Viti i ri Akademik 2020-2021 për Universitetet Publike dhe Private fillon më 2 nëntor.
Ky është vendimi i marrë nga Ministria e Arsimit, Rinisë dhe Sporteve.
Vendimi vjen një ditë pas takimit të ministres Evis Kushi, me rektorët e universiteteve Publikë në vend.
Për shkak të pandemisë, janë marrë edhe masat që duhen respektuar nga studentët pas kthimit në auditore.
Pandemia bëri që viti akademik që lamë pas të shtynte provimet, çka detyroi Ministrinë e Arsimit, për të vendosur një datë të pazakontë, për rifillimin e vit të ri akademik.
Në vitet të tjera të zakonshme, fillimi i muajit tetor ishte përcaktuar edhe si koha e përshtatshme për fillimin e vitit të ri Akademik.
Në ambientet e Muzeut Kombëtar të Pavarësisë në Vlorë u përurua busti i Isa Boletinit, i punuar nga skulptori nga Mitrovica Sabri Behramaj. Ky bust iu dhurua muzeut nga skulptori Behramaj duke pasuruar fondin muzeor. Në përurimin e busitit, që u zhvillua në kuadër të aktiviteteve për Ditët Europiane të Trashëgimisë dhe Ditës Kombëtare të Trashëgimisë Kulturore, ishin të pranishëm kryetari i bashkisë së Vlorës, Dritan Leli, prefekti i qarkut Vlorë, Flamur Mamaj, deputeti i Partisë Socialiste, Fate Velaj, skulptori, qytetarë etj. Deputeti Velaj tha në fjalën e tij se “kur Beb Dobi, drejtori i muzeut me lajmëroi se një artist nga Kosova po krijonte një bust të Isa Boletinit, mendova se do ishte Luan Mulliqi apo Adem Rusinovci, dy pesha të rënda të skulpturës kosovare. Rezultati ishte se asnjëri prej tyre nuk ishte por Sabri Berhamaj që kishte studiuar në akademinë e artve pikërisht tek miku im Adem Rusinovci. Vazhdova më tutje kërkimin mbi autorin dhe mësova se e kishte nisur mirë rrugën e suksesit duke u paraqitur në disa ekspozita brenda dhe jashtë Kosovës”. “Ajo që mua sot më gëzon, është fakti se më në fund, pritja mbaroi. Ka kaq vite që këtyre dhjetë burrave në bronx këtu në oborrin e muzeut (dhjetë firmëtarë të pavarësisë si dhe ministra të qeverisë së parë të Ismail Qemalit) ju ngelën sytë nga dera dhe të merakosur, pyesin përse po vonohet Isa. Por sot, tek e panë të hynte, u qetësuan kur ai, pasi u përqafua me ta, ju shpjegoi vonesën, sesi i ishte dedikuar pavarësisë së Kosovës. Unë dua ta falënderoj autorin që e mundësoi këtë bashkim të bronxtë të 1912’s dhe veçanërisht, drejtorin që muzeun e ka kthyer në një vatër të ngrohtë të shqiptarizmit”, – theksoi Velaj. Ky aktivitet u organizua nga Muzeu Kombëtar i Pavarësisë në bashkëpunim me Drejtorinë Rajonale të Trashëgimisë Kulturore – Vlorë. Muzeu i Pavarësisë u përurua në 28 nëntor të vitit 1962 me rastin e 50-vjetorit të shpalljes së pavarësisë kombëtare. Ndërtesa gjatë vitit 1913 ishte vend pune për qeverinë shqiptare, për rreth 6 muaj. Më 28 nëntor 1913 këtu u festua përvjetori i parë i pavarësisë. Nga viti 1936 deri në fillimet e Luftës se Dytë Botërore ka shërbyer si muze historik kombëtar.
Muzeu është i pajisur me dokumente, fotografi e objekte origjinale, që pasqyrojnë përpjekjet e luftërat e popullit shqiptar për çlirim kombëtar. Në të të jepet mundësia të shohësh kabinetin e punës si dhe sallën e mbledhjeve të qeverisë provizore të Ismail Qemalit, flamujt origjinalë të çetave kryengritëse dhe mjaft relike të kohës.
Ky muze iu nënshtrua rikonstruksionit falë projektit për restaurimin e qendrës historike të qytetit bregdetar, investim i qeverisë shqiptare./atsh
Ana Veizi ishte vetëm 11-vjeçe, kur i ati i saj, Ziber Veizi, u v ra më 21 janar 2011, në një protestë të opozitës së asaj kohe para kryeministrisë, bashkë me tre të tjerë.
Lotët e Anës në atë kohë bënë xhiron e botës.
Ajo është rritur dhe është sot një studente e shkëlqyer e Fakultetit Juridik, ku po studion me ëndrrën për t’u bërë një juriste e zonja dhe kur të bëhet ajo u shpreh më herët se kërkon t’i rikthejë besimin e munguar sistemit të drejtësisë në Shqipërisë.
Bashkë me të vëllain, Ana është pritur sot bashkë me vëllain e saj në bashkinë e Tiranës, nga kryetari i saj, Erion Veliaj.
Arsyeja e pritjes, sipas nënkryetares së bashkisë, Anisa Ruseti, ishte se BashkiaTiranë, i ka ndihmuar ata me bursat e studimit, para vitit të ri akademik.
“Me dy të rinj plot kurajo që humbja e babait nuk i përuli. Ana dhe Klajdi Veizi – studente të shkëlqyer dhe qytetarë të devotshëm të Tiranës tonë tani”, – tha Anisa Ruseti.
Ministria e re e Arsimit, Evis Kushi, e cila sot nis javën e parë të punës si pjesë e qeverisë, para se të shkonte në zyrë ka shoqëruar të bijën për në shkollë.
Ajo ka ndarë një fotografi, duke shkruar se para nisjes së një jave intensive me angazhimet dhe sfidat e reja, e kishte të pamundur të mos bënte një copëz rrugë deri tek shkolla e saj me një shoqe shumë të mirë të sajën, vajzën e madhe Ana.
“Bisedova sërish me të mbi rëndësinë e mbajtjes së maskës, ruajtjen e distancës me shoqet dhe shokët e klasës dhe zbatimin e çdo rregulli që ruan shëndetin e saj, nxënësve, mësuesve e gjithë të tjerëve.
Koha që po kalojmë është e pazakontë në çdo aspekt, e në këtë kuadër, nevojitet kujdes shumë më i madh dhe respektim i çdo mase që frenon përhapjen e koronavirusit. Vetëm në këtë formë do të arrijmë të gjithë së bashku ta kalojmë këtë sfidë aspak të lehtë për çdo njeri. Javë të mbarë të gjithëve!”, shkruan Kushi. /noa.al
Tr ansgjinori Luana ka treguar se për shkak të paragjykimeve dhe talljeve nga të tjerët është detyruar që të largohet nga qyteti i tij i Durrësit, për në Elbasan.
Ai ka kërkuar ndihmën e psikologes të shkollës kur shkoi në vitin e parë gjimnaz në Durrës, por psikologia i ka treguar historinë e tij edhe kolegëve të saj.
I ftuar në emisionin Historia ime në Tv Klan, përballë Mirela Milorit, Luana tha se nga ky moment mësuesit filluan ta pëqeshnin e ta shihnin me sy të keq.
Madje Luana filloi të binte nga mësimet, për këtë arsye vendosi që të shkonte në Elbasan, ku gjeti shumë paqe dhe rehati si në shkollë ashtu edhe në shoqëri. Flet gjithashtu nëse emri ka lidhje me Luana Vjollcën si dhe faktin se e ka pritur familja vendimin e tij.
Pse u largove nga Durrësi për në Elbasan?
U regjistrova në shkollë në vitin e parë në qytetin e Durrësit dhe duke u shoqëruar me njerëz tr asgjinorë si puna ime në qytet fillova të ekspozohesha më shumë. Aty filluan ngacmimet më shumë, puls që pata një interivistë në shkollë me psikologen, kur në ato momente me shumë trysni, unë kisha shumë nevojë për ndihmë, kisha nevojë të shprehesha tek dikush dhe të flisja se çfarë po ndodh me mua.
Plus e tr ansgjinorët si puna ime fillova t’i merrja fobi sepse nuk doja të përfundoja si ato. Unë ëndërroja që në fëmijëri të isha një femër e fuqishme, të mbaroja një arsim, një femër e pavarur. Të gjitha këto dëshira fillova t’ja tregoja psikologes. Normalisht si në Shqipëri që jemi, nuk të mban gjë barku dhe normalisht do shprehesh tek kolegia dhe ashtu bëri edhe psikologia.
Pra theu kodin e saj të punës?
Ajo tregoi, dhe pashë një ndryshim kolosal tek mësuesit në mënyrën si silleshin me mua, kur ngrihesha në mësim më shikonin me përqeshje. Filluan të më hidhnin fjalë, më pas u përhap më shumë. Filluan ngacmime nga çunat, kërcënime të kota, gjë që më bëri të futesha në trysni dhe të bija nga mësimet. Kështu vendosa të lija familjen e qytetin e të shkoja në Elbasan. Kam qëndruar 3 vite në Elbasan tek shoqata Tjetër Vizion , jetoja tek ajo shoqata.
Vazhdove shkollën aty, me çfarë rezultatesh?
Isha presidenti i shkollës, gjithmonë unë isha vëmendja e shkollës, në çdo aktivitet mësuesit me mua krenoheshin. Në çdo mbledhje që vinin nga Ministria unë dilja përpara dhe prezantohesha. Në shkollë kam pasur një eksperiencë shumë të bukur e shokët më kanë mbështetur pavarësisht orientimit tim.
Pse ke zgjedhur emrin Luana?
Shumë veta mendojnë për shkak të Luana Vjollcës, unë e vlerësoj si personazh, por jo. Thjesht unë i përkoj shenjës së Luanit në horoskop. Meqë kam punuar një vit në televizion dhe një vit kam lexuar horoskopin aty, u fiksova shumë.
Si je përpjekur t’ja shpjegosh të shtëpisë.
Ata e kishin kuptuar dhe përpiqeshim që të mos e ngacmonim njëri-tjetrin si për shembull pse vishesh kështu si femer apo me këto ngjyra, e kemi lënë pezull. Por unë e lëshova topin, duke dalë në televizion në 17 Maj para dy vitesh duke dhënë një intervistë të shkurtër me mikrofon. Përmes televizionit ata mësuan të vërtetën time. Në fakt ata e dinin, thjesht ata më panë të veshur, të lyer.
Mirela Milori: Çfarë ndodhi kur shkove në shtëpi?
Asnjë gjë, madje unë isha frikësuar dhe kisha mbajtur një tërheqje duke mos kontaktuar pak me familjen, duke menduar prit sa të qetësohen.
Po me babin si ka qenë marrëdhënia?
Babai im ka qenë njeri shumë i butë dhe i mrekullueshëm sepse nuk më ka privuar asnjëherë nga gjërat që unë dua. Sigurisht që ka ato shqetësimet e veta por nuk ka ushtruar dhunë apo ku di unë.
