“Nuk e kam menduar kurrë që do të isha biznesmen kaq i fuqishëm të them të drejtën.”- kështu e nisi bashkëbisedimin me studentë e pedagogë në Universitetin Europian të Tiranës Samir Mane, sot një nga biznesmenët më të fuqishëm dhe një nga njerëzit më të pasur në vend.
Ai rrëfeu për të pranishmit se e ka nisur biznesin në fillim të viteve ’90, duke shitur radio-recorder dhe televizorë.
“Por mënyra si e kam filluar ka qenë edhe më interesante. Te Banka e Shqipërisë, aty pranë, ka qenë dikur tregu i Dollarit; ka pasur me qindra njerëz që shisnin dhe blinin. Për arsye se kisha vizë austriake, disa shokë me propozuan të merrnin dhrahmi greke e t’i thyenim në dollarë amerikanë dhe kështu bëmë.” –ka vijuar Mane, bizneset e të cilit janë të shtrirë në disa sektorë në treg. “Këtë punë e bëra për disa muaj.
Dhe nga një student në Austri me pothuajse pa asnjë të ardhur, ditën e parë u ballafaqova me 5 mijë dollarë fitim, që ishte një gjë që më tronditi dhe mua. Shkoja tri herë në javë, çoja dhrahmi i ktheja në dollarë dhe kështu e nisa.” – duke shtuar se shpesh është rastësia ajo që të sjell në biznes.
Mane është nga ata biznesmenë që e ka nisur pa asgjë. “Skam pasur asgjë të trashëguar. Prindërit e mi ishin të dy punëtorë. Unë jam një nga ata që quhen “self-made milioner”.”
Mane rrëfen se në fillim të viteve ’90 tregu ishte shumë i varfër dhe madje ai zbuloi se në vitin 1992 e nisi duke shitur 5 televizorë biznesin e tij, që një vit më vonë, në ’93 shkoi në 120 të tillë, në ’94 kaloi edhe sektorin e veshjeve, e më vonë me qendra tregtare e supermarkete, ndërsa më vonë e shtriu veprimtarinë në shtetet fqinjë e duke vajtur deri në Ukrainë e Rusi, në tregje të mëdha. “Padyshim që rastësia më bëri të jem këtu ku jam”- tha Mane.
Lulzim Basha dhe opozita me sa duket të keqen më të madhe se nuk po njohin progres drejt pushtetit cilësojnë ambasadorin amerikan në Tiranë Donald Lu.
Jo pa qëllim të gjitha sulmet jo vetëm të eksponentëve të PD por dhe të atyre të LSI janë drejtuar në drejtim të Lu.
Ambasadori amerikan ka paralajmëruar më se njëherë se dëshirat e tij më të mëdha janë “peshqit e mëdhenj” të korrupsionit në burg dhe shtyrja e mandatit dhe një vit në Shqipëri.
Madje nuk përjashtoi dhe mundësinë që të qëndronte përgjithnjë në vendin tonë, pasi është një vend që i pëlqen shumë.
Një deklaratë e tillë ka tërbuar demokratët dhe përfaqësuesit e LSI, që nuk lënë rast pa e sulmuar.
E sulmojnë për reformën në drejtësi, për mungesën sipas opozitës të goditjes ndaj kryeministrit Rama, për LGBTI dhe për çfarë u vjen në shteg.
Ndërkohë që rifillojnë sërish llogaritë aerithmetike se sa orë, ditë, javë e muaj i kanë mbetur në Shqipëri Donald Lu.
Ndonëse ambasadorit amerikan i skadon afati trevjeçar i qëndrimit në Shqipëri, opozita është e shqetësuar qoftë dhe për një ditë më tepër qëndrimi në Tiranë të Donald Lu.
Këtë shqetësim opozita e shpreh jo vetëm për mesa deklaratave për mediat të liderëve politikë por dhe përmes portaleve afër saj.
Në fillim ishte portali i Zenit që lajmëroi përfundimin e afatit të mandatit të Lu në Tiranë. Tani është portali i Bashës që shkon më tej, duke deklaruar se DASH e ka përcaktuar pasuesin e Donald Lu. PD zbardh dhe dëshirën për të qënë një mik i PD sipas saj.
Kështu burime diplomatike për “Politiko.al”, portal afër Bashës ky, konfirmojnë se Departamenti Amerikan i Shtetit ka përzgjedhur diplomatin që do të shërbejë si ambasador në Tiranë.
Sipas portalit ambasadori i ri do të jetë diplomat karriere dhe emri pritet të bëhet publik së shpejti. Ambasadorit aktual Donald Lu i përfundon mandati këtë verë, ndërkohë që emri i zëvendësuesit të tij pritet të konfirmohet sapo Mike Pompeo të zyrtarizohet si Sekretar i Shtetit, duke zënë vendin e Rex Tillerson sqaron portali i Bashës.
Sipas tij, me ardhjen e Pompeos në krye të DASH priten ndryshime edhe në poste të tjera të rëndësishme që lidhen me Shqipërinë, siç është ai i nënsekretarit të dytë të Shtetit për EuroAzinë.
Portali i Bashës raporton dhe njëherë se një prej emrave të përfolur për këtë post është ai i Jonathan Moore, ish shefi i zyrës së Euroazisë për Ballkanin, dhe së fundmi shefi i Misionit të OSBE në Sarajevë. Një dëshirë e kahershme e PD, e bindur se ndryshimi i ambasadorëve do t’i vijë për mbarë dhe do ta ndihmojë për të ardhur në pushtet. Siç mendoi se dhe me ardhjen e Trump, do të vinte Basha në pushtet. Madje përdori dhe financim rus vetëm e vetëm që të lobonte në SHBA për një foto me Trump. Dhe rezultati dihet tashmë: PD shënoi rezultatin më negativ që nga themelimi, Rama vjen i vetëm në pushtet.
Ndërsa vetë kreu i PD Lulzim Basha është nën hetim nga FBI në SHBA dhe prokuroria shqiptare për lobim me para ruse nga parajsat fiskale.Pamfleti.com
Në një kohë kur vijojnë debatet për kushtet në kampin e Tepelenës, vjen një rrëfim i pazakontë në emisionin ‘Studio e Hapur’ në “News24”. I mbijetuari nga ky kamp, Simon Mirakaj në një ballafaqim me të shkuarën flet për jetën në atë ‘strehë’, moshën kur u dërgua atje bashkë me nënën dhe vëllain dhe vuajtjet që ka kaluar atje.
JA INTERVISTA
Nuk është e thjeshtë ti rikthehesh këtyre kujtimeve. Dua ta shohim historinë tuaj në një këndvështrim të veçantë. Sa vjeç ishit kur u internuar dhe sa ishit kur mbërritët në kamp?
Kam shku 2 javësh. Jemi internu në 1945. Fillimisht jemi sistemu në kalanë e Beratit. Në 1949 na hoqën nga Berati dhe na sistemuan në ‘Toran’, na vendosën në stane bagëtish. Brenda 24 orëve kanë vdekur 30 fëmijë nga mungesa e ushqimit dhe mungesa e higjienës. Kjo situatë alarmoi ministrinë e Brendshme, dhe atëherë na hoqën nga kampi Toranit dhe na vendosën në kampin e Tepelenës. Në kampin e Tepelenës kam ndenjur nga mosha 4 vjeçare deri në moshën 8-vjeçare. Fëmija i regjistron ngjarjet dhe i mban mend të gjitha. Fëmijët janë engjëj dhe këta engjëj ishin të rrethuar me tela. E dhimbshme ishte për nanat të rritnin fëmijët mes telave. Kampi Tepelenës ishte i përbërë nga pleq, plaka, fëmijë”
E kuptonit çfarë po ndodhte dhe kur e kuptuat?
E kam kuptuar në klasë të I. Na u dha mundësia të shkojmë në shkollë, por e kishim të vështirë të ngjisnim kodrën për të vajtur në shkollë, se nuk ushqeheshim. Pasi mbaroi mësimi në klasë të parë, mësuesi më ndali dhe më tha ‘A e do babain’? Po e dua i thashë. Nxirre dorën më tha. E nxora dorën dhe me tehun e vizores më godiste në dorë. Ai më thoshte thuaj që nuk e dua babain dhe unë i thosha e dua. Kjo rrahje vazhdoi për orë të tëra. Kur mësuesi më liroi, rrugës për të shku në kamp mua më rat ë fikët dhemë kanë mbajtur motra me vëllain. Jam ba prind vonë dhe vonë e kam kuptu ndjesinë prindërore.
Cili është kujtimi juaj që u mundon? Cili është mesazhi?
këto ngjarje janë rrëfime që shkaktojnë emocione të forta, jo që të japim sadifaksion apo të maresh rolin e heroit. Rrëfimet tona kanë një rëndësi për mua, pasi përcjellin një mesazh. Mesazhi është që të dëgjohet dhe kjo histori mos të përsëritet më. Është e domosdoshme që të njohim të kaluarën që mos të përsëritet më kjo histori. Fëmijët tanë duhet të kenë një të ardhme më të sigurt. Nëse nuk e njohim sëmundjen, nuk mund ta kurojmë.
Flasim për errësirën në kampin e Tepelenës…
Ne ishim vendosur nëpër kazerma që kishin përdorur italianët. Një kazermë m und të ishte e gjatë 50-60 metra dhe brenda saj kishte 500-600 veta. Krevatet ishin marinarë dhe jo të ndarë. Fillonte dhe mbaronte afër fundit të murit. Gjatë natës, aty natë ishte gjithmonë, nuk ishte ditë nga dhimbja. Edhe sot kur i kthehem atyre faqeve të historisë, më duket sikur dëgjoj ato britma; o nënë dua bukë. Racioni ishte 400 gr për njeri. Por gjendjen më të rëndë e bënte sepse oborri ishte i minuar nga predhat që ranë mes luftës italo-greke. Të shtunat dhe të dielat që ktheheshim nga shkolla, mbasdite ose ditëve shkonim të mblidhnim predhat. Mirëpo ka pasur edhe tragjedi me këto predha, pasi nënat e shkreta mundoheshin të mbanin higjienën. Ka pasur edhe dizenteri. Kur vinin mjekët nga Himara, vinin me frikë se mos i favorizonte të internuarit me raport. Nga kjo punë e rëndë, nga mungesa e ushqimit, disa vajza kalonin në urë pasarelë, të hidheshin nga ura dhe t’i jepnin fund jetës. Këtë bisedë e dëgjon një vajzë më e madhe, iu flet këtyre më të voglave dhe ato e shmangën këtë tragjedi.
Ju e dini se ka debat për numrin e fëmijëve të vdekur në këtë kamp…
Duke qenë se ka kaluar shumë kohë, ne të mbijetuarit siç jam edhe unë, ka diskutime që thonë se kanë vdekur 300-400 fëmijë. Por janë vdekje brenda telave, e ke marrë nga fëmija padrejtësisht.
Çfarë kujtimesh keni me disa fëmijë që janë torturuar aty?
Ishin dy fëmijë rreth 7 vjeç në kamp, ata kalojnë telat barkas për të marrë ndonjë gorricë apo manaferrë. Ata duket se kishin gjetur diçka. I pa policia dhe i kapi. I lidhi për shtylle të dy fëmijët dhe i mbajti gjithë natën deri në mëngjes. Ata qanin të dy, pasi i vendosën afër çezmës. Ata bërtisnin me të madhe; o nënë po na hajnë shtrigat. Ndërkohë një nënë tjetër që i humbi fëmija në kamp, s’kishte arkivol ku ta fuste. Nëna ime shqepi djepin tim. Vdekje ka dhe do të ketë, por kur vdekjet janë të imponuara.
Një faqe gazete ishte hapësira që ju takonte për të fjetur…
Po ishte e vërtetë. Në atë hapësirë ashtu ishte. Skishte mundësi që të rrotulloheshe shumë
Në çfarë ore ju bëhej apeli?
Nuk kishte rregull. Puna ishte se si të torturonin. Apeli nuk kishte orar të caktuar. Një gruaje i kishin vdekur dy fëmijët. Por kishte raste që vdisnin dy të moshuar. Dhe kryefamiljari nuk tregonte se donte të merrte racione buke. Ai e mbante aty sa të merrte racionin më pas denonconte. Gruas i kishin vdekur dy fëmijët. Ajo duhet të zbriste bashkë me ta. I thotë kësaj gruas; ku i ke fëmijët? Ajo i shprehet; i kam në gjumë. Kur zbulohen ata, sheh që dy fëmijët ishin të vdekur.
A keni pyetur ndonjë prej policëve të kampit se pse silleshin ashtu? A i keni pyetur ju sot?
Kam pyetur dhe se di se si ka mundësi që njeriu mund të ketë kënaqësi kur sheh fëmijë duke vuajtur. Them se ata nuk kanë gjë të përbashkët me njeriun përveç paraqitjes fizike. Ska mundësi. Janë njerëz që duhet t’ju bëhet AND para se t’ju japësh një pozicion.
Jeni në dijeni të debatit për kampin e Tepelenës….Flitet për një dokument ku fëmijët shkonin në shkollë…
Po i kam dëgjuar. Fakti është se ne fëmijëve na u dha mundësi për të shkuar në shkollë. Merrnim pak frymë jashtë atyre telave. Kur ngjiteshim kodrës kishte edhe njerëz me bonsens, ose të jepnin një copë bukë. E tmerrshme ishte kur shihje në kamp atë varg njerëzish që merrnin ushqim.
Si silleshin mësuesit…të gjithë keq…
Jo të gjithë. Madje dhe nxënësit e tjerë ishin të varfër. Kishte dhe disa që ndihmonin, e ndanin bukën. Kishte dhimbje. Kishte njerëz që gjoja aty dhe e jepnin falas.
Mungesa e ushqimit siç duket ishte strategji e komunizmit për t’ju dënuar…si ishte një ditë e fëmijëve në kamp?
Këto ishin familje të pasura, të mesme, tregtaresh dhe ishin marrë në mënyrë më të dhunshme nga shtëpitë. Dhe u ndodhën në kamp me racion, pa ushqim fare. Në Berat ishte pa ushqim. Në Tepelenë vunë kazanë që ishin përdorur për benzinë dhe naftë në kohën e Italisë. Kur vinin groshë dhe makarona dhe lëngu dilte i zi. Edhe atë e hanim.
Çfarë mendonit si fëmijë që ishit?
Vuajtjet e kanë pasur nënat më shumë, se ato nuk hanin dhe ua jepnin fëmijëve. Në kampin e Tepelenës më mirë ishte pjesa e jugut, pasi u vinin familjarët. Por pjesa e veriut nuk kishte mundësi.
Çfarë bënte nëna juaj?
përveç lotëve nuk kishte ça të jepte. Na mbante me shpresa. Na thoshte; do iki nëna në furrë. Ne afroheshim afër telave se mos na jepte dikush diçka. E mbaj mend në atë periudhë që ishte korrik, shpresonim mos na hidhnin lëkurat. Por dhe ato i pastronin dhe më pas i hidhnin si qeni. Ne nisëm të hanim ça të gjenim. Mbaj mend një person që erdhi nga Tepelena, nga jashtë telave dhe shiste hallvë. Një malësor nga brenda telave e sheh dhe thotë që dua të ble hallvë. Polici e lë. “Po ti ha unë hallvat, do mi japësh falas”, i thotë malësori, po i thotë shitësi. Pasi ai hëngri 100 hallva, shitësi i dha dhe 20 të tjera. Dhe të gjithë brenda kampit i thoshin mos pi ujë. Dhe atij i ngeli emri Ndue Hallva.
U sëmurët ju në kamp?
Jo nuk u sëmura. Fatmirësisht jo. Nëna falënderoi zotin që nuk i vdiq asnjë fëmijë.
Do veçonit ndonjë rast pikant të humbjes së ndonjë fëmije?
të gjitha humbjet e fëmijëve janë raste të dhimbshme, pasi ishin të pafajshëm. Veç se faji i tyre ishte se ishin kundër diktaturës.
Kush e ndoqi intervistën e sotme në “Studio e Hapur” padyshim që ka derdhur lot!
I mbijetuari i Kampit të Tepelenës Simon Mirakaj tregoi në studion e emisionit ‘Studio e Hapur’ në ‘News24’, momentin më të tmerrshëm që ka parë në atë vend ku u strehuan të përndjekurit politik.
Mirakaj tha se pasi shpërtheu një predhë, mori bashkë me të një kazan, brenda të cilit ishte një fëmijë.
“Momenti më i tmerrshëm ka qenë kur kam parë kazanin duke u hedh përpjetë me trupin e fëmijës së një mirditori. E ëma nxori kazanin për me la rrobat, ndërsa fëmija po ngrohej në atë të ftohtë. Kazani hasi në një minë dhe u hodh në ajër bashkë me fëmijën që ndodhej pranë duke u ngrohur”, tha ai.
Mbrëmjen e sotme u vra në një atentat me armë zjarri Mario Majollari.
Vrasja ndodhi pranë banesës së tij në Kinostudio të Tiranës.
Sakaq fqinjët e Majollarit shprehen të tronditur, ndërsa tregojnë për Report Tv se si ndodhi ngjarja e rëndë. Një nga fqinjët e viktimës thotë se dëgjuan tre të shtëna, por menduam se ishin kapsolla.
“Ishte djalë i mirë, jemi të tronditur. Nuk pamë asgjë. Ishin tre krisma. Dëgjuam që kërcitën, por menduam se ishin kapsolla, po prisja të dilnin ato lart kur hidhen fishekzjarrë. Po habitemi, po qan e gjithë lagja për atë djalë, nuk e dimë përse e vranë”.
Gjermanët u kanë dhënë një shuplakë të fortë ish-kryeprokurorit Adriatik Llalla dhe Partisë Demokratike. Fondacioni “Bertelsmann” ka publikuar raportin e indeksit të transformimit për Shqipërinë për vitin 2018, ndërsa ka bërë një analizë të situatës politike dhe ligjore në vend. Ky fondacion është ndër më të rëndësishmit në Gjermani, pasi jep një pasqyrim të situatës politiko-ekonomike në të gjithë vendet e botës.
Si takon indeksit, vendi ynë vlerësohet me 6.38 pikë dhe renditet në vendin e 30 nga 129, ndërsa në vitin 2016 ndodhej në vendin e 34. Por në raport i është kushtuar një rëndësi e madhe punës së ish-kryeprokurorit Adriatik Llalla dhe luftës antikorrupsion.
Raporti veçon si një nga çështjet më të bujshme atë të aferës së CEZ. Sipas dokumentit, ish-kryeprokurori amnistoi Sali Berishën, ndërsa tregohen dhe të dhënat e grumbulluara nga komisioni hetimor, që hetoi aferën e privatizimit të OSSH. “Prokurori i Përgjithshëm refuzoi të niste hetimet mbi abuzimet me detyrën, pavarësisht provave të shumta për abuzimet e disa ministrave gjatë procesit të privatizimit të OSSH. Gjykata e Lartë mbështeti vendimin e prokurorit dhe ndaloi çdo hetim mbi procesin.
Komisioni parlamentar mbi çështjen vazhdoi të nxirrte informacione për përfshirjen e figurave politike, duke përfshirë ish-kryeministrin, të birin e tij dhe disa ministra. Një person i tretë, që me sa duket kishte bërë formalizimin e akordit mes CEZ dhe politikanëve shqiptarë (Nule Kalaj), mori një shumë prej 7 milionë dollarë, të cilën e kishte tërhequr në para të thata. Sipas regjistrimeve telefonike, ky ndërmjetës kishte bërë rreth 100 telefonata me ish-kryeministrin në vitin 2006, për organizmin e takimeve mes kompanisë dhe djalit të tij.
Prova të shumta të komunikimeve, transfertave dhe email-eve mes “konsulentit” dhe politikanëve shqiptarë tregojnë për korrupsionin politik në nivelet më të larta. Por ky rast mund të hetohet vetëm pas reformimit të gjyqësorit, kur të jenë thyer lidhjet mes tij dhe aktorëve politikë”, thuhet në raport.
Kapja e drejtësisë nga PD
Një tjetër detaj interesant në raport është se aty tregohet skema që ndoqi Berisha për të kapur sistemin e drejtësisë. Aty deklarohet se Berisha përdori Bujar Nishanin, për të bërë emërime sipas dëshirave të tij. “Anëtarët e Gjykatës së Lartë dhe asaj Kushtetuese, si dhe Prokurori i Përgjithshëm, gjithashtu emëroheshin nga Presidenti, por kërkonin dhe shumicë parlamentare. Emërimet ishin shumë problematike kur presidenti i përkiste të njëjtës parti që kishte mazhorancën, njësoj si në vitet 2005 – 2013, periudhë gjatë së cilës u bënë shumë emërime. Politizimi i gjyqësorit është i rrënjosur thellë në reformat fillestare të viteve 1992 e 1996 kur qeveria e PD hoqi gjykatësit komunistë. Personeli i ri ishte arsimuar vetëm me kurse tre deri në gjashtë mujore dhe zgjidheshin mes militantëve të partisë, duke infiltruar njerëzit e partisë në të gjithë gradat e gjyqësorit, për të konsoliduar kontrollin e partisë në drejtësi”, thekson raportii cituar nga “Sot”.
LSI rend pas pushtetit
Në raport flitet dhe për Lëvizjen Socialiste për Integrim, ku theksohet se është një parti e cila bredh vetëm pas pushtetit. “Partia e tretë në Shqipëri, LSI është një ndarje nga PS, pas debateve për udhëheqjen dhe shpërndarjen e posteve. Në vitin 2009 deri 2013, ajo hyri në koalicion me kundërshtarin ideologjik të PS, me PD. Disa muaj para zgjedhjeve në 2013, LSI ndryshoi aleancën e saj, duke u bërë me PS. Zhvendosjet taktike të kësaj partie, të cilat e kanë aftësuar të qëndrojë brenda strukturës qeveritare, pa marrë parasysh orientimin politik, tregojnë se në Shqipëri konfliktet e ashpra ideologjike mes partive nuk kanë rëndësi për sa kohë që ruhet pushteti. Por ato shfrytëzohen vetëm për të legjitimuar metodat e parregullta të arritjes së pushtetit dhe në fakt janë vetëm llogaritje politike”, thekson raporti. Aty flitet dhe për reformën në drejtësi dhe reformën zgjedhore, ku nuk mungojnë kritikat ndaj PD.
Kaloi pa vënë re një deklaratë e ambasadorit amerikan në Tiranë, në lidhje me protestat, bllokimin e rrugëve dhe mosbindjen civile.
Ambasadori Donal Lu e tha qartë mendimin e tij mbi mosbindjen civile që ka nisur opozita e bashkuar shqiptare.
Një “rebelim” kundër taksave të larta të qeverisë, tarifimit të rrugës së Kombit dhe problemeve të tjera. Mosbindje civile që konsiston edhe në bllokimin e rrugëve në disa nga akset kryesore.
Në emisionin e Fevziut, ambasadori i SHBA e tha e zeza mbi të bardhë se, nëse bën thirrje për të mos paguar taksa dhe për të bllokuar rrugët, opozita duhet të jetë e përgatitur për pasoja ligjore.
Donald Lu mori shembull SHBA-të për të thënë se si atje, në raste të mosbindjeve civile, personat kanë qenë të përgatitur të shkojnë në burg për bindjet e tyre.
“Në çdo demokraci, njerëzit duhet të ngrenë zërin. Po ashtu, kanë të drejtë që në mënyrë paqësore të mos lejojnë qeverinë e tyre të kryejë abuzime, por duhet ta bëjnë këtë paqësisht. Nëse do të bllokojnë rrugë, të mos paguajnë taksa, apo të bëjnë veprimtari të tjera të jashtëligjshme, duhet të jenë të përgatitur për pasojat ligjore. Shtetet e Bashkuara kanë një traditë të gjatë me mosbindjen civile, por ata persona, ata protestues kanë qenë të përgatitur të shkojnë në burg për bindjet e tyre”, deklaroi Donald Lu.
Sipas tij qeveria ka kërkuar dialog për të tejkaluar situatën, ndërsa opozita vë kusht për lirimin e njerëzve nga burgu. Por për ambasadorin amerikan kjo është çështje e ligjit dhe jo e kreut të qeverisë.
“Kam parë që Edi Rama ka bërë thirrje për dialog në këtë rast. E mbështes këtë. E mbështes zgjidhjen e kësaj çështjeje me dialog. Opozita ka thënë s’ka dialog nëse nuk lironi njerëzit nga burgu. Epo, të shohim nëse do ndodhë kjo. Mendoj se tani ka një çështje ligjore kundër personave që dogjën kabinat e toll-eve. Nuk e di nëse Edi Rama mund që thjesht t’i thotë gjykatës të lirojë njerëzit nga burgu”, ka deklaruar Donald Lu. Duke bërë të qartë më se njëherë se kush shkel ligjin duhet të përballët me burgun.
Mosbindja civile është shkelje e ligjit, dhe sipas tij krerët e opozitës s’kanë pse çuditen me procedimin penal.
Deklaratat e Lu kanë sjellë dhe një frikësim të krerëve të opozitës, ku Basha ka bërë thirrje thjeshtë për mbështetje të biznesit në protestën një orëshe të uljes së çepenave. Ndërkohë që për bllokimin e rrugëve ka lënë të kuptohet se PD do të veprojë vetëm në Tiranë.
Ndërsa Kryemadhi, kryetarja e LSI është mjaftuar me mbështetjen ndaj aktorëve, duke deklaruar njëherësh se s’ka frikë nga burgu.Pamfleti.com
Kjo është skeda e pasurisë së deklaruar të gjyqtarit Besim Trezhnjeva, njëherazi kandidat për Këshillin e Lartë Gjyqësor, i cili do të përballet më 11 prill me Komisionin e Pavarur të Kualifikimit.
Gjyqtari i Apelit të Durrësit, Besim Trezhnjeva është një ndër 14 kandidatët për Këshillin e Lartë Gjyqësor-institucioni i ri që pritet të zëvendësojë Këshillin e Lartë të Drejtësisë. Ai është gjyqtari i tretë që do të përballet të mërkurën me seancën dëgjimore në Komisionin e Pavarur të Kualifikimit, pas Fatos Lulos që u shkarkua nga detyra për pasuri të pajustifikuar dhe Vitore Tushës, e cila u rikonfirmua në Gjykatën Kushtetuese.
Trezhnjeva ka një karrierë të gjatë në sistemin gjyqësor dhe ka mbajtur më parë postin e kryetarit të Gjykatës së Apelit të Shkodrës si dhe ka qenë anëtar i Këshillit të Lartë të Drejtësisë.
Analiza e pasurisë është një ndër tre shtyllat e rivlerësimit për gjyqtarët, së bashku me kontrollin e figurës dhe vlerësimin e aftësive profesionale. Skeda grafike e mëposhtme paraqet ndryshimin e pasurisë së deklaruar të gjyqtarit Besim Trezhnjeva nga viti 2003 deri në vitin 2014.
Ky raport është prodhuar pas administratimit të deklaratave të pasurisë së këtij subjekti nga Inspektoriatin i Lartë i Deklarimit dhe Kontrolli të Pasurive dhe Konfliktit të Interesit, ILDKPKI. Ai ka për qëllim bërjen e transparencës mbi pasurinë e gjyqtarëve dhe prokurorëve që i nënshtrohen procesit të vetingut.
Të dhënat e analizuara tregojnë se gjyqtari Trezhnjeva zotëronte një pasuri familjare me vlerë 9.1 milionë lekë në vitin 2003, ndërsa në vitin 2014 kjo pasuri ka arritur në 39 milionë lekë ose 4.3 herë më e lartë. Shtesa mesatare vjetore e pasurisë familjare nga viti 2003 deri në vitin 2014 ka qenë 2.7 milionë lekë.
Të ardhurat familjare të deklaruara nga zoti Trezhnjeva e kanë origjinën në 49.6 % nga paga e tij për shkak të detyrës dhe 50.4 % nga aktiviteti privat i bashkëshortes, e cila zotëron një farmaci.
Përveç analizës për rritjen/uljen e pasurisë, strukturën e aseteve dhe të ardhurave, ky raport paraqet dhe kontrollin artimetik/logjik të deklarimeve të subjektit si dhe “flamujt e kuq’ që janë identifikuar gjatë kontrollit. Nga 11 deklarata pasurie që iu nënshtruan kontrollit aritmetik-logjik, dy deklarata rezultojnë me probleme me një vlerë të pajustifikuar prej 4.1 milionë lekësh.
Në analizën e mësipërme u morën në konsideratë edhe llogaritë bankare në emër të aktivitetit privat të bashkëshortes së Z.Treshnjeva, të cilat gjenden në deklaratat që ai ka dorëzuar në ILDKPKI, ndonëse nuk janë objekt i deklarimit të pasurisë.
Si “flamuj të kuq” janë identifikuar gjithashtu edhe gjendja akumulative në cash prej 3.1 milionë lekësh në fund të vitit 2014 apo luhatje e vlerave të likuiditeve në bankë.
Duke qënë se ky raport bazohet në të dhëna statistikore të analizuara nëpërmjet një databaze, ai nuk nxjerr përfundime mbi pasurinë e subjektit nëse ajo është e ligjshme ose jo, por mëton të informojë publikun mbi pasurinë e deklaruar të zyrtarit publik nëpërmjet një formati të thjeshtë dhe të kuptueshëm grafik.
