Astrologe Meri ka njoftuar se këtë javë në përgjithësi do ketë lajme të mira për të gjitha shenjat dhe sidomos fundjava duket e mrekullueshme si në anën profesionale ashtu edhe në lidhjet e dashurisë.
Mirëpo për një nga shenjat kjo duket periudhë e ndritshme, para, dhurata, festa, alegri dhe dashuri.
Bëhet fjalë për shenjën e Binjakëve për të cilët Meri shkruan se i presin ditë të bukura këtë javë.
“Ç’javë e mrekullueshme, ç’ditë të bukura ju presin nga e hëna në të diel. Harmoni në çdo aspekt, familja, shoqëria, shpirti i festës, alegri, të ardhura të qëndrueshme, dhurata pafund. Për të gjithë ju që tashmë keni mbyllur një histori dashurie, fati ju buëqesh ‘vesh më vesh’. Do të jenë të parezistueshëm në çdo vend që shkelni”, njofton Meri.
Keto vargje jane bazuar nga legjenda te trasheguara deri me sot por akoma nuk egzistonte ne vargje.
Jemi perpjekur qe ta bejme diçka te tille mbasi Ura e Bratit duhet t’a kete legjenden e saj ne vargjje.Shpresojme t’ja kemi arritur qellimit. 🙂
LEGJENDA E URES SE BRATIT
Ustallaret jane ne pune,
behet ura permbi lume.
Qe te rroje sa me shume,
duhet bere kurban nje burre.
As kafshe, as nuse , kurban
veç nje burre uren e mban.
Do ja leme fatit ne dore
kush me pare themel do shore.
Do ja leme ne dore fatit,
hijen e burrit te Bratit
Kur hija te prek themele,
kurban ure do te ngele.
Kush i pari do kaloje
kush i pari kureshtar,
kur hija te prek themelin ,
do te jete nen gure te pare.
Keshtu u muros nje burre
qe ura mos shembej kurre,
Mbi tre harqe u mbeshtet
Dhe ngeli aty per jete.
Atje te ura ne lume ,
Bashke me ujin qe ben zhurme
Si ne vere dhe ne furtune
“e mban mbi shpatull nje burre.
Keto vargje jane bazuar nga legjenda te trasheguara deri me sot por akoma nuk egzistonte ne vargje.
Jemi perpjekur qe ta bejme diçka te tille mbasi Ura e Bratit duhet t’a kete legjenden e saj ne vargjje.Shpresojme t’ja kemi arritur qellimit. 🙂
LEGJENDA E URES SE BRATIT
Ustallaret jane ne pune,
behet ura permbi lume.
Qe te rroje sa me shume,
duhet bere kurban nje burre.
As kafshe, as nuse , kurban
veç nje burre uren e mban.
Do ja leme fatit ne dore
kush me pare themel do shore.
Do ja leme ne dore fatit,
hijen e burrit te Bratit
Kur hija te prek themele,
kurban ure do te ngele.
Kush i pari do kaloje
kush i pari kureshtar,
kur hija te prek themelin ,
do te jete nen gure te pare.
Keshtu u muros nje burre
qe ura mos shembej kurre,
Mbi tre harqe u mbeshtet
Dhe ngeli aty per jete.
Atje te ura ne lume ,
Bashke me ujin qe ben zhurme
Si ne vere dhe ne furtune
“e mban mbi shpatull nje burre.
Një studim i publikuar së fundmi në Proceeding of the National Academy of science (PNAS) është përpjekur të vlerësojë peshën e të gjitha qenieve të gjalla në planet duke e shprehur në masën e karbonit.
Mes shumë të tjerave kanë llogaritur që njerëzit peshojnë 60 milionë tonelata të këtij elementi. Për të mbërritur në këto përfundime kërkuesve iu është dashur tre vite për të kombinuar informacionin paraprak të mbledhur në literaturën shkencore. Shkencëtarët janë përpjekur të matin sasinë e karbonit të mbledhur tek qeniet njerëzore, duke patur parasysh se ky element kimik ndodhet në sasi të bollshme tek ata. Kështu kanë llogaritur që e gjithë biomasa e planetit peshon 550 gigatonë, pra 550 000 milionë tonë.
Shkencëtarët kanë mbërritur në përfundimin se bimët peshojnë më shumë se të gjitha format e jetës në planet. Ato magazinojnë më shumë se 80% të të gjithë karbonit të gjallesave dhe grumbullojnë 450 gigatonë karbon. Grupi tjetër më i madh i gjallesave më të rënda anashkalohet, bëhet fjalë për bakteriet. Autorët konsiderojnë që këto mikrobe mbërrijnë në 70 gigatonë dhe ndiqen nga kërpudhat me 12 gigatonë.
Kafshët mbeten më mbrapa nga të gjithë të tjerët. Mund të arrijnë deri në 2 gigatonë dhe gjysma e tyre i përket antropodëve, forma e jetës më e shumtë dhe e shumëllojshme në planet.
Njerëzit zenë 0.06 gigatonë (60 milionë tonë) duke patur parasysh se insektet dhe karkalecat e detit kapin të njëjta shifra. Megjithatë pesha është diçka qesharake, nëse krahasohet me 0.2 gigatonë karbon që peshojnë viruset e planetit.
Megjithatë gjurma e njerëzve nuk është aq e vogël sa pesha e tyre. Me ndikimin e tyre kanë bërë që kafshët shtëpiake të peshojnë 20 herë më shumë se gjitarët e egër dhe se zogjtë e fermave të peshojnë më shumë se të tjerët. Gjithashtu autorët thonë se aktiviteti njerëzor ka reduktuar gjysmën e biomasës së planetit në 10 000 vitet e fundit.
Autorët do të krahasojnë tani, nëse proteina më e madhe e planetit, rubisco është reale (kjo nuk merret parasysh, pasi është një molekulë me të cilën bimët dhe mikrobet bëjnë fotosintezën). Do të vazhdojnë kërkimet edhe pse pjesa më e madhe e jetës mikrobiale është ende e panjohur
Secili nga ne ka vijëzime në pëllëmbën e dorës. Sipas kiromancisë, pra artit të leximit të fatit në duar, çdo vijëzim nënkupton diçka dhe ke për t’u habitur nga kuptimi i tyre.
Disa tregojnë karakterin tënd, ndërsa disa të tjera tregojnë se sa me fat je. Në këtë artikull ne do t’ju japim kuptimin e shkronjës V në duar. Kjo është një linjë që qëndron poshtë linjës së zemrës.
Linja e zemrës është ajo që “flet” për emocionet dhe marrëdhëniet e tua. Me anë të saj, edhe pa i njohur mund të zbulosh shumë për njerëzit. Disa nuk e kanë këtë linjë dhe janë persona që u mungon dashuria, vlerësimi dhe nuk kanë raporte të mira me të tjerët. Janë kryesisht njerëz egoistë. Kjo linjë nuk tregon vetëm situatën aktuale të emocioneve dhe marrëdhënieve të tua, por edhe marrëdhëniet e tua të kaluara.
Por çfarë tregon linja në formën e shkronjës V? Të kesh këtë linjë në dorë tregon se ti ke një aktivitet në pritje, në të cilin duhet të marrësh pjesë. Ajo tregon edhe një zhvillim tëndin personal.
Meshkujt dhe femrat me shkronjën V në pëllëmbën e dorës janë tepër me fat në jetë. I ndjek suksesi dhe janë të pasur. Persona të tillë besohet se janë miq shumë të mirë. Ose janë, ose do të bekohen me një pasuri të madhe.
Arrijnë të sigurojnë lehtësisht shoqëri me njerëzit e tjerë dhe janë tepër mbështetës dhe këshillues të mirë për ta. I ndjek përherë fati dhe këtë mund ta kesh vënë re edhe vetë, nëse e ke shkronjën V në dorë.
Nëse je pjesë e një grupi të tillë personash, ke për t’u argëtuar shumë në jetën tënde dhe do të lësh emër në këtë botë.
Ndaj, mos u shqetëso, nëse akoma nuk po sheh të trokasë suksesi në jetën tënde. Në shumicën e rasteve, duhet të kalojnë 35 vitet e para të jetës që gjithçka të ndryshojë për mirë.
Manaferra dhe Boronica janë padyshim në listën e frutave më superiorë dhe më ushqyes në historinë e njerëzimit
Këto dy fruta të jashtëzakonshme kanë nivele tepër të larta ushqyesish dhe janë një burim i shkëlqyer i vitaminave dhe hekurit.
Sidoqoftë, popullariteti i lartë i këtyre kokrrave të vogla vjen nga pasuria e antioksidantëve që ato kanë.
Nuk ka njeri që nuk ka dëgjuar për antioksidantët sot, të shpjeguar qartë në çdo artikull të AgroWeb.org.
Por për ju që ju ka shpëtuar si term, duhet të dini që antioksidantët janë molekula tepër të rëndësishme të cilat luftojnë radikalet e lira në organizmin tonë.
Këto radikale përshpejtojnë plakjen dhe trondisin sistemin tonë imunitar.
Vlerat shëndetësore të antioksidantëve janë ndër më të lakmuarat.
Për vite me rradhë, shkencëtarët kanë kërkuar për burimet më të pasura të antioksidantëve dhe si manaferra ashtu edhe boronica janë ndër më të pasurit me antioksidantë.
Edhe fruta të tjera përmbajnë antioksidantë, por manaferrat dhe boronicat janë të përkëdhelurat e natyrës sepse ushqyesit që ato ofrojnë përthithen shumë lehtë nga organizmi.
Shqipëria është e bekuar.
Në këtë tokë pjellore rriten shumë manaferrat, shkurret e së cilës i gjejmë në variantet me ose pa gjemba.
Gjëja më fantastike për manaferrat ështëeuml; se gjithësecili prej nesh mund ta rrisë vetë.
Kjo bimë është simbol i tolerancës sepse duron kushte të ndryshme të motit dhe tokës.
Boronica nga ana tjetër ka disa kushte specifike për t’u rritur e bukur, e fortë dhe e pasur me vlera.
Ajo rritet kryesisht në zonat malore të Shqipërisë së veriut ku toka ka nivel të lartë aciditeti.
Boronica është një frut sferik që kur piqet përfton ngjyrë blu të thellë e të errët.
Manaferrat kur janë ende të papjekura janë në ngjyrë të kuqe, por kur piqen marrin një ngjyrë të bukur vjollcë dhe të zezë të thellë.
Manaferra ka një formë më gjatoshe dhe vjen në formën e një kurore të mirëfilltë.
Të dyja frutat e vogla kanë një jetëgjatësi të madhe nëse ruhen në ngrirje dhe mund të rezistojnë deri në dy vjet në kushtet e ngrirjes.
Të dy këto fruta të jashtëzakonshëm përdoren në kuzhinë në receta të ndryshme.
Ato i gjejmë në treg të gatshme për konsum, jo vetëm për ata që janë në kërkim të burimeve më të mira të antioksidantëve, por edhe për ata që vlerësojnë aromat.
Përveç vlerave shëndetësore, këto fruta të mrekullueshme të pyllit janë vërtet të shijshme./AgroWeb.org
Që shqiptarët janë të njohur në mbarë botën kjo nuk mend pavarësisht se për çfarë njihen.
Por, deri vonë studiuesit më kryesor të kulturës, gjuhës dhe letërsisë shqipe ishin të huaj. Edhe albanologu i shquar Robert Elsie e përmend këtë në veprën e tij “Histori e Letërsisë Shqipe” kur tregon për ata studime mbi të cilët ishte ngritur edhe vepra e tij, shkruan “Konica”.
Mes këtyre albanologëve dallojmë Majerin, Noklin e shumë të tjerë të cilët kanë edhe një të përbashkët tjetër: Nuk jetonin në Shqipëri! Por, në fillim të viteve ’20, në Shkodër vjen një tjetër figurë, shumë më shqiptare se shumë shqiptarë të tjerë…
Atë Zef Valentini ishte vetëm 22 vjeç kur u emërua në Shkodër pranë Kolegjit Saverian, vendthemeli i kulturës shqipe të ndarë tërësisht nga ajo osmane qysh në vitet 1850. Për këtë Kolegjë shkruan edhe Faik Konica në revistën “Albania”, kryeredaktor i së cilës ishte.
Atë Zef Valentini
Shumë pak kohë pas vendosjes së tij në Shkodër, Atë Zefi mësoi gjuhën shqipe dhe, pasi shkon sërish në Itali për tu lauruar në filozofi, rikthehet në Shkodër dhe emërohet si mësues pranë Kolegjit të famshëm. Sipas veprës kushtuar Atë Valentinit me autor Willi Kamsin, ai ishte “mësues italishtje, latinishtje, greqishtje, historie natyrore, algjebre, besimi, mâ parë në gjymnaz, mandej në licé”.
Pasi shugurohet meshtar i Urdhrit të Jezuitëve (Shoqëria e Jezusit), pas një përvoje 12 vjeçare, në krye të viteve ’30 boton për herë të parë Revistën “LEKA” me subjekt qartazi filozofik, por pa mënjanuar as atë letrar, social dhe kulturor.
Gjatë viteve të tij të studimit, Atë Zefi kreu edhe shumë kërkime lidhur me Shqipërinë në arkivat ndërkombëtare nga ku nxjerr dokumente me shumë vlerë të cilët më pas do t’i botonte në periodukët që do të drejtonte (LEKA dhe Lajmtari i Zemres s’Jezu Krishtit).
Në vitin 1941, Mbretnia Shqiptare i beson detyrën e këshilltarit dhe sekretarit të përgjithshëm të Institutit Mbretnuer të Studimevet Shqiptare në Tiranë, detyrë që e mban deri në vitin 1943 kur largohet drejt Italisë për të mos u kthyer sërish në Shqipëri. Nga atje, ai i përkushtohet me tërë forcën e tij çështjes shqiptare.
Duke pasur një miqësi të afërt me Papa Palin VI, Atë Zef Valentini, në një aktivitet të mbajtur me rastin e 500 vjetorit të Skënderbeut, fton Papa Palin i cili, gjatë fjalës së tij thotë:
Shqiptarë! Duajeni At Zef Valentinin, se ai iu dashuron me zemër. Çmojeni, se ai punon pa prerë për të njohur përpara botës vlerat tuaja shpirtërore dhe artistike. Ai është juaji, sepse i ka vënë çështjes suaj mendjen dhe zemrën e vet”.
Në Itali ai nisi të botojë shumë tekste mbi Shqipërinë. Në vitin 1955 ai bëhet titullar i Katedrës së Gjuhës Shqipe në Universitetin e Palermos, ku themelon dhe drejton “Qendrën ndërkombëtare të studimeve shqiptare”. Më 1945, i dhanë emërtimin “Papa Xhovani i kritikës”. Por padyshim, vlera më e çmuar që i ka lënë letërsisë sonë janë kritikat e një niveli elitar, që ai ka dhuruar.
Duke qenë shumë i nderuar në rrethe shkencore dhe albanologjike në botë, por jo edhe në Shqipëri, Rosolin Petrotta dhe Ernest Koliqi, në vitin 1952, e lusin drejtuesin e Urdhërit Jezuit, Atë Janssen-in që të lejojë át Valentinin për të drejtuar Katedrën e Gjuhës Shqipe në Palermo.
Një kërkesë e tillë miratohet nga ana e drejtuesit të Urdhrit Atë Janssenit, pas konsultimit me papa Palin VI, dhe në vitin 1952 Atë Valentini zyrtarisht emërohet drejtues i “Katedrës së Gjuhës Shqipe në Universitetin e Palermos,” ku themeloi dhe drejtoi “Qendrën ndërkombëtare të studimeve shqiptare”.
Me dëshirën e papa Palit VI, Atë Valentini në mes të viteve ’60, të shekullit XX, fillon shërbimin e tij në ritin katolik lindor. Një veprim i tillë, është vështirë të kuptohet, nëse nuk analizohet me kujdes veprimtaria e Atë Valentinit, miqësia e tij me papa Palin VI si dhe rrethanat politike të asaj kohe, jo vetëm në Itali, por edhe ato ndërkombëtare.
Personaliteti i Atë Zef Valenitnit, ishte më i përshtatshmi për një ndikim dhe kontroll të drejtpërdrejtë te arbëreshëve të Italisë, por edhe të kishës Uniate në përgjithësi, gjë që Selia e Shenjtë e bënte me kujdes dhe vëmendje të veçantë.
Për të, Ernest Koliqi ka thënë:
Ai âsht sot albanologu mâ i madh i gjallë. Por historia e Shqipnisë do ta kujtojnë mbi të gjitha si shkenctarin, që i dashunuem me objektin e studimeve të veta, Shqipninë, me nji përkushtim të hapun ndaj rreziqeve, e kërkoi dhe e gjeti atë ndër arkiva dhe biblioteka, në kujtesën e në jetën e popullit, në manifestet e lashtësisë së tij fisnike, të asaj fisnikíe që siç thotë Valentini, e bân të dênjë popullin shqiptar për me pasë nji vend me virtytet e tij të veçanta etnike në gjinín e kombeve europiane”/Njekomb
Të shumtë janë vizitorët dhe turistët që ndërsa kanë vizituar vendvarrimin e Skënderbeut në Lezhë nuk e kanë ditur se poshtë këmbëve të tyre fshihet edhe një tjetër thesar i çmuar.
Madje as ciceronët nuk e përmendin një fakt të tillë. Kapaku në mes të katedrales së Shën Nikollit nuk hapet prej vitesh duke mbajtur të fshehur edhe pjesë të historisë.
As lezhjanët nuk e dinë se çfarë ndodhet vetëm dy metër poshtë vendit ku janë vendosur imitimet e përkrenares dhe shpatës së Skenderbeut. Këtë e thotë edhe specialisti i monumenteve të kulturës Dedë Margjoni.
Ai shpjegon se ekzistojnë dyshime se krahas strukturës që është e punuar me një nivel të lartë artistik, i fshehur mund të jetë edhe një sorkofag.
Hapja dhe ekspozimi i këtij zbulimi të madh do të ishte një tjetër tërheqje për vizitorët dhe turistët. Specialisti i monumenteve të kulturës Dedë Margjoni ka edhe sugjerimet e tij sesi mund te realizohet ky qëllim.
Burime nga Bashkia e Lezhës kanë bërë të ditur se do të kërkohet bashkëpunimi me institutin e arkeologjisë që ky vend të hapet dhe të jetë i vizitueshëm, pasi janë të bindur se edhe numri i vizitorëve do të jetë shumë më i madh. Për këtë veçori që fsheh vendvarrimi i Skënderbeut në Lezhë flet edhe ish Përgjegjësi i Kulturës Kombëtarë në Lezhë, historiani Paulin Zefi.
Sipas tij në vitet 1978-1981, gjatë proçesit të punimeve që u zhvilluan tek Katedralja e Shën Nikollit (Vendvarrimi i Skënderbeut) nga ana e specialistëve të “Ateliesë së Monumenteve të Kulturës” në Tiranë, përveç zbulimit të themeleve të mureve perimetrale të këtij objekti, stratigrafia e pasur antike dhe mesjetare, heqja e suvatimit, zbulimi i rrugës antike Iliro – Romake dhe të tjera gjetje është zbuluar edhe një Kriptë (varr i nëndheshëm).
Gërmimet arkeologjike dhe ndërhyrjet e tjera strukturore nxorën në dritë muraturën origjinale që i përket fazave të para ndërtimore deri në shek.XV-të. Gjatë gërmimeve në hapësirën e brendshme të Katedrales së Shën Nikollit pranë vendit ku ndodhej altari (i shkatërruar nga osmanët) u zbulua një varr i fshehte dhe një sarkofag prej guri gëlqeror i punuar sipas tipologjisë së sarkofagëve të periudhës së mesjetës.
Ky sarkofag ishte i mbuluar nga një material me trashësi rreth 1.8 m në raport me nivelin e dyshemesë së Kishës. Ai rezultoi të ishte bosh pra pa asnjë fragment kocke apo relike të tjera. Pozicionimi i sarkofagut nuk ishte sipas aksit të Kishës, lindje – perëndim, por pak i devijuar në aksin veriperëndim – juglindje.
Mendohet se gjatë gërmimit brutal (1478) ka pësuar edhe dëmtime të ndryshme. Specialistët vendosen që pikërisht mbi vendin ku u zbulua ky sarkofag, të vendosej pllaka prej mermeri, përkrenarja dhe shpata ceremoniale prej bronxi (sipas modelit origjinal). Struktura që shohim sot përfaqëson varrin e heroit kombëtar Gjergj Kastrioti, por realisht ndodhet 2m mbi sarkofagun e zbrazët dhe kriptën e këtij objekti religjioz.
Rikonceptimi i këtij varri simbolik, rihapja e kriptës së Kishës dhe ekspozimi i sarkofagut duke nxjerrë në pah varrin e vërtetë që vazhdon të qëndrojë i fshehur poshtë një kapaku prej betoni, do ti jepte edhe më shumë vlera këtij vendi të shenjtë për Shqiptarët.
