Kuriozitete

Një njeri me zemër të mirë shpesh sakrifikon lumturinë e tij për atë të personave që do. Nga ana tjetër, ai e vendos veten, ashtu si një person empatik, në vendin e dikujt tjetër duke ndjerë çdo gjë që ndjen ai njeri në situata të vështira. Për ta dalluar një njeri me zemër të mirë duhet shumë pak. Këto janë cilësitë që ata shfaqin:

Janë të ndjeshëm. Janë mjaft emotivë dhe mund të kuptojnë edhe ato çfarë ndiejnë të tjerët. Mirëpo një cilësi e tillë mund t’i shkaktojë stres, nëse një person që ata duan, është duke përjetuar situata të vështira.
Dhurojnë dashuri dhe pozitivitet në njerëzit që i rrethojnë. Nuk ka rëndësi nëse i njohin apo jo, edhe nëse kanë kontakt për herë të parë me dikë, ata gjithsesi do të tregohen tepër optimist dhe të dashur me atë person.
Nuk ndryshojnë dot. Edhe nëse u bën keq, njerëzit me njerëz të mirë ndoshta mund të të shmangen, por kurrsesi të hakmerren në po të njëjtën mënyrë me ty. Ata përherë do të gjejnë diçka pozitive edhe në gjërat negative që u ndodhin apo që u bëjnë të tjerët.
Janë mjaft të lidhur me njerëzit, natyrën dhe kafshët. Duken persona shumë socialë dhe janë vërtet të tillë. Nga ana tjetër, ata shpenzojnë tepër kohë edhe në natyrë, si dhe kujdesen për kafshët, njësoj siç kujdesen edhe për njerëzit.
Japin çdo gjë për lumturinë e atyre që duan. Për një njeri me zemër të mirë, ligësia nuk është kurrsesi pjesë e karakterit të vetë. Ata njohin vetëm mirësinë dhe në këtë aspekt, do të bënin gjithçka që kishin në dorë, vetëm për t’i parë të lumtur personat e tyre të dashur. / bota.al

“Hekuri rrihet sa është i nxehtë” dhe kjo nuk është thjesht një shprehje në kuptimin e figurshëm të saj, por një proces i vështirë pune që dikur ishte baza e prodhimit të vegla bujqësore.
Tashmë që industria është zhvilluar, kovaçët janë të rrallë, por ka nga ata si Shahin Kurti në Elbasan, që pavarësisht punës së vështirë ndihen të lumtur.

“E kam mësuar që i vogël, por tashmë jam i lumtur pasi nuk ja shtrij dorën tjetrit”, thotë kovaçi.
Fermerët, sidomos ata në moshë i besojnë punimit me dorë dhe kazmat e lopatat e punuara nga kovaçi, nuk i krahasojnë me punimet industriale.
Me duart e copëtuara, por me ndërgjegjen e qetë, Shahini, jo vetëm që e bën me dëshirë punën e tij, por është po aq i kënaqur që zanatin, edhe pse punë e vështirë, ua ka lënë djemve.

“Djali nuk e vazhdoi shkollën dhe unë vendosi t’i lë zanatin”, thotë Shahin Kurti për “t.ch”.
40 vite kovaç, Shahini sot, shpreh keqardhjen që zanatçinjtë po shkojnë drejt zhdukjes. Kjo sipas tij, vjen për faktin që rinia nuk ka dëshirë të punojë.

“Çmimi i shafranit varion, ku prodhuesit francez e shesin rreth 56-60 euro gramin. Ne kemi gjetur çmim deri në 250 euro për gram”.

Lule shafrani, e cila vlerësohet si një prej erëzave më të shtrenjta në botë, kultivohet edhe në Kosovë. Kjo lule, përpunimi i së cilës kërkon mund dhe durim, vlerësohet se është “më e vlefshme se ari”.

Shafrani është një lule ngjyrë vjollce që vjen nga familja Iridaceae, në brendësi të së cilës gjenden tre fije të verdha të quajtura mashkullor dhe tri stigmat të kuqe, të cilat e përbëjnë edhe pjesën kryesore të kësaj luleje.

Ndryshe nga cikli i zhvillimit të bimëve tjera të cilat aktivizohen në pranverë, lule shafrani aktivizohet gjatë vjeshtës.

Për kultivim nevojitet klimë dhe tokë e përshtatshme, si dhe mbi 400 metra lartësi mbidetare në vendin ku ajo mbjellet.

Shafrani kultivohet në qytetin e Podujevës, drejtori i kompanisë së përpunimit të shafranit, Favzi Sokoli në një deklaratë për Anadolu Agency (AA) tregon se lulja e shafranit ka një histori dhe traditë shumëshekullore dhe se ajo është kultivuar dhe eksportuar nga Kosova që në shekullin e 15-të.

“Qëllimi i kompanisë është që dëshirojmë ta ripërtërijmë këtë produkt, sepse kemi referenca të shkrimtarëve anglezë dhe amerikanë se qysh prej shekullit 15, Kosova ka eksportuar shafran edhe mëndafsh në Evropë. Në bazë të shkrimeve historike të cilat i kemi gjetur”, thotë Sokoli.

Ai njofton se tani në Kosovë ka 10 hektarë tokë ku mbjellet shafrani dhe se 2 hektarë prej tyre i përkasin kompanisë së tij. Sokoli thotë se ara në Podujevë, ku lartësia mbidetare është 630 metra, përgatitet paraprakisht dhe se mbjellja bëhet në muajin qershor. Ai tregon se fara vendoset 20 centimetra në thellësi të tokës dhe se preferohet që në një hektarë tokë të vendosen 500 mijë fara.

Skokoli tregon se nga bimët tjera, farat e shafranit mbjellen gjatë verës dhe se lulja del në tetor. Mbledhja e luleve bëhet në orët e mëngjesit, kur këto lule janë të mbjellura, sepse sipas Sokolit fletët e saj e ruajnë kualitetin e shafranit, pra fijeve të kuqe (stigmës) të cilat do të përfitohen.

“Lulja është ngjyrë vjollce dhe përbëhet prej 6 fletëve, prej dy mashkullorëve ngjyrë verdhë dhe tri stigmave. Pjesa më e rëndësishme e lules është stigma që njihet edhe si shafran. Por nuk do të thotë se nuk është e rëndësishme edhe pjesa tjetër sepse përdoret për parfumeri dhe për higjienë”, deklaron ai.

Pas këputjes së tyre lulet e mbyllura të shafranit dërgohen në fazën e përpunimit, ku bëhet këputja e stigmave dhe tharja e tyre, të cilat përdoren në fazën finale. “Lulja e shafranit vjen prej arës me arka, vendoset këtu nëpër shporta dhe punëtoret këtu i këpusin me gërshërë. Ne e marrim pjesën e sipërme të lules dhe i përdorim vetëm stigmat që janë vetëm tri fije”, tregon bashkëpronari i kompanisë Arbër Gërlica.

Ai tregon se pas tharjes produkti i pastër i shafranit vendoset në paketim inox me mekanizëm hermetik, e cila është një metodë e konservimit optimal të produktit.

Ai thotë se këtu nuk përpunohen të gjitha lulet, por vetëm ato të zgjedhura, pra të kualitetit të parë dhe se 70 për qind e të gjithë përpunimeve deri në fazën e fundit bëhen me dorë. “Tërë produkti është 100 për qind i pastër dhe 100 për qind shafran”, thotë ai, duke bërë të ditur se pjesa tjetër e luleve që mbesin kthehet në fushë, për ushqimin e saj. “Parandalon rreth 600 sëmundje dhe ka 175 efekte pozitive në trup”, Gërlica thotë se ka arsye të shumta pse shafrani është i rëndësishëm dhe tregon se për përfitimin e një gram shafrani nevojiten rreth 150 deri në 180 lule.

“Shafrani është objekt i rreth 5.600 studimeve shkencore, studimet prej universitete në Evropë dhe më gjerë. I parandalon rreth 600 sëmundje dhe ka 175 efekte pozitive në trup prej momentit që konsumohet. Ka edhe lëmi tjera ku përdoret, për shembull në kozmetikë, e kuzhinë sidomos është një erëz që përdoret prej restoranteve me renome ose kuzhinierëve që janë të famshëm dhe janë të njohur në nivelin botëror. Ka shumë efekte dhe është një bimë që nuk e ka treguar tërë potencialin e vet”.

Çmimi deri në 250 euro për gram Gërlica thekson se shafrani, të cilin e quan si “ari i kuq”, ka një vlerë shumë të madhe dhe një kostos së lartë për shkak të punës dhe përkushtimit për të mbërritur deri te produkti final.

Duke bërë të ditur se çmimi dallon në bazë të kualitetit, ai thotë se “Çmimi i shafranit varion, prodhuesit francez e shesin rreth 56-60 euro gramin. Ne kemi gjetur çmim deri në 250 euro për gram. Çmimi mesatarisht për një kualitet të lartë, nëse e marrim sasinë më të konsiderueshme varion prej 35 deri në 65 euro për gram”, deklaron Gërlica.

Ai thotë se tregu i shitjes së shafranit është fokusuar më shumë në Evropë dhe në shtetet aziatike dhe se për shkak të kostos së lartë nuk ka aq interesim për të në Kosovë. “Irani është prodhuesi numër një në nivel botëror, prodhues tjetër është edhe Greqia, prodhon një sasi më të vogël, Italia një sasi të konsiderueshme, disa kilogramë në vit, pastaj Franca që prodhon diku 20 kilogramë në vit”, thotë Gërlica, duke vënë në dukje se në botë ka shumë më shumë kërkesa për blerjen e shafranit, se sa që prodhohet.

Pas blerjes së tij, Gërlica thotë se shafrani duhet të ruhet në ambient të thatë dhe të errët dhe se në kushte të përshtatshme dhe ambalazhe të mbyllur, ku jetëgjatësia e tij zgjatë deri në 4-5 vite.

Ndërkaq, bashkëprodhuesi nga Belgjika, Herbert Jegers, thotë se aktorët e ndryshëm të kësaj fushe, sidomos në Evropë shprehin interesim për shafranin, posaçërisht për aspektin se ai është organik e jo konvencional. Duke u shprehur se janë në kërkim të tregut për shitjen e shafranit në shtetet si Belgjikë, Holandë e Gjermani, Jegers thotë se duhet kohë deri sa shafrani të gjejë vendin e duhur në treg.

“Në Evropë po rritet ndërgjegjja dhe vetëdija për produktet e shëndetshme. Kështu që edhe tregu për produktet organike po rritet. Njerëzit kërkojnë produkte të sigurta dhe ky është një treg që po rritet. Unë mendoj se për pak vite organiku do të jetë një standard për të gjithë Evropën”, thotë ai.

Ndoshta e mendoni si të pabesueshme, por është e vërtetë. Ekziston një vend në botë ku vdekja është e paligjshme, në fakt, nuk është e vetmja. Kjo do të thotë që nëse keni pësuar një aksident të rëndë, apo jeni shumë i sëmurë ose gati të vdisni, ata ju largojnë nga qyteti dhe ju dërgojnë në një pjesë tjetër të vendit.

Sot po flasim për qytetin norvegjez Longyearbyen, që ndodhet në ishullin Svalbard (arkipelag i Spitsbergen), midis kontinentit të Norvegjisë dhe Polit të Veriut. Sipas të dhënave të saj demografike, ky vend konsiderohet zgjidhja më veriore e planetit dhe popullsia e saj është pak më shumë se 1,000 vetë.

Ky vend jo vetëm që karakterizohet nga klima e ftohtë, netë të gjata, arinj polare dhe prania e Bankës Botërore të Farave, por edhe nga një ligj shumë i veçantë që ndalon njerëzit të vdesin në territorin e Longyearbyen. Arsyeja?

E sipas “Daily Mail”, ligji u miratua në vitin 1950, pasi u zbulua se trupat e varrosur në varrezat lokale nuk u dekompozuan për shkak të ftohjes. Nëse trupat nuk treten, ekziston rreziku i përhapjes së viruseve dhe sëmundjeve dhe, përveç kësaj, kjo tërheq grabitqarët.

Për këto arsye, nëse një person pëson një aksident ose vuan nga një sëmundje të rëndë, ata e dërgojnë atë me avion në një tjetër kontinent. Dhe nëse dikush vdes në fshat, atëherë trupi i tij gjithashtu shkon në një pjesë tjetër të Norvegjisë.

Nëse jeni përdorues i rregullt i Facebook dhe vazhdimisht ndjeni dhembshuri për gjërat e ndryshme që i shini në rrjetin social, sigurisht se keni komentuar ose parë komente të shumta “Amin”.

Të gjithë e dimë se askush nuk mund të shpëtohet me një “Like” ose asnjë sëmundje nuk mund të shërohet duke shkruar “Amin” në Facebook: por njerëzit bëjnë kështu për të treguar mbështetje.

Pavarësisht qëllimit tuaj të mirë, duke komentuar kështu ju jeni duke i ndihmuar ‘hakerët’ që të fitojnë para lehtë.

Këto postime manipuluese janë të dizajnuara për t’i mashtruar ose shtyrë njerëzit për të bërë like, share ose komentuar, gjë që rezulton me grumbullim të madh të ndjekësve.

Krijuesit e faqes më pas shpërndajnë viruse, publikime të dëmshme dhe mashtrime të tjera. A

ta gjithashtu mbajnë të dhënat tuaja dhe e dinë se ku jetoni, datën e lindjes dhe e-mail adresën, që më pas mund të përdoret për të hakeruar llogarinë tuaj.

Kur i shpërndani këto postime, ju në fakt po bëni keq duke e rritur popullaritetin e tyre.

Për shkak se ndodh kjo, pronarët e këtyre faqeve fitojnë para duke përdorur fotografi të vjedhura të një kafshe duke vuajtur ose një foshnje të sëmurë, familja e së cilës nuk ia ka idenë se është duke u përdorur fotografia e saj, transmeton Gazeta Express.

Kështu që herën tjetër kur të ndiheni keq që nuk po i shpërndani postimet e tilla, mbajeni në mend se “Like”-u juaj dhe “Amin”-i nuk do të shpëtojë jetë.

Thjeshtë do t’i ndihmojë këta njerëz të përfitojnë për vete.