Histori

Valentina Stefani nga Borshi ka sjellë në rubrikën “Shihemi në gjyq” në emisionin “E Diela Shqiptare” vëllain e saj, Arqilenë, pasi ky i fundit i ka marrë çelësat e shtëpisë dhe nuk ia kthen derisa t’i shlyejë borxhin, duke e kërcënuar madje se do t’i marrë shtëpinë, e cila në fakt nuk është as e të motrës.

“Isha e martuar në Konispol, më vdiq burri, e shita shtëpinë në Konispol dhe isha pa shtëpi. Kam qenë në Greqi. Në Dhjetor të vitit 2009 unë operohem për herë të parë për kancer sepse kam patur edhe herë të dytë. Bëja kimitoterapinë, me paruke në kokë dhe kam ardhur në Sarandë se ndihesha më mirë. Më thotë djali të më ndihmonte të bëja një shtëpi e të qëndroja në Borsh. Bëj kërkesën në komunë se tokë në Borsh nuk kisha”.

Arqilea e ndërpret duke i kërkuar të thotë të vërtetën se kush e ka ndihmuar nga ana ekonomike si për operacionet që ka kryer, ashtu edhe për shtëpinë dhe ajo i përgjigjet: “Edhe ti vëlla më ndihmove nuk e mohoj, nuk e hedh poshtë”.

Ajo vazhdon të tregojë procedurën e ndërtimit të shtëpisë prej 200 metrash katrorë në tokë të shtetit, larg zonës së detit. Në Mars të vitit 2010, Ylli Shehu pretendoi se kjo tokë është e tij, ndaj hapi çështje gjyqësore, por me vëllezërit e Valentinës.

“Do e dëgjoni historinë time, është një kalvar i gjatë 8 vjet. Luftova 2 herë me kancerin, në vitin 2013 u operova prapë. Luftoja me Gjykatën e Sarandës, me fëmijët në shtëpi kam probleme se dhe ata më thonë të ndaloj sepse nëqoftëse nuk ia dal dot unë mbanë ia dalin ata thonë. Si do ia dalin fëmijët? Do vejë gjakderdhje se fëmijët janë fëmijë, nuk e kanë guximin dhe durimin që kam patur unë”.

Arqilea tregon se e motra i ka kërkuar ndihmë kur kishte nevojë për dy operacionet, si edhe për të ngritur një “kasolle” për të jetuar dhe pranon që e ka ndihmuar. Por ajo nuk i kishte thënë për gjyqin që kishte me Shehun dhe kjo gjë e ka acaruar Arqilenë, ndaj dhe janë zënë, i ka marrë çelësin e shtëpisë dhe nuk flasin prej 5 vitesh.

Valentina i thotë: “Çdo ditë po më vrasin gjykatat. 8 vjet, e kupton?”. I vëllai shprehet se kërkon vetëm paratë që ka dhënë për shtëpinë, jo ato që i ka përdorur për operacionet, duke thënë: “Dua lekët e shtëpisë ose i marr shtëpinë!”.

Ajo shton: “Nëqoftëse nuk më zgjidhet tani kjo çështje në Gjykatën e Sarandës, unë një rrugëzgjidhje kam, të vras veten! 8 vjet të dalësh nga spitali në orën 3, të marrësh autobusin e orës 7 që të vish të nesërmen që të bësh gjyq. Gjykata e Sarandës nuk do!”

Juristja Eni Çobani thotë se më 25.12.2010 komuna Lukovë e ka pajisur Valentina Stefanin me një leje ndërtimi, duke i dhënë të drejtën për të ndërtuar një objekt të përkohshëm, por në kundërshtim me këtë leje, ajo ka ndërtuar me tulla. Pasi Valentina nisi ndërtimin është shfaqurr Ylli Shehu, i cili ka pretenduar se është trashëgimtar i kësaj toke, duke mos e lejuar të vazhdonte punimet. Çobani shprehet se rezulton një çështje gjyqësore e hapur nga Ylli Shehu që më 20 Prill të vitit 2010, kur Valentina ende nuk e kishte marrë lejen. Më 30.06.2010, gjyqtarja Enkeleda Doda ka pezulluar këtë çështje, pasi paditësi pretendonte se ka patur një çështje tjetër paralel në këtë gjykatë.

“Si është e mundur që kjo zonjë ka qenë e paditur në procesin e datës 30.06.2010, pra 6 muaj përpara? Kësaj pyetjeje përgjigjen nuk mund t’ia japim ne, do ta japin ato organe që do të merren me gjykimin e kësaj çështje. Valentina që këtu kemi një parregullsi proceduriale sepse ju keni hyrë në këtë proces pa marrë lejen e ndërtimit. Si jeni futur këtu? Kjo ngelet për t’u studiuar!”, u shpreh juristja Eni Çobani.

E pyetur nga moderatori Ardit Gjebrea se përse ndërtoi me tulla, në kundërshtim me lejen e komunës, Valentina tha se e shtyn njerëzit, të cilët i thonin se të gjithë janë pa leje, ndërsa ajo që e ka dhe që e paguan tokën, do të ndërtojë më dërrasa.

Gjebrea iu përgjigj duke thënë: “Themi ky vend nuk bëhet, por nuk bëhet sepse jemi ne dhe nuk na ka faj vendi. Fajin e kemi vetëm ne! Gishtin ta kthejmë një herë nga vetja, pastaj nga shteti!”

Eni Çobani shprehet se Valentina ka gabuar, por gabimi më i madh ka ndodhur më 18.09.2007, kur tre gjyqtarë i kanë dhënë 6500 metra katrorë tokë në Borsh Ylli Shehut, duke saktësuar kufijtë e tij, pa asnjë palë kundërshtare, me mungesën e Zyrës së Administrimit të Mbrojtjes së Tokës Delvinë, Zyrës së Administrimit të Mbrojtjes së Tokës Sarandë, Drejtorisë së Shërbimit Pyjor Delvinë dhe Drejtorisë së Shërbimit Pyjor Sarandë, me një akt – ekspertimi të rremë, e cila është vërtetuar nga Prokuroria Sarandë që është e falsifikuar. Ajo shton se Ylli Shehu nuk është bërë ende pronar i tokës, pasi Agjencia e Kthimit të Pronave nuk e ka bërë të tillë. Por Gjykata e Rrethit Gjyqësor Sarandë ka pezulluar gjykimin, duke lënë disa persona pa ndërtuar, pasi pretendohet se ai është pronar.

Komuna Lukovë ka paraqitur pranë gjykatës disa vërtetime që toka, e pretenduar nga Ylli Shehu si pronë e trashëguar, janë pronë e shtetit. Një problem tjetër shfaqet ne dokumentin e lëshuar nga Gjykata Sarandë më 18.09.2007, pasi ky proces gjyqësor ka patur 3 gjyqtarë, por vetëm një prej tyre ka firmosur vendimin.

Juristja Çobani thotë që Valentina ka bërë kallëzim penal për ekspertizën e rreme dhe prokurori e ka pushuar çështjen, pasi kanë kaluar 8 vite dhe është parashkruar vepra penale, por ai ka “harruar” që ky vendim vazhdon të qëndrojë në dosjen e Ylli Shehut në Agjencinë e Kthimit të Pronave në Tiranë, i cili vijon të presë pronësinë e kësaj toke.

“Kodi, të cilit ti (prokurori) i drejtohesh për të gjykuar çështjet, të thotë që duhet të shkosh deri në asgjesimin e këtij dokumenti, që të mos përdoret më në asnjë proces gjyqësor dhe para asnjë institucioni që merr vendimmarrje administrative për pronën!

Në bazë të nenit 300 të Kodit Penal, nëse të gjithë ne jemi vënë në dijeni të një akti të kryer në kundërshtim me ligjin, kemi detyrimin ligjor të shkojmë dhe të bëjmë kallëzim penal. Nëse ju nuk e bëni, dënoheni më gjobë ose me burgim deri në 3 vjet. ”

Pas gjithë shpjegimit që u bë për këtë pronë, ku Valentinës i ka dhënë të drejtë komuna Lukovë të bëjë një objekt të përkohshëm, Arqilea vazhdon të kërkojë paratë që i ka dhënë për ta ndërtuar, përndryshe kërkon vetë pronën.

Publiku i emisionit “E Diela Shqiptare” , në këtë seancë ndërmjetësimi i ka dhënë të drejtë Valentinës, e cila nuk ka para për t’i shlyer borxhin vëllait dhe jo këtij të fundit që kërkon t’i marrë ndërtesën në këmbim.

Arqilea – Çelësin nuk e jap, harroje atë punë! Ajo duhet të më kthejë ç’më detyrohet, veç atyre që i kam dhënë për dy operacionet që ka bërë se nuk i dua. Të më kthejë lekët e shtëpisë, unë i kam marrë çelësin, do t’i marr shtëpinë!

E. Çobani – E ule pak detyrimin se unë e dija që doje dhe ato të operacioneve …

Arqilea – Të më bëjë një proces, të më firmosë me ty zonja Eni, që i detyrohem kaq lekë.

E. Çobani – Po ti nuk na ke thënë sa lekë të detyrohet …

Arqilea – Ta thotë ajo. E di ajo sa i kam dhënë. Unë nuk e publikoj se …

E. Çobani – Z. Arqile, ju drejtohem edhe një herë, si motër tani kundrejt një vëllai të kuptojë …

Arqilea – Nuk bën vaki që ai çelës të jepet. Më vjen keq, por nuk bën vaki.

E. Çobani – Pra është e vetmja gjë, të cilën ju keni besim se duke mbajtur çelësin …

Arqilea – Po.

E. Çobani – Po zonja mund të bëjë edhe një çelës tjetër se s’është problem kjo.

Arqilea – Po mirë, le ta bëjë. Do bëj dhe unë tjetër.

A. Gjebrea – Po ku do rrijë zonja, jashtë?

Arqilea – As që më intereson fare. Ashtu i solli punët ajo dhe unë do t’i jap zgjidhje vetë.

Valentina – Nuk i solla unë vëlla, më detyruan …

A. Gjebrea – Po ç’faj ka ajo?

Arqilea – M’i jepni ju Ardit!

A. Gjebrea – Po ta kisha motër do ta kisha ndihmuar.

Juristja Çobani i thotë Arqileas që në momentin që pasuria do të vendoset në emrin e Valentinës, do të mund të bëjnë një marrëveshje. Por ai thotë se pa u bërë marrëveshja nuk do t’ia japë çelësin e shtëpisë, duke e mbyllur kështu këtë seancë ndërmjetësimi në rubrikën “Shihemi në gjyq” të emisionit “E Diela Shqiptare”. /Tv Klan

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=9IefB4zTSUM]

Një histori e dhimbshme deri në palcë, dy motra që kërkojnë të vërtetën për vëllain e vrarë në shkurt të 1990, dhe fotografi makabre të vrasjes së tyre në kufi që botohen për herë të parë.

Eshtë historia e Ilirian Zarit, zemra e të cilit ka pushuar si sot 28 vite më parë, “I vrarë barbarisht nga ushtarët vigjilentë të sistemit komunist”, kujton motra e tij, Jeni Zari.

Jeni Zari pas 28 vjetësh ka zbuluar fotot në mal, me vëllain e shtrirë së bashku me dy persona të tjerë, ndërkohë që nga kqyrja e vendit të ngjarjes, janë hetuesit e komunizmit të asaj kohe, “me duar në xhepa” thotë Jeni, “gjatë përpilimit të dokumentacionit” që duhej dërguar Ministrisë së Mbrojtjes në Tiranë.

“Trupi i vëllait tim është lënë gjithë natën deri të nesërmen në vendin e ngjarjes derisa të vinin eksperët të shtjellonin këtë ndodhi në majë të malit. Pra vrasja është bërë në 12.00 të natës të datës 2 duke hyrë 3 shkurti I vitit 1990”, thotë Jeni Zari.

Motra, e cila sot pas 28 vitesh kërkon drejtësi, thotë se historia e Ilirian Zarit nuk është gjykuar dhe familjes nuk iu dha trupi I tij, “por u hodh në një gropë provizore mali”. “Pra, familjes nuk iu tha që e kemi vrarë” kujton e motra.

Jeni Zari kujton se në fillim të viteve ’90 familja e saj provoi shkopin e gomës. “Deri më sot, askush nuk e dinte këtë histori. Por u mbyll me dosjen e famshme TOP SEKRET ngaqë e kishin zhdukur tim vëlla pa lënë gjurmë. Im vëlla, ishte ndër të parët që mori guximin të çante kufirin, pra shkëndija e parë e demokracisë, që mësa duket e paska ndjerë që këtij sistemi duhet ti vinte fundi. Por fatkeqësisht, askund në media nuk njihet emri i tij si djalë guximtar e fisnik, një nga Martirët e parë të kryeqytetit”, thotë Jeni Zari.

Ajo tregon se vetë së bashku me motrën u larguan nga vendi. Por prindërit e tyre, nëna dhe babai, kanë “gjetur ngushëllim në ditaret e tyre, duke shkruar cdo ditë si e kanë përjetuar dhe sesi kanë rrjedhur ngjarjet”.

“Derisa kanë gjetur të birin dhe e ka zhvarrosur me duart e saja duke mos lënë pas edhe ndihmën dhe mbështetjen e ngushtë të familjes së saj dhe të babait”, kujton Jeni Zari.

“Nëna jonë me lot e me oiii, të qarat e saj nëpër mallet me dëborë ditë e netë, duke kërkuar të birin dhe rënkimet me ditë, muaj, e vite, e bënë gjys njeriu. Sigurimin e kemi pasur gjithë kohën në shtëpi, duke plackitur e kontrolluar garderobën e tim vëllai e tonën si vajza, deri tek djegia e të gjithë pikturave të tij, penelave e bojrave e korinizat, e deri tek librat që përfunduan para pallatit në zjarr të madh. Komshijtë pas perdeve shihnin me lot në sy, pa e ditur ende se cpo ndodhte me komshinjtë për të cilët kishin një respect të vecantë”, kujton e motra.

“Im atë, burrë zotëri që kish respekt një Tiranë e tërë, u thinj Brenda natës e nuk e njihnim të nesërmen nëse ishte ai apo dikush tjetër. Nuk e ngriti më kokën e të buzëqeshte derisa u nda nga kjo jetë. Nuk i hynte asgjë në sy, vec kujtonte djalin e mirë që kishte vetëm një ëndërr: të shikonte muzeumet e botës, e të takonte Da Vincin, Rembrantin, Gojen, Cezanne, Vermmer, Monet, Renoir…e lista vazhdon pa fund” thotë e motra, duke treguar se Ilirian Zari, ka qenë një nxënës i shkëlqyer.

“Ëndrra e një artisti, e një poligloti, e një nxënësi I cili që në shkollën fillore e deri më tej nuk njihte nota të tjera vetëm 10-ta me yll e fletë lavdërimi, djali që vetëm buzëqeshte e ndihmonte cdo të moshuar që shihte rrugës, cdo fëmijë të vogël të rreckosur që shikonte nëpër rrugët e Tiranës atje ku punonte në Kinostudion “Shqipëria e re”, që priste radhën ti hapej vendi I punës si piktor…kjo ëndërr nuk u realizua…Një ditë papritur e pa kujtuar, I riu inteligjent humbi durimin dhe mori mallet, atje ku ëndrra e tij u bashkua me qiellin e parajsën e përjetshme” shkruan Jera Zari.

Në dokumentet që ka gjetur e zbuluar, ka publikuar dhe një listë me shumë djem të tjerë të vrarë në kufi në vitin 1990.

“I bëj thirrje të gjithë familjeve e nënave të shumtë të viktimave, (lista e të vrarëve me dokument), ti kërkojmë qeverisë në fuqi, për të cilën kanë votuar, tu kthehet nderi dhe respekti që meritojnë Martirët e vrarë në kufi, si dhe të mbështetin këto familje që e vuajtën në kurriz këtë akt cjerrëzor që ju la ish-sistemi komunist. Ata nuk vranë vetëm një individ, por thyen zemra NENE e mijëra zemra të shoqërisë. Shpresoj të na dëgjohet thirrja, për të pasur muzeumin për këto viktima, shprehet motra e Ilirian Zarit, të vrarë në tentativën për të kaluar kufirin në vitin 1990.

Jera Zari thotë se ditarët e të ëmës do t’I botojë shumë shpejt, në mënyrë që këto ngjarje tragjike, të mos fshihen nga memorja e këtij kombi.

Një grua beson se puna e saj si prostitutë e ka bërë atë një nënë më të mirë.

Elle Stanger, 31 vjeçe, shpesh i referohet vetes si një “terapiste e brendshëm e palicencuar”.

Punëtorja e seksit dhe shkrimtarja rreth seksit nga Oregoni, SHBA, injoron çdo prindër gjykues në portat e shkollës dhe është jashtëzakonisht krenare për karrierën e saj.

Në fakt, ajo është e bindur se puna e saj e ka bërë atë një prind më të mirë për vajzën e saj pesëvjeçare.

“Ndjehem sikur fakti që jam punëtore seksi më bën një nënë më të mire…Sepse kam zhvilluar një ndjenjë më të madhe të ndjeshmërisë. Kjo do të thotë se jam përgjegjëse për të bërë një qenie njerëzore që është më e mirë për botën.

Ajo do të jetë shumë më e sigurtë për botën rreth saj. Unë i thoja vajzës time që kur ajo ishte 3 vjeçe, që mami kërcen, bisedon me njerëzit dhe tregon shaka për para.

Mendoj se njerëzit nuk kanë besim se unë mund të rris një fëmijë në një mjedis edukues, të sigurt dhe të strukturuar, sepse ata po projektojnë frikën e tyre për mua.

Kur jam nënë, jam nënë, kur jam në botën e të rriturve që punoj, këto dy gjëra nuk mbivendosen”, tha ajo.

Elle aktualisht punon në Lucky Devil Lounge, në Portland.

Ajo thotë se me punën që bën i njeh aq mirë meshkujt dhe këta të fundit gjejnë qetësi dhe shërim shpirtëror tek ajo, teksa i bësojne edhe sekretet më të fshehta të shpirtit.

Më herët, Elle donte të bëhej një oficere policie dhe të përfundonte një diplomë në kriminologji, por ajo “ndërpreu besimin në sistemin e drejtësisë penale kur mësoi më shumë për botën”.

Ajo u fut në industrinë e seksit sepse “ajo ndjeu se kjo ishte një metodë më e dhembshur për të bashkëvepruar me botën rreth saj”.

Elle është një shkrimtare dhe ka faqen e saj të internetit, Stripper Writer.

Në Gjykatën e Krimeve të Rënda në Bruksel ka nisur të mërkurën prezantimi i akuzave në lidhje me vrasjen e studentit shqiptar 22 vjeçar, Xhuliano Brahimllari, ngjarje e ndodhur verën e vitit 2015.

Nën akuzë janë dy persona, miq të shqiptarit, përkatësisht Vincent Debruycker dhe Denis Nikolovska, të cilët akuzohen për vrasje me paramendim dhe të qëllimshme.

“Vincent De Bruycker shkoi vetëm më 4 qershor 2015 tek Brico Basilix. Ai ka blerë pajisje në vlerën e rreth 80 eurove, duke përfshirë një sharrë hekuri, kasetë, një maskë pluhuri, syze mbrojtëse dhe sende të tjera“, thuhet në dosjen hetimore.

“Ne gjithashtu kemi gjetur në portofolin e tij gjatë arrestimit më 25 qershor, 2015, një listë të shkruar me dorë të emrave të”zbardhur”,” dritare “,” kanavacë “,” kasetë “,” thes “dhe”fitil “. Gjithashtu u vu re se kur Vincent De Bruycker ndodhej në Brico, telefoni i tij celular ishte në kontakt të përhershëm me Denis Nikolovska. Kishte rreth 20 shkëmbime SMS mes tyre“, thanë hetuesit.

Debruycker dhe Nikolovska duhet të përgjigjen për vrasjen e Brahimllarit,, i cili ishte student i drejtësisë në universitet dhe ka jetuar në Forest.

Në fillim të qershorit të vitit 2015, zhdukja e Xhulianos ishte raportuar nga të afërmit dhe më pas, policia federale shpërndau njoftimin për gjetjen e tij.

Më 9 qershor 2015, trungu i zbërthyer i një trupi njerëzor u zbulua nga punëtorët komunalë në kufirin midis Jette dhe Wemmel. Shpejt, policia kuptoi se ishte Xhuliano, bazuar në një tatuazh. Pjesë të tjera të trupit të viktimës u gjetën më vonë në vende të tjera.

Hetimi u përshkallëzua tek Vincent De Bruycker dhe Denis Nikolovska, miq të viktimës, bazuar në përgjimet telefonike. Ata u arrestuan në qershor dhe korrik 2015. Sipas hetimeve, të dy burrat kishin planifikuar disa ditë më parë për të vrarë Xhuliano Brahimllari dhe më pas për ta prerë atë, për shkak se kishin blerë pajisje të ndryshme, si hanxhar, etj, të cilat u gjetën në banesën ku ndodhi krimi.

Sipas të pandehurit, Xhuliano Brahimllari u vra me hanxharë, ndërsa ishte ulur në shtrat në apartamentin me qira nga Vincent de Bruycker, në Koekelberg. Të dy të akuzuarit dhe viktima kishin një plantacion kanabisi atje.

Ata kishin shitur substancën e kultivuar në mënyrë të paligjshme duke marrë përfitime të mëdha, të cilat u ndanë më pas midis tyre.

Por, Vincent Debruycker dhe Denis Nikolovska akuzojnë njëra-tjetrën si autor që i shkaktuan vdekjen  22 vjeçarit natën midis 06-07 qershorit 2015.

Megjithatë, ata kanë pranuar se kanë copëtuar trupin dhe e kanë shpërndarë më pas në vende të ndryshme si në Bruksel dhe Flemisht Brabant.