Kryetari i partisë Demokratike Lulzim Basha foli sot në një dalje tjetër publike për të dhënat e publikuara për Shqipërinë nga Fondi Monetar Ndërkombëtar.
Lulzim Basha paralajmëroi sot se do të jetë çdo ditë në konferencë për mediat, derisa SPAK të vihet në lëvizje dhe të hetojë aferat e koncesioneve dhe inceneratorëve.
“Ndërsa shqiptarët debatojnë me të për aferën e inceneratorëve, ai paguan 300 mijë euro inceneratorit të Elbasanit. E vetmja gjë që oshëtin sot, që buçet sot në Shqipëri, është heshtja e SPAK para vjedhjes së shekullit”.
Basha kritikoi rolin e SPAK, lidhur me mungesën e hetimeve. Ai i kërkoi organit të akuzës të ndëshkohen politikanët e korruptuar.
“SPAK, gojëkyçur pa asnjë veprim në hetim të aferës së inceneratorëve. Do të jem çdo ditë në konferencë derisa SPAK të hetojë. Kur keni ndërmend të dilni para shqiptarëve ku të bëni transparencë për veprimet që keni kryer për aferën mafioze të incineratorëve. Çdo ditë që zgjat inkurajon vjedhjen. Mbroni paratë, mbroni bukën e fëmijëve të vendit ndaj kësaj babëzie”, u shpreh Basha.
Lidhur me situatën ekonomike, sipas kreut të demokratëve, FMN ka publikuar të dhëna tronditëse për braktisjen totale të shqiptarëve nga Edi Rama.
Basha tha se Shqipëria ka investuar vetëm 0.86% të GDP për të përballuar pandeminë.
“FMN, të dhëna tronditëse për braktisjen totale të shqiptarëve nga Edi Rama. FMN, Shqipëria ka investuar vetëm 0.86% të GDP për të përballuar pandeminë”.
Basha kuazoi qeverinë se thjesht po menaxhon koncensionet për interesat e saj.
“FMN, Shqipëria e fundit në Europë për mbështetjen financiare për krizën shëndetësore e ekonomike. Edi Rama dhe qeveria e tij nuk i përgjigjen njerëzve dhe halleve te tyre pas pandemisë”, – theksoi Basha.
“Në projekt buxhetin e ri, 120 milion euro prapë për koncesionet, ky është një neri i cili deri në ditën e fundit të pushtetit ka për të grabitur shqipërinë dhe shqiptarët”.
“Ky është mesazhi i projekt buxhetit të vitit 2021. E vetmja shifër që qeveria raporton janë gjobat për ata që nuk mbajnë maskë, testimet vijojnë të mbeten më të uletat në Europë”, thekoi Basha.
Kreu demokrat ilustroi edhe një grafik sesa para kanë dhënë vendet e tjera dhe sa ka dhënë qeveria shqiptare.
Basha komentoi dhe deklaratën e kryeministrit që e cilësoi opozitën si më të keqen e 30 viteve të fundit. Sipas kreut të PD, Rama kërkon ta tërheqë në një debat vulgar për të hequr vëmendjen.
“Unë e kuptoj nervozizmin dhe frikën e tij sepse e pret humbja e thellë dhe përballja me drejtësinë. I gjithë fjalori vulgar ka si qëllim të më tërheqë mua në një debat të zbrazët nga substanca. Unë nuk jam për t’u kacafytur me të. Kam pasur një përballje me 2011 dhe e kam mundur. Unë jam këtu për të mbrojtur interesin e shqiptarëve. Unë jam këtu për të treguar pse kanë ndodhur këto afera korruptive. Rama nuk ka përgjigje. Mos u çudisni me gjuhën e ulët dhe të baltës, e bën për të hequr vëmendjen. Sulmet ndaj meje janë gjëja më e pakët që do e bëjë”, u shpreh Basha.
Ne fakt diaspora ka patur dhe ka nje kerkese konstante.
Kerkesa nuk eshte qe Ministria te organizoje festa dhe koncerte, as mbledhje pompoze ku shpenzohen parate publike pa kriter per te mbajtur kryeministri e disa ministra fjalime.
Jo!
Shqiptaret qe jetojne jashte keto i organizojne vete, nuk kane nevoje per qeverine.
Sapo jam kthyer nga Amerika dhe nga gjithe takimet qe kam patur aty me shqiptare te mire e te ndershem qe kane krijuar modele suksesi ne vendin me te fuqishem te botes, eshte vetem nje. Na mundesoni te drejten e votes.
Diaspora pra do qe te votoje. Do te kete nje ze ne zhvillimet e vendit. Dhe eshte nje kerkese shume e drejte sepse ata me remitancat e tyre jane nder kontribuesit me te medhenj ne ekonomi e per rrjedhoje duhet te kene nje ze ne perzgjedhjen e menaxhereve te kontributit te tyre.
Ju kete te drejte ia mohuat edhe kesaj here. Ndaj gjithcka thoni e votoni sot per diasporen eshte thjesht spektakel I deshtuar me shprese se do vazhdoni ti genjeni miliona shqiptare qe sot nuk jetojne me ne Shqiperi pikerisht prej jush.
E keni te kote, sepse shqiptaret nuk genjehen me nga ju.
Si mund ti genjeni akoma ju shqiptaret?
Si mundet nje shqiptar te vazhdoje te genjehet nga kjo klase politike.
Eja i hedhim nje sy ceshtjes aq te debatuar se fundmi te menaxhimit te mbetjeve, apo plehrave sic e keni qejf ju ta quani sepse ju duket pak me familjare.
Ne vitin 2004 Fatos Nano donte te importonte plehra nga Italia se bashku me Francesco Bechetin dhe te ndertonte nje incinerator. Edi Rama atehere kryetar bashkie, ishte kunder sepse besonte, te pakten publikisht, qe incineratoret dhe importi I plehrave ishte I demshem per vendin. Kunder ishte edhe Sali Berisha dhe Lulzim Basha me te njejtat argumeta.
Ne vitin 2011 Sali Berisha dhe Lulzim Basha ndryshuan mendim dhe vendosen te miratojne importin e plehrave ne Shqiperi kryesisht nga Italia.
Ne vitin 2017 edhe Edi Rama ndryshoi mendim dhe miratoi edhe ai ligjin per importin e plehrave nga Italia.
Si mund ti besosh keta?
Shikojini pak, nga 2004 e deri sot, per ceshtjen e plehrave kane treguar qarte se halli I tyre nuk ka qene aspak mjedisi dhe shendeti I shqiptareve, por vetem xhepi se ku shkojne leket qe paguan mafia italiane per te groposur mbetje ne kete vend.
Kur jane ne opozite vishen me kostumin e luftetareve mjedisore qe luftojne me mafian italiane, e sapo vijne ne pushtet shnderrohen ne dashnor te plehrave dhe ndajne fitimet me mafian qe deri dje e kishin gjasme demaskuar.
30 vite kjo loje. 30 vite keta nuk kane bere asnje dite beteje per shqiptaret e shqiperine por vetem per pasurine e tyre personale. Prandaj keta jane sot njerezit me te pasur ne vend, e shqiptareve u duhet nje ligj per diasporen sepse gjysma jeton jashte e ata qe jetojne ketu mezi presin te ikin.
Edhe per ceshtjen e incineratoreve, eshte I njejti debat, e njejta e vertete.
Mirel Mertiri dhe Klodian Zoto, dy personazhe te dale nga xhepi I Arben Ahmetaj dhe Hermesit te tij, edhe pse totalisht anonime, edhe pse pa asnje experience, edhe pse pa asnje kapital, ia dalin te perfitojne kontratata koncesionare nga qeveria te cilat u garantojne fitim deri ne 400 milione euro per 20 vitet e ardhshme, pa ju dashur te shpenzojne asnje lek nga xhepi I tyre, gjithcka me leket e shqiptareve.
Kush jane keta qe u bene te pasur nga hici me taksat e shqiptareve? Si ka mundesi qe Edi Rama I cili ishte kunder ndertimit te incineratoreve ne shqiperi, sot ka lejuar 3 te tille nga nje kompani fantazem?
Pergjigja eshte te 400 milion eurot sigurisht. Aty ka qene gjithmone keto 30 vite.
Te ato 400 milione eurot e ka mendjen edhe ai qe bertet nga rruga e qe kur ishte Kryetar Bashkie menaxhimin e plehrave te Tiranes ia dha Dionisit te kunatit te vet.
Aty e kane mendjen keta.
Po nga dalin keto 400 milione euro?
Te dashur shqiptare keto dalin nga djersa juaj. Eshte mundi dhe sakrifica e perditshme e cdo njeriu te ndershem, qe jeton, punon e paguan taksa ne kete vend.
Eshte mundi dhe sakrifica e cdo biznesi qe me thonj mbahet ne kembe dhe paguan cdo detyrim ne fund te muajit.
Eshte sakrifica e pensionisteve te cilet u duhet te numerojne ditet kur e marrin ate pak pension.
Eshte sakrifica e naftetareve te cilet vazhdojne ne greve urie sepse askush nuk u paguan rrogat.
Eshte sakrifica e cdo shqiptari te mire e punetor, taksat e te cileve nuk shkojne per rritje pagash e pensionesh, per shkolla, spitale a ujesjellesa apo rruge e mjedis te shendetshem por shkojne ne xhepat e Mireleve, Dioniseve, vellezerve, kunaterve te ketyre qe kane 30 vite qe na qeverisin. Pra shqiptaret sakrifikojne qe keta te pasurohen.
Dua ta mbyll me nje pyetje te sinqerte per shqiptaret e mi:
A ia vlen te vazhdoni e te sakrifikoni kaq shume per te pasuruar keta njerez?
Sociologu i njohur Gëzim Tushi ka komentuar zgjedhjen që ka bërë një qytetar amerikan i cili jeton dhe punon në Gjermani.
Babai i 3 fëmijëve, inxhinieri Mark Bryan, ka vendosur të vishet si grua, kudo, madje edhe kur shkon në punë. Ai prej katër vitesh praktikon këtë veshje dhe pretendon se ideja i lindi për respektin që ka ndaj barazisë gjinore apo edhe forcimit të rolit të gruas në shoqëri.
Sociologu i njohur shqiptar Tushi këtë zgjedhje të pazakontë për shoqërintë tonë e sheh në një këndvështrim tjetër. Ai tha se në kohën e komunizmit vendoste shteti për çdo gjë, aq sa edhe në jetën intime. Ai i ftuar në emisionin “Ftesë në 5” ku në diskutim e sipër mbi këtë temë, tha:
“Në atë kohë vendoste shteti se si duhet të visheshim, të ecnim e si të bënim seks”.
“Në atë kohë nuk lejohej aborti i fëmijës prandaj them që kontrollohej edhe seksi mes çiftit. Sepse raporti midis të ndaluarës dhe lejuarës është i diskutueshëm”, – u shpreh Gëzim Tushi.
Shqowria shqiptarw pwrgjithwsisht konsiderohet ende një shoqëri e mbyllur, që nuk mund të pajtohet lehtë si në perëndim, me të tilla zgjedhje.
Nga Elbasani, ku prezantoi platformën “Deputeti që duam”, Kryeministri Ram nuk ka lënë pa thumbuar sërish Presidentin Meta dhe kryetarin e Partisë Demokratike, Lulzim Basha.
Edhe njëherë solli në vëmendje karrierën politike të kreut të shtetit, dhe pyetjen “çfarë do më Ilir Meta”.
Për Ramën, është absurde që PD kërkon të vijë në pushtet, në kushtet kur sipas tij nuk ka reflektuar asgjë.
“Çfarë kërkon më shumë Ilir Meta sot? Çfarë do Ilir Meta? A mund të ma thotë njeri çfarë duhet t’i japë më shumë Shqipëria Ilir Metës. Qysh kur ka lindur shteti shqiptar asnjë figurë politike nuk ka marrë më shumë se Ilir Meta. Të gjitha Shqipëria ia ka dhënë Ilir Metës.
Çfarë kërkon sot Ilir Meta që nuk lë as të vdekurit rehat se të gjallët jo e jo. Çfarë kërkon Ilir Meta që ka marrë trastën dhe vjen vërdallë varreve për të dekoruar heronjtë. Për t’i bërë heronj mjeshtra pune, mjeshtra arti e mjeshtra zanati. E bëj këtë pyetje për fenomenin e tmerrshëm të mos ndaljes në të parit dhe të trajtuarit si plaçkë dhe të shqiptarëve si mish për top.
E njëjta gjë vlen për PD-në. Si mundet PD sot të thotë jam gati të qeveris kur nuk ka reflektuar asgjë. janë të njëjtët njerëz, të njëjtat ide me ndryshimin që në vend të liderit është një zëvendësues, një dezhurn, është një bosh. Por sidoqoftë ne nuk e kemi betejën me ta. Ne PS. Kundërshtarët tanë në këtë betejë nuk janë ata, ata janë kundërshtarët e Shqipërisë, të së ardhmes së Shqipërisë dhe kundërshtarë të çdo shqiptari që do të jetojë këtu dhe çdo të riu.
Kundërshtarët tanë janë ato ndjenja vetëkënaqësie, vetëpërmbushjeje që të pengojnë të shohësh shumë më tutje kur je i pari. Ne na duhen vajza dhe djem si vajza që foli para meje dhe Evisit, shqiptarë që vijnë nga jeta e përditshme, vijnë nga puna, nga përpjekjet dhe rezultatet në rrugën e tyre, qofshin në rrugën e qytetit, qofshin në rrugën e fshatit. Qofshin profesionistë në qytet apo fshat”, deklaroi Rama.
Për kundërshtarët e tij nuk ka asnjë dyshim. Edi Rama është diktator. Për përkrahësit e tij është ndryshe. Pavarësisht se bërtet më shumë se kritikët në studio televizive, pavarësisht se zgjedh të shohë nga poshtë plagën e mesme të gazetarit që nga lart i ul poshtë pantallonat apo pavarësisht se ndjek me sy të shqyer nga habia teatrale gishtin me akuzë që i tund vendosmërisht mbretëresha e kronikës së zezë; pavarësisht se flet për Bethovenin te Fevziu dhe nuk lë piano pa thyer dhe pavarësisht se i ofron biberon dhe jo debat kundërshtarit të tij, pavarësisht se e ka kthyer në ligj vullnetin e tij, pra, pavarësisht të gjitha këtyre, njerëzit e tij e tij e quajnë lider të fortë.
Dy skajet jo fort të largëta mes të qenit diktator dhe autoritar mund të ndriçohen më shumë nëse hidhet dritë mbi mënyrën se si Edi Rama nisi karrierën politike, si erdhi në pushtet dhe si e vazhdoi rrugën e tij drejt pushtetit. Varësisht zgjidhjes së kësaj dileme, diktator si fatkeqësi, apo autoritar si rrjedhojë, mund të llogariten hapat për ta përmbysur kundërshtarët në 25 prill apo për ta lartësuar përkrahësit e tij në të njëjtën ditë. Që në krye të herës, kur fjala mori lirinë e fjalës, ai ishte një nga mjeshtrit e rrallë të përdorimit të gjuhës në publik.
zurpoi vëmendjen e publikut të mësuar deri atëherë me gjuhën e drunjtë të komunistëve të rrjedhur nga mosha dhe që kishte nisur të gëlltiste gjuhën me gjemba urrejtjeje të të rinjve që po vinin.
Rama e përdori pushtetin e fjalës për të arritur në pushtetin e politikës në Shqipëri, një pushtet që rast pas rasti, ka magjinë e padiskutueshme për ta bërë orator edhe një memec fatkeq. Ministria e Kulturës që i dha Fatos Nanoja ishte shumë pak për ambicien e tij. Në të njëjtën zyrë ai priti dhe përcolli dy kryeministrat e tjerë socialistë, Majkon e Metën.
Për Majkon u thoshte me tallje miqve se e kishte mik të ngushtë, kurse Meta i bëri atë që seriozisht asnjë mik i ngushtë nuk do të ishte në gjendje ta bënte për tjetrin. Meta ishte shkëndija e duhur për ta ngjitur në qiellin e duhur Ramën si fishekzjarrin më shkëlqyes të socialistëve, gjithmonë të aftë të mbyteshin në një pikë ujë dhe të pandërgjegjshëm për pushtetin absolut që u jepte jo vetë pushteti që kishin, por numrat që i kishin sjellë në pushtet dhe alternativa arkaike që kishin mundur me zgjedhje e kallashnikovë.
Në atë kohë Rama e përmbuzte turmën e disiplinuar socialiste, e cila, nga ana e saj, e quante atë të ardhur, të huaj dhe e shihte si emigrant të përkohshëm në shtëpinë e saj, por ai shpejt mësoi si ta përdorë atë.
Portofoli i ministrit ishte vetëm trampolina që e çoi në krye të kryeqytetit kaotik shqiptar që po dilte nga vitet ‘90 i futur në kaos total. Duheshin fare pak gjëra normale për t’u dukur ndryshe nga të tjerët. Edi Rama, në diferencë me të tjerët, ishte më i qartë dhe dinte ku do të shkonte.
Pak nga parku Rinia me kioska, pak me fasadat dhe zgjerimin e disa akseve rrugore në Tiranë, ai kishte kuptuar më mirë se kushdo tjetër se forma, ngjyrat dhe shkëlqimi, njëlloj si indianëve të dikurshëm pasqyrat, u pëlqenin shqiptarëve më shumë se vetë përmbajtja.
Slogani për kthimin në identitet, nuk rrekej të harronte se sa e shëmtuar ishte Tirana nën grinë e shpëlarë të komunizmit, por sa të tmerrshëm e kishte bërë qytetin anarkia e viteve të para të demokracisë.
Atëherë askush nuk e kishte idenë për ligje urbanistike dhe për nevojën e një qyteti për t’u zgjeruar që po kafshohej barbarisht dhe po rrethohej edhe më barbarisht që nga periferia e Kamzës, te këmbët e Dajtit, në kodrat e Farkës, në fushën e Yrshekut, Kasharit e kudo gjetkë.
Madje, edhe brenda vetë Tiranës, e cila periferinë e dikurshme, me ritmet e rritjes po e kthente në pothuaj qendër. Ishte fare e lehtë që Rama të bënte diferencën me zyrtarët e fjetur shqiptarë dhe me një pjesë të madhe të ministrave që asokohe, si në të gjitha kohët në vijim, i ngjanin njëri-tjetrit si teshtima teshtimës.
Në bashki Rama zbuloi në praktikë se që të quheshe i rëndësishëm në Tiranë varej nga ajo që kishe në dorë dhe jo nga çfarë dije me kokë. Në ishullin e tij pranë Xhamisë së Ethem Beut, ai ngriti paralelisht strukturat më moderne të drejtimit me njerëz që e trajtonin si idhull oriental.
Ai u rrit paralelisht me ta, duke qenë gjithashtu i qartë se vetëm pushteti qendror të lë në dorë hallkën e parë të të gjitha interesave që kishin nisur të shtonin zerot pas. Mbas një duzine me vite në krye të Tiranës, grabitjen e dashurisë për bashkinë e Tiranës Rama e përjetoi si një humbje fatale, por pikërisht ky ishte gabimi fatal i Sali Berishës: duke i hequr fitoren Ramës, ai projektoi humbjen e tij vetjake.
Duke i dhuruar Bashës një prikë të pamerituar, Berisha la peng pushtetin e tij. Pa atë gur që i rëndonte zemrën si të gjitha dashurive që nuk u jepet fund në kohën e duhur, Rama u përqendrua në luftën për pushtetin në të gjithë Shqipërinë.
Dhe në 2013-n, mbasi kishte provuar gjithë sagën e 2009-s e në vijim, bojkotin, protestat, urinë në bulevard, ai kuptoi se e majta mund të vinte në pushtet me dy mënyra të thjeshta: duke u sjellë normalisht dhe duke u bashkuar.
Bashkë me Ilir Metën ai u konfirmua në zyrën e kryeministrit dhe dukej se vetëm marrëzia mund ta ndante dashurinë e rigjetur mes dy njerëzve që kishin pasur trajektore të ndryshme në jetë, por të takuar shumë shpesh si miq në krah dhe si armiq përballë.
Dy burrat që kontrollinin gjithçka në Shqipëri ishin në stinët e para të pushtetit si mishërim i aksiomës fatale që urrejtjet e thella shpesh kthehen në dashuri pa arsye. Si në rastin e pengut me pengmarrësin,
Por në rastin e tyre, ata ishin njëkohësisht pengje dhe pengmarrës të njëri-tjetrit. Pa kuptuar as njëri dhe as tjetri se me pushtet të ndarë me njëri-tjetrin kishin pushtet me të fortë përballë kundërshtarëve të tyre.
Atëherë kur dukej se do të kishin një udhë të gjatë e paralele në pushtet, pa mbyllur vitin e parë në paqe, u krisën egër me njëri-tjetrin për të nisur një ndeshje nervash, me ulje-ngritje, me cikël betejash të vazhdueshme dhe paqe të përkohshme, e cila ishte në fakt prologu i betejës më të egër dhe më të zgjatur mes tyre.
Njëlloj si në mallkimin e hershëm që i sheh shqiptarët si armiqtë më të egër të shqiptarëve, vetëm socialistët ishin të aftë të mundnin socialistët në një vend me mazhorancë natyrale të majtë.
Kryetari i PD-së ishte absolutisht i vetmi njeri i aftë në Tiranë që mund të bënte të pamundurën, për të humbur në zgjedhjet e 2017-s. Me gjysmën e ministrive në dispozicion, me disa nga institucionet më të rëndësishme të vendit nën PD-në, me gati gjysmën e bashkive blu dhe me përçarjen e egër mes së majtës, ai humbi edhe më thellë sesa kishte bërë Sali Berisha përballë unifikimit të së majtës katër vite më herët.
Dhe si të mos mjaftonte ajo, me teknologjinë e shpëlarjes së asaj gjësë me atë gjënë, gjithë vjeshtën e 2017-s dhe më tej e kaloi në një seri betejash “fake”, me synimet e gabuara dhe njerëzit e gabuar, që duke dashur të vriste Edi Ramën, e bënte më të fortë. Deri në aktin final të marrëzisë kur dogji mandatet dhe bojkotoi zgjedhjet për pushtetin lokal.
Duke i lënë vetes vetëm pushtetin për listat e mundshme të deputetëve në 2021-shin dhe firmën për listën e makinave që mund të parkohen në oborrin e PD-së. I dyzuar dhe i pavendosur, i pabesueshëm edhe kur shumë shpesh ka shumë të drejtë, Basha hyn verbërisht në betejat që ia zgjedh Rama dhe me armët që vetë Edi ia imponon.
Njëlloj si ato vajzat që kanë provuar shtatzëninë me njeriun e gabuar, ai i shmanget edhe përqafimit politik me njerëzit e duhur, nga frika se mos e pëson sërish.
Në epilog të 2020-ës Edi Rama është përballë murit që deri më tani askush nuk e ka kaluar në Shqipëri: mandatin e tij të tretë. Dy mandate e kanë lodhur dhe dy mandata fatale, si tërmeti dhe pandemia që pothuaj e gjunjëzuan vendin, i kanë dhënë shumë peshë shpinës së tij me hernie pushteti.
Sheh me dëshpërim majtas dhe djathtas vetes dhe gjen vetëm njerëz që i binden si dikur idhujtarët e tij rioshë në bashki. Ata ndodhen aty thelbësisht vetëm për shkak të tij dhe që po për shkak të tij e kanë ambicien shumë më të madhe sesa mundësitë e tyre.
Të mësuar të marrin pa dhënë, të fitojnë duke iu shmangur betejave, të mësuar t’i përulen eprorit për të kërkuar më pas vetëm vartës të përulur, ata janë inercia me mandate politike që i ngatërrohen Ramës nëpër këmbë, pa kuptuar se politika është art që e luan talenti dhe jo prokurim i drejtpërdrejtë që e firmos dikush.
Deri në prillin e fushatës së ardhshme mund të ndodhë gjithçka. Por paradhënia është thënë, kartat janë shkartisur dhe letrat nën mëngë po nisin të dalin jashtë. Rama po i tërheq të gjithë edhe një herë në një ndeshje personale. Ku do të diskutohet për gjithçka dhe asgjë.
Do të jetë betejë me batuta me kundërshtarë që më shumë se kokën e tij, do të hanë kokën e njëri-tjetrit. Pa kohezion, me paranoja reciproke dhe me të bërtitura, me Saliun, Salianjin, por pa Klevisin, shenjat janë se PD-ja do ta tresë shansin e tyre përballë një Rame që dhe kësaj here do t’i shmanget llogaridhënies programore. Me fytyrën mbuluar me maskën e pandemisë dhe të dridhurave të tërmetit, nuk do të lërë kohë për të folur mbi qeverisjen e tij me koncesion.
Nën daullet e luftës askush nuk do të kujtohet të flasë për shumë nga njerëzit e tij që, duke qeverisur në emër të të varfërve, janë bërë shumë më të pasur sot. Për hir të një instrumenti të drejtë demokracie, por të përdorur në mënyrën më të keqe të mundshme, disa mijëra demokratë të skualifikuar nga gara për listën e deputetëve, pjesa më e fortë dhe thelbi natyral i PD-së, do të jenë shumë më pranë Edi Ramës se Lulzim Bashës.
Dhe ata do të bëjnë diferencën në një garë milimetrike në të cilën Edi Rama i ka kundër të gjithë, deri edhe anonimatin ulëritës të pjesës më të madhe apolitike të kabinetit të tij, por ka për aleat, gabimet fatale të kundërsharëve.
Për të qenë rasti i parë që e bën për herë të tretë, jo për meritë vetjake dhe jo se e meriton, por sepse kundërshtarët e tij ia lanë në derë e në dorë. Më pas nuk i dihet se çfarë mund të ndodhë në katër vjet, sa kohë që në Shqipëri, çudia më jetëgjatë e ka jetën me të shkurtër se tre 24-orësha bashkë.
Rama do të rrijë minimalisht në pushtet po aq kohë sa Skënderbeu, siç kanë qejf ta thërrasin njerëzit e tij, ka qenë në luftë me osmanët. Me gjithë pushtetin e grumbulluar në një dorë, pa dashur t’ia dijë as ai vetë se pushteti më i fortë në demokraci, është ai që ndahet dhe ekuilibrohet dhe pavarësisht se kundërshtarët e tij gjithmonë e më të shumtë nuk do të kenë asnjë dyshim se Edi Rama është diktator, e vërteta e tyre nuk do të ketë asnjë vlerë.
Sepse do të gabojnë në një pikë thelbësore. Kryeministrat në Shqipëri kanë pushtet të pakontrolluar. Pushtetin mbi çdo hallkë të shoqërisë ua ofron tradita e njëshit e ngulitur në Shqipëri, pushteti mbi forcën politike ata që drejtojnë dhe vetë Kushtetuta që fsheh një gënjeshtër të madhe fatale: formalisht ajo e bën Shqipërinë republikë parlamentare, në fakt ka vizatuar një republikë tipike presidenciale nën emrin e kryeministrit.
Të tre këto faktorë bashkë e bëjnë kryeministrin në pushtet autoritar në ekstrem, pa qenë fare nevoja të jetë diktator. I tillë ishte Sali Berisha dje, me asnjë gram më pak pushtet sesa ka Edi Rama sot.
I tillë do të ishte edhe Jezu Krishti, nëse Biri i Shenjtë vendos të qeverisë ndonjë ditë shqiptarët, çdonjëri prej të cilëve, i lindur në Tropojë apo banues në Sarandë, i ardhur në Tiranë apo denbabaden me shtëpi qerpiçi e carac në oborr, ka bindjen e patundur se është më i lartë se çdo mbret dhe më i shenjtë se çdo shenjt.
Sot na duhet t’i kërkojmë ndjesë Skënderbeut, Izetbegovicit, dhe dy kompanive të ushtrisë shqiptare. I pari sepse i duhet të rrotullohet sot në varr, e të pyesë Lek Dukagjinin, se në cilën pikë të amanetit ia ka lënë Shqipërinë amanet Ilir Metës.
Duhet t’i kërkojmë ndjesë dhe Izetbegovicit, pasi ish Presidenti i Bosnjës, tani e ka të paqartë, nëse fatin e tij e ka Edi Rama, apo Lulzim Basha.
Të tretëve duhet t’u kërkojmë ndjesë ushtarëve tanë të dy kompanive paqeruajtëse që kemi si bërthamë të ushtrisë shqiptare, që Presidenti mund ti tërheq nga misionet paqeruajtëse, për të mbrojtur Kushtetutën në Presidencë nga armiqtë e huaj dhe të brendëshëm.
Kjo gjë mund të ishte shmangur.
Ilir Meta e kishte një hall që shpiku amanet të Skënderbeut për të. Skënderbeu ka luftuar për të mbrojtur Perëndimin nga Osmanët, ndërsa Ilir Meta e ka luftën me Perëndimin si Osman. Ndaj nuk ka arsye që princi ynë që ishte mburoja e Perëndimit në Shqipëri, ti linte amanent një të jenicieri të marrë që i ka hap luftë Perëndimit.
Po ashtu Ilir Meta nuk kish pse kujtonte sot Izetbegovicin e ndjerë. I kapur peng në aeroport nga ushtarët serb në vitin 1992, Izetbegovici mori vartësin e tij për ti thënë vazhdoni luftën. Nëse Ilir Meta e ka fjalën për Lulzim Bashën, i bie që ky të marr Gaz Bardhin e të thotë “Vazhdoni se mua më ka marr peng Edi Rama” .
Nëse e ka për Edi Ramën, ky i bie të marr në telefon Erjon Bracen dhe ti thotë “Vazhdoni se më ka marr peng Lul Basha.”
Kështu që dhe kjo lajthitje e Ilir Metës ishte e tepërt, po të mos kishte një hall.
Aq më shumë Ilir Meta nuk kishte pse u referohej forcave të armatosura që në fakt janë thjesht dy kompani ushtarësh që të jenë në gatishmëri për të, në luftën ndaj armiqëve të jashtëm, e të brendëshëm. Ne jemi vend i NATO dhe nga armiqtë e jashtëm na mbron NATO. Nga armiqtë e brendëshëm na ndihmojnë zgjedhjet. Ilir Meta nuk do as NATO, as zgjedhjet, kështu që u kërkon ndihmë kot atyre, se ata marrin rrogën tek Olta Xhacka. Ishte tjetër hall ai që e detyroi Ilir Metën a bëj këtë.
Këto lajthitje të Ilir Metës nuk vijnë thjeshtë se është cmendur. Sot ai donte të dukej më shumë se i cmendur. Donte të thoshte gjëra pa lidhje të ngatërronte gjithë dynjanë, të përfliste Bashën, Ramën, Skënderbeun, Izetbegovicin, ushtrinë, e këdo tjetër me qëllim që njerëzit të harronin përse e kishte thirrur Konferencën e shtypit. Ai ishte gati të fliste dhe për hënën e plot, të merte përsipër vrasje e vetvrasje, të shpikte ndonjë komplot kombëtar apo ndërkomëbtar kundër tij, vetëm që të gjithë ne të harronim se ditën e shtunë, zëdhënsi i tij njoftoi se ditën e hënë, Presidenti Ilir Meta do të dal në konferencë për shtyp me gazetarët e oborrit të presidencës, që të bëj transparent historinë e shtetësive të paligjshme që ka dhënë. Kujtojmë se Ilir Meta ka dhënë 817 shtetësi si përjashtim nga ligji, për arsye kombëtare, në shumicë klientë të sekserëve të presidencës dhe rreth 900 të tjera sipas ligjit. Pra ka barazuar përjashtimet nga ligji, me ato që të jep ligji.
Sot me sa duket, kur këshilltarët i kanë vënë letrat para, kur ka parë se e ka shkelur ligjin me të dy këmbët, kur ka ndjerë rrezikun se mund ti hapet një proces hetimi parlamentar dhe pastaj të depozitohen në SPAK provat për shtetësitë e paligjshme, ka ndryshuar mendjen.
Dhe ka vendosur më mirë të thotë ca marrëzi si pasardhës i Skënderbeut, apo të ngjall dilema mes Bashës e Ramës se kush duhet të imitoj Izetbegovicin, të kërcënojë si Komandant i Përgjithshëm, se sa të flas pse ka shkelur me dy këmbët ligjin e shtetësisë, duke bërë trafik me pasaporta.
Nuk është aq budalla sa duket. Eshtë i cmendur. Dhe të çmendurit shpesh e kanë një fije talenti, për të bërë si budallenjë, kur kapen mat.
Tani të presim kur do na e sqaroj këtë punën e pasaportave se sot na sqaroi Skënderbeun, Izetbegovicin dhe vetmbrojten si Komandant i Përgjithshëm, që të harronim trafikun e pasaportave.
Me sa dimë ne, Skënderbeu nuk ka lënë ndonjë amanet për pasaporta , se atëhere nuk kishte pasporta. Por po t ëkisht eme siguri nuk do linte amanet që ato të shiteshin për të bërë para, pasardhësi i tij 500 vjet më vonë.
Edlira Gjoni, eksperte e komunikimit, thotë se batutat e shefit të qeverisë me mediat janë një cilësi që pëlqehet masivisht nga shqiptarët.
Gjoni komentoi sot shfaqjen e kryeministrit Edi Rama në emisionin e të enjtes në Opinion ku u debatua për aferën e inceneratorëve.
Fakteve për aferën, Rama më së shumti iu përgjigj me batuta. Por përse Rama po përdor batuta?
“Përdorimi i batutave është forma e propagandës që tregon se je në rrezik të madh komunikimi. Rrezikon që të dalë një informacion që nuk duhet.
Batuta në komunikimin politik është dritë e kuqe e ndezur. Tregon se ai që e përdor është në fazë rreziku. Por në Shqipëri, batuta të bën hero, preferohet, pëlqehet,” tha Gjoni.
“Ne jemi votues që na kënaq më shumë një batutë sesa një program politik. Nga emisioni njerëzit mund të kenë kuptuar pak gjëra, por u kanë mbetur në mendje batuta si ajo që nuk ka hajdutë mbi dy metra.
Batuta stimulon dhe provokon emocione. Nga mendimi, ajo çon te reagimi. Te ata që kërkojnë argumentin, reagimi është negativ. Por të tjerët kënaqen me batutat.
Frika ime është që njerëzit e preferojnë dhe ngopen me batutën. Pas kësaj batute fshihen të tjera probleme. Unë shqetësohem kur kryeministri përdor batuta dhe atë lloj gjuhe pasi tregon se gjërat nuk janë mirë,” tha Gjoni.
Presidenca i është përgjigjur kryeministrit Rama, pas akuzave të këtij të fundit se Ilir Meta dhe Sali Berisha ia dhanë Greqisë detin në vitin 2009 dhe se ishte PS ajo që e rrëzoi në Gjykatën Kushtetuese.
“Asnjë surprizë nga Mister 1 Prilli, i cili vërtetoi edhe njëherë sot, para të gjithë shqiptarëve, se është një mashtrues ordiner, i cili gënjen pa hapur gojën, lëre më kur flet”, thuhet në njoftimin e Presidencës nëpërmjet zëdhënësit Tedi Blushi.
“Mister 1 Prilli pretendoi sot se Ilir Meta ka qenë një nga hartuesit e marrëveshjes për delimitimin e hapësirës detare mes Shqipërisë dhe Greqisë, të rrëzuar nga Gjykata Kushtetuese”.
“I kujtojmë këtij mashtruesi të pështirë se marrëveshja u nënshkrua në Tiranë në 27 prill 2009”.
“O TYÇ GËNJESHTAR: Në 27 prill 2009, Ilir Meta ka qenë në opozitë. Mashtrimi është vesi i tij! Vesi del me shpirtin”, shkruan Tedi Blushi, zëdhënës i Presidentit Meta”.
Reagimi vjen pasi Rama akuzoi sot rivalët e tij politikë për detin.
“Ne duam një marrëveshje të drejtë sepse marrëveshja e mëprashme ka qenë e padrejtë për Shqipërinë. Të tjerat janë skandale mendore, shprehje e ligësisë që furnizon injorancën me qëllim dhe në funksion vetëm të pushtetit të ca mediokërve që duan me çdo kusht plaçkë në Shqipëri”, u shpreh më herët kryeministri Edi Rama.
