Për t’i joshur biznesmenët italianë, Edi Rama përsëriti pak ditë më parë një krahasim që duket interesant; se shqiptarët nuk janë shumë të ndryshëm nga italianët. “Italianët këtu e ndjejnë veten si në shtëpinë e tyre. Ka një mënyrë të jetuari në Shqipëri që ngjajnë si dy pika uji me jetesën në Itali, por me ndryshimin se këtu taksat janë më të ulëta” tha kryeministri.
Kuptohet se me këtë që thotë Rama tërthorazi jep idenë se edhe ai vetë, duhet t’i ngjajë kryeministrit të Italisë, në këtë rast Paolo Gentilonit.
Krahasimi tingëllon ekzotik kur e dëgjon. Italia dhe Shqipëria nuk janë shumë larg dhe temperamenti mesdhetar i dy popujve përmendet shpesh si shenjë ngjashmërie. Çështja është që nëse krahason sigurinë, shërbimet në tërësi si spitalet, arsimi, pagat etj, kuptohet se flitet për dy botë larg njëra-tjetrës.
Raporti i Transparency International për perceptimin e korrupsionit, që u publikua këtë të mërkurë, e renditi Shqipërinë në vendin e 91 për vitin 2017.
Bazuar tek raporti i Transparency International për perceptimin e korrupsionit, Lapsi.al vëzhgoi se kush janë vendet e ngjashme me Shqipërinë dhe drejtuesit e shteteve të ngjashëm me Edi Ramën. Kultura e korrupsionit në këtë rast është kriteri i vetëm.
Siç tregon renditja, mbi Shqipërinë është një shtet me emrin Suaziland, ndërsa më poshtë vijnë me radhë Bosnje-Hercegovina, Guajana, Sri Lanka dhe Timori Lindor.
Më shumë se me Merkel, Macron, Gentiloni etj, të ngjashmit e Ramës dhe të shqiptarëve janë politikanë dhe popuj të Amerikës Latine, të Afrikës apo të Azisë.
Mbretëria e Suazilandit është një vend i vogël në jug të Afrikës, në kufi me Mozambikun dhe Afrikën e Jugut. Me një popullsi prej 1.2 milion banorësh, Suazilandi është nga të fundit monarki absolute në botë.
Mbreti “Mswati III” u ul në fron, kur ishte 18 vjeç dhe që atëherë mbretëron bashkë me 15 gratë e tij. Në mediat ndërkombëtare citohet të ketë thënë se “demokracia nuk është e mirë për popullin tonë”. Partitë politike nuk ekzistojnë, ndërsa ministrat caktohen me dekret nga vetë mbreti “Mswati III”.
Sado i çuditshëm të duket në sytë e shqiptarëve ky vend afrikan, në raportin e perceptimit të korrupsionit, Transparency International e rendit Suazilandin më lart se Shqipërinë, pra më pak të korruptuar.
Në renditjen e korrupsionit, Shqipëria (me 38 pikë) ka një pikë më pak se Suazilandi (me 39 pikë) dhe të njëjtën vlerë me Bosnje-Hercegovinën (38 pikë).
Bosnje-Hercegovina u vlerësua në raportin e Transparency International me 38 pikë. Ky vend po përpiqet ta marrë veten pas një luftë tre vjeçare shkatërruese, që u zhvillua pas shkëputjes nga ish Jugosllavia. Konflikti i vitit 1992-1995 shkaktoi qindra mijëra viktima dhe rreth 2 milion refugjatë. Tre grupet etnike më të mëdha janë boshnjakët, kroatët dhe serbët. Lufta la pas një infrastrukturë të dëmtuar rëndë dhe një ekonomi të dobët.
Nga marrëveshja e Dejtonit dolën Federata e Bosnje-Hercegovinës dhe Republika Serbska, secila me presidentin e vet, qeverinë, parlamentin dhe policinë.
Konflikti etnik po frenon zhvillimin dhe luan një rol kyç në nivelin e korrupsionit. Kryeministër i Bosnje-Hercegovinës është Denis Svizdiç, i cili duhet të përballet me problemet që i nxjerrin liderët serbë brenda vendit, të mbështetur edhe nga Rusia.
Guajana është një shtet i vogël në Amerikën Latine i populluar nga indigjenët dhe popullsinë e ardhur nga India, skllevërit e Afrikës, kinezë dhe europianë. Njësoj si Shqipëria, Guajana ka 38 pikë në raportin për perceptimin e korrupsionit.
E kufizuar nga Venezuela dhe Suriname, Guajana e fitoi pavarësinë në vitin 1966. Deri atëherë ka qenë një koloni britanike dhe sot është vendi i vetëm anglisht-folës në Amerikën Latine.
Tensionet etnike në Guajana janë konstante për shkak të përplasjeve mes banorëve me prejardhje afrikane dhe atyre indiane. Konflikti i ashpër politik ka krijuar destabilitet dhe për pasojë korrupsioni mbetet një problem i vazhdueshëm.
Pavarësisht se ka rezerva të pasura në ar dhe minerale, Guajana mbetet një vend i varfër në kërkim të investimeve të huaja. Vitet e fundit, mes Guajanës dhe Venezuelës është rindezuar një konflikt për kufirin, pas zbulimit të rezervave të naftës.
Moses Nagamootoo (shiko foton më lart) është kryeministri i Guajanas. Për momentin ai është në pozicion të vështirë për shkak të negociatave me Venezuelën në lidhje me kufirin mes dy vendeve.
Sri Lanka, shteti ishullor në jug të Indisë tërheq çdo vit mijëra turistë për bukuritë e tij natyrore, por vendi është rrënuar nga një luftë civile e gjatë, për shkak të problemeve etnike mes shumicës Sinhalese dhe minoritetit Tamil.
Pas 25 vitesh dhune dhe vrasje, konflikti mbaroi në vitin 2009. Qeveria vuri nën kontroll zonën e fundit të kontrolluar nga Tigrat e Tamilit. Gjithsesi krimet dhe vrasjet nga të dy palët ende vazhdojnë.
Ranil Wickremesinghe (foto më lart) është kryeministri i Sri Lankës. Opozita dhe lëvizja nacionaliste e ka kundërshtuar fort regjimin e tij me protesta të dhunshme, të gjitha nën sfondin e një lufte civile, ku nuk kanë munguar edhe përplasjet me armë, përfshirë edhe bombardimet me avionë.
Njësoj si Shqipëria, Timori Lindor ka 38 pikë në renditjen e perceptimit të korrupsionit në raportin e Transparency International. Rruga e Timorit Lindor drejt pavarësisë ka qenë e vështirë dhe deri në maj të 2002, vendi ka kaluar disa momente traumatike. Deri në 1975, Timori Lindor ishte koloni e portugezëve, por me tërheqjen e tyre, vendi u pushtua nga Indonezia që vazhdoi shtypjen me dhunë lëvizjen për pavarësi.
Populli i këtij vendi ka vuajtur disa nga masakrat më të tmerrshme të kohëve moderne, në luftën e tyre për vetëvendosje.
Mari Alkatiri (foto lart_ është kryeministri i Timorit Lindor. Një nga momentet më të vështira të karrierës së tij politike është ajo e majit të vitit 2006, kur vendi ishte në prag të luftës civile. Alkatiri u akuzua se kishte organizuar një skuadër-vrasësish që kishin në shënjestër kundërshtarët e tij politikë.
Lapsi.al vëzhgoi rezultatet e raporteve të perceptimit të korrupsionit që nga viti 2009. Rezultatet janë katastrofike. Shqipëria ka qenë dhe mbetet lider në rajon dhe në Europë, për korrupsionin. Pavarësisht ndryshimit në renditje, jemi përherë të fundit, bashkë me Bosnje-Hercegovinën dhe Kosovën që kanë dalë nga lufta.
Për këto arsye, ta quash jetesën e shqiptarëve të ngjashme me atë të italianëve nuk është as interesante dhe as ekzotike. Deklarata ngjan më shumë me gënjeshtrat cinike dhe të trasha që i thuhen tribuve të pagdhendura, për t’ia zgjatur nënshtrimin.
