Kuriozitete

Mendoi se ishte një shtëpi e braktisur, kur hyri brenda i ndryshoi jeta përgjithmonë

Një vajzë nga Nevada në Shtetet Bashkuara të Amerikës ka bërë një udhëtim aspak të zakontë, për të gjetur një shtëpi, për të cilën gjyshi i saj i kishte treguar kur ajo ishte e vogël.

Shtëpia ndodhej në mes të pllajës së Nevadës. Gjetja e asaj shtëpi ishte e vështirë, por vajza arriti ta gjente.

Nuk e di se çfarë më shty drejt kësaj aventure të çmendur. Mbase mënyra se si gjyshi më kishte folur për të shtëpi. E pata të vështirë ta gjeja, por tani nuk dua të largohem më nga kështu. Do ta rregulloj dhe do jetoj këtu larg të gjithëve dhe gjithçkaje”,- ka thënë vajza.

Shtëpia ishte fshehur në mes të shkëmbinjve dhe vajza ka gjetur edhe ushqim brenda saj. Mbase kjo ka qenë arsyeja që ajo është dashuruar pas kësaj shtëpie.

Mendoi se ishte një shtëpi e braktisur, kur hyri brenda i ndryshoi jeta përgjithmonë Read More »

Shtatë arsye pse nuk i pëlqejmë të hënat

Nuk i durojmë dot dhe kjo nuk është aspak e zmadhuar. E hëna është dita më e padëshiruar e javës nga kushdo që duhet të dalë shpejt në mëngjes, nga shtëpia, për të shkuar në punë, ose në shkollë. E premtja, sa për sqarim, duket se është dita më e dashur e javës. Si ka mundësi, kush ka ndonjë ide?

Por le të kthehemi te e padëshiruara, e hënë. Aq e padëshiruar, aq depresionuese, sa e hëna, sipas shumë studimeve, është dita në të cilën ne priremi të ankohemi pothuaj dy herë më shumë sesa çdo ditë tjetër të javës. Është aq e padëshiruar, dhe kjo, në nivel botëror, sa është dita që në total llogarit më shumë minuta vonesë në punë.

Po pse e kemi kaq shumë inat të hënën. Çfarë na lëndon te kjo ditë? Çfarë do thoshit nëse dikush ka arritur deri aty sa të rreshtojë arsyet më të qenësishme për të mos e dashur të hënën? Ja ku janë, sa për të hapur bisedën. Ndjehuni të lirë të kontribuoni me arsyet personale, nëse keni sigurisht …

Stresi për punën që ju pret në ditët në vijim, po nis një javë e re dhe fundi as nuk i duket…

Të hënën kthehesh në rutinë, ndërsa gjatë fundjavës nuk ke pasur fare rutinë. Traumatike.

Gjatë fundjavës del dhe fle më pak, të hënën zgjohesh, me zile alarmi dhe me një mungesë gjumi të ndjeshme…

Gjatë fundjavës ha pak më shumë, por sidomos pi më shumë sesa gjatë pjesës tjetër të javës. Përfundimi? Një gjendje jo e mirë. Një shqetësim fizik dhe psikologjik. Fikeni atë zile!!!

E hëna është dita kur paraqiten më shumë dorëheqje nga puna. Një tjetër studim, tregon, jo surprizë tashmë, që e marta është dita kur paraqitet numri më i madh i kërkesave për punësim. E njeh rastin? Nuk besojmë.

Rihyrja në vendin e punës, ose në shkollë, vë në krizë nevojën tonë për siguri. Po sikur të ketë ndryshuar diçka gjatë fundjavës? Nuk e mendojmë këtë, por frika mos gjejmë një surprizë të pakëndshme, edhe vetëm pas dy ditësh largësi, rrisin shqetësimin e rikthimit.

Nuk të pëlqen fare puna jote. Përkundrazi. Dhe të rikthehesh në punë, kur ajo nuk të pëlqen, është shkak i rëndësishëm logjik i pështjellimit tënd.

Të hënë të mbarë të gjithëve…Mësoni ta doni të hënën!

Shtatë arsye pse nuk i pëlqejmë të hënat Read More »

Mali ku fshihen miliarda dollarë të Bitcoin

Pas dyerve të rënda dhe tuneleve konkrete janë serverët e fshehur kompjuterikë, të lidhur me asgjë, në të cilat ekziston një ‘çelës’ i pasurisë së madhe digjitale.

Sipërmarrësi argjentinas Wences Casares kaloi vitet e fundit duke bindur miliarderë dhe milionerë nga Silicon Valley se bitcoin është monedha e së ardhmes, të cilën ata gjithashtu duhet ta kenë dhe se njeriu më i mirë për kujdesin e tij është pikërisht ai.

Start-Up i tij Xapo ka ndërtuar një rrjet të madh bunkerëve të nëndheshëm, thesare për të ruajtur bitcoins në pesë kontinente, duke përfshirë një të vendosur në ish-bunker ushtarak zviceran. Xapo është i njohur për listën e gjatë të klientëve dhe shqetësimeve të mëdha të sigurisë, por është edhe më i njohur – sa para digjitale gjenden në këta bunkerë?

Klientët e tyre thonë se janë rreth 10 miliardë dollarë në bitcoin, por është e vështirë të dihet vlera e saktë, pasi çmimi i bitcoin ndryshon. Në duart e tyre gjendet çelësi për rreth 7 për qind të tregut të bitcoin në botë, shifër kjo e jashtëzakonshme për kompaninë ‘e vjetër’ vetëm katër vjet, që sipas këtyre vlerësimeve ka mbi 98 për qind të depozitave në 5.670 banka në SHBA.

Ruajtësit e ‘gjuetisë’ botërore kanë një rregullore të veçantë. Biznesi i tyre zviceran mbikëqyr Shoqatën e Standardeve të Shërbimeve Financiare, i cili kontrollon anëtarët për të gjetur nëse ato janë në përputhje me rregullat e rrepta të pastrimit të parave.

Shërbimi iu ofrua gjithashtu klientëve amerikanë nëpërmjet një korporate Delaware të regjistruar në Rrjetin e Përmbarimit të Krimit Financiar të Departamentit të Thesarit të SHBA dhe të licencuar në disa vende.

Besimi është Casares – një sipërmarrës i njohur për pseudonimin “Pacienti Zero”, i cili ka nxitur interesin e Silicon Valley për bitcoin – të fituara nga ndjekësit e tij dhe kompanitë e mëdha të investimeve si Grayscale dhe CoinShares.

“Ata që nuk kanë çelësat për pasurinë digjitale vetë, kanë dorëzuar çelësat për Xapo”, tha Ryan Radloff i CoinShares, i cili në kutitë e tij fsheh më shumë se 500 milionë dollarë në vlerë të bitcoins.

Lista e mbështetësve të tyre, miliarderëve, përfshin LinkedIn, të udhëhequr nga bashkëthemeluesi i tyre Reid Hoffman dhe ish-tregtari i Wall Street, Mike Novogratz, i cili është aktualisht në procesin e krijimit të bankës së tij të kripto-tregtare. Ata parashikojnë se bitcoin do të mbetet aty përgjithmonë, dhe frika e tyre më e madhe është – vjedhja e tij.

Rregulli i parë dhe ndoshta më i rëndësishëm për zotërimin e një bitcoin është të sigurojë një çelës privat në veçanti – një kod që lejon përdorimin e bitcoin. Nëse çelësi është kapur nga hajdutët, në këtë moment mund të mbeteni pa kurrgjë dhe shanset që bitcoins e vjedhur do t’ju kthehen janë pothuajse zero.

Nëse çelësi juaj është i lidhur me një pajisje me internet, edhe pse është shumë praktike, është në të vërtetë shumë e rrezikshme, pasi hakerët kanë provuar të jenë shumë të shkathët dhe do të marrin të dhëna pa asnjë problem.

Alternativa më e popullarizuar është një ‘magazinim i ftohtë’, çelësi i të cilit është në një pajisje jashtë linje – USB. Por rreziku mbetet, hakerët dinakë janë në gjendje të vënë kurthe në kompjuter për të siguruar qasje në ‘ruajtje’, në pikën e lidhjes me internetin, shkruan Bloomberg.

Disa kriminelë i janë kthyer qasjes tradicionale të grabitjes, që përfshin thyerjen dhe rrëmbimin. Vetëm për shkak të çështjeve të ndryshme të sigurisë, pronarët e pasur të bitcoins fshehin identitetin e tyre, rrisin sigurinë e shtëpive të tyre dhe madje trajnojnë një lloj vetëmbrojtjeje.

Xapo ofron një zgjidhje për të ruajtur bitcoins të vlefshme thellë në male me një rrjet të fortë sigurie.

“Ata janë të parët që njohën rëndësinë e rolit të kujdestarisë dhe funksioneve të sigurisë”, tha Hoffman, firma e investimeve të të cilit Greylock Partners në Xapo investoi 20 milionë dollarë në 2014, vetëm disa vjet pasi Casares e nxiti atë duke blerë bitcoin e parë.

Në Xapo zgjat rreth dy ditë për të tërheqë bitcoins dhe procesi përfshin kontrollimin e identitetit të klientit dhe autorizimin e kërkesës përpara se të miratohen transaksionet me çelësa privatë nga vende të ndryshme.

Në mënyrë që transaksioni të autorizohet, kërkohet miratimi nga tre palë të ndryshme. Kompania gjithashtu u ofron klientëve mundësinë për të shitur dhe blerë bitcoins dhe kanë krijuar kartën e parë të debitit për shpenzimet.

Misioni i Casares është bitcoin. Ky argjentinas u lind në fermën e deleve në rajonin e Patagonisë argjentinase dhe nga më të hershmit përjetoi fuqinë e inflacionit në lëkurën e tij. Ishte pikërisht pasiguria financiare që e bëri atë të krijonte një sërë startesh financiare dhe teknologjike që i siguruan miliona para se të fillonte të merrej me bitcoin.

Ai shiti 75 për qind të Patagonisë, portal financiar në Amerikën Latine për 529 milionë dollarë në vitin 2000 dhe Lemon digjital për 43 milionë dollarë 13 vjet më vonë, të gjitha në mënyrë që të përqendrohej në valuta digjitale. Ai tashmë ishte një pronar i madh bitcoin, të cilit i beson jashtëzakonisht shumë.KP/KosovaPress/

Mali ku fshihen miliarda dollarë të Bitcoin Read More »

Trondisin shkencëtarët: Krijojnë embrionë gjysmë njeri-gjysmë pulë

Tingëllon si diçka që mund të keni dëgjuar në ndonjë film fantastiko-shkencor.

Shkencëtarët në New York kanë krijuar embrionë gjysmë njeri-gjysmë pulë. Disa i quajtën këto eksperimente “të sëmura” dhe “shqetësuese”.

Shkencëtarët shpresojnë se duke i transplantuar qelizat amë të njeriut në embrionët e pulës, ata mund të zbulojnë te reja në lidhje me atë se si qelizat transformohen në fetusë.

Gjetjet mund të çojnë në trajtime të reja për çrregullime zhvillimore, besojnë atë – por kjo nuk kaloi pa kritika.

Ndaj këtij zhvillimi shkencor kanë reaguar me neveri shumë njerëz në Twitter. Një nga ata tha se “Kjo është diçka e sëmurë”

Trondisin shkencëtarët: Krijojnë embrionë gjysmë njeri-gjysmë pulë Read More »

Si ishin vajzat shqiptare në 1920? Një foto e rrallë

Gazetari Ilir Ikonomi ka publikuar një fotografi të viteve të ’20 të shekullit të kaluar. Aty ka sqaruar se fotoja është marrë prej koleksionit të amerikanëve Frank dhe Frances Carpenter.

Lexojeni të plotë sqarimin

Kjo fotografi mahnitëse, e titulluar “Pesë vajza që thurin”, është marrë nga koleksioni i amerikanëve Frank dhe Frances Carpenter, që gjendet në Bibliotekën e Kongresit dhe mund të vizitohet online. Duhet të jetë bërë në vitin 1920″>1920.

Frank Carpenter ishte gjeograf dhe fotograf që shëtiste nëpër botë dhe shkruante tekste gjeografie. Frances ishte e bija. Frank Carpenter është autor i rreth 20 librave të përmbledhur në serialin Carpenter’s World Travels, të cilët u bënë mjaft popullorë mes viteve 1915-1930.

Fotoja ka kapur në një moment sinqeriteti 5 vajza shqiptare që thurin me shtiza në Shqipërinë e pas Luftës së Parë Botërore. Carpenter i ka fiksuar të pesta të përqendruara në punën e tyre, por edhe të vetëdijshme për të huajin përballë që po i fotografon.

vajzat_1920

Si ishin vajzat shqiptare në 1920? Një foto e rrallë Read More »

“Ujku” i çuditshëm, ekspertët nuk e dinë ç’është

Ekspertët e faunës në SHBA janë habitur tej mase nga një kafshë e ngjashme me ujkun që u vra nga një fermer në Montana. Mësohet se fermeri e qëlloi kafshën misterioze javën e shkuar, kur ajo ju afrua rrezikshëm bagëtive të tij.

Pasi inspektuan kafshën me kujdes, ekspertët amerikanë thanë se nuk janë në gjendje të përcaktojnë specien e saj. Ata u shprehën të sigurt se nuk është një ujk, pasi dhëmbët i ka më të shkurtër, putrat e përparme tej mase të vogla, ndërsa kthetrat shumë të mëdha.

Për më tepër edhe forma trupore dhe pellushi nuk i ngjajnë atyre të ujkut. Ekspertët thonë se bëhet fjalë për një femër dhe vetëm pasi të merren rezultatet e ADN-së pas disa javësh do të ketë më shumë të dhëna për të përcaktuar se për çfarë kafshe bëhet fjalë.

Pasiguria e ekspertëve sigurisht që i ka hapur rrugën teorive nga më të ndryshme online, ndërsa me mijëra njerëz kanë dhënë opinionin e tyre se bëhet fjalë për një njeri-ujk, një ari i vogël apo një i afërm i Këmbëmadhit misterioz. Megjithatë, duket se një nga teoritë më të preferuara online është ajo e njeriut qen.

“Ujku” i çuditshëm, ekspertët nuk e dinë ç’është Read More »

Fakte që nuk i keni ditur: Sa ishte rroga e Enver Hoxhës?

Në listën e 33 drejtuesve të qeverive shqiptare, prej vitit 1912 deri më sot, Enver Hoxha ishte kryeministri i 22­të. Ai e mbajti këtë detyrë nga 23 tetori 1944 deri më 19 korrik 1954 – plot nëntë vite e nëntë muaj e 26 ditë. Në librin e tij “Historitë e 33 kryeministrave të Shqipërisë”, gazetari dhe pedagogu Roland Qafoku, i jep të njëjtën hapësirë edhe Enver Hoxhë, si edhe drejtuesve të tjerë të shtetit shqiptar. Veçse ai e përdor shumë rrallë përcaktorin “diktator”.

Enver Hoxhës i mjaftuan vetëm pak vite për të ngritur kultin e tij. Këtë e bëri jo vetëm me vrasje, arrestime e dënime, por edhe me vlerësime për veten e tij.

Vetëm në pak vite si kryeministër, ai mori 11 dekorata dhe urdhrat më të lartë që merr një shqiptar: Hero i popullit, Urdhër i Lirisë së Klasit të Parë, Urdhër i Flamurit, Medalja e Kujtimit, Urdhri Partizan i Klasit të Parë, Urdhër i Skënderbeut i Klasit të Parë, Urdhër i Trimërisë, Urdhri “Ylli i Kuq”, Medalja e Trimërisë, Medalja e Çlirimit. Kulmi i vetëdekorimit arrin kur, vetëm një vit e 11 muaj si kryeministër, mori urdhrin “Hero Kombëtar”.

Që gjatë Rilindjes dhe me ngritjen e shtetit shqiptar Gjergj Kastriot Skënderbeu ishte heroi ynë kombëtar. Por më 27 nëntor 1946, Shqipëria bëhet i vetmi vend në botë me dy heronj kombëtarë. Me Skënderbeun dhe Enver Hoxhën. Dhe çudia vijon: bashkë me titujt dhe urdhrat e tjerë këta tituj vazhdojnë të jenë edhe sot që ka kaluar një çerekshekulli nga rrëzimi i komunizmit.

Kryeministër, ministër i Mbrojtjes, ministër i Jashtëm, Sekretar i Parë i Komitetit Qendror të PPSH, gjeneral kolonel, Komandant i Përgjithshëm i Forcave të Armatosura…

Askush nuk ka mbajtur njëkohësisht kaq shumë detyra në historinë e shtetit shqiptar. Por, sa e kishte rrogën Enver Hoxha? Revista “Time”, e vitit 1971, zbulon se Hoxha merrte dymijë lekë të rinj, ose me kursin e asaj kohe 240 dollarë amerikanë.

Enver Hoxha rezulton i vetmi kryeministër që ka bërë një vjershë gjatë kohës që ka qenë në këtë detyrë. Edhe Fan Noli si vjershëtor u mor me përkthime gjatë ushtrimit të detyrës, ndërsa Mehmet Shehu kishte hedhur në vargje impresionet e Luftës së Spanjës, por jo kur ishte kryeministër.

Muza e Enver Hoxhës u frymëzua nga një pikëllim i madh, për kë do thoni ju? Vdekja e babait të tij shpirtëror, Josif Stalin. Ja dhe vjersha që sot më shumë të bën për të qeshur: “Nënë buçet Shkumbini/ Djalo ka vdekur Stalini/ Mëndjethelli, zemërtrimi/ E kish caktuar Lenini/ Të forcohej komunizmi”.

Për 40 vjet, Enver Hoxha drejtoi me dorë të hekurt Shqipërinë. Afro 100 mijë është shifra zyrtare që jepet për ata që kanë vuajtur gjatë sistemit komunist, ose janë vrarë, ose janë burgosur apo internuar.

Ndërkohë, as në 10 vite si kryeministër dhe as në 30 të tjera si sekretar i parë i Komitetit Qendror, Enver Hoxhës nuk i hyri asnjë gjemb në këmbë. Asnjë atentat, asnjë përpjekje, asnjë tentativë,
asnjë plan nuk është konfirmuar që një apo disa shqiptarë të synonin për ta eliminuar Enver Hoxhën.

Sa ironike është ajo që thotë Sulo Gradeci, kryetari i grupit të Sigurimit të Enver Hoxhës, për 30 vjet, në intervistën e dhënë autorit të këtij libri në vitin 2007: “Enverin e ruante i gjithë populli”.

Është më se kuptimplotë pyetja naive e një studenti tim të gazetarisë, në një orë leksioni: “Si ka mundësi që me tërë ato krime që ndodhën, si nuk e qëlloi dikush diktatorin, të paktën me llastiqe”?

E, megjithatë edhe diktatorët një ditë vdesin. Fati i keq i Shqipërisë që diktatori shqiptar jetoi gjatë dhe po i gjatë ishte vargu i viktimave që ai shkaktoi në katër dekada. Më 11 prill 1985, kur ai vdiq, ishte 76 vjeç, gjashtë muaj e pesë ditë. Por, duket se të gjitha pasojat e atyre që bëri Enver Hoxha i pati pas vdekjes.

Më 20 shkurt 1991, shtatorja e tij gjigante në sheshin “Skënderbej” u tërhoq zvarrë duke u shndërruar në simbolikën e rrëzimit të komunizmit. Mesnatën e 3 majit të vitit 1992, u zhvarrosën eshtrat e tij dhe u hoqën nga varrezat e Dëshmorëve të Kombit për t’i varrosur në Sharrë po atë ditë. Por, jo për të gjetur prehje.

Në 20­vjetorin e vdekjes së Enver Hoxhës, Teuta Hoxha, nusja e djalit të tij, tha për “Tirana Observer”: “40 herë e kanë shkatërruar varrin e Enverit që pas vitit 1992. Ne nuk na mbetet gjë tjetër veçse ta rregullojmë sa herë ata na e prishin”.

Por historia e varrit të Enverit nuk mbaron vetëm me eshtrat. Në vitin 1996, në kodrat e Liqenit të Tiranës, në kujtim të ushtarakëve anglezë të vrarë gjatë Luftës së Dytë Botërore, u përurua një memorial bashkë me varrezat e 100 pjesëtarëve të misioneve që u vranë në tokën shqiptare.

Gazeta “Tirana Observer” zbuloi në vitin 2006 se pllaka përkujtimore prej mermeri me ngjyrë të kuqe nuk ishte gjë tjetër veçse pllaka e varrit të Enverit që dikur qëndronte në varrezat e Dëshmorëve. Një çudi që vazhdon të jetë edhe sot dhe po çudi vazhdon edhe kokëfortësia e atyre që e kanë vënë dhe atyre që e kanë për detyrë ta heqin. /Panorama/

Fakte që nuk i keni ditur: Sa ishte rroga e Enver Hoxhës? Read More »

Cili kryeministër shqiptar vdiq nga mbidoza e kokainës?

Gazetari Roland Qafoku ka botuar së fundmi një libër historik me 33 kryeministrat, nga Ismail Qemali deri te Edi Rama.

Mes tyre është edhe kryeministri i pestë i shtetit shqiptar, Iljaz Vrioni, i cili dyshohet se vdiq nga mbidoza e kokainës. Ja çfarë shkruhet në libër për Vrionin

“Historitë e tejkalimit të alkoolit me Iljaz Vrionin ishin kthyer në histori normale në Tiranën e atyre viteve.

Pietro Kuaroni përshkruan këtë gjendje: “Ai pinte gotë pas gote, pothuaj me gërnje dhe pas pak fytyra e tij u bë baltë, goja iu var, qepallat plumb, ai ishte krejtësisht i dehur. E tillë ishte drama e Iljaz Beut: pija mbyllte brenda tek ai një lloj tërbimi.

Dhe ai e duronte keq alkoolin, kalonte orë të tëra duke përsëritur të njëjtat gjëra me atë këmbënguljen ngacmuese të të dehurve: e pamundur të merrje leje për të dalë, biseda kthehej në një kalvar”, transmeton lapsi.al.

E gjitha kjo u ngjante krizave: ai pinte ditë të tëra pa ndërprerje. Fillonte sërish në mëngjes për t’iu dorëzuar ekseseve të pasdarkes në mbrëmje. Pastaj, befas, bëhej esëll, rrinte dy apo tri ditë mbyllur në shtëpi ku e dëgjonim të grindej.

Shërohej si nga një sëmundje: përsëri i qartë, i gëzuar, simpatik, gjer në rifillimin e afërt. Por transferimi i Iljaz Vrionit në Paris në detyrën e ministrit kishte edhe një gjë më shumë.

Historiani amerikan, Bernd Fisher, e çon më tej degradimin me mbidozat të ish-kryeministrit. Sipas tij, jo vetëm alkooli, por edhe kokaina ishin ato që i dhanë një goditje në zemër Iljaz Vrionit.

Asgjë nuk mundën të bënin mjekët e spitalit “Sain Clus” në Paris për ta rikthyer në jetë. Ai vdiq më 17 mars 1938”- shkruan Qafoku në librin “Historia e 33 kryeministrave të Shqipërisë”./Njekomb

auto_krye_1446749858-69384921446754619

Cili kryeministër shqiptar vdiq nga mbidoza e kokainës? Read More »