gjetur arsyen e vërtetë, por në mend më erdhën disa udhëheqës, pse jo dhe në vende me demokraci të zhvilluar të cilët çfarë nuk kanë bërë për të hyrë në histori.

Mjafton të kujtojmë debatet dhe sherret pa fund 100 e ca vite me parë kur elita e Parisit u nda më dysh e më tresh deri sa një krijesë e tmerrshme metalike me bullona gjigande, u ngrit në mes të Parisit. Ju do me thoni: dakort, por Eiffel-i nuk prishi asgjë në vendin ku u ndërtua kulla. Dakort. Por debati ishte a duhej lejuar në një qytet si Parisi të ngrihej një hekurishte aq gjigande? Debati vazhdon ende dhe nuk është e thënë që parizienët të jenë të gjithë të dashuruar me këtë monster kaq të bukur. Shumë më vonë, ish presidenti François Mitterand u përplas me shumë njerëz të iluminuar të cilët nuk donin që në oborrin e Louvre-it, të ngrihej një piramide xhami. Mora dy shembuj të vegjël pasi ato janë pa fund në historinë e gjithë qytetërimeve në këtë planet.

Dua të them se më shumë se paraja dhe interesi i ditës, perandorët e vjetër dhe moderne, diktatorë apo të ndritur, kanë synuar gjithmonë të lënë gjurmën dhe emrin e tyre nëpërmjet veprave me gurë, hekur, beton, xham apo ku di unë se çfarë. Perse mos e tentoje dhe Edi Rama në këtë katund? Vetëm një gjë i detyron pushtetet të tërhiqen: Qytetaret që mblidhen dhe rezistojnë me qetësi në një masë kritike mu aty, në shesh. Te sheshi i Teatrit Kombëtar.
Deri tani, nuk duket se ata janë mbledhur mjaftueshëm që ta detyron më Edi Ramën të tërhiqet. Dhe po vazhdoi kështu, Edi Rama ka gjithë të drejtën të ëndërrojë që shumë shpejt dhe madje në të gjallë të tij, Tirana të mos quhet më Tirana që ndërtuan italianet, por Tirana që ndërtoi Edi Rama.

Kryebashkiaku i natës, Briken Fejzullai, ka reaguar ne pergjigje te atyre qe bejne me faj pronarin e diskos ku ndodhi tmerri ne Dhermi te dielen ne mengjes. Ngjarja pati një sërë reagimesh, ku më shumë akuzonin biznesin, që nuk ka siguri.

Fejzullai shprehet se problemi nuk është te lokali, pasi ‘Havana’ ka meritën e ngritjes së vlerave turistike në Dhërmi. Por sipas tij problemi kryesor është shteti që nuk u siguron jetën qytetarëve.

Reagimi i plotë:

Havana ka bërë histori! Dy djem të rinj që u kthyen nga mërgimi për të investuar në tokën e tyre, ndërkohë që aty kishte vetëm gura dhe det, deri të bërit Dhërmiun, vendin më të frekuentuar në Shqipëri.

Ishte vendi që theu çdo tabu. I vetmi vend në jug që nuk kishte asgjë më pak, se një beach bar perëndimor. Falë Havanës, është zhvilluar një fshat i tërë duke ofruar shërbime hotelerie dhe restoracioni, nga ku më pas mori përmasa gjigande duke kaluar në Drimadhes, Jalë e kudo në Jug. NUK KA ÇUN A GOC’ TIRONE, QË S’KA SHKEL I HER’ TE HAVANA. Ajo që ndodhi aty, mund të ndodhte kudo në këtë vend, kujtdo prej nesh, ndaj mos na hapni barkun të godisni një biznes të bërë me mund dhe me djersë prej 17 vitesh, por merruni me thelbin.

Këtu, shteti ka shkuar për lesh, sepse nuk është i aftë të garantojë sigurinë e qytetarëve të tij. Kaq e thjeshtë!

Ish kryeministri Sali Berisha ka publikuar nje lajm trondites. Ai thote se kjo e sotma eshte nje dite e zeze ne historine e kombit shqiptar, pasi sipas tij, ne Londer, ku shefi i qeverise Edi Rama do te takohet me homologun e tij grek Cipras, do te vendoset copetimi i ri i dyte pas vitit 1913 i trojeve shqiptare.

Postimi i plote i Berishes:

Dite e zeze ne historine e kombit shqiptar! Shqiperia dorezon detin dhe nderin e saj Greqise!

Miq, sot ne Londer, Jorgo Zografi i dyte, Edvin Kristaq Rama ne ne nje akt madhor te tradhetise kombetare se bashku me Ciprasin e Greqise vendos:

Coptimin e ri te dyte pas vitit 1913 te trojeve shqiptare. Ne kete coptim, te bazuar ne nje marreveshje te pregatitur nga alfa tek omega ne Athine, Greqia i merr Shqiperise 1200 km siperfaqe deti dhe

Triliona fuçi nafte dhe meter kub gazi, pra fushat e gazit dhe te naftes me te medha te Mesdheut. Sipas kesaj marreveshje, ne nje akt grabitqar ndaj Shqiperise, Greqia zgjeron ujerat e saj territoriale nga 6 ne 12 km nderkohe qe me dy fqinjet e tjere, Italine dhe Turqine, ajo ka firmosur per vetem 6 km.

Por perveç kesaj, Jorgo Zografi i dyte sot ne Londer tradheton, poshteron dhe dorezon nderin e kombit shqiptar, ai vendos qe te fshije nga faqja e dheut fjalet ‘çam’ dhe ‘çameri’ dhe, si njeri nga armiqte me te eger ne historine kombetare te shqiptarve, ai shkelmon mbi historine, sakrificen, genocidin e çameve dhe çamerise martire.

Miq, kjo dite e zeze fton shqiptaret t’i tregojne nje minute e me pare vendin e merituar Jorgo Zografit te dyte dhe t’a hedhin ne koshin e pleherave te tradhtareve te kombit shqiptar! sb/korrieri

Botuesi i ‘’Koha Jonë’’ Nikoll Lesi me anë të një shkrimi të shkurtër (firmosur me pseudonimin mediatik, Spiten Prulli) ka komentuar sot shfaqjen e Pandeli Majkos në podiumin e ministrave, gjatë seancës së sotme parlamentare.

Sipas Lesit, Majko pas dorëheqjes që i dha Ramës, menjëherë pas sherrit në seancën për prishjen e Teatrit Kombëtar, u mbyll në shtëpi dhe refuzoi çdo ofertë, që të tërhiqte dorëheqjen. Por ditën e sotme, ai bëri shurrën zjarrit që ndezi-shkruan Nikoll Lesi.

Kujtojmë se Rama dhe Majko u përplasën me njëri-tjetrin në Kuvend, ditën kur PS-ja kaloi e vetme projektligjin për shembjen e Teatrit Kombëtar.

Reagimi i plotë:

Pandeli Majko bëri zhurmë me ikjen nga salla e Kuvendit, javën e shkuar, kur nuk votoi projektligjin për shëmbjen e Teatrit Kombëtar. U pa live nga të gjithë sherri me kryeministrin Rama dhe kërcënimi që i bënte Edi Rama në sallën e Kuvendit. Majko iku në mesnatë dhe të nesërmen paraqiti dorëheqjen nga kabineti qeveritar. Kryeministri nuk ia pranoi.

Më pas Pandeli Majko nuk u paraqit në zyrë dhe u mbyll brenda në shtëpi. Trokitën dhe telefonuan deputetë dhe miq të tij që ti kthenin mendjen, por ai ishte i vendosur.

Burime mediatike tregojnë se edhe disa biznesmenë insistuan ti ndryshonin mendjen. Në qeveri e në PS thonin nën zë se ” na nxori telashe ky…”.

Në momentin që në rrjete sociale po e lavdëronin për veprimin dinjitoz e burrnor, këtë të hënë, Pandeli Majko hyri në sallën e Kuvendit. Eci ngadalë si ecën ai, plot me barrë mendimesh për Shqipërinë dhe Rajonin e Ballkanit, dhe u ul te karrika e tij ministrore në Kuvend.

Kaq e kishte Majko! Ndezi flakën e kundërshtimit ndaj Rilindjes dhe arrogancës së Kryeministrit, por sot i bëri shurrën vetë zjarrit që ndezi.

Majko është prapë ministër!

Kanë mjaftuar disa të shtëna në ajër në një nga diskot më popullore të rivierës në bregdet, për të kthyer sot sytë, nga një prej plagëve serioze që vuan turizmi I sotëm shqiptar, sa I takon ofertës që ai ka për argëtim.

Nga Palasa deri në Jalë, në një nga zonat më të bukura bregdetare të Shqipërisë, një turist I ka të gjitha mundësit të argëtohet vetëm me detin.

Përtej kësaj mundësie, mbasditet dhe mbrëmjet në rivierën shqiptare janë një betejë më vete.

Në gjithë zonën më të shtrenjtë të turizmit bregdetar në vend, nuk ke asnjë shans të argëtohesh, të mjekohesh nëse sëmuresh dhe as të shetisësh apo eksplorosh zonën.

Alternativa e vetme janë disa modele diskosh të eksportuara nga blloku në qendër të Tiranës në bregdet. Janë thuajse të njëjtit pronarë, të njëjtit menaxher dhe të njëjtit klientë.

Super të shtrenjta, dhe të krijuara për të rjepur shtresën e të rinjve të pasur, ato janë në të vërtet modeli se si nuk duhet të zhvillohet turizmi në vend.

Pjesa më e bukur  bregdetit shqiptar për shkak të këtij modeli, po ktehet në një zonë preferenciale vetëm për ata që duan të transferojnë qëndrimin nga Tirana në bregdet në fudnjavë por jo për një turistë të zakonshëm.

Një turist I zakonshëm pas orës 18, nuk ka asnjë alternativë tjetër. Në zonë nuk ka asnjë institucion kulturor, asnjë sallë kinemaje apo muze rajonal, asnjë atraksion kulturor, asnjë guidë për të të shpjeguar zonën, asnjë shenjë të turizmit historik edhe pse ka histori me shumicë, asnjë mundësi për të shetitur buzë detit, asnjë zonë popullore ku njerëzit dalin dhe shërbehen lirë.

I gjithë sistemi është I ngritur si një çark për disa parallinj, duke pasur paraysh një tufë pordhacësh nga Tirana që fundjavave të verë, i lënë takimet në këtë bregdet.

Një familje e zakonshme e ka të pamundur ta shtyj më shumë se tre ditë në këtë zonë, ndërsa mund takaloj shumë më mire në Sarandë edhe pse qyteti është I tejngopur me ndërtime dhe turistë.

Ndryshe nga bregdeti I tangërllëkut shqiptar, qytetet tona bregdetare, me gjithë të metat,  si Saranda, Vlora, Durrësi, Shëngjini e ndonjë tjetër, ofrojnë më shumë mundësi për tu ndjerë pushues se sa një vend perlë si zona nga Dhërmiu në Jalë.

Ajo zonë po shndërrohet pak nga pak në një zonë përjashtuese për turistin e zakonshëm.

Dhe modeli I zhvillimit po vazhdon të jetë kriminal. Në vend të investohet në resorte dhe atraksuione turistike, po vbazhdon krimi I ndërtimit të zonave të mëdha rezidenciale, apo fshtarave me vila, modele tërisht të dëhstuara nga lalzi në Golem,  që realizojnë ëndrrat vanitoze të dhjetra milionerëve të rinjë për të pasur vila në bregdet, duke e vdekur tërësisht turizmin.

Në vend të resorteve të mëdha që do të zhvillonin zonën dhe do tiu jepnin mundësi mijëra pushuesve ta frekunetonin, do të kemi pas disa vitesh, fshtara të tëra të vdekur turistik, që nuk di pse i quajnë investime strategjike në turizëm, pasi janë e vetmja strategji e dështuar turizmi.

Ato janë veprimatri të pastra “real estate” pasi vilat janë parablerë nga qytetarë të pasur që do ti përdorin ato 15 ditë në vitë, nëse nuk arrijnë të zihen me gratë deri në fund të pesëmbëdhjetditëshit.

Pastaj do të jenë bosh, dhe njerëzit do ti tregojë me gisht se të kutj janë vilat, si I vetmi atraksion thashethemesh në zonë.

Askush nuk ka menduar që në zonë të investohet për turizmin historic  edh epse ëhstë zona që ka mbiprodhar histori, askush nuk inevston për turizmin fetarpor dhe atë e kanë lënë në dorë të ca priftirënjve sjherxhi që mezi presin gushtin të bëjnë sherr, askush nuk mendn për kulinarinë ngaqë dhe një I zonëns që merret me kulinari ka helmuar gjithë Shqiëprinë me sherre, askush nuk ka menduar për objekte muzeale, edhe pse cdo shtëpi e Vunoit e Dhërmiut ka më shumë histori se Tirana e vjetër,  , asush nuk ka menduar për guida për eksplorimin e zones, edhe pse askund në botë nuk e ke aq afër detin me shtigje malore dhe alpe të mahnitëshme, askush nuk ka menduar për vende argëtimi për fëmijë, për lodra dhe abjente argëtuese, apo gjëra të tjera që të mbushin ditën, por vetëm për vila të shtrenjta, disko të shtrenjta dhe në fund dhe ndonëj krisëm herë në ajër e herë në shenjë.

Është shembulli se si vdes një pasuri natyrore kur bie në duar zengjinësh të rinj, të cilët nuk investojnë për turizmin, por për fitime të shpejta të tyre. Ata nuk kane faj se ate dine te bejne, por dikush duhet te diktoj strategji te re turizmi per ta shpetuar bregdetin prej tyre.

Ata kane nje klientele me dy mije vete te pasur dhe atyre i kane marr lek per vila ne Golem, pastaj per vila ne Lalez, pastaj per vila ne Tirane, e tani per vila e disko ne rivieren shqiptare. Kaq dine te bejne.

Është modeli më I shëmtuar dispropocional mes ofertës për shumicën dhe eskluzivitetit për pakicën. Është turizmi i injorantëve të pasur. Atyre që nuk duan të shikojnë dhe mësojnë, por që duan ti shikojnë e ti adhurojnë./Mero Baze

Krenaria…

Kur para do kohësh, këtu në Vlore, një prej ambasadorëve të rëndësishëm të BE-së e pyetëm se ç’mendonte për situatën dhe krizën politike në Shqipëri ?… Me humor dhe diplomaci duke i devijuar pyetjes, u pergjigj : – Më bëhet qejfi për krenarinë e shqiptarëve…!
Aspak nuk na hynte ne punë krenaria në këtë rast, as në të majtë dhe as në të djathtë, dhe aq më shumë kur e dëgjonim nga goja e një ambasadori që përfaqëson një nga vendet më të rëndësishëme të Europës… I Mendja na e thotë se ndoshta ne krenohemi për trimërinë tonë epike…Por kur shikojmë se si përkulemi lemerishëm përpara disa “kapterave” greke, atëherë përnjëherë na vjen turp të krenohemi për trimërinë..
…Dikush mendon se krenaria jonë ështe zgjuarsia, karakteri, ndershmëria, besa…dikush tjetër liria, pavarësia, flamuri…dhe dikush më koherent mendon për demokracinë, arritjet në ekonomi, infrastukturë, në mirëqënie, sukseset në eksporte dhe në GDP e mbroçkulla pa fund… Askush nuk mund ti bjerë në të, se ku qëndron dhe përse ne shqiptarët qënkemi krenarë sa paskemi entuziazmuar me krenarinë tonë dhe një ambasador të rëndësishëm…
Që jemi krenarë ne shqiptarët nuk diskutohet, sepse e kemi dëgjuar të na e thonë edhe të tjerë diplomatë dhe ofiqiarë të huaj. Por se nga na buron kjo krenari nuk dimë ti japim shpjegim. Nuk dimë ta ç’tjerrim fillin e këtij lëmshi të madh krenarie që na gufon në shpirt.
…Po, ne shqiptarët jemi krenarë për gjithshka. Edhe për kotësitë, mbraptësitë dhe idiotllëqet tona. Siç jemi edhe për varfërinë, pisllëkun dhe mizerabilitetin tonë…Kish të drejtë diplomati. Bravo Ambasador që me diplomaci na the atë që duhet të kuptojmë…Që me gjithëse të dhjerë, ne prapë jemi krenarë./gencdemiraj