Për vendimin e shpalljes “non grata” nga SHBA për ish kryeministrin Sali Berisha, ka reaguar edhe ish-presidenti Bujar Nishani.
Kreu i Këshillit Kombëtar i Partisë Demokratike e ka cilësuar hipokrit reagimin e Lulzim Bashës
“Kjo pyetje përfaqëson pikëpamjen e secilit prej nesh.”
“Do ta ndaja përgjigjen time në tre faza”.
“E para, ka të bëjë me faktin që vetë Berisha i ka dhënë drejtimin diskursit që i është drejtuar gjykatës”.
“E dyta, ka të bëjë me faktin që unë kam një eksperiencë personale bashkëpunimi me zotin Berisha. Kam konstatuar modelin e Berishës si model ndershmërie dhe institucionalizmi.”
“Besoj se kjo çështje do të zgjidhet, por nuk do të c ënojë kurrë marrëdhëniet e shqiptarëve me SHBA”, tha Nishani.
Ish-presdenti e quajti hipokrit qëndrimin e Bashës.
“Reagimin tim ndaj një qëndrimi hipokrit të Bashës. Duke përdorur emrin e kryetarit është treguar hipokrit, sepse u mbështet tek kërkesa për transparencë”.
“Zoti Basha dhe unë e kemi të qartë. Mendoj se transparencën duhet ta bëjë Basha sepse ka zëra që ndikohet nga Berisha dhe nuk e ka përgënjeshtruar këtë. Duhet të dalë dhe ta thotë publikisht. Kjo është transparenca që duhet të bëjë Basha,” theksoi Bujar Nishani.
/NOA.al
Në pr otestën e një dite më parë, kundër abu zimit seks ual, ajo që tërhoqi më shumë vëmendje ishte një vajzë e cila doli la kuriq në mes të Sheshit “Skënderbej”.
Sot ajo ka sqaruar atë që ndodhi dhe thotë se nuk ishte pjesë e pro testës, por kaloi rastësisht aty.
Vajza tregon se nuk pro teston pasi nuk ka kujt të pro testojë, teksa shton se secili prej nesh është përgjegjës për çdo përdhu nim që ndodh.
“Unë nuk isha në pr otestë. Unë isha te “Sheshi Skënderbej” në të njëjtin orar, po unë nuk pro testoj. Kujt t’i pro testoj? Kujt t’i kërkoj të drejtat e mia, sidomos ishte një moment që filloi të ndikonte te unë, kur filluan njerëzit të thoshin ‘liri, demokraci’. Ç’a thua? Po i kërkon shtetit llogari, pse ne nuk kemi qëne të aftë të edukojmë fëmijët tanë.
Sot jemi të gjithë përgjegjës për çdo përdhu nim që ndodh, për çdo nga cmim që ndodh. Ne nuk i kemi edukuar fëmijët tanë. Boll u përpoqëm të gjejmë fajtorin aty ku nuk është. Ne e kemi fajin për gabimet e meshkujve, e fëmijëve tanë. Ne e kemi fajin”, thotë ndër të tjera vajza.
Ajo tregon se edhe vetë ka rënë pre e ngacmimeve seksuale kur ishte në moshë të re.
“Doni edhe listën e njerëzve që më kanë nga cmuar mua seks ualisht?! Kam pasur zhvillim të hershëm që 12 vjeç. Kur isha 15 më ndiqnin një rrjet tra fikantësh. I doni me emra mbiemra, t’i vr isni edhe ata. Ligji i ka rmës thotë që nëse ne një gjë na përsëritet disa herë do të thotë që ne nuk e kemi marrë mësimin.
Kuptoni forcën tuaj! Meshkujt janë fëmijët tanë, nëse janë ashtu siç janë, do të thotë që ne nuk i kemi edukuar. Sot ne mbajmë përgjegjësi për çdo fëmijë që përdhu nohet. Po shi sni shpirtin vetëm që mos ta dëgjojnë komshinjtë, për llafet e botës”, vijoi ajo. /noa.al/
Kyçja e Sali Berishës në listën Non Grata të SHBA-së është lajm shumë i ke q për Shqipërinë. Të majtët që i bien daulleve të gazit për rënien e ar mikut të tyre, tregohen naivë në rastin më të mirë. Të yshtur nga ideja sipërfaqësore se e keqja e Doktorit është e mira e tyre, ata nuk kuptojnë se këmbanat po i paralajmërojnë të gjithë. Nuk dallojnë se dë shpërimi nuk ka ngjyrë partiake. Se lista e sekretarit Blinken është shtylla e tu rpit në cilën ka vend e gozhdë për të gjithë.
Të djathtët që zunë vajin me saze dhe nisën t’i këndojnë trimërisë me çifteli, me shpresë se Amerika mund të paguajë në Paris si frëngu pulën e gabuar, janë skaji tjetër i segmentit, edhe qesharak, edhe dr amatik i megalomanisë së padurueshme që na e ka gd hendur raca në AND. Fakti që ish-presidenti dhe ish-kryeministri shqiptar është një individ i papërshtatshëm për Shtetet e Bashkuara është shumë më shumë se raporti personal i një individi me aleatin str ategjik. Ai është dëshmia ulë ritëse e marrëdhënies së de formuar që vetë shoqëria shqiptare ka me liderët e saj. Departamenti Amerikan i Shtetit na dha mundësinë tr allisëse për të kuptuar garderobën bosh të mbretërve tanë, fodullë e arrogantë në botën e vogël shqiptare dhe lepurushë të padukshëm dhe inekzistentë në botën reale.
Ky akt shënjoi paaftësinë proverbiale të shoqërisë shqiptare për të zgjedhur liderit ndër disa alternativa, për të lëvizur drejt pensionit ata që ju është moshuar mendja dhe zvogëluar shpirti, për t’i qortuar kur bëjnë keq, për të firmosur përkohshmërinë e tyre normale apo edhe për të patur sistemin e duhur që i ndëshkon në rastin që gabojnë. Kush vjen në pushtet, pavarësisht rrethanave që e kanë sjellë, mund të ikë vetëm nëse e vendos vetë, sepse shoqëria nuk mund ta detyrojë të bëjë ndryshe. Nuk ka mjete në dispozicion, pavarësisht votës formale njëherë në katër vjet. Nuk ka mundësi për të menduar me kokën e saj sepse e detyron nevoja e stomakut dhe e garderobës së vanitetit që kërkon të mbushet majë më majë. Shoqëria shqiptare ende nuk ka kuptuar se magjia e demokracisë është përkohshmëria dhe se të gjithë ata njerëz që kanë kaluar në drejtimin e këtij vendi kanë pasur ëndërr të përjetshme që te zbresin Skenderbeun nga kali dhe pastaj t’i hipin vetë Gjergjit në shpatulla për të ngjarë më të rëndësishëm edhe se vetë miti.Sali Berisha është gjithashtu mit.
Një amerikan i thjeshtë do të lebetitej nëse do të mësonte se ish-komunisti shqiptar që nga koha e tan keve sovjetike në ish-Cekosllovaki, ka përcjellë presidencën e Bushit të vjetër, pastaj Klintonin në dy mandate dhe ka pritur të mbarojë dy mandate edhe Bushi i ri. Më pas ka parë sesi është larguar i tr ishtuar Obama mbas dy mandateve presidencialë kur i la vendin në Zyrën Ovale Trumpit dhe arriti me dë shpërim të shohë edhe zgjedhjen e Bidenit.
Sipas parametrave shqiptarë, ai mund të shijonte edhe ceremoninë e inagurimit presidencial të nipit të Trumpit, nëse kjo do të ndodhte një ditë. Pikërisht ky është gabimi thelbësor i tij, por dhe i gjithë politikanëve orientalë si ai: etja për të qenë sa më gjatë në pushtet. Ideja për ta pasur pushtetin si qëllim në vetvete dhe jo si një mjet për të arritur qëllime të mbara. Për të mbërritur pashmangshmërisht më pas, në përdorimin e pushtetit për mburojë vetjake, qoftë nga mëkatet që i numëron publiku, qoftë nga zgjimi i dhunshëm i skeleteve që flenë në dollap.Berisha i mbijetoi kaq gjatë politikës sa të shohë rrëzimin e pandalshëm të vetes, duke marrë poshtë edhe krenarinë e lënduar të çdo shqiptari normal që sheh në gjunjë njeriun më të fortë të tranzicionit, por duke ngritur edhe njëherë lart, për paradoks, shpresën e çdo shqiptari se mbi agallarët e sertë vendas, janë të tjerë që përdorin kamzhikun për të zbrazur tempullin e përdhosur. I mallkuar nga fati si banor i një vendi të vogël e të varfër, shqiptari është i bekuar nga interesi i mirë dhe i vijueshëm i një superfuqie ndaj tij.
Ndaj sot, të besosh në modelin amerikan është kusht i panegociueshëm për të qenë shqiptar i mirë dhe patriot.Berisha vazhdon të jetë luftëtar. Një luftëtar race dhe i paepur. Edhe kur i drejtohet absurdit me gjykatën e Parisit, edhe kur tenton të gjuajë me krrabë bariu avionin që i lëshoi bombën mbi kokë, ai është një figurë tragjike që më shumë se historisë së politikës si protagonist, do t’i shërbejë letërsisë si personazh. Duke nisur me 60 vjet më parë, kur me valixhen jeshile prej druri dhe me dryn “tutius”, ai ckyci ëndrrën për Tiranën.
I sëkë lldisur nga malli për shtëpinë, i hedhur në një botë të re që e kishte ndryshe edhe të folurën, edhe të qeshurën, edhe të ngrënin, i tu rpëruar për pantallonat që i rrinin keq dhe trikon që ishte shumë ndryshe nga ato të moshatarëve të tij, bij të fitimtarëve krenarë e gjysmë analfabetë të lu ftës për Shqipërinë, ai de rdhi hormonet e adoleshencës në bibliotekë duke pritur të martohet me fat dhe shpalli sf idën e madhe pa kuptuar se do të shkonte si shumëpakkush tjetër në majë për të rënë më pas si shumëpakkush në honin më të thellë. Sali Berisha tani është një luan i pla gosur, i sht rirë në tokë nga dhjetëra pl agë që ka marrë në tre dekada në rrugëtimin e tij fantastik njerëzor drejt suksesit individual që ka qenë shumë shpesh mallkimi i të tjerëve.
I përpëlitur nga kujtesa e qindra e mijëra plagëve që ju ka dhënë kundërshtarëve, mes bë mave dhe gjëmave, të li gave dhe shpresave që ka sjellë për këtë vend, pa kuptuar se një jetë njerëzore është gjithmonë e mjaftë për të provuar sk ajet: lavdinë dhe tu rpin, Sali Berisha sot është fytyra e dë shtimit të parademokracisë shqiptare. Është m ëkat ta go dasësh në këto momente me shk elma sepse kësaj here shpresa që na erdhi edhe njëherë si përherë nga Amerika, ka marrë me shkelma vetë paaftësinë e shoqërisë shqiptare për t’u shërbyer nga demokracia. Ar miku i tij Edi Rama nuk e bëri. Kryeministri që flet për gjithçka, kësaj here vetëm heshti. Dhe heshtja shpesh është dinjitet që fsheh dhe mbjen.
Epo tani që gjithçka ka mbaruar, diskutimet mbi “Eurovision” do vazhdojnë dhe për disa ditë dhe duhet ta pranojmë këtë gjë.
Pas kritikave në rrjetet sociale mbi performacën e ekipit të Shqipërisë në Festival, Olti Curri është re voltuar dhe u ka bërë thirrje të gjithë komentuesve që të shijojnë performancën që sipas tij na ka ngritur zemrat peshë dhe mos merren me gjëra të kota. “Boll na çatë su mandrën për veshjen e Anxhelës…Ja edhe kjo ka diçka të përafërt dhe është trend. Thjesht nuk shkëlqen si Anxhela… Se nuk ka aq shalë dhe vokalin e saj. Do gjeni përherë diçka. Shijojeni aty se na ka ngritur zemrat peshë dhe boll bëtë vërr-vërr. Më mirë si Beyonce sesi nënë Tixheja”, tha Curri.
Anxhela Persiteri arriti të diltë në vendin e 21-të një vend që askush nga ne nuk e priste.
Agron Shehaj: Është një nder i madh dhe mendoj se Partia Demokratike është e demokratëve dhe demokratët do të vendesoin kush do eci dhe kush nuk
S’ka dyshim që nuk jemi në kushte të barabarta. Do të kem Bashën raportet që kam pas. Unë shpreha bindjen time dhe nuk kam një inat personal me Lulzim Bashën dhe shpresoj që Basha të mos e mendoj që unë e kam personale. Duhet që Partia Demokratike të marrë masat e nevojshme për të shkuar drejt fitores. Ne nuk hu mbëm zgjedhjet, ne lamë në pushtet një qeveri të korr uptuar.
Agron Shehaj
Vendosa të kandidoj për kryetar të Partisë Demokratike, sepse u binda që udhëheqja e tanishme nuk mund ta çojë Partinë Demokratike në fitore.
Po kandidoj sepse udhëheqja aktuale po përpiqet ta kalojë hu mbjen e 25 prillit, si një gjë të zakonshme, si një gjë normale, pa reflektuar dhe pa ndryshuar asgjë.
Kandidimi im nuk është përpjekje për të marrë një post, por fillimi i një projekti ndryshimi të Partisë Demokratike sot, për ta ndryshuar Shqipërinë nesër.
Më 13 qershor anëtarët e Partisë Demokratike nuk do të zgjedhin thjesht kryetarin e ri, por do të vendosin nëse duan të fitojnë apo të hu mbasin prapë edhe në zgjedhjet e 2025-ës.
Mosndryshimi i udhëheqjes së tanishme të Partisë Demokratike është rruga e sigurtë për të hum bur përsëri.
Unë kam ndershmërinë, përvojën dhe aftësinë e duhur për ta çuar Partinë Demokratike në rrugën e fitores.
Edi Rama është politikan i korr uptuar dhe antidemokratik. Për ta mundur re gjimin e tij, Partia Demokratike dhe Shqipëria ka nevojë për një udhëheqës krejt ndryshe nga ai: të pakorr uptuar, të pakorr uptueshëm, me kurajë dhe gjithëpërfshirës.
Me këto vlera ne do të rikthejmë besimin e qytetarëve te Partia Demokratike dhe ta çojmë atë drejt fitores.
Partia jonë ka nevojë për reformë të thellë e të menjëhershme, në mënyrë që ajo të jetë moderne, demokratike, meritokratike.
Të qënurit kryetar i Partisë Demokratike nuk duhet të jetë vetëm privilegj, por duhet të jetë edhe përgjegjësi.
Prandaj propozoj se në Statut të sanksionohet se kryetari i Partisë Demokratike duhet të ketë vetëm një mundësi për të ardhur në pushtet dhe të japë dorëheqjen kur humbet zgjedhjet parlamentare duke mos kandiduar më, pa asnjë justifikim, pa asnjë përjashtim.
Partia Demokratike duhet të bëhet partia e konkurrencës dhe e mundësive për të gjithë.
Për këtë propozoj se në Statutin e Partisë Demokratike të sanksionohet parimi i zgjedhjes së kandidatëve për deputetë nga anëtarësia me parimin “një anëtar, një votë”.
Kështu do të fuqizojmë anëtarët dhe do të sjellim në drejtim njerëzit më të zotë.
Vetëm në këtë mënyrë ne do tërheqim më shumë njerëz të zotë dhe të ndershëm, që duan të japin kontributin e tyre në politikë.
Ish-ambasadori i Shqipërisë në Uashington, Fatos Tarifa nuk kurseu su lmet ndaj presidentit Ilir Meta, pasi i doli në mbrojtje ish-kryeministrit Sali Berisha, që u shpall “non grata” në SHBA.
Përmes një letre të hapur, Tarifa u shpreh i zhgënjyer nga ky qëndrim i kreut të shtetit dhe tha se Shqipëria nuk mund të përfaqësohet më nga ai si president.
“Unë nuk dëshiroj që në krye të Republikës së Shqipërisë të jetë një politikan si ju, një president, i cili është nën dinjitetin e popullit tim. Unë nuk dëshiroj që në marrëdhëniet e saj me Shtetet e Bashkuara dhe me shoqërinë ndërkombëtare Republika jonë të përfaqësohet nga një president si ju.
Unë nuk dëshiroj që roli i Shteteve të Bashkuara në Shqipëri, i cili realizohet përmes ambasadës amerikane dhe ambasadorëve amerikanë në Tiranë, të përçmohet e të anatemohet në këtë mënyrë siç bëni ju.”
Sipas tij, Meta tregoi një sjellje prej bajraktari dhe shtoi se në këtë mënyrë, vetëm sa i ka shpallur luftë Shteteve të Bashkuara. Fatos Tarifa parashikoi për Metën të njëjtin fat si të Berishës, shpalljen të padëshiruar në SHBA.
“Mua më duket krejt e palogjikshme, e turpshme dhe e dënueshme që ta cilësosh këtë vendim të administratës amerikane si “një akt të shëmtuar, të pabesë dhe të poshtër” të saj ndaj Sali Berishës dhe ndaj Shqipërisë, siç bëni ju. Me këtë deklaratë absurde, ju jo vetëm keni dëshmuar një mungesë të plotë prudence dhe sentimentet tuaja të theksuara antiamerikane, por edhe e keni vënë veten në të njëjtën transhe me një Berishë të padëshiruar nga aleati ynë më i madh, duke përcaktuar për veten tuaj, të njëjtin fat si ai.
