Ish- kryeministri Sali Berisha ka publikuar së fundmi në Facebook-un e tij një mesazh të një qytetari dixhital, që denoncon një kr im mjedisor në Vlorë.
Ai shkruan:
“Përshendetje Doktor. Dua të den oncoj një ba bëzi që nuk njeh kufij për shkak të mbështetjes politike.
Në fshatin Gjorm të Vlorës po bëhet një kr im mjedisor e duke u kthyer në një l ufte të vërtetë midis njerëzve të drejtë me ata që nuk njohën kufij për shkak të mbështetjes politikës.
Me mbeshtetjen e deputetit Vullnet Sina dhe nje Vullnet Bilbili drejtori postes vlore i afermi tyre kadri Zoto pa pyetur per shtet, per ligje e per pronare te tokes e kullotes, ka kthyer malin e gjormit deri ne afersi te Fshatit Lepenice e matane malit ne gurore pa asnje leje shf rytezimi dhe duke shfa rrosur me mijera hektare lisa e lende te tjera drusore ne nje kr im mjedisor te pa kufije. Mjetet e renda punojne dite e nate dhe asnje organ nuk merr masa, qofte nga pushteti vendor, qofte dhe nga ai ligjor. Dhe me e keqja eshte se neve si pronare nuk ankohemi dot se po e moren vesh kush eshte ankuar diten tjeter nuk e shikon me diellin kur lind. Ju lutem bejeni publike mbase merret ndonje mase nga autoritetet nga Tirana se ketej nuk veprojne e do arrijme deri ne v rasje me njeri tjetrin. dhe anonim te lutem. Me shume respekt.”
“Kr im i shëmtuar mjedisor në Malin e Gjormit nga narkozyrtarët! Lexoni mesazhin e qytetarit dixhital! Sb.”, shkruan Berisha, në postimin e publikuar./lajmifundit
Ish-nënkryetari i forumit rinor të PD-së, njëherësh anëtar i Këshillit Kombëtar, Lisander Hoxha deklaroi se në mbledhjen dhe vendimet e marra një ditë më parë nga Kryesia dhe Këshilli Kombëtar, nuk ndodhi ajo që prisnin.
I ftuar këtë të hënë në edicionin qendror të lajmeve në “Vizion Plus”, Hoxha e cilëson të nxituar dhe të parakoshëm garën brenda PD-së për zgjedhjen e kryetarit të ri.
“Jo nuk ndodhi ajo që prisnim. Në fillim duhej të hapej një debat politik, demokratët diskutonin për gjëra që janë bërë gabim, të bëhej një analizë e brendshme, dhe në fund të arrihej te procesi politik.
Nuk kishim asnjë ngut të shkonim në një garë 17 ditore, ku një kandidat duhet të bredhë në vende. Më duket i nxituar. Ngut i panevojshëm në kushtet ku ndodhet sot PD. Ishte e parakohshme.
Gara për 17 ditë është e paracaktuar, e mbyllur, nuk ka më garë…Unë do të mbështesë çdo të ri që do t’i ofrojë PD çdo zgjidhje. Kemi 8 vite që gjejmë ha jdutin në çdo palë zgjedhje, br aktisëm mandatet dhe tani aku zojmë se na vo dhën prapë. Do shkojmë tek vje dhja e radhës apo do krijojmë një proces të ri dhe t’i japim garanci shqiptarëve se ne mund t’i fitojmë zgjedhjet.”
I pyetur se çfarë pasojash mund të ketë një proces jo i drejtë, sikundër pretendon edhe grupimi “për PD”, Hoxha pohoi se mund të rre zikohet shuarja e PD.
“Është një skizëm brenda PD-së që rre zikon ekzistencën e PD. Mund të ngelet partiçkë. Nëse duan të tallen me demokratët, PD shkon dhe zvogëlohet. Unë uroj që të bashkohemi mbi platformat, të zgidhim problemet dhe të shkojmë në fitore…Ne i humbëm zgjedhjet, Rama nuk i ka fituar. Duhet të ishte Lulzim Basha në atë karrige, nuk e meriton Rama.”
Më 25 prill, demokratët kishin një mundësi për t’u bërë shumicë në këtë vend. Dhe unë kam fr ikë se ky rast nuk ka për t’iu ardhur më.
Në vitin 2025, Rama mund të jetë në pozita më të favorshme. Gjithnjë nëse katër vitet e ardhshme do dijë t’i shfrytëzojë për të shpikur një Rama tjetër e nëse ekonomia do të fillojë të xhirojë. Por ata (demokratët) nuk ia dolën.
Kam përshtypjen se i paguajnë një kosto disa zgjedhjeve të gabuara që kanë bërë, mes të cilave spikat e shkëlqen Lulzim Basha, dhe disa sjelljeve e tabiateve, që janë të tyret tanimë: “Janë mujsharë e të dhu nshëm, kanë mendësi antishtet, nuk pajtohen dot me hu mbjen, ngrenë zërin për mëkate e kr ime që i kanë bërë vetë, në mos që i kanë shpikur vetë, s’e kanë për gjë të na nxjerrin bojën jashtë vendit etj., etj”.
Por karakteristika kryesore e demokratëve që i bën ata pothuaj unelectable, është që u ka mbetur ora në vitin 1990, gjë që dëshmohet, përveç të tjerash, me faktin që kanë ngritur në kult një nga zgjyrat më të mëdha në historinë e këtij vendi.
Ky kult është ideologjia e tyre, programi i tyre, frymëzim i tyre. Dhe, në thelb, është ky kult që i ka lënë pa kauzë. Sepse nuk ka asgjë që kritikohet prej tyre sot që të mos jetë kryer prej idhullit të tyre në të shkuarën (vj edhje votash, kor rupsion, po lici partiake, administratë politike, ndërtimi i një regjimi etj.).
Është ky kult që e ka shndërruar PD-në në një parti praktikisht të vd ekur. Kur shoh turin paszgjedhor të Lulzim Bashës që zhvillohet i qetë, si pas një triumfi të madh, kur shoh që nuk i del qoftë edhe një demokrat në rrugë për t’i kërkuar llogari pse i la për dy vjet pa përfaqësim në Parlament, pse i la për po aq kohë pa pasur zë në qeverisjen lokale, pse i ka lënë për 12 vjet në hyqmin e Edi Ramës, të cilin ata e urr ejnë, kur shoh që këta 12 vite me shumë gjasë do të bëhen 16 apo 20, e vetmja gjë që më vjen në mendje është: Partia Demokratike e Shqipërisë ka vd ekur.
Është interesante sjellja e demokratëve pas datës 25 prill. Një a dy orë pas mbylljes së qendrave të votimit, pamë Lulzim Bashën të qeshur para kamerave, që deklaroi se shqiptarët e bënë të tyren, dhe se fitorja e tyre ishte në kutitë e votimit që sapo ishin hapur e po numëroheshin. Nuk i nxuri goja asnjë kritikë e ankesë.
Përkundrazi, të jepte përshtypjen se ishte në një mendje me mua: “Dita e votimit ishte një ditë e bukur; shqiptarët u sollën si qytetarë shembullorë”. Pak përpara tij, këtë gjë e kishte nënvizuar Ilir Meta. E kishte cilësuar ditën e diel një ditë fantastike. Ata, kushedi se pse, po prisnin fitoren.
Dhe unë zura të besoja se kjo ishte e vërtetë. Ma përforcoi këtë ide edhe një dalje e Ramës pak minuta më vonë: Fytyra e tij ishte e lodhur, e pashpresë. Socialistët u ftilluan sakaq mbi efektin që mund të bënte pamja e tij (krahasuar me pamjen e hareshme të Bashës), dhe vetëm disa minuta më vonë u shfaq para kamerave Erion Veliaj, me buzët vesh më vesh, duke nyjëtuar fjalë që rrezatonin optimizëm. Pas Veliajt, demokratët nuk u bënë më të gjallë.
Të nesërmen në mëngjes, u shfaqën (tanimë, me pamje të mrrolët e të murrëtyer) veç për të thënë se fitorja e tyre ishte në kuti, por po vononte për shkak të strategjisë së kundërshtarit për të numëruar kutitë që ishin në favor të tyre. Një gjepur, pasi të gjithë e dinin që hapja e kutive bëhej sipas një radhe të përcaktuar në ligj.
Dhe kështu rrodhën gjërat deri në fund, me socialistët shend e verë përballë demokratëve që nxinin e sterronin. Lulzim Basha nuk u pa më. Dhe kur të gjithë po prisnin që ai të dilte e të njihte hu mbjen (disa po prisnin të shpallte edhe dorëheqjen), ai nuk pati drojë të mbante fjalimin më haluçinant të jetës së vet. E mbajti në oborrin e SHQUP-it, duke pasur si sfond fytyrat e dë shpëruara të kandidatëve për deputetë të PD-së, të cilët një dreq e di pse më përhiteshin me fytyrën e Xhelal Mziut, që ishte gjithashtu atje.
Një shakmizë Xhelal Mzinjsh të multiplikuar. Është aq e vërtetë kjo, sa e mora vesh vetëm pas transmetimit live në TV të atij takimi që në mes asaj turme, mú prapa Bashës, kishte qenë edhe Grida Duma. E pabesueshme: Fytyra e Gridës më ishte fanitur e njëjtë me atë të Xhelalit. Të njërit prej Xhelalëve. Për spektatorë, Basha pati atë mbrëmje disa dhjetëra aparatçikë e militantë trushpëlarë që e ndërprisnin herë pas herë me britmat “poshtë ko munizmi”, “liridemokraci”.
Mua më tro nditi pacipësia e atij njeriu në atë moment. Ishte si t’i kishin bërë magji. Nuk ishte Lulzim Basha. Ishte një tjetër që i ngjante atij. Por nuk është kjo që ka rëndësi. Rëndësi ka fjalimi i tij, të cilin po e riprodhoj me pikë e me presje, me ndonjë shënim timin në kllapa: “Të dashur shqiptare dhe shqiptarë, zonja dhe zotërinj!
Teksa muzgu i kësaj dite po bie mbi qytetet e fshatrat tona, mbi malet e luginat e Shqipërisë, një tjetër hije po avitet në zemrat e mendjet e shqiptarëve anë e mbanë vendit (të bëhet se po lexon një variant të Manifestit Kom unist, i cili fillon me fjalët: ‘Një hije po i fanitet Europës – hija e Komunizmit’. M.N.) A është ky muzgu i shpresës e ëndrrës për ndryshim, për Shqipërinë demokratike, normale, të zhvilluar, europiane? Kemi shumë vite që luf tojmë për demokracinë. U deshën shumë vite që të rrë zonim regjimin ko munist, por ne ia dolëm. Ia dolëm sepse jemi njerëz të fortë.
Jemi një popull që beson te demokracia. Be teja jonë për demokraci ka vijuar pa ndërprerë, çdo çast, çdo orë, çdo ditë, çdo muaj, anembanë Shqipërisë. Edhe këto muaj ne bëmë b etejë për demokraci. Unë besova se falë fuqisë së mrekullueshme të popullit tonë, ne do të fitonim dhe do t’ia kthenim demokracinë Shqipërisë.
Por këtë herë kjo nuk mjaftoi (në këtë pikë, unë prita që ai të thoshte: “… dhe prandaj, unë jap dorëheqjen time të parevokueshme”. Por jo, as që bëhej fjalë. M.N.). Nuk mjaftoi, sepse këto zgjedhje nuk kishin të bënin me demokracinë. Ne hymë në këtë be tejë jo me një kundërshtar politik, por me një regjim që bëri gjithçka për ta shk atërruar garën e ndershme elektorale.
Ata ndryshuan Kushtetutën e Kodin Zgjedhor, duke thyer të gjitha rregullat (shih, shih, vetëm pak orë pasi u mburr se fitorja ishte e sigurt për demokratët, ai e kërkon burimin e manipulimit disa muaj para se të fillonte fushata elektorale!!!). Dhjetëra mijëra vota të pavlefshme, numri më i madh ndonjëherë, dy herë më shumë se diferenca mes palëve (gënjeshtër, është e kundërta, diferenca mes palëve është shumë herë më e madhe sesa numri i votave të pavlefshme.
Pastaj, për çfarë dreqin do duhej përmendur kjo gjë, teksa ai ishte duke folur për prishjen e garës elektorale? Nuk ka asnjë fakt që këto vota t’i kenë përkitur demokratëve. Madje, besohet se është e kundërta. Ndryshe, do kishin kërkuar rishqyrtim të votave të pavlefshme. Pse nuk e bënë? M.N.), miliona euro të hedhura për të realizuar blerjen më të madhe industriale të votave, duke sjellë shtrembërimin më të madh të vullnetit të zgjedhësve.
Ata përdorën milionat e koncesioneve të ko rruptuara, vodhën të dhënat personale të qytetarëve, përdorën kr iminelët e ba ndat, kë rcënuan e shantazhuan votuesit, administratën, gazetarët (gazetarët? Cilët janë këta me emër e mbiemër? M.N.) e median, duke e bërë edhe më të madhe ma sakrën elektorale. Edi Rama ka bashkëpunuar e vazhdon të bashkëpunojë hapur me përfaqësues të kr imit si Tom Doshi. Ai kandidoi përsëri përfaqësuesit e kr imit në listat e tij. Dhe pavarësisht këtyre, ne sollëm një arritje të madhe e të jashtëzakonshme për demokracinë në Shqipëri.
Ne u bëmë më të fortë (këtu pati duartrokitje, të shoqëruara me thirrjet “Basha”, “Basha”, pas të cilave vetë Basha ngriti zërin… M.N.) Ne jemi më të vendosur se kurrë. Kushdo që mendon se do dorëzohemi, nuk na njeh mirë. Ne do ta vazhdojmë betejën me gjithë fuqinë tonë. Ne do të vazhdojmë të lu ftojmë deri në fitoren e demokracisë, sepse ky mision, që është vetëm i yni, është më i madh se të gjithë ne (në këtë pikë u dëgjuan thirrje “liri-demokraci. M.N.). Po u dorëzuam ne, Shqipëria nuk ka më asnjë mundësi.
Dhe kjo nuk do të ndodhë kurrë. Mbi 600 mijë shqiptarë votuan për ne, dhe sollën shpresë. Unë u them këtyre: ‘Faleminderit për besimin tuaj dhe ju premtoj sot se ne nuk do t’ju zhgënjejmë kurrë. Ne do të luf tojmë për ju. Zëri juaj do dëgjohet qartë. Zëri juaj do dëgjohet fort. Kjo është përgjegjësia ime, është detyrimi që kam para jush (këtu dëgjohet turma që bë rtet: Poshtë ko munizmi. M.N.).’ Nata që ka rënë sot, do largohet. Dielli do të ngrihet përsëri.
Do të jetë dielli i shpresës për Shqipërinë. Fryma e ndryshimit është më e fortë se kurrë. Beteja veç sa ka filluar dhe ne do ta çojmë atë deri në fitore. Demokracia do të fitojë. Shqipëria do të fitojë. Zoti e bekoftë Shqipërinë! (Në këtë pikë, Basha largohet, ashtu siç erdhi, me trupin e drejtë, sikur të kishte gëlltitur okllainë, dhe i shoqëruar nga shpura e vet e ngushtë, mes së cilës binte në sy Gazmend Bardhi. M.N.)”.
Të nesërmen, Basha u dëgjua të thoshte se tani kemi për detyrë të dalim nëpër Shqipëri për të mbledhur faktet e manipulimit të votave. Pra, ai fillimisht kishte caktuar kri min e kishte treguar me gisht autorin e kr imit dhe më pas po na thoshte se tani do të vihej në kërkim të fakteve që provojnë se kr imi ka ndodhur dhe se atë e kishte kryer Edi Rama. Një gjepur tjetër, apo jo?
Por kush po pyet për këtë? Demokratët iu futën punës. Dhe Alibeaj zbuloi dy drejtorë të administratës që ishin parë në një fshat të jugut, për të cilët kishin lajmëruar Pol icinë, por ajo nuk e kishte vënë ujin në zj arr!!! Bardhi, në stilin e tij, solli një provë nga Shkodra. Ai tha se Edi Rama kishte folur disa ditë para votimit në telefon me një kontingjent të kr imit.
Vini re! Nuk tha: Rama është parë duke folur me një kri minel. Tha, si të ishte frekuenca që e kishte bartur zërin e Ramës: Ka folur në telefon!!!! Ishte po Alibeaj që përsëriti gënjeshtrën e Bashës se numri i votave të pavlefshme në disa qarqe të fituara nga PS-ja është më i madh sesa diferenca mes votave të kësaj të fundit e PD-së. E kështu me radhë. E kështu pa fund. Demokratët kanë çuar një thes me prova në Pr okurori. Nuk po bëj shaka: Bash një thes me prova. Kështu u tha prej tyre.
Madje, lajmëruan edhe mediat që ta filmonin marshimin e tyre drejt dyerve të SPAK-ut. Mirëpo, është marrë vesh se nuk kanë paraqitur asnjë provë. Asnjë, për be. Dhe kjo, të kuptohemi, nuk do të thotë se socialistët nuk kanë bërë ndonjë të pabërë. Kjo thjesht do të thotë që demokratët nuk kanë prova. Të vetmet prova janë ca bla, bla, bla, të cilave as që mund t’u matet efekti elektoral. Rrjedhimisht, nuk kanë vlerën e një prove juridike mbi manipulimin e zgjedhjeve.
Mund të ngrihen padi në kurriz të njërit apo tjetrit për përdorimin e administratës, për vje dhjen e të dhënave personale, për punësimet etj., mund të dë nohen edhe njerëz për këto shkelje ligjore (nëse arrihet në përfundimin se ka shkelje), por këto nuk janë prova se zgjedhjet janë vje dhur. Dhe se ato mund të përsëriten. Zgjedhjet janë kapitull i mbyllur, tanimë. Këtë gjë e dinë edhe demokratët. Që të gjithë. Dhe prandaj, sjellja e tyre është e çuditshme. Unë nuk kam fuqi t’i kuptoj.
Ka kohë që nuk i kuptoj, në fakt, por këtë herë është ndryshe. Nuk i kam parë kurrë në këtë derexhé, të fiksuar pas merakut për karrierën e një humbësi serial, e për avenirin politik të një idioti të dobishëm (më falni, të padobishëm). Janë në kulmin e një zhgjëndrre.
Po jetojnë në një realitet që e kanë veç në kokën e tyre, ku çdo gjë është me kokë poshtë: Hu mbja u duket si fitore, Basha u duket udhëheqës i madh, Berisha u duket sikur nuk është kryetar partie, socialistët u duken sikur janë pakicë e Rama u duket i mbaruar. Prandaj them se ata janë tanimë unelectable.
Përmes një statusi në rrjetet sociale duke iu referuar lajmeve për arre stimin e personave që ka pen me ar më në brez apo në makinë, Braçe shprehet se ky treg nis me po licë të ko rruptuar që tr adhtojnë ligjin dhe kolegët e deri te pr okurorët dhe gjyk atësit që janë ende në sistem.
Braçe shprehet se ky treg duhet shka tërruar me ndëshkim gjithëpërfshirës dhe monitorim dhe kallëzim të çdo rasti që kapet me ar më pa leje dhe nuk dë nohet me 5 vite bu rg.
“Ar ma në brez ka dy shime 5 vite në b urg. Asnjë ditë më pak. Ligji është shumë i qartë. Kush mban ar më pa leje dë nohet deri në 7 vite b urg. Shoh çdo ditë njoftime të po licisë që ka pen me ar më pa leje. Në makinë, me vete, në publik! Sa janë dë nuar nga këta?
Sa janë në bu rg nga këta? Ka një arsye që armët qarkullojnë lirisht. Pan dëshkueshmëria. Nuk ka trim që bën 5 vite b urg për ar mën në brez pa një garanci që nuk mbyllet 5 vite brenda. Ka një treg të viteve të bu rgut për ar mëmbajtjen pa leje ta themi siç është.
Nis me po licë të kor ruptuar që tra dhëtojnë ligjin dhe kolegët, vijon me pro kurorë dhe gjy katës të korr uptuar ende në sistem. Ky treg duhet shka tërruar. Me nd ëshkim gjithëpërfshirës. Patjetër edhe me monitorim e kallëzim të çdo rasti të ar mëmbajtjes pa leje që kapet nga p olicia e nuk dë nohet me 5 vite bu rg”, shkruan Braçe./NOA.al
Partia Demokratike dhe Lëvizja Socialiste për Integrim bën marrëveshje zyrtare para zgjedhjeve parlamentare, edhe pse garuan në lista më vete në 25 prill.
Pas rezultatit të zgjedhjeve, që i la sërish në opozitë të dyja partitë, përveçse kanë ak uzuar partinë Socialiste për vje dhje votash, Lulzim Basha dhe Monika Kryemadhi nuk kanë dhënë asnjë deklaratë konkrete për bashkëpunimin mes tyre. Por, në fjalim e saj, Kryemadhi foli për tradhti. Sipas analistit, Arjan Curri, “marrëdhëniet janë goxha pro blematike”.
“Ka ftohje reale mes Ilir Metës dhe Lulzim Bashës. I dyti nuk i hap telefonit të parit. Tani po fajësojnë njëra-tjetrën edhe për hum bjen. Përveç mazhorancës, ia hedhin fajin njëri-tjetrit. Monika foli për tradhti dhe kjo është serioze. Nuk të tra dhton kundërshtari, kështu që për PD-në e ka. Të dyja partitë tashmë janë mbyllur në vetvete, janë në një fazë metamorfoze ku kanë futur vetën. Të shohim si do të dalin prej aty”, shprehet Curri në “Open”.
Ndërsa, analisti, Andi Bushati është i mendimit se të dyja partitë “janë më keq se kurrë”.
Avokat Spartak Ngjela ka zhvilluar një intervistë për Fax News këtë të martë, ku ka folur për aktualitetin politik në vendin tonë.
Një nga pikat të cilat preku avokat Ngjela ishte përp lasja Basha-Selami, për të cilën Ngjela u shpreh se Rama ka paguar në favor të Bashës, duke qartësuar jo në kuptimin e parave por në kuptimin e investimit.
Teksa fliste për zgjedhjet e 25 prillit, Ngjela deklaroi se qeveria gjithmonë hyn në zgjedhje dy hapa para, prandaj dhe opozitës i duhet një skemë e mirë që te fitojë përballë saj.
Ai u ndal konkretisht te qeveria shqiptare, për të cilën tha se Kryeministri Edi Rama i la të gjitha inagurimet për muajin e fushatës në mënyrë që t’i jepte njerëzve diçka të prekshme dhe jo premtime si kundërshtarët.
Për sa i përket dorës së shtrirë të Ramës për bashkëpunim, Ngjela ngriti dy shimet se kjo ftesë e Ramës mund të jetë e inicuar nga perëndimi, duke shtuar se opozita e ka refuzuar sepse sipas atij ajo “i ka hipur kalit mbrapsht”.
Për sa i përket shkarkimit të Metës, avokat Ngjela theksoi se Meta ka dalë nga roli i Presidentit dhe është artikuluar politikisht me opozitën. Sipas Ngjelës, mazhoranca do ta shkarkojë Metën këtë herë.
Intervista:
25 prilli? Rama është në pushtet. E gjithë ekspertiza e nivelit të lartë për zgjedhjet të lira në botën europiane thotë që është dy hapa përpara. Që të kalosh këto dy hapa duhet një skemë e fortë. Ata bënë një lojë. Nuk kishte nevojë të thoshte gjë. I la të gjitha inagurimet gjatë muajit të fushatës. Dilte Kryeministri dhe inaguronte. Pra i jepte një gjë të prekshme. Opozita duhet të kishte një skemë të madhe. Dhe ata fituan. Fitojnë sepse në të gjithë botën qeveria është dy hapa para. Ka administratën, ka gjithçka.
Dora e shtrirë për opozitën? Marrëveshja është një thirrje që bën Rama. Mund t’ja kenë kërkuar. Mund të jetë mendim perëndimor. Nëse kjo është kërkesë e BE duhet ta bëje, patjetër, përse mos ta bëjë. Të shohim si do shkojë. Deri më tani PD ka refuzuar, sepse i hipi kalit mbrapsht. I vuri karrocën kalit mbrapsht. Pse? Sepse nuk pranoi zgjedhjet. E para pyetje që bëhet a do hyjë në Parlament? Nëse nuk hyn në Parlament krijohet kr izë politike. Kriza nuk dë mton Ramën por Shqipërinë. Të shikojmë se si do të eci situata.
Nisma për shkarkimin e Metës? Ajo shkelja e Kushtetutës do mendim juridik. Ai ka dalë nga pozicioni i tij si President dhe ka hyrë në Parlament. Ai u artikulua politikisht me opozitën, gjë që nuk duhej ta bënte. Këtë nuk e lejon kushtetuta. Thirrjet që bëri jo me ha nxhar, jo me mjete pr ehta, s’ka rëndësi. Pyetja më e madhe është kjo: Rama e ka nga vetja apo ja ka kërkuar Ëashington? Sepse nuk mund të dalë një President i NATO-s dhe të thotë raketë. Të shikojmë se çfarë do të bëjnë. Por unë kam përshtypjen se do ta shkarkojnë.
A është më e vështirë nëse Meta kalon në opozitë? Meta nuk është në Parlament. Opozitat janë në Parlament. Opozita nuk rri në rrugë. E patë opozitën në rrugë? Ja dëgjuat dot zërin. Jashtë parlamnetit nuk bën dot opozitë. Meta nuk ka çfarë bën. Ai katër deputetë ka brenda. Ju jap një informacion të saktë. Në përpl asjen midis Bashës dhe Eduart Selamit, Rama ka paguar, jo në kuptimin e parave, në investim të Bashës. Të shikojmë si do shkojnë ngjarjet.
Deputeti Lefter Maliqi thotë se e vetmja mënyrë për të larguar qeverinë e kryeministrit Edi Rama pas zgjedhjeve të 25 prillit është përmes “rev olucionit demokratik”.
Ai nuk arriti të fitojë mandatin për katër vitet e ardhshme parlamentare, pas zgjedhjeve të fundit.” “Pr otesta masive, ose të pranojmë sundimin e kr imit, oli garkëve, ban dave dhe ma fies qeveritare. Ose uragani popullor të vërshojë të marrë përpara makinerinë e miliona eurove që blen votat, dinjitetin, te ardhmen e Shqiptarëve, ose të heshtim para kri mit, korr upsionit, ka pjes se institucioneve”, thotë ai
Përmes një postimi në rrjetet sociale, Maliqi i bën thirrje qytetarëve të pro testojnë dhe të refuzojnë shërbimet duke shkuar në mosb indje civile.
Deklarata e plotë e Lefter Maliqit:
Largoni Di ktatorin sot neser do jetë vone.Ose te ngrihemi, ose te pranojme dik taturen; ose revolucion demokratik, ose te pranojme ma sakren e elektorale; ose pr otesta masive, ose te pranojme sundimin e kr imit, oligarkeve, ba ndave dhe ma fies qeveritare. Ose uragani popullor te ve rshoje te marre perpara makinerine e miliona eurove qe blen votat, dinjitetin, te ardhmen e Shqiptareve, ose te heshtim para kr imit, kor rupsionit, ka pjes se institucioneve. Mos bli,mos merr sherbim nga asnje kompani qe ndihmon ne instalimin e di ktatures,bojkoto bizneset e oligarkeve.Ose liri e demokraci, ose nen shtrim. Koha nuk pret! Reago, ngrihu, ose hesht e ik!
A është krejt i sinqertë Edi Rama në shtrirjen e vazhdueshme të dorës drejt Lulzim Bashës? Ai thotë po. Luli nuk e beson. Historia me dorështrirjen e bashkëpunimit të Ramës thotë “kujdes”. Ndoshta e shtrojmë pyetjen gabim. Për çfarë i duhet Basha? Ka egzekutivin. Ka legjislativin. Nuk e provon dot kush, por aksiomatikisht si dorëzanës të reformës, “i takon” edhe drejtësia.
Përse vallë e do edhe opozitën? Apo më saktë Partinë Demokratike, meqë LSI nuk do ta marrë as në konsideratë. Punët, investimet, projektet, rilindjen urbane, rilindjen shqiptare, i formëson e i ngjyros vetë. Për çfarë dreqin i duhet pra Lul Basha? Apo mos vallë është duke luajtur diabolikisht, si një luan i madh që i ra në thonj një gazelë e pa rritur mirë, që jo me vrap nuk ikën dot, po s’qëndron dot as në këmbë.
Sepse gjithë kjo “dashuri” që shpreh ai për Bashën, përkthehet në papërmbajtje të Berishës dhe në mllef të elektoratit blu, me vota të qarta, mijëra e qindra mijëra kundër Ramës. Mos vallë Rama këtë po bën? Nxitjen në maksimum të paranojakëzimit të Berishës, duke stimuluar një be tejë të padukshme në trekëndëshin Meta-Berisha-Basha, shumë më të ashpër se sa ajo kundër tij, me pyetjen fikse “kush po shet kë”?
Këmbëngulja e vazhdueshme për “shpëtimin” e Lulit, do ngrinte dyshime të thella për këdo, jo më për Berishën dhe Metën, që duket se janë “ar miqtë” e vërtetë. Pra do ngrinte dyshime për një marrëveshje, mbi marrëveshjen që di plotësisht Berisha dhe asaj pjese që di Meta. 17 Maji i 2017, vazhdon të jetë misteri i madh. Dijeni të plotë për çfarë është biseduar në ato orë mendoj se ka Rama dhe Basha afërmendsh, por edhe Berisha. Ndoshta, dhe vetëm ndoshta ai si duket ka qenë dakort, jo vetëm të lu ftohej kundër LSI, por edhe pushteti të mos synohej si i takon një opozite të vërtetë.
Dalim tek pyetja që na dedukton ky arsyetim: Çfarë vallë i qenka premtuar Berishës? Por në fund të fundit Basha dhe Rama kanë rënë dakort ta mbrojnë, apo ta shk atërrojnë? Në gjithë këtë dyshim të madh, mbushur me pikëpyetje dhe dyshime më të vogla, shoqëruar nga të panjohura të thella që nga fushata e 2005, prej ndryshimit të Kushtetutës 2008, marrëveshjes së 1 Prillit të 2013 dhe 17 Majit të 2017, një gjë duket krejt e qartë: Edi Rama ka luajtur i vetëm dhe vetëm për vete e i ka luajtur gjithë të tjerët si gurë shahu të sakrifikueshëm, në kohën e duhur.
Njëjtë e shoh edhe Lulin sot. Vetëm se atë po e sakrifikon duke i shprehur dashuri. Me Berishën dhe Metën ka qenë e pamundur dashuria, sepse ata në kohë të ndryshme kanë qenë si Rama sot, lojtarë të fortë shahu politik. Ishin kohë kur Rama vetë ishte i sakrifikueshëm.
Në epilog, brenda pak javësh do zbulojmë atë që s’e mësuam dot prej 2004: A është Luli një naiv që edhe pse iu dhanë grada pa kursim nuk u ngrit dot në rolin e një oficeri, apo u shndërrua në sytë tanë në mjeshtrin e kamuflimit politik duke ia hedhur njëherësh dy prej elefantëve politikë shqiptarë? Unë personalisht do vija bast për vra sjen me dashuri të Lulit nga Rama. Sepse më duket që vizionin e “Shqipërisë së re”, Rama nuk do ta ndajë me askënd, aq më pak me Lulin. Thjesht, me ftesën e tij, me dashurinë pa kushtëzim, hedh gaca zj arri në një tokë që po di gjet.
