Një situatë e pazakonte është krijuar në puntatën e sotme në “PërPuthen” në Top Channel, ku Fationi dhe Erisi, djali i ri që i është bashkuar emisionit, u përfshinë në një ko nflikt.
Gjithçka nisi pasi Lediana kërkoi të largohej nga emisioni, ndërsa Erisi mori fjalën, duke thënë se shkak për këtë janë bërë pikërisht ofendimet dhe injorimet që ajo ka marrë nga konkurrentët e tjerë, duke përmendur Melisën.
Por ai u kundërshtua nga Fationi dhe mes tyre nisi një de bat i fortë.
Por në një moment, Fationi u ngrit nga vendi dhe shkoi në drejtim të Erisit, ndërsa të gjithë djemtë e tjerë u ngritën për të mos i lënë ata që të përfshiheshin në një ko nflikt fizik, ndërsa transmetimi u ndërpre.
Deputetët në Kuvendin e Shqipërisë kanë miratuar marrëveshjen me Pfizer për vaksinën e COVID-19.
ABC ka mundur të zbardhë tre aktet normativë që i janë vënë në dispozicion deputetëve në kuvend për votim ditën e sotme, për miratimin e tekstit të marrëveshjes me Pfizer dhe dhënien e autorizimit për zhvillimin e negociatave me kompani të tjera përveç Pfizer, për vaksinat që janë certifikuar nga FDA dhe EMA.
“Akt normativ nr. 1 datë 10.1. 2021 për miratimin e tekstit të marrëveshjes për prodhimin dhe furnizimin nga dhe ndërmjet Pfizer Ekxport B.V. dhe Ministrisë së Shëndetësisë dhe Mbrojtjes Sociale të Shqipërisë, Institutit të Shëndetit Publik dhe ministrit të Shtetit për Rindërtimin, Autorizimin e procedurës për lejimin e hyrjes dhe administrimit të vaksinave anti-covid-19 në Republikën e Shqipërisë si dhe përdorimin e tyre në popullatë
Akt normativ nr.38 datë 31.12.2020 “Për dhënien e autorizimit ministrit të Shëndetësisë dhe Mbrojtjes Sociale dhe ministrit të Shtetit për Rindërtimin për zhvillimin e negociatave me prodhuesit e vaksinës Anticovid të cilët janë certifikuar nga Departamenti Amerikan i Ushqimit dhe Barnave dhe Agjencia Evropiane e Barnave për furnizimin e Republikës së Shqipërisë me këtë vaksinë
Për miratimin e marrëveshjes së nënshkruar për “Prodhimin dhe furnizimin ndërmjet Pfizer Export B.V. dhe ministrisë së Shëndetësisë dhe Mbrojtjes Sociale, ministrit të Shtetit për Rindërtimin dhe Institutit tyë Shëndetit publik”.
E ftuar së fundmi tek emisioni “Rudina” ka qenë transgjinorja Amber, e cila prej 15 vitesh grimon personazhe të njohur të showbiz-it shqiptar.
Gjatë intervistës, ajo ka treguar se si vendosi të ndryshojë gjini nga mashkull në femër dhe ka rrëfyer se mamaja e kishte kuptuar dhe mbështetur në këtë rrugëtim.
“Nuk kam folur, e bukura është që unë nuk jam ulur kurrë me mamanë time për të folur për këtë çështje. Gjërat vijnë natyrshëm dhe një prind e kupton fëmijën e vetë. Por mami im që e dua shumë dhe e përshëndes, është aq femër e zgjuar dhe e fuqishme që mua më ka kuptuar dhe nuk ma ka vënë kurrë në dukje dhe unë për këtë gjë jam shumë e lumtur. Nuk ka qenë ajo nëna që më ka thënë mos e bëj këtë mos e bëj atë, ka qenë gjithmonë mbështetje për mua dhe do jetë,”- tha Amber.
Megjithatë kur i tha për ndryshimin që do bënte, prindërit e pritën pak keq tregon Amber.
“E pritën pak keq, thanë je shumë mirë, pse do ndryshosh, si çdo prind. Unë nuk e mora mendimin e tyre, por bëra çfarë më tha mendja ime. Mendova këtë pjesën, përderisa i kam pasur mbështetje deri tani, do t’i kem gjithmonë”, tha Amber.
“Personat që janë në llojin tim, vështirësinë e kanë akoma dyfish më të madhe sepse njerëzit i shikojnë si alienë. Absolutisht jo, unë dua të ngre zërin për këtë gjë dhe kam menduar që në të ardhmen të hap një zyrën time dhe t’ju dal në mbrojtje këtyre njerëzve sepse nuk janë alienë, janë thjesht njerëz normalë. Është çështje hormonale, nuk kanë pse të ndihen inferiorë ndaj të tjerëve. Është si një femër që nuk i pëlqen më të shkojë me meshkujt dhe shkon me femra. Që ka pasur marrëdhënie me meshkuj deri në një periudhë të jetës së vet dhe pastaj ka kthyer”, shprehet ajo.
E pyetur nga Rudina nëse ka lindur kështu, Amber u përgjigj:
“Po, duke filluar që nga zëri im, që unë nuk kam një zë mashkullor, kam një zë femëror. Duke filluar që nga gjestet që bëja, shenjat apo sjelljet që bëja me njerëzit. Është një gjë që të vjen natyrshëm, është instikti që ti nuk mund të shikosh një femër, por shikon një mashkull”.
“Unë kam patur një fëmijëri shumë të lumtur, nuk doja që ta ekzagjeroja. Më kanë dashur të gjithë për atë që jam, jam rritur në një familje shumë të mirë, me të gjithë dashurinë e mundshme dhe kam 4 vëllezër që më kanë mbrojtur dhe më kanë kuptuar për atë që jam. Njeriu kur rritet me dashuri dhe me një frymë shumë të mirë dhe me një ngrohtësi familjare, çdo gjë e ka më të lehtë, sepse e ka forcën e familjes normalisht dhe mua me vjen keq që ata transgjinorë apo gay nuk e kanë ndihmën e familjes”, tregoi Amber.
Sigurisht, në luftën kundër kovid-19-s një punë fort të lavdërueshme, madje deri në vetëmohim, kanë kryer shumë mjekë e infermierë në spitalet antikovid të mbarë vendit. Gjithsesi, duke reaguar lidhur me pakënaqësitë e jo pak familjarëve lidhur me trajtimin e pamëshirshëm dhe gati vrastar që u kanë bërë të afërmve të tyre disa punonjës në spitalet antikovid të kryeqytetit, kryeministri shqiptar i njohur me emrin Edi Rama përmendi proverbin e famshëm “Nuk ka pyll pa derra”.
Sipas gjykimit tim, ai duhet ta dijë fort mirë se ky proverb ka dalë nga realiteti objektiv dhe se, meqë në pyll nuk ka derra të butë, nënkuptohet se në këtë proverb bëhet fjalë, pa më të voglin dyshim, për derra të egër! Këta lloj derrash janë fort të rrezikshëm, sepse po të mos i vrasë gjahtari që në të shtënën e parë, ata mund t’i vërsulen atij dhe t’ia hapin barkun me çatajtë e tyre! Rrjedhimisht e për pasojë të pashmangshme, mendimi im është që kjo dukuri tronditëse nuk mund të kapërcehet thjesht e kalimthi me një proverb të tillë, që, nga mënyra si doli prej gojës së kryeministrit shqiptar të njohur me emrin Edi Rama, dëshmon, nga ana e këtij të fundit, për një mungesë të plotë empatie, term ky psikologjie dhe filozofie, i cili shenjon aftësinë për t’u identifikuar me dikë e për të përjetuar atë çka ai përjeton.
Sidoqoftë, le të kthehemi te proverbi “Nuk ka pyll pa derra”. Logjikisht, pra po të arsyetojmë me mendje të qetë, i bie që Shqipëria jonë e shkalafitur nga tërmetet, nga pandemia e nga përmbytjet e ditëve të fundit, e shkalafitur gjithashtu nga keqqeverisja, arbitrariteti e cinizmi i pushtetarëve, korrupsioni, papunësia, mërgimi i të rinjve dhe i kuadrove me përvojë (125 mjekë specialistë brenda një viti), nga shtrenjtësimi i jetës (43 përqind e popullsisë jeton me më pak se 5,5 $ në ditë) etj., etj., i bie, pra, që Shqipëria jonë e pashpresë të jetë një pyll, madje një xhungël, ku një grusht derrash të egër, më saktë një lukuni luanësh, tigrash, panterash, pumash, çakejsh, pitonësh e kafshësh të tjera grabitqare, po ua bëjnë jetën të pamundur shumicës së shqiptarëve, të cilët nuk po shohin asnjë rreze drite në fund të tunelit ku i kanë futur “rilindasit” mavi të udhëhequr prej kryeministrit shqiptar të njohur me emrin Edi Rama, i cili po superqeveris duke zbatuar pikë për pikë dy batuta të dala nga goja e Luigjit XIV, mbretit të Francës në shekullin XVII: “L’Etat, c’est moi” (Shteti jam unë!) dhe “Après moi, le déluge!” (Pas meje, u bëftë kiameti!).
Nga ana tjetër, meqë kryeministri shqiptar i njohur me emrin Edi Rama jeton në Shqipërinë e kthyer në pyll, më saktë në xhungël, duke qeverisur luanisht, tigërisht, panterisht, pumisht, çakallisht, pitonisht etj., etj., i bie që të ketë në kabinetin e tij qeveritar (me “t”, aspak me ndonjë shkronjë tjetër në vend të saj), të paktën disa derra të egër, prej të cilëve njëri apo tjetri me pretendime luani, tigri, pantere, pume, çakalli apo pitoni! Ah, u kërkoj ndjesë lexueseve dhe lexuesve të kësaj rubrike të përjavshme, por, ç’është e vërteta, askush, në qeverinë e tij, nuk mund të ketë pretendime luani, sepse pjesën e luanit ka të drejtë ta marrë vetëm kreu apo i pari i pyllit, më saktë i xhunglës shqiptare!
Së fundi, kryeministri shqiptar i njohur me emrin Edi Rama ka dhënë prova se, qysh në rininë e tij të hershme, e ka respektuar dhe admiruar figurën e femrës shqiptare për cilësitë e virtytet e saj, çka e konfirmon më së miri edhe zbatimi, me përpikërinë më të madhe, i barazisë gjinore në gjirin e vakët të ekipit të tij qeveritar. Me një 100 përqind siguri, ky qëndrim i drejtë, i bazuar në respektin e në admirimin kryeministror për figurën e femrës shqiptare, nuk ia lejoi atij që barazinë gjinore ta zbatonte në proverbin e lartpërmendur, ndërkohë që një sanitare, pra një femër shqiptare, i paska zhvatur të afërmve të një pacienteje me kovid-19 një sasi të madhe parash gjoja për t’u kujdesur për atë që ta shpëtonte nga vdekja. Pra, kryeministri shqiptar i njohur me emrin Edi Rama, që batutën e ka pjesë përbërëse të madhështisë së tij oratorike, ia ndaloi vetes të thoshte: “Nuk ka pyll pa derra e pa dosa”. Ah, në këtë pikë, ndokush mund të më pyesë: “Po me gicat, ç’bëhet, ku mund të jenë?”. Oh, ndoshta kanë qenë para disa kohësh në tryezën ku kryeministri shqiptar i njohur me emrin Edi Rama është parë e filmuar tek darkonte me Lefter Kokën e me Damian Gjjiknurin, në çastin kur e ftonte ëmbëlsisht Nasip Naçon t’i bashkohej atij dhe dy bashkëdarkuesve në fjalë.
Kastriot Tajari është një 63-vjeçar, i cili sa herë vjen dimri merr iniciativën të sfidojë temperaturat e ulëta dhe të lahet në det.
Sot ishte 2 gradë, e megjithatë ai udhëtoi nga Fieri drejt Vlorës për t’u kredhur në detin e ftohtë. Këtë gjë ai ka vite që e bën, që prej fëmijërisë, ndaj dhe trupi i tij është mësuar ta përballojë të ftohtin e janarit.
Ai thotë se këtë ritual e bën çdo fundjavë. Duke foluar për mediat ai ka thënë se ka pasur raste që është larë dhe në temperatura më të ulëta, në Pogradec me -16 gradë celcius.
Anita Muçaj Haradinaj ishte e ftuar mbrëmjen e sotme në Shiko Kush LUAN në Top Channel.
Anita u vendos në një sfidë përballë gazetares Rudina Xhunga e cila ishte gjithashtu e ftuar mbrëmjen e sotme.
Sfida ishte “Ndaje ose digju” dhe nëse Muçaj dhe Xhunga refuzonin të përgjigjeshin ato do të hanin ushqim vërtet shumë pikant.
Pyetjes seishte: “Anita na thuaj tre mënyrat se si të përkëdhel bashkëshorti Ramush Haradinaj. Ndaji me ne sonte këto detaje në “Shiko Kush LUAN” ose digju…”
Sportive si gjithmonë ajo zbuloi se cilat ishin këto 3 mënyra.
“E para thjesht më kap surratin dhe më puth, e dyta: “Kur jam duke ecur, më jep edhe ndonjë shpullë” … (duke iu referuar të pasmeve), ndërsa e treta më thotë “Zemër, shpirt, këto të zakonshmet ”, përfundoi duke qeshur Anita Muçaj Haradinaj.
Me rastin e 553-vjetorit të vd ekjes së Heroit tonë Kombëtar, Gjergj Kastrioti Skënderbeu, presidenti Ilir Meta, ka thënë se ai do të mbetet përgjithmonë ylli polar i kombit tonë.
Në një postim në Facebook, kreu i shtetit thekson se Skënderbeu është pasaporta më dinjitoze e përkatësisë sonë evropiane.
“Gjergj Kastrioti Skënderbeu, do të mbetet përgjithmonë ylli polar i kombit tonë, simboli më përbashkues, që diti të na unifikojë në një Besëlidhje të Madhe, kur qenia jonë ishte më e rr ezikuar se kurrë, ‘shqiptari më i gjallë ndër shqiptarët e gjallë’, përcaktuesi kryesor dhe pasaporta më dinjitoze e përkatësisë sonë evropiane, Heroi ynë Kombëtar dhe i Evropës së Bashkuar. Krenaria, frymëzimi, fuqia dhe lavdia jonë!”- shkruan Meta. /noa.al/
Në një vend të vogël si Shqipëria ,habitesh kur dëgjon për vajza dhe gra të cilat korrin suksese në fusha të cilat janë ende të paeksploruara në vendin tonë, siç mund të jetë ajo e aviacionit. Prandaj përtej habisë, është e pamundur të mos ndihesh krenar dhe shpresëplotë për horizonte të reja zhvillimi dhe emancipimi që në fund të ditës janë shembuj konkret, si historia që do ju tregojmë sot.
Ajo quhet Xhesina Xhesi dhe është nga një fshat i vogël i rrethit të Elbasanit, fëmijë i një familjeje emigrantësh në Greqi, vend ku dhe ka kaluar fëmijërinë e saj. Si ishte rruga që përshkoi Xhesi, nga fshati në Elbasan e deri në pilote në Dubai, mund të kuptoni duke lexuar intervistën e saj. Living: Xhesi më trego pak më shumë për backgroundin tënd ?
Në moshën 14 vjeçare, jemi kthyer nga Greqia në Shqipëri ku dhe kam vazhduar kolegjin greko-shqiptar “Arseiko e Tiranës”. Më pas kam ndjekur studimet e larta pranë Fakultetit Ekonomik të Tiranës për degën Financë. Pas përfundimit të studimeve Bachelor kam nisur kërkimet për punë dhe pasi jam vënë në kontakt me një zyrë punësimi kam arritur të fitoj një punë në Dubai.
Si fillim kam punuar pranë një kompanie telekomunikacioni që quhet Etisalat, në fushën e marrëdhënieve me klientin dhe shitjeve. Gjatë kohës së punës, shumë kolegë më kanë shtyrë që të aplikoja në kompani të ndryshme ajrore si stjuardesë. Pas shumë aplikimeve dhe intervistave, kam arritur të filloj punë në një kompani ajrore në Dubai e cila quhet Flydubai. Tashmë jam pjesë e aviacionit prej tre vitesh, por që në ditën e parë të trajnimit si stjuardesë e ndieva që dua të jem pjesë e aviacionit përherë. Ndoshta ka ndikuar fakti që kam qenë e rrethuar me njerëz të apasionuar pas avionëve dhe fluturimeve apo ndoshta ngaqë kam kaluar shumë kohë në aeroporte dhe avionë që vendosa të marr hapin e rradhës për t’u bërë pilote.
Jam shumë e vetëdijshme që jam me fat që ndodhem në një ambjent të tillë, e rrethuar nga njerëz më shumë vite eksperiencë në këtë fushë, që mund të ndajnë historinë e tyre me mua, duke me këshilluar dhe udhëzuar në këtë udhëtim. Në fluturimin tim të parë si stjuardesë kam qëndruar te kabina e pilotit, gjatë ngritjes dhe uljes së avionit dhe e kam parë për herë të parë nga afër se çfarë konkretisht bën një pilot e se si fluturon një avion.
Ka qenë një udhëtim gjatë natës dhe më kujtohet se sa e magjepsur jam ndierë me imazhin e një avioni të kontrolluar nga një person i vetëm në një qiell të hapur e plot yje. Pikërisht në atë moment i thashë vetes: “ Sa bukur do ishte sikur të ishe ti ajo që piloton këtë avion.
Pse jo ? Bëhu pilote, bëhu. “ Që nga ajo dita, gjëja e vetme që mendoja ishtë dëshira e atij momenti për t’u bërë pilote. Kështu kam nisur kërkimet për trajnimet e nevojshme, kohëzgjatjen, kostot, vendet e mundshme ku mund të studioja etj. Para një viti kjo dëshirë u kthyer në realitet gjatë fluturimit tim të parë në trajnim.
Living: Si ishte kalimi nga puna e parë në Dubai mes klientëve, në një kabinë pilotimi e vetme ?
Puna ime e parë në fushën e telekomunikacionit ka qenë një eksperiencë e bukur dhe shumë e vlefshme. Dubai është një nga ato qytete mbresëlënëse të botës që ka një diversitet të madh nacionalitetesh dhe kulturash.
Duke qenë në kontakt të vazhdueshëm me këtë shumëllojshmëri njerëzish, puna më ka ndihmuar shumë që të përmirësoj aftësitë e mia komunikuese dhe ndërpersonale, cilësi të cilat kanë qëne të domosdoshme për të nisur punën timë të ardhshme si stjuardesë. Mund të them me plot bindje që Dubai është një nga ato vende që të ofron mundësi të shumta për karrierën dhe formimin në përgjithësi, mjafton të jesh i zellshëm që të ecësh përpara dhe të zhvillohesh.
Normalisht që të gjitha këto proçese kanë vështirësitë e veta, por siç thuhet shpesh “ E vështirë nuk do të thotë e pamundur”. Mbaj mend që përpara se të filloja punën si stjuardesë kam realizuar më shumë se 20 intervista të ndryshme dhe sa herë që nuk më kanë pranuar mërzitesha, por kurrë nuk e humba shpresën dhe nuk u dorëzova. Dështimi i vërtetë është dorëzimi dhe mospasja e guximit të kërkosh atë që të bën të lumtur.
Një ditë e vetme, ku një zë i hollë nga ana tjetër e telefonit të thotë: “ Urime je pranuar për postin e stjuardesës” të ndryshon jetën 180 gradë. Në çdo fluturim që bëj, sa herë që ndodhem në kabinën e pilotit, i them vetes së jam shumë pranë realizimit të kësaj ëndrre për të qenë unë ajo që piloton atë avion, do të vijë dita që ajo kabinë do të jetë zyra ime e ardhshme. Kështu që veç me dëshirë dhe guxim nisa studimet në Dubai, për të qenë pilote. Gjashtë muaj pas trajnimit kam arritur të marr liçencën time të parë, që quhet PPL- Private Pilot Licence, e cla më lejon të fluturoj me avionë të vegjël me një motorr.
Living: Është e vështirë të jesh pilote ?
Mendoj se të jesh pilote është një nga profesionet më të bukura dhe të veçanta që ekziston. Të ndash një pjesë të madhe të jetës midis tokës dhe qiellit, të gjendesh në ajër midis reve, të shohësh botën nga lart, të vizitosh vende të ndryshme, të takosh njerëz të kulturave dhe ideologjive nga më të larmishmet, janë veç disa nga bukuritë që të ofron ky profesion.
Normalisht që si gjithçka tjetër, të jesh pilot apo të bëhesh pilot ka vështirësitë e veta. Mendoj që për të gjithë studentët pilot, vështirësia më e madhe qëndron te kostot e larta që kërkon ky trajnim. Ato ndryshojnë në varësi të vendit ku bëhet trajnimi dhe licencave që zgjedh për të bërë. Për të dhënë një vlerë si pikë referimi minimumi që duhet të shpenzosh për t’u bërë pilot i pajisur me licencën komerciale, e cila të jep mundësi për të aplikuar nëpër kompani të ndryshme ajrore, është rreth 50 mijë euro.
Përsa i përket pjesës praktike të fluturimeve, besoj se herët a vonë, sado e vështirë të jetë për t’u mësuar një proçedurë apo një manovër, me punë dhe përpjekje arrihet gjithçka. Në rastin tim për shkak të faktit që jam në marrëdhënie punë gjatë kohës që bëj trajnimin më është dashur të zgjedh opsionin modular, diçka e ngjashme me termin part-time. Në përgjithësi të gjitha shkollat do të ofrojnë mundësinë të realizosh çdo kurs në mënyrën full-time apo part-time.
Living: sa kohë duhet që të bëhesh pilote ?
Praktikisht një student si unë që zgjedh ketë mënyrë, duhet të mësojë i vetëm pjesën teorike dhe të bëj gjithashtu përgatitjet për provimet përkatëse të secilës liçencë në mënyrë individuale, që sipas mendimit tim kërkon më shumë punë e sakrificë. Të studiosh në këtë lloj mënyre do të thotë se do të duhet më shumë kohë për të përfunduar trajnimin pasi orari për fluturimet është më fleksibël.
Pasi kam përfunduar liçencën e parë me rreth 50 orë fluturimi në total, kam vazhduar trajnimin tim në Greqi. Për dy muaj të tjerë kam realizuar edhe mbi 50 orë të tjera fluturimi duke shkuar në total prej 105 orësh deri tani. Për momentin kam nisur studimet për liçencën komerciale dhe tani po zhvilloj pjesën teorike të saj e cila përfshin 14 lëndë dhe dëtyrimisht 14 provime përkatëse. Pas përfundimit të pjesës teorike do të filloj me fluturimet përkatëse që përfshijnë ndër të tjera dhe fluturimet me avionë me më shumë së një motorr.
Në përfundim të trajnimit do të kem grumbulluar rreth 200-250 orë fluturim në total. Për mendimin tim pjesa më e vështirë për një pilot është momenti pasi ke përfunduar trajnimin pasi që të aplikosh në shumicën e kompanive ajrore do të duhet të kesh grumbulluar të paktën 1500 orë fluturimi. Shpresoj që pasi të kem përfunduar licencën komerciale të nis karrierën time si pilote nëpër botë.
Living: Si ndihesh në pilotim, e mban mend fluturimin tënd të parë ?
Fluturimi im i parë ka qenë në janar të vitit të kaluar. Ka qenë një ditë shumë emocionuese që kam pritur gjatë. Dita më e veçantë mbetet sigurisht dita që kam bërë fluturimin tim të parë e vetme. Ajo ndjesia që je e vetme në ajër duke pilotuar avionin pa ndihmën e askujt është adrenalinë më vete.
Më kujtohet që kur kam ulur avionin për herë të parë kam qenë shumë e lumtur për mundësinë që të përjetoja një emocion të tillë. Të pilotosh një avion e të gjendesh në ajër, të shohësh botën nga lart e kupton se sa të vegjël jemi si njerëz në këtë jetë. Sa herë që avioni ngrihet nga toka e ndiej vete time të lirë sikur jam unë, ajo që ka krahë.
Living: Cilat kanë qenë momentet më të vëshira, teoria apo praktika ?
Gjatë kohës që mora licencën time të parë, pjesa praktike më është dukur më e vështirë, sidomos ulja e avionit për të cilën kam bërë dhe orë shtesë. Një pjesë tjetër e vështirë e fluturimit është e panjohura, e kam fjalën për rastet emergjente gjatë të cilave pilotët duhet të jenë shumë të perfeksionuar për të ia dalë në situata të tilla.
Kur fluturon për herë të parë në qytete dhe aeroporte të ndryshme, duke parë që është mjedis i panjohur kërkon një planifikim edhe më të mirë të procedurave të ndryshme për të bërë një ulje sa më perfekte në pistë.
Living: Sa lloje të ndryshme avionësh ke mësuar apo ke pilotaur apo do mësosh të pilotosh ?
Me licencën që kam për momentin mund të pilotoj avionë me një motor dhe në kushte të mira moti. Gjatë fluturimeve që kam bërë, kam pasur mundësinë të pilotoj katër lloje avionësh, Cessna 172, Piper 28 A, RV, Maule, të gjithë janë avionë më një motorr por me specifikta e veta. Në të ardhme do të kisha dëshirë të bëj një trajnim për të pilotuar hydroplane.
Living: Nëse do të jepnin mundësinë të filloje jetën nga e para përsëri këtë do zgjidhje ?
Nëse do të më jepej një mundësi e dytë do të kisha nisur të fluturoja shumë më herët. Nuk e shoh veten në një fushë tjetër përvec aviacionit. Gjatë fluturimeve që kam bërë, kam takuar njerëz nga e gjithë bota dhe të moshave të ndryshme që kanë një pasion të përbashkët: fluturimin.
Veçanërisht nuk mund të harroj historinë e një burri, diku të të 60tat, i cili çdo të dielë, udhëtonte katër orë me makinë, vetëm për të shkuar në një aeroport të vogël, ku kishte parkuar avionin e tij përsonal për të bërë një orë fluturim, për të qenë më i gjallë në qiell, vetëm për atë orë.
Më pas ai do të përshkonte përsëri katër orë udhëtimi me makinë për t’u kthyer në shtëpi. Sa herë mbyll sytë dhe mundohem ta përfytyroj veten pas disa vitesh, shoh përherë të njëjtën pamje: unë, një avion në qiell të hapur, gati për eksplorim.
Living: Ke ndonjë këshilla për rininë që të ndjek ?
Mesazhi im për rininë shqiptarë është që të kërkojnë atë që i bën të lumtur. Kur e ke një dëshirë dhe një vizion për veten, mënyrat do të gjinden sado e pamundur dhe e paarritshme mund të duket në fillim. Nga eksperienca ime, mund të them që emocioni që kam marrë kur kam shijuar rezultat e punës time ka qenë i papërshkrueshëm.
E them këtë duke marrë parasysh se sa paragjykuese është shoqëria ku jetojmë ndaj vajzave dhe grave dhe aftësive të tyre. Aftësia për të qenë i arrirë profesionalisht, për të zhvilluar ide apo projekte, për të ndjekur ëndrrat dhe dëshira, nuk ka asnjë lidhje me gjininë të cilës i përket.
Mos lejoni askënd të paragjykojë aftësitë, dëshirat dhe ëndrrat tuaja. Njerëzit që ju duan, janë njerëzit që ju mbështesin në çdo hap. Në qoftëse mund të mendosh dhe ta përfytyrosh, atëherë mund ta bësh.
Living: Si munden vajzat dhe gratë të jenë më prezentë në këtë industri burrash ?
Është e vertët që kjo lloj industrie është përfaqësuar kryesisht nga gjinia mashkullore. Përqindja e gjinisë femërore në këtë profesion është vetëm 7% e në gjithë tregun ndërkombëtar.
Jam e bindur se kjo shifër e vogël, fatkeqësisht ka ardhur si pasojë e kufizimeve që i janë paraqitur gjinisë femërore në lidhje me shkollimin dhe punësimin. Gjatë këtyre viteve që jam bërë pjesë e aviacionit kam takuar vajza dhe gra të kombësive të ndryshme që janë të zonja dhe shumë të përgatitura në detyrat e tyre.
Shumë nga studentet pilote që ka takuar vitet e fundit kanë qenë vajza. Jam shumë optimiste dhe mendoj që në vitet në vazhdim kjo shifër do të rritet dhe unë do të mund ta ndaj pasionin tim me vajza të tjera në botë.
A ke ëndërr që të pilotosh një avion të caktuar ?
Ëndrra ime është që të pilotoj sa më shumë avionë të llojeve të ndryshme. Me siguri një ndër synimet kryesore është që të fluturoj për aviacionin civil nëpër kompani të ndryshme ajrore që të këm mundësi të pilotoj avionë të tipir Airbus dhe Boeing, veçanërisht Boeing 747 ose siç njihet ndryshe, “Mbretëresha e Qiejve”.
Vizioni më i largët për të ardhmen mbetet hapja e një shkolle pilotimi në Shqipëri në mënyrë që rinia shqiptare të ketë mundësi të njihet me këtë profesion të bukur dhe të veçantë. Ndiej si detyrë personale që këtë mundësi që unë e kam marrë jashtë Shqipërisë, ta pasoj të brezat e ardhshëm./ Nga ZHAKLIN LEKATARI
