Opinione

Treshja e madhe e korrupsionit të lartë shtetëror shqiptar, Berisha, Rama, Meta sot po komploton kundër Reformës në Drejtësi dhe kërkon të gjejë mbështetje politike jashtë Perëndimit.
Shkruan Spartak Ngjela

Por kudo po i mposht Ambasadori amerikan. Në fakt ai është shumë më i mënçur nga të tre këta bashkë, por sigurisht që ai ka edhe forcën e politikës amerikane në zotërim.

Kurse në Gjermani, duket se ka filluar të flasë shqiptari i kapur me një ton kokainë, për lidhjet e tij me politikën e lartë shqiptare.

Këtu është loja, sepse kuptohet që edhe shkarkimi i prokurorit të Prokurorisë së Krimeve të Rënda sigurisht që ka lidhje me hetimin e trafikantit të madh shqiptar në Gjermani, dhe me hetimin ndërkombëtar kundër treshes shqiptare të lidhur me krimin ndërkombëtar.

l.
Dje, ambasador i amerikan në Tiranë, bëri shumë mirë që iu tregoi shqiptarëve se politika amerane e ka shkarkuar prokurorin e Prokurorisë së Krimeve të Rënda.

Po sot, ende ka skeptikë që nuk po e kuptojnë që këtë reformë antikorrupsion në Shqipëri po e drejtojnë amerikanët?
Por, kur shqiptarët do të njihen me bëmat e prokurorëve dhe gjyqtarëve shqiptarë, nuk besoj se këta do të shfaqin ndonjë ndjenjë mëshire për ndëshkimin dhe shpronësimin e tyre.

E gjithë kjo kuptohet se duhet të ketë lidhje me hetimin ndërkombëtar kundër korrupsionit shqiptar, ku sigurisht që është e lidhur edhe prokuroria shqiptare.

Fakti që dje u godit Prokuroria e Krimeve të Rënda, e cila duhet të vazhdojë edhe më tej, kuptohet se ndërkohë jemi afër goditjes së korrupsionit të lartë shtetëror, sepse kjo prokuriri do të jetë në fakt Prokuroria e Posaçme.

ll.
Megjithatë treshja e lartë po komploton. Bëjnë sikur shahen me fjalë të ulta me njëri-tjetrin se duan të kalojnë situatën, por merret vesh që janë bashkë. Kurse ambasador Donald Lu po tallet me forcën e komplotit të tyre.

Rama vërtitet në vakum nëpër Shqipëri se nuk ri dot vetëm. E rëndon shumë pesha e likuidimit të tij të shpejtë, dhe po flet përçart, se askush nuk po kupton çfarë kërkon të thotë.

Por çfarë mendje ka, vërtet mendon ky kryeministër se mund të trembë politikën amerikane me një grusht njerëzish që po i dalin nëpër takime?

Të gjithë këta janë korruptuar për shkak të nivelit të ulët të intelektit që kanë, dhe po ky intelekt po i fut në një rrugë qesharake; sidomos kur është fjala për Edi Ramën.
Ky sot, në delir po mendon se do të gënjejë shqiptarët me fjalitë pa kuptim logjik që po shqipton.

Dhe, shikoni Saliun si ia bën kritikën Ramës: në çdo tre fraza, thotë “Edi Rama është frikacak”.
Por, nëse Saliu vërtet është në politikë kundërshtare me të, sigurisht që frikën e Ramës e ka në favor. Atëherë, pse ia përmend?

Ia përmend rëndom frikën, sepse Saliu nuk është në kundërti me të, por është shumë i mërzitur se mendon që Rama ka shumë frikë nga amerikanët.
Dhe këtu fillon absurdi komik i Saliut. Po pse o Sali, ti vetë trim je kundër amerikanëve?

As që e mendon njëri këtë. Sepse të gjithë e dinë tani se, aq i trembur është Saliu nga amerikanët, sa godet ambasadorin amerikan në Tiranë, por jo politikën e lartë amerikanë.
Po pse, o Sali, shqiptarët nuk e kuptojnë që je një i trembur dhe po mrresh me Ramën që ta trimërosh atë kundër Amerikës, kur vetë je futur skutave dhe shan ambasadorin amerikan, por jo politikën amerikane?

Kjo është në fakt tragjikomedia e korrupsionit shqiptar. Dhe do të vijojë kështu.

lll.
Gjendja, për korrupsionin shqiptar, sot mund të quhet se është një gjëndje nën rrethim. Kudo ka hetim të thellë profesional kundër korrupsionit kryeministror shqiptar; ka përgjime dhe trajtime profesionale ndjekjesh kundër lidhjes së poitikës shqiptare me krimin e organizuar shqiptar në rang ndërkombëtar; dhe ka edhe prova të sakta që ky krim i oraganizuar e ka shpresën te shkëputja e Shqipërisë nga gravitacioni amerikan dhe perëndimor.

Por e kanë të pamundur. Shihni si janë bërë eshkë në fytyrë dhe po kuptohet se të gjithë shpresën e kanë në krijimin e një bashkimi politik të të dy krahëve si komplot kundër reformës. Por nuk po gjejnë dot motivin që të gënjejnë politikën amerikane dhe politikën gjermane.

Në fakt po lodhen kot, dhe ndërkaq të kujtojnë shprehjen e famshme të Mararit në Revolucionin Francez, kur thosh shpesh: “komplotet janë kudo rreth nesh”.
Kështu janë edhe sot në Shqipëri komplotet e të korruptuarve kundër reformës, kudo rreth nesh, por janë të dështuar se tani reforma shqiptare antikorrupsion nuk mund të mposhtet dot më në Shqipëri.

Vërtet mendojnë se do të mundin politikën amerikane këta mendjengushtë në Shqipëri?!

Analisti Mustafa Nano ka reaguar gjatë emisionit të tij “Provokacija” për aktet e dhunës të ushtruara gjatë homazheve në Varrezat e Dëshmorëve më datë 5 maj. Nano i ka quajtur veteranët që protestonin me posterat e Enver Hoxhës si “matufë” dhe “provokatorë”, por nuk është kursyer dhe për të rinjtë e Partisë Demokratike, të cilët ushtruan dhunë. Mustafa Nano i ka quajtur të rinjtë e PD-së si rrugaçë që përdoren politikisht dhe se nuk e kanë idenë se ç’ka qenë komunizmi i Enver Hoxhës.

“Ata veteranë janë matufë. Por hidhni sytë edhe në krahun tjetër. Kush ishte në krahun tjetër? Mos bëni sikur në krahun tjetër ishte Sami Repishti e Co., që më në fund shpërthyen në akte të dhunshme kundër persekutorëve. Jo, në krahun tjetër ishin një tufë rrugaçësh, që përdoren politikisht e që plaça unë nëse ata e kanë idenë se çfarë ka qenë komunizmi i Enver Hoxhës”, ka thënë Nano.

Shkruan Mustafa Nano

Më 5 maj, që në Shqipëri festohet prej dekadash si dita e dëshmorëve të Atdheut, ndodhi një përplasje fizike në Varrezat e Dëshmorëve të Kombit mes ca veteranëve të Luftës II Botërore dhe ca djemve të rinj antikomunistë. Të parët kishin dalë të manifestonin me portretet e diktatorit Enver Hoxha në duar. Të dytët u ndjenë të provokuar e të fyer prej kësaj situate dhe i dhanë dum punës të bënin veprime të dhunshme ndaj të parëve.

Tani, këto paradat me portretet e Enver Hoxhës në duar janë një gjë që t’i sjellin zorrët te goja. Të gjithë biem dakord me këtë gjë, me përjashtim të ca veteranëve apo ca pinjollëve të tyre, të cilët merren për provokatorë, por që në thelb janë një grup i vogël njerëzish pa rëndësi e pa ndikim në shoqëri. Rëndom janë njerëz, të cilëve u ka mbetur ora në vitin 1989 e të cilët e kanë të vështirë të pajtohen me faktin se koha e Enver Hoxhës ka vdekur njëherë e mirë.

Por kjo nuk do të thotë megjithatë që dikush duhet t’u tregojë vendin atyre me forma të dhunshme. Dikush edhe mund t’ua tregojë vendin, por kjo duhet të jetë Policia, mbi bazën e një ligji. Dhe sot për sot nuk ka një ligj që ndalon ekspozimin e portreteve të diktatorit shqiptar në mjediset publike. Askush nuk është kujtuar ta bëjë një ligj të tillë. Dhe prandaj, kushdo mund të dalë me portretin e Enver Hoxhës në publik. Ne të tjerët mund ta denoncojmë ekspozimin e portretit të diktatorit nëse mendojmë se duhet denoncuar, por kaq.

Më tepër nuk mund të bëjmë. Nuk mund t’i japim vetes tagrin të marrim në dorë zbatimin e një ligji që nuk është miratuar akoma; e që ndoshta nuk ka nevojë të miratohet. Aq më pak mund t’i japim vetes tagrin të ushtrojmë dhunë. Në demokraci dhuna është e papranueshme dhe ky pohim, pohimi pra që dhuna është e papranueshme, nuk mund të kushtëzohet me asnjë “por” e me asnjë “në qoftë se”. Mirëpo, jo të gjithë janë dakord me këtë.

Astrit Patozi thoshte ditën e 5 Majit se “Nëse më duhet të zgjedh mes atyre që dalin të manifestojnë me portretet e Enver Hoxhës dhe mes të tjerëve që u qëllojnë atyre me shkopinj, unë zgjedh këta të dytët”. Ou? Po në rastin që Policia i arreston dhe Gjykata i dënon këta të fundit, cilën palë zgjedh Patozi? Sepse Policia mund t’i arrestojë e Gjykata mund t’i dënojë. Dhe merret vesh pse: “Heronjtë” e Astritit kanë shkelur ligjin.. Ergys Mërtiri e ka një përgjigje edhe për këtë pyetje që sapo bëra.

“Nuk mund të fajësohen këta qytetarë që reagojnë në mënyrë spontane ndaj kësaj shëmtie”, shkroi ai në një shënim, në të cilin thoshte gjithashtu “Se kishte ndierë një lloj ngazëllimi” prej faktit që disa djem të rinj u kishin treguar vendin veteranëve matufë. Dhe në gjithë këtë shpërthim ka vetëm një të vërtetë. Ata veteranë janë matufë. Por hidhni sytë edhe në krahun tjetër. Kush ishte në krahun tjetër? Mos bëni sikur në krahun tjetër ishte Sami Repishti e Co., që më në fund shpërthyen në akte të dhunshme kundër persekutorëve.

Jo, në krahun tjetër ishin një tufë rrugaçësh që përdoren politikisht e që plaça unë nëse ata e kanë idenë se çfarë ka qenë komunizmi i Enver Hoxhës. Të kuptohemi, në marrëdhënien me ligjin nuk është se do ndryshonte ndonjë gjë, edhe sikur në krahun tjetër të ishte vetëm Sami Repishti. Gjesti do të ish po njësoj i paligjshëm dhe i pambështetshëm, s’ka gjë se do ishte i kuptueshëm.

Sepse ne duhet t’i dalim në mbrojtje ligjit. Është ligji që ka rëndësi. Kur antikomunistët të vijnë në pushtet, le ta bëjnë një ligj kundër paradave me portrete të Enver Hoxhës. Deri atëherë, nuk mund të tolerohet asnjë lloj dhune ndaj njerëzve që nuk kanë shkelur asnjë ligj.

Prokurorja e Përgjithshme e Përkohshme Arta Marku shkarkoi të mërkurën nga detyra kreun e Prokurorisë për Krimet e Rënda Besim Hajdarmataj, për ta zëvendësuar me Donika Prelën, me objektiv zyrtar përmirësimin e punës.

Pyetur se me çfarë mund të lidhet shkarkimi i tij në këtë kohë, Hajdarmataj tha:

“Unë nuk di të them se me çfarë ka lidhje ky shkarkim por mund t’ju them se unë e vetmja dosje që unë jam përfshirë drejtë për së drejti, nga një sërë hetimesh që tashmë janë të hapura nga ana e Prokurorisë së Krimeve të Rënda, është ajo e dosjes ish-ministrit të Brendshëm, Sajmiri Tahiri.

Unë tani jam prokurori i thjeshtë dhe normalisht do të vazhdoj punën time me dosjet për të cilat jam i ngarkuar të hetoj, deri në momentin që mund të ketë ndonjë urdhër tjetër për transferimin apo komandimin tim në ndonjë institucion tjetër,” shtoi ai.

Mbi një analizë të deklaratës së tij Juristi Romeo Kara shkruan:

1. Jo vetëm Hajdarmataj, por e gjithe prokuroria duhet shporrur, bile mundesisht të jete në bangen e te akuzuarve.

2. Sa herë largohet ndonjë i korruptuar si ky, i bie avazit te politizimit te shkarkimit.

3. Personalisht ky prokuror, perpara disa muajsh (nendor 2017) ka kerkuar arrestimin e Saimir Tahirit.
   Si ka mundesi që ky prokuror thotë sot pas 6 muajsh se, me hoqën se po hetoja dosjen Tahiri?
   Pa hetuar plotësisht dosjen, ka kërkuar ky prokuror para 6 muajsh arrestimin e Tahirit?
   Mjafton ky fakt per t’a akuzuar këtë prokuror për shpërdorim me detyre.

Debate dhe replika te ashpra me mendime te kunderta ka nisur Opinion sonte ku te ftuarit komentojne shkarkimin nga Arta Marku te kreut te Prokurorise se Krimeve te Renda Besim Hajdarmataj.

Drejtuesi i emisionit “Xhungel”, Artan Hoxha është shprehur se shkarkimi i Prokurorit të Krimeve të Rënda, Besim Hajdarmataj është bërë me ndërhyrje të ambasadës amerikane.

Hoxha tha të mërkurën në studion e emisionit “Opinion”, se shkarkimi është kryer me ndërhyrjen e amerikanëve, pasi deklarata e sotme fliste për një veprim të tillë.

“Ky është një moment me rëndësi që Shqipëria të demonstrojë se hetimet me profil të lartë publik mund të ecin përpara pa ndërhyrje politike. Prokurorja e Përgjithshme thotë se ka emëruar Znj. Prela në mënyrë që çështjet me përparësi të përfundohen në mënyrë më të shpejtë dhe më të efektshme”, citohet nga ambasada amerikane.

Është e njëjta histori që Sali Berisha po bën dhe me Izet Haxhiaj, ish- bodigardin e tij. E dëgjova dje kur ulëriste si i dalë nga shinat, se Ministria e Drejtësisë e Edi Ramës ka kërkuar ekstradimin e tij, dhe pastaj një laro i tij, që kujton precedentin Rusmali për dorëheqje nga ministër Drejtësie më 2007, për një përfolje të të vëllait.
Shkruan Mero Baze

Vendimi për të mbrojtur politikisht një prokuror si Besim Hajdarmataj në këto momente, është skaneri më i mirë që mund t’i bëhet Prokurorisë së Adriatik Llallës dhe arsyeve përse opozita u bë barrikadë kundër reformës në drejtësi.

Vendimi i shkarkimit e thotë qartë arsyen. Besim Hajdarmataj është prokurori garant i trafikut të drogës nga Kolumbia, i kompanisë “Alb Garden”, pasi dy vjet më parë, në një situatë të ngjashme si kjo e para dy muajve, ai ka pushuar çështjen ndaj këtij biznesmeni, në kontenierin e të cilit u gjend kokainë e ardhur nga Kolumbia. Skema e garancisë së Prokurorisë së Adriatik Llallës, përmes Hajdarmataj, për atë linjë trafiku, është bazuar tek skema e thjeshtë e transportit të kokainës, përmes një kompanie e cila formalisht nuk mban përgjegjësi për “mallrat” e tjera, përveç bananeve që vijnë në Portin e Durrësit, nëse Prokuroria nuk bën hetime shtesë.

Kështu, sipas këtij parimi, kjo kompani ka sjellë kokainë në Portin e Durrësit dhe kur është kapur në kohën e Adriatik Llallës, çështja është pushuar. Prej atëhere, pronari i “Alb Garden” nuk është vendosur nën përgjim, nuk është bërë asnjë përpjekje për hetime të thelluara, dhe me të janë sjellë sikur ai të ishte viktimë e trafikut të kokainës, dhe jo autor i saj.

Për herë të parë Prokuroria jonë, e drejtuar nga Arta Marku, në kapjen e radhës së kësaj ngarkese, jo vetëm nuk e ka pushuar çështjen, por ka thelluar hetimet dhe sot ka të arrestuar pronarin e kompanisë.
Nëse Prokuroria e sotme do të respektonte “traditën Llalla”, Besim Hajdarmataj duhet ta linte përsëri të lirë Arbër Çekajn, meqë formalisht ai nuk ka faj, se i kanë futur 613 kg kokainë në kontenierin e tij.

Skenari i përngjan serialeve të Narcos tek “Netfliks’, ku Prokuroria shqiptare ka shërbyer si garante ligjore e mos pasjes së asnjë pasoje në rast kapje, dhe e suksesit të heshtur në rastet kur droga nuk kapej. Kaq e thjeshtë është përgjegjësia ligjore e Besim Hajdarmataj. Një opozitë që bëhet garante e këtij lloj prokurori, është garantja më e mirë dhe publike e trafikut të drogës në Shqipëri, pasi bëhet mburojë pikërisht e atyre strukturave të drejtësisë që janë garante të trafikut të drogës.

Deri para pak ditësh, Sali Berisha ka hedhur në treg lloj- lloj hipotezash për autorësinë e drogës së kapur në Durrës, por tani që hetimet janë thelluar dhe autorët janë në burg, tani që prokurori garant i këtij trafiku është shkarkuar, çuditërisht ata duket sikur janë shqetësuar pikërisht për drogën që vetëm një ose dy javë më pare, thoshin është e Olsi Ramës dhe Edi Ramës. Dhe kjo është një finale e turpshme e një politike, e cila i del zot më shumë se vet trafikantët, një linje trafiku që zhvillohej nën garancitë e Prokurorisë së Adriatik Llallës.

Diplomatët kryesorë të perëndimit në Shqipëri dhe veçanërisht ambasadori amerikan, e konsideruan qysh në fillim kapjen e kokainës në Durrës, si “peshkun e madh” jo thjeshtë se ai quhej Arbër Çekaj, por se në dosjen e tyre, ishte e qartë se garanti i asaj linje trafiku, ishte Prokuroria e Shqipërisë. Sot e vërteta është në dritë të diellit.

Për të arsyetuar më tej me rastin e Saimir Tahirit, të gjithë jemi koshientë dhe është gjë e mire, që për Saimir Tahirin po hetohet më shumë se për çdo politikan shqiptar në këto vite, biles po hetohet me sforco dhe me një lloj revanshi për të vlerësuar dhe thashethemet rreth tij, ndërkohë që për Adriatik Llallën janë injoruar dhe faktet. Ky prokuror e ka pas detyrë pas skandaleve që u bënë publike, jo vetëm të thellonte hetimet, por ta plotësonte dosjen me faktet që para tij i gjeti shtypi. Ky prokuror thjesht ka soditur lëvizjet e qarta për pastrim parash të eprorit të tij, dhe kthimin e tij në një agjent pasurish të paluajtshme, duke bërë biznes me prona të njerëzve që i kishte nën hetim.

Në këto kushte ai do t’ia vlente të shkarkohej dhe për mos veprim në rastin e Adriatik Llallës. Ajo që është e prekshme në historinë e tij si prokuror dhe që i është shkruar qartë në motivin e shkarkimit, është fakti se ky ka pushuar një çështje që është haptazi mbrojtje e një linje te trafikut të drogës nga Kolumbia, një linjë që falë këtyre garancive, vazhdoi me qetësi punën e saj, deri sa u kap dy muaj më parë nga policia dhe po hetohet me seriozitet nga Prokuroria e re e Arta Makut.

E gjithë kjo e ka bërë opozitën qesharake, pasi po e detyron atë për të ndryshuar pistën e arsyeve të shkarkimit, dhe po e vendos opozitën shqiptare në pozitën më të keqe të mundshme, si avokate e trafikut të kokainës në Shqipëri, ku si autori, dhe prokurori që u është bërë garant, janë lidhje jo vetëm krahinore, por dhe miqësore, të rrethit të afërt të Sali Berishës.

Është e njëjta histori që Sali Berisha po bën dhe me Izet Haxhiaj, ish- bodigardin e tij. E dëgjova dje kur ulëriste si i dalë nga shinat, se Ministria e Drejtësisë e Edi Ramës ka kërkuar ekstradimin e tij, dhe pastaj një laro i tij, që kujton precedentin Rusmali për dorëheqje nga ministër Drejtësie më 2007, për një përfolje të të vëllait.

Kjo është një gënjeshtër edhe më e madhe. Për të gjithë ata që nuk e dinë, por mund ta verifikojnë, Ministria e Drejtësisë që ka kërkuar ekstradimin e Izet Haxhisë, është ajo që dejtohej nga Ilir Rusmali në vitin 2007. Për të garantuar autoritetet turke, se ai do kishte një gjykim të drejtë, ministri Rusmali në atë kohë, ka garantuar autoritetet turke, duke cituar Konventën Europiane të të Drejtave të Njeriut, se atij do t’i sigurohej një gjykim i drejtë, duke rihapur gjykimin e dosjes Hajdari.

Ishte kjo arsyeja që e çmendi në atë kohë Sali Berishën dhe pastaj fabrikoi atë skenarin e turpshëm më regjistrime të disa ushtarëve të tij, për ta kompromentuar atë me një kërkesë banale të vëllait të vet, për një tender që nuk u bë kurrë.

Ilir Rusmali dha dorëheqje duke vendosur një standart aq të lartë moral dhe politik, sa Sali Berisha disa muaj më vonë e shkelmoi pa pikë mëshire, kur djali i tij doli i lidhur me biznesin vdekjeprurës në Gërdec, ku Saliu jo vetëm nuk dha dorëheqje, por i shpalli luftë gjithë shtetit për të shpëtuar të birin. Biles dhe “Neë York Times” e quajti letër higjenike.

Për fatin e tij të keq, Sali Berisha ka qenë gjithmonë në anën e së keqes në raport me drejtësinë në Shqipëri, si në rastin Rusmali, ku tërbimi i erdhi nga fakti se ai duke vepruar si shtetar serioz, kërkoi ekstradimin e Haxhiaj, duke garantuar hapjen e dosjes Hajdari, ashtu dhe në rastin e trafikut të kokainës nga Kolumbia, ku prokurorët ushtarë të tij dhe tropojanët e tij të përfshirë në këtë trafik, janë ortakë të qartë të një linje trafiku ndërkombëtar, tashmë të kapur dhe asgjesuar.

Tërbimi në të dy rastet është i ligjshëm, pasi i janë prerë rrënjët një historie kriminale. Por janë të ligjshëm si kriminelë të mërzitur për shokët e tyre, jo si opozitarë të mërzitur për drejtësinë.

“Nëse ka drejtësi me Izet Haxhinë do të presim tërmet”, ka qenë ky reagimi i deputetit socialist Erjon Braçe, i njohur për qëndrimet e tij të forta dhe ekspresive.

Reagimi vjen në adresën e tij në Instagram i shoqëruar me foton e parë mbas 20 vitë të ish- badigardit të Sali Berishës, Izet Haxhia.