Moderatorja Rudina Magjistari gjithnjë kalon fundjava jashtë Tiranës ose edhe jashtë Shqipërisë.
Këtë herë ajo ka zgjedhur Zvicrën për të kaluar disa ditë relaksi sëbashku me familjen e saj.
Si gjithnjë Rudina kujdeset që të mos e ekspozojë shumë vogëlushen e saj Mia dhe diçka të tillë ka bërë edhe në postimin e saj të fundit.
Në foton e publikuar mëngjesin e sotëm e shohim moderatoren e njohur mjaft të qeshur dhe në formë, ndërkohë që ndodhet buzë liqeni me Mian e saj.
Përmes fotos arrijmë të dallojmë se Mia është rritur mjaft duke u bërë një zonjushë e vërtetë.
Një lajm të hidhur ka ndarë me publikun, shkrimtarja Flutura Açka, pasi ajo në një postim në Facebook, tregoi se djali i saj 18-vjeçar ishte ndarë nga jeta. Pas këtij lajmi deputetja Grida Duma, në një reagim të saj ka shprehur ngushëllimin e saj në për këtë tragjedi dhe shkruan me fjalë prekëse.
Postimi i plotë
“ ..Nuk kam frikë nga vdekja, jeta mund të më tmerrojë… “
Kjo shprehje m’u fanit në mendje kur lexova lajmin e humbjes së djalit të vetëm të Flutura Açkës.
A mundet njeriu të gjejë fjalët e duhura të ngushëllojë në të tilla humbje! Asnjë fjalë, asnjë simbol nuk ngushëllon dot; por pa fjalën, krejt në heshtje humbëtira të zhyt në errësirë deri në mbytje.
Flutura kish shkruar për humbjen e të birit me një madhështi jo vetëm prej nëne të madhe, por prej njeriu të madh.
Madhështia në rreshtat e saj ishte mungesa e plotë e çdo elementi prej shkrimtareje.
Të zgjedhësh të ndahesh nga shpirti i shkrimtares, të ndahesh në dy, në momentet kur shpirti është copëtuar në qindra, është vendim i një force të përbindshme njerëzore.
Dhe ajo zgjodhi ashtu, e na përcolli madhështinë humane, madhështinë e dhimbshme të faktit të ftohtë të humbjes së më të shtrenjtës qenie në jetë.
Faktit më të ngurtë, të ngrirë akullt, të jetës njerëzore.
Ish shkruar sot për të tjerë shkrimtarë e poetë që kanë vuajtur humbje të tilla, që mbi ta rëndon një peshë prometeu dhe vetë prova e mbinjerëzishme për t’i treguar njerëzimit madhështinë në dhimbje.
Më erdhi ndër mend Zija Çela, një ndër bisedat më të vyera me të, për humbjen e të birit. “….Vdekja s’më tremb aspak, jeta shumë, jeta mund të të tmerrojë. Kur do duhet të jetosh me pahir pasi ke humbur vetë jetën….. “kështu mërmëriti krejt pa pritur ndërsa flisnim për ide të tjera.
Uli paksa kokën e me sytë që shihnin në një botë tjetër e vijoi:
“…. E vetmja gjë që mund t’i them miqve është jetojini të gjitha sa më shumë, jetojini fëmijët, jetojini të shtrenjtët tuaj sa më shumë, se duket se vetëm kjo i mbron dhe ata të mos humbin, …jetojini.”
Tre prej kompanive më të mëdha të prodhimit të makinave do të prodhojnë pjesë të tyre të jashtme në Shqipëri. Bëhet fjalë për një fabrikë në Librazhd që do të prodhojë për “Mercedez-Benz”, “Ford” dhe “Fiat”.
Lajmin e bën të ditur kreu i grupit parlamentar të PS Taulant Balla. Përmes një postimi në facebook ai thotë se “ndoshta nuk do ta besoni, por është e vërtetë që pjesë me veshje lëkure si timoni, leva e marsheve apo leva e frenave të dorës të një makine Mercedez Benz, Ford apo FIAT që mund të blini pas disa kohësh, është prodhuar në Shqipëri, në një fabrikë të vogël në Librazhd”.
Postimi i plotë i Ballës
Kompanitë e prodhimit të makinave Mercedez-Benz, Ford dhe FIAT tashmë prodhojnë pjesë interiore të tyre në një fabrikë në Librazhd.
Ndoshta nuk do ta besoni, por është e vërtetë që pjesë me veshje lëkure si timoni, leva e marsheve apo leva e frenave të dorës të një makine Mercedez Benz, Ford apo FIAT që mund të blini pas disa kohësh, është prodhuar në Shqipëri, në një fabrikë të vogël në Librazhd.
Gjithashtu kompani të prodhimit të barkave detare si Castoldi apo kompani të prodhimit të traktorëve bujqësorë tashmë prodhojnë timonët e drejtimit të tyre në Librazhd.
Është vetëm fillimi dhe janë punësuar dhjetra vajza dhe djem të rinj. Në muajt në vijim kompania SV MEGA, kontraktori shqiptar, synon ndërtimin në Librazhd të një fabrike më të madhe me standardet e emrave për të cilët punon, duke garantuar në të ardhmen një numër më të madh të punësuarish. PUNË PËR SHQIPËRINË QË DUAM/njekomb
Ismail Patrioti Jashari, ka bere nje status ne facebook, dhe ka postuar nje foto ku shkruhet se mediat greke kane shkruar se Gjergj Kastrioti, eshte me origjine greke.
Kujtojmë se sot me 6 Maj, mbushen plotë 613 vjet nga lindja e kryeheroit tonë kombëtar, Gjergj Kastriotit – Skënderbeu (6 maj 1405 – 17 janar 1468), mbretit të përjetshëm të Shqipërisë.
Mbrojtës i të gjithë Europës së civilizuar, strateg ushtarak dhe politikan, me një kulturë të gjërë dhe ndjeshmëri intelektuale të jashtëzakonshme./njekomb
Pas 85 vitesh në vendin ku u ndalua gjakmarrja. Aty ku rakia, kënga dhe tradita bashkohen në një.Këmborët e dhenve herët në mëngjes na zgjojnë. Era e bërsisë, gati për t’u kthyer në raki, përzihet me aromën e kafes turke. E zonja e shtëpisë po përgatit për të na e servir. Ngrihemi nga shtrati dhe zbresim për në verandë, ku na priste Sheme Toçi, i zoti i shtëpisë që na kishte bujtur atë natë. Sapo hedhim sytë nga horizonti, shohim një pafundësi bardhësie që kishte mbuluar gjithçka poshtë nesh; vetëm majat e larta të maleve të Labërisë mund të shquheshin, dhe asgjë tjetër. Në tavolinën ku ndodhej Shemja, përveç kafes dhe gotave të rakisë, ishte shtruar edhe mëngjesi ynë: arra dhe mjaltë. Trokasim gotat e rakisë me Shemen dhe nisim bisedën me të. Sheme Toçi ishte ndërtues prej tri brezash. Gjyshi dhe i ati kishin qenë ndërtues me emër në zonën e Kuçit, dhe ky i fundit nuk kishte si ta linte traditën e familjes. Ai nis të tregojë, lidhur me zonën e Labërisë dhe, në veçanti me Kuçin, fshatin që ai nuk e kishte braktisur asnjëherë. Sipas tij, emri i fshatit do të thoshte enë me dy vesh, pasi Kuçi ndodhej mes malesh dhe i ngjante një enë gatimi. Mes bisedave të shumta, shishja e rakisë sa vinte e boshatisej dhe kokat tona kishin filluar të trulloseshin disi, por asnjëri nga ne nuk e jepte veten dhe nuk i thoshte dot jo pijes, pasi në këtë zona është ofendim, nëse ia refuzon rakinë të zotit të shtëpisë.
Pas dy shishesh raki të zbrazura dhe pas historive të Kuçit, lëmë pas shtëpinë e Sheme Toçit dhe zbresim për në qendër të fshatit. Një atmosferë shumë e ndryshme, nga ajo qetësi në shtëpinë e Shemes ku, veç zhurmës së pikave të rakisë që dilnin nga kazani, asgjë tjetër nuk dëgjohej. Në qendër të fshatit sheh kudo flamuj kuq e zi dhe në çdo lokal dëgjohen këngë labe. Grumbuj njerëzish sa vinin dhe pushtonin sheshin përpara bustit të heroit Zenel Gjoleka, i cili hidhte shikimin nga malet, sikur kërkonte të shquante ushtritë armike. Lebër nga të 17 fshatrat e Labërisë ishin mbledhur në Kuç, për të përkujtuar 85-vjetorin e Kuvendit Zakonor të Labërisë. Nga sa mësuam më parë nga Shemja, ky kuvend kishte qenë shumë i rëndësishëm për kohën kur u mbajt, pasi në të janë diskutuar dhe vendosur një sërë rregullash, të cilat parandaluan gjakmarrjen në këtë zonë: ndaluan martesën e fëmijëve që në djep, si dhe lehtësuan ndjeshëm pozitën e gruas në këto zona. Shemja na kishte treguar se në këtë kuvend kishin ardhur delegatë nga të gjitha trevat shqiptare, përfshi këtu edhe Kosovën dhe Çamërinë. “Për në këtë kuvend ishin nisur edhe Fan Noli dhe Bajram Curri, por ata ndaluan në Vlorë, pasi u njoftuan se ushtria e Zogut ishte duke sulmuar”, – na tha Sheme Toçi. Në mes të atij grumbull njerëzish shquhen të moshuar, të rinj dhe fëmijë që kishin ardhur aty nga të gjithë anët e Shqipërisë, si për të imituar edhe njëherë kuvendin e mbajtur 85 vite më parë. Aty kishte njerëz të ardhur nga Kuçi, Bolena, Kallarati, Vërniku, Fterra, Çorraj, Picari, Golemi, Kaparjela, Kolonja, Medara, Nivica, Rexhini, Gusmari, Progonati dhe Lekdushi; aty ishte mbledhur gjithë Labëria, me traditat, gjuhën dhe zakonet e saj.
E lëmë pas krahëve zhurmën dhe këngën e lebërve dhe futemi në një lokal të fshatit. Kudo shihje objekte dhe veshje të Labërisë; guna, çibukë, fyej, kësula dhe një sërë objektesh të tjera, emrat e të cilave asnjëri nga ne nuk i dinte. Një oxhak i ndezur të fton që, me një gotë rakie, të ulesh pranë tij dhe të nisësh udhëtimet në kohë. Pas kafes së shpejtë në lokal, dalim sërish në shesh, pasi festa kish filluar. Kudo këngë, gëzim, festë. Njerëzit këndonin grupe-grupe, pa u shqetësuar dhe pa u ndrojtur aspak. Diku mes turmës sytë na ndeshin deputetin Fatmir Toçi, i cili nuk ishte aty si deputet, por si një bir i kësaj zone. Ai kishte organizuar gjithë këtë festë labe, në përkujtim të atij kuvendi që, edhe pse shumë i rëndësishëm, u fshih nga historia.
Një i moshuar, i mbështetur te busti i Zenel Gjolekës, fliste me një bashkëmoshatarin e tij. Afrohemi drejt tyre dhe dëgjojmë një frazë, të cilën e kishim dëgjuar edhe më parë: “Nga Vlora, Fan Noli u dërgoi një letër delegatëve të këtij kongresi ku, ndër të tjera u thoshte: Kur Shqipëria lëngon, është Labëria ajo që e nxjerr nga mundimi”, – tha i moshuari dhe i hodhi njëherë sytë edhe nga ne, duke kërkuar miratimin tonë. Por shikimi i të moshuarit u shkëput menjëherë, sapo nisi të dëgjohej himni kombëtar, i kënduar nga Kastriot Tusha. Më pas, me radhë në podiumin e improvizuar u ngjitën figura të shquara të zonës dhe historianë, të cilët ishin marrë me studimin e këtij kuvendi. Por në sy na ra një vajzë e veshur me të kuq dhe me flokë të drejta, emri i saj ishte Labëri Luzha, dhe vinte nga Kosova. Më të moshuarit nuk i mbajtën lotët, kur Fatmir Toçi thirrin emrin e saj për të folur. Të gjithë kërkonin foto me Labërinë, për të pasur një kujtim me simbolin e gjallë të krahinës së tyre. Me sa mësuam më vonë, Labëria vinte nga një familje e shquar në Kosovë, pasi i ati ishte deputet i Kuvendit të Kosovës. Pasi u lirua nga blicet e aparateve dhe nga përqafimet e njerëzve, arrimë ta marrim mënjanë Labërinë. Ajo nis të tregojë se emrin ia ka vënë i ati, kur ndodhej i burgosur. “Babai i kishte nisur një letër nënës, duke i kërkuar që emrin e fëmijës që do të lindte t’ia vinin Labëri. Por ky nuk është i vetmi emër shqiptar në familjen tonë. Babai im e ka ermin Berat, ndërsa emra të tjerë në familje janë Ilir, Shqipe, Vlora, Tomor, Drin dhe Shkumbin. Me pak fjalë, një Shqipëri e vogël e mbledhur në familjen Luzha”, -qesh Labëria dhe largohet nga ne, pasi të gjithë ishin në kërkim të saj.
Largohemi nga Labëria e Kosovës dhe endemi midis turmës së lebërve. Në çdo cep dëgjoje biseda, lidhur me kuvendin dhe me rëndësinë e tij; nuk mungonin as mëritë për mospasqyrimin e tij në histori. Nga sa mësuam mes turmës, ndikimet e kësaj mbledhjeje kishin qenë të menjëhershëm dhe zbatimet e rregullave të tij ishin më të forta se Kanuni i Labërisë. Pas viti 1924, në zonat e Labërisë nuk kishte më vrasje për gjakmarrje, pasi ky fenomen u eliminua tërësisht, por nuk ndodhi e njëjta gjë me Veriun e vendit. Pas këtij kuvendi, ishte planifikuar mbajta e një tjetër kuvendi, në vitin 1925, në Orosh, por ai nuk u zhvillua kurrë, pas ndërhyrjes së forcave zogiste.
Një ndër personat që është marrë më shumë më Kuvendin e Labërisë është Hasani Luçi; pas disa çastesh bisedim me të, ai nis të na tregojë detaje të pazbuluara më parë, lidhur me këtë kuvend. “Në të morën pjesë 312 delegatë nga të gjitha trevat e Shqipërisë, të cilët u përzgjodhën sipas zakonit. Në këtë kuvend u krijuan 40 komisione, të cilët u ngarkuan drejtpërsëdrejti me mbarëvajtjen dhe zbatimin e vendimeve të kongresit. Nga 28 nëntori deri më 4 dhjetor, të gjithë delegatët qëndruan në Kuç, derisa u njoftuan se forcat e Zogut ishin duke marshuar për të sulmuar. Pas këtij lajmi, kuçiotët dhe të tjerë marshuan nga Vlora drejt Durrësit, për të luftuar më zogistët”, – na tregon profesor Luçi. Mes bisedës, ai na tregon edhe lidhur me vendimet e rëndësishme të këtij kuvendi, të cilat, nëse do të ishin shtrirë edhe në Veri, do ta kishin zhdukur gjakmarrjen edhe nga këto zona.
Me kokën ende të trullosur nga rakia e Shemes, drejtohemi për në lokalin ku ishte shtruar dreka festive. Mish qengji, djathë, gjizë dhe raki: kjo ishte menyja. Nga të katër anët dëgjoje veç këngë labe dhe njerëz që mbanin iso, trokisnin gotat e qeshnin me njëri-tjetrin. Edhe pse kuvendi i tyre ishte harruar apo ishte lënë qëllimisht jashtë historisë, lebërit ndiheshin krenarë për të. Ata ishin aty, ku 85 vite më parë, të parët e tyre u mblodhën bashkë dhe morën vendime të rëndësishme për vendin. Askush nuk ka ndrojtje të thotë më zë të lartë “Unë jam lab” dhe jam pasardhës i Sali Hallkokondit, Halim Xhelos apo Zenel Gjolekës. Për ta historia është veç një libër që shkruhet dhe rishkruhet sipas interesave të qeverive, por në zemrat dhe mendjet e tyre Kongresi i Labërisë është gjithnjë aty: askush nuk e prek atë, askush nuk e mohon atë. Ai mbrohet me fanatizëm nga lebërit, ashtu si edhe traditat apo këngët e tyre.
Hedhim sytë për të fundit herë nga Kuç dhe shohim që busti i Zenel Gjolekës është sërish aty, me po atë pamje drejt maleve; rrugët e Kuçit u zbrazën sërish nga njerëzit, por pllakata e kuvendit është sërish aty, më e gjallë se kurrë. Shtëpia e Shemes është ende mbi fshat dhe kazani i rakisë lëshon sërish pika, si për të kujtuar se Kuçi do të vazhdojë të jetë ende këtu, mes maleve, duke ruajtur me fanatizëm historinë e tij. Ai do të presë sërish njerëz, do t’i gostitë ata, do t’u tregojë historinë e tij të mohuar për vite me radhë. Kuçi do të zgjohet sërish nga këmborët e dhenve dhe do të bjerë të flejë nën ritmin e pikave të rakisë.
Heroi kombëtar Gjergj Kastriot – Skënderbeu ka lindur më 6 maj të vitit 1405, në një familje fisnike të Dibrës, siç ishte ajo e Gjon Kastriotit. Ai u mor peng nga Sulltan Murati dhe luftoi për Perandorinë Otomane si gjeneral deri në vitin 1443, vit në të cilin u largua gjatë një beteje, duke u rikthyer në Krujë.
Në vitin 1444 ai mblodhi të gjithë princërit shqiptarë në Lidhjen e Lezhës, ku u vendos unanimisht të luftohej për marrjen në zotërim të trojeve shqiptare kundër perandorisë otomane. Në krye të ushtrisë shqiptare, pas fitores së parë kundër otomanëve në betejën e Torviollit, Skënderbeu do të korrte 22 fitore të mëdha kundër Perandorisë osmane, në vitet e luftës në krye të ushtrisë së vet, që kishte si kryeqendër Krujën. Heroi kombëtar do të njihej për luftën e tij të paepur në një vend kyç mes lindjes dhe perëndimit.
Ai do të njihej si besnik i mbretit të Napolit në traktatin e Gaetës, ku mbështeti mbretin Ferdinand të Napolit në luftën civile të viteve 1460–1461. Në vitin 1463 ishte komandant i forcave të kryqëzatës së Papa Piut II, ndërsa vdiq më 17 janarin e 1468, në moshën 63-vjeçare. Gjergj Kastriot Skënderbeu konsiderohet nga shumë vende të Evropës Perëndimore si heroi që pengoi Perandorinë otomane të pushtonte Perëndimin e Evropës dhe si modeli i rezistencës së krishterë ndaj otomanëve myslimanë./njekomb
Kryebashkiaku i Tiranës eklipson Edi Ramën për mbështetje popullore, kryeministri në dilemë të madhe për t’i shpallur luftë apo për t’i dorëzuar kreun e PS në 2021
Edi Rama zhvillon sistematikisht sondazhe për të matur mbështetjen popullore ndaj qeverisë dhe figurave të caktuara, sidomos pas aksioneve dhe nismave të debatueshme kundër shtresave të caktuara shoqërore.
Sondazhet zhvillohen në mënyrë të fshehtë. Të dhënat e sondazheve mbahen përgjithësisht sekret. Një sondazh i ditëve të fundit, me rezultatet e të cilit janë njohur një rreth i ngushtë njerëzisht, ka tërbuar kryeministrin Edi Rama.
Sipas të dhënave të sondazhit, për herë të parë që nga koha kur Partia Socialiste drejtohej nga Fatos Nano, një figurë tjetër e PS rezulton me mbështetje më të madhe se sa Edi Rama.
Sipas të dhënave të sondazhit, kryetari i Bashkisë së Tiranës, Erion Veliaj, gëzon një mbështetje më të madhe se sa kryeministri Edi Rama, si brenda Partisë Socialiste, ashtu edhe nga qytetarët në përgjithësi. Fillimisht, zbatuesit e këtij sondazhi, të tronditur, kanë tentuar ta manipulojnë këtë tregues, por Rama ka marrë vesh gjithçka.
Për rritjen e Erion Veliajt në sytë e qytetarëve duket se ka ndikuar puna e tij e jashtëzakonshme në transformimin e gjithanshëm të Tiranës, çka ka marrë edhe një vëmendje të madhe ndërkombëtare, por nga ana tjetër, ka ndikuar edhe përplasje e Edi Ramës, me shtresa të ndryshme shoqërore, gjatë mandatit të dytë, çdo ka zbehur besimin tek qeveria dhe kryeministri.
Gjatë muajve dhe javëve të fundit, Edi Rama dhe qeveria e tij kanë marrë edhe disa goditje të forta ndërkombëtare, sidomos nga Departamenti Amerikan i Shtetit, i cili e ka certifikuar qeverinë e Edi Ramës si më të korruptuarën në botë. Sipas DASH, nën udhëheqjen e Edi Ramës, korrupsioni është përhapur në çdo degë të shtetit.
Rezultati i këtij sondazhi të brendshëm është reflektuar menjëherë me një ftohje mes Edi Ramës dhe Erion Veliajt. Madje, ditët e fundit, në korridoret e PS u përfol për një plan të Ramës për eliminimin politik të Erion Veliajt, duke mos e kandiduar për një mandat të dytë, me qëllim për ta larguar më pas nga Partia Socialiste.
Dalja e fundit e Ramës në krah të Veliajt ishte më shumë një lëvizje taktike për të fshehur krisjen e madhe. Në korridoret e PS flitet gjithashtu se Rama ka piketuar për kandidate për kryetare të Bashkisë së Tiranës Ogerta Manastirliu, si një personazh me profil shumë të ulët dhe që kontrollohet lehtë.
Por kjo lëvizje mbart një rrezik shumë të madh të madh, humbjen e Bashkisë së Tiranës dhe më pas edhe humbjen e pushtetit qendror në 2021.
Kjo është dilema e madhe e Edi Ramës, i cili nuk është i sigurt nëse duhet t’i hapë publikisht luftë Veliajt apo të bëhet gati t’i dorëzojë Veliajt partinë në 2021.
Gjithashtu, Edi Rama i trembet edhe një puçi brenda partisë nëse SPAK-u do t’i hapë ndonjë çështje penale./Pamfleti.com
Kjo foto është shkrepur disa kilometra larg fshatit Tragjas të Vlorës, përgjatë rrjedhës së Izvorit drejt detit. Lumi shquhet për ujra të kristalta por tepër të ftohtë, edhe kur temperatura jashtë është afër 40 gradëve celcius.
Pak vetë e dinë se rrugës për në Dhërmi, para se të mbërrijnë në Orikum, mund të ndalojnë për të pushuar buzë Izvorit të akullt, ku mund të shijojnë gatimet e zonës, freskun dhe pamjen.
Kjo skenë mu duk si një subjekt i përkryer për një tablo impresioniste.
Një mulli uji i dalë jashtë përdorimit dhe bimësia që harliset rreth lumit, ca më tutje kulloste një lopë, që nuk deshi të dalë në foto…
