A e dini se Aleksandri i Madh, kishte një djalë me Emrin Phinton?, Por për të gjithë ju që e doni shumë historinë shqiptare, po ju tregoj një Sekret të Jashtëzakonshëm.
Djali i Aleksandrit të Madh, Phinton, zgjodhi që në fundin e jetës së tij, “të flinte” në fshatin Plloç të Vlorës, së bashku me Perëndeshën e Bukurisë Afërdita /Më poshtë keni edhe një listë arkeologjike, për disa nga monumentet e rëndësishme arkeologjike të gjendura në Shqipëri.
Këto informacione, janë gjendur, në bibliotekën mistike të Aleksandrisë…. / Do mbeteni të befasuar, nga thesaret tona kombëtare!
PHINTON, THE SON OF ALEXANDER AND APHRODITE – Illyria – Amantia (Plloçë – Vlora, Albania / Dedication to Aphrodite Pandamos / -Pinton, Djali i Aleksandrit, dhe Afërdita, Fragment Arkeologjik në Fshatin Plloç të Vlorës / FRAGMENTE BIBLIOGRAFIE MBI ANTIKITETIN DHE ARKEOLOGJINË E SHQIPËRISË /FRAGMENTE THESARESH ARKEOLOGJIKE SHQIPTARE.
Illyria — Amantia (Ploçë) — 2nd c. BC / Varri i Pinton-it, djalit të Aleksandrit në Fshatin Plloçë të Vlorës!/njekomb
Janë fruta krejt të veçanta, me një shije fantastike e të mrekullueshme. Aq sa, nëse nis të konsumosh disa kokrra nga këto fruta të vogla të shijshme, vështirë se mund të ndalesh.
Dikur, kur fshatrat kanë qenë më të populluara se sa sot, vallzat kanë qenë ndër frutat që jo vetëm kënaqnin fëmijë, të rritur e mysafirë me ëmbëlsinë e tyre. Një pjesë e mirë e tyre përgatitej nga gratë si pjesë e zahireve të dimrit.
Ato ndaheshin me një thikë në mes. Kaloheshin përmes një gjilpëre në një fill të trashë dhe lidheshin në formën e një vargu.
Më pas, vargjet e përgatitura gratë i linin që të thaheshin në diell. Për t’i konsumuar më pas gjatë stinëve të tjera të vitit, si fruta të thata apo si çaj gjatë dimrit.
Të Rrallat e Maleve të Shqipërisë
Nga veriu në jug të saj, Shqipëria është e bekuar me këtë frut unik. Sot, vallzat nuk gjenden lehtë në treg ato janë përherë pjesë e sasive të vogla me fruta që shiten në tregjet e fshatarëve.
Vallzat, emri botanik i të cilave është Sorbus aucuparia janë fruta kokërr vogla të cilat rriten kryesisht në male e kodra.
Ky frut është i rrallë për pjesë më të madhe të botës. Më shumë e përhapur është në zonën e Ballkanit, përfshirë edhe Shqipërinë, Amerikën e Veriut si dhe Azinë Veriore gjithashtu.
Vallëzat rriten në klimë të ftohtë ndaj dhe karakteristikë e tyre është rritja në zonat malore.
Frutat e Vogla me Vlera të Mëdha
Këto fruta kokër vogla janë të paketuara me një numër të lartë vlerash ushqyese. Përfshirë këtu një nivel të lartë të vitaminës C, fibra ndërsa cilësohen gjithashtu sit ë çmuara për vetitë e tyre antioksiduese.
Falë nivelit të lartë të vitaminës C, vallzat ndihmojnë në forcimin e imunitetit. Përfshirë këtu edhe përmirësimin e nivelit të kolagjenit, i cili ndihmon në forcimin e muskujve dhe ndihmon në mirëfunksionimin e enëve të gjakut.
Kundër baktereve
Këto fruta janë fantastike përsa i përket aktivitetit të tyre antibakterial. Acidi sorbik tek këto fruta ndihmon në eliminimin e baktereve dhe mikrobeve që prekin lëkurën dhe trupin gjithashtu.
Vallzat kanë gjithashtu veti shumë të mira përsa i përket ndikimit të tyre në mirëfunksionimin e sistemit të tretjes.
Çaji i vallzave të thara është përdorur që në lashtësi për të kuruar dhimbje e barkut, diarrenë si dhe dhimbjet e stomakut.
Testi më i shkurtër e inteligjencës në botë përbëhet nga vetëm tre pyetje, por vetëm një në gjashtë njerëz arrijnë të japin përgjigje të sakta!
Për t’iu përgjigjur këtyre pyetjeve, duhet të dini bazat e matematikës, por edhe të keni kapacitete të të menduar logjik.
Pyetjet janë:
Shkopi dhe topi bashkë kushtojnë 1.10 funte. Shkop është për një funt më i shtrenjtë sesa topi. Sa është topi?
Nëse pesë makina për pesë minuta bëjnë pesë lapsa, për sa kohë 100 makina do të bëjnë 100 lapsa?
Liqeni ka nisur të mbulohet me zambakë të ujit. Çdo ditë hapësira që marrin dyfishohet. Për të mbuluar të gjithë liqenin, zambakëve ju duhen 48 ditë. Për sa kohë mund ta mbulojnë gjysmën e liqenit?
Në hulumtim, 33 për qind e personave nuk dhanë asnjë përgjigje të saktë, e 83 për qind e tyre u përgjigjën gabimisht në së pakun një nga to. Pra, çdo i gjashti dha përgjigje të duhur.
Përgjigjet më të shpeshta, për pyetje ishin: 1. 10 peni (0.10 funte); 2. Për 10 minuta; 3. Për 24 ditë.
testi-me-i-vecante-i-inteligjences-keto-tri-pyetje-do-tju-bejne-te-kuptoni-se-sa-te-zgjuar-jeni/” “Testi më i veçantë i inteligjencës: Këto tri pyetje do t’ju bëjnë të kuptoni se sa të zgjuar jeni”
Stadiumi Krestovsky në Shën Petersburg të Rusisë ka mrekulluar me pamjen e tij të fundit në prag të finaleve të Kupës së Botës, Rusi 2018.
Fotoja e shkrepur të enjten në qytetin rus është shpërndarë gjerësisht në median sociale për shkak të pamjes surreale të impiantit sportiv.
Stadiumi, ndërtimi i të cilit ka kushtuar rreth 1 miliardë dollarë, ka 66 mijë ulëse dhe do të presë disa prej ndeshjeve të Kupës së Botës që do të nisë në muajin qershor.
Vendndodhja e tij në breg të detit, lehtësia në transport dhe bukuria estetike bën që stadiumi të renditet në mesin e më të mirëve në botë. /Pamfleti Lifestyle
“Ky është një mrekulli e natyrës. Do ta shpallim monument natyre.
Ky bën pjesë në 100 ullijtë më të vjetër të Ballkanit.” Profesor Resmi Osmani
Nuk është diçka e largët “astronomike”, as ndonjë zbulim çudisjellës si ai i Ainshtajnit mbi teorinë relativitetit. Nuk e pa njeri në qiell natën me yje si një disk fluturues. Jo, është një gjë krejt tjetër, një qenie e gjallë e natyrës, fare pranë nesh. Një ulli i shekujve dhe i paqes. Në Shqiperi. Në Kurbin. Në fshatin Gjorm. Por ai edhe ndodhet edhe nuk ndodhet pranë nesh. Dhe pse ka qenë në mes nesh për qindra e qindra vjet. Se ne e kemi humbur, si shumë vlera të tjera të trashëgimisë. Në vend që të merremi me ekologjinë, natyrën, përspektivën, na mbytën armiqtë, nga lindja, perëndimi, veriu e jugu. Edhe pse u shkolluam dhe filluam të mendojmë për të ndërtuar diçka të mirë, na hyri “shejtani” i shkatërrimit, nënvleftësimit të njërit apo tjetrit, të merremi me diskutime pa breqet. E kështu sollëm mjerim, klithma femijësh nga barkëboshësia etj. Mbollëm hasmërinë në mes njëri tjetrit e natyrës. Prandaj ajo ka të drejtë të hakmerret. Duke u shuar dhe ai dru i jashtëzakonshëm në sytë tanë, ulliri madhështor i Kurbinit.
Ndodhet në një fshat të vogël, të pa trajtuar as në Fjalorin Encoklopedik të viti 1985. Aty në faqet 349 trajtohet fshati Gjormi i Vlorë dhe ai rrëze malit Baliaj në rrethin e Shkodrës, por ky pranë qytetit të Laçit, apo sot rrethit të Kurbinit nuk trajtohet. Nuk shkruhet për atë as edhe në WIKPEDIA. Por le të mos merremi me këto e të hyjmë drejt e në temë. Në trojet e këtij fshati ndodhet një ulli 12 me perimetër metra, na njofton veterineri Imer Hysaj. Pra një gjigand i vërtetë. Mosha e tij me siguri i kalon një mijë vjetët. Por ai nuk është shpallur monument natyre. Ndërsa vetë ajo nanë bujare, e dhimshme, me shpirt e zemër të gjërë që quhet natyrë na e ka sjellur shëndoshë mirë përgjatë helikave të shekujve. Po, po, na e ka dhuruar. Por ne heshtim. Ne grindemi, rrihemi, vritemi, llomotitin në Kuvendin Popullor të votuarit tonë për një shtet demokratik, apo se do të zhvillojmë turizmin. Do të bëjmë këtë e atë. Dhe këtë monument të gjallë, pronë e Haxhi Bajram Likës, ulli qindravjeçar që prodhon ende kokrra, nuk e njohim. Nuk shkruajmë për ta futur në reliket më të çmuara të natyrës shqiptare, për ta vizituar shëtitës të vendit e të huaj, por merremi me prerjen e tyre. Drupreërësit ordinerë e shteti po i tillë, nuk e vlerëson këtë pasuri. Nuk e ligjëron si monument natyre. Nuk shpreh kujdesin me investime e ta mbrojë me ligj. Ky vërteton tezën historike se ulliri është i epokës pellazge, i ardhur nga Azia e vogël, nga Palestina, apo vërtet Shqiperia si zemra e botës së stërlasht pellazge e ka patur si dru hynjor.
Historia e tij është tipike burokracie, dëshmitare e hidhur e një demokracie që po çorodit mendjen e njeriut, po e bënë shterpë, edhe siç ka shkatërruer qindra e mijëra ha pyje e nxjerrë brinjët qindra e mijëra hektarë tokash bujqesore e pyjore, po masakron edhe ullinjtë. Dhe ja me interesimin e veteriner Hysës, me kërkesën e tij, vjen në vitin 1988 nga Ministria e Bujqësisë profesor Resmi Osmani. Ai si specialist i shkëlqyer i ullishtarise thotë: “Ky është një mrekulli e natyrës. Do ta shpallim monument natyre. Ky bën pjesë në 100 ullijtë më të vjetër të Ballkanit.” Për të konkretizuar e bërë më të besueshme kërkimin tonë po japim mendimin e Bektash Konicës, i cila shkruan: “Imer Hysës, për këtë ulli kam shkruar në fecebook edhe herë të tjera. Në vitin 1988 në Gjorm erdhi Profesor Resmi Osmani që është specialisti më i mirë i ullirit në vendin tonë dhe e pa. Ai e vlerësoi si një mrekulli këtë ulli. Ai më tha se në Shqipëri nuk mund të gjesh një ulli tjetër si ky. Është gjë e rrallë dhe duhet ruajtur. Me la porosi që ta rrethoja me një mur guri, të cilin unë e bëra dhe i kushtoja shumë rëndësi këti ulliri. Por pas prishjes së kooperativave nuk u interesua më njeri. Duhet një vlerësim më i madh nga specialistët e ullirit në Ministrin e Bujqësisë sot si dhe nga punonjësit e Monumenteve të Kultures” Por fatkeqësisht profesori nuk e realizoi as deshirën, as premtimin që iu dha fshatarëve, as objeketivin që i vuri vetes si specialist në Ministrinë e Bujqësisë. Vitet binin si gjethet e lisit, njëra pas tjetrës, apo si gjethet e tij edhe pse përherë gjelbërt. Kështuqë edhe pas një çerek shekulli, ai njihet e iu ngjall gëzim e habi vetëm fshatarëve të vet. Sepse ai është lënë larg syve e mendjes së biologëve, agronomëve, botanistëve, frutikultorëve, shkencëtarëve, turistëve, padrejtësisht.
Edhe ky nënvleftësim, mosvlerësim përbën krim kulturor nga ana e politikanët shqiptarë në kurriz të këtij populli të martirizuar nga historia dhe nga vetëvetja. Ndërsa pasuritë mbitoksore e nëntoksore nuk i mungojnë përkundrazi kemi shumë, por i kemi lënë të flenë gjumë ose ua japim të tjerëve se nuk jemi në gjëndje mendore, organizative e nuk kemi patur politikë të kthjellët të zhvillimit ekonomik të vendit tonë. Mjerisht ky është realiteti ynë. Kanë argumentet e veta, arsyetimet e mësipërme dhe në fshatin Gjorm të harruar nga socializmi enverian, nga demokracia e politikanëve halldupë të njëçerk shekulli. Nuk është fjala vetëm për një ulli, por për disa të tillë, pasi dhe dy ullinj të tjerë me këto përmasa, me këtë madhështi hynjore, me këtë pamje çudisjellse, me këto ylbere histori-dëshmuese janë zhdukur në periudhën njëçerek shekullore, njëri u dogj me dëshirë, apo pa dëshirë pak rëndësi ka, ndërsa tjetrin e shkulën me gjithë rrënjë gërryerjet e ujërave të rreshjeve, dhe të dy u zhdukën pa lënë gjurmë. Pa i shërbyer fshatit Gjorm. Pa dëshmuar për kulturen e popullit të vet. Pa dëshmuar për artin e kulturën në mbjelljen e trajtimin e ullirit, në mbjelljen e farës e në kulturën e bujkut kurbinian.
Toka bujare e Gjormit të Kurbinit ka ushqyer në mijë vjeçar një monument të tillë biologjik, ndërsa ne specialistët e natyrës, qeveritarët, deputetët, gazetarët e shtypit e radio – televizionit duhet të vëmë në lëvizje gjithçka, penat, mendjet, ligjet, rregullat, telekamerat zërin tonë kumbues dhe ta vlerësojmë, ta nohim, ta propogandojm këtë mrekulli të natyrës shqiptare. Ne me ketë do t’i shërbejmë fshatit Gjorm, Kurbinit, do të ngrëmë në piedestal e japim lavdi ullirit shqiptar si autokton e visar i pazëvendësueshëm e mjaft i çmueshëm i natyrës, bujqësisë e ullishtarisë shqiptare. Prandaj të bashkëveprojmë të organizuar për të nxjerrë në pah vlerat e shumta të këtij prodhimi më shumë se njëmijë vjeçar.
Ulliri i Gjormit, simbol qëndrese, bukurie, kulture të lashtë, i mrekullisë së natyrës e dhuratë me vlera të dukshme historike, shkencore e kulturore.
Abushe është djaloshi 8-vjeçar nga Etiopia, i cili ka mahnitur botën me sytë e tij të veçantë.
Në fshatin e tij , atë e cilësonin si “përbindëshi” pasi askush nuk kishte parë sy të tillë më parë.
Djaloshi vuan nga sindroma “Waardenburg” dhe një nga karakteristikat e kësaj sindrome është hapësira anormale mes syve dhe shpesh ka një pigment special në irisin e syrit.
Një fenomen i tillë është i rrallë dhe prek zakonisht fëmijët më ngjyrë.
Problemi me Abushe është se kjo sindromë i shkakton herë pas here edhe humbje të dëgjimit.
Cdo person, diku thellë në shpirtin e tij, pavarësisht nga mosha, vazhdon të besojë në mrekulli dhe magji.
Me siguri, kur ishit të vegjël, ju pëlqente të lexonit tregimet e zanave të bukura që plotësonin dëshirat.
Sot ju tregojmë një test shumë të këndshëm. Në të do të shihni një grua të vjetër, e cila ka dhurata për t’u shpërndarë atyre që do tu nënshtrohen testit.
Cilën dhuratë zgjidhni?
Nëse keni zgjedhur çantën e gjelbër:
Dhurata juaj është mirëqenie financiare. Shumë shpejt problemet tuaja financiare do të zgjidhen. Prisni derisa të merrni këto para dhe shpenzoni për mirëqenien tuaj personale.
Nëse keni zgjedhur çantën thes:
Ju jeni një njeri i thjeshtë dhe fati ju ka përgatitur një surprizë të pabesueshme. Dëshirat tuaja do të bëhen të vërteta. Pra, filloni të kuptoni se çfarë doni, gjithçka që dëshironi do të bëhet realitet.
Nëse keni zgjedhur çantën e kuqe:
Në qese ka gëzim dhe dashuri. Priani ngjarje të këndshme së shpejti, ata do ta transformojnë jetën tuaj. Ju do të fluturoni në krahët e dashurisë.
Nëse keni zgjedhur qesen mëndafshi të artë:
Në qese është lumturia. Ju keni nevojë për kohë për ta hapur atë. Në të ardhmen e afërt do ta ndjeni atë, do të jeni me fat në shumë gjëra. Një ndryshim i këndshëm është gati për të hyrë në jetën tuaj
Nëse keni zgjedhur çantën prej kadifeje ngjyrë kafe:
Kjo qese do të jetë gjithashtu një garanci që fati i dashurisë po bie në jetën tuaj. Pra, mos hezitoni të bëni gjithçka, pasi do të jeni me fat në çdo gjë. Në dy muajt e ardhshëm mos u shqetësoni për asgjë, fati është në anën tuaj.
