Aurora

Një histori dramatike por si shumë ndoshta të pa treguara ka ardhur sot në emisionin “Me zemër të hapur” në News24. Një serial tradhtish, dhune, vuajtjesh e deri tek tentativa e vrasjes.

Bëhet fjalë për një çift emigrantësh shqiptarë, të divorcuar tashmë por ende me shumë probleme të pazgjidhura. Hamide Sina ka ardhur në emision për të denoncuar mashtrimin që i ka bërë ish-bashkëshorti me ndarjen e pasurisë, i cili i ka shitur shtëpinë në Durrës duke falsifikuar dokumente.

Hamidja nga Tirana u martua në mars të vitit 1985 në Durrës me zotin Skënder Lekli, i cili tani e ka ndërruar emrin dhe quhet Andrea Lekli. Ajo ka dy vajza Suadën dhe Malvinën. Në vitin 1991 burri i saj iku në Itali dhe në 1992 edhe Hamidja i shkoi pas me vajzën e madhe dhe një vit më vonë arriti të merrte edhe vajzën e vogël në Itali, të cilën e kishte lënë tek nëna e saj në Sauk.

Por jeta e tyre nuk shkoi ashtu si e kishin imagjinuar. Tradhtitë e Skënderit shkaktuan dramë në familje deri tek ndarja, raporton “BalkanWeb”.

“Në fillim e kam dashuruar. Ishte i rregullt. Unë isha shumë e vogël, 15 vjeçe. Edhe kur kam bërë vajzën e madhe, më dukej si kukull në dorë. Kemi vuajtur pa lek, pa punë. Shkuam në Brindisi pastaj kunata, motra e ish-burrit na mori në Novara. Na mbajti dy muaj. Ish-burri gjeti punë dhe gjetëm një shtëpi.

Kemi vuajtur sa vetëm Zoti e di derisa avash-avash blemë një shtëpi. Unë bëja pastrim me orë ndërsa ai punonte si marangoz, punonte me transfertë në Genova. Një ditë të bukur zbulova që kishte një të dashur në Genova.

Shkonte me një ekuadoriane. Për tre muaj i mbaroi të gjitha lekët. Për shkak të fëmijëve ia fala dhe filluam nga e para. Për dy vjet u kthye normal. Gjeti punë normalisht nuk mund të bënte ndryshe pasi nuk kishte asnjë lek në xhep. Mendova se çdo gjë po shkonte mirë, pastaj filloj të pinte, nuk punonte.

Një ditë erdhi një shoqe dhe më thotë që e shihte burrin tim gjithmonë në të njëjtin vend që parkonte makinën. Atë darkë shkova tek ai vend bashkë me vajzën e vogël dhe e gjeta burrin me një marokene duke bërë dashuri.

Nuk i thashë asgjë, të nesërmen e mora me të mira pasi doja të zbuloja gjithçka. Në fakt nuk kisha më ç’të merrja vesh, vendimin e kisha marrë, ia kisha falur një here dhe nuk do ta falja më, e vetmja zgjidhje ishte divorci. Por ai edhe pse kishte marrë një apartament me qira me marokenen dhe vinte në shtëpi vetëm për të bërë sherre dhe konflikte, nuk e pranonte faktin që kisha vendosur të ndahesha”, rrëfen Hamidja.

Ajo thotë mes lotëve se madje ish-burri ka tentuar dhe ta vrasë, pavarësisht se kishte bërë edhe një fëmijë të jashtëligjshëm.

“Dajak e thika, çfarë të them. Një moment ka marrë thikën në sy të vajzës dhe më ka kërcënuar. Vinte në shtëpi vetëm për të ngrënë e për t’u larë. Nuk jepte më asnjë lek dhe unë nuk doja që ai të vinte më në shtëpi. Pas disa kohësh zbulova se ai kishte një vajzë një vjeçe me shtetasen marokene, por unë me këtë vajzë nuk kam asgjë, nuk kam asgjë kundër saj. Ajo i ka bërë të gjitha këto për shkak se e ka dashur burrin tim. Ishte ai që e bëri zgjedhjen e tij, nuk e shtyu ajo”, thotë nëna e dy vajzave.

Një tjetër incident i rëndë, ka qenë kur ish-bashkëshorti, sipas Hamides tentoi ta shtypte me furgon, kur ajo vendosi të kthehej në Shqipëri.

“Gjithsesi atëherë vendosa të vija në Shqipëri dhe të bëja divorcin. I shiti të gjitha çfarë kishte dhe i shpenzoi të gjitha lekët. Ndërkohë që ka pasur dhe një incident shumë të rëndë. Ai ka marrë furgonin dhe ka tentuar të më vrasë, por kam shpëtuar për mrekulli, ndërkohë që skenën e ka kryer në sy të të dyja vajzave të cilat ulërinin të dëshpëruara”, tregon Hamidja.

Si shkak i kësaj ngjarje i është dashur një vit të rikuperohej në spital. Divorci është bërë në vitin 2004. Ai shkoi të jetonte tek shtëpia që kishin në Durrës, por ajo nuk e priste se ai do të falsifikonte dokumentet dhe do të shiste shtëpinë, duke përdorur një grua tjetër në vend të saj dhe me dokumente false. E ka denoncuar këtë gjë, por edhe pse u dënua fillimisht me 18 vite, pastaj 15 e më pas 8 vite, Hamideja thotë se nuk ka kryer asnjë ditë burg, dhe kërkon pjesën e pasurisë së saj dhe vajzave.

“Ai donte t’i mbante të dyja edhe mua e vajzat dhe tjetrën. Por ne nuk jemi në kohën e qepës. Nuk mund të jetohej ashtu, pikë. Unë ia kam çuar dhe në burg vajzat sepse doja të ruante komunikimin. Ai asnjëherë nuk ka kërkuar falje, pavarësisht se thotë se kam paguar për ato që kam bërë. Por kurrë nuk i shihte vajzat në sy”, thotë Hamidja.

Ajo kërkon që të vihet drejtësi dhe të marrë shtëpinë, ndërsa ish-bashkëshorti ndodhet në arrati. “Sapo shiti banesën ai u zhduk. Ai nuk hyn dot në Itali, nuk vë dot këmbën. Ndaj mund të jetë në Shqipëri”, thotë ajo.

Vdekja e babait ose e nënës është pa dyshim një nga ngjarjet më të dhimbshme për çdo fëmijë. Për më tepër, nëse i shtojmë vështirësitë që një fëmijë ka në kuptimin e konceptit të vdekjes, është një proces për të cilin ai sigurisht nuk është i përgatitur.

Një mëngjes fatkeq, nëna e Jerry-t u pranua në spital dhe kurrë nuk u kthye më prej andej. Babai i fëmijës u përpoq t’i shpjegonte atij se nëna e tij kishte shkuar në qiell, por 5-vjeçari nuk mund ta kuptonte pse e ëma nuk u kthye për ta parë më atë. I shqetësuar se diçka e keqe mund t’i ketë ndodhur asaj, ai vendosi të thërrasë policinë për ndihmë.

Tommy Lee, një oficer veteran, ishte ai që iu përgjigj thirrjes së urgjencës atë ditë. Në fillim ai mendonte se ishte një shaka e keqe, por kur e kuptoi se po fliste me një fëmijë ai vendosi ta dëgjonte me durim.

Jerry i shpjegoi policit se çfarë i kishte thënë babai, se nëna e tij kishte shkuar në qiell dhe i tha se ishte shumë i shqetësuar sepse ajo nuk ishte kthyer ende. Me çdo fjalë që dilte nga goja e pafajshme e fëmijës, policët ndiheshin gjithnjë e më shumë të mbërthyer nga trishtimi.

Polici, duke qenë vetë prind, e kuptoi trishtimin dhe konfuzionin që ndjente Jerri, kështu që ai vendosi t’i jepte disa këshilla që do t’i bashkonin në një mënyrë që askush nuk mund ta imagjinonte kurrë.

Lee i tha djaloshit të shkruante disa letra dhe t’ja dërgonte nënës së tij me balona të kuqe, kështu që ajo mund t’i lexonte ato në qiell.

Pas bisedës telefonike, Jerry i shkroi një letër çdo muaj nënës së tij, të cilën e dërgonte në një tullumbace të kuqe me shpresën për të marrë një përgjigje.

Pas një kohe, Jerry e telefonoi sërish policin, sepse nuk kishte marrë ende një përgjigje nga nëna e tij dhe ishte i dëshpëruar.

Agjenti i tha atij se duhej të qëndronte i qetë, se ai ishte i sigurt se nëna e tij i lexonte letrat dhe se ai duhet të vazhdonte t’i dërgonte. Lee kishte një plan të gatshëm që të mos e zhgënjente fëmijën.

Pak ditë më vonë, një grup policësh me motorë shkoi në shtëpinë e Jerry-t, secili prej tyre solli tullumbace të kuqe.

Lee i tha Jerrit se nëna e tij i kishte lexuar të gjitha letrat dhe donte të vazhdonte t’i merrte ato.

Për të siguruar që fëmija besonte se komunikonte me të vërtetë me nënën e tij, policia vendosi të merrte disa informacione lidhur me të. Për ta njohur më mirë, ai kërkoi ndihmë nga babai i tij dhe nga disa mësues të tij.

Me gjithë informacionin që kishte arritur të merrte në llogari të tij, policia i dërgoi fëmijës një letër nga e ëma, ku shkruante se e donte shumë dhe ishte shumë e kënaqur me rezultatet e shkollës.

Tregime si ky meritojnë të shpërndahen, në mënyrë që sa më shumë njerëz të mund të arrijnë të njohin gjestet e dashurisë.

“Ky polic meriton të gjithë dashurinë e botës!”.