Opinione

Kjo është një thirrje krejt e sinqertë dhe pa asnjë nëntekst dashak eqës për ish-kryeministrin Berisha dhe ata të shumtët brenda PD që po e përkrahin në këto orë dra matike.

Është i vetmi apel që mund t’i bëhet Doktorit dhe ndjekësve të tij, në kushtet kur Sali Berisha ka vendosur t’i shpallë lu ftë Amerikës dhe kur partia duket se nuk ka asnjë fije guximi dhe integriteti, për t’i thënë “ndal” këtij hapi të çartur.

Më mirë sesa të fshihet pas kryetarit në detyrë pas 13 qershorit, Sali Berisha dhe demokratët berishistë duhet të bëjnë të vetmen gjë të ndershme në raport me partinë e tyre: ta lidhin atë hapur dhe publikisht pas bet ejave gjyqësore të Doktorit, duke i imponuar deri në fund fatin e tij politik.

Kjo do të ishte më e ndershme sesa teatri tetëvjeçar, ku Lulzim Basha bënte sikur drejtonte, ndërsa Berisha bënte sikur s’kuptonte gjë nga kulla e tij. Aq më tepër bëhet imperativ një sqarim raportesh dhe balancash në kokën e Partisë Demokratike tani, kur përveç të përpjetës si opozitë, PD-së do t’i duhet të përballojë edhe be tejën personale ligjore të themeluesit të vet me administratën amerikane.

Sali Berisha po na provon këto orë se nuk ka asnjë dëshirë ta lejojë PD që të ketë një jetë të vetën, jashtë fatit dhe karrierës së tij të gjatë politike. Edhe këto orë ai po kërkon të identifikohet me dhu në me partinë, duke ja veshur asaj edhe hallin personal që i ka pllakosur me Uashingtonin.

Edhe më i dukshëm do të bëhet ky imponim kur PD të hyjë në Kuvend dhe të nisë rrugën e saj të gjatë në opozitë. Është e pavend që nga një anë kryetari i partisë, kushdo qoftë ai pas 13 qershorit, të mbajë një qëndrim të caktuar ndaj SHBA ose evropianëve në mëngjes, dhe Berisha të dalë në drekë në rrjetet sociale e ta hedhë në e rë, për shkak të he sapeve të hapura që ka me amerikanët. Eshtë shumë më e ndershme që identifikimi i PD me ish-kryetarin të jetë i plotë, formal dhe statutor.

Me fjalë të tjera, që PD të rikthehet tek dashuria e vet historike, duke i bërë vend liderit historik në krye të vendit dhe duke pranuar që të ndajë me të kri zën me Amerikën, e cila nuk mbaron sot, por do të zgjasë në kohë dhe në hapësirë.

Është momenti që të bëhet qartësi brenda PD sa i përket fatit të Sali Berishës. Nuk kalohet ky moment me heshtje dhe as me qëndrime të do bëta dhe me dy faqe. Ose me partinë ose me Amerikën! Kjo është dilema e thjeshtë, por njëherësh shumë e vështirë e demokratëve.

Nëse, siç duket, ata kanë vendosur të pajtohen diku me dëshirë e pathos politik me ish-kryetarin, e diku nga halli e në heshtje me andrallat e tij, më mirë t’i japin drejtim e të kthejnë Berishën në krye të vendit, sesa të vijojnë të përdorin kurrizin e dobët dhe anemik të Bashës. Kohë e vështirë, vendime të vështira…

Kastriot Myftaraj i është bll okuar aksesi në Facebook. Ai thotë se nuk ka më të drejtë t’u përgjigjet komentuesve. Myftaraj beson se vendimi ka ardhur ngaqë ka qenë kritik ndaj Ambasadës së SHBA-ve në Tiranë.

Postimi i Kastriot Myftarajt:

Që nga mëngjesi i sotëm, jam bllokuar t’u përgjigjem komenteve të lexuesve në faqen time në Facebook pa asnjë njoftim se jam ndaluar për diçka të gabuar.

Nuk ka asnjë njoftim për dënim për shkelje të rregullave në lidhje me përmbajtjen e statuseve të mia ose përmbajtjen e përgjigjeve të mia ndaj komenteve të lexuesve.

Facebook thjesht më thotë se diçka nuk shkon kur përpiqem të përgjigjem në faqen time.

Arsyeja është qartësisht qëndrimi im kritik lidhur me politikën e ambasadës amerikane në Shqipëri.

Kjo është censurë hipokrite nga Facebook. Në kundërshtim, censura zyrtare në Korenë e Veriut, Kinë, Rusi, Bjellorusi është një veprim i ndershëm.

Mbi atë dritë, e ashtuquajtura Fuqia Silicon Valley meriton të quhet ′′ Perandoria e së keqes,” siç e quajti dikur Presidenti Reagan Bashkimi Sovjetik.

Dhe kjo Perandori e Ligë Digjitale vepron sipas interesit të Perandorisë së Madhe së cilës i përket.

Historia, nga koha e incidentit Nero-Senecë ka treguar se kur Perandorët kanë frikë nga mendimi i lirë kritik ndjejnë sht ypje në themelet e tyre./NOA.al

Ndoshta jo deri në fund të mandatit, por edhe vitin tjetër si ky muaj, rreth kësaj date, Rama mund t’i lërë të gjitha. Partinë, kryeministrinë, pushtetin, Shqipërinë.

Pse jo? Atëherë ai s’do ketë më kundërshtarë-ar miq. I sak atoi të gjithë. I pë ruli si Nanon, apo i tu rpëroi si Berishën. I shfr ytëzoi si Metën, apo po shtëroi si Bashën.

E, pa ar miq-kundërshtarë, Rama e ka të vështirë të funksionojë perfekt. Në atë kohë kohë do të jetë në zenitin e tij. Partia Socialiste ende nuk do të ketë filluar të hajë vetveten me kafshata të mëdha.

Partia Demokratike, rreth asaj kohe do të nisë të shfaqet e plotë, e bashkuar, e re, e etur për ndryshim. Njerëzit do të nisin të ndjejnë lodhje nga pushteti mby tës i tij.

Çdo gjë me tepri të mërzit, kjo vlen edhe për socialistët sado përfitime të kenë. Do të dojë vallë Rama të jetë njësoj si gjithë paraardhësit; ta mundin, jashtë apo brenda partie?

Sepse h umbja vjen një ditë për të gjithë. Ashtu si erdhi për Muhamet Ali, apo dhe Majk Taison. Por mund të zgjedhë edhe rrugën e Roki Marçianos, që u tërhoq kur ishte në majë dhe mbeti në histori si “i pa mposhturi”.

Unë mendoj se Rama do të “qërojë” skenën politike shqiptare, do të presë katër-pesë shirita jetësorë për të ardhmen e vendit, do të mbajë fjalimin që ka një jetë që e përgatit dhe do të dalë nga skena duke ëndërruar përjetësinë. Th eu çdo tabu.

Pas kësaj, në skenë, në prapaskenë, apo në sallë, do të jetë veç pe ngesë. Por a do e kuptojë Rama këtë realitet historik?

Unë kam dëshirë të mendoj dhe të vë bast (edhe kundër asaj që kam thënë përherë, se ai nuk do e lëshojë më kurrë pushtetin po e mori) se Rama do të kërkojë të jetë ndryshe edhe në ikje. Do të ikë kur të dojë dhe jo kur të mos e duan më.

TE JESH FEMER NE SHQIPERI SIGURISHT QE DUHET TE JETE NJE DHIMBJE, NDOSHTA ME E MADHJA DHIMBJE NJEREZORE!
Ne nje shoqeri qe eshte dhu nuar aq shume sa sot nuk ka me fuqi as te ngrere ze, te mendoje apo aq me pak, aq me pak, te veproje per ndryshimin, per te drejten e dinjitetit njerezor te dhunuar sistematikisht, sigurisht qe pasojat e gjithe kesaj dh une do shfaqen me tmerrin e tyre dhe makr abitetin e tyre, tek pjesa me e pamundur e pambrojtur e saj: Femra!
Jemi nje shoqeri qe pjell kr im ne cdo qelize te saj!
Lajmet cdo dite hapen me ngjarje te z eza dhe te ndyra, si prej frontit te nje bote ku popullojne qenie te ulta te padenja ta gezojne jeten. Disa vr iten, vetvri ten dhe tentojne vetvr asjen, te tjere vra sin, gra bisin e vj edhin, ca te tjere sigurojne jetesen me tr afik dro ge. Neper semaforet e Evropes mbi 45 mije pr ostituta Shqiptare, papu nesia eshte ulur kembekryq se bashku me mje rimin, “liderat” shkelqejne ne nje lu fte debilash dhe idiotash, militantet si minjt i brohorasin, dhe pjesa tjeter hesht e leb etitur. I gezohet ceremonive hip okrite pas te cilave kerkon te fshihet mask arada dhe ndyresia e pushtetit.
Dreqin, vendi im, dreqin!
Merremi me yjet kur vete jemi te zhytur deri ne fyt ne lluce. Lluce qe vete ja prodhojme vetvetes me heshtjen tone, indiferencen tone!/ Nga arben Abazaj