Qendra Psiko-sociale Vatra hapi në Vlorë të parën klinikë ligjore në mbështetje të viktimave të dhunës.
Bashkimi Europian po financon një seri projektesh të tilla, të cilat po zbatohen nga organizata Save the Children në bashkëpunim me Qendra Shqiptare e Praktikave Ligjore te Integruara.
Klinika është pjesë e projektit të Qendrës “Vatra” për mbështetjen e viktimave të gjithë llojeve të dhunës para organeve të drejtësisë dhe shërbime ligjore për to.
“Dhuna ndaj grave dhe vajzave po bëhet një problem shqetësues për gjithë vendin, një plagë për shoqërinë dhe Vlora është një nga zonat më të vështira, dhe nga viti në vit janë shtuar rastet e vajzave dhe grave që dhunohen në familje” – tha Brikena Puka, drejtuesja e qendrës psikosociale Vatra.
Numri gjithnjë në rritje i rasteve të cilat Vatra mbështet tregon praninë dhe rritjen e dukurisë dhe ndërgjegjësimin e viktimave për ta denoncuar atë.
Gjate 3 viteve te fundit Vatra ndihmoi me shërbime sociale e ligjore 95 raste të reja dhe 39 fëmijë në vitin 2015, 125 raste dhe 43 fëmijë në vitin 2016 dhe vitin e fundit 2017 gati dy herë më shumë se vitet e tjera, 212 raste të reja dhe 85 fëmijë.
Rritja e numrit të denoncimeve dhe viktimave bëri të domosdoshme shtimin e psikologëve dhe juristëve për ndihmë ligjore e psikologjike, si dhe hapjen e klinikës ligjore pranë institucioneve të ligjit, aty ku denoncueset kërkojnë drejtësi.
Qendra Vatra po ndihmon fëmijët me shërbim psikologjik në Gjykatë, kryesisht me çështje të kujdestarisë, në bashkëpunim të ngushtë me Qendrën për Zhvillim dhe Promovim Social në Vlorë, e specializuar për shërbime sociale për femijet.
Pjesë e projektit është edhe informimi i të rinjve në shkolla dhe i banorëve në 13 njësi administrative të qarkut Vlorë mbi ligjet që mbrojnë viktimat e dhunës, mbrojtjes së fëmijëve. Studentë të Fakultetit të Drejtësisë në Universitetin Ismail Qemali të Vlorës po bashkëpunojnë me Qendrën Vatra dhe me Klinikën e saj ligjore.
Në bashkëpunim me Qarkun, bashkinë dhe institucione të Vlorës dhe me rrethet e tjera nga vijnë viktimat, Qendra Vatra po i mbështet ato në rrugën e vështirë të riintegrimit në jetën sociale./zerieamerikes.com
Lozana shumë shpejt do të ketë shtatoren e Shën Nënë Terezës, shenjtores katolike me kombësi shqiptare. Meritat për vendosjen e shtatores i ka një këshill iniciues i përbërë nga: Gjergj Prenkoçaj, prof. Ibrahim Syla, prof. Sabri Alidema, veprimtari Cen Kabashi, veprimtarja Fatime Kalimashi, Abée Christophe Godel – Mme Suzanne Duc.
Siç bën të ditur Gjergj Prenkoçaj në një bisedë për albinfo.ch, të shtunën, më 28.04.2018 në ora 16:30 nē qytetin e Lozanës, në adresën: Rte de Pavement 97, Eglise St Amedée, do të bëhet zbulimi, gjegjësisht inaugurimi i Shtatores së Shë Nënë Terezes. Ai me këtë rast falënderon të gjithë bashkatdhetarët por siç e thotë: “në veçanti më ka bërë përshtypje gatishmëria e vëllezërve e motrave shqiptare të besimit Islam, të cilët u treguan të përgjegjshëm, dhe të përkushtuar, të na ndihmojnë nē menyra të ndryshme, që të jenë pjesëmarrës nē këtë projekt madhështor për kombin e shqiptar”.
Skulpturën e shtatores së Nënë Terezës e ka realizuar artisti i njohur nga Prishtina, Agron Bytyçi, dhe ajo tashmë është vendosur në vendin ku do të inaugurohet, thotë Prenkoçaj për albinfo.ch.
Më tutje ai na njofton se për ketë inaugurim vjen enkas, Monsinjor Don Lush Gjergji prej Kosovēs. Po ashtu do të jetë i pranishëm kori i Kishës Katolike Shqiptare, misioni në Arau tē Zvicrës i drejtuar nga z. Don Prenkola. Ndërsa një nderim të veçantë manifestimit do t`ia bëjë prania e pasardhësit të Kryeheroit tonë, z. Loris Kastrioti Skënderbeu nga Italia, thekson ai.
Ardhjen e kanë konfirmuar edhe Ambasadori i Shqipërisë dhe Ambasadorja e Kosovës si dhe kryeimami nē Bernë të Zvicrës z. Mustafë Memeti.
Prenkoçaj tregon më tutje se është ftuar edhe At Nikolle Marku, nga Kisha Ortodokse Shqiptare, por për shkak të gjendjes shëndetësore, ai nuk do të ketë mundësi të vijë..
Në kuadrin e aktiviteteve të inaugurimit, do të jepet edhe një shfaqje teatrale, kushtuar jetës dhe veprimtarisë Humanitare të Shën Nënüe Terezës, përgatitur nga regjisori Valton Jakupi, drejtor i “International Film Europe”.
Po ashtu të pranishëm do të jenë, Shkolla Shqipe e Mësimit Plotsues në Lozanë (LAPSH “Naim Frashëri”)” si dhe shoqatat kulturore artistike “Teuta” dhe “Ilirët” të Lozanës.
Manifestimin do ta nderojnë me praninë e tyre edhe personalitete të politikës së qytetit të Lozanës e kantonit të Vaudit./albinfo.com
Sot në emisionin “Stop” u trajtua një temë mjaft delikate, largimi i fëmijës nga nëna e tij në mënyrë të padrejtë. Lisiana Hoxha përpos faktit që kaloi një martesë të dështuar, endet prej vitesh për të fituar kujdestarinë e të bijës, Theodhorës.
“Unë kam pasur vajzën të martuar me Renato Xhogun. Nga martesa e tyre lindën një fëmijë, Theodhora Xhogun. Gjatë martesës së tyre patën shumë kontradikta me njëri – tjetrin, ishin shumë të dhunshëm si vetë personi, edhe prindërit e tij, sidomos e ëma dhe e motra. Vajza nuk i duroi dot dhe një ditë mori fëmijën dhe erdhi në Shqipëri. Vjen i ati dhe e merr vajzën me dhunë. Nuk kishte orë që të mos merrnim kërcënime dhe vajzës i thoshte që do ta fuste në qese të zezë dhe do ma sillte në Shqipëri. Për këtë ka tabulate telefonike, janë të gjitha të vendosura dhe të shkruara. Ia la kujdestarinë e tij. Martesa e tyre zgjati deri në vitin 2008”, u shpreh i ati i Lisianës, Naim Hoxha.
Më datë 8 Maj të vitit 2008, Gjykata e Rrethit Gjyqësor Vlorë pranoi kërkesë-padinë e Lisiana Xhogut dhe zgjidhi martesën me të paditurin Renato Xhogu, duke ia lënë kujdestarinë e vajzës këtij të fundit dhe duke i lënë të drejtën paditëses ta takojë dy herë në muaj.
Por ky vendim nuk e respektua, pasi Lisiana Xhogu nuk e ka parë më vajzën e saj, Theodhorën. Naim Hoxha tregoi se më 13 Prill 2017, ish-bashkëshorti i të bijës ndërroi jetë në Greqi, si pasojë e një aksidenti. Familja e tij u rikthye në Shqipëri dhe fillimisht i premtoi familjes Hoxha se do të mund ta takonin vajzën e vogël, por rezultoi krejt e kundërta.
Ndaj dhe Lisiana iu drejtua sërish Gjykatës së Rrethit Gjyqësor Vlorë me një kërkesë-padi për ndryshimin e përgjegjësisë prindërore të Theodhora Xhogut, por gjyqtarja Mirela Mishgjoni e rrëzoi kërkesën e saj, duke ia lënë kujdestarinë gjyshërve nga ana e të atit.
Motra e Lisianës, Eriselda Hoxha tregoi se mbesa e saj ka kaluar kufirin e Shqipërisë me vendim të prokurorit Aurel Zarka, pa qenë në dijeni e ëma. Gjatë një takimi me këtë prokuror, Lisiana ka mundur ta regjistrojë duke i thënë se është ai që vendos se çfarë ndodh me denoncimin e saj.
Lisiana – Si jeni? Mirë?
Prokurori Aurel Zarka Mirë!
Lisiana – Mund të hyj brenda?
Prokurori Aurel Zarka – Çfarë ke?
Lisiana – Dua të bëj një pyetje!
Prokurori Aurel Zarka – Po!
Lisiana – Kam pasur një denoncim që kam bërë dhe doja të dija, çfarë është bërë me këtë denoncim?
Prokurori Aurel Zarka – Është mosfilluar.
Lisiana – Pse është mosfilluar?
Prokurori Aurel Zarka – Se ashtu e kam vendosur unë
Lisiana – Si mund të vendosni juve ashtu?
Prokurori Aurel Zarka – Unë jam ai që vendos!
Lisiana – Po kush është arsyeja, që keni vendosur ashtu?
Prokurori Aurel Zarka – Po i kam shkruajtur aty. Ke të drejtën e ankimimit në gjykatë!
Naimi tha se disponon gjithashtu një regjistrim të bisedës së të bijës me ish-kunatën e saj, Entela Mehmetit, e cila është shprehur se ajo dhe prindërit e saj janë kompetentë për vajzën dhe Lisianës do t’i duhej ta harronte kujdestarinë.
Lisiana – Dua vajzën!
Ish-kunata – Ok, lëre kujdestarinë mënjanë!
Lisiana – Si ta lë kujdestarinë?
Ish-kunata – Lëre! Kaq kohë vajza me kë ka jetuar? Kush e ka pasur atë kujdestari? Atë kujdestari e ka pasur Spirua (Renato, ish-bashkëshorti)
Lisiana – E kishte Spirua…
Lisiana – Entela, unë nuk shoh…
Ish-kunata – Ne tek ajo çupë i kemi sytë! Vajzën e kemi ne. Jemi ne kopetentë, Ana. Unë, mami, babi. Asnjë tjetër! Po më dëgjon, çfarë them?
Lisiana – Po, të dëgjoj!
Ish-kunata – Unë, mami dhe babi. S’ka asnjë tjetër në mes! Çdo gjë e kam në dorë! E kemi në dorë, Ana! Do t’i japësh drejtim… do të vazhdosh me gjyqet? Jepi! Do dalësh e humbur! Do dalësh e humbur!
Por sipas nenit 225 të Kodit të Familjes, nëse një nga prindërit ka vdekur, përgjegjësia prindërore ushtrohet automatikisht nga prindi tjetër.
Ndërsa gjykata e ka vlerësuar këtë një natyrë tjetër konflikti dhe kërkesën të pabazuar në ligj dhe prova e si rrjedhojë e ka rrëzuar.
Moderatorët e emisionit “Stop” thanë se gjyqtarja ka bërë parashtrimin e ligjit e më pas e ka rrëzuar kërkesën, çka rezulton e pakuptimtë.
“Kjo është e tmerrshme! Është një paçavure!”, u shpreh Saimir Kodra.
Lisiana rrëfeu historinë e saj të trishtë të martesës së dështuar dhe kërkesës së pashpresë për të qenë pranë vajzës së saj tanimë 12-vjeçare.
“Vajza nuk e dinte që ekzistonte mamaja e saj dhe sot e kësaj dite ajo i flet gjyshes ‘ma’. Pas 12 vitesh m’u dha mundësia ta takoj vajzën time vetëm në Gjykatën e Greqisë”.
Ajo tha se ka kryer tre denoncime për kujdestarinë e të bijës, por nuk ka mundur dot të gjejë zgjidhje.
“Nuk kërkoj asgjë më shumë, kërkoj vetëm fëmijën tim! I drejtohem shtetit shqiptar: Jam nënë! Vjehrri im është marrë me drogë dhe ka bërë 5 vjet burg në Shqipëri. Burri im punonte me punë të pista, me prostituta në rrugë. Si mund të jetoj vajza ime me ata njerëz?”, u shpreh Lisiana Hoxha
Dy kompani të huaja ofrohen për ta vënë në punë TEC-n e Vlorës, i cili megjithëse u ndërtua në 2012, nuk ka punuar asnjë ditë, për shkak të mosfunksionimit të një pajisjeje.
Zëvendësministri i Energjetikës Enis Aliko tha për TemA TV se po bëhet studimi i fizibilitetit dhe shumë shpejt do të shpallet oferta.
Ndërkaq, TEC-i është objekt i gjyqeve shumëvjeçare të KESH-it me palën italiane për dorëzimin e parave të lëna garanci.TEMA
Ne i shikojnë në Kuvend, ose në Komisionet Parlamentare, ku shpehs herë përballën ashpër me njëri tjetrin si kundërshtarë politikë.
Por disa herë, politikanët tanë kanë njohje shumë të vjetër me njëri tjetrin. Madje në kohën kur nuk ia kishin idenë politikës, por kaluan vitët më të bukura të jetës sëbashku.
E kemi fjalën për periudhën e Gjimnazit. Besojeni ose jo, Saimir Tahiri, Jorida Tabaku dhe Ogerta Manastirliu kanë qënë shokë në një klanë në gjimnaz.
Në maturën e vitit 1998, në gjimnazin “Sami Frashëri” në Tiranë studionte Saimir Tahiri, Ogerta Manastirliu dhe Jorida Tabaku.
Kujt ja merrte mendja që nga ajo klasë do të dilnin 3 politikanë shumë të njohur shqiptar.
Kapja e ”peshqëve të mëdhenj”, është kthyer edhe në temë batutash mes shqiptarëve.
Edhe pse kapja e tyre nuk po duket, ambasadori italian në Tiranë, Alberto Cutillo, i pyetur nga gazetarët mbi deklaratat e Donald Lu-së për arrestimet VIP, është shprehur se peshq të vegjël apo të mëdhenj duhet të japin llogari para ligjit.
”Të gjithë shqiptarët shpresojnë që qetësia shqiptare të funksionojë. Ata që kryejnë krime të mëdha të gjykohen dhe kur janë fajtorë të dënohen. Peshq të vegjël apo të mëdhenj, ata që e thyejnë ligjin duhet të përballen”.
Kryemenaxheri i kompanisë me emrin tregtar “Gulf”, që mendohet se është “truri” i një skeme mashtruese, viktimë e së cilës kanë rënë mijëra qytetarë, disa firma të fuqishme, por edhe shteti shqiptar, duhet të jetë pjesë e një grupi biznesi, që ka hyrë në sektorin e hidrokarbureve me qëllim për të fituar në mënyrë joligjore. Në këtë grup përfshihet edhe pronari i “Tajvanit”, Besnik Sulaj, si dhe biznesmenë të tjerë, të cilët edhe më parë kanë patur probleme me respektimin e rregullave të tregut.
Emri i krijuesit të skemës së tallonave me çmim të lirë është Albano Aliko. Ky nuk është as administrator dhe as pronar i kompanisë Gulf Oil Albania, por duket se pronarët dhe drejtuesit e vërtetë të saj, që janë nga ish-republika sovjetike e Gjeorgjisë, apo edhe nga vende të cilësuara si “parajsa fiskale”, ja kanë besuar atij menaxhimin në një vend të panjohur për ta. Albano Aliko aktualisht është në kërkim nga organet e zbatimit të ligjit në Shqipëri, në të njejtën kohë me administratorin gjeorgjian të “Gulfit”.
Kompanitë
Aliko ka filluar prej vitesh aktivitetin e tij në biznesin privat. Emri i tij figuron në të paktën shtatë kompani të regjistruara në Qendrën Kombëtare të Biznesit. Interesante është të theksohet se në njerën prej tyre ai është bashkëpronar me shtetin. Fjala është për kompaninë KAP, e cila figuron të jetë aktive, ndonëse me balance negative vit pas viti, ku Albano Aliko është aksioner me paketën kontrolluese prej 82.5 për qind të aksioneve, ndërkohë që ministria e Ekonomisë – si përaqësuese e shtetit shqiptar – zotëron pjesën e mbetur prej 17.5 për qind të aksioneve.
Aliko rezulton të jetë administrator i këtij subjekti, që si objekt të veprimtarisë së tij ka fushën e peshkimit dhe të akuakulturës. KAP është krijuar në vitin 1999, ndërkohë që hyrja e Alikos si aksioner është realzuar në vitin 2007, në kohën e qeverisë Berisha.
Që në vitet 2012-2013 përmbaruesit privatë kanë goditur aksionet e Albano Alikos, duke e cilësuar atë si debitor për detyrime të tjera dhe duke ndaluar tjetërsimin e aksineve dhe aseteve të tjera të tij në kompani.
Në një kompani tjetër, ai figuron zotërues i 100% të aksioneve. Kompania quhet Europark, është krijuar në vitin 2009, por aktiviteti i saj është pezulluar një vit më pas. Objekti i kësaj kompanie ka qenë organizimi i parkingjeve.
Në katër kompani, Albano Aliko rezulton bashkaksioner me një nga bashkëpunëtorët e tij më të ngushtë: Apostol Goçi. Konkretisht, është fjala për kompanitë e sektorit të ndërtimit B 3 A dhe A 3. Në të dytën, Aliko dhe Goçi kanë zotëruar nga 33.33 për qind të aksioneve. Ajo është pezulluar në vitin 2009, ndërkohë që përmbaruesit sërisht kanë goditur me bllokime të aseteve të tyre.
Apostol Goçi ka dalë këto ditë në skenë edhe si bashkëpronar i “Gulfit”, me një kuotë prej 12.5 për qind të aksioneve, në përpjekje për të qetësuar konsumatorët, të cilët nuk arrijnë dot të shkëmbejnë tallonat e parapaguar me karburant.
Ky i fundit del në skenë sërish me Alikon në kompaninë “Viloil”, ku zotërojnë secili nga 50 për qind të kuotave dhe ku Albano Aliko është administrator. Përmbarimi ka goditur aksionet e tyre në vitet 2012, 2013 dhe së fundmi më 2017 për detyrime të pashlyera.
“Beso i Tajvanit”
Por Albano Aliko rezulton bashkëpronar edhe tek firma “Tajvani”. Kjo është kompania e mirënjohur në qendër të kryeqytetit, ku është strehuar kazinoja e Tiranës, si dhe një numër lokalesh e restorantesh më shumë xhiro. Në rast se Aliko, por edhe Apostol Goçi zotërojnë në këtë aktivitet nga 5 për qind të aksioneve secili, Besnik Sulaj 0 pronari i vërtetë i tij – zotëron 80 për qind. Në vitin 2003 aksioner i vetëm ka qenë Sulaj, por në vitin 2009 grupi i tyre u pasurua edhe me Albano Alikon, Apostol Goçin, etj. Në drejtim të kësaj kompani ka sërish goditje nga përmbaruesitqë nga viti 2011, por edhe më pas
Por Beson, Goçin dhe Alikon i gjejmë në bashkëpronësi9 edhe në një tjetër kompani, të cituar më sipër: B 3 A, ku ka një ndarje interesante të “tortës”: Besnik Sulaj 20%, Albano Aliko 20%, Apostol Goçi 20%, 20% i ka vetë shoqëria “Tajvani” dhe një 20% të mbetur e zotëron Avni Braçaj, një njeri i afërm i “Besos së Tajvanit”. Kompania figuron e çregjistruar si aktivitet në QKB.
Nafta e ARMO-s
Tashmë është bërë e njohur se “Gulf” ka shitur në treg produktet e hidrokarbuara të prodhuara nga rafineria e naftës në pronësi të ARMO-s, me qendër në Ballsh. Në një moment të caktuar furnizimet nga kjo kompani u ndërprenë dhe, me sa duket, më pas është proceduar me rezervat e mbetura, deri në momentin kur pronarët e makinave u ndeshën me të papriturën e hidhur: tallonat e blera me parapagim nuk konvertoheshin në karburant. Ato ishin kthyer në letra të thjeshta pa vlerë.
Por, pas krijimit të një morie pa fund detyrimesh nga ana e ARMO-s, që në kohën kur pronar ishte Rezart Taçi e më pas, rafineria iu besua subjektit IRTC, ku si administrator ishte vëllai i Besos: Mitat Sulaj. Ndonëse edhe kjo e fundit iku me detyrime të tjera nga pas, duke filluar nga paga të papaguara që krijuan një kaos tek mijëra punonjës të rafinerisë, kompanitë që erdhën me të njejtën detyrë: Allum dhe Byllis Energy, sipas dëshmive të punonjësve të Ballshit, duket se kanë të njejtët drejtues si kohët e fundit. Pra, të paktën për punonjësit e Ballshit, ata që kanë marrë në shfrytëzim naftën e Ballshit janë njerëzit e grupit të “Tajvanit”.
Thjesht, me ndryshimin e emrave të kompanive kontraktore, është tentuar të shmangen detyrimet e krijuara tek të punësuarit, si dhe tek Tatimet apo Bashkitë, ndërkohë që zinxhiri i kalimit të përgjegjësive ka vijuar në hundë të shtetit.
Me sa duket, grupi i Tajvanit ka dështuar edhe me shitjen e naftës së Ballshit nëpërmjet Gulfit, me të cilin e lidhnin interesa të shumta biznesi të pronarëve e menaxherëve nëpër kompani të ndryshme, në naftë, ndërtim, kazino, etj. Dhe sërish këtë herë po përpiqet t’ua kalojë këto situata konsumatorëve.
Shteti
Ajo që e bën më problematike gjithë këtë çështje është roli i shtetit shqiptar. Në radhë të parë, shteti nuk ka patur asnjë informacion nga organet e tij të shumta e të specializuara për përgatitjen e një skeme mashtruese të radhës. Së dyti, ky shtet madje është edhe bashkëaksioner në biznese të rëndësishme me disa nga protagonistët e kësaj situate. Dhe së treti, askush nuk prononcohet se çfarë do të ndodhë me të mashtruarit.
Shadije Bakalli, 70 vjeçe, e sëmurë dhe e vetme jeton në këtë shtëpi të mbërthyer nga lagështira dhe myku.
Djali i saj i vetëm jeton larg dhe nënë Shadija na tregon se ata nuk i ruajnë marrëdhëniet me njëri-tjetrin prej vitesh tashmë.
Duke pirë kafenë e mëngjesit e vetme, nënë Shadija na tregon se si vështirësia në të ecur e ka detyruar atë të mos dalë nga dera prej 4 vjetësh.
Nipërit, motrat dhe të afërmit janë ata që përpiqen t’ia lehtësojnë ditët nënë Shadijes.
Sot Shadije Bakalli bën apel për ndihmë pasi tavani i saj është në gjendje shumë të keqe duke rrezikuar që i gjithë shiu ti hyjë brenda në shtëpi.
Gjendja e vështirë e ka bërë Nënë Shadijen që ta shohë të ardhmen me sy pesimist e madje duke pasur frikë se mos një ditë mund të vdesë e vetme.
27 vitet e punës në Kombinatin e Autotraktorëve nuk i kanë mjaftuar Shadije Bakallit as për të mbuluar shpenzimet mujore.
Sot ajo ankohet se edhe pse e vetme faturat që i vijnë janë tepër të larta e të papërballueshme.
Edhe pse nënë Shadija e ndien mungesën e djalit të saj më shumë se çdo gjë tjetër, sërish nuk i ka kërkuar atij ndihmë në këto ditë tepër të vështira për të.
Megjithëse nuk flet prej vitesh me djalin e saj, Shadije Bakalli sërish do të përcjellë mesazhin për vlerën që ka nëna në këtë realitet ku jetojmë./Reportv
