Intervista

E ftuar në emisionin “Historia ime” në Tv Klan ka qenë Drane Kabali një grua 50-vjeçare e cila jeton me të birin, nusen, nipin dhe mbesën. Drania tregon se e martoi babai me një burrë ku kishte dëgjuar shumë fjalë të mira për familjen e tij, por pasi u martua ajo zbuloi se bashkëshorti vua nte nga një sëmundje e keqe.

Ka qëndruar vetëm 6 vite e martuar dhe të gjatë këtyre viteve kanë rendur vetëm nëpër spitale. Nga kjo martesë lindi djali i tyre, por nuk kishin asnjë kusht, nuk kishin çfarë të hanin dhe çfarë të vishnin. Madje ajo ka lindur dhe një djalë të tjetër më parë, por i v diq kur ishte 2 vjeç.

Drane: Ishte fëmijë i shkathët, i zgjuar, por hallet ekonomike ishin teje të vështira për ta ndjekur. Në spitalin e Rëshenit kisha një kushërirën e burrit që na ka ndihmuar shumë.

Mirela Milori: Shumë fatk eqësi e madhe, po djali i dytë kur erdhi?

Drane: Pasi vdiq i pari, kam pasur 4 vite martesë. Bashkëshorti ndahet nga jeta kur djali ishte 2 vjeç.

Drania tregon se mbeti e ve në moshë shumë të re, vetëm kur ishte 24 vjeç dhe pasi i vdiq bashkëshorti ajo ka menduar dhe të vetëvritej, por njerëzit e saj të afërt e mbajtën shumë pranë dhe e mbështetën, e kanë ndihmuar dhe me psikolog, por vazhdonte ende të kishte shumë vështirësi ekonomike, ku askush nuk kishte çfarë të bënte për të.

Drane: Kam punuar në qymyr, në llaç e ndërtim, kam mbajtur dru, kam punuar në shumë punë të rënda. Pastaj iu futa rrugës së petave të byrekut për t’i shitur, kam bërë 20 vite dhe fillova të kisha probleme me qa fën. Unë kam thyer qafën, jam rr ëzuar nga një pemë dhe kam rënë në tokë. Aty pësova një go ditje në shpinë nga mënyra se si rashë dhe unë kam qenë në spital kur ka vd ekur burri.

Mirela Milori: Sa petë holloje?

Drane: Duke shtrënguar veten shumë, kam arritur deri në 800 peta për 24 orë, por pa fjetur asnjë sekondë. Me ato e kam rritur djalin.

Mirela Milori: Ngele e ve shumë e re, pse nuk u martove?

Drane: Kisha fr ikë, mbi të gjitha djali mos ta lija rrugësh. Kisha kërkesa pa masë por nuk pranoja.

Drania tregon se djali i saj është një njeri shumë i mirë dhe inteligjent, por duke e parë të ëmën në atë gjendje dhe duke u përballur me va rfërinë apo dyert e mbyllura nga çdo institucion ai filloi të pijë. Pasi u infektua me Covid, atë e pushuan nga puna dhe u fut në depresion. Me shumë mundim Drania e shpëtoi atë duke marrë Lekë borxh për t’i blerë mjekimet.

Aktualisht familja gjendet në një situatë të vështirë ekonomike, Drane ka vetëm një pension qe e merr nga bashkëshorti prej 100 mije lekësh të vjetra.

Gruaja thotë se nuk merr as ndihmë ekonomike dhe nuk gjen punë. Ajo kërkon bonus qeraje ose banese sociale.

Sot në “Ftesë në 5” n1% Top Channel, me Bieta Sulon ishte i ftuar kirurgu i njohur plastik, Panajot Papa.

Ai u bë pjesë e diskutimit për trendin e ri të ndërhyrjeve estetike të burrave, që në vendin tonë shihen me shumë paragjykim dhe bëhen fshehurazi.

Papa pranoi se i kanë shkuar shumë politikanë të njohur për të kryer botoks apo trajtime të tjera estetike dhe nuk shkojnë të pashoqëruar.

“Politikanët në Shqipëri bëjnë botoks dhe kërkojnë të mos u dalë emri. Në fakt sjellin dhe të dashurat e tyre dhe dëshirojnë të mos u dalë si informacion. Më ka ndodh të më vijë një politikan kur isha në Angli, nuk ishte me bashkëshorten, por me një vajzë tjetër. M’u lut që të ruaja privatësinë”, tregoi ai.

Zamira Cangu, 16 vjeçe, është nga fshati Verjan i Krujës.
Zamira jeton vetëm me babain e saj. Nëna e cila ishte e sëmurë, ka ndërruar jetë përpara 4 vitesh, nga pamundësia financiare për të ndjekur problemet shëndetësore të saj.

Zamira është nxënëse në vitin e dytë gjimnaz dhe shkon çdo ditë në Fushë-Krujë për të ndjekur shkollën, edhe pse e ka larg dhe transporti kushton, por e ndihmon motra e saj e vetme e cila është e martuar në Krujë.

Ajo nuk ka as tualet për të kryer nevojat personale. Lahet me ujë liqeni ku ka marrë shumë infeksione sepse shtëpia nuk ka as ujë dhe as drita. Enët dhe rrobat i lan po me ujë liqeni.

Netëve, kur babai i saj ikën për të punuar, zakonisht punon në Krujë dhe niset që në 3 të mëngjesit më këmbë në mënyrë që të jetë aty në orën 6, pasi nuk ka lek për të paguar transportin, Zamira mbetet vetëm.

Në ato net, disa djem me motor i afrohen shtëpisë së saj dhe qëndrojnë në oborrin e shtëpisë, i cili është i parrethuar dhe i pasigurt, aty, ata bërtasin, pinë cigare dhe alkool dhe gj uajnë me gurë drejt dritareve të shtëpisë së saj. Ndër bisedat me ton të lartë që ata bëjnë mes tyre, Zamira ka dëgjuar që ata kanë diskutuar mes njëri-tjetrit se do të rikthehen sërish kur ajo të jetë vetëm. Kjo ka ndodhur disa herë. Në fillim, babai i Zamirës nuk e besonte, derisa një natë i vuri re dhe vetë disa lëvizje të çuditshme. Kur babai i saj është aty, ata nuk futen në oborr, por qarkullojnë aty me motor.

Zamira dhe babai i saj nuk kanë mundur t’i identifikojnë këta persona, pasi vetëm i kanë dëgjuar. Përpara rreth tre muajsh, Zamira ka dërguar një shkresë denoncuese lidhur me këtë shqetësim, drejtuar Njësisë Administrative të Qendrës Nikël, e cila mbulon dhe fshatin e Zamirës.

Por ende nuk ka marrë një përgjigje. Ajo kërkon ndihmë, dhe kërkon të ikë nga ai vend sepse ka shumë frikë. Nga stresi i është shfaqur psoriaza dhe ankthi.

Ajo ishte e ftuar në emisionin “Historia ime” në Tv Klan, ku iu përgjigj pyetjeve të Mirela Milorit, moderatres së këtij emisioni:

Më trego historinë pse të shkaktohet ky stres? Babi ikën në punë në orën 3 të natës ka raste dhe çfarë ndodh në orët e vona të natës kur ti mbetesh vetëm në shtëpi?

Në momentin që del babi, pas një çerek ore, 20 minutash vijnë njerëz të ndryshëm me motor tek oborri i shtëpisë, rrinë aty një orë derisa të shkojë ora 4 e gjysmë, 5, pinë cigare dhe aty të kap frika e paniku.

Ata njerëz e dinë që je vetëm, ka ndodhur kur ke qenë vetëm apo dhe kur ka qenë babi?

Po e dinë, kur më kanë ardhur tek oborri, tek dritarja, kam qenë vetëm, ndërsa kur është babi në shtëpi vetëm lëvizin nëpër rrugë sepse babi nuk shikon dot nga larg.

Ka rastisur ndonjëherë që ka qenë dhe babi dhe e ka përjetuar këtë skenë?

Po ka qenë një natë kur menduan që babi nuk ishte në shtëpi, erdhën deri tek dritarja, por e dëgjuan babin që po ngrihej sepse ndezi një qiri sepse nuk ka drita. Edhe detyrat i bëj me qiri dhe ikën. Nuk mund të them për dikë në veçanti sepse nuk i kam parë. Vendi ku unë jetoj është i vogël, nuk ka asnjë njeri, kanë ikur të gjithë, vetëm unë banoj aty. Kam nja 3-4 shtëpi afër por janë të br aktisura. Kam vetëm dy komshinj që janë nga Tirana dhe vijnë vetëm një herë në muaj.

I jam drejtuar komunës, ia kam treguar, kam bërë një shkresë me gocën e tezes, por si fëmijë që jam nuk m’i kanë marrë për bazë. I kam kërkuar një ndihmë, të paktën një dhomë të më jepnin në Fushë-Krujë, vetëm të largohem nga ai vend. Nuk dua luks dhe rehati, dua vetëm një dhomë që të jetoj e të fle e qetë.
/NOA.al

Tatuazhi i një djali që ka realizuar portretin e kryeministrit Edi Rama në shpinë po bën xhiron e rrjetit.

Realizuesi i këtij tatuazhi, Feliks Rapushi ka treguar se për këtë punim i janë dashur gati gjashtë orë dhe pjesa më e vështirë ishin sytë.

I ftuar në “ABC e Mëngjesit”, ai u shpreh se djali e kishte idhull Ramën dhe ishte tip shumë interesant.

“Çuni që ka bërë portretin e Ramës ka qenë shumë tip interesant, më bëri përshtypje karakteri dhe tipi i tij. Ka kërkesa të veçanta dhe ne na vijnë çdo ditë.

Me aq sa kuptova e ka idhull, nuk di shumë. Ne kemi realizuar edhe portretin e Berishës, në shpinë e ka edhe dikush tjetër. Për vendin dhe madhënisë, ne i sugjerojmë, sepse klientët vijnë me idetë e veta.

Suytë janë një pjesë e vështirë e portretit të Ramës. Portretin e Ramës e kisha më të lehtë për ta realizuar pasi syri im është vrarë, e kam parë vazhdimisht ja njoh karakterin, e kam parë në televizor, Youtube. Ndërkohë kur më vijnë me një person në foto që nuk e njoh e kam pak më të vështirë se më duhet të shoh foto të tjera për ta kuptuar karakterin”, tha tatuazhisti.

Më tej, ai shtoi se nuk ka mbaruar një shkollë specifike për artet, por pasioni ka bërë që t’i mësojë në mënyrë të përsosur.

“Është tatuazh goxha i detajuar, do shumë punë, goxha orë për të realizuar.

Unë nuk kam marrë një shkollë të mirëfilltë për arte, po nga dëshira kam mësuar të pikturojë. Unë punoj të gjitha teknikat, bardh e zi e me ngjyra. Nuk e kam problem. Në trup është më e vështirë, pasi dhimbja bën të vetën, personi pyet pasi do të dijë se si po duket. Ne mundohemi ta mbajmë edhe pak me muhabet”, u shpreh Feliksi.

Si rrallë herë Eni Çobani dhe bashkëshorti i saj Aveniri kanë dalë së bashku në publik dhe ku tjetër përveçse tek rubrika “Gjysma ime”, ku kanë folur gjatë për njohjen dhe dashurinë e tyre.

Ata kanë treguar se pas disa muaj njohje, u fejuan direkt dhe pas një viti fejese shkoi të jetonte tek familja e bashkëshortit pa martesë, transmeton tvklan.

Ardit Gjebrea: Kur ke shkuar tek shtëpia e Avenirit?

Eni Çobani: Neve sapo ishim fejuar, kishim kaluar gati një vit dhe në vitin ’97, në atë vit të mbr apshtë për të gjithë shqiptarët, Avenirin e kapi një panik shumë i madh sepse po mbyllte dyqanet, i kishin kaluar edhe pl umbat në kokë kur po mblidhte mallin dhe ishte në një panik të jashtëzakonshëm. Vjen me një fr ikë të madhe tek unë në shtëpi dhe i kërkon prindërve të mi që unë Enin nuk do e lë më këtu. Mendoni, jetonim akoma me atë kulturën familjare që nuk mund të shkosh tek shtëpia e bashkëshortit pa martesë dhe prindërit e mi ngurruan.

Me shumë zor më kanë lënë, Aveniri më merr, më çon në banesë, sigurisht edhe për prindërit e Avenirit nuk ishte aq e thjeshtë sepse unë nuk do shkoja thjesht për një vizitë apo drekë, por do flija. Për prindërit e Avenirit dhe kryesisht për mamanë e tij të ndjerë, ishte problem i madh ku do flija unë. Kur erdhi mbrëmja që do shtriheshim të gjithë, unë po shikoja në sy vjehrrën time që ku do më vendosë. Në atë kohë jetonte edhe motra e Avenirit në atë banesë dhe sigurisht që gjithsecili kishte krevatin e vetë, unë isha pa krevat. Ajo kishte përgatitur dhomën e Avenirit, Avenirin e kishte nxjerrë në kuzhinë dhe unë kam fjetur në dhomën e tij vetëm pa të.

Ardit Gjebrea: Sa kohë zgjati?

Aveniri: Nja tre-katër orë derisa vajti mesnata. Kjo qe shaka (qesh).

E ftuar në rubrikën “Ka një mesazh për ty” tek “E Diela Shqitare” ka qenë Pranvera, e cila ka rrëfyer historinë e dh imbshme të vëllait të saj.

Në moshën 8-vjeçare ai shkoi të mblidhte arra me shokët e tij dhe hipi në një shtyllë për t’i arritur, por e zu ri ko rrenti. Ai përfundoi në spital por duart e tij kishin pësuar dj egie të thellë dhe doktorët ishin të detyruar që t’ja pr isnin të dyja për t’i shpëtuar jetën.

Ardit Gjebrea: Ndërkohë që atij i pushon zemra për 5 minuta.

Pranvera: Po, babi thoshte e kam djalin e madh, dritën e syve dhe nuk mund ta duroj dot pa duar. Doktorët i kishin thënë që duhet t’i presë të dyja duart që ai të jetojë dhe babi i thoshte të lutem, një dorë, dy gishta që ai të ushqehet.

Ishte diçka e papritur që të kesh një fëmijë pa d uar, si do ushqehej. Në 12 të natës infermierja shkoi për t’i bërë një gjilpërë, shikon aparaturën, bë rtet me të madhe sepse i kishte ndalur zemra.

Erdhën doktorët, e operuan dhe ia pr enë duart. Me kalimin e kohës vëllai u shërua, qëndroi një kohë të gjatë në spital në Tiranë. Tomi i thoshte doktorëve që xhaxhi mi shëro duart se unë do të të sjell arra.

Ardit Gjebrea: Si u mësua familja dhe vetë Tomi me këtë realitet tjetër?

Pranvera: Sa u shërua shkoi në shkollë, nuk shkruante, vetëm lexonte. Pastaj Tomi u mësua, ne u mësuam, mami e kishte shumë problem kur erdhi nga spitali sepse nuk e kishte parë asnjëherë Tomin në spital me duart e pr era.

Mamit i binte të f iktë çdo ditë, por filloi të mësohej dhe ajo që ky është realiteti dhe jeta e Tomit. Pastaj Tomi luante me shokët, shkonte në shkollë, mërzitej dhe qa nte sepse rrëz ohej derisa iu forcuan duart.

Tani Tomi është 35 vjeç, ai shkon në mal gjatë verës dhe mbledh çaj dhe bimë të tjera bimore. Duart i bëhen pl agë dhe ai mërzitet, por e ka vullnetin për të punuar sërish, çaji është shumë i fortë për t’u këputur, kështu që ai tenton ta këpusë atë edhe me dhëmbë.

Sipas motrës, ne mes të dimrit, shiut, Tomi del në Korçë dhe shet çajin sepse pa punë ai nuk rri dot. /tvklan.al