Irina

E ftuar në rubrikën “Ka një mesazh për ty” tek E Diela Shqiptare ka qenë Mirela e cila ka rrëfyer historinë e dh imbshme me nënën e saj.

Ajo ka hu mbur të ëmën para 8 muajsh nga hemorragjia cerebrale dhe prej 1 viti ka qëndruar në spital. Dëshira më e madhe e saj ishte që të vinte tek emisioni i Arditit dhe Mirelës i ka ngelur pe ng që nuk e ka sjellë para se të hu mbte jetën.

Mirela: Unë jam me origjinë nga Skrapari dhe jetoj në Tiranë. Unë sot kam sjellë babin dhe arsyeja është një p eng. Nëna ime ka pasur shumë dëshirë që të jetë tek emisioni jot. Mami ka nd ërruar jetë ka 8 muaj dhe mua më ngeli p eng që nuk arrita ta sillja dot, pasi ajo ma kërkonte gjithmonë. Shpesh herë më thoshte kam shumë qejf të shkoj, pse mos më çoni. Më ble shumë fustane të shtrenjta, por kot mi ble kur nuk më çoni atje ku unë kam qejf.

Jo se nuk doja ta sillja, por prisja një arsye, një shkak të fortë, ndoshta një përvjetor martese që të kishin prindërit e mi, ndoshta një ditëlindje të mamit, një 60-vjetor të saj që e festoi në spital për fat të keq dhe nuk u bë. Në kohën që ajo ishte e sëmurë, unë gjithmonë e mendoja që kur të shërohet do ta sillja për të treguar historinë e saj, focën si ajo vu ajti një vit të tërë në spital, por nuk ia doli dot. Sot kam ftuar babain tim, gjysmën tjetër të shpirtit tim, për ta falenderuar për çfarë ka bërë për ne dhe për t’i kërkuar që mos jetojë më vetëm.

Ardit Gjebrea: Sa motra e vëllezër jeni?

Mirela: Ne jemi 7 motra dhe një vëlla. Vëllai është i vogli, jeton në Belgjikë dhe ka krijuar familjen e vetë atje. Nuk mundi dot të vijë për sa kohë që mami ishte sëmurë sepse ai sapo kishte ikur, priste ardhjen e djalit në jetë, më pas u mbyllën kufijtë dhe nuk erdhi dot as kur mami nd ërroi jetë dhe akoma nuk ka ardhur e sot e kësaj dite.

Ardit Gjebrea: Çfarë pati mami?

Mirela: Mami pësoi një he morragji cerebrale dhe ju desh të rrijë në spital 1 vit të tërë pa shkuar asnjë ditë në shtëpi këtu në Tiranë. 12 herë ka zbritur në sallë, mami jetonte për zërin tim Ardit. Muajt e fundit nuk ishte e vetëdijshme, ishte në një gjumë të thellë, por unë jam e bindur që më dëgjonte dhe unë i flisja gjithë kohës. Para se të ngelej ashtu, e kërkonte vëllain shumë. Me shaka i thoja po unë po rri këtu, po të bëj hyzmet, çe do djalin. Më thoshte thirre djalin, dua djalin. Ajo iku me kokën mënjanë që nuk e pa vëllain dhe e dj egur nga malli.

Një lajm i tri shtë vjen pasditen e sotme, pasi mësohet se arkitektja shqiptare Evis Hansanllari është nda rë nga jeta në moshë shumë të re.

Njoftimin e jep Shoqata e Arkitektëve të Shqipërisë, ku kolegët e të ndjerës thonë se Hasanllari ishte një njeri me shumë vlera dhe ndarja e saj nga jeta është një hu mbje e madhe për arkitekturën bashkëkohore shqiptare.
“Të nderuar kolegë dhe miq!

Afërmendsh që mjedisi ynë zgjohet më i varfër dhe I tri shtë, kur ikën prej saj një njeri me kaq vlera. E tillë, ishte Evis Hansanllari, kolege dhe mike, e cila u nda nga jeta kaq herët, ndërkohë kishte kaq shumë vepra ndër duar ende pa përfunduar.

Historia e saj krijuese e prerë në mes bru talisht dhe kaq tris htë, mbetet një kapitull I pambaruar, I bërë me passion dhe guxim, me mencuri dhe inteligjencë kaq të spikatur. Evisi ishte nga ato vajza që lindi e mëncur dhe e jetoi jetën me dëlirësinë e një fëmije.
Një hu mbje e madhe kjo për ata që e njohën nga afër dhe kanë punuar me vajzën fisnike, të talentuar, të jashtëzakonshme në rrugëimin e saj professional, por edhe për arkitektuën bashkëkohore shqiptare po ashtu, që hu mbi sot një prej arkitekteve më të përkushtuara.

Evis Hasanllari, ka përfunduar studimet e larta, në Fakultetin e Arkitekturës dhe Urbanistikës, Universiteti Politeknik i Tiranës, Dega Arkitekturë me rezultate të larta, në vitin 2000. Ka vijuar pranë këtij Fakulteti punën, si Pedagoge për një periudhë të gjatë kohe.

Në vendin tonë kohë ka projektuar pranë disa kompanive të njohura dhe ka ndjekur zbatimin e shumë projekteve, ku mund ta përmendim si bashkëautore në projektin e “Terminalit e Aeropotit Nënë Tereza”.

Pasi është larguar nga vendi ynë ka vazhduar studimet Master, në “Berlin Institute of Technology – Technische Hochschule Berlin”, universitet i cili mban titullin “University of Excellence” si dhe krenarinë e shkollimit të 10 –të fituesve të Cmimit Nobel, për “Shkencë dhe Teknologji”.

Në vitet në vijim të qëndrimit në Gjermani, ka punuar në kompaninë: “Unternehmen – Vössing Ingenieurgesellschaft”; ndër të tjera si bashkëautore dhe pjesë e grupit të punës që menaxhoi projektin e terminalit III në Aeroportin e Frankfurtit.

Në 10 vitet e fundit të jetës së saj punoi dhe jetoi në Frankfurt, përherë e lidhur ngushtë me aktualitetin e zhvillimeve urbane dhe arkitekturore në vendin tonë. Si një zë I afërt dhe fortëkumbues si një arkitekte jo vetëm në jetë por arkitekte dhe e fjalës së shkruar.

Ngushëllimet më të ndjera të dashurve e të afërmve të Evisit, fjalët përballë humb jes s’kanë asnjë fuqi!

Faleminderit për forcën dhe kohën që fale, Evis Hasanllari”, thihet në njoftimin e Shoqatës së Arkitektëve të Shqipërisë.

Tre infermierë kanë humbur jetën brenda një dite, dy prej të cilëve për shkak të koronavirusit.

Shoqata e Infermierëve të Shqipërisë ka bërë tre postime të njëpasnjëshme brenda 24 orëve për të lajmëruar ndarjen nga jeta të infermierëve.
Fillimisht njoftoi për humbjen e infermierit nga Mati, Nerim Vaçi, i cili ishte infektuar me koronavirus.

Më pas fatkeqësisht ndërroi jetë infermierja nga Lushnja Erjola, nënë e dy fëmijëve në një moshë të re, pasi humbi betejën me një sëmundje të rëndë.

Po ashtu, para pak orësh u njoftua edhe ndarja nga jeta e infermieres në Tiranë, Lindita Peshku, e cila humbi jetën për shkak të koronavirusit.