Intervista

Gazetari Artan Hoxha ka bërë sot një rrëfim ndryshe për jetën e tij. Ai u pyet sot sesi i përjeton familja e tij su lmet ndaj tij. Hoxha tregoi se familja është ajo që i përjeton më shumë këto situata.

Madje tregoi një rast kur bashkëshortja e tij kishte hequr çdo aparat elektrik nga priza se mendonte se mund të bllokonte valët e përgj imit.

“Familjarët i përjetojnë më shumë su lmet sesa unë. Bashkëshortja vjen nga bota e medias dhe më kupton, por gjithmonë i përjeton su lmet. Një herë ka arritur deri aty sa hoqi edhe mikrovalën nga priza. Në ato momente unë isha vënë në shënjestër nga politika. Ajo kishte hequr nga priza edhe mikrovalën”, tha Hoxha.

Ai rrëfeu edhe marrëdhënien e veçantë që ka me të birin.

“Unë kam hu mbur shumë kohë, Djali është 23-vjeç. Ai studion për laborant dentar. Nuk e ka ndjekur profesionin dhe unë aty doja, është shumë i lodhshëm.”, tha Hoxha.

10 vite më parë një vajzë 19 vjeçare do t’I linte foshnjen vetëm tre ditëshe në shtëpi. Pavarësisht vështirësive ekonomike, familja e mbajti dhe rriti fëmijën. Elvira, një shqiptare e komunitetit rom ka treguar historine e kësaj foshnje

“Vajza 19 vjeçare trokiti në derë, kërkoi të kalonte natën te ne, ma tha më ka zënë nata rrugës. Tha nuk di ta laj fëmijën. Ia lava unë. Vetëm 2 kanatjere i kishte marrë fëmijës. Në mëngjes ajo nuk ishte aty, e kishte lënë fëmijën aty, i thashë burrit ka ikur. Shkuam në polici, por policia nuk e gjeti. Nëna e djalit më mori në telefon pas një jave, i thashë hajde merre. Djalin e kishte lindur në Shkodër. Më vonë me vendim gjykate e morëm në kujdestari”.

Elvira dhe Elezi, e kanë rritur djalin pavarësisht kushteve të vështira ekonomike. Elvira është diagnostikuar me kancer dhe Elezi jeton me kemp. Elvira apelon. “E kemi rritur me shumë sakrifica. Ndihma ekonomike është shumë e ulët. Djali merr 90 mijë lekë të vjetra, që shkojnë për ilaçe. Kam ndenjur vetë pa ngrënë dhe i kam blerë ilaçe djalit

Sado që e kam rritur unë, ajo është nëna. Ku i dihet si i ka pasur punët atëherë. Nëse do të vijë ta marrë”, thotë Elvira për emisionin ‘Shqipëria Live’.

E përditshmja britanike “Financial Times” i ka kushtuar një artikull Shqipërisë dhe pritjes që vendi ynë i bëri afganëve që ikin nga lu fta. Kryeredaktori Alec Russell është rikthyer në vendin tonë pas 30 vitesh kur edhe vizitoi Tiranën për herë të fundit.

Në hyrje të artikullit kryeministri Edi Rama përshkruhet si një njeri i vendosur, ku nuk mungojnë as komentet dhe për pikturën dhe shpirtin e tij artistik.

“Njeriu që mori vendimin për të marrë afganët është ulur pas një tavoline të madhe prej druri në Tiranë të mbuluar me qindra, fjalë për fjalë qindra, shkumësa me ngjyra dhe stilolapsa. Muret e zyrës së tij janë të zbukuruara me skicat dhe karikaturat abstrakte të tij.

Edi Rama, kryeministri i Rilindjes së Shqipërisë, është një ish-profesor arti, i cili në mënyrë të jashtëzakonshme ka vazhduar të ekspozojë punën e tij edhe gjatë kohës që ishte kryeministër”, – shkruhet në artikull.

Gazetari ka pyetur Ramën edhe për një fjalë që ai do të donte të shruhej në gurin e tij të varrit nëse do të donte të ishte piktor apo kryeministër.

“Do të ishte, piktori më i mirë midis kryeministrave – dhe kryeministri më i mirë midis piktorëve”, – është përgjigjja e Ramës në artikull.

Moderatorja e Fax News, Aida Shtino ka ‘rrëfyer’ jetën e saj profesionale në një intervistë për emisionin “Ka Motorr” me Ana Haxhimalin.
Moderatorja tregoi se ishte ftesa e Preisdentit te Fax News, Kasem Hysenbelliu që e bindi t’i bashkohet Fax News në një emision ndryshe nga ai që kishte drejtuar prej disa vitesh, Njerëz të Humbur.

Aida Shtino tha se kjo ishte një sfidë e rë për të, por ajo nga natyra është njeri kokëfortë që i shkon gjërave deri në fund .

Duke folur për “Njerëz të Hu mbur”, Shtino u shpreh se edhe sot njerëzit e pyesin se çfarë u bë me vogëlushen Bleona Mata apo të tjerë persona të h umbur.

Flet Aida Shtino
Pata një ftesë nga Presidenti i ndjerë Kasem Hysenbelliu. Ishte një periudhë pushimi, dhe hapi tjetër që do bëja ishte një emision që nuk do kërkoja njerëz të humbur por identitetin tonë të humbur. Unë kuptova nga dita në ditë se ne nuk njohim historinë tona.

Në fillim ka pasur mosbesim se isha gazetare femër, investigative. Nga natyra jam pak kokëfortë dhe i çoj gjërat deri në fund, edhe sikur të gjithë ti kisha kundër. Sigurisht kisha një staf të përkushtuar. Kur gjetëm personin e parë aty morëm forca dhe vazhduam udhëtimin prej shumë vitesh. Ka lënë mbresa te mua dhe më ka ndryshuar jetën, nga historitë që dëgjoja çdo ditë dhe nga kërkimet që bëja, me thënë të drejtën jam bërë njeri më i mirë. Ne shpeshherë shqetësohemi për gjëra që nuk janë shumë të rëndësishme dhe kur vjen momenti që një një nënë kërkon fëmijën që nuk e ka parë prej vitesh.

Tani që e mendoj them si e kam përballuar. Mundohesha mos ti marr shumë emocionalisht gjërat. Ne punonim deri në 12 të natës. Në ekran dilnim vetëm ditën e premte . Historitë ishin shumë të ndërlikuar. Ka qenë vështire sepse ka pasur raste që kemi qëndruar 6 orë live, dhe regjizori më thoshte Aida mbylle se shkoi vonë. Kur vija në shtëpi aty më rrinte mendja. Është e pashmangshme që të shkëputesha nga Njerëz të Humbur. Dhe kur dilja me familjen time të gjithë më pyesnin çfarë u bë për Bleonën. Jo vetëm Bleona, unë kam kërkuar shumë fëmijë të hum bur në emision.