Irina

Një aks ident ka ndodhur mëngjesin e sotëm në Librazhd. Një makinë që transportonte fëmijët për në shkollë ka humbur kontrollin dhe ka përfunduar në një lokal anës rrugës. Shoferi me mjetin me targa AA290IC duket se sapo kishte marrë patentën pasi në xhamin e pasëm të makinës kishte shkruar “Shofer i ri”.

Policia ka shkuar menjëherë në vendngjarje dhe po punon për zbardhjen e plotë të rrethanave të aksid entit.

Tre efe ktivë Po licie janë pezulluar nga detyra, pas transmetimit të pamjeve në media të dhu nës së ushtruar nga ana e tyre ndaj një qytetari.

Shërbimi për Çështjet e Brendshme dhe Ankesat në Korçë ka ek zekutuar vendimin e Gjy katës së Shkallës së Parë Pogradec, e cila ka vendosur caktimin e masës së sigurimit personal me karakter ndalues “Pezullim i ushtrimit të një detyre a shërbimi publik”, në ngarkim të 3 punonjësve të Pol icisë, inspektor B. P., 49 vjeç, me detyrë trupë Shërbimi në Patrullën e Përgjithshme pranë Ko misariatit të Po licisë Pogradec; inspektor K.B., 21 vjeç, me detyrë trupë Shërbimi në Patrullën e Përgjithshme pranë Komi sariatit të P olicisë Pogradec dhe inspektor E.O., 24 vjeç, me detyrë trupë Shërbimi në Patrullën e Përgjithshme pranë Komi sariatit të Pol icisë Pogradec.

“Punonjësit e mësipërm të P olicisë dys hohet se kundrejt një shume parash janë përfshirë në veprime korr uptive, me qëllim favorizimin e shtetasit I.D., duke mos e ndëshkuar atë për shk elje të kufizimeve të lëvizjes pas fashës kufizuese, drejtim të automjetit në gjendje të de hur, si dhe kanë ushtruar dhun ë fizike ndaj tij”, sqaron Po licia.

He timet në lidhje me këtë pro cedim po vazhdojnë për kryerjen e veprave pe nale “Kryerja e veprimeve arbitrare” dhe “Ko rrupsioni pasiv i personave që ushtrojnë funksione pu blike”. Den oncimi ndaj tyre u bë më pak javë më parë, nga qytetari Ilirjan Dojçe, i cili tregonte për emisionin “Stop” se kishte shkuar në Pogradec për të shitur speca kur është dh unuar nga efektivët.

“Në datën 20 tetor kam qenë në qytetin e Pogradecit për të shitur disa speca. Mbaroj punë dhe më pas takoj dy shokët e mi, qëndruam atje në orët e vona të darkës, ishte rreth 23:00. Në atë kohë kur po iknim, na del patrulla. Ishin 3 Policë, na ndaluan, ku shkoni. I them unë po shkoj shokët e mi deri te shtëpia. Deba tuam atje, më kërkuan lekë.

Ju dhashë 20 mijë Lekë (të vjetra). Më pas ikëm. Më tha mua ku do shkosh? I them do iki te shtëpia e dajës tim dhe do rri atje sot. Mbarova punë, më pas shkoj në lagje dhe sa parkoj makinën atje, makina e pol icisë doli prapë te lagjja. Erdhi ai po lici, më thotë ti s’merr vesh. Të thashë që do shkoj të fle këtu sot. Deb atuam pak atje.

Më pas filluan kontr adiktat, më rra hën, më bënë co pë. Edhe hundën e kam të thy er, dhëmbët e th yer, më shanë, më ofenduan me lla fe nga më të ndryshmet. Më kë rcënuan, do të vr asim, do të fus plu mbin, do të h edh në përrua e shumë gjëra të tjera”, tregon qytetari.

Me prindër gjallë përfundoi në moshën 7-vjeçare në jetimore,duke u br aktisur edhe sot nga familja e tij. Arben Hodaj me një defekt në lindje, i diagnostikuar me një sëmundje në shtyllën kurrizore, erdhi në emisionin ’Pa Gjurmë’ në Report TV për të rrëfyer braktisjen e parë nga prindërit, si dhe sot të dytën nga motrat dhe vëllai..
Jeta e tij e vështirë nisi në moshën 7-vjeçare, kur prindërit nuk kujdeseshin dot për shëndetin e tij, duke ia besuar institucionit “Zyber Hallulli” në Tiranë. Arbeni kaloi 5 vite në jetimore dhe në moshën 12-vjeçare rikthehet në gjirin familjar, por këtë herë pa nënën, pasi ajo ishte larguar nga kjo jetë. 42-vjeçari pak kujtime ruan nga nëna e tij, momente kur e ka vizituar një herë në Tiranë.

Motrat u martuan njëra pas tjetrës edhe vëllai gjithashtu. Deri në vitin 1999 ai jetoi vetëm më babanë në një fshat të Mallakastrës, vit në të cilin ai do të mbetej vetëm. Babai ndërroi jetë dhe për Arbenin nuk u kujdes më askush. Problemi në shtyllën kurrizore që ia vështirësonte çdo ditë e më shumë lëvizjen, po e bënte të pamundur jetesën në ato kushte. Ai largohet nga fshati ku përballej jo rrallë herë me përbuzje dhe zhvendoset në Fier, aty ku jeton ende edhe sot.

Kam shumë emocione të flas për historinë time. Në vitin 1986 kam ardhur tek ’Zyber Hallulli’ në Tiranë. Familja ime nuk më mbante dot, se unë linda me një problem në shtyllën kurrizore. Nëna nuk kujdesej dot për mua dhe më la në jetimore. Unë nuk kam patur kohë të qëndroja gjatë me nënën.
Qëndrova për 5 vite në shtëpinë e fëmijës deri kur prindërit më morën përsëri në familje, por fake qësisht nëna ndërroi jetë shumë e re, në moshën 40-vjeçare. Pas vdekjes së nënës kam jetuar me babain deri në vitin 1999. Vëllai iku në Greqi, ndërsa motrat u martuan te treja dhe unë mbeta i vetëm në fshat. Për një vit jetoja në fshat në kushte të vështira, kur vendosa të largohesha.

U dëtyrova të ndryshoja qytetin pasi tallesha shumë nga banorët aty. Shkova për të jetuar në qytetin e Fierit. Shokët aty më ndihmojnë shumë, pasi unë e kam të pamundur të lëviz për shkak të problemit në shtypën kurrizore. 15 mijë euro më kanë thënë se me kushton si operacion.

Në rrëfimin e tij të sinqertë 42-vjeçari tregon sesi i hu mbi kontaktet me motrat dhe vëllanë duke mos e fshehur gjithsesi krenarinë që ndien kur thotë se ka shumë nipër dhe mbesa. Prej 20 vitesh ka mundur t’ia dalë i vetëm, ndaj nuk u kërkon asgjë si këmbim, përveç dashurisë së munguar nga ata që donte t’i kishte në vend të nënës dhe babait.

Me vëllanë Xhevahirin nuk kontakton prej vitit 2005, ndërsa kontaktin e fundit me njërën nga motrat e realizoi në vitin 2010, kur 52-vjecarja Mimoza Hodaj nga Greqia i kishte kërkuar të mos e telefononte më.

Kam shumë mbesa dhe nipër, por tani nuk i njoh më. Kam një motër në Greqi, Mimoza quhet, me të cilën nuk ka kontakte. Dy herë kam folur me motrën në 10 vite. Kur e mora në vitin 2010 ajo më tha të mos i bija më telefonit.

Motra u largua ne vitin 1992 nga Shqipëria dhe që nga ajo ditë nuk e kam parë asnjëherë. Unë dua ta di si është me shëndet. Nuk dua lekë prej saj, thjesht të di a është mirë, të flasim.

Artistja Hueyda El Saied prej më shumë se një viti po lu ftonte me sëmundjen e kancerit të gjirit por ajo kishte zgjedhur të mos i tregonte asgjë, as miqve e të afërmve.

Miq të artistes, në një “In memorium” për të në “Ftesë në 5”, tregojnë se ky lajm i erdhi shumë i papritur.

“Kisha kuptuar diçka por nuk ma merrte mendja kurrë. Në fillim kishte shpresë, por sëmundja iu përhap në trup në mënyrë agr esive”, tregon koreografja Kozeta Bakiu.

Ajo shprehet se artistja ishte kujdesur që të mos i ngelte asnjë pe ng, ndërsa u kujdes që djali të merrte mbiemrin e bashkëshortit që ta linte në ‘duar’ të sigurta.

“Kur kisha ditëlindjen këtë vit, më solli një pikturë të sajën dhe më tha që i është rikthyer pikturës”, rrëfen Bakiu.
“Nuk kam guxuar të pyes. Na thoshte që do vinte të takoheshim. Akoma nuk më besohet që nuk është më. Është ajo vajza ndryshe, shumë dimensionale, e talentuar, show girl e para shqiptare. Në librat e saj, nuk lodhej së shkruari, aktiviste e të drejtave të njeriut, juriste në profesion. Gjithnjë e qeshur. Do të mbetet gjithmonë në mendjen time” shprehet miku i saj, gazetari Ardi Pulaj.

Miqtë thonë se Hueyda i kishte kërkuar të mblidheshin si gjithmonë, për të festuar së bashku, kur të vinte në Tiranë, takim që nuk u realizuar dhe për miqtë e saj mbetet pe ng…

Aks identi tr agjik me 45 vik tima në Bullgari ka tro nditur gjithë Ballkanin mëngjesin e sotëm. Teksa po raportonte lajmin e hi dhur në televizion, një prezantuese e edicionit të lajmeve nuk mban dot lo tët.

Në një moment ajo është ndalur duke vazhduar të qajë dhe duke lënë në një pauzë të gjatë prezantimin e lajmeve.

Ngjarja e rën dë ndodhi në orët e para të mëngjesit të sotëm ku një autobus i kompanisë “Besa trans” nga Shkupi, me udhëtarë kryesisht shqiptarë, është rrokullisur dhe ka marrë fl akë në Bullgari. Në ak sident kanë hu mbur jetën 46 persona dhe janë lë nduar 7 të tjerë, ndërsa në mesin e vi ktimave janë edhe 12 fëmijë.