Kulinari

Historia dhe kuriozitete për picën,ushqimin më të dashur në botë

Origjina e saj është e lashtë dhe tregon historinë shekullore: pica është ushqimi më i njohur dhe i dashur në botë, aq sa hyri në listën e vendeve të trashëgimisë botërore jo-materiale të Unesco-s në vitin në 2017.

E diela e sotme, 17 janar, festohet si Dita Botërore e Picës, një ditë e veçantë, në të cilën për të festuar këtë ushqim që simbolizon “italianitetin”, po zbulojmë disa kuriozitete për historinë e saj dhe një traditë të vjetër sa vetë njeriu.

EMRI – Fjala “pizza” shfaqet me shkrim për herë të parë në një dokument nga viti 997, i shkruar në një latinishte jo korrekte, në të cilin pica përmendet si një formë pagese për një kontratë me qira të një mulliri.

Më vonë, në shekullin e katërmbëdhjetë, fjala është përdorur për të treguar një bukë të shtypur të shitur në Napoli, ndoshta me një shtrembërim të fjalës “pitta”.

“Pica marinara” përmendet me shkrim për herë të parë në vitin 1734, ndërsa ajo me domate, shfaqet në vitet 1796-1810.

Në qershor 1889, shefi i kuzhinës Raffaele Esposito, përgatiti picën e parë “Margherita” në histori: siç dihet, ngjyrat e bardha, të kuqe dhe jeshile të ‘mocarela fior di latte’, domate dhe borzilok, donin të përfaqësonin trengjyrëshin e flamurit italian për nder të mbretëreshës Margherita, duke vizituar qytetin napolitan të cilit iu kushtua pjata.

ORIGJINA – Historia e picës është e lidhur me atë të bukës, një nga ushqimet më të vjetra të njohura, origjina e të cilit ndoshta daton që nga Neoliti.

Në Sardenjë, për shembull, janë gjetur mbetje të bukës së pjekur që datojnë nga mbi tre mijë vjet më parë: në Greqi, në kohërat antike, përgatitej një bukë e shtypur dhe erëza me aroma të ndryshme, përfshirë hudhrën dhe qepën.

Sipas burimeve të tjera, mbreti persian, Darius, rreth pesëqind vjet para Krishtit, njihte një lloj të ngjashme bukë dhe e kishte përgatitur për ushtritë e tij, duke përdorur mburojat e blinduara për ta pjekur.

Këto lloje të bukës së rrafshët, ishin të zakonshme në të gjithë pellgun mesdhetar dhe secili popull i kalonte ato me mbushje dhe përbërës të ndryshëm: në Egjipt, për shembull, bukët pa maja, përgatiteshin bazuar në drithërat e bluar dhe të thekur.

Pas zbulimit të majasë, brumi bëhet më i butë dhe më i shijshëm, duke i hapur rrugën përgatitjes së bukës.

ROMAKËT – Para se të mbërrinte në Napoli, evolucioni i picës bën një ndalesë në Romë, ku fshatarët gatuan miell gruri dhe ujë, bimë aromatike me kripë: këto përbërës, gatuheshin në vatër pranë prushit dhe hirit, dhe pastaj ato u përdorën si bazë mbi të cilën vendoseshin pjatancat.

NAPOLI – Historia e picës u zhvendos në Napoli në vitin 1535: në fakt, një tekst i poetit, Benedetto Di Falco, daton që nga ai vit, i cili në veprën e tij “Përshkrimi i vendeve antike të Napolit”, shkruan se “fokacia, në dialektin napolitan, quhet pica ”.

Me kalimin e kohës, me mbërritjen e përbërësve të rinj, receta evoluon: sallata, e përdorur fillimisht për ta aromatizuar, zëvendësohet me vaj ulliri, pastaj “zbulohet” mbushja me djathë dhe shtimi i aromave të borzilokut.

Për të parë që shfaqet domatja rreth shekullit të shtatëmbëdhjetë. Receta e parë e picës napolitane, përmbahet në një traktat të vitit 1858, kur Napoli ishte ende kryeqyteti i Mbretërisë së Dy Siçilive: në një libër recetash të kohës, të përpiluara nga Francesco De Bourcard, një paraardhës i picës “Margherita”, me mocarela dhe borzilok, përmendet , ndërsa domatja është akoma opsionale, se mund të përdoret me “çfarëdo që ju vjen në kokë” për erëza.

Varietetet e picave të përhapura në Napoli, ishin pra të shumta dhe të larmishme: kur në vitin 1889 vizita e Mbretëreshës Margherita shenjtëron picën “trengjyrëshe” si sovran të tryezës, koha ishte ideale për përhapjen e saj në botë dhe për një sukses global.

PO TANI? – Në aktin e njohjes së picës, si një Trashëgimi Jomateriale të Njerëzimit, në vitin 2017, Unesco shkruajti: “Njohuria e kuzhinës në lidhje me prodhimin e picës, e cila përfshin gjeste, këngë, shprehje vizuale, zhargon lokal, aftësinë për të trajtuar brumin e picës, interpretimi dhe ndarja, është një trashëgimi e padiskutueshme kulturore”.

Në vitet e fundit, pica është pasuruar me versione të ndryshme, rezultat i eksperimentimit të kuzhinierëve të shkëlqyer të picave dhe shefave të famshëm, raporton Noa.al, duke cituar median italiane, Tgcom.

Në çdo rast, “Margherita” klasike provon të jetë e përjetshme. Ajo është gjithashtu një nga ngushëllimet më të mëdha që mbështeti italianët dhe jo vetëm në muajt shumë të vështirë të bllokimit, për shkak të pandemisë së koronavirusit.

Sipas platformës “Deliveroo”, afërsisht 135.000 metra katrorë pica “Margherita” u janë dorëzuar në shtëpi qytetarëve pas porosive në vitin 2020, e barabartë kjo, me njëzet fusha futbolli. /noa.al/

Historia dhe kuriozitete për picën,ushqimin më të dashur në botë Read More »

Shije që nuk harrohet/ Supe me lulelakër dhe patate të ëmbël

Përbërësit

1 lulelakër
2 patate të ëmbla
1 patate
1 qepë
3 lugë vaj ulliri
600 ml lëng pule
1 thelpi hudhër
Kripë, piper

Në një tenxhere hedhim pak vaj ulliri dhe kaurdisim qepën lehtë. Shtojmë më pas patatet të prera në kubikë dhe lulelakrën. Vazhdojmë kaurdisjen për 2-3 minuta dhe më pas shtojmë lëngun e pulës. Rregullojmë shijen me kripë dhe piper dhe e lemë supën të ziejë për rreth 20 minuta.

Pasi supa të jetë gati e kalojmë në blender duke shtuar pak vaj ulliri dhe e servirim me pak djathë parmixhano ose kos të kulluar.

Shije që nuk harrohet/ Supe me lulelakër dhe patate të ëmbël Read More »

Receta, byrek me fasule

500 gr fasule
1 lugë miell misri
1 pako peta
Vaj ulliri
Kripë, piper

Fasulet i lemë për 5-6 orë në ujë të bollshëm. Më pas i kullojmë, i lajmë përsëri dhe i vendosim në ujë të ftohtë të ziejnë me dyfish ujë të masës së fasuleve. Fillimisht i lemë të ziejnë në temperaturë të lartë dhe më pas e ulim në mesatare që të mos shpërbëhet kokrra e fasules. Pasi fusulet të jenë zjerë i vendosim në një kullesë.

Lyejmë një tavë me pak vaj ulliri dhe shtrojmë 6-7 peta duke i spërkatur me vaj. Tek fasulet e kulluara hedhim 1 lugë miell misri, 2-3 lgj lëng nga zierja e tyre, kripë dhe piper. I hedhim fasulet duke i hapur në të gjithë sipërfaqen e tavës. Vendosim më pas petët e tjera duke i spërkatur secilën me pak yndyrë. Në fund e spërkasim byrekun me pak ujë dhe e vendosim në furrë të piqet në temperaturën 180 gradë për 40 minuta.

Pas 40 minutave e nxjerrim byrekun nga furra dhe e lyejmë me lëngun e kulluar nga fasulet. E rivendosim në furrë dhe për 5-6 minuta të tjera.

Receta, byrek me fasule Read More »

Këto ushqime nuk duhet t’i fusni asnjëherë në frigorifer pasi i keni nxjerrë njëherë prej andej

Janë disa ushqime të cilat nuk duhet t’i fusni asnjëherë në frigorifer pasi i keni nxjerrë njëherë prej andej.

Proteinat e papërpunuara

Kjo përfshin mishin dhe ushqimet deti. Në asnjë rast nuk duhet të futen në frigorifer për herë të dytë. Vetëm në rastet kur i keni lënë pak minuta jashtë.

Akulloret

Nëse e keni lënë atë të shkrijë njëherë, thjesht pijeni si një milkshake sepse akullorja e ringrirë do të ketë një cilësi të çuditshme dhe të akullt.

Lëngjet

Fermentimi ndodh më shpejt se sa mendoni në produktet me bazë frutash kështu që ju do të dëshironi ti shijoni shpejt dhe mos t’i refreskoni.

Ushqimet e tavës

Tavat e gatuara, byrekun apo pastat mos i lini kurrë të teprojnë për në frigorifer, pasi humbasin shijen dhe cilësinë. /noa.al/

Këto ushqime nuk duhet t’i fusni asnjëherë në frigorifer pasi i keni nxjerrë njëherë prej andej Read More »

Përgatitja e ëmbëlsirës së pacavures

PËRBËRËSIT
1 pako me peta ëmbësirash të gatshëm (i gjeni në supermarkete)

6 kokrra vezë

1 filxhan çaji me arra të thërrmuara

1 filxhan çaji me vaj ulliri

Pak gjalpë i freskët

1 filxhan çaji me kos

1 filxhan çaji me sheqer

1 lugë kafeje me sodë buke

2 pako krem karamel (i gjeni në supermarket)

PËR SHERBETIN
800-1 kg sheqer

1 l ujë

PËRGATITJA
Petat e ëmbëlsirës i mbledhim rrëmujshëm dhe të rrudhosura i vendosim në një tepsi të lyer me pak gjalpë dhe i vendosim të piqen në furrë.

I lëmë në furrë për pak minuta derisa fillojnë të thahen.

Ndërkohë, AgroËeb.org ju udhëzon që në një tas të hidhni vezët, sheqerin, vajin e ullirit, kosin, sodën e bukës dhe krem karamelin.

Përziejini mirë të gjitha bashkë dhe më pas të gjithë masën hidheni mbi petët e thara në furrë. Sipër spërkatini me arrat e thërrmuara dhe futeni të piqet përreth 20-25 minuta.

Ndërkohë, përgatisni sherbetin duke zierë sheqerin me ujin derisa të jetë gati në formën e shurupit pak të trashë.

Pasi ta hiqni ëmbëlsirën nga furra lëreni të ftohet dhe sherbetin hidhjani sipër të nxehtë.

Priteni në forma katrore apo rombi dhe Paçavurja është gati për t’u servirur.

Përgatitja e ëmbëlsirës së pacavures Read More »

Lakrori me hithra, një recetë plot shije dhe vlera ushqimore

PËRBËRËSIT
1 kg hithra të freskëta

500 gr Miell

250 ml Ujë

Kripë

Vaj Ulliri

Pak gjalpë

Sodë Buke

Dy qepë të njoma (sipas preferencës)

PËRGATITJA E BRUMIT DHE MBUSHJES ME HITHRA
Si fillim, përgatisim brumin, duke hedhur në një tas të madh miellin.

Pasi bëjmë një gropë në mesin e miellit hedhim kripën, sodën dhe i përzjejmë me dorë.

Nisim të shtojmë ujë të vakët derisa brumi të krijohet në një masë të butë dhe të përshtatshme për t’u hapur në formën e petës.

Brumin e përftuar, AgroËeb.org ju udhëzon që ta mbuloni me një pecetë të pastër dhe e lëreni përreth gjysmë ore që të fryhet ndërsa nisni përgatitjen e hithrave.

Skuqni qepët e grira në vaj ulliri, shtoni hithrat, të cilat më parë i kemi pastruar dhe i kemi zjerë me një valë. Kaurdisim qepët me hithrat derisa të njëtrajtësohen e më pas hedhim kripë.

I përzjejmë për dy minuta. Për të përftuar një masë pak të trashë të gjellës me të cilën do të përgatisim lakrorin, në një gotë të vogël mund të hedhim një lugë miell dhe ta tretim me dy lugë kos.

Këtë masë më pas e shtojmë tek hithrat dhe përzjejmë masën. Të njëjtën gjë mund të bëjmë edhe me qumësht në vend të kosit.

PËRGATITJA E LAKRORIT ME HITHRA
Pasi e përgatisim gjellën me hithra, e lëmë të ftohet. Gjatë kësaj kohe brumi është gati për t’u punuar.

Brumin e ndajmë në dy pjesë, ku pjesa e sipërme duhet të jetë më e vogël se e poshtmja.

Pasi hapim petën e poshtme e shtrojmë në tepsi, të cilën e kemi lyer njëtrajtësisht me vaj ulliri, hedhim mbushjen me hithrat në të gjithë petën që kemi shtruar më parë.

Ndërkohë, hapim petën e dytë më të madhe dhe e vendosim sipër duke i kthyer pak anët.

Në mungesë të saçit tradicional, fare mirë lakrorin mund t’a pjekim në furrë në 180 gradë për 20-30 minuta deri sa të marrë pjekjen e duhur.

Në fund të përgatitjes, pasi lakrori është pjekur e nxjerrim nga furra dhe e lyejmë me një lugë gjalpë fshati.

Lakrori me hithra, një recetë plot shije dhe vlera ushqimore Read More »

8 arsye pse duhet të mendoni dy herë, para se të hani ton të konservuar

Përmbajtje e lartë e natriumit

Peshku ton i konservuar është shumë e popullarizuar tek atletët, pasi ka një përmbajtje të lartë të proteinave që ndihmojnë në ndërtimin e muskujve. Por një paketë e vetme e tonit mund të përmbajë deri në 600 mg natrium, një nga shkaqet e presionit të lartë të gjakut dhe madje edhe të sulmeve të zemrës.

Thithja e metaleve të rënda

Peshku ton është grabitqar. Kjo do të thotë që ata hanë peshq më të vegjël, dhe kështu përfundojnë duke gëlltitur metale të rënda – të tilla si zhiva – të grumbulluara në zinxhirin ushqimor. Kur burrat konsumojnë ton, ata padyshim që marrin edhe këto metale. Sipas Organizatës Botërore të Shëndetësisë (OBSH), edhe sasi të vogla merkuri mund të dëmtojnë sistemin e tretjes, veshkat, lëkurën, sistemin nervor dhe imunitar. Një tepricë e merkurit rrit mundësinë e problemeve të zemrës deri në 70% dhe gjithashtu mund të shkaktojë probleme të trurit. Edhe pse kjo nuk është një dukuri veçanërisht e përhapur mes peshqve, ka gjithmonë përjashtime.

Praktikat e tmerrshme të peshkut

Peshku ton kapet me rrjeta gjigande, gjë që shkakton një fund të tmerrshëm për shumë prej tyre. Shpesh ato shtypen nga pesha e njëri-tjetrit kur rrjetat ngrihen në anijet e peshkimit. Ata që mbërrijnë të gjallë në anije, qëllohen për vdekje dhe pastaj ruhen në depo të ftohtë. Peshqit më të vegjël në vend të kësaj ngrihen drejtpërdrejt dhe vdesin përmes vuajtjeve torturuese, të mbytur.

Mbarështimi masiv

Kërkesa për peshk në të gjithë botën po rritet vazhdimisht, por, nga ana tjetër, popullsia detare po zvogëlohet. Kjo është arsyeja pse fermat po bëhen gjithnjë e më të mëdha dhe peshqit ton rriten në kushte të këqija, bëhen për t’u rritur edhe të dhjamosur, për t’u vrarë dhe shitur.

Agjentët kimikë të rrezikshëm

Oqeanet në të gjithë botën janë mjaft të ndotur dhe plot kimikate toksike, që peshqit konsumojnë në mënyrë pasive. Ndër të tjera, bifenilët e polikloruar (PCB) dhe dioksinat, substanca tepër kancerogjene që tani shpesh gjenden në pjesët yndyrore të shumë peshqve.

Rreziku i helmimit nga ushqimi

Ngrënia e peshkut mund të jetë e rrezikshme. Sipas Qendrës Amerikane për Sëmundje dhe Parandalim, 75% e të gjitha rasteve të helmimit me ushqim në botë janë shkaktuar nga konsumimi i peshkut. Freskia dhe mënyra e përgatitjes së peshkut janë thelbësore për të parandaluar rreziqe të caktuara.

Peshkimi për ton vret delfinët

Peshku ton nuk është i vetmi peshk që kapet në rrjeta – delfinët, peshkaqenët dhe të tjerët vdesin në vuajtje të jashtëzakonshme si rezultat i kësaj praktike.

Ndotja e oqeaneve

Industria e peshkimit është përgjegjëse për pjesën më të madhe të ndotjes së ujit. Jo vetëm rrjetat dhe rrotullat janë bërë prej plastike dhe metali, por edhe pjesë të tjera të anijeve të peshkimit. Dhe shpesh në ujë mbeten gjurmë që janë vdekjeprurëse për krijesat detare, siç janë zogjtë që nganjëherë ngatërrojnë këto mbetje me ushqim dhe përfundojnë duke i gëlltitur ato.

Peshkimi dhe konsumi i tonit kanë një ndikim të jashtëzakonshëm në det. Përveç faktit që këta peshq të varfër po vdesin në mënyra mizore. Shumë njerëz e justifikojnë konsumin e tyre duke thënë se është ilaç për trupin, veçanërisht në lidhje me “omega 3”. Në realitet ka edhe mënyra të tjera për t’i marrë ato: thjerrëzat, farat ‘chia’, kanola dhe vaji i arrës.

Nëse, përkundër gjithçkaje, dëshironi të hani peshk, të paktën sigurohuni që ai vjen nga burime të qëndrueshme. Ambienti dhe trupi juaj do t’ju falenderojnë për këtë./NOA.al

8 arsye pse duhet të mendoni dy herë, para se të hani ton të konservuar Read More »

Si të gatuajmë Fasule pa shumë mundim

Përbërësit
500 gr fasule
1.5 litra ujë
2 kokrra qepë
2 karrota
salcë domate ose spece
2 speca
majdanoz
kripë
2 gjethe dafine
Përgatitja
Fasulet pastrohen, lahen dhe lihen në një enë qelqi me ujë, një natë para se ti ziejmë. Në mëngjes, derdhim ujin dhe i hedhim në një tenxhere me ujë të nxehtë.
I lemë fasulet sa të marrin valën e parë. I kullojmë dhe në tenxhere hedhim masën e ujit të cilin e kemi vluar.
I hedhim brenda qepët, karrotat, selino dhe i lemë të ziejnë.
Koha e zierjes së fasuleve varet nga lloji i fasules dhe nëse është e re apo e vjetër. Megjithatë fasulet që vihen në ujë që në darkë, duan 30 minuta në tenxhere me presion.
Pasi fasulet kanë zier, përgatitim salcën.
Në një tiganë me vaj ulliri kaurdisim një qepë të grirë imët, ose një të bardhë preshi. Hedhim salcën. Më pas këtë masë e hedhim në tenxheren me fasule. E rregullojmë me kripë dhe e trazojmë.
Fasulet i lemë 5 minuta të ziejnë bashkë me salcën.
Fasulet shoqërohen me turshi ose ullinj.

Si të gatuajmë Fasule pa shumë mundim Read More »