Limoni është një ndër produktet më me vlera për trupin e njeriut, jo vetëm duke e konsumuar, por edhe duke e përdorur atë për fytyrën tuaj.
Duke qenë se limoni ka veprim antibakterial, ndikon drejtpërdrejt në zhdukjen e puçrave në fytyrë.
Lereni të thahet mbi puçër dhe do shikoni rezultatet manitëse.
Bëni një maskë me limon dhe mjaltë, për t’i thënë “stop” plakjes. Fytyra juaj do jetë më e lëmuar, dhe rrudhat nuk do gjejnë vend në fytyrën tuaj.
Zbardhja e dhëmbëve
Merrni pak pambuk dhe lyeni dhëmbët me një përzierje limoni dhe sodë buke. Pastaj pastroni siç duhet dhe shpëlajeni. Ata do të bëhen më të bardhë menjëherë.
Thonjtë
Përzieni limonin me vaj dhe vendoseni në thonjtë tuaj, nëse janë të thatë dhe të brishtë ose të verdhë. Ju do të shihni një ndryshim. /noa.al/
Mjeku shqiptar ishte ndër të parët që arriti në 7 mars 1991 në një “karrocë deti” në Itali. Ai kurrë nuk është zhvendosur nga qyteti i Brindizit që e mirëpriti: Këtu tani është shtëpia ime
Më 7 mars 1991, saktësisht 30 vjet më parë, Italia bëri llogari dra matike për herë të parë me fenomenin e imigracionit: brenda 24 orësh 27,000 njerëz që largoheshin nga regjimi komunist mbërritën në kalatat e Portit të Brindizit nga Shqipëria.
Një nga “karrocat e detit” të parë që kaloi detin Adriatik, ishte anija motorike “Liria”: në bord, së bashku me 5000 bashkëkombës të tjerë, ishte edhe një burrë që nuk është zhvendosur nga Brindizi që nga ajo ditë.
Ai quhet Pjetrin Gjoni, është 65 vjeç dhe sot punon si mjek dhe është në ballë të lu ftës kundër Covid 19 në qytetin që e mirëpriti.
Rrethi i historisë mbyllet disi: “Unë jam një katolik, unë jam një besimtar: sot po i kthej të gjitha ato që më ka dhënë Italia”, kujton tani Pjetrini, duke kujtuar ato ditë dr amatike.
Ditët e eksodit
Tridhjetë vjet më parë, di ktatura e fr ikshme e krijuar nga Enver Hoxha në Shqipëri, po shk atërrohej. Në “Tokën e Shqiponjave” filloi një eksod i vërtetë që kishte Italinë si dalje natyrore.
Imazhi që ka hyrë në imagjinatën kolektive, është ai i anijes “Vlora”, e cila mbërriti në Bari e mbushur me persona të arr atisur në çdo hapësirë të vogël në dispozicion.
Atëherë ishte gusht i vitit 1991: Pjetrin Gjoni kishte qenë tashmë në Itali për katër muaj dhe kishte qenë një nga pionierët e këtij c unami njerëzor.
Por si ndodhi, që një shtet, nga i cili ishte e pamundur të hynte dhe dilte njeri, papritmas rre zikonte të zbrazej vetë? Ja se si i kujton protagonisti e historisë ato ditë.
Doktor në Shqipëri
“Unë isha 34 vjeç dhe isha mjek, – kujton ai. – Isha një pediatër, i emëruar drejtor i një spitali të vogël rural. Thjesht duhej të mbaja mëngët përveshur dhe të kujdesesha për njerëzit”.
Në kujtesën e shqiptarëve, shenja e ko lapsit ishte një fjalim i mbajtur nga Gorbaçov në vitin 1989: “Ai tha se modeli k omunist nuk funksiononte më, se shumë gjëra duheshin ndryshuar. Në fakt, shumë në vendin tim menduan se pak do të ndryshonte, se klasa e vjetër sunduese donte të mbante akoma vendin e tyre, pavarësisht nga fakti se njerëzit donin një ndryshim total. Ne e gjetëm veten në prag të një lu fte civile, në të cilën zgjidhja e vetme përfaqësohej nga largimi”.
Po, por si të shpëtohet një vend ku të gjithë ishin të b urgosur? “Unë u paraqita në Portin e Durrësit me nënën time, e lashë gruan time vetëm në shtëpi. Papritmas zbuluam se rojet e ar matosura me ka llashnikov, të cilët kishin qenë rr ëmbyesit tanë për vite me radhë, ishin të parët që u hodhën në anije”.
Klinika e kishës
Udhëtimi në bordin e anijes “Liria” zgjati 36 orë: “Kur mbërritëm në Itali në fillim, ata nuk donin të na linin; ne u shka tërruam. Sapo shkelëm në breg, kalova tre ditë të tëra të mbyllura në një dhomë të vogël në port, duke fjetur në një tavolinë. Por menjëherë pashë që porti nuk kishte kangjella, as pe ngesa: kjo ishte shenja e parë e asaj që është një vend i lirë”.
Në fillim nuk ishte e lehtë. “Por populli italian dhe populli i Brindizit u treguan të jashtëzakonshëm. Për tre ditë dhe tre netë të gjitha dritat e shtëpive në qytet mbetën të ndezura. Familjet, jo vetëm që na hapën shtëpitë e tyre, por edhe zemrat e tyre. Italia duhet të jetë krenare për të gjitha këto”.
I gjithë Brindizi u mobilizua: kryetari i bashkisë, Giuseppe Marchionna, shoqatat vullnetare, sindikatat. “Të gjithë njerëzit e mrekullueshëm, – kujton Pjetrini. – Takova një prift, Don Nino Lanzillotti, i cili, duke e ditur që isha mjek, ngriti një klinikë në një dhomë të famullisë së tij. Për mua ishte hapi i parë i jetës së re”.
Punëtor, mekanik, student
Sigurisht, nuk ishte e gjitha e lehtë. Për shembull, Italia nuk e njohu gradën e marrë nga studiuesi Gjoni në Shqipëri: “Ashtu është. Më takonte mua të provoja se kush isha, sepse nuk mund të kthehesha. Në ato vite kam punuar në fusha, kam punuar si mekanik dhe si ndihmës për të moshuarit. Ishte mënyra për të paguar studimet e mia, sepse ndërkohë isha ri-regjistruar në universitet: më 17 mars 1997, unë u diplomova në Bari me një tezë në virologji. Gruaja ime më pas u bashkua me mua në Itali, ne kemi një djalë, unë jam një mjek i ndihmës së shpejtë në Brindizi, një strukturë e ekselencës absolute”.
Mjeku i rreshtit të parë
Si është sot jeta e Dr. Gjonit në qytetin që e mirëpriti atë 30 vjet më parë? “Gruaja ime më thotë me shaka se unë jam i njohur më shumë se kryetari i bashkisë, kaq shumë njerëz më njohin dhe më përshëndesin në rrugë. Puna ime më mbush shumë kohën; vitet e fundit kam hyrë në shtëpitë e mijëra familjeve në Brindizi, pashë vuajtjet e tyre, i ndihmova. Në këto muaj të Covid 19, e gjithë kjo veprimtari është shtuar, por lidhja është bërë më e afërt. Edhe unë u sëmura, pa simptoma, për fat të mirë. Dhe sot mund ta vazhdoj punën time me më shumë besim. Për mua është një mënyrë për të falënderuar ata që më ndihmuan shumë vite më parë”.
I huaj në Shqipëri
Sot Shqipëria ka ndryshuar thellësisht, ka bërë një hap të madh përpara dhe është një kandidate për t’u bashkuar me BE. A keni menduar ndonjëherë të kaloni Adriatikun në mënyrë të kundërt?
“Kur të kthehem në vendin tim, nuk ka më asnjë nga miqtë e mi: shumë kanë shkuar në Kanada, shumë në Gjermani. Ndodh shpesh që njerëzit më ngatërrojnë mua me një të huaj! Unë besoj se Italia dhe Brindizi tani janë shtëpia ime. Unë do t’ju tregoj më shumë: sot kam një djalë që jeton në Piza, ai është një inxhinier kompjuterësh, kur mundem, shkoj e shikoj. Por gjatë kthimit, kur filloj të rishikoj peisazhin e Pulias, ullinjtë, fshatrat, e ndiej makinën sikur po fluturon për të shkuar sa më shpejt në Brindizi… Po, kjo është tani shtëpia ime”.
Nëse panxhari nuk është pjesë e regjimit tuaj ushqimor, duhet të jetë! Panxhari përmban phytonutrients të quajtur betalains, të cilat kanë efekte antioksiduese, antiinflamatore dhe detoksifikuese.
Ky produkt gjithashtu përmban vlera ushqyese të fuqishme që mbrojnë zemrën nga sëmundjet, fetusin nga defektet gjatë zhvillimit dhe disa lloje kanceresh!
Për t’u bindur se lëngu panxharit është lëngu i jetës, lexoni 6 arsyet që e vërtetojnë një gjë të tillë.
1.Panxhari ka përbërës që parandalojnë dhe luftojnë qelizat kancerogjene Phytonutrientët që i japin ngjyrën e kuqe panxharit luftojnë dhe parandalojnë zhvillimin e qelizave kancerogjene. Hulumtimet kanë treguar se panxhari përdoret për të trajtuar kancerin e pankreasit, gjirit dhe prostatës. Kombinimi i efekteve antioxidante dhe anti-inflamatore e bën ata një kandidat të mundshëm për të reduktuar rrezikun e kancerit.
2.Panxhari pastron mëlçinë Panxhari është i pasur në antioksidantë, të cilat ndihmojnë trupin të pastrohet nga toksinat dhe forcon sistemin imunitar.
3.Panxhari trajton kapsllëkun Panxhari është i pasur në fibra, të cilat kontribuojnë në shëndetin e zorrëve. Duke i shtuar ato në dietën tuaj mbeturinat minerale do të lëvizin lirisht nëpër zorrët me një ritëm të shëndetshëm.
4.Panxhari mund të zvogëlojë rrezikun e defekteve të lindjes Panxharët janë të pasur në vitaminë C dhe fibra, së bashku me kalium dhe mangan. Këto minerale esenciale janë jetike për funksionet e nervave dhe muskujve, veshkave, pankreasit, dhe mëlçisë. Panxhari gjithashtu përmban folate e vitaminë B që mund të zvogëlojnë rrezikun e defekteve të lindjes.
5.Panxhar ul presionin e gjakut Pirja e lëngut të panxharit mund të ulë nivelin e presionit të gjakut në vetëm disa orë. Një studim ka zbuluar se pirja e një gotë me lëng panxhar ul presionin e gjakut me një mesatare prej 4-5 pikë. Kjo mund t’i atribuohet nitrateve natyrore që ndodhen me shumicë tek panxhari.
6.Panxhari lufton inflamacionet Shumë sëmundje fillojnë për shkak të inflamacioneve të organizmit. Betaine është një lëndë ushqyese në panxhar që mbron qelizat, proteinat, dhe enzimat nga stresi. Ajo gjithashtu lufton inflamacionet dhe mbron organet e brendshme. /Revista Living
Saimiri dhe Meri janë një ndër çiftet më të komentuara në median rozë në Shqipëri, kjo për shkak të njohjes së tyre në “Love Story”.
Pas emisionit, Saimiri i “Love Story” u nis për në Gjermani, por pa Merin.
Bukuroshja nga Elbasani tha se asaj i është dashur të qëndrojë në Shqipëri, ndërkohë që Saimiri ka udhëtuar për punë.
Ndjekësit janë bërë shumë kuriozë për marrëdhënien e tyre.
Ata nuk i kanë kursyer pyetjet “Ku është Meri?”, apo “A jeni ndarë?”, në çdo post të Saimirit.
Ky i fundit ka kthyer një përgjigje publike, duke sqaruar se ai dhe Meri janë bashkë dhe do vazhdojnë ta njohin njëri-tjetrin.
Reagimi:
Faleminderit për pyetjet dhe interesin që keni për marrëdhënien time me Merin!
Unë Merin nuk e mbaj në xhep me vete…jetojmë në kohë pandemie dhe ajo nuk vjen dot në Gjermani për momentin.
Jemi për bukuri me njëri-tjetrin! Rrini të qetë! Love Story mbaroi! Tashmë gjithçka është e jona! Private.
Po përpiqemi ta njohim më shumë njëri-tjetrin, dhe përveç të tjerave kemi dhe sprovën e distancës…! Faleminderit për mirëkuptimin.
Është ndarë nga jeta në mënyrë të parakohshme mësuesi nga Fieri, Refail Thomai.
Lajmin e ka bërë të ditur zv/kryeministri, Erion Braçe.
Në një postim në Facebook, ai shkruan se Thomai mësoi për më shumë se 20 vite mijëra nxënës. Ai e veçon për rolin e iniciatorit në rindërtimin e shkollës së Fier Semanit.
“REFAIL THOMAI ISHTE MËSUESI QE RINDËRTOI SHKOLLËN E FIER SEMANIT! Ai u bë iniciatori, ai kërkoi rindërtimin, ai ndoqi punimet, ai i qëndroi mbi kokë me këmbënguljen tipike të një mësuesi matematike, që i shkon zgjidhjes në fund! Burrë i qetë, i shtruar, mësues i dashur, këmbëngulës, EDUKATOR i kujdesshëm e drejtues i zot. 20 e kusur vite shërbim publik në Divjakë, Këmishtaj, Fier Seman;
Mijëra nxënës që kaluan nga procesi mësimdhënës i tij; Mijëra prindër që i besuan fëmijët, dritën e syve profesor Refailit! Mijëra njerëz të janë mirënjohës profesor; Një Myzeqe e tërë për shërbimin, edukimin, formimin e disa brezave me radhë. Unë, pafund mirënjohës gjithashtu; Prej shkollës të njoha, shkollën bëmë, prej andej të përcollëm me dhimbjen e një komuniteti të tërë mirënjohës! Të qoftë dheu i lehtë profesor, thjesht me peshën e numrave të tu të shenjtë në gjoks!”, shkruan Braçe. /noa.al/
Kryeministri Edi Rama, gjatë prezantimit të programit “Shëndetësia që duam”, u shpreh se nëse pandemia do i gjente spitalet në situatën e 7 viteve më para, do kishte pasoja të rënda.
“Më p ersekuton pyetja, çfarë do kishte ndodhur në këtë vend sikur ky ar mik të kishte zbritur këtu 7 vite më parë ose të na kishte gjetur. E mira nuk ka fund. Sepse kështu është me ju. Kur unë postoj foto të atyre viteve aspak të largëta dhe fotot e këtyre ditëve, nuk janë të pakët njerëzit që komentojnë me të shara dhe akuza a thua se kanë përpara një iluzion optik. Spitalet pa batanije ose me batanije lara lara për pacientët që vinin me familjarë që i mbanin nga krahët me batanije nga shtëpie”, – u shpreh kryeministri.
Rama pohoi muret e vjetra të spitaleve tashmë janë një kujtim i largët. “Spitale me aparatura të vjetra që më shumë rrinin në vend për të çuar pacientët drejt spitaleve të vjetra. Dysheme të shtruara dhe të rishtruara për tenderin e radhës. Spitale me ambulanca të lodhura që më shumë rrinin në parkime dhe nuk mbërrinin kurrë në kohë, – vijoi kryeministri. – Spitale të rrethuara nga tregje, dyqane dhe kalimtarë. Spitale me turma në korridore, ku nuk dallohej dot mjeku nga familjarët. Spitale me kangjella, ku mund të gjeje rroba të brendshme dhe të jashtme va rur në diell, ku kishte kuti me lodra, gjyslyqe Gucci dhe versaqe”, tha Rama. /noa.al/
Ka nd ërruar jetë sot doktor Gjergji Dhono, duke lënë një boshllëk të madh jo vetëm tek familja e tij, por tek të gjithë miqtë dhe komuniteti i Librazhdit.
Ai ishte një ndër mjekët më të nderuar dhe më të aftë, gjithmonë pozitiv dhe i buzëqeshur me pacientët. Homazhet zhvillohen tek “Rruga e Kavajës”.
Një 3-vjeçar me origjinë shqiptare është shndërruar në një yll në rrjetet sociale, falë aftësive të tij të jashtëzakonshme për gatim.
Ilirian Kameraj që jeton në Nju Jork në SHBA, ka eksperimentuar në kuzhinë me nënën e tij, që kur ishte më pak se një vjeç. Dashuria e vogëlushit shqiptar për gatimin nisi pas një videoje që pa në Youtube.
Ai e nisi me një ushqim të lehtë dhe përfundoi duke ndihmuar mamanë e tij, Dorentinën të gatuante një pulë të pjekur.
Angazhimi i tij në kuzhinë, nisi si një mënyrë për ta argëtuar atë gjatë pandemisë, kur dhe e ëma filloi t’i publikonte videot në Tik Tok, duke grumbulluar miliona ndjekës.
Ai shfaqet në kuzhinë me kapelën e një shefi, ndërsa gatuan ushqime të ndryshme: sallatë me spinaq, spageti dhe qofte, pica, mish qengji, byrek me kungull, gjel deti, ëmbëlsira etj. /noa.al/
