Prindërit e Sabrina Bengës, 23-vjeçares që u vra barbarisht me a rmë z jarri nga ish-bashkëshorti i saj, Elton Metaj, kanë depozituar këtë të enjte në Gjykatën e Fierit, kërkesën për të fituar kujdestarinë e vajzës së dyshes dhe t’ia heqin atë babait të vajzës, Eltonit.
Kërkesa është depozituar në Gjykatë nga avokati mbrojtës i familjes Bengaj, Samir Visha. Kujtojmë se ngjarja e rëndë ndodhi mbrëmjen e 10 shtatorit, në Fier. Eltoni, ishte dircuar nga Sabrina dhe kjo e fundit, ishte pajisur me urdhër mbrojtje, pasi 31-vjeçari para disa muajsh kishte marrë peng nën kër cënimin e ar mës atë dhe familjarët e saj.
Ditën që ndodhi ngjarja, referuar dhe dëshmisë së prindërve të vajzës, Sabrina, sapo ishte kthyer nga puna dhe po hante darkë. Në këtë moment, Eltoni futet në shtëpi i re voltuar, nxjerr ar mën dhe godet pas shpine ish-bashkëshorten. Në gjykatë, ku dhe iu dha masa e sigurisë arrest me b urg, Eltoni deklaroi se me Sabrinën duhej dhe se sipas tij, bashkimi i tyre nuk ndodhte për shkak të babit të vajzës, Partizanit, që e kë rcënonte sistematikisht. Sipas Eltonit ishin pikërisht këto kërcënime që e dërguan deri në kryerjen e aktit ekstrem.
Sakaq, babai i Sabrinës, Partizani, i ftuar në emisionin “Me Zemër të Hapur” në Neës 24, deklaroi si fajtor për vr asjen, ish-dhëndrin Eltonin dhe nënën e tij, që sipas Partizanit kishte dijeni për të gjitha problemet.
Një sherr me mjete të mprehta mes disa adoleshentëve ka ndodhur këtë pasdite në Kamzë.
Policia njofton se nga një ko nflikt i çastit kanë mbetur të p lagosur dy të rinjtë 16 vjeç dhe 17 vjeç, të cilët ndodhen në spital, nën kujdesin e mjekëve.
Tiranë/Informacion paraprak
Rreth orës 14:45, në Kamzë, dyshohet se gjatë një ko nflikti të çastit, janë d ëmtuar dy shtetas të mitur 16 vjeç dhe 17 vjeç, të cilët ndodhen në spital, nën kujdesin e mjekëve.
Sherbimet e Policisë kanë bërë shoqërimin për veprime të metejshme të shtetasit R. V, 17 vjeç, si autor i dyshuar i ngjarjes.
Grupi hetimor ndodhet në vendngjarje dhe po punon për sqarimin e rrethanave të ngjarjes.
Akademiku dhe profesori Artan Fuga në një lidhje live për News 24 ka komentua vendimin e Lulzim Bashës për të larguar Sali Berishën nga grupi parlamentar i PD. Ai tha se veprimi i kryedemokratit Basha për të e leminuar Berishën si babain simbolik ishte gjysmake.
“Jam nisur në atë që 2 muajt e fundit në ligjërimin e kryetarëve të partive kryesore më duket një fushatë elektorale duke iu referuar Fatos Nanos. Ai tha se ka pasur konflikte dhe ka mënjanuar atë në lidershipin e partisë por ka kryer një atvrasje. Pak më vonë i pyetur nga gazetarët Besha tha se unë vij nga një parti konservatore dhe kam respekt për “babain”. Siç eliminoi Nano Ramiz Alinë dhe Rama Nanon. Kjo lloj mënyre e Bashës për ta eleminuar Berishën si babain simbolik ishte gjysmake. Pse? Sepse nga njëra anë e përjashton nga grupi, qoftë edhe përkohësisht, por kjo është përfundimtare dhe e mban në parti. Madje në organet drejtuese sepse atij i takon për faktin se ka qenë drejtues partie dhe kryeministër”- u shpreh Fuga.
Lidhur me takimet që ka nisur ish-kryeministri Berisha nëpër qytete të Shqipërisë, Fuga i ka konsideruar ato si vetëmbrojtje. Sipas tij gjuha e përdorur nga Tirana në Fier ka ardhur duke u ashpërsuar dhe kjo tregon se marrëdhëniet mes tij dhe Bashës kanë qenë të tilla edhe para vendimit të DASH.
“Kemi një gjysëm vrasje ku viktima fillon vetëmbrojtjen. Nga njëra anë e vret dhe nga njëra anë e lavdëron. Kjo bën që atvrasja është lënë përgjysëm dhe kjo sjell tërë këtë rrëmujë. Berisha rrëfen në foltore se ky raport nuk ka qenë vetëm pas vendimit të DASH, por edhe më përpara. Janë hapur të gjitha letrat dhe siç duket do të zhvillohet ky proces edhe në forma të ashpra. Berisha nuk kërkon të kthehet në krye të partisë sepse një sërë rrethanash e bëjnë që ai të mos e ketë këtë objektiv. Nëse do ta kërkonte ai do të diskreditonte edhe sensin e lëvizjes që ai ka marrë. Ai thotë se e ka ndërmarrë sepse kemi shkelje të statutit, sepse kryetari përjashton deputetët pa marrë vendime nga forumet. Ai përpiqet të thotë që po kërkoj të jepen fakte ndaj meje dhe pa marrë këto fakte nuk kam pse ndëshkohem. Ligjërimi nga Tirana në Fier është ashpërsuar pasi thonë që këto konflikte kanë qenë më përpara për çështje strategjike të opozitës. Ai kërkon një referendum dhe ndryshime në kryesimin e partisë. Ai i numëron Bashës dështimet e 8 viteve. Nuk mendoj që kërkon thjesht që Basha të Anullojë vendimin që ka marrë. Është thyer marrëdhënia midis liderit të vjetër dhe liderit të ri. Mendoj se ai kërkon një rinovim të elitave edhe të marrëdhënies midis militantëve dhe drejtuesve”- tha akademiku.
Ai e ka konsideruar pozitive të gjithë situatën që ka krijuar vendimi i kreut të opozitës pasi mund të krijohet një opozite tjetër duke e bërë parlamentin me dy të tilla. Sipas tij Rama do që luftën midis Bashës dhe Berishës ta fitojë Basha.
“PD nuk gjen më qetësi sido që të jetë rezultati është më mirë që ky konflikt ekziston. Opozita nuk ka më keq ku të shkojë. Opozita gjatë këtyre viteve ka dështuar. Nuk ka një platformë të qartë qeverisëse dhe ka lëshuar të gjitha mandatet që kishte kërkuar t’i merrte. Ka lëshuar zgjedhjet në pushtetin lokal dhe mendoj se edhe kur ajo ankohet për sistemin e drejtësisë kjo vjen në një kohë që ajo i braktisi ato komisionet ku emëroheshin njerëzit e drejtësisë. Nëse do të qëndrojë Basha kryetar i asaj partie ai nuk do të drejtojë dot më duke thëne se jam i besuari i atij që na ka çuar në fitore. Nuk e përdor dot autoritetin e Berishës. Duke u ndarë një pjesë e deputetëve që shkojnë me Berishën dhe një pjesë tjetër që mbështesin Bashën do të ketë një debat. Partia Demokratike ka nevojë të demokratizohet dhe demokratizimi vjen përmes njohjes së fraksioneve. Sot ajo është e detyruar të njohë fraksionet. Nëse pas një sërë hapash do të kemi 2 Parti Demokratike, ne do të kemi 2 opozita të tjera në Kuvend që prapë është pozitive. Kriza ka shpërthyer dhe unë jam i bindur që kjo është pozitive që opozita e sotme çfarë do të bëjë në parlament. Asgjë. Vetëm fjalë. Është një opozitë retorike. Ngjarjet politike brenda PD do të ndikojnë në ngjarjet brenda insituticioneve politike. Partia në pushtet do që në luftën e brendshme midis Bashës dhe Berishës të mbështesë Bashën. Skena politike zien dhe kjo është pozitive për të gjithë qytetarët”- tha ai.
Me hidherim te thelle ju njoftojme ndarjen para kohe nga jeta te rdinxh Rushitaj ne moshen 21 vjecare. Saimiri ishte banor i lagjes Pus mezin te qytetit te Vlores..
Ceremonia e percjelljes per ne banesen e fundit u be diten e Enjte ne daten 23 Shtator 2021 ora 11:00 ne varrezat e qytetit te Vlores.
I shprehim ngushellimet tona familjes dhe te afermve!
Davide Pecorelli, është biznesmei italian, emri i të cilit ka qenë tepër i lakuar në mediat në Shqipëri dhe përtej Adriatikut ditët e fundit. Ai, pretendohej se kishte v dekur 9 muaj më parë në Shqipëri, pasi makina që mori me qira, u gjet e d jegur. Por, disa ditë më parë, biznesmeni u rishfaq në detin Tirren, shumë pranë ishullit Montecristo.
Ai pretendon se ndodhej atje në kërkim të thesarit, plot tre arka me nga 250 kg monedha ari secila. Ai thotë se thesarin e gjetur, do e ndante me personin që e kishte ndihmuar, një prift shqiptar, identiteti i të cilit nuk bëhet i ditur. Kështu të paktën ka deklaruar biznesmeni në një intervistë të dhënë në “La Vita Live”, në Rai 1.
Pecorelli, i cili prezantohej gjatë kësaj kohe në Shqipëri si shkrimtar, pretendon se ka gjetur 2 nga tre arkat e pretenduara, në një zonë pyjëzuar, në vendin e quajtur Kalanë Kala.
Unë i kam të gjitha të dokumentuara, fotografitë i kam dërguar në Prokurorinë në Perugia. Kisha vendosur të bëja vetëvrasje. Por para se të ndërmerrja këtë hap, shkova dhe u rrëfeva te një prift, që më bindi të mos e bëja, por në vend të kësaj, të simuloja vdekjen time. Unë kurrë nuk do e zbuloj emrin e priftit shqiptar, pasi ai është personi që më ka shpëtuar jetën”, ka thënë biznesmeni.
Kujtojmë se Pecorelli, makina që ai mori me qira në aeroportin e Tiranës, një Skoda Fabia, u gjet në flakë natën midis 7 dhe 8 janarit rreth 30 km nga Puka. Brenda mjetit të shkrumbuar u gjetën objektet e tij personale dhe disa eshtra, ekzaminimi i të cilave nuk kishte prodhuar rezultate të rëndësishme.
Mësohet se Pecorelli është shprehur se do të paraqitet për të bërë deklarata në Prokurorinë e Perugia, e cila po ndjek rastin.
Gazetarja Klodiana Lala raporton për BalkanWeb se në dy javët e fundit ish-kryeprokurori Adriatik Llalla udhëtoi drejt vendeve të BE.
Sot është dita e dytë e k ërkimeve për Llallën pasi Apeli i Posaçëm e shpalli fajtor dhe e dënoi me 2 vite b urg dhe 5 vite heqje të drejtë për të kryer funksione shtetërore.
Tashmë Llalla është në kërkim kombëtar dhe pipas ligjit, Policia i ka shpërndarë të gjitha drejtorive të qarqeve urdhërin për të kërkuar Adriatik Llallën. Policia ka afat 3 muaj për kërkime brenda vendit, por afati mund të mos përmbushet dhe më pas Policia me skadimin e tij vihet në lëvizje për ta shpallur me organet kompetente në kërkim ndërkombëtar.
Ndërkohë ditën e djeshme Policia mësyu në banesën e ish-kryeprokurorit në Tiranë por nuk e gjetën ndërsa familjarët refuzojnë të japin vendndodhjen.
Lajm i keq jo vetëm për vlonjatët. I babëzituri deklaron në Vlorë se nuk ka dalë në pension, sepse ka shumë gjëra që nuk i ka plotësuar akoma. Kjo deklaratë “burrërore” duhet të merret shumë seriozisht, jo si ajo që Becchetti nuk do të marrë asnjë qindarkë. Becchetti në fakt po merr kokërr më kokërr 130 milionë euro nga shqiptarët për shkak të qeverisjes a rrogante, të babezitur dhe të kapur të Ahmetaj & CO.
Përse ballafaqimi publik jo me individët, por me përfaqësuesit më tipikë të keqqeverisjes së vendit është një detyrim ndaj Vlorës dhe shqiptarëve dhe përse mosnxjerrja në pension i disa të babëziturve që fshihen pas PS si Ahmetaj & CO është varfëronjëse dhe e rrezikshme jo vetëm për Vlorën:
1. Te babëziturit nuk dalin vetë në pension, sepse punojnë çdo sekondë për të vjedhur sa më shumë.
2. Babëzia nuk ka kufij se sa duhet të fitojnë dhe këta e kanë vetë-deklaruar se do t’i i nxjerrin paratë edhe nga dheu.
3. Të babëziturit konsiderojnë punë vetëm punë/post qeveritar që ju krijon mundësi të vjedhin si të pangopur.
4. Të babëziturit, sidomos kur marrin pushtet politik, bëjnë biznes oligarkik, siç janë edhe projektet e pritshme në Vlorë, ndërsa oligarkët bëjnë politikë duke mbështetur të babëziturit e korruptuar dhe të kapur, siç theksohet e zeza mbi të bardhë në të gjitha raportet ndërkombëtare për qeverite R1&R2.
5. Hajdutët kanë një fund të sigurt: thjesht tani që janë gjithnjë e më shumë të frikësuar nga reforma ligjore, që synohet të fillojë me mbarimin e kulturës së mosndëshkimit, stërmundohen si ta fshehin panikun duke mos e shfaqur atë në publik.
6. Të babëziturit janë edhe individë pa individualitet, sepse i shpërfytëron servilizmi dhe pangopësia. Ata recitojnë germë për germë çdo mesazh të udhëheqësit suprem, siç po ndodh me refrenin e “mandatit të katërt”.
7. I babëzituri u detyrua dhe pranoi të shkonte në Vlorë me përkushtim vetë-mohues për t’i shërbyer oligarkisë, jo Vlorës apo Shqipërisë.
Ballafaqimi me të keqen, ndalimi i përhapjes së babëzisë nga kapja e shtetit dhe nxjerrja në pension edhe me vendim gjykate i të babëziturve, sa më shpejt të jetë e mundur, duhet të jetë misioni dhe detyra ligjore për SPAK dhe thelbi i motivimit të rizgjimit popullor e paqësor kundër tyre.
Publikohet historia e panjohur e Tom Mërnaçaj me origjinë nga Selca e Vermoshit dhe i lindur në Tuz të Malit të Zi, ku familja e babait të tij, Gjek Mërnaçaj, ishte vendosur që në vitin 1948, pasi ishin arratisur nga Shqipëria për t’i shpëtuar përndjekjeve të regjimit komunist të Enver Hoxhës, i cili e kishte shpallur familjen e tyre si ‘familje reaksionare’. Dëshmia e rrallë e 68-vjeçarit Tom Mërnaçaj, duke filluar me historinë e familjes së tij antikomuniste, rrethanat e njohjes me Avdul Banushin në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ftesën e tij dhe arsyen përse ai pranoi të vinte me mision sekret në Shqipërinë komuniste të Enver Hoxhës, detyrat konkrete që do kryenin, itinerarin e udhëtimeve të tij me Banushin në shtete të ndryshme të Europës, incidentin me policinë kufitare në Portin e Dubrovnikut, ku atyre i’u sekuestruan materialin propagandistik të organizatës ‘Fronti i Rezistencës Antistaliniste Shqiptare’, udhëtimin për në Greqi dhe qëndrimin e tyre në Igumenicë e Janinë, në vilat luksoze të Nikolla Plasotit dhe Lufter Guvelit, ku Banushi pritej me nderime dhe ishte si njeriu i shtëpisë, dështimin e misionit të parë për të hyrë në Shqipëri, në 28 nëntorin e ’74-ës, kthimin për në SHBA-ve dhe incidentin në tren në Shkup, ku policia jugosllave i’u sekuestroi çantat me armatime, misionin e dytë sekret për të ardhur përsëri në Shqipëri, konfliktin fizik më Banushin, në afërsi të klonit pranë Hanit të Hotit, arrestimin nga rojet kufitare shqiptare dhe dërgimin e tyre në Shkodër e më pas në Tiranë, procesin hetimor, dënimin me burg dhe më pas largimin përsëri nga Shqipëria, e deri tek peripecitë e mëdha duke u endur në shtete të ndryshme të Europës, për të mbërritur përsëri në SHBA, pas asaj aventure të çmendur?!
“Pasi mua dhe Avdul Banushit, na kishte dështuar një tentativë për të hyrë ilegalisht në Shqipëri në nëntorin e vitit 1974, “shokët atje lart” të organizatës “Front i Rezistencës Antistaliniste Shqiptare”, vendosën që ne të shkonim përsëri në Shqipëri, në prillin e vitit 1975 dhe unë e pranova një gjë të tillë, duke menduar se ia kisha një borxh për t’ia shlyer atij. Pasi u nisëm me avion nga SHBA, mbërritëm në Greqi, ku dhe u furnizuam me armë nga zoti Lefter Guveli, që ishte mik i ngushtë i Avdul Banushit. Nga Igumenica ku banonte Lefter Guveli, shkuam në Athinë ku morëm trenin dhe vajtëm në Jugosllavi, nga ku më pas udhëtuam për në Podgoricë, atje banonte familja ime, babai, nëna dhe vëllai im. Në mbrëmjen e 6-7 prillit të vitit 1975, pasi fjetëm një natë në shtëpinë time, të nesërmen në mbrëmje vonë, kaluam Tuzin dhe jemi nisur për në drejtim të kufirit shqiptar, rreth dy-tre km. afër tij. Aty unë i thashë babait tim, Gjekës, që të kthehej në shtëpi, pasi pak a shumë unë e njihja vendin, me që aty ishim afër fshatit të dajave të mi, ku unë kisha kaluar fëmijërinë. Pasi u kthye babai, unë së bashku me Avdul Banushin, kemi kaluar kufirin dhe nën zhurmën e telave të tensionit të lartë, jemi ulur poshtë në drejtim të Hanit të Hotit. Pasi ecëm rreth dy-tre km., mbërritëm tek kloni. Kur pashë klonin, katër metra të lartë, harrova krenarinë për të cilën isha nisur dhe mua më hyri frika në palcë. Kuptohet se në atë kohë unë isha njëzet vjeç dhe përveç urrejtjes për komunizmin të trashëguar nga familja, unë nuk kisha asnjë arsye tjetër të futesha në Shqipëri. Aty i thashë Avdulit, që të ktheheshim siç ishim kthyer një vit më parë dhe ta mbanim sekret “hyrjen” dhe “daljen” tonë nga Shqipëria, sa të na kapnin rojet kufitare shqiptare dhe të na vrisnin. Në atë moment, Avdulit, u revoltua dhe më drejtoi grykën e pistoletës. Kur pashë grykën pistoletën të drejtuar nga unë, për një moment shtanga, por e mblodha veten dhe reagova duke…”!
foto galeri foto galeri foto galeri foto galeri foto galeri foto galeri foto galeri foto galeri foto galeri foto galeri 12345678910PreviousNext
Kështu e kujton në mes të tjerash atë ngjarje të largët dhe aventurën e çmendur të tij, 68-vjeçari Tom Mërnaçaj, me banim në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, i cili rrëfen historinë e familjes dhe aventurës së tij të vitit 1975, kur ai u nis bashkë me Avdul Banushin, nga SHBA-ja, për të kaluar kufirin dhe për të hyrë ilegalisht në Shqipëri, me mision sekret, pas detyrës dhe udhëzimeve të rastit, që kishin marrë në komitetin e organizatës “Fronti i Rezistencës Antistaliniste Shqiptare” në New York.
Kush është Tom Mërnaçi, cila është e kaluara e familjes së tij dhe përse babai e xhaxhai i tij, u arratisën nga Shqipëria në vitin 1948 dhe u vendosën në Tuz të Malit të Zi? Cilat ishin arsyet e ikjes së tij nga Jugosllavia për në SHBA dhe si u njoh ai me Avdul Banushin? Përse pranoi Toma që të bashkëpunonte me Avdulin dhe cila është historia e udhëtimeve që ata bënë nga SHBA-ja për në Greqi, Itali dhe Jugosllavi? Si është e vërteta e udhëtimit të tyre të fundit në prillin e vitit 1975, kur ata u nisën nga SHBA-ve për të hyrë ilegalisht me mision sekret në Shqipëri. Cili ishte itinerari që përshkuan ata gjatë atij udhëtimi, kush ishin njerëzit që takuan në Greqi dhe ku u furnizuan me armatimet që do t’iu duheshin me vete kur të hynin në Shqipëri? Cili është vlersimi i Tom Mërnaçajt për Avdul Banushin dhe përse ai vendosi që të prononcohej publikisht, duke dhënë versionet e tij në këtë intervistë, që Memorie.al po e publikon?
Zoti Mërnaçaj, lexuesi shqiptar ju njeh vetëm në saj të një përshkrimi që ju ka bërë Zoti Avdul Banushi, në intervistën e tij, të botuar këto ditë në Memorie.al, a mund të na thoni diçka më tepër për jetën tuaj?
Unë quhem Tom Mërnaçaj dhe kam lindur në vitin 1953 në Tuz të Malit të Zi. Familja ime është me origjinë nga Selca e Vermoshit të rrethit të Shkodrës.
Ju nuk keni lindur në Shqipëri ashtu siç thuhet në intervistën e zotit Avdul Banushi?
Jo, jo, unë kam lindur në Tuz të Malit të Zi?
Kur është vendosur familja juaj në Tuz të Malit të Zi?
Babai im, Gjek Mërnaçaj, së bashku me vëllanë e tij dhe njëkohësisht xhaxhanë tim, Kol Mërnaçajn, në vitin 1948 u arratisën nga Shqipëria në drejtim të Jugosllavisë.
Cilat ishin arsyet që i detyruan ata të arratiseshin nga Shqipëria?
Arsyeja kryesore e arratisjes së tyre, ishte përndjekja nga regjimi komunist i Enver Hoxhës, i cili familjen tonë e kishte shpallur familje reaksionare dhe e kishte luftuar, në mënyrën më të ashpër, si familje antikomuniste. Nisur nga ky fakt, babai me xhaxhanë, vendosën të arratiseshin nga Shqipëria, sepse po të vazhdonin të qëndronin akoma në vendlindje, atyre u rrezikohej jeta seriozisht.
Ku ka banuar familja juaj gjatë periudhës që keni jetuar në Jugosllavi?
Familja e babait tim dhe unë bashkë me ta, gjatë periudhës që kemi jetuar në Jugosllavi, kemi banuar në Tuz, Podgoricë dhe në Ulqin?
Gjatë asaj kohe me çfarë jeni marrë?
Gjatë periudhës që ne kemi banuar në Tuz, unë kam qenë në moshën e fëmijërisë dhe në atë kohë kam mësuar në mënyrë autodidakte të shkruaj dhe të lexoj në gjuhën shqipe. Më pas, munda të regjistrohesha në shkollën e mesme të Ndërtimit në Ulqin, të cilën e përfundova në vitin 1972.
Ju keni qenë i martuar që gjatë kohës që jetonit në Jugosllavi ashtu siç thotë zoti Avdul Banushi?
Pas mbarimit të shkollës së mesme, në tetorin e vitit 1972, unë jam martuar në Tuz me bashkëshorten time, që kam edhe sot. Në marsin e vitit 1973, së bashku me të, kemi ikur në Itali, ku na ka lindur dhe djali në Romë. Më pas, në dhjetorin e vitit 1973, ne kemi ardhur si refugjatë në SHBA.
Cilat ishin arsyet që u detyruan të iknit nga Jugosllavia?
Ashtu si shumë shqiptarë të tjerë të Jugosllavisë nga krahina e Trieshit, edhe ne emigruam për në drejtim të SHBA-ve për një jetë më të mirë.
A kishit lidhje me Kadri Hazbiun apo Sigurimin e Shtetit Shqiptar dhe a ju kanë ndihmuar ata për t’u larguar nga Jugosllavia për në Itali dhe SHBA-ve?
Në mënyrë absolute jo, sepse unë nuk kam jetuar asnjëherë në Shqipëri.
Kur dhe si u njohët me Avdul Banushin në SHBA dhe kush i’u prezantoi me të?
Në verën e vitit 1974, nëpërmjet disa shokëve të mi në SHBA-ve, jam njohur me zotin Avdul Banushi.
Si quhen ata shokë që të njohën me Avdul Banushin?
Mendoj se nuk kanë ndonjë rëndësi emrat e atyre shokëve të mi që më prezantuan me Avdul Banushin, pasi edhe po t’ua them, nuk përbën ndonjë gjë të re, sepse ata nuk janë njerëz publik.
Si ju a prezantuan ata Avdul Banushin dhe çfarë i’u thanë për të?
Që në takimin e pare, shokët e mi ma prezantuan Avdul Banushin, si një antikomunist të flaktë dhe luftëtar kundër regjimit të Enver Hoxhës. Në takimet e tjera, mësova dhe për bëmat e tij, si p.sh.: bombat që ai i kishte vënë në ambasadat shqiptare në Paris dhe në Romë.
Përveç atyre që u thanë shokët për Avdul Banushin, a mund të na thoni përshtypjet tuaja, si e keni njohur atë dhe ç’dini rreth personit të tij?
Zoti Avdul Banushi ishte një njeri shumë inteligjent, trim dhe dukej si patriot i flaktë. Për sa i përket të kaluarës së tij, asokohe unë nuk dija ndonjë gjë më shumë dhe nuk kisha informacione, pasi ai ishte shumë i rezervuar në hollësirat e jetës së tij.
Asgjë nuk dije për Banushin?
Unë dija që Avduli kishte bërë burg politik në Shqipëri dhe se ishte arratisur në Greqi, prej ku kishte ardhur në SHBA. Këto dija unë për Banushin, pastaj kur u njoha me të, mësova prej tij se ia kishte kushtuar jetën luftës kundër regjimit stalinist të Tiranës dhe ishte një nga personat, që kishin krijuar organizatën antikomuniste “Fronti i Rezistencës Antikomuniste. Sipas Avdul Banushit, Organizata “Fronti i Rezistencës” shtrihej jo vetëm në mesin e emigrantëve politikë shqiptarë në Botë, por edhe në Shqipëri. Ishte një gjë shumë e mahnitshme në atë kohë, kur dëgjonim ato që na thoshte Avduli, sepse lëvizja antikomuniste asokohe pothuaj ishte vyshkur fare dhe lajmet që vinin nga Shqipëria, ishin shumë të rralla. Zoti Banushi na fliste me hollësira për udhëtimet e tij sekrete në Shqipëri dhe unë me shokët e tjerë e dëgjonim me kureshtje e admirim dhe e besonim për ato që na thoshte./Memorie.al/
