Programi “Dua të të bëj të lumtur” i Arbana Osmanit, pati premierën e tij mbrëmjen e së shtunës në ekranin e “Top Channel”.
Historia që çeli këtë edicion të dytë, ishte ajo e Gersit, djaloshit të vogël që u qëllua me armë gjatë një loje me bashkëmoshatarët. Rasti i tij preku shumë shqiptarë të thjeshtë e personazhe të njohur, mes tyre edhe Lorik Canën.
“Dua të të bëj të lumtur” gjatë edicionit të parë, mori përsipër të gjitha operacionet për rikthmin e Gersit në gjendjen normale, por ky proces kërkon kohë.
Në studion e “Dua të të bëj të lumtur” këtë herë ishin shokët e klasës ata që e kishin ftuar Gersin, për t’i treguar se sa shumë e donin.
Miqtë zbuluan se Gersi është një nxënës i dalluar dhe një dashamirës i madh i futbollit, moment ky i cili do të kulmonte me prezencën në studio të ish-kapitenit të Kombëtares, Lorik Cana.
Cana iu bashkua idesë së “Dua të të bëj të lumtur”, duke sjellë si dhuratë për Gersin dhe miqtë e tij, uniformat e Kombëtares, topat origjinal të firmosur prej tij dhe biletat për ndeshjen miqësore Shqipëri – Norvegji, që do të mbahet më 26 mars.
Momenti më emocionues ishte ai kur Cana i dha një mesazh të fortë për jetën Gersit, në të cilin nuk i përmbajti dot as vetë lotët.
“Gjërat më të rëndësishme arrihen me forcën më të madhe, që është brenda nesh. Bukuria e vërtetë e njeriut nuk gjendet në pamjen e jashtme, por gjendet në zemrat tona. Unë kam një djalë, që e quajnë Bojken. Unë dua që në të ardhmen ai të bëhet si unë dhe shpresoj që të më kalojë, por nëse do të ndjekë edhe hapat e Gersit do të isha shumë i lumtur”, – u shpreh ish-futbollisti.
Padyshim që ndër daljet e para dhe më të paharrueshme të këngëtares Elvana Gjata në festivale ka qenë ajo e vitit 2005 në skenën e “Këngës Magjike”, ku ajo konkurroi me këngën “Të kam xhan”.
E mbajmë mend mirë look-un e këngëtares me flokët kaçurrela, pantallonat treçerekshe dhe pellushin e shkurtër të hedhur në një anë, që i ekspozonte barkun.
Ama nëse juve ju ka pëlqyer pamja e saj në festival, nuk mund të themi të njëjtën gjë për babanë e këngëtares, ish-ushtarak dhe disi fanatik. Pikërisht për këtë ndodhi Elvana foli mbrëmjen e sotshme në emisionin “Xing me Ermalin”.
Pasi theksoi se i ati ka qenë në krah i djathtë për të dhe e ka mbështetur shumë në karrierën e saj muzikore, Gjata rrëfeu: “Unë e kisha stiluar vetë veshjen time: Ca se nuk kishim mundësi ekonomike, ca se kisha qejf. M’u duk vetja shumë cool dhe shumë tip, më kishte dalë dhe barku përjashtë. Sa mbaroj së kënduari, marr në telefon mamin dhe babin dhe i pyes si iu duk performanca.”
“Kur më përgjigjet babi: ‘Çfarë performance moj çfarë performance?! Turp të të vijë! Ç’është ajo veshje moj?! Po ne të kemi edukuar moj Elvana! Pse veshje është ajo?!’”-rrëfeu Elvana teksa imitonte me humor të atin.
Programi “Dua të të bëj të lumtur” i Arbana Osmanit, solli emocione të forta edhe në këtë nisje të edicionit të dytë.
Pas Gersit dhe shokëve të tij, në studion e “Top Channel” u shfaq një nënë 75-vjeçare, e cila kërkonte të ritakonte të birin, pas 7 vitesh.
Jorgji Bincani, jeton në azil prej vitit 2010 dhe shkak për këtë u bënë konfliktet me nusen e djalit. Që prej asaj kohe, ajo nuk i sheh më, asnjërin prej tyre, as të birin e as nipërit.
“Dua të të bëj të lumtur” bëri të mundur ritakimin e nënë Jorgjisë me të birin Nikon, i cili mbeti pa fjalë për ballë portretit të së ëmës, që kish pranuar të hidhte gjithçka pas krahëve, vetëm që të mos humbiste kontaktet me djalin.
Krah Nikos, u ul me kërkesë të nënë Jorgjisë edhe nusja, e cila shpërtheu në lot dhe kërkoi falje për ato çfarë kishin kaluar, me justifikimin se asokohe ajo po vuante prej depresionit post-partum (paslindje).
Asnjë nuk i përmbajti dot lotët, kur mbesa e nënë Jorgjisë nisi të qarën me ngashërim, për gjyshen që s’e shihte prej vitesh.
Në fund të programit, familja u bashkua, por megjithatë nënë Jorgjia do të vazhdojë të jetojë në azil, e vetmja gjë që ajo kërkon është të mos harrohet nga familja e saj.
Një histori dashurie që mund ta shihni vetëm nëpër filma. E tillë ishte historia e Julit dhe Erjolës që u trajtua këtë të shtunë, në premierën e programit “Dua të të bëj të lumtur”. Kjo histori nisi në qytetin e Shkodrës, gjatë kohës kur Juli studionte për juridik ndërsa Erjola studionte për anglisht.
Ai vinte nga një familje e thjeshtë që jetonte në fshat, ndërsa Erjola nga një familje me mundësi të mira ekonomike që jetonte në qytet. Për këtë shkak, ai e shihte Erjolën si të paarritshme dhe i janë dashur shumë vite përpjekje për ta bërë atë për vete.
Më në fund u lidhën dhe erdhën të jetonin në Tiranë ku bënë dasmën dhe u bënë prindër të një djali. Juli filloi punë si jurist dhe një ditë kur ai po shkonte për në punë ndodhi një shpërthim tritoli. Një shpërthim i cili nuk e vrau, por i mori këmbët. Ai u gjend në vendin dhe kohën e gabuar pasi shpërthimi kishte qenë për dikë tjetër.
Këtu ai mendoi se jeta e tij mori fund, mendoi se shpërthimi nuk i mori vetëm këmbët e tij por gjithashtu gruan dhe djalin e tij. Mendoi se Erjola do të largohej dhe do ta braktiste, madje ishte Juli ai që insistonte që ajo të largohej, por ndodhi krejt e kundërta. Erjola qëndroi dhe e mbështeti në çdo gjë.
Mesa duket premtimi “do të të qëndroj në të mirë e në të keq deri sa vdekja të na ndajë”, ishte një premtim i bërë me plot zemër. Juli dhe Erjola mbetën pa punë, ajo nuk duhej të kujdesej vetëm për djalin, por gjithashtu edhe për Julin…
Dhe pikërisht për këtë arsye Juli u shfaq në programin “Dua të të bëj të lumtur”, për t’i thënë faleminderit njeriut që e deshi më shumë në jetë dhe që nuk e la vetëm edhe në ditët e tij më të errëta. Mes lotëve, ai i shprehu Erjolës të gjitha ato që kishte vite që donte t’ia thoshte. “Faleminderit” dhe “Më fal”, ishin dy prej mesazheve që shkaktuan emocione të forta, jo vetëm tek Erjola, por edhe tek publiku i pranishëm në studio.
Për të mbështetur Julin në këtë mision të tijin, ishin të ftuar edhe dy kolosët e kinemasë dhe teatrit shqiptar Robert Ndrenika dhe Rikard Ljarja, të cilët ndonëse i refuzojnë të gjitha ftesat televizive, “Dua të të bëj të lumtur” s’mundën t’i thonin JO.
“Të dua në një mënyrë ndryshe”, “Më jep gjashtë muaj kohë”, “Unë nuk do të të bëj kurrë të vuash”: këto janë disa nga frazat standarde që përdorin zakonisht meshkujt që tradhtojnë. Kjo sipas “mbledhjes” që kanë bërë dy shkrimtaret italiane Francesca Bonafini dhe Caterina Falconi duke i sjellë në një formë manuali.
Përse tradhtojnë meshkujt? “Meshkujt e martuar tradhtojnë për arsye të ndryshme”, shpjegojnë dy shkrimtaret italiane Francesca Bonafini dhe Caterina Falconi në manualin e tyre.
“Ata tradhtojnë prej dashurisë ndaj vetes, prej mërzisë, mbylljes në vetvete dhe ndonjëherë sepse dashurohen me të vërtetë”: kanë thënë ato.
Shumë meshkuj mendojnë se janë superiorë ndaj femrës dhe bëjnë gjithçka për ta dëshmuar këtë, edhe nëse bëhet fjalë për të tradhtuar partneren. Shpesh egoizmi i shtyn të marrin atë që duan, pa pyetur shumë se kush lëndohet nga kjo situatë. Në shumë raste meshkujt kanë humbur pasurinë, shëndetin, fëmijët dhe familjen duke zgjedhur marrëdhëniet jashtë martese, por kjo nuk i pengon ata të bëjnë përsëri të njëjtën gjë. Në fund të fundit, burrat janë burra!
Po kështu, meshkujt kanë ego shumë të brishtë. Edhe kur martesa apo lidhja e tyre shkon shumë mirë e preferojnë një hallakatje të rastit pa e menduar shumë gjatë. Shpesh ata provojnë tradhtinë për të provuar nëse janë ende tërheqës për seksin e kundërt.
Gjithashtu një martesë jo e lumtur, mund të çojë shumicën e meshkujve në një flirt duke pasuar në tradhti. Shpesh kur një mashkull nuk merr nga partnerja e tij atë që dëshiron, përqafon zgjidhjen më të lehtë “të shkojë me një femër tjetër”. Në vend që të analizojnë se çfarë shkon keq në marrëdhënie dhe të angazhohen për të rregulluar problemet, shumica e meshkujve zgjedhin “arratisjen” që pothuajse gjithmonë identifikohet me tradhtinë.
Ndërsa seksi është arsyeja më e rëndësishme se pse meshkujt tradhtojnë bashkëshortët e tyre. Sipas psikologëve, është më e lehtë për një mashkull të ketë marrëdhënie seksuale me një grua pa pasur diçka emocionale kundrejt saj, ndërsa për një grua nuk është pikërisht e njëjta gjë, përtej seksit ajo ka një arsye bindëse pse kalon në tradhti.
Meshkujt adhurojnë të ndihen të vlerësuar e për më tepër t’i thuhet. Kur një lidhje, fejesë, martesë apo bashkëjetesë fillon të ketë shumë kritika në mes apo fajësime (siç edhe ndodh zakonisht), meshkujt kanë tendencë të kërkojnë një person tjetër që i vlerëson dhe i thotë se sa “të mirë” ata janë.
Të gjithë duan të ndihen të dëshiruar, pavarësisht moshës, gjinisë apo punës që bëjnë. Meshkujt nuk bëjnë ndryshim. Ata kanë tendencë të jenë social e të krijojnë një rrjet të gjerë njohjesh për të ndier forcë dhe siguri.
Disa fraza tipike të tradhtarëve:
-“Unë nuk do të bëj kurrë të vuash!”
-“Më jep pak muaj kohë, gjashtë për shembull!”
-“Ti mbase nuk mund ta besosh, por unë të kam vetëm ty!”
Kevin Ball gjeti një qese të zezë mbeturinash të mbushur plot me mijëra paund me vlerë prej 8 mijë eurosh.
Pas kësaj, kompania ku punonte Kevin ia dorëzoi qesen policisë së Lancashirit në Angli për të gjetur pronarin e saj. Mirëpo, kaluan muaj të tërë dhe askush nuk i tërhoqi.
Z. Hanson tha:
Shpresojmë ti ndajmë paratë me punëtorët e tjerë dhe disa të tjera ti japim për bamirësi”.
Epo, i gjetën dhe i kthyen në bankë në para të pastra. Pritën kaq kohë që të gjenin pronarin e tyre, në fund duhet thënë se punëtorët e kësaj kompanie që mbledhin plehra i meritojnë paratë.
Ky plazh ndodhet shumë pranë deltës së lumit që mban emrin e fshatit, por që në pjesën më të madhe të vitit është krejt i thatë. Mjedisi bregdetar masiv prej mijra kilometrash katrorë, shtrihet në të dy krahët e deltës së derdhjes në det të lumit të Palasës, që zbret nga kreshtat e maleve, shumë pranë Çikës. Zhavorri i imët, bregu shkëmbor dhe i thyer, krijojnë një peizazh të rrallë, që pothuajse nuk e ndesh askund në të gjithë bregdetin shqiptar
Plazhi i Palasës është një nga mrekullitë natyrore më të spikatura në bregdetin e Jugut.
Ky plazh ndodhet shumë pranë deltës së lumit që mban emrin e fshatit, por që në pjesën më të madhe të vitit është krejt i thatë. Mjedisi bregdetar masiv prej mijra kilometrash katrorë, shtrihet në të dy krahët e deltës së derdhjes në det të lumit të Palasës, që zbret nga kreshtat e maleve, shumë pranë Çikës. Zhavorri i imët, bregu shkëmbor dhe i thyer, krijojnë një peizazh të rrallë, që pothuajse nuk e ndesh askund në të gjithë bregdetin shqiptar.
Uji i kthjellët i detit që të ngacmon shqisat, i bashkohet kësaj tabloje natyrore, ku gjithçka duket perfekte. Njeriu këtu ndihet ndryshe. Përjeton kthjelltësinë e qiellit, të detit, gjelbërimin e thellë. Një fjalë e urtë e banorëve të kësaj zone thotë se, nuk ke shijuar asgjë nga bregdeti i Himarës, nëse nuk përjeton qoftë edhe për pak çaste kënaqësinë që të sjell plazhi i Palasës, ose i Dhralesë, siç edhe emërtohet ndryshe në terminologjinë vendore. Shkëmbinjtë e prerë si me thikë që zbresin deri në ujë, alternohen me sipërfaqe pa fund të mbuluara nga zhavorri i imët. Plazhi, dikur i privuar edhe për banorët e këtyre anëve, tashmë është një realitet tjetër. Ai spikat qartësisht, qysh kur nis të zbresësh në kthesat e larta të Llogorasë. Shikimi prek një zonë të bardhë që vazhdon deri në brezin e ujit, ku nis e transformohet gradualisht në një ngjyrë të kaltër të thellë. Ky është ngacmimi i parë që merr kushdo që vjen këtu.
Për të shkuar në këtë plazh, duhet të kthesh rrugën djathtas, pa arritur në Urën e Palasës. Disa koshere bletësh, që prodhojnë një mjaltë si askund tjetër, të ftojnë të shijosh prodhimin e tyre përpara se të drejtohesh për në parajsën natyrore, që ndodhet disa qindra metra më poshtë. Duket se bletërritësit nuk e kanë zgjedhur rastësisht këtë vend për të tregtuar prodhimin e tyre. Janë të shumtë ata pushues, qytetarë nga gjithë vendi dhe turistë të huaj, që kanë nisur t’i bashkohen këtij peizazhi shumëngjyrësh në pjesën më të madhe të muajve të vitit, por, veçanërisht në verë. Veçantitë e natyrës ofrojnë këtu edhe një mundësi tjetër, vendosjen e çadrave. Numri i atyre që zgjedhin këtë mënyrë për të shijuar plazhin e Palasës, ka ardhur në rritje. Ata janë nga Vlora, Tirana, Fieri, Berati, Shkodra, madje edhe nga Kosova e Maqedonia. Është një mrekulli ky vend. Ke detin dhe përkundruall tij edhe malin, që duket sikur të qëndron mbi kokë. Në këtë vend shijon si askund tjetër edhe peshku, apo mishi i pjekur në zgarë, të shoqëruara me pak verë, apo birrë të ftohtë. Janë dhjetra pushues që këtu përjetojnë veç të tjerash edhe dimensione të tjera njerëzore. Kalojnë ditë dhe netë të paharruara në shoqërinë e detit, ajrit të pastër, muzikës. Ata shtohen çdo javë, muaj e vit. Janë mijra metra katrorë bregdet, që nuk preken nga njeriu dhe që përbëjnë një potencial të jashtëzakonshëm turistik për zonën. Por, këtu shtohet edhe një resurs tjetër, historia e këtij vendi.
-Plazhi i Palasës, me një histori të pasur në funksion të turizmit-
Në veprën e vet “Lufta Civile”, Jul Çezari përshkon mes të tjerash zbarkimin e trupave të tij “ndanë brigjeve Palaeste” në ndjekje të rivalit të tij, Pompeut. Konflikti mes dy personazheve të njohura në historinë e Romës së lashtë, u zhvendos në brigjet shqiptare. Në vitin ’48 para erës së re, Çezari arriti të triumfonte ndaj Pompeut, duke marrë qytetin e Jerikos. Palaesta, sipas historianit vlonjat, prof.dr. Bardhosh Gaçe, vendi i zbarkimit të trupave të Qezarit, është bregu i Palasës së sotme, në afërsi të Dhërmiut, rreth 50 km larg qytetit të Vlorës, ndërkohë që, Jeriko, përkon me Orikumin.
Bregdeti i Palasës është përmendur shpesh nga të moshuarit e kësaj zone për historinë, që ka si kulm konfliktin mes Çezarit dhe Pompeut. Ky plazh është një nga surprizat e bregdetit të Himarës, ashtu siç është e tillë edhe historia e lashtë e tij. Çezarit në librin e tij përmend edhe fisin kaon ilir të germineve (Dhërmiut), që popullonte këtë bregdet, duke sjellë një dëshmi tjetër të rëndësishme të paraardhësve të popullsisë së kësaj zone. Por, pikërisht kjo histori e shkruar, e bën edhe më tërheqëse këtë pjesë të bregdetit shqiptar të Himarës.
Parashikohet që ky element i historisë së kësaj pjese të Rivierës, do të shfrytëzohet përmes një projekti që synon promovimin e vlerave historike në funksion të turizmit. “Është menduar të ndërtohet një memorial që evokon ngjarjen e zbarkimit të Çezarit, si një mënyrë për të zgjuar interesimin e turistëve të huaj”, thonë në Bashkinë e Himarës.
Nga ana tjetër, specialistët vlonjatë shprehen se toponimia historike shton mundësitë për zgjerimin e potencialeve turistike të zonës.
