Qytetarë nga Saranda kanë denoncuar sot padrejtësitë që po ndodh me legalizimin e pronës. Sipas tyre në këtë qytet trajtimi i njerëzve bëhet ‘ca të nënës e ca të njerkës’. Sipas tyre prona u është legalizuar vetëm militantëve socialistë, ndërsa të tjerët nuk shihen me sy. Denoncimi është bërë publik nga ish-kryeministri Sali Berisha.
Ja çfarë shkruan ish-kryeministri: Legalizimet ne Ksamil vetëm militanteve siçilist! Lexoni mesazhin e qytetarit dixhital. Sb Pershendetje zoti BERISHA une qe po ju shkruaj jam nje qitetar banor i KSAMILIT dhe kam nje shqetesim qe doja ta ndaja me dhe kam shprese se mund te na ndihmoni. Une jetoj te lagjia e 26 Marsit kam nje banes te cilen legalizimi me ka dal qe ne 2013 dhe per arsie ekonomike nuk munda ti perfundoj. Me ardhjen ne pushtet te rilindjes nuk arita ti beja ata duke justifikuar se do vinin vete neper objekte beren te militanteve ne duke qene te djathte na lan pa i bere dhe na kane bllokuar si lagje me pretendimim se na ze pjesa e parkut.
Nderko keta rilindasit kane legalizuar objekte te cilat ishin proceduar dhe prishur objekte te cilat i kane cuar te fortet e pushtetit keto kohet e fundit dhe ksne dhene dhe dhume leje ndertimi shu prane bregut te detit duke favorizuar militantet e tire te fuqishem dhe gjithe pushteti lokal eshte ne dispozicjon te tire duke i lejuar per hedhjen e inerteve ne vende jo te lejuara duke i dhen te gjitha punet firmave te militantve ju lutem te te na ndihmoni abuzimet jane te dukshme.Ju faleminderit do doja te ngelesha anonim.
Ngjarja e ndodhur mbrëmjen e djeshme në zonën e ish Bllokut ka tronditur opinionin publik, pasi një person u vra dhe dy të tjerë u plagosën. Rezulton se këngëtarja Elvana Gjata është bërë “molla e sherrit” për nisjen e konfliktit mes dy grupeve.
Ajo ka pranuar se ka qenë prezente dhe e shoqëruar me të dashurin e saj, Ervin Matën, në momentin që ka ndodhur ngjarja, por si është e vërteta sipas Artan Hoxhës?
“Motivi i ngjarjes nuk është aq i thjeshtë. Do duhet kohë të kemi një motiv të saktë. Deri tani pronari i lokalit është shoqëruar. Janë ndaluar dy efektivë, një nga Durrësi, një nga Lezha, emrat do jepen më vonë.
Të dy kanë qenë pjesë e trupës së Forcës Operacionale, më herët. Këta janë ndaluar sepse njëri ka qenë me Ervis Martinaj, tjetri se dyshohet se ka penguar policinë në kryerjen e detyrës.
Nuk janë më trupa operacionale, por tashmë janë ndaluar. Një prej tyre është personi që ka shoqëruar nga vendngjarja te Trauma Ervis Martinaj. Dërgimi me shpejtësi i tij në spital ka bërë që të shpëtohej. Personi që e ka transportuar dyshohet se është një nga pjesëtarët e policisë.
Martinaj aktualisht po trajtohet në një spital privat. Hato është në gjendje të rëndë, se ka katër predha”- ka thene Hoxha.
Një ankesë ka mbërritur në zyrën e drejtorit të Policisë së Shtetit Ardi Veliu nga rreth 160 studentë të vitit të tretë Bachelor, në Fakultetin e Sigurisë dhe Hetimit të Akademisë së Sigurisë, të cilët prej 6 muajsh po paguhet vetëm me gjysmën e pagës. Madje, jo vetëm kaq, disa prej tyre, edhe pse kanë gradën “nënkomisar”, marrin gjysmën e pagës së gradës inspektor, pra 50 për qind të vlerës 50 mijë lekë të rinj që paguhen efektivët me këtë gradë. Efektivët që po trajtohen në këtë mënyrë, kryesisht i përkasin Drejtorisë së Policisë së Tiranës. Ndërsa pjesa tjetër e studentëve, që vijnë nga Drejtoritë Vendore të disa qyteteve të tjera, paguhen me pagë të plotë. Sipas tyre, të paktën nisur edhe nga një vendim gjykate, i shprehur në favor të efektivëve nga Gjirokastra, pagesa me dy standarde vjen nga keqinterpretimi i paragrafit 12 të VKM-së nr.200.
Të paktën kështu është shprehur gjykata në një rast, ku është shprehur në favor të efektivëve, duke i kërkuar Drejtorisë së Përgjithshme të Policisë që ata të paguhen me pagë të plotë, pasi VKM-ja është kuptuar gabim nga Njësia Buxhetore. Në një kërkesë që i drejtohet drejtorit të Përgjithshëm të Akademisë së Sigurisë, Bilbil Memaj, dhe drejtorit të Përgjithshëm të Policisë së Shtetit, Ardi Veliu, studentët kërkojnë zgjidhjen e problemit të pagave.
ANKESA / Në ankesën e tyre, studentët shprehen se kanë filluar studimet në Fakultetin e Sigurisë dhe Hetimit, në Akademinë e Sigurisë, me anë të një konkurrimi transparent e ligjor, bazuar në proceduarat e përcaktuara në Ligjin e Policisë së Shtetit. Studime kanë nisur më 16.10.2016 deri më 16.07.2017, ku gjatë kësaj periudhe është aplikuar programi 3 ditë në javë studime dhe 3 ditët e tjera të javës punë, në vendet dhe funksionet përkatëse të gjithsecilit. Ata pretendojnë se gjatë kësaj periudhe janë trajtuar me pagën e plotë.
Ndërsa në vitin e dytë të studimeve, të nisur më datë 03.01.2018 deri më 07.07.2018, në disa Drejtori Vendore janë aplikuar pagesa të ndryshme për studentët e vitit të dytë. Studentët pretendojnë se ky fenomen është absurd dhe i papranueshëm nga ana ligjore dhe logjike. Në Drejtorinë e Policisë Tiranë, Shkodër, Gjirokastër etj., studentët janë njoftuar nga strukturat e financës se për vitin e dytë do të mbahet një sasi parash, si kompensim për pagën e marrë në muajt vijues pas plotësimit të periudhës së 6- mujorit. Ky njoftim, ata pretendojnë se është bërë në bazë të një e-maili të ardhur nga një specialiste në Drejtorinë e Financave, në Drejtorinë e Përgjithshme të Policisë së Shtetit.
MBAJTJA E PAGËS / “Ky arsyetim është bazuar në interpretimin jo të saktë të pikës b, paragrafi 12, i VKM-së nr 200, datë 15.03.2017. Në vazhdën e logjikës së gabuar është komunikuar nga strukturat e financës se periudha e studimeve prej datës 17.09.2018 deri më 17.02.2019 do të paguhet sipas pikës së përmendur më sipër”, shprehen studentët në kërkesën e tyre. Nga një llogaritje e bërë, atyre u rezulton se një punonjës policie me gradën “inspektor” do të marrë rreth 16 mijë lekë të rinj në qoftë se paga do t’i llogaritet me 40 % dhe një punonjës policie me gradën “nënkomisar” do të marrë 22 mijë lekë.
Ndërsa me 50% të pagës, një inspektor do të marrë 21 mijë lekë të rinj dhe një nënkomisar do të marrë 28 mijë lekë të rinj. “Me këtë pagë, asnjë student nuk do mund të paguante as rrugën vajtje-ardhje për në Akademi dhe fotokopjet e librat që duhen për vitin akademik. Si do mund të jetojë 6 muaj, jo vetëm punonjësi i Policisë, por edhe familjet e tyre?”, shprehen studentët. Gjithashtu, ata pretendojnë se nga paga është hequr vjetërsia në punë, duke i dëmtuar akoma më shumë ekonomikisht.
PJESË E VKM PËR PAGAT/ Paragrafi 12 i VKM 200 / Punonjësit e Policisë së Shtetit mund të trajnohen brenda ose jashtë vendit, në kuadër të programeve të trajnimeve, të parashikuara e të organizuara nga institucioni. Gjatë kohës që kryejnë kurse shkollimi apo trajnimi, brenda apo jashtë vendit, me iniciativën e institucionit, përfitojnë trajtim me pagesë, sipas përcaktimeve të mëposhtme: a) Për periudhat e shkollimit/trajnimit që zgjasin nga një deri në gjashtë muaj, gjatë periudhës së shkollimit/trajnimit, punonjësi përfiton pagën bazë mujore për gradë që përfitonte përpara fillimit të kursit të shkollimit/trajnimit; b) Për periudhat e shkollimit/trajnimit që zgjasin më shumë se gjashtë muaj, gjatë periudhës së shkollimit/ trajnimit, duke filluar nga muaji i shtatë e në vazhdim, punonjësit i ndërpritet paga dhe i jepet një kompensim, në varësi të pjesëtarëve të familjes që ka në ngarkim:
punonjësi pa ose me një pjesëtar të familjes në ngarkim, përfiton 40% të pagës bazë mujore për gradë, që përfitonte përpara fillimit të kursit të shkollimit/trajnimit; punonjësi me më shumë se një pjesëtar të familjes në ngarkim, përfiton 50% të pagës bazë mujore për gradë, që përfitonte përpara fillimit të kursit të shkollimit/trajnimit. Në të gjitha rastet e përmendura më sipër, pagesat apo kompensimet e punonjësit kryhen nga Njësia Buxhetore ku është efektiv punonjësi, përpara fillimit të kursit të shkollimit/trajnimit.
Xhisiela Maloku shkaktoi mjaft bujë, sidomos pas deklaratave të saj në televizione, ku ndër të tjera tha se nga kjo ngjarje ka humbur 12 kilogram. Së fundmi, Xhisiela Maloku ka postuar një fotografi në Instastory ku ndodhet në një spital privat.
Është e paqartë se për çfarë arsye ka shkuar Xhisiela në një prej spitaleve private në vend, ndërsa sot flitet se do të shfaqet sërish në një emision televiziv.
Xhisiela u shpreh gjatë intervistave të saj se ngjarja i ka shkaktuar stress dhe depresion
Të gjithë ne jemi supersticiozë. Kush më shumë e kush më pak është i molepsur nga një nevojë e brendshme për të lexuar ose më saktë për të parë vetveten të reflektuar në një përkim që vjen përmes një game joshëse të parashikimeve që kanë bashkudhëtuar me njeriun duke u rrekur të mbushin atë boshllëk ngurrimi, hezitimi, mëdyshjeje, mosbesimi dhe çoroditje që i rrethvjen gjendjes së tij kureshtare dhe dyshuese. Sado skeptik që jemi, serish interesimi ynë për të dëgjuar atë zë që vjen prej qytetërimeve të hershme, shpesh edhe prej abuzuesve dhe manipulatorëve, është i pranishëm. Loja e ligjërimeve dhe akrobacitë shprehëse, ngulmi për të na lexuar të fshehtat e personalitetit dhe karakterin përmes horoskopeve të ndryshme dhe instrumenteve të tjera të supersticionit, është gjithnjë një motivim për tu ndjerë të joshur dhe pjesëmarrës. Në këtë manifestim “abuziv” nuk ka skeptikë dhe mosbesues, ka hipokritë. Ajo që mbetet në këtë spektakël përkimesh është ajo që ne kemi nevojë në momente të ndryshme të së përditshmes sonë të mbarsur me vragën e rëndë dhe të dhimbshme të rutinores, kotësisë dhe boshit. Le të mbushim këtë moment boshi duke besuar në diçka, e cila ka arsye të mos jetë aspak e vërtetë siç ka legjitimitetin personal të çdo individi të jetë një kumtim i dëshiruar, balsam për plagën e mungimit. Le të hedhim një se cilat lule përmbushin atë përcaktueshmëri të vetvetes sonë galaktike. Le të shohim se cilat lule na joshin, na afrojnë dhe cilat jo dhe mes ngjashmërive që cekim të krijojmë atë urë besimi që na lidh me veten dhe veten me universin, me natyrën. Bëhu pjesë e këtij manifestimi.
Dashi
Dashi është shenjë zjarri dhe të lindurit në këtë shenjë janë kurajozë, me iniciativa, gjithmonë në kërkim të stimujve të rinj, origjinalë, krijues dhe spontanë. Ata e mbrojnë zemrën e tyre të butë nga frika e vuajtjeve. Ata shfaqen më të guximshëm se sa janë në të vërtetë. Adhurojnë të shfaqin aftësitë dhe fitoret e tyre. Preferojnë të jenë ata lider sesa të udhëhiqen nga të tjerët. Lulja më e përshtatshme për të lindurit në shenjën e Dashit është dafodili i verdhë.
Demi
Pasionantë, përtacë, posesivë dhe seksualë, të lindurit në shenjën e Demit nuk kënaqen lehtë, sepse nëse nga njëra anë ndjejnë lidhjen me Tokën, nga ata tjetër vuajnë influencën e Venusit, kjo gjë i bën të lidhen me vende dhe me njerëz, por edhe të jenë kokëfortë dhe të vendosur deri në ngurtësi. Në përgjithësi janë njerëz pak mendjemëdhenj, por kur zgjedhin dikë dinë të jenë shumë besnikë. Lulja e tyre ideale është trëndafili, që përfaqëson ëmbëlsinë e tyre të mbyllur midis gjembave. Trëndafili është një bimë e vështirë për t’u kujdesur dhe mund ta shpojë atë që kërkon ta këpusë. Për këtë është një bimë me vlerë dhe unike.
Binjakët
Janë shenjë e ajrit dhe janë të lidhur me mendimin, intelektin dhe njohjen. Binjakët kanë karakter të dyfishtë, sikur të kishin një shpirt të ndarë. Janë racionalë dhe emocionues, ndryshim dhe stabilitet, petale dhe gjemba. Janë të komunikueshëm, kreativë, por në të njëjtën kohë kërkojnë te të tjerët stabilitet e qetësi. Binjakët janë lider të mirë edhe pse i kanë idetë të ngatërruara. Lulja që u përshtatet është kokoceli i kaltër, simbol i qetësisë dhe zambaku që përfaqëson elegancën dhe forcën, por edhe ftohtësinë dhe vëmendjen.
Gaforrja
Gaforrja është shenjë uji nën ndikimin e hënës. Të lindurit në këtë shenjë konsiderohen si ëndërrimtarë, abstraktë, të përhumbur nëpër ëndrra, frikacakë për të dalë nga guacka e tyre. Ata janë romantikë dhe përpiqen të jetojnë në një dimension të qetë dhe të dobët. Shpeshherë bien në pesimizëm në vend që të luftojnë për çështje që ja vlejnë. Lulet e tyre të fatit janë lulebora që simbolizon ftohtësinë, bimë që e duan edhe hijen edhe diellin, edhe lagështirën edhe thatësirën.
Luani
Shenjë e zjarrit e cila sundohet nga Dielli. Luani ka të gjitha karakteristikat “reale” të zodiakut, është një lider natyral, i fortë dhe kryeneç, rrëmbehet nga zemërimi, por edhe dominon të tjerët. Të lindurit në këtë shenjë janë shpirtmëdhenj, kurajozë, besnikë dhe bujarë, duke marrë shpeshherë edhe rrezikun mbi supe, ata shfaqen edhe egoistë. Lulja simbol e të lindurve në shenjën e Luanit është luledielli, lulja që u korrespondon planetit të tyre dominues, Diellit
Virgjëresha
Është shenjë e Tokës, shenja më e arsyeshme, që dëshiron ta ketë çdo gjë nën kontroll. Të lindurit në këtë shenjë janë mbretër të rregullit dhe transparencës, ata nuk bëjnë komplimente, por dinë të vlerësojnë personat besnikë. Lulja e tyre e fatit është gardenia, simbol i pastërtisë dhe sinqeritetit, por edhe zambaku që përmban në vetvete besnikëri dhe fisnikëri.
Peshorja
Peshorja është një shenjë ajri e cila dominohet nga Venusi. Ekuilibri dhe bukuria janë dy fjalët që i karakterizojnë më shumë të lindurit në këtë shenjë. Pavarësisht përpjekjes për kompromis dhe të shfaqurit diplomatic, personat e shenjës së Peshores kanë dëshirë të gjejnë ekuilibër në të gjitha situatat, urrejnë konfliktet dhe padrejtësitë. Ata dashurojnë pafundësisht gjithçka që është e lidhur me bukurinë dhe harmoninë. Lulet e tyre janë zymbyli dhe irisi, që përfaqësojnë vullnetin e tyre në dashuri dhe të qenit elegant.
Akrepi
Kush ka lindur në shenjën e akrepit sigurisht nuk i mungon hijeshia dhe një aureolë misteri që rrethon të shkuarën, duke e bërë karakterin e tyre më të parezistueshëm. Midis të gjitha shenjave të zodiakut akrepi është më sensuali dhe gjithashtu ka defektin të bëhet shpejt viktimë e xhelozisë. Pasioni bën dallimin në dashuri dhe mund të transformohet në një zjarr të vërtetë kur bëhet fjalë të përgjigjet ndaj ofendimeve, gjë që nuk ndodh rrallë, duke pasur parasysh që të lindurit në këtë shenjë janë shumë të ndjeshëm. Misteri dhe sensualiteti përfaqësohen më së miri si nga orkidea.
Shigjetari
Të lindurit në këtë shenjë karakterizohen nga optimizmi Adhurojnë të rrethohen nga miqtë, të udhëtojnë dhe të zbulojnë vende të reja ku mund të kënaqin kuriozitetin e tyre. Rezulton e vështirë për të mos thënë e pamundur të rrëmbesh zemrën e një shigjetari që edhe në dashuri dëshiron të hidhet në aventura të panjohura dhe në njohje të reja. Lulet e kësaj shenje janë karafili i kuq simbol i fisnikërisë, por edhe i pasionit me të cilin shigjetari jeton jetën e tij.
Bricjapi
Të vendosur si askush tjetër të lindurit në shenjën e Bricjapit dallohen për përkushtimin dhe vendosmërinë që kanë për të arritur objektivat. Shpeshherë mund të duken si robër dhe të nënshtruar, por paraqitja gënjen, sepse në realitet janë shumë të sigurt në vetvete. Në dashuri ata lëshohen komplet në kënaqësinë e të jetuarit në çift. Lulja e tyre është lulëkuqja, simbol i fuqisë që kërkojnë në punë dhe i besnikërisë, element që karakterizon jetën e tyre private.
Ujori
Ujori është shenja më antikonfromiste e horoskopit, të lindurit në këtë shenjë adhurojnë të shkojnë në kundërshtim me rrymën dhe të harrojnë çdo rregull, sepse ata janë shpirt I lirë. Shumë altruist për shoqërinë por në dashuri herë pas here nuk janë besnikë. Në raportin në çift fiton dëshira e tyre për liri dhe pretendojnë të ndryshojnë ide si dhe kur të duan. Lulja e kësaj shenje janë mëllaga, simbol i miqësisë.
Peshqit
Peshqit janë një ndër shenjat më krijuese të gjithë zodiakut. Arti rrjedh në venat e tyre dhe kjo karakteristikë provokon shpesh një “luftë” kundër botës së brendshme që jo gjithmonë kupton atë të jashtmen. Të paqëndrueshëm dhe shpesh në mëdyshje të lindurit në këtë shenjë adhurojnë që çdo gjë ta shohin në një këndvështim tjetër, Peshqit janë ëndërrimtarë me sy hapur, besojnë pafundësisht në dashurinë e përjetshme. Lulja e tyre me fat është peonia (lulegjaku) e cila me delikatesën e saj simbolizon zemërgjerësinë, reflektimin, meditimin, por dhe fiton mbi frikërat e tyre të fshehta. AFP/e.g/
Qysh nga ardhja e turqve në Europë, Epirika qenë konsideruar si një pjesë e Greqisë aop e Shqipërisë?
Tek një autor me origjinë greke Teodore Spandugino Cantacuscuino, në një histori mbi origjinën e Turqisë, ne lexojmë pjesët e mëposhtme:
“Perandori Cantasuzene zgjodhi në Janinë një njeri nga shtëpia Spata dhe e bëri nën – dhespot dhe guvernator so bashku me një Musak Topia nga tëcilët njëri qëndroi në Janinë që ishte kryeqyteti i mbretërisë së Shqipërisë.”
“Janina, e cila ishte një vend i fortë, ka qenë kryeqyteti i gjithë Shqipërisë.”
“Amurati, që ishte në gatishmëri, pa pritur më gjatë, hyri në Shqipëri dhe pushtoi Artën.”
Pra, jo vetëm Janina por edhe Arta konsiderohej si territor shqiptar. Për më tepër Sansovino në faqen 302 na tregon se në kohën e ardhjes së turqve e gjithë Maqedonia quhej Shqipëri sepse banorët e saj flisnin shqip duke u shtrirë nga Thesalia deri në Dalmaci, kufizuar në Lindje nga lumi Strimon dhe shtatë liqenet e tij të mrekullueshëm.
Domethënë qysh nga koha e ardhjes së turqve, Epiri shqiptar nuk ishte aspak grek përkundrazi mund të thuash se një pjesë e madhe e Greqisë ishte shqiptare dhe se turqve iu desh të luftonin në Greqi jo vetëm kundër princëve vendas por kundër princëve shqiptarë.
Mbas pushtimit turk dhe gjatë shekujve modernë a ka pësuar ndryshime fizionomia etnografike e Epirit? Nuk e besojmë. Turqit e kanë konsideruar Epirin si një tokë shqiptare dhe historianët e tyre e përshkruajnë këtë rajon meemrin arnautllëk (Shqipëri) kurdoherë kur flitet për Himarën, Delvinën, Pargën, Janinën ose Prevezën.
E tillë është konsideruar ajo edhe nga misionarët katolikë të Romës, për të cilët Epiri formonte vazhdimësinë jugore të Shqipërisë.
Një dokument interesant i ruajtur në arkivat “Propaganda Fide” të Romës, që daton më 1703 dhe është dërguar nga peshkopi i Antivarit Mgr Vincenzo Zmaviewich, një slloven i lindur në Perasto, përcakton kufijtë e Shqiprisë që shtrihet nga Antiveri dhe Dulcigno deri në gjirin e Artës në jug (Italisht në tekst).
“Shqipria.. e vënë nën zgjedhë nga turqit, e kufizuar me Maqedoninë dhe Epirin si dhe me një pjesë të mirë të skajit të Dalmacisë, zë sot gjithë atë pjesë bregdetare që ndodhet ndërmjet Postroviçit, kufiri i fundit i republikës Venete dhe gjirit Ambarkisë, i quajtur liqeni Arta duke përfshirë me emrin Shqipëri jo vetëm qytetin Tivari dhe Ulqini, pranë Dalmacisë, por edhe gjtihë Epirin që shtrihet nga Vlora deri në Arta si dhe pjesa më e madhe e Maqedonisë.
Pra, Epiri përshkruhet vetëm si pjesë, si një provincë e Shqipërisë, si Toscana në Puglia në Itali, si Gaskonje ose Provence në Francë.
Për dijetarët modernë kjo çështje qëndron vetëm kështu dhe jo ndryshe. Në botimin e tretë të vitit 1778 në Gjenevë të Enciklopedisë nga Didero dhe Dalembert, në artikullin “Shqipëria”, ky vend përshkruhet i kufizuar:
“… në perëndim nga gjiri i Venecias, në veri nga Dalmacia dhe Bosnja, në lindje nga Maqedonia dhe një pjesë e Thesalisë, ndërsa në Jug nga Achaie ose Livadie. Me emrin Shqipëri kuptohet Iliria e vjetër dhe Epiri i Greqisë…”
Gjatë gjysmë – pavarësisë së Ali Pashës, Epiri ka qenë konsideruar vetëm si një pjesë integrale e Shqipërisë dhe francezi Mark Bruere des Rivaux s’ka bërë gjë tjetër veçse ka thënë një të vërtetë të thjeshtë kur i spjegonte Ali Pashës së Janinës se “me Epir kuptohet e gjithë hapësira e banur prej arnautëve ose shqiptarëve me përjashtim të Maqedonisë ku ishte vendosur pashallëku i Shkodrës.”
Mbas luftës ruso – turke të vitit 1877, atëhere kur projektohej copëtimi i Turqisë, në një seancë të kongresit të Berlinit u propozua me shumë “bujari” nga Franca që t’i jepej Greqisë një pjesë e Shqipërisë së Jugut që shkonte nga Preveza deri në luginën e lumit Kalamas.
Ky ishte një territor shqiptar por në atë kohë mendohej vetëm për shtete tashmë të pavarur dhe ishte e natyrshme që të mohohej egzistenca e një kombësie tjetër aty. Shqiptarët u revoltuan kundër një dhunimi të tillë të të drejtave të tyre kombëtare. Ata protestuan kundër kësaj padrejtësie dhe e famshmja Lidhja e Prizrenit, që shtrihej nga Shkodra deri në Prevezë, mori pjesë aktive në këtë çështje duke dërguar një mision në kancelaritë e Fuqive të Mëdha. Përkundrejt këtij manifestimi krejt të ligjshëm dhe me gjithë demostrimet dhe qëndrimet qesharake të Greqisë, gjyqi evropian e dha verdiktin e vet dhe nuk pranoi t’i jepej Greqisë një pjesë e Shqipërisë./Albert Vataj
17 janar i vitit 1466, sot 551 vite më parë u shua Heroi Ynë Kombëtar, Gjergj Kastrioti-Skëndërbeu, u fik shpresa dhe u thye shpata, u shua dielli dhe u nxi qielli, u trand në zemër i madh e vogël. Ndali hovin një turr shigjetues, nje tmerr për hordhitë turke u ngjit në mit, u kthye në legjendë, iku një kryezot dhe u
…atë natë- shkruan Marin Barleti në “Histori e Skënderbeut”, që ushtria turke dhe barbare mori arratinë, Skënderbeut, pas pendimit të shenjtë dhe rrëfimit dhe pas misteresh të tjera kishtare që i bëri me respektin e duhur, vdiq duke e dorëzuar veten dhe shpirtin Zotit të madh, më 17 janar të vitit 1466, -pra sot 550 vite më parë.
Skënderbeu, vijon Barleti, thuhet se u nda këso jete në moshën 63-vjeçare, në vitin e 24 të mbretërimit të tij.
Kur e dëgjoi se po qanin të vdekurin, Lekë Dukagjini, princi epirot, doli me vrap në mes të pazarit dhe me fytyrë të pikëlluar e më zë të mbytur tha, duke shkulur mjekrën dhe flokët: “Mblidhuni, mblidhuni me vrap të gjithë o princër e sundimtarë arbëror. Sot u bënë copë dyer e Epirit dhe të Maqedonisë, sot u rrëzuan muret dhe fortesat tona, sot fluturoi tërë forca dhe fuqia jonë, sot u përmbysën fronet e pushtetit tonë, sot u shumë krejt së bashku me këtë njeri çdo shpresë e jona.”
Gjithashtu, gjatë kohës që ai (Skënderbeu) po vdiste, kali, të cilin e shalonte kur e kishte për tu përleshur, u bë aq shumë i egër, i tërbuar dhe i pafrenueshëm, saqë s’donte të mbante më njeri mbi shpinë dhe pas pak mbaroi edhe ai.
Fjalimi i mëposhtëm është marrë nga libri i autorit Stephan Zannovich, me titullin “Le Grand Castriotto d’Albanie, Histoire”. Teksti prej 131 faqesh është botuar në vitin 1779 nga shtëpia botuese J.J.Kesler, Frankfurt. Gjergj Kastrioti, i sëmurë, nuk mund t’i shmangej vdekjes dhe për këtë arsye fton në vatrën e tij princat, ambasadorët, gjeneralët dhe drejtuesit kryesorë të vendit që t’u lë amanetet e fundit ashtu siç i ka hije një luftëtari të madh. Para se heroi ynë të fillonte fjalimin, urdhëron që djali i tij i vetëm, Gjoni, asokohe 10 vjeç, të ndodhej mes të ftuarve. Fjalimin e Princit të Matit dhe mbretit të shqiptarëve e gjejmë në faqet 70-89 të librit, i shkruar në gjuhën frënge. Sipas autorit të veprës, ja si është shprehur Gjergj Kastrioti:
***
“Jam në prag të varrit. Po ju lë një mbretëri me forca të afta për ta mbrojtur, por me një pasardhës të paaftë nga mosha për ta drejtuar. Megjithatë, në qoftë se në të ardhmen ju bëheni trima dhe të virtytshëm, ju mund të përballoni të gjitha sulmet e armiqve tuaj. Nuk është sipërfaqja e vendit ajo që bën një fron të respektueshëm, por aftësia e atij që ulet mbi të. Në qoftë se ju jeni i djallëzuar, shërbëtor i ministrave tuaj dhe naiv i lajkave të oborrtarëve tuaj, atëherë asgjë nuk do të jetë më e lehtë sesa përmbysja nga maja më e lartë ku ju ndodheni. Duhet të jetë virtyti themel i fronit. Virtyti nuk është fantazi. Ndoshta do ju a thonë një ditë, por mos harroni se ai që do ju a thotë, është një tradhtar, një dinak, që për të mbretëruar në vendin tuaj, do ju sugjerojë maksima të rreme, të cilat herët a vonë do shkaktojnë përmbysjen tuaj. Duke pasur virtytin si udhërrëfyes, lajkatarët dhe të pabesët do të largohen prej jush…Të virtytshëm, ju mund të mbani lehtë perandorinë që po ju lë të tronditur nga lufta e vazhdueshme ; ta përforconi, ta rimëkëmbni nëpërmjet pushimit dhe qetësisë…
Krijoni vendshkrime të pacensuruara në të gjithë sipërfaqen e mbretërisë, ku mund të publikohen të gjitha padrejtësitë dhe dhuna që mund të ushtrohet nga drejtuesit e krahinave tuaja. Bëni këtë edhe për miqtë apo familjarët e tyre që jetojnë në oborrin tuaj, të cilët i fshehin këto shkelje apo i përdorin nën pretekstin e drejtësisë dhe të domosdoshmërisë. Shqyrtoni gjithçka nga ju vetë, dhe nëse magjistrati, ushtari apo kleriku janë mashtruese dhe të padrejtë, atëherë pa mëshirë varini në shtyllë në vendin e krimit : ju do të vini re se pasardhësi i tij do të bëhet i drejtë dhe i njerëzishëm…
Kur sapo të keni marrë drejtimin e pushtetit, ju do të kujdeseni për Drejtësinë, e cila është themeli i të gjitha virtyteve. Ju do të mbroni artizanët, si njerëzit më të dobishëm të zonave të pushtetit tuaj dhe do të parandaloni shtypjen e tyre nga pasanikët. Krenaria dhe luksi i bën pasanikët të pandjeshëm ndaj fatkeqësive të varfërve, të cilët nuk kanë as tituj (grada) e as mbështetje. Duhet të jeni të butë dhe të dashur me njerëzit tuaj ; dukuni shpesh mes tyre, bisedoni me ta, pyesni ata nëse dëshirat tuaja për drejtësi janë ekzekutuar nga ministrat tuaj. Princi që qëndron i mbyllur me oborrtarët e tij shikohet nga populli i tij si armik dhe tiran…Dëgjoni ankesat dhe kërkesat e popullit tuaj me qetësi saqë ti frymëzoni besim atij për t’ju ndihmuar të korrigjoni abuzimet dhe fatkeqësitë e shtetit. Kujdesuni që Kombi juaj të rritet nëpërmjet fesë katolike, por mos persekutoni asnjeri që ta ndjekë atë me detyrim. Dielli, që është shëmbëllimi i Perëndisë, shkëlqen pa dallim për turkun ashtu si për të krishterin.
Kushdo që këshillon për të luftuar për hir të Perëndisë është një mashtrues, i cili dëshiron të sakrifikojë të vërtetën për interesat e tij. Zoti është i fuqishëm, ai mund të bëjë gjithçka vetë, pa ndihmën e askujt…Në qoftë se fati ju bën endacak, të varfër apo nevojtarë kurrë mos e ndryshoni fenë për interes…Mbyllini që në origjinë mosmarrëveshjet e teologëve dhe hipokritëve, të cilat janë më të rrezikshmet për lumturinë e një shteti. Kemi parë perandoritë më të lulëzuara të përçahen dhe të tronditen nga këta fanatikë…Shihni Perandorinë e Konstandinit të rrënuar nga Muhamedi dhe princin Jean Paléologue (Gjon Paleologu) i shkelur nga kuajt e Arabëve. Ai ishte supersticioz, priftërinjtë e tij ambiciozë dhe injorantë, oborrtarët e tij të rremë dhe të shthurur nga luksi, dhe tani princi, priftërinjtë dhe oborrtarët kanë vdekur dhe po vdesin në skllavëri. Nëse keni fat të mjaftueshëm për të pasur filozofë në vendqeverisjet tuaja, të cilët janë të ndriçuar nga drita e arsyes dhe jo nga sistemet e rreme, le të shkruajnë në paqe e të reagojnë ndaj paragjykimeve dhe makinacioneve të kujtdo që flet në emër të Zotit me qëllim për të heshtur mbretin dhe drejtësinë. Ju do t’i mbroni ata kundra zellit të tepruar të drejtuesve hipokritë duke i shpërblyer me vende pune në gjykatat dhe oborret tuaja. Kur të ju flasin keq për dikë, ju do ta dëgjoni me gjysmë veshi…
Ju do të jeni të sjellshëm me të gjithë shtresat popullore. Si arsye e dallimit të gradës që do të keni së shpejti në shoqëri, ju duhet të dalloheni nga të tjerët nëpërmjet bujarisë, i cili është karakteri dallues i princave. Një monark, edhe i varfër, duhet të jetë bujar… Mbroni meritën dhe shpërblejeni atë kudo që ajo ndodhet. Mirësia duhet të shoqërohet me një zemër bujare. Njeriu ndërton tempuj, ngre altarë për Zotin falë mirësisë së tij. Evitoni për gjithmonë shekullit, rrethit dhe racës tuaj turpin për të pasur njerëz të dëshpëruar nga mizoria, krenaria apo injoranca juaj. Mos harroni se njeriu lind për lumturinë e njëri-tjetrit… Armatosuni nga guximi dhe vendosmëria në mjerim, me maturi në mirëqenie. Mos u zhytuni në përtaci, ajo është nëna e të gjitha veseve…Mos mbyllni sytë ndaj fqinjëve dhe traktateve të tyre : ata do të presin momentin kur ju do të jeni të brishtë për t’ju akuzuar dhe do të pohojnë pretendime të rreme mbi trashëgiminë që po ju lë. Mos përdorni spiunë për të ditur se çfarë thonë njerëzit në lidhje me administrimin tuaj. Bëni punën tuaj ashtu si duhet, njerëzia le të flasin dhe të shkruajë çfarë të dëshirojë… Ti jepet mundësia gjithsecilit prej rrethit tuaj që të ju shkruajë ; Ju do të punësoni sekretarët tuaj që të përgjigjen për çështje të ndryshme ose publike, por sekretet e shtetit duhen të mbeten mes jush
Mos përbuzni askënd; më i vogli dhe më i varfëri mund t’ju rrëzojë, ashtu si dhe mund të ju ndihmojë me këshillat dhe kurajën e tij. Jeni të durueshëm në çështjet e luftës, të patrembur në rreziqe, të butë dhe humanë, kurrë mizorë dhe gjaknxehtë. Fshihni dhimbjen që fatkeqësitë tuaja mund të ju shkaktojnë. Armiqtë tuaj do të jenë gjithmonë të gatshëm të ju fyejnë për fatkeqësitë, dhe ministrat të ju tradhtojnë. Ftoni mes jush të huaj të arsimuar duke u dhënë një rol këshilltari edhe në rast kur ata nuk janë besnikë e të pasur. Kompetencat që i akordohen besnikërisë janë prodhim i politikës. Ju mund të përdorni fisnikët si të dëshironi. Pasanikët injorantë do t’i ledhatoni, kështu do të kurseni pasurinë tuaj për mirëmbajtjen e ushtrisë, dhe do të keni një oborr të shkëlqyeshëm falë krenarëve, por dhe budallenjve, që nuk kanë asnjë lloj virtyti përveçse floririt. Mos jeni të ndrojtur ndaj ndjenjave tuaja. Deklaroni haptazi oborrtarëve tuaj, se ai që do të ju gënjejë dhe do të ju dërgojë në rrugën e gabuar në administrim, pa asnjë falje do të varet në shtyllë. Poetëve që do të ju thurin vargje, për të ju bindur se jeni më i madhi, më bujari, më i mrekullueshmi, luftëtari më i madh ndër të gjithë mbretërit, u dërgoni në këmbim një copë letër, bojë dhe një pendë nga një oborrtar i panjohur, me urdhrin për të dëshmuar të vërtetën e asaj që shkruajnë, dhe në qoftë se nuk mund të bëjnë një gjë të tillë, të kufizojnë veten në dhënien e këshillave, duke u lënë të kuptohet së nëse vazhdojnë të shkruajnë marrëzira të tilla të rrezikshme, ata do të mbyten nga vetë ju si person i shenjtë i të vërtetës. Kujdesuni që të keni gjithmonë ushtarë të mirë dhe të disiplinuar ; që ushtarët tuaj të mos bëhen përtacë, ti stërvitni dhe ti trajtoni jo si skllevër por si shokët tuaj.
Kur të jeni në luftë, ju do të udhëhiqeni ushtrinë si gjeneral dhe në betejë do të luftoni si ushtar. Emri i mbretit është një titull shumë i nderuar, por ky titull ka peshë të madhe dhe detyra të vështira për të realizuar. Kryesorja është të pranohesh dhe të respektohesh në rrethin tënd. Zoti nuk ka dhënë fuqinë supreme për të na zhytur në qullësi, për që të jemi mbrojtës të çështjes publike. Për një zemër të butë dhe një shpirt të virtytshëm, mirëqenia e përgjithshme e popullit tënd është kënaqësia më e madhe që mund të përjetohet. Neglizhenca dhe një lloj mirësie që e thërrasim “mendjelehtësia e një princi”, u shkaktojnë dëme njerëzve ; dhe ju e dini se roli i mbretit është t’i mbrojë. Dëboni larg jush astrologët gjykatës dhe kimistët prodhues ari dhe diamantesh. Një princ është gjithmonë i pasur, kur ai është i mençur dhe i lartësuar shpirtërisht. Emri juaj do të jetë i shkruar në një pllakë prej mermeri të bardhë me shkronja të zeza mbi dyert e kështjellave tuaja të destinuara për të burgosurit. Mjerim për guvernatorin që i fshehu mbretit pafajësinë, që përkeqësoi nga koprracia dhe zelli i tij dënimin e fajtorëve…Mbroni njerëzit e dashur dhe të mirë, ndëshkoni shpirtrat e këqij. Jeni të ndjeshëm ndaj lëndimit, por akoma dhe më shumë ndaj shërbimit të popullit tuaj dhe miqësisë të njerëzve të ngjashëm me ju. Pika kulmore e një lufte është çorientuese, duhet ndjerë pasiguria (rreziku). Atëherë kujdesi dhe guximi do të ju shërbejnë më mirë se sa pasuria. Duhet të dish të fitosh, por mos harroni se edhe mund të mposhtesh. Si doni veten tuaj : mos e humbisni toruan nga zemërimi, sepse atëherë i thjeshti bëhet i keq dhe mbreti një përbindësh…
Mos harroni se politika turke është për të mbjellë përçarje mes princave të krishterë; e gjithë madhështia e tyre gjendet në këtë politikë të shkëlqyeshme, e cila bën me shumë pushtime sesa armët e tyre. Së fundi, në qoftë se jeni xheloz se po ju lë një trashëgimtar që ju pengon për të marrë fronin, mos harroni se kam qenë babai juaj, dhe shpatën do e përdorni vetëm për të rrëzuar armikun. Ju do të keni lidhje të shumta me oborrin e Romës, që unë kam qenë deri tani mbështetës dhe mbrojtës. Interesat e mia më kanë detyruar të përshtat politikën time me të sajën. Rrethanat në të cilat jam gjetur veten nuk më kanë lejuar të luftoj uzurpimet turke dhe pretendimet e papës. Për të mirën e krahinave të mia kam qenë gjithmonë i lumtur me veprimet që kam ndërmarrë. Roma është fodulle vetëm me princat e dështuar. Roma, duke më pasur frikë, më ka bërë gjithmonë lajka. Ajo ndryshon maksimat dhe pozicionet sipas rasteve, por frika se humb tokat e saj ndaj sulmeve të Muhamedit, e ka detyruar atë të qëndrojë modeste ndaj meje, duke më njohur të gjitha të drejtat, titujt, dhe zotërimet e realizuara gjatë betejave të mia. Papët nuk kanë arritur kurrë të manipulojnë një ushtar të vjetër si unë, por nuk do të hezitojnë të bëjnë një gjë të tillë ndaj jush si arsye e moshës së re dhe mungesës së eksperiencës për të qeverisur, për të shërbyer. Mos harroni, se me praktikat e shumta që ata përdorin për të arritur qëllimet e tyre, më e forta, është rrëfimi. Por është e lehtë ta kuptoni : kur prifti do të dojë të dijë më shumë sesa mëkatet tuaja, kthejeni si një mashtrues në vendin e tij, dhe dënojeni si të tillë, që të shërbejë si shembull për pasardhësin e tij. …Megjithatë, është shumë e rrezikshme të kundërshtosh hapur Papën, këtë idhull të madh të fesë sonë. Ai është një njeri si të tjerët, me pasionet dhe dobësitë e tij…
Nëse Papa ju dërgon faljet, reliket, bekimet, merrni ato me respekt, dhe i nderoni me njerëzit tuaj duke e dhënë ju shembullin kryesor… Por në qoftë se Papa përpiqet të rrisë numrin e priftërinjve dhe murgjve për të nxjerrë para nga krahinat tuaja…ose ju nxit që të hapni luftëra në emër të Zotit, rrufeja hakmarrëse qëlloftë mbi ju dhe pasardhësit tuaj në rast pranimi. Zoti hakmerret ndaj fyersve të tij, pra nuk ka nevojë për ndihmën e njeriut. Mos kërcënoni Romën, kur ajo nuk ju kërcënon. Por shpallni luftë ndaj kujtdo që mundohet të prishë harenë e popullit dhe legjitimitetin e fronit. Ju do të ndaloni çdo banor, i cili ndodhet nën qeverisjen tuaj, që të mos bëhet as prift e as murg pa arritur moshën dyzet vjeçare. Për t’u ushqyer nga puna e të tjerëve, duhet më parë që njeriu (mashkulli) të ketë kontribuar në mbështetjen e komunitetit, prej të cilit dëshiron të ndahet për të shijuar jetën e tij… Këta priftërinj dhe murgj duhet të ju ndihmojnë të mbroni kombin në kohë lufte, sepse në kohë paqeje po ky komb i ushqen pa i përdorur. Nëse Papa kundërshton, bindeni atë me butësi dhe vetëm në qoftë se është e nevojshme përdorni shpatën… Një politikë e tillë do të ju pajtojë me dashurinë atërore të pasardhësve të tij, dhe do të bëheni shembull dhe lider për të gjithë mbretërit, të cilët frikacakë, të dobët, injorantë, budallenj, u uzurpohet nga Papa dhe ministrat e tyre, fuqia që Zoti u ka dhënë për të përhapur lumturinë e Kombeve, ku ata duhet të jenë zotërit dhe etërit”./Albert Vataj
“U gatuajmë bamje me mish në furrë dhe ata duan të hanë bashkë me ne. Kështu u kthye zakon në të gjithë fshatin. Turistët nuk rreshtin së kthyeri”
Vetëm dy kilometra larg Ersekës ndodhet Rehova, palcërisht ortodokse. Me shumë kisha e rrëzë mallt të Gramozit. Fshati është krejt ndryshe nga Erseka, me një rregullsi urbanistike që të mahnit. Mund të quhet me plot gojë edhe fshati i gurtë. Ndërtimet nuk janë më shumë se tri kate dhe çdo banesë ruan elementin e gurit. Nuk sheh gjëkundi suva dhe tulla, karakteristikë e modernizmit urban. Syrit nuk i shpëtojnë edhe trotuaret e ngushta, po të ndërtuara me kalldrëm, madje kjo hollësi është ruajtur edhe në rrugën hyrëse të fshatit, e cila, pavarësisht se është shtruar me asfalt, në dy anët e saj kufizohet nga trotuarë kalldrëmi.
Rehova ia ka hapur prej shumë pak vitesh dyert turizmit; ky është viti I katërt. Nuk është një fshat si ata që kanë marrë famë përmes investimeve, por për veçantitë që ka. Fshati i pret turistët si miqtë e shtëpisë, 7 shtëpi janë kthyer tashmë në mikpritëse. Në verë, të huajt vijnë çdo fundjavë.
I pari që ka hapur shtëpinë, ishte Koço Thomollari, të cilit iu kërkua nga disa të njohur të priste turistë nga Franca. Në fillim, madje, ai nuk donte. Koçon e gjejmë në qendër të fshatit, një burrë që nuk e ka të vështirë të përfshihet në bisedë e të nisë të tregojë.
“Më kontaktoi një miku im pasi donte të sillte 4 turistë francezë. Nuk doja t’i pranoja, por pas këmbënguljes, u dorëzova. I prita si njerëzit e shtëpisë dhe nga ai moment di të them se në fshat nisën të vijnë turistë njëri pas tjetrit. Tani pres 6 turistë në natë dhe, si unë, janë edhe 7 familje të tjera që presin turistë”- rrëfen ai.
Brenda pak kohësh fshati nisi të gëlojë nga larmia e vizitorëve të huaj, jo vetëm nga Franca.
“Turistët kërkojnë kushtet normale të një banesë, aspak luks, janë të kulturuar dhe na respektojnë. Momentet më të veçanta janë ato të vakteve. Pasi bashkëshortja u shtron tryezën, ata nuk pranojnë të nisin të hanë nëse edhe ne nuk ulemi me ta. Ky u kthye në zakon në të gjithë fshatin. Gatimet janë nga më të ndryshmet, por kryesisht u gatuajmë bamjet me mish në furrë, pasi në Francë bamja nuk njihet fare. Në fillim e shohin si me çudi dhe më pas përfundojnë duke thënë fjalët më të mira. Me ta ndihemi vëtet mirë, janë të edukuar dhe krijojnë lehtësisht një atmosferë familjare”, tregon ai duke qeshur.
Teksa biseda merr rrjedhë, dielli nis të bëhet përvëlues dhe ne ulemi në shkallët e gurta të kishës. “Turistët rikthehen sidomos edhe për alpinizmin në malin e Gramozit. Shpesh madje thonë se kur ngjiten lart, pjesa shqiptare u duket më e bukur se ajo greke, sepse natyra dhe gjelbërimi dominojnë në çdo stinë. Mbërrijnë zakonisht në drekë dhe deri në mbrëmje shfrytëzojnë kohën për të vizituar fshatin ndërsa të nesërmen në mëngjes nisen drejt majës së malit. Ka raste kur vetë ndonjë nga djemtë e fshatit u bën guidën dhe i shoqëron deri lart duke u kthyer në udhërrëfyesin më të mirë pasi askush nuk e njeh më mirë zonën se vendalinjtë”.
Pas një rruge tejet të ngushtë që të çon në zemër të fshatit, hapet një pamje që të përfshin dhe të bën të ecësh në mënyrë të pavetëdijshme. Pasi ke përshkruar rrugët e kalldrëmta gjendesh në qendër, një shesh jo shumë i madh, por që mban në mes një kishë madhështore. Eshtë kisha e Shën Kollit, e cila daton në vitin 1910, vendi ku çdo banor i Rehovës nis ditën e diel. Një ritual shekullor që i paraprin punëve të fundjavës për banorët.
Pavarësisht bukurisë, fshati nuk i ka shpëtuar braktisjes nga të rinjtë, të cilët prej vitesh kanë gjetur si zgjidhje emgracionin. Gjithsesi, është ndër të pakta fshatra që asnjëherë nuk braktiset dhe ku brezat rikthehen.
Rehovarët njihen si ustallarë të mirë dhe ndërtuan prej kohësh një “nam“ të mirë për veten në kurbet. Por edhe sollën me vete kulturën e vendeve të huaja. Gurëpunuesit e morën famën shpejt dhe, prej asaj kohe, të gjithë burrat vazhduan të punonin në ndërtim. Edhe sot banorët tregojnë se djemtë e fshatit në emigracion punojnë vetëm në ndërtim. Këtë profesion e kanë në gjak. Fshati, që sot është një ndër më të bukurit në Shqipëri ka ruajtur çdo hollësi të jetës me fanatizëm; askush nuk mund të blejë shtëpi apo tokë në Rehovë. Jo se nuk ka, por ngaqë banorët nuk e lejojnë shitjen.
Skënderbeu, vijon Barleti, thuhet se u nda këso jete në moshën 63-vjeçare, në vitin e 24 të mbretërimit të tij.