Aurora

Në 2019 nis puna për fushën sanitare në Vlorë, zgjidhje përfundimtare problemit të mbetjeve

Aktualitet / /

Vitin e ardhshëm para sezonit turistik veror do të fillojë puna për ndërtimin e fushës sanitare të mbetjeve në qarkun e Vlorës, që do t’i japë zgjidhje përfundimtare këtij problemi.

Në një takim mbi ecurinë e sezonit turistik në Vlorë, Kryeministri u shpreh se “ne kemi 4 vjet që punojmë për fushën sanitare të mbetjeve të qarkut të Vlorës”. “Në 4 vjet ne kemi bërë aplikimin, gjithë procedurën e trajtimit të aplikimit nga Banka Gjermane që i financon këto projekte. Kemi marrë aprovimin, është bërë projekti që është tani në procedurë”, tha Rama, duke shpjeguar procedurat që janë ndjekur.

Sipas tij “ky është një proces, pasi projekte të mëdha nuk nisin në momentin kur hidhet lopata e parë, por kur projektohen, futen në gara, kontraktohen e me radhë”.

Trajtimi i mbetjeve në Vlorë deri tani bëhet në mënyrë mesjetare, tha Rama, duke shtuar se “po shtohen kapacitet e bashkive për të bërë pastrimin e përditshëm”.

“Ne e dimë, tha Kryeministri, se bashkitë nuk e përballojnë dot vetëm këtë sfidë, sepse shumëfishohen në numër gjatë sezonit.

Sipas Ramës, problemi kryesor lidhur me pastërtinë nuk janë strukturat dhe infrastrukturat por janë vetë shqiptarët./atsh

https://www.facebook.com/edirama.al/videos/1903719453256891/?t=0

Në 2019 nis puna për fushën sanitare në Vlorë, zgjidhje përfundimtare problemit të mbetjeve Read More »

“Eksod italian në Vlorë, çmimet e lira dhe rrjetet sociale joshën të rinjtë”

Aktualitet, Turizem / /

Vlora ka përjetuar këtë vit një “bum” turistësh nga vendi fqinj Italia dhe kryesisht janë grupe të rinjsh, të joshur nga çmimet e lira dhe reklama në rrjetet sociale për plazhet e mrekullueshme.

Enrik Mehmeti, gazetar në Vlorë dhe njohës i mirë i sektorit të turizmit në tërësi, tha për “Monitor” se në përgjithësi ky sezon ka qenë më i mirë se ai i viteve të mëparshme për disa arsye, por problematikat nuk kanë munguar.

Ai nënvizoi se Vlora ende vuan numrin e kufizuar të shtretërve, pavarësisht strukturave të reja akomoduese, ndërkohë që edhe trafiku ka zbehur disi shkëlqimin e sezonit. Në Lungomare, sipas tij, u 4-fishuan bizneset e bareve dhe restoranteve ndërkohë që sektori po vuan për ide inovative dhe shërbime ekstra, të cilat mund të shtojnë vlerën e ofertës që Vlora ka për turistët.

Si e përkufizoni këtë sezon turistik veror për Vlorën apo rajonin e Jugut në tërësi? A ka pasur rritje të numrit të vizitorëve të huaj? Cilat janë vendet nga kanë ardhur kryesisht?

E quaj të suksesshëm për bizneset që lidhen me sektorin e turizmit në Vlorë, por më pak të suksesshëm për pjesën tjetër të Jugut, duke nisur nga Dhërmiu dhe në vazhdim. Vlora këtë vit ka pasur një numër të madh turistësh, kryesisht të huaj, dhe “bumi” ka qenë nga “fqinjët”. Është parë një rritje e numrit të turistëve italianë, të cilët kanë qenë të organizuar në grupe të rinjsh.

Nga kontaktet me ta, për të mësuar arsyet e zgjedhjes së Vlorës për pushime, është konstatuar se përgjithësisht janë joshur nga rrjetet sociale dhe media në të cilat tregohen çmimet e lira, vendet e mrekullueshme dhe ndryshimi rrënjësor i Shqipërisë.

Sipas tyre, nga një vend që s’duhet të vizitohej për shumë faktorë, të lidhur me sigurinë dhe deri te cilësia, Vlora tashmë është kthyer në një vend që duhet vizituar patjetër. Ndryshe ka qenë situata këtë vit në Dhërmi. Kjo për shkak të çmimeve të kripura që qarkulluan nëpër rrjete, të cilat i dhanë imazhin e një vendi i cili ishte i papërballueshëm për shumicën e turistëve. E vërteta ishte që çmimet “super të larta” ishin në lokale specifike, ndërsa në të tjera kishte çmime të klasifikuara normale për turistët.

Po lidhur me strukturat akomoduese, si paraqitet situata, a ka ndryshime në çmime, po pjesa e shërbimit?

Ka një përmirësim të ndjeshëm të kushteve të hoteleve, por ndihet mungesa e numrit të shtretërve. Rritja e numrit të turistëve të huaj të cilët kërkojnë parametra bashkëkohorë, ka bërë që investimet e reja të plotësojnë këto kritere, ndërsa të vjetrat t’i shtojnë ato. Vitet e fundit, sektori i hotelerisë ka punuar me paketa për turistët e huaj, si çekë, polakë, nordikë dhe së fundmi rusë duke bërë që shumë hotele të punojnë nga muaji mars deri në nëntor. Realisht, këto hotele janë të pakta, sepse tendenca e turistëve është në rritje, edhe pse për një periudhë të shkurtër.

“Bumi” ishte në 15-ditëshin e dytë të korrikut dhe deri në fund të gushtit, ashtu si shumë destinacione në Shqipëri, ku shumë turistë nuk gjenin vende për t’u akomoduar. Kjo kërkesë bëri që të përfitonin dhe shumë qytetarë, të cilët kanë përshtatur banesat e tyre në zonën e Plazhit të Vjetër apo dhe brenda qytetit. Për sa u përket çmimeve pati një luhatje në ulje në qershor dhe gjysmën e parë të korrikut, por më pas u rikthyen në nivelet e vitit të kaluar.

Cilat kanë qenë problematikat që kanë shoqëruar këtë sezon dhe që duhet të marrin vëmendje në vijim?

Për sa u përket problematikave ka pasur një situatë më të mirë se sa vitet e kaluara, por shumë prej tyre ngelen. Mospërfundimi ende i By Pass-it Vlorë-Orikum, bëri që fluksi i automjeteve të ishte shumë i lartë edhe për këtë sezon në rrugët e qytetit. Shumë turistë, të cilët kanë pasur si destinacion pjesën tjetër të Jugut, kanë qenë të detyruar të qëndrojnë në trafik. Një tjetër problem, i cili vlen të përmendet, është dhe stafi i lidhur me shërbimet në sektorin turistik. Në këtë pikë, pati mangësi nga vetë bizneset por jo për faj të tyre, por të mungesës së specialistëve të mirëfilltë.

Do të doja të bëja një propozim për këtë pikë. Nga çdo rreth mund të sigurohen kamerierë, banakierë, kuzhinierë apo punëtorë të tjerë të sektorit të turizmit, për të plotësuar nevojën që ka qyteti. Vlora, nga ana tjetër, ka dy konvikte, ai i Universitetit që shfrytëzohet për turistë dhe i industriales, që rri bosh dhe pikërisht këtu mund të bëhet edhe akomodimi i punonjësve me një kosto disi më të pranueshme për punëdhënësit dhe ku mund të organizohen edhe trajnimet e nevojshme nga specialistet përkatës.

Kjo do të ishte një ndihmë shumë e mirë si për bizneset, por dhe për turizmin në tërësi, duke pasur një shërbim më cilësor. Edhe për të rinjtë nga zona të ndryshme mund të ishte një mundësi e mirë punësimi, edhe pse sezonale, por me një pagesë të kënaqshme.

Turizmi në vetvete po nxit edhe zhvillimin e sektorit të shërbimeve siç janë sportet ujore, udhëtimet me paketa të dedikuara me anije por ende me një zhvillim anemik. Çfarë mund të bëhet për të nxitur plotësimin e paketave turistike, në mënyrë që Vlora të mos konceptohet vetëm si det dhe hotel?

Vitin e fundit, me hyrjen në funksion në mënyrë të plotë të Lungomares, u 4-fishuan baret dhe restorantet përgjatë zonës së Ujit të Ftohtë. Idetë e bizneseve të reja janë ndalur vetëm te këto dy biznese, kryesisht duke lënë pas dore biznese inovative dhe interesante. Vlora ka nevojë ende për shtimin e bizneseve të argëtimeve, ku turisti mund të kalojë dhe kohën e lirë. Një prej gjërave më të pëlqyera që turistët kanë kërkuar ka qenë bota nënujore, pasi në Gjirin e Vlorës janë një numër i madh anijesh të mbytura ku shumë prej tyre mund dhe të vizitohen.

Fatkeqësisht përgjatë viteve, të gjitha anijet janë vjedhur nga zhytës shqiptarë dhe të huaj duke e varfëruar shumë këtë sektor. Nga ana tjetër, pati dhe një rritje të numrit të anijeve turistike ku numri i anijeve shkoi në 7 të tilla nga 2 që ishin më parë. Konkurrenca bëri që shërbimi të kishte dhe mjete të cilat nuk ishin anije standarde. Një prej tyre ishte dhe katamarani Julka Unique i cili u prit shumë mirë për shkak të prodhimit që ishte i 2018-s, stabilitetit për shkak të strukturës dhe paketave me çdo gjë të përfshirë në anije.

Sa është ndier dora e pushtetit vendor në menaxhimin e plazheve, mbetjeve, ndërhyhet në sinjalistikë dhe infrastrukturë?

Ky vit, realisht është viti më i suksesshëm për sa i përket çdo aspekti pozitiv. Duke nisur nga infrastruktura, ku kryefjala është vendosja në funksion i Lungomares. Po ashtu dhe shumë rrugë apo lagje janë rehabilituar. Shtrimi i rrugës së Pyllit të Sodës bëri që kjo zonë së bashku me Zvërnecin të kenë një frekuentim të plazheve. Edhe siguria në plazhe, ndryshe nga çdo vit, këtë vit nuk pati asnjë të mbytur, për shkak të rojeve bregdetare, të cilët u vendosën të detyruar nga bashkia.

Një tjetër meritë, e cila bëri të shmangeshin incidentet ujore ishte dhe organizimi i lëvizjes së mjeteve ujore qindra metra larg plazheve. Asnjë gomone motor deti apo motoskaf nuk u afrua pranë vendeve ku laheshin njerëzit, pasi rrezikonin gjoba të majme. Bashkia pati një përkushtim të madh dhe në aktivitetet kulturore, ku disa prej tyre ishin të niveleve europiane. Vlora këtë vit ofroi një panoramë shumë ndryshe nga çdo vit tjetër./monitor

“Eksod italian në Vlorë, çmimet e lira dhe rrjetet sociale joshën të rinjtë” Read More »

Negociatat për Aeroportin e Vlorës, Rama: Duam maksimumin për interesin publik

Aktualitet / /

Qeveria shqiptare po vijon negociatat për ndërtimin e Aeroportit të Vlorës, të cilat Kryeministri Edi Rama i cilësoi të vështira, pasi siç tha ai, “duam të marrim maksimumin për interesin publik dhe të shtetit”.

Në takimin e zhvilluar në Vlorë për sezonin turistik, Kryeministri u shpreh se “jemi në proces negociatash për ndërtimin e aeroportit të Vlorës”.

“Ndryshe nga çfarë u propagandua nuk ishte një pazar i mbyllur, por është një negociatë e vështirë, sepse ne duam të marrim maksimumin për interesin publik dhe të shtetit”, tha Rama.

Kryeministri u shpreh besimplotë se do ta mbyllim negociatën dhe do të fillojmë edhe punën për të ndërtuar aeroportin e Vlorës.

“Pastaj aty do të fillojë një sfidë tjetër për Vlorën sepse ndryshimi i flukseve do të jetë shumë i madh dhe nevojat e jashtëzakonshme për të rritur cilësinë e shërbimeve po ashtu. Në mbi 20 vjet këtu janë bërë investime të gabuara, pasi nuk kemi hotele të mirëfillta dhe vila të mirëfillta turistike, kemi shumë pak”, tha Rama./atsh

Negociatat për Aeroportin e Vlorës, Rama: Duam maksimumin për interesin publik Read More »

Ja kush është nazisti që shpëtoi Parisin nga shkatërrimi, gjatë Luftës së Dytë Botërore

Histori / /

Në gushtin e vitit 1944, Adolf Hitlerit, i kishin mbetur shumë pak nga arritjet e tij të dikurshme të luftës. Nga Tripoli në Romë dhe Kiev, metropolet e pushtuara prej tij ishin rimarrë nga armiku. Ai sapo kishte humbur kryeqytetin e parë që kishte pushtuar gati 5 vjet më parë, teksa Ushtria e Kuqe e Josif Stalinit çliroi Varshavën.

Në kohën kur marshuan sundimtarët e rinj, kryeqyteti polak ishte një grumbull rrënojash ende në flakë. Qe një situatë e cila e joshte Fyhrerin: Nëse Hitleri dhe Gjermania nuk mund të kishin Varshavën, e pse duhet ta kishte dikush tjetër? E njëjta gjë vlente edhe për Parisin.

Larg Varshavës, një amerikan i gjithëpushtetshëm, ishte gjithashtu i shqetësuar për fatin e kryeqytetit francez. Për gjeneralin Duajt Ajzenhauer, Parisi, bërthama kulturore dhe artistike e qytetërimit perëndimor, përbënte një dhimbje koke të madhe.

Dy kilometra në brendësi nga bregu i Normandisë, komandanti suprem i aleatëve vendosi me ngurrim të shtyjë çlirimin e “Qytetit të Dritave”. Një raport prej 24 faqesh, paralajmëronte se çlirimit i Parisit do të kufizonte seriozisht aftësinë e aleatëve perëndimorë, për të mbajtur nën presion mbi gjermanët diku tjetër. Ai sugjeroi sugjeroi një plan alternativ, sipas të cilit gjenerali britanik Bernard Montgomeri, do të të sulmonte në lindje midis lumenjve Senë dhe Oiz, dhe çlironte portin strategjik të Le Havre, duke neutralizuar vend-lëshimet e raketave V-1 dhe V-2 në Pa Dë Kale.

Ndërkohë, armata e XII amerikane mund të lëvizte në jug të Parisit për të kaluar Senën në Melun, për të marshuar rreth 100 kilometra në veri të Reimsit, dhe pastaj për t’u kthyer në perëndim dhe bashkuar në Amiens. Një betejë shkatërruese urbane në Paris do të shmangej,

terreni në fjalë ishte i përshtatshëm për kalimin e ushtrisë, dhe garnizoni gjerman i qytetit do të neutralizohej me rrethim, dhe jo me sulme të drejtpërdrejta.

Operacioni u vendos paraprakisht që të fillonte diku midis 15 shtatorit dhe 1 tetorit 1944. Kur Sharl De Gol mësoi mbi planin për të anashkaluar Parisin dhe për të vonuar çlirimin, ai u bind se amerikanët kishin ende arsye të panjohura, në favor të një komploti për të shkatërruar të ardhmen e tij politike.

Gjatë Luftës së Parë Botërore, gjermanët ishin zhgënjyer në përpjekjet e tyre për të pushtuar Parisin. Dy milionë prej tyre, kishin vdekur në baltovinat e përgjakura të Frontit Perëndimor. Një nga të mbijetuarit ishte pikërisht Adolf Hitleri. Katër vite pasi nazistët kishin hyrë triumfisht në kryeqytetin francez, ai ishte i fiksuar për ta mbrojtur atë më çdo kusht.

Megjithatë, Hitleri e kuptoi gjithashtu se edhe mund ta humbiste Parisin. Nëse çlirimi i qytetit ishte i afërt, ai vendosi që kryeqyteti francez të shkatërrohej. Pas 3 vitesh shërbimi të shquar në frontin rus, gjenerali Ditrih von Sholtic u soll në frontin perëndimor nga Fyhreri. Pas atentatit të dështuar ndaj tij më 20 korrik, Hitleri kishte pak besim tek besnikëria e komandantëve të tij ushtarakë.

Por tek Sholtic, ai besonte se ai e kishte gjetur njeriun e tij për një mision monumental. Trashëgimia familjare e Sholtic e gjeneratave të militarizmit prusian, i linte pak hapësirë një fryme të pavarur. Kur udhëhoqi pushtimin gjerman të Holandës në pranverën e vitit 1940, ai urdhëroi formacionet e avionëve bombardues të bënin pluhur e hi Roterdamin, përpara se qyteti të kishte shansin të dorëzohej.

Ditrih von Sholtic, ishte realisht një shkatërrues i aftë i qyteteve, por kur mbërriti në Paris si guvernator i ri ushtarak, pati disa takime që e ndryshuan rrënjësisht si njeri. Ai e kishte takuar për herë të parë Hitlerin në një takim veror në vitin 1943 në frontin rus, duke u mahnitur nga personaliteti i fuqishëm dhe besimi ngjitës që impononte Fyhreri.

Por kur shkoi në selinë e tij në Rastenburg, Prusinë Lindore, një vit më vonë, ai u zhgënjye tërësisht. Shëndeti i Hitlerit ishte shkatërruar nga presioni i madh psikologjik, dhe siç dyshonin disa mjekë edhe nga sëmundja e Parkinsonit. Hitleri e caktoi guvernator të Parisit, duke e porositur të mos kishte asnjë mëshirë ndaj të gjitha akteve civile të mosbindjes apo terrorizmit.

Duke lënë pas kompleksin pyjor të Hitlerit, Sholtic e kuptoi se këtë herë nuk bëhej fjalë për ndonjë qytet industrial apo bujqësor në stepat ruse, për për Parisin, qytetin më të bukur në botë.

Për herë të parë në jetën e tij, Sholtic mendoi të mos i bindej një urdhri të drejtpërdrejtë nga lart. Pas mbërritjes në komandën e tij të re, ai u informua mbi urdhrat e tmerrshme për një tërheqje në stilin e tokës së djegur, në rast se trupat gjermane nuk do të ishin në gjendje të mbanin qytetin.

Shumë shpejt, kompania e xhenierëve nisi vendosjen strategjike të eksplozivëve. Pajisjet elektrike dhe ato ujore patën prioritetin më të madh, por strukturat e para të minuara ishin urat shekullore mbi Senë.

Pa këto ura, çdo ushtri do ta kishte të vështirë të përparonte me shpejtësi. Më 16 gusht, Hitleri urdhëroi drejtuesit e Gestapos të evakojnë qytetin. Më 17 gusht, Sholtic mori një urdhër nga Feldmarshalli Gynter von Kluge ku thuhej:”Unë jap urdhër për shkatërrimin e parashikuar të Parisit!”. Gjenerali u gjend midis prirjes së ngulitur prusiane për të zbatuar urdhrin nga lart, dhe vetëdijes se do të ishte një akt vandal, për të cilin ai do të mbante një përgjegjësi të përjetshme historike.

Po atë ditë Sholtic shkoi në zyrën e Pier Tatinger, kryebashkiakut të Parisit. Ky u alarmua nga eksplozivët e vendosur në të gjithë qytetin, dhe i kërkoi shpjegime. Ai u trondit nga përgjigja e Sholtic:”Ju duhet të kuptoni se duhen marrë disa masa. Është detyra ime, të ngadalësoj sa më shumë të jetë e mundur përparimin e aleatëve”.

Papritmas, Sholtic u prek nga një nga sulmet periodike të astmës, duke nisur të kollitej në mënyrë të pakontrollueshme. Duke e shoqëruar për në ballkon për pak ajër të pastër, Tatinger pa poshtë mbi kopshtin e bukur të Tylërive, dhe u frymëzua. Më poshtë, një vajzë e re dhe e bukur e po e ngiste biçikletën e saj në rrugën de Rivoli; në zonat e lëmuara të Le Notrit, fëmijët po luanin me varkat e tyre prej letre; dhe përtej kësaj qëndronte simboli i qytetit të dritës, Kulla Eifel.

Apeli i francezit ishte i fuqishëm:”Shpesh një gjenerali i jeper rasti të shkatërrojë, dhe rrallë të ruajë. Imagjinoni që një ditë mund, ju mund të ngjiteni sërish në këtë ballkon, si një turist, të shihni edhe njëherë këto monumente dhe të mund të thoni:Një ditë unë kisha mundësi t’i shkatërroja, por i ruajta si një dhuratë për njerëzimin!”.

Sholtic qëndroi një moment i heshtur dhe pastaj tha:”Ju jeni një avokat i mirë i Parisit zoti Tatinger. E keni bërë mirë detyrën tuaj. Po ashtu edhe unë, si gjeneral gjerman, duhet të bëj detyrën time”. Por a do të ishte vërtet kështu?

Në mëngjesin e 19 gushtit, forcat goliste nisën një sulm ndaj forcave gjermane. Ndërsa gjermanët reaguan me pancerat e tyre, shkatërrimet në qytet nisën të shtohen. Gjenerali Ajzenhaer përjetoi një përzierje emocionesh teksa priste ardhjen e De Golit në selinë e tij në Grenvil, por ku mbizotëronte zemërimi.

Kryengritja pariziane e kishte tërbuar. Pa ndihmën e menjëhershme nga aleatët, revolta kishte gjasa të shtypej, dhe Parisi do të pësonte të njëjtin fat si Varshava. Ajzenhauer e kuptoi se ai dhe aleatët perëndimorë në tërësi, do të mbaheshin përgjegjës si gjermanët, nëse nuk do arrinin ta parandalonin këtë katastrofë, por kjo mund të sabonten gjithë kalendarin e luftës në Europë, dhe të zgjaste me disa muaj konfliktin e tmerrshëm.

Në qytet, rebelëve po u mbaronte municioni, dhe gjermanët po i shtypnin me një dhunë në rritje. Në mesin e luftimeve, gjermanët minuan bodrumin e “Les Invalides”; që nëse do të shpërthente mund të shkatërronte Muzeun e Ushtrisë Franceze, galerinë e artit ushtarak, kazermat 400 vjeçare, dhe varrin e Napoleon Bonapartit.

Mëngjesin e 23 gushtit, 4 inxhinierë SS po inspektonin këmbët mbështetëse të Kullës Eiffel, duke kërkuar vendet më të mira për të vendosur eksplozivin. Sholtic rrezikoi jetën e tij dhe të familjes, duke e gënjyer gjenerajlejtnantin Hans Shpidël, se shkatërrimi i qytetit tashmë kishte filluar.

Gjermanët po forconin perimetrin e tyre mbrojtës në perëndim të kryeqytetit, por ishte tepër vonë. Armata e II-të franceze dhe Divizioni IV i këmbësorisë amerikane, ishin gati të nisnin goditjen. Luftwaffe kishte marrë urdhra nga Hitleri për të kryer sulm të madh ajror mbi Paris,

por Sholtic kundështoi duke thënë se një sulm i tillë “do të vriste po aq shumë gjermanë sa edhe parizienë”.

Ai u dorëzua dhe arrestua mesditën e 25 gushtit nga forcat franceze. Në Gjermani, një gjykatë ushtarake u mblodh për të gjykuar Sholtic në mungesë për tradhëti. Megjithatë, i pandehuri kishte shumë miq të vendosur në rradhët e ushtrisë, dhe ata arritën ta vononin gjyqi derisa mbaroi lufta, duke shpëtuar kështu gruan dhe fëmijët e Sholtic nga ekzekutimi apo burgimi. /HiStoryNet – Bota.al

Ja kush është nazisti që shpëtoi Parisin nga shkatërrimi, gjatë Luftës së Dytë Botërore Read More »

Po na vrasin edhe përmes bukës! Bllokohen 55 tonë miell gruri nga Kosova e Serbia, ja arsyeja

Problematika / /

Në kuadër të masave të përforcuara për sigurinë e cilësinë ushqimore të produkteve që importohen, Autoriteti Kombëtar i Ushqimit ka konstatuar dhe bllokuar një ngarkesë prej 55 ton “miell gruri”.

Trupa inspektuese e DRAKU, Kukës gjatë kontrollit të ushtruar në Pikën Doganore Morinë evidentuan 2 subjekte të cilët do të fusnin në Republikën e Shqipërisë produktin “miell gruri” me origjinë nga Kosova dhe Serbia.

Konkretisht, për ngarkesën 30 ton “miell gruri” nga Kosova me nr.loti 06, pas analizave të kryera nga laboratori i DRAKU, Durrës ky produkt rezultoi me nivelin e proteinës më të ulët se ai i deklaruar në dokumentacion dhe më i ulët se norma e lejuar për prodhim buke. Konkretisht sipas ekzaminimeve laboratorike niveli i proteinës rezultoi të ishte 11.37 % , 11.44% dhe 11.5%, ndërkohë që në fletë analizën që shoqëron produktin, niveli i proteinës është shënuar 12.08% kurse në ambalazhin e produktit është max 13%.

Ndërsa për ngarkesën 25 ton “miell gruri” nga Serbia produkti nuk kishte përputhshmëri me dokumentacionin shoqërues. Pra, raport analiza nuk ka nr.loti, date prodhimi/skadimi që ta lidhi me produktin 25 ton miell gruri. Për më tepër niveli i proteinës së deklaruar në raport analize(12.74%) është i ndryshëm nga ai që shënohej në ambalazh të tyre (9.5%).

Menjëherë Autoriteti Kombëtar i Ushqimit bëri bllokimi e ngarkesës me sasi 55 ton bazuar legjislacionit në fuqi dhe do të ndjek procedurat doganore për kthimin në origjinë. AKU thekson se do të jetë gjithmonë në mbështetje të konsumatorit me qëllim garantimin e Sigurisë Ushqimore./korrieri

Po na vrasin edhe përmes bukës! Bllokohen 55 tonë miell gruri nga Kosova e Serbia, ja arsyeja Read More »

Pse dhitë preferojnë njerëzit e lumtur, studimi i ri i befason të gjithë

Kuriozitete / /

Dhitë mund të dallojnë shprehjet e fytyrës së njerëzve, thonë shkencëtarët. Kjo, megjithatë, nuk është e gjitha, pasi këto kafshë shumë shpejt vendosin të shohin njerëz të lumtur dhe të bashkëveprojnë me ta.

Studimi, që është prova e parë që dhitë lexojnë shprehjet emocionale të njerëzve, tregon se ky funksion nuk është i kufizuar për kafshët shtëpiake të tilla si kuajt apo qentë.

Një nga autorët e studimit Christian Novort thotë se dhe kishte njohuri paraprake se dhitë mund të lexojnë gjuhën e trupit të njeriut.

Shkencëtarët thonë se ky hulumtim mund të jetë i një rëndësie të madhe për të kuptuar mënyrën se si kafshët i trajtojnë emocionet njerëzore.

Pse dhitë preferojnë njerëzit e lumtur, studimi i ri i befason të gjithë Read More »

Tre ministrat “qimeverdhë” që shkatërruan arsimin në 13 vite, në 70% të fshatrave, mësimi bëhet akoma në “kasolle”

Arsim, Opinione / /

E quajmë “arsim”, por është vetëm një sektor publik, që financohet nga shteti dhe nga familjet shqiptare privatisht, për të arsimuar e kualifikuar brezat, por prej mëse 20 vitesh, “ka marrë goditje “poshtë brezit”, duke mbetur një “trup gjigand”, i rënë në “koma” e që nuk po rizgjohet.

Nuk mund të quhet më shkollë, arsim, universitet, kualifikim, por “mejhane” ku nuk bëhet mësim, por stilim, argëtim, relaksim, muzikë, tymosje, pazare e deri fyerje dhe boks mësues-nxënës e profesorë-studentë.

Aq ka degruaduar arsimi në Shqipëri, sa ministrja, rektorët dhe drejtorët vartës të saj në qendër e rajone, detyrën e trajtojnë si post që u siguron miliona nga pazaret, drejtorët e shkollave e quajnë mundësi për pagë më të lartë e si variant për shitje dëftesash, ndërsa 33 mijë mësuesit e konsiderojnë si vend pune e si mundësi, për të shitur ndonjë notë kaluese e të lartë.

Në arsimin shqiptar, ka “Alter-tekst”, sipas të cilët tekset i përzgjedhin mësuesit dhe vazhdon komedia, që një shkollë, ish-mbreti Zog quhet tradhëtar, ndërsa në tjetrën quhet Adhetar; në një shkollë, Enver Hoxha quhet diktator, në tjetrën quhet udhëheqës i lavdishëm; në një shkollë, feja quhet besim zgjim shpirtëror, në tjetrën vazhdon të quhet opium për popullin.

Në arsimin shqiptar para-universitar, në 20 vitet e fundit, janë eksperimentuar 200 modele, të sajuara nga “ekspertë” vendas e të huaj, të cilat kanë rezistuar nga 6 muaj e 1 vit dhe janë zevëndësuar me modele të tjera, duke krijuar kaos tek mësuesit e nxënësit dhe tani, sistemi para-universitar, ka si platformë pune, një shabllon që quhet “reformë rilindëse”, por që është krijuar me “mballoma”, nga modelet arsimore të  22 shteteve, madje edhe me sistemin arsimor të Kilit.

Aq është degraduar arsimi, sa me (ç)reformat dhe liberizimin e barazive mësues-nxënës që u instalua, nxënësit, më shumë respektojnë shoferin e mikrobuzit që i transporton, se sa mësuesin që i mëson, ndërkohë që në shkolla, sipas investigimeve të kryera, rezulton se ora  e mësimit, shfrytëzohet vetëm 30% për mësimdhenie, ndërsa pjesa tjetër, kalon me gallatë e debate mësues-nxënës, ndërkohë që sistemi arsimor universitar, u kthye në “qendër tregtare”, me kioska që shisnin diploma false.

Kjo katrahurë, ka vulën e 3 ministrave “qimeverdhë”, katrahurë që po vazhdon, me ministren Nikolla e cila, prej 5 vitesh në këtë detyrë, po tregon se ka ardhur si seksere e miliardave të tenderëve, emërimeve, pazareve me universitetet private, grabitjen e fondeve të librave, shkatërrimin e sportit në shkolla, zhdukjen nga sistemi të mësuesve të kualifikuar dhe mbushjen e shkollave, me drejtues e mësues militantë partie, familjarë shtetarësh, politikanësh, gjyqtarësh, prokurorësh, biznesmenësh e të “fortësh”.

Ja 3 ministrat, që shkatërruan arsimin në 13 vite dhe disa fakte tronditëse

GENC POLLO, Ministër i Arsimit dhe Shkencës në vitet 2005-2008; MYQEREM TAFAJ, Ministër i Arsimit dhe Shkencës, në vitet 2008-2013; LINDITA NIKOLLA, Ministre e Arsimit, Sportit dhe Rinisë, në vitet 2013 e vazhdim

Universitetet private, prodhuan 67 mijë “profesorë”, në 33 degë arsimi, drejtësie, mjekësie, ekonomie, diplomacie

Në 90% të fshatarve dhe në 60% të qyteteve të vogla, nuk ekziston arsimi parashkollor, por janë hapur “shtëpi roje me pagesë”, për fëmijët

Në shkallë vendi, 21% e fëmijëve, kanë braktrisur arsimin para-universitar; Kualiteti mësuesve është 40% më i ulët, i profesorëve 47% më i ulët; Niveli mësimdhenies, ka rënë nga vlerësimi maksimal “10 pikë”, në “3.2 pikë”; Niveli marrjes së dijeve, ka rënë nga vlerësmi maksimal “10 pikë”, në “4.1 pikë”

Cilësia dhe konkretësia e teksteve është 70% me përmbajtje koncepte abstrakte, të pa kuptueshme nga nxënësit; Në 70% të fshatrave, mësimi bëhet akoma në “kasolle” e në shkolla nga 2-3 orë larg

Në 12 Drejtoritë Rajonale të Arsimit në qarqe (DAR) dhe në 80% të Zyrave Arsimore të Rretheve (ZA), janë emëruar mësues me nivel të ulët dhe me probleme morale e penale, të evidentuara

Në 90% të arsimit parashkollor, mësimi bëhet akoma me “përalla gjyshesh”; Afro 90% e mësuesve dhe vetë ministrja Nikolla, janë pa tituj shkencor e pa kualifikime në lëndët përkatëse

Afro 90% e drejtuesve të shkollave dhe 100% e drejtorëve të arsimti në qarqe e rrethe, janë emëruar me lidhje klinteliste, familjare dhe si militantë partie, 80% e të cilëve, janë nën moral, profesional e metodik të mësuesve./korrieri

Tre ministrat “qimeverdhë” që shkatërruan arsimin në 13 vite, në 70% të fshatrave, mësimi bëhet akoma në “kasolle” Read More »

Rigjykimi i Izet Haxhisë pritet të nisë javën e ardhshme, ja 8 dëshmitarët dhe 3 provat që rrezikojnë pozitat e Berishës

Aktualitet / /

Këtë fillimjave gjyqtarët rikthehen në punë. Një nga dosjet që pritet më shumë interes, është ajo e Azem Hajdarit, për të cilën ka një kërkesë nga Izet Haxhia, për t’u rihapur.

Vendimi për hapjen apo jo të kësaj dosje, do të merret nga Gjykata e Apelit në Tiranë. Në rast se dosja do të rihapet, për Sali Berishën do të ishte një problem i madh, pasi ka 8 dëshmitarë dhe disa prova të forta, që mund ta fundosin atë.

Një ndër ta është Zenel Neza, ish-truproja i Azem Hajdarit, i cili u qëllua gjatë atentatit. Ai ishte prezent kur ndodhi sulmi dhe është personazhi kryesor që ka parë në sy vrasësit.

Madje Zenel Neza është personi i parë i cili pati kontakt me Berishën dhe ky i fundit i pëshpëriti në vesh kur ishte në spital.Emër tjetër është Marjan Gryka. Edhe ky i fundit ka qenë truproja i Hajdarit.

Në disa intervista ai ka akuzuar si vrasës të Hajdarit, ish-kryeministrin Berisha. Emra të tjera që kanë qenë në të njëjtën linjë janë Jaho Mulosmani dhe vëllezërit e Izet Haxhisë, Ismet Haxhia, Isamedin Haxhia, të dënuar si autorë të ngjarjes.

Ata e kanë mohuar krimin dhe po ashtu kanë akuzuar Berishën. Grupit i bashkohet Fatos Klosi, ish-kreu i SHISH, që po ashtu pretendon se Berisha ka gisht në ngjarje.

Një tjetër emër është Ylli Rakipi, gazetari i cili ka qenë prezent në rrëfimin që Zenel Neza ka dhënë para Berishës në spital.

Rakipi e ka regjistruar bisedën, por nuk dihet se ku ajo ka përfunduar. Tjetër emër është Astrit Muldaka.

Ai është dëshmitar i penduar i ngjarjes, pasi akuzohet se ka qenë pjesë e atentatit dhe ka qenë ai që ka siguruar makinën me të cilën lëvizën atentatorët.

Ndërkohë, janë dhe 3 prova të reja që mund të ndryshojnë situatën, shkruan Sot. I pari është ditari i Perikli Tetës.

Asnjëherë nuk është përdorur në gjykatë ajo se çfarë thuhet aty. Së dyti janë tabulatet telefonike të personave rreth ngjarjes.

Haxhia pretendon se falë këtyre tabulateve është shumë e thjeshtë të vërtetohet me kë ka folur Hajdari dhe Berisha.

Prova e tretë është regjistrimi i bisedës me diktofon i gazetarit Ylli Rakipi në momentin që i shkuan së bashku me Sali Berishën të plagosurit rëndë Zenel Neza, në Spitalin Ushtarak në Tiranë./korrieri

Rigjykimi i Izet Haxhisë pritet të nisë javën e ardhshme, ja 8 dëshmitarët dhe 3 provat që rrezikojnë pozitat e Berishës Read More »