Histori

Rastet e familjeve që jetojnë në varfëri janë të panumërta në Shqipëri, por rasti i familjes Kume në fshatin Sarasel të Gramshit duket se kalon çdo kufi të minimumit jetik.

Gjashtë pjesëtarët e familjes jetojnë në një banesë të rrënuar, ku ushqimi i përditshëm për ta është buka e thatë dhe uji.

Samuel Eto’o ka zbarkuar prej pak ditësh në Turqi për të veshur fanellën e skuadrës së tij të 12-të (Konyaspor) dhe ka qenë protagonist i një intervistë shumë interesante, që është publikuar në faqen e internetit “Abidianshow”.
Gjatë bashkëbisedimit me portalin e Bregut të Fildishtë, ish-sulmuesi i Inter dhe Sampdorias ka zbuluar një anekdotë të veçantë të dhjetë viteve më parë.

“Në atë periudhë kam qenë në Bregun e Fildishtë dhe një ditë, pasi kisha bërë shopping me gruan time, një person kërceu sipër taksisë ku isha unë, – ka rrëfyer Eto’o. – Mendova se donte të më sulmonte dhe u tremba, por ai më qetësoi me mirësjelljen e tij. Dua të të pyes vetëm për një gjë, – më tha, – më pas do të jesh i lirë të thërrasësh policinë, por nuk jam këtu për të të sulmuar”.

“Më shpjegoi se parkonte makinat, se kishte disa projekte dhe ëndrra, por se askush nuk donte ta ndihmonte ekonomikisht, – ka kujtuar Eto’o. – Pasi e dëgjova, i dhashë një cek prej 4.500 eurosh dhe i thashë të këmbenim numrat e telefonit sepse do të kthehesha në Abidjan pas 12 muajsh dhe nëse do ta kishte shumëfishuar shumë që i dhashë do ta ndihmoja me të vërtetë”.

“Dy muaj para se të kthehesha në Bregun e Fildishtë, në 2008-ën, më telefonoi dhe më tha se i kishte shumëfishuar paratë. E takova përsëri në Abidjan dhe më tregoi dyqanin që kishte hapur me vegla pune dhe që e drejtonte vetë. U ndjeva krenar për të, njerëz të tillë të shtyjnë t’i ndihmosh. E ndihmova përsëri dhe ai punësoi 25 të rinj aty”.

Në një kasolle në fshatin Lifaj të njësisë administrative Krutje në Lushnje jeton një nënë me dy vajza të sëmura.

Streha e tyre është në kushte më të mjerueshme se një stallë bagëtie dhe tre gratë vuajnë për bukën e gojës por edhe për mjekime.

Dy djemtë që jetonin dikur së bashku me ato janë larguar. Njëri i shtruar në spital psikiatrik dhe tjetri nuk dihet se ku.

“Keq jemi, pa shtëpi, do na zërë poshtë. Këtu ha, këtu rri, këtu pi. Kam dy vjet që jetoj këtu, marrim leket e këtyre, kalojmë, që hamë bukë. Pa zjarr pa dreq. Keq jemi”, thotë 70-vjeçarja Zylfie Cemeri..

Bashkëfshataret thonë se u ndihmojnë shpesh por vajzat e 70-vjecares Zylfie Cemeri kanë nevojë për përkujdesje mjekësore pasi vuajnë nga çrregullime të shëndetit mendor.

“Shteti të marrë masat se këta s’janë në gjendje për t’u ushqyer për vete. I ati u vdiq. Këto ua kemi bërë ne po kjo s’është zgjidhje”, thotë një fqinj i tyre.

“Kemi bërë të pamundurën por këto duhen çuar në një qendër të kenë përkujdesje. Nuk janë të dhunshëm. Nuk kanë nevojë vetëm për pjesën ushqimore por një strehë ku të fusin kokën”, thotë një tjetër.

Të vetmet të ardhura që familja ka janë pensioni i fëmijëve të sëmurë por nuk është i mjaftueshëm.

Ndërsa banorët i tremb e ardhmja kur ndoshta nëna e vajzave të mos jetë më.

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=hCs7MBavVY0]

I ftuar në emisionin ‘Shqiptarët për shqiptarët’ në News24, aktori i njohur Mirush Kabashi vlerësoi iniciativën e emisionit për të ndihmuar njerëzit në nevojë. Kabashi u shpreh se shqiptarët e kanë treguar humanizmin e tyre dhe Nënë Tereza s’është rastësisht shqiptare.

Ai rrëfeu edhe një histori prekese që i kishte ndodhur me një adoleshent që ecte me karrocë, pasi nuk i kishte këmbët.

“Kam pasur një problem timin dhe isha në Dajt. Duke ecur kur dëgjoj një adoleshent që ishte me karrocë, pasi nuk ecte dhe që thërriste: ‘o xhaxhi xhaxhi…”. I thashë nuk kam para të vogla dhe vazhdova rrugën, por ai vazhdonte të thërriste.

Më pas unë u ndala dhe ai më dhuroi një mollë dhe më tha se më kishte parë në një film. Më besoni se mu duk vetja milingonë në atë moment. Pra kur të vijë çështja për ndihmë ne duhet të japim për të tjerët”- tha aktori i madh Mirush Kabashi.

Klevisi është një djalë i ri, me ëndrra dhe dëshira për një jetë më të mirë, por vështirësitë ekonomike me të cilët përballet ai dhe familja e tij, ia pamundësojë këtë gjë. Pasioni më i madh i tij është boksi. Prej 7 vitesh Klevisi ushtrohet në këtë sport, me ëndrrën për t’u bërë një ditë i famshëm.Pse jo, për të shpëtuar prej jetës së zakonshme dhe varfërisë së lagjes “Çole”.

Por kjo nuk duket aq e lehtë. Edhe vetë Klevisi e kupton këtë. Ndaj ai i është drejtuar emisionit “Shqiptarët për Shqiptarët” në “News24”. Edhe nëna e tij, Vasilika rrëfen mes lotësh kushtet në të cilat ndodhen, duke treguar se banesës së tyre i mungon thuajse gjithçka.

Edhe vetë Klevisi thotë se në situatën në të cilën ndodhet, është e vështirë që të bëhet ai që dëshiron.

“S’është kollaj të bësh boks në këto kohë, do shumë kushte”, thotë djali.

Ai jeton në një shtëpi të varfër të lagjes “Çole”, ku problemet e përditshme, bëjnë që bëmat e ’97-s të duken jo shumë të largëta. Familja e tij është mbytur në borxhe, pa marrë asnjë ditë siguracion nga punët çfarëdo.

Klevisi mundohet të ndihmojë familjen e tij me ç’të mundet. “Çfarë kam fituar, në shtëpi i kam sjellë, por e vështirë shumë”.

Varfëria i ka mundur aq sa vetë nuk ia dalin dot më. E megjithatë Klevisi e ruan ende një shpresë të vakët: ndoshta ndonjë ditë boksi do të bëhet vërtet shpëtimi i tij.

Por kërkesat e tyre për ndihmë, duket se kanë gjetur një zgjidhje. Nga studio e emisionit “Shqiptarët për shqiptarët”, Elvis Naçi dhe Sidrit Bejleri i kanë ofruar Vasilikës një pension mujor, elektro-shtëpiake, si dhe ushqime.

Ish-Komandanti i Forcave Detare, që ka udhëhequr negociatat e ndarjes së kufirit detar me palën italiane, Vladimir Beja, tregoi se si Shqipëria u tërhoq nga shtrirja 15 milje në vitin 1990.

Beja tha se Shqipëria ishte shtrirë 15 milje, në kundërshtim me të drejtën ndërkombëtare në periudhën kur ishte anëtare e Traktatit të Varshavës.

Por, në fund të viteve ’80, vendi ynë mori një ultimatum.

Ai tregoi në “Të paekspozuarit:

Në 1975 qeveria shqiptare vendos t’i shtrijë ujërat në 15 milje në kundërshtim të plotë me çdo shtet. Ka qenë akt paradoksal. Ky ligj u kthye mbrapsht, por Shqipëria vazhdonte me 15 milje, deri në vitin 1989 kur erdhi nota amerikane.
E kam pasur mbi tavolinë kopjen e notës së qeverisë amerikane nëpërmjet ambasadës franceze, ku thoshte në mënyrë ultimative; tërheqja nga 15 milje në 12 milje.

Morëm një ultimatum nga SHBA që të tërhiqemi në 12 milje në atë kohë dhe në vitin 1990, qeveria e asaj kohe u tërhoq në 12 milje”.

Beja kujton dy momente nga negociatat me italianët.

Ai deklaron:

Së pari ishte tërheqja nga 15 miljet dhe pranimi i vijës bazë dhe së dyti ishte statusi i ishullit të Sazanit. Italianët pretendonin se ishte i pabanuar.
Kjo ka qenë një fazë e vështirë e negociatave dhe them sot se nëse ne do të pranonim propozimin e italianëve për Sazanin, do të humbnim 100 milje det”.

Një çift i çuditshëm falsifikuan vrasjen e tyre për të bërë që djali i tyre të ndihej keq, pasi është përpjekur të paguante një vrasës me pagesë.

Djali 22-vjeçar kishte negociuar me vrasës me pagesë për të hequr qafe prindërit dhe motrën dhjetëvjeçare për të përfituar trashëgiminë e tyre.

Pasi morën vesh planin, prindërit e tij më pas e luajtën lojën duke paraqitur fotot ku shfaqeshin sikur vrasja kishte ndodhur.

Një oficer policie luajti rolin e vrasësit të paguar në vendpushimin rus të Soçit.

Djali kishte udhëzuar “vrasësin me kontratë” se si dhe ku familja e tij duhet të vritet.

Ai madje bëri edhe një plan kur tregoi ku të vendoseshin kamerat e sigurisë si dhe t’i shmangeshin qentë roje.

Ai pranoi një tarifë me policin e fshehtë për vrasjen e të tre të afërmve të tij, duke kërkuar madje të shihte fotografitë e prindërve të vrarë, shkruan tetovasot.

Nëna dhe babai e çuan më tej planin, duke i dhënë një drejtim tjetër.

Ata u fotografuan nga policia sikur ishin të masakruar, të mbuluar me gjak dhe plagë që rridhnin.

“Vrasësi” më vonë organizoi një takim në një Mercedes dhe tregoi fotografitë e tmerrshme për të riun.

Asnjë fotografi nuk u paraqit nga motra e vogël dhe nuk dihet nëse ajo ka marrë pjesë në “film”.

Pas shikimit të fotografive, burri shprehu “kënaqësi” dhe pranoi të paguante tarifën e premtuar prej 38,000 dollarësh, sapo ai e kishte fituar trashëgiminë e pasurisë.

Kur policët e armatosur e arrestuan atë, menjëherë pranoi krimin në tentativë.

Një burim i policisë tha: “Ai donte të shpëtonte nga prindërit, sepse nuk po i jepnin para.

Para se të kërkonte një vrasës, ai u përpoq dy herë të heqë qafe të afërmit e tij. Ai ka kryer kërkime në internet për të gjetur se si t’i kryej vrasjet.

Krimineli donte të vinte pilula në tenxhere për të helmuar prindërit, por babai i tij zbuloi se diçka ishte e gabuar.

Pastaj, djali kishte planifikuar të thyente një termometër në makinën e prindërve të tij, në mënyrë që ata të helmoheshin me avujt e merkurit.

Ali Pasha ka kaluar adoloshencën e tij në Bolenë.Ali Pasha eshte shpetuar nga nje çoban nga Bolena ne kohen kur e ndiqnin hasmit per ta vrare.Çobani e rriti si djalin e tij.Pas mori pushtetin Ali pasha e kerkoi familjen ku u rrit dhe njeren nga motrat e mori ne Janine ku jetoi deri ne fund te jetes se saje

Bolena, fshat i Kurveleshit të Poshtëm ose pllaja juglindore e krahinës së Mesaplikut,ne rreze te malit te Çipin-it me zanafillën në histori, e bolenasve në vazhdë, gjithëherët ka qenë dhe shprehur simbioza e shpirtit vullnet-hekur, çka përbëjnë krenarinë e këtij vendi. Sillen në ndërgjegjen krijuese gjasa e bema te se kaluares labe, siç sillet flladitur, mbi qiellin e Bolenes , krahet e nje shpendi ne fluturim e burrat pleq vene doren mbi balle te keqyrin zogun e paperkulshmerise me emrin “Shqiponje”. Pa pikë mëdyshje, keshtu.

Bolena nuk shënon në historinë e saj vetëm luftra dhe figura që kanë fituar përmasa epike, por edhe personalitete në fushën e sportit. Të paktën 41 sportistë kanë lënë emrat e tyre në historinë e sporteve të ndryshme jo vetëm në vendin tonë, por edhe jashtë tij. Më të spikaturit, janë profilizuar , si Bejkush Birçe, Perlat Musta, Alban Bushi dhe Romela Bega.